Είδηση: Σε συμφωνία για την χορήγηση έκτακτης χρηματοδότησης ύψους 1,1 δισ. ευρώ σε ΙΚΑ (600 εκατομμύρια ευρώ) και στον ΟΑΕΔ (500 εκατομμύρια ευρώ), κατέληξαν το απόγευμα της Πέμπτης οι τεχνικοί εμπειρογνώμονες της τρόικας και η γενική γραμματέας του υπουργείου Εργασίας κυρία Αθηνά Δρέττα μετά από πολύωρες διαπραγματεύσεις.
Η συμφωνία αφορά το «τεχνικό κομμάτι», δηλαδή την αναγκαιότητα χρηματοδότησης των δύο Οργανισμών, εξαιτίας των έκτακτων συνθηκών που υπάρχουν στην αγορά εργασίας.
Αντιθέτως, απομένει σε εκκρεμότητα του «ουσιαστικό κομμάτι», δηλαδή πού θα βρει ο κρατικός προϋπολογισμός το συγκεκριμένο κονδύλι προκειμένου να διατεθεί σε ΙΚΑ και ΟΑΕΔ.
Σχόλιο: Η ιστορία ξεκίνησε τις προηγούμενες μέρες με την αρχική άρνηση της τρόικας να προϋπολογιστούν χρήματα για την κάλυψη της μαύρης τρύπας του ΟΠΑΔ και του ΙΚΑ (διαβάστε εδώ την αρχική είδηση). Να θυμηθούμε ότι είναι το ΙΚΑ είναι το ταμείο το οποίο "φορτώθηκε" με όλα τα "κακά" ταμεία στο πρόσφατο ασφαλιστικό (διαβάστε εδώ γι' αυτό) και του οποίου τα έσοδα έχουν υποστεί καθίζηση από την ραγδαία αύξηση της ανεργίας (διαβάστε εδώ λεπτομέρειες). Ο ΟΠΑΔ πάλι είναι εκείνο το ταμείο του οποίου οι ασφαλισμένοι ήδη καλούνται να συνεισφέρουν περισσότερο για την ιατροφαρμακευτική τους κάλυψη (λεπτομέρειες εδώ), αντιμετωπίζει από πέρσυ προβλήματα καταβολής του εφάπαξ αφού το κράτος δεν πληρώνει τη συμμετοχή του στην ώρα του (λεπτομέρειες επ' αυτού εδώ) και αδυνατεί ν' αντιμετωπίσει τα μαζικά αιτήματα για συνταξιοδοτήσεις. Και τα δύο μαζί έχουν "λεηλατηθεί" από πολλές πλευρές (θυμηθείτε τη σχετική μας ανάρτηση εδώ). Αυτά λοιπόν τα ταμεία, η τρόικα ΔΕΝ ήθελε να βοηθηθούν - βάζοντας έμμεσα "βέτο" για την στήριξή τους, λειτουργώντας ως αυτό που είναι δηλαδή η πραγματική κυβέρνηση της χώρας. Τελικά έκαναν πίσω, μόλις τους τονίστηκε πόσο άσχημο θα φαινόταν αυτό επικοινωνιακά για την κυβέρνηση. Μήπως θα πρέπει να κατευθυνθούν εκεί τα χρήματα, αντί για να πέφτουν στην μαύρη τρύπα των τραπεζών, που πολλά παίρνουν (δανειζόμενοι από την κυβέρνηση και δανείζοντας την μετά με 5-6% για 6 μήνες) και τίποτα ουσιαστικό δεν προσφέρουν...
Και για να μην ξεχνιόμαστε... Λυπόμαστε που το λέμε αλλά απ' ότι φαίνεται οι βουλευτές μας ακολουθούν το δόγμα "ό,τι φάμε, ό,τι πιούμε κ.ο.κ" αντί να κάνουν λίγο οικονομία: Έτσι η Ειδική Μόνιμη Επιτροπή Ελληνισμού της Διασποράς (η οποία έμεινε μουγκή με το πρόσφατο κλείσιμο των σχολείων μας στην Ευρώπη και με τη διακοπή αποσπάσεων Ελλήνων εκπαιδευτικών στο εξωτερικό) θ' ανταμείψει τα μέλη της 250 ευρώ για τη ανταλλαγή ταξιδιωτικών εμπεριών από την συμμετοχή εκπροσώπων της Βουλής στις παρέλαση της Ομογένειας στις ΗΠΑ (όπου μέχρι πρόσφατα πήγαιναν συν γυναιξί και τέκνοις οι οποίοι δεν είχαν την τσίπα να κάτσουν να δουν την παρέλαση παρά έκαναν τουρισμό ακόμα και την ώρα της παρέλασης), ενώ το ίδιο ποσό θα παραλάβουν η Μόνιμη Επιτροπή Έρευνας και Τεχνολογίας για να συζητήσουν το επίπεδο των δορυφορικών κεραιών κ.ο.κ. Προφανώς δεν πρόκειται να πέσουν τα οικονομικά του κράτους, αλλά το ερώτημα είναι ένα: Γιατί να πληρώνονται επιπλέον; Δεν είναι μέσα στα καθήκοντα του βουλευτή η συμμετοχή του σε επιτροπές; Αν ήταν άμισθη η θέση τους, να το καταλάβουμε. Σε εποχές όμως ισχνών αγελάδων θα έπρεπε να δίνουν το καλό παράδειγμα...
Το ανέκδοτο της ημέρας... "Δεν μας δίνει κάτι παραπάνω η οριοθέτηση της ΑΟΖ" δήλωσε ο Υπουργός Εξωτερικών Δημήτρης Δρούτσας σε ραδιοφωνική του συνέντευξη στον Real Fm. Φοβερή αποκάλυψη πράγματι. Η ΑΟΖ δεν είναι σημαντική - όντως. Δεν είναι σημαντική όταν δεν έχεις κοιτάσματα πετρελαίου ή φυσικού αερίου στα χωρικά σου ύδατα (η Ελλάδα έχει; μπορεί και ναι όπως φαίνεται εδώ), όταν δε θέλεις να διαφυλάξεις την εθνική σου κυριαρχία (εμείς θέλουμε; μάλλον όχι όπως φαίνεται εδώ), όταν δε θέλεις να κάνεις κουμάντο στην χώρα σου βρε αδερφέ (μήπως είμαστε εμείς τέτοιοι; μάλλον ναι όπως δείχνουμε εδώ). Για όλους τους άλλους έχει.
Θελεις να κινητοποιηθεις;
Αναρτήσεις
Όλα τα σχόλια
Κυριακή 8 Μαΐου 2011
Σάββατο 7 Μαΐου 2011
Τα νέα κριτήρια για τους διευθυντές των σχολείων / Υπουργική παρέμβαση υπέρ εφοπλιστή φορτώνει με χρέη το ΝΑΤ / Αποχαιρετισμός στον Θανάση Βέγγο
Το θέμα το οποίο έχει προκύψει με τα υπό ελληνική σημαία κρουαζιερόπλοια της εταιρείας Louis Hellenic Cruises και τις ασφαλιστικές εισφορές που διεκδικεί από την κυπριακή εταιρεία το Ναυτικό Απομαχικό Ταμείο, ρυθμίζει η τροπολογία που κατατέθηκε στη Βουλή στο σχέδιο νόμου με τίτλο: «Αναμόρφωση πλαισίου λειτουργίας Ταμείου Παρακαταθηκών και Δανείων Οργανισμού Διαχείρισης Δημοσίου Χρέους Δημοσίων Επιχειρήσεων και Οργανισμών, Σύσταση Γενικής Γραμματείας Δημόσιας Περιουσίας και άλλες διατάξεις».
Σύμφωνα με κύκλους του υπουργείου, η τροπολογία επιχειρεί να αποκαταστήσει δυσλειτουργίες που προκάλεσε ο παλαιότερος νόμος για τη κρουαζιέρα από το 2005 που ως στόχο είχε να υπάρξουν περισσότερα πλοία με ελληνική σημαία και να βρουν δουλειά σε αυτά περισσότεροι Έλληνες ναυτικοί. Ο νόμος οδήγησε σε δικαστικές διενέξεις του ΝΑΤ με την εταιρεία Louis για το θέμα των ασφαλιστικών εισφορών, οι οποίες εκκρεμούν ακόμα έως σήμερα ενώπιον της δικαιοσύνης.
Σύμφωνα με την εισηγητική έκθεση, το θέμα των ασφαλιστικών εισφορών που διεκδικεί το ΝΑΤ από την εταιρεία Louis Hellenic Cruises που ανέρχεται σε περίπου 15 εκατομμύρια ευρώ, παγώνει έως ότου υπάρξει τελεσίδικη απόφαση από το δικαστήριο το οποίο αναμένεται να συνεδριάσει εκ νέου στις 15 Μαΐου.
Επίσης παγώνουν οποιεσδήποτε ποινικές διώξεις εναντίον εκπροσώπων της εταιρείας καθώς και το θέμα της ελευθεροπλοΐας του πλοίου Cristal. Όπως αναφέρεται, ο πλοιοκτήτης πλέον απαλλάσσεται από τις ασφαλιστικές εισφορές τις δικές του και των ναυτικών υπέρ ΝΑΤ, ούτε παρακρατεί αυτές που αναλογούσαν στους ναυτικούς. Αυτές οι εισφορές πλέον καλύπτονται από τον προϋπολογισμό του ΝΑΤ.
Ωστόσο ο πλοιοκτήτης είναι υποχρεωμένος τώρα να καταβάλλει τις τακτικές ασφαλιστικές εισφορές τις δικές του και των ναυτικών που είναι εκτός του ΝΑΤ, το Κεφάλαιο Επικουρικής Ασφάλισης Ναυτικών, τον Ειδικό Λογαριασμό Οικογενειακών Επιδομάτων Ναυτικών, το Κεφάλαιο Ναυτικής Εργασίας και το Ναυτικό Επιμελητήριο Ελλάδος.
Σχόλιο: Πριν λίγες μέρες αναφερθήκαμε στο θέμα, τονίζοντας ότι η όποια λύση δεν μπορούσε να είναι εις βάρος των ταμείων. Πριν ο αλέκτωρ λαλήσει τρεις, το υπουργείο κατέθεσε μια τροπολογία η οποία ενσωματώθηκε σε άσχετο νομοσχέδιο (κατά την πάγια τακτική που υποτίθεται ότι θα καταργούσε η παρούσα κυβέρνηση) και οδηγεί σ' ένα άνευ πρόσφατου προηγουμένου "φέσι" το πλέον πολύπαθο ασφαλιστικό ταμείο. Η μεταβίβαση της υποχρέωσης καταβολής εισφορών από τον πλοικτήτη στον ίδιο τον ασφαλιστικό φορέα (δηλ. το ΝΑΤ), ο οποίος είναι φορτωμένος με χρέη και υποχρεώσεις από παρελθούσες αμαρτίες, δείχνει ότι παρά τις όποιες εξαγγελίες, το κράτος δεν είναι διαθετιμένο να πληρώσουν το λογαριασμό οι πραγματικοί υπόχρεοι, αλλά μεταβιβάζει το βάρος με χαρακτηριστική ευκολία στους ίδιους τους ασφαλισμένους. Όταν ανακοινώσει ο αρμόδιος υπουργός, αύριο-μεθαύριο νέες μειώσεις στις συντάξεις ή "εξαφάνιση" των υγειονομικών παροχών για τους ασφαλισμένους του ΝΑΤ λόγω έλλειψης χρημάτων, δεν θα πρέπει να υπάρξουν τεράστιες αντιδράσεις; Και τελικά, μήπως στο τέλος καταλήξουμε να διευρύνουμε το μέτρο σε όλους τους τομείς της οικονομίας, με πρόσχημα την ενίσχυση της επιχειρηματικότητας, και να γίνουμε η πρώτη χώρα στον κόσμο που το κράτος καταβάλει τις ασφαλιστικές εισφορές αντί για τους ίδιους τους ιδιοκτήτες των επιχειρήσεων; Και κάτι τελευταίο: Τις ασφαλιστικές εισφορές των εργαζομένων που παρακρατούσε τόσα χρόνια ο κύριος Λούης, θα τις αποδώσει στο ΝΑΤ ή θα τις πληρώσουμε όλοι μας (από τον κρατικό κορβανά), αφήνοντας τον εν λόγω επιχειρηματία να πιεί ένα ποτήρι σαμπάνια εις υγείαν του κορόιδου;
Και για να μην ξεχνιόμαστε... Πριν λίγες μέρες χάσαμε (όλοι μας, γιατί ήταν πραγματικά "ο δικός μας άνθρωπος") τον Θανάση Βέγγο. Στα όσα γράφτηκαν γι' αυτόν, θ' απομονώσουμε μόνο τα όσα είπε γι' αυτόν, ένας άλλος μεγάλος του ελληνικού σινεμά, ο Κώστας Βουτσάς - νομίζουμε λέει πολλά σε πολύ λίγο χώρο: "Συναντηθήκαμε σε μία μόνο ταινία, τους «Αστροναύτες για δέσιμο» το '62. Εγώ έκανα τον αστροναύτη και ο Θανάσης τον επιστήμονα που θα με έστελνε στο Διάστημα. Καταλαβαίνετε το γέλιο! Τον ήξερα όμως νωρίτερα. Ο Θανάσης δεν είχε εχθρούς. Είχε μόνο φίλους. Είναι άνθρωπος με Α κεφαλαίο. Εκείνο που είχε σημασία στον Βέγγο είναι η καθαρότητα της ψυχής του. Πήγαινε πάντα νωρίτερα και ξεσκόνιζε όλο το θέατρο, πρώτα τη σκηνή και μετά τα καμαρίνια. Υπήρξε μεγάλος ηθοποιός. Ισως ο μεγαλύτερος από όλους μας, δικαιώνοντας αυτό που είπε ο Βάιντα: «Τα τέρατα της υποκριτικής τα βρίσκεις μόνο στους κωμικούς». Είχε μεγάλη γκάμα ερμηνείας, έχοντας παίξει και σπουδαίες δραματικές σκηνές με τον Κούνδουρο, τον Κατσουρίδη, τον Βούλγαρη. Στη δική μας δουλειά λέμε «ουδείς αναντικατάστατος». Ε, ο Βέγγος είναι αναντικατάστατος."
Πηγές ειδήσεων: "Έθνος" / Σε συνέχεια των πρόσφατων δημοσιεύσεων μας για τις αλλαγές στην παιδεία (βρείτε εδώ τα σχετικά άρθρα), μπορείτε να διαβάσετε εδώ τα κριτήρια για τους διευθυντές σε σχολεία και νηπιαγωγεία. Το θέμα είναι σημαντικό και παρουσιάζει ενδιαφέρον και πρέπει να μας απασχολεί όλους αφού η καλή λειτουργία των σχολείων επηρεάζει άμεσα τα παιδιά όλων μας. Το σύντομο σχόλιο που μπορούμε να κάνουμε ότι η όλη διαδικασία γίνεται πιο γραφειοκρατική, και παρά την την αύξηση των μορίων για την παιδαγωγική συγκρότηση, εισάγεται και εδώ το πλέον αδιαφανές μέτρο κρίσης, δηλαδή η συνέντευξη...Μια τρύπα στο νερό κοινώς.
Σύμφωνα με κύκλους του υπουργείου, η τροπολογία επιχειρεί να αποκαταστήσει δυσλειτουργίες που προκάλεσε ο παλαιότερος νόμος για τη κρουαζιέρα από το 2005 που ως στόχο είχε να υπάρξουν περισσότερα πλοία με ελληνική σημαία και να βρουν δουλειά σε αυτά περισσότεροι Έλληνες ναυτικοί. Ο νόμος οδήγησε σε δικαστικές διενέξεις του ΝΑΤ με την εταιρεία Louis για το θέμα των ασφαλιστικών εισφορών, οι οποίες εκκρεμούν ακόμα έως σήμερα ενώπιον της δικαιοσύνης.
Σύμφωνα με την εισηγητική έκθεση, το θέμα των ασφαλιστικών εισφορών που διεκδικεί το ΝΑΤ από την εταιρεία Louis Hellenic Cruises που ανέρχεται σε περίπου 15 εκατομμύρια ευρώ, παγώνει έως ότου υπάρξει τελεσίδικη απόφαση από το δικαστήριο το οποίο αναμένεται να συνεδριάσει εκ νέου στις 15 Μαΐου.
Επίσης παγώνουν οποιεσδήποτε ποινικές διώξεις εναντίον εκπροσώπων της εταιρείας καθώς και το θέμα της ελευθεροπλοΐας του πλοίου Cristal. Όπως αναφέρεται, ο πλοιοκτήτης πλέον απαλλάσσεται από τις ασφαλιστικές εισφορές τις δικές του και των ναυτικών υπέρ ΝΑΤ, ούτε παρακρατεί αυτές που αναλογούσαν στους ναυτικούς. Αυτές οι εισφορές πλέον καλύπτονται από τον προϋπολογισμό του ΝΑΤ.
Ωστόσο ο πλοιοκτήτης είναι υποχρεωμένος τώρα να καταβάλλει τις τακτικές ασφαλιστικές εισφορές τις δικές του και των ναυτικών που είναι εκτός του ΝΑΤ, το Κεφάλαιο Επικουρικής Ασφάλισης Ναυτικών, τον Ειδικό Λογαριασμό Οικογενειακών Επιδομάτων Ναυτικών, το Κεφάλαιο Ναυτικής Εργασίας και το Ναυτικό Επιμελητήριο Ελλάδος.
Σχόλιο: Πριν λίγες μέρες αναφερθήκαμε στο θέμα, τονίζοντας ότι η όποια λύση δεν μπορούσε να είναι εις βάρος των ταμείων. Πριν ο αλέκτωρ λαλήσει τρεις, το υπουργείο κατέθεσε μια τροπολογία η οποία ενσωματώθηκε σε άσχετο νομοσχέδιο (κατά την πάγια τακτική που υποτίθεται ότι θα καταργούσε η παρούσα κυβέρνηση) και οδηγεί σ' ένα άνευ πρόσφατου προηγουμένου "φέσι" το πλέον πολύπαθο ασφαλιστικό ταμείο. Η μεταβίβαση της υποχρέωσης καταβολής εισφορών από τον πλοικτήτη στον ίδιο τον ασφαλιστικό φορέα (δηλ. το ΝΑΤ), ο οποίος είναι φορτωμένος με χρέη και υποχρεώσεις από παρελθούσες αμαρτίες, δείχνει ότι παρά τις όποιες εξαγγελίες, το κράτος δεν είναι διαθετιμένο να πληρώσουν το λογαριασμό οι πραγματικοί υπόχρεοι, αλλά μεταβιβάζει το βάρος με χαρακτηριστική ευκολία στους ίδιους τους ασφαλισμένους. Όταν ανακοινώσει ο αρμόδιος υπουργός, αύριο-μεθαύριο νέες μειώσεις στις συντάξεις ή "εξαφάνιση" των υγειονομικών παροχών για τους ασφαλισμένους του ΝΑΤ λόγω έλλειψης χρημάτων, δεν θα πρέπει να υπάρξουν τεράστιες αντιδράσεις; Και τελικά, μήπως στο τέλος καταλήξουμε να διευρύνουμε το μέτρο σε όλους τους τομείς της οικονομίας, με πρόσχημα την ενίσχυση της επιχειρηματικότητας, και να γίνουμε η πρώτη χώρα στον κόσμο που το κράτος καταβάλει τις ασφαλιστικές εισφορές αντί για τους ίδιους τους ιδιοκτήτες των επιχειρήσεων; Και κάτι τελευταίο: Τις ασφαλιστικές εισφορές των εργαζομένων που παρακρατούσε τόσα χρόνια ο κύριος Λούης, θα τις αποδώσει στο ΝΑΤ ή θα τις πληρώσουμε όλοι μας (από τον κρατικό κορβανά), αφήνοντας τον εν λόγω επιχειρηματία να πιεί ένα ποτήρι σαμπάνια εις υγείαν του κορόιδου;
Και για να μην ξεχνιόμαστε... Πριν λίγες μέρες χάσαμε (όλοι μας, γιατί ήταν πραγματικά "ο δικός μας άνθρωπος") τον Θανάση Βέγγο. Στα όσα γράφτηκαν γι' αυτόν, θ' απομονώσουμε μόνο τα όσα είπε γι' αυτόν, ένας άλλος μεγάλος του ελληνικού σινεμά, ο Κώστας Βουτσάς - νομίζουμε λέει πολλά σε πολύ λίγο χώρο: "Συναντηθήκαμε σε μία μόνο ταινία, τους «Αστροναύτες για δέσιμο» το '62. Εγώ έκανα τον αστροναύτη και ο Θανάσης τον επιστήμονα που θα με έστελνε στο Διάστημα. Καταλαβαίνετε το γέλιο! Τον ήξερα όμως νωρίτερα. Ο Θανάσης δεν είχε εχθρούς. Είχε μόνο φίλους. Είναι άνθρωπος με Α κεφαλαίο. Εκείνο που είχε σημασία στον Βέγγο είναι η καθαρότητα της ψυχής του. Πήγαινε πάντα νωρίτερα και ξεσκόνιζε όλο το θέατρο, πρώτα τη σκηνή και μετά τα καμαρίνια. Υπήρξε μεγάλος ηθοποιός. Ισως ο μεγαλύτερος από όλους μας, δικαιώνοντας αυτό που είπε ο Βάιντα: «Τα τέρατα της υποκριτικής τα βρίσκεις μόνο στους κωμικούς». Είχε μεγάλη γκάμα ερμηνείας, έχοντας παίξει και σπουδαίες δραματικές σκηνές με τον Κούνδουρο, τον Κατσουρίδη, τον Βούλγαρη. Στη δική μας δουλειά λέμε «ουδείς αναντικατάστατος». Ε, ο Βέγγος είναι αναντικατάστατος."
Πηγές ειδήσεων: "Έθνος" / Σε συνέχεια των πρόσφατων δημοσιεύσεων μας για τις αλλαγές στην παιδεία (βρείτε εδώ τα σχετικά άρθρα), μπορείτε να διαβάσετε εδώ τα κριτήρια για τους διευθυντές σε σχολεία και νηπιαγωγεία. Το θέμα είναι σημαντικό και παρουσιάζει ενδιαφέρον και πρέπει να μας απασχολεί όλους αφού η καλή λειτουργία των σχολείων επηρεάζει άμεσα τα παιδιά όλων μας. Το σύντομο σχόλιο που μπορούμε να κάνουμε ότι η όλη διαδικασία γίνεται πιο γραφειοκρατική, και παρά την την αύξηση των μορίων για την παιδαγωγική συγκρότηση, εισάγεται και εδώ το πλέον αδιαφανές μέτρο κρίσης, δηλαδή η συνέντευξη...Μια τρύπα στο νερό κοινώς.
Πέμπτη 5 Μαΐου 2011
Στημένη η αύξηση των spreads από την Ε.Κ.Τ.; / "Καλοί οι μισθοί της Βουλγαρίας" σύμφωνα με υπουργό! / Μείωση εσόδων ΙΚΑ από ατομικές συμβάσεις
Είδηση: Την ώρα που έχει ξεσπάσει σάλος στην Ιρλανδία μετά την αποκάλυψη, διά στόματος του πρώην υπουργού Οικονομικών, ότι η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα ουσιαστικά έσυρε τη χώρα στο χείλος της χρεοκοπίας και σε ένα επαχθέστατο Μνημόνιο, γίνεται και στην Ελλάδα ορατό διά γυμνού οφθαλμού ότι οι τραπεζίτες της Φρανγκφούρτης έχουν «ευλογήσει» τη δραματική εκτόξευση των spreads των ελληνικών ομολόγων. Στόχος τους, να περάσει χωρίς εσωτερικές αντιστάσεις, υπό την παραλυτική απειλή της άμεσης χρεοκοπίας, το εφιαλτικό «πακέτο» μέτρων για την περίοδο έως και το 2015, το οποίο θα διαπραγματευθεί η κυβέρνηση με την «τρόικα» αυτήν την εβδομάδα.
Έμπειρα στελέχη της τραπεζικής αγοράς τονίζουν ότι πλέον δεν χρειάζονται καν ειδικές γνώσεις για να αντιληφθεί κανείς τις διαστάσεις του παιχνιδιού που έχουν στήσει οι ευρωπαίοι κεντρικοί τραπεζίτες για να επιβληθεί άνευ όρων στην Ελλάδα ένα πρόγραμμα εξωφρενικής λιτότητας και εκποίησης της δημόσιας περιουσίας χωρίς την κοινωνική και πολιτική έκρηξη που θα προκαλείτο με βεβαιότητα αν δεν κυριαρχούσε στα δελτία των 8 το άνευ ουσίας «ημερήσιο δελτίο spreads» και οι καθημερινές συζητήσεις για δήθεν επικείμενη χρεοκοπία της χώρας:
Η άνοδος της απόδοσης των δεκαετών ομολόγων πάνω από το 15%, σε επίπεδο πιστωτικής κάρτας, με την οποία τρομοκρατείται επί καθημερινής βάσεως ο ελληνικός πληθυσμός, είναι στην πραγματικότητα μια... θαλασσοταραχή σε μπανιέρα, που θα μπορούσε να σταματήσει ανά πάσα στιγμή με μερικές απλές κινήσεις μηδενικού κόστους από την ΕΚΤ.
Ως γνωστόν, από τον Μάιο του 2010 οι κεντρικοί τραπεζίτες εφαρμόζουν ένα πρόγραμμα στήριξης των ομολόγων της περιφέρειας της Ευρωζώνης (ελληνικών, ιρλανδικών, πορτογαλικών), στο πλαίσιο του οποίου έχουν ήδη αγοράσει ομόλογα συνολικής αξίας 75 δισ. ευρώ, εκ των οποίων τα περισσότερα είναι ελληνικά (η ονομαστική τους αξία φθάνει τα 50 δισ. ευρώ, αλλά η ΕΚΤ τα αγόρασε «κουρεμένα», έναντι 35 δισ. ευρώ).
Ξαφνικά, χωρίς την παραμικρή επίσημη ανακοίνωση, ή έστω «διαρροή» περί αναστολής του προγράμματος, η Κεντρική Τράπεζα «έκοψε μαχαίρι» όλες τις αγορές ομολόγων της περιφέρειας, δίνοντας στους κερδοσκόπους των αγορών το «σήμα» ότι επιτρέπει την άνοδο των spreads. Ελλείψει του μοναδικού σοβαρού αγοραστή ομολόγων, τα spreads και στις τρεις χώρες της περιφέρειας διευρύνθηκαν δραματικά, αλλά ιδιαίτερα για τα ελληνικά ομόλογα η κατάσταση έφθασε σε τραγελαφικά, προδήλως παράλογα φαινόμενα: Ακόμη και η Ελλάδα, με τα γνωστά οικονομικά της προβλήματα, είναι αδιανόητο να έχει θεωρητικό επιτόκιο μακροπρόθεσμου δανεισμού ίσο με το επιτόκιο δανεισμού του τυχαίου ιδιώτη που παίρνει μια πιστωτική κάρτα.
Για να γίνει καλύτερα αντιληπτό το παιχνίδι της ΕΚΤ, αρκεί να αναφερθεί αυτό που σημειώνουν με έμφαση τα στελέχη της τραπεζικής αγοράς: ότι, δηλαδή, η ελληνική αγορά ομολόγων είναι στην πραγματικότητα μια «νεκρή» αγορά, με ημερήσια αξία συναλλαγών που μετά βίας φθάνει τα 50 εκατ. ευρώ, ενώ στο παρελθόν η αξία των ημερήσιων συναλλαγών μετριόταν σε δισεκατομμύρια ευρώ. Αν ήθελε η Κεντρική Τράπεζα, με τη «δύναμη πυρός» που διαθέτει, θα μπορούσε με αγορές ελληνικών ομολόγων λίγων εκατοντάδων εκατομμυρίων ευρώ να σταματήσει το κακόγουστο αστείο με τα spreads. Αντί γι' αυτό, επιτρέπει σε κερδοσκόπους να πραγματοποιούν συναλλαγές αστείου ύψους, από τις οποίες καταγράφονται τα καθημερινά, εφιαλτικά υποτίθεται, ρεκόρ στα ελληνικά spreads, που για το ελληνικό Δημόσιο είναι άνευ σημασίας, αφού δεν προτίθεται να δανεισθεί φέτος ούτε σεντ από τις αγορές. Δεν παύουν όμως να δημιουργούν κλίμα απόλυτης παράλυσης στην ελληνική οικονομία και κοινωνία, το οποίο φαίνεται ότι διευκολύνει τις πολιτικές επιδιώξεις των τραπεζιτών.
Στο μεταξύ, τραπεζικά στελέχη σημειώνουν άλλο ένα πρωτοφανές παράδοξο, που αντιστρατεύεται κάθε έννοια λογικής λειτουργίας μιας ανοικτής αγοράς, όπως η αγορά ομολόγων. Περιέργως πώς, ο ΟΔΔΗΧ έχει προχωρήσει τους τελευταίους μήνες σε επαναγορά ομολόγων αξίας 2,5 δισ. ευρώ, αλλά το μόνο που «κατάφερε» με αυτήν τη στήριξη των ομολόγων ήταν να φθάσουν τα spreads σε ύψη-ρεκόρ αντί να μειωθούν. Ο έμπειρος τραπεζίτης κ. Π. Χριστοδούλου οφείλει να εξηγήσει με κάποιον τρόπο αυτό το παράδοξο: Πώς γίνεται, αλήθεια, σε μια «νεκρή» αγορά με τζίρους συνοικιακού καφενείου να «ρίχνει» το Δημόσιο 2,5 δισ. ευρώ χωρίς να μειώνονται τα spreads; Μήπως τελικά αυτά τα 2,5 δισ. ευρώ κατευθύνθηκαν με συναλλαγές εκτός επίσημης αγοράς σε ελληνικές τράπεζες για να καλυφθούν τα προβλήματα ρευστότητας που αντιμετωπίζουν, χωρίς όμως να γίνει αισθητή στην ευρύτερη αγορά η ζήτηση τίτλων από το Δημόσιο, ώστε να συγκρατηθούν τα spreads;
Τι επιδιώκει όμως η ΕΚΤ με αυτήν την τακτική της; Γιατί αφήνει την Ελλάδα να «σιγοβράζει» στο καμίνι των αγορών, παρότι την ίδια στιγμή διαψεύδει κάθε σενάριο αναδιάρθρωσης του ελληνικού χρέους; Στην πραγματικότητα, οι τραπεζίτες «σιγοντάρουν» την κυβέρνηση στην προσπάθειά της να προωθήσει ένα «πακέτο» μέτρων που σε άλλες εποχές και συνθήκες θα είχε προκαλέσει κοινωνική και πολιτική θύελλα. Κοινή γνώμη και «δύστροποι» βουλευτές και στελέχη του ΠΑΣΟΚ υπό την (ψευδή) απειλή της επικείμενης χρεοκοπίας είναι πολύ πιο εύκολο να παραδοθούν αμαχητί σε μια πολιτική «ακρωτηριασμού» της οικονομίας και της κοινωνίας, ενώ αν η ίδια συζήτηση γινόταν σε περιβάλλον ηρεμίας στις αγορές θα προσλάμβανε πολύ διαφορετική τροπή.
Επιπλέον, η σκηνοθετημένη κρίση στην περιφέρεια της Ευρωζώνης (που ουδείς πιστεύει ότι έχει σοβαρό βάθος, αλλιώς δεν θα ενισχυόταν καθημερινά το ευρώ στην αγορά συναλλάγματος...) διευκολύνει το σχέδιο των τραπεζιτών να εκμαιεύσουν από τις ηγεσίες του πλούσιου Βορρά της Ευρωζώνης το μεγάλο «ναι» σε ένα πρόγραμμα συνέχισης της χρηματοδοτικής στήριξης των «τεμπέληδων του Νότου», σε μια περίοδο που αμφισβητείται εντός της Γερμανίας ακόμη και η έγκριση της δημιουργίας μόνιμου μηχανισμού σταθερότητας το 2013. Για την Άνγκελα Μέρκελ έχει αποδειχθεί πλέον ότι είναι πολύ πιο εύκολο να επιβάλει αντιδημοφιλή στη Γερμανία μέτρα στήριξης του Νότου σε ένα περιβάλλον αμφισβήτησης της ίδιας της βιωσιμότητας του ευρώ και με τη μόνιμη απειλή προς το εσωτερικό της Γερμανίας ότι αν δεν βάλουν το χέρι στην τσέπη οι Γερμανοί για τις χώρες του Νότου θα χαθεί το ευρώ και τα οφέλη που προσφέρει στους εξαγωγείς και στην απασχόληση.
Έμπειρα τραπεζικά στελέχη τονίζουν ότι όταν σταματήσει αυτό το κακόγουστο πολιτικό και οικονομικό «θέατρο» θα ξεκαθαρίσει πολύ γρήγορα και η απόφαση που έχει ληφθεί στα ηγετικά πολιτικά και τραπεζικά κλιμάκια για την περίπτωση της Ελλάδας: Η χώρα θα κληθεί να δεσμευθεί σε ένα παράλογο πρόγραμμα ακραίας λιτότητας μέσα σε ύφεση και σε «αντάλλαγμα» θα αποφευχθεί η άμεση αναδιάρθρωση του χρέους. Αυτό δεν σημαίνει ότι υπάρχει περίπτωση να αποφευχθεί η αναδιάρθρωση, θα γίνει όμως όταν αυτή θα εξυπηρετεί τα συμφέροντα των πιστωτών μας: Το 2013, η Ελλάδα θα μπει στο γερμανικό χειρουργείο της ελεγχόμενης χρεοκοπίας και θα «κουρευτεί» το χρέος προς τους ιδιώτες πιστωτές προκειμένου να δοθεί άλλο ένα δάνειο από τον μόνιμο μηχανισμό στήριξης.
Σχόλιο: Ανεξάρτητα με την πραγματική ανάγκη γι' αλλαγές στη λειτουργία του ελληνικού κράτους και του τρόπου ζωής στην ελληνική κοινωνία (με την οποία εννοούμε την αύξηση της παραγωγικότητας, την καταπολέμηση της φοροδιαφυγής και της εισφοροδιαφυγής και όχι τις μειώσεις μισθών, συντάξεων και την εξαφάνιση του κοινωνικού κράτους), φαίνεται καθαρά ότι το όλο θέατρο του παραλόγου το οποίο ζούμε ως χώρα τους τελευταίους 15 μήνες είναι αποτέλεσμα καθαρών πολιτικών αποφάσεων.
Καταρχήν η κυβέρνηση αποφάσισε να μην κυνηγήσει εναλλακτικές διαδρομές κάλυψης του δανεισμού με χαμηλά επιτόκια, οι οποίες θα τις έδιναν τον χρόνο για διαρθρωτικές αλλαγές κρατώντας παράλληλα τον "σοσιαλιστικό" χαρακτήρα της. Κατά δεύτερον η ίδια η Ε.Ε. αποφάσισε να μην στηρίξει τόσο εμάς όσο και τους άλλους, με χαμηλού κόστους, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ, κινήσεις δείχνοντας στις αγορές ποιος κάνει κουμάντο: Είναι απαράδεκτο χώρες με τεράστιο εξωτερικό χρέος, πολύ μεγάλη ανεργία και προβληματική διαχείριση να απολαμβάνουν χαμηλών επιτοκίων και στήριξης και εμείς σαν αποπαίδια να μπαίνουμε στο περιθώριο. Δεν είναι δίκαιο, ούτε προβάλλει την ισονομία που ευαγγελίζεται η Ε.Ε. Τρίτον, η ίδια η κυβέρνηση άφησε την ΤτΕ να επιτρέψει κερδοσκοπικά παιχνίδια που ανέβασαν τα spreads (και αυτά δεν τα λέει ο ΣΥΡΙΖΑ, ούτε εμείς, αλλά βουλευτές του ΠΑΣΟΚ -δείτε εδώ), ενώ με δηλώσεις των στελεχών της χειροτέρεψε το κλίμα (κυνηγόντας ύστερα φαναρτζήδες που δήθεν "διέσπειραν" φήμες για καταστροφή, κάτι που είχε κάνει ήδη ο ίδιος ο Πρωθυπουργός και ο "Πινόκιο" προηγουμένως).
Η κυβέρνηση βέβαια φαίνεται τον τελευταίο καιρό να έχει αλλάξει ελαφρώς την πορεία της, προσπαθώντας να μειώσει το δημόσιο χρέος με επαναγορές κουρεμένων ομολόγων και κινήσεις προς μια καλυμμένη αναδιάρθρωση, διαπιστώνοντας ορθά ότι το πρόβλημα δεν είναι ελληνικό μόνο. Όμως δυστυχώς είναι αργά γιατί η Γερμανία έχει χαράξει συγκεκριμένη στρατηγική για το μέλλον της Ε.Ε. (διαβάστε εδώ αναλυτικά), ενώ και με το "Σύμφωνο του Ευρώ" θα εδραιώσει την οικονομική της κυριαρχία στις χώρες της νότιας Ευρώπης, όπως φαίνεται σ' αυτήν εδώ την ανάρτηση. Όταν τόσο καιρό γίνονταν διαπραγματεύσεις, η κυβέρνησή μας αντί να οργανώσει μια "εσωτερική συννενόηση" με τις χώρες που είναι σε παρόμοια θέση (και που είναι περισσότερες απ' όσες φαντάζονται οι περισσότεροι), προτίμησε το ρόλο του "καλού παιδιού", παίρνοντας ως αντάλλαγμα τη συνήθη "κουλούρα", μετά πολλών επαίνων βέβαια. Την ίδια ώρα τα εγχώρια ΜΜΕ, επετιμούσαν την Ιρλανδία που ασκούσε επιθετική πολιτική, η οποία όμως είχε θετικά αποτελέσματα, έστω και περιορισμένα: Στην ζωή αν δε διεκδικήσεις, δεν κερδίζεις τίποτα όπως ξέρουμε όλοι.
Έτσι καταλήγουμε σ' ένα φαύλο κύκλο νέων μέτρων (μια γεύση μπορείτε να βρείτε εδώ), με μειώσεις επικουρικών, συγχωνεύσεις σχολείων και νοσοκομείων, μειώσεις συντάξεων, ασφαλιστικά επί ασφαλιστικών, αποχαιρετισμού του κοινωνικού κράτους και κυρίως παραχώρηση της εθνικής μας κυριαρχίας μια για πάντα. Τα Μνημόνια ήρθαν για να μείνουν - αν δεν αλλάξουμε τακτική και μάλιστα άμεσα.
Και για να μην ξεχνιόμαστε... Πριν από το Πάσχα ο Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος συναντήθηκε με κορυφαίο υπουργό και συζήτησε μαζί του διάφορα θέματα, μεταξύ αυτών για την οικονομική κρίση, την ανεργία, τις περικοπές κ.ά. Έκπληκτος ο Αρχιεπίσκοπος άκουσε τον εν λόγω υπουργό να λέει χαρακτηριστικά ότι «οι μισθοί της Βουλγαρίας είναι πολύ καλοί»! Μάλιστα ο κ. Ιερώνυμος είχε τόσο εντυπωσιασθεί με τα λεγόμενα του υπουργού που τα μετέφερε στη συζήτηση που είχε στη συνέχεια με Μητροπολίτες. Η είδηση δημοσιεύτηκε στο "Παρόν" και δεν επιδέχεται καμίας αμφισβήτησης αφού η καλή αυτή εφημερίδα έχει "σίγουρες" πηγές - αυτά για να δείτε από τι ανθρώπους στηριζόμαστε για ν' ανακάμψουμε. Πάντως, όσο κι αν ακούγεται εξωφρενικό το ενδεχόμενο κάποια στιγμή τα επόμενα χρόνια οι μισθοί στη χώρα μας να μειωθούν τόσο ώστε να θυμίζουν Βουλγαρία, δεν είναι εκτός πραγματικότητας. Βάσει του Συμφώνου για το ευρώ, κάθε χώρα οφείλει να πάρει μέτρα ώστε η οικονομία της να γίνει ανταγωνιστική. Μεταξύ των μέτρων αυτών περιλαμβάνεται και η μείωση του μισθολογικού κόστους, δηλαδή η περικοπή των αποδοχών των εργαζομένων. Κάτι άλλωστε που έχει ξεκινήσει ήδη με την υπογραφή των επιχειρησιακών συμβάσεων, όπου υπό τον φόβο της ανεργίας χιλιάδες εργαζόμενοι αναγκάζονται να αποδεχθούν μείωση του μισθού τους.
Φαινόμενο που με την πάροδο του χρόνου θα ενταθεί και στο πέρασμά του θα συμπαρασύρει δικαιώματα χρόνων που κατακτήθηκαν έπειτα από μεγάλους αγώνες.
Αποτέλεσμα; Εκατοντάδες χιλιάδες εργαζόμενοι θα οδηγηθούν στα όρια της ανέχειας και της εξαθλίωσης.
Και κάτι τελευταίο... ο αναπληρωτής υπουργός Απασχόλησης Γιώργος Κουτρουμάνης σε συνέντευξή του σχετικά με τις συντάξεις και τα έσοδα του ΙΚΑ ανέφερε ότι "εκείνο που φαίνεται να δημιουργεί το πρόβλημα δεν είναι οι επιχειρησιακές, αλλά οι ατομικές συμβάσεις, οι οποίες υπογράφονται. Πολλές φορές οι εργαζόμενοι υποκύπτουν στις πιέσεις των επιχειρήσεων και υπάρχουν μειώσεις στους μισθούς των Ελλήνων, οι οποίες μειώσεις φαίνονται ήδη στα έσοδα του ΙΚΑ, δηλαδή ο προηγούμενος χρόνος έκλεισε με μια μείωση της τάξης του 6% των αποδοχών των εργαζομένων στον ιδιωτικό τομέα." Μας αρέσει που η κυβέρνηση για πολλοστή φορά ανακάλυψε την Αμερική: Δεν χρειάζεται να είναι κανείς να είναι οικονομολόγος ότι η παράκαμψη των συλλογικών συμβάσεων εργασίας δεν είναι μόνο εις βάρος της τσέπης των μισθωτών, αλλά και του ασφαλιστικού μας συστήματος: Το τόνισαν οι εκπρόσωποι της ΓΣΕΕ και της ΕΣΕΕ (διαβάστε εδώ τα επιχειρήματά τους). Είναι γνωστό εδώ και μερικό καιρό ότι τα έσοδα των ασφαλιστικών ταμείων είναι σ' ελεύθερη πτώση, και ότι τα μέτρα της κυβέρνησης δημιουργούν ένα φαύλο κύκλο που οδηγεί στην εξαθλίωση. Μόνη λύση η διατήρηση των κλαδικών συμβάσεων εργασίας, πράγμα που υποστηρίζει ακόμα και ο ΣΕΒ...Φανταστείτε που φτάσανε τα πράγματα.
Πηγή ειδήσεων: "Παρόν", "Ελεύθερος Τύπος"
Έμπειρα στελέχη της τραπεζικής αγοράς τονίζουν ότι πλέον δεν χρειάζονται καν ειδικές γνώσεις για να αντιληφθεί κανείς τις διαστάσεις του παιχνιδιού που έχουν στήσει οι ευρωπαίοι κεντρικοί τραπεζίτες για να επιβληθεί άνευ όρων στην Ελλάδα ένα πρόγραμμα εξωφρενικής λιτότητας και εκποίησης της δημόσιας περιουσίας χωρίς την κοινωνική και πολιτική έκρηξη που θα προκαλείτο με βεβαιότητα αν δεν κυριαρχούσε στα δελτία των 8 το άνευ ουσίας «ημερήσιο δελτίο spreads» και οι καθημερινές συζητήσεις για δήθεν επικείμενη χρεοκοπία της χώρας:
Η άνοδος της απόδοσης των δεκαετών ομολόγων πάνω από το 15%, σε επίπεδο πιστωτικής κάρτας, με την οποία τρομοκρατείται επί καθημερινής βάσεως ο ελληνικός πληθυσμός, είναι στην πραγματικότητα μια... θαλασσοταραχή σε μπανιέρα, που θα μπορούσε να σταματήσει ανά πάσα στιγμή με μερικές απλές κινήσεις μηδενικού κόστους από την ΕΚΤ.
Ως γνωστόν, από τον Μάιο του 2010 οι κεντρικοί τραπεζίτες εφαρμόζουν ένα πρόγραμμα στήριξης των ομολόγων της περιφέρειας της Ευρωζώνης (ελληνικών, ιρλανδικών, πορτογαλικών), στο πλαίσιο του οποίου έχουν ήδη αγοράσει ομόλογα συνολικής αξίας 75 δισ. ευρώ, εκ των οποίων τα περισσότερα είναι ελληνικά (η ονομαστική τους αξία φθάνει τα 50 δισ. ευρώ, αλλά η ΕΚΤ τα αγόρασε «κουρεμένα», έναντι 35 δισ. ευρώ).
Ξαφνικά, χωρίς την παραμικρή επίσημη ανακοίνωση, ή έστω «διαρροή» περί αναστολής του προγράμματος, η Κεντρική Τράπεζα «έκοψε μαχαίρι» όλες τις αγορές ομολόγων της περιφέρειας, δίνοντας στους κερδοσκόπους των αγορών το «σήμα» ότι επιτρέπει την άνοδο των spreads. Ελλείψει του μοναδικού σοβαρού αγοραστή ομολόγων, τα spreads και στις τρεις χώρες της περιφέρειας διευρύνθηκαν δραματικά, αλλά ιδιαίτερα για τα ελληνικά ομόλογα η κατάσταση έφθασε σε τραγελαφικά, προδήλως παράλογα φαινόμενα: Ακόμη και η Ελλάδα, με τα γνωστά οικονομικά της προβλήματα, είναι αδιανόητο να έχει θεωρητικό επιτόκιο μακροπρόθεσμου δανεισμού ίσο με το επιτόκιο δανεισμού του τυχαίου ιδιώτη που παίρνει μια πιστωτική κάρτα.
Για να γίνει καλύτερα αντιληπτό το παιχνίδι της ΕΚΤ, αρκεί να αναφερθεί αυτό που σημειώνουν με έμφαση τα στελέχη της τραπεζικής αγοράς: ότι, δηλαδή, η ελληνική αγορά ομολόγων είναι στην πραγματικότητα μια «νεκρή» αγορά, με ημερήσια αξία συναλλαγών που μετά βίας φθάνει τα 50 εκατ. ευρώ, ενώ στο παρελθόν η αξία των ημερήσιων συναλλαγών μετριόταν σε δισεκατομμύρια ευρώ. Αν ήθελε η Κεντρική Τράπεζα, με τη «δύναμη πυρός» που διαθέτει, θα μπορούσε με αγορές ελληνικών ομολόγων λίγων εκατοντάδων εκατομμυρίων ευρώ να σταματήσει το κακόγουστο αστείο με τα spreads. Αντί γι' αυτό, επιτρέπει σε κερδοσκόπους να πραγματοποιούν συναλλαγές αστείου ύψους, από τις οποίες καταγράφονται τα καθημερινά, εφιαλτικά υποτίθεται, ρεκόρ στα ελληνικά spreads, που για το ελληνικό Δημόσιο είναι άνευ σημασίας, αφού δεν προτίθεται να δανεισθεί φέτος ούτε σεντ από τις αγορές. Δεν παύουν όμως να δημιουργούν κλίμα απόλυτης παράλυσης στην ελληνική οικονομία και κοινωνία, το οποίο φαίνεται ότι διευκολύνει τις πολιτικές επιδιώξεις των τραπεζιτών.
Στο μεταξύ, τραπεζικά στελέχη σημειώνουν άλλο ένα πρωτοφανές παράδοξο, που αντιστρατεύεται κάθε έννοια λογικής λειτουργίας μιας ανοικτής αγοράς, όπως η αγορά ομολόγων. Περιέργως πώς, ο ΟΔΔΗΧ έχει προχωρήσει τους τελευταίους μήνες σε επαναγορά ομολόγων αξίας 2,5 δισ. ευρώ, αλλά το μόνο που «κατάφερε» με αυτήν τη στήριξη των ομολόγων ήταν να φθάσουν τα spreads σε ύψη-ρεκόρ αντί να μειωθούν. Ο έμπειρος τραπεζίτης κ. Π. Χριστοδούλου οφείλει να εξηγήσει με κάποιον τρόπο αυτό το παράδοξο: Πώς γίνεται, αλήθεια, σε μια «νεκρή» αγορά με τζίρους συνοικιακού καφενείου να «ρίχνει» το Δημόσιο 2,5 δισ. ευρώ χωρίς να μειώνονται τα spreads; Μήπως τελικά αυτά τα 2,5 δισ. ευρώ κατευθύνθηκαν με συναλλαγές εκτός επίσημης αγοράς σε ελληνικές τράπεζες για να καλυφθούν τα προβλήματα ρευστότητας που αντιμετωπίζουν, χωρίς όμως να γίνει αισθητή στην ευρύτερη αγορά η ζήτηση τίτλων από το Δημόσιο, ώστε να συγκρατηθούν τα spreads;
Τι επιδιώκει όμως η ΕΚΤ με αυτήν την τακτική της; Γιατί αφήνει την Ελλάδα να «σιγοβράζει» στο καμίνι των αγορών, παρότι την ίδια στιγμή διαψεύδει κάθε σενάριο αναδιάρθρωσης του ελληνικού χρέους; Στην πραγματικότητα, οι τραπεζίτες «σιγοντάρουν» την κυβέρνηση στην προσπάθειά της να προωθήσει ένα «πακέτο» μέτρων που σε άλλες εποχές και συνθήκες θα είχε προκαλέσει κοινωνική και πολιτική θύελλα. Κοινή γνώμη και «δύστροποι» βουλευτές και στελέχη του ΠΑΣΟΚ υπό την (ψευδή) απειλή της επικείμενης χρεοκοπίας είναι πολύ πιο εύκολο να παραδοθούν αμαχητί σε μια πολιτική «ακρωτηριασμού» της οικονομίας και της κοινωνίας, ενώ αν η ίδια συζήτηση γινόταν σε περιβάλλον ηρεμίας στις αγορές θα προσλάμβανε πολύ διαφορετική τροπή.
Επιπλέον, η σκηνοθετημένη κρίση στην περιφέρεια της Ευρωζώνης (που ουδείς πιστεύει ότι έχει σοβαρό βάθος, αλλιώς δεν θα ενισχυόταν καθημερινά το ευρώ στην αγορά συναλλάγματος...) διευκολύνει το σχέδιο των τραπεζιτών να εκμαιεύσουν από τις ηγεσίες του πλούσιου Βορρά της Ευρωζώνης το μεγάλο «ναι» σε ένα πρόγραμμα συνέχισης της χρηματοδοτικής στήριξης των «τεμπέληδων του Νότου», σε μια περίοδο που αμφισβητείται εντός της Γερμανίας ακόμη και η έγκριση της δημιουργίας μόνιμου μηχανισμού σταθερότητας το 2013. Για την Άνγκελα Μέρκελ έχει αποδειχθεί πλέον ότι είναι πολύ πιο εύκολο να επιβάλει αντιδημοφιλή στη Γερμανία μέτρα στήριξης του Νότου σε ένα περιβάλλον αμφισβήτησης της ίδιας της βιωσιμότητας του ευρώ και με τη μόνιμη απειλή προς το εσωτερικό της Γερμανίας ότι αν δεν βάλουν το χέρι στην τσέπη οι Γερμανοί για τις χώρες του Νότου θα χαθεί το ευρώ και τα οφέλη που προσφέρει στους εξαγωγείς και στην απασχόληση.
Έμπειρα τραπεζικά στελέχη τονίζουν ότι όταν σταματήσει αυτό το κακόγουστο πολιτικό και οικονομικό «θέατρο» θα ξεκαθαρίσει πολύ γρήγορα και η απόφαση που έχει ληφθεί στα ηγετικά πολιτικά και τραπεζικά κλιμάκια για την περίπτωση της Ελλάδας: Η χώρα θα κληθεί να δεσμευθεί σε ένα παράλογο πρόγραμμα ακραίας λιτότητας μέσα σε ύφεση και σε «αντάλλαγμα» θα αποφευχθεί η άμεση αναδιάρθρωση του χρέους. Αυτό δεν σημαίνει ότι υπάρχει περίπτωση να αποφευχθεί η αναδιάρθρωση, θα γίνει όμως όταν αυτή θα εξυπηρετεί τα συμφέροντα των πιστωτών μας: Το 2013, η Ελλάδα θα μπει στο γερμανικό χειρουργείο της ελεγχόμενης χρεοκοπίας και θα «κουρευτεί» το χρέος προς τους ιδιώτες πιστωτές προκειμένου να δοθεί άλλο ένα δάνειο από τον μόνιμο μηχανισμό στήριξης.
Σχόλιο: Ανεξάρτητα με την πραγματική ανάγκη γι' αλλαγές στη λειτουργία του ελληνικού κράτους και του τρόπου ζωής στην ελληνική κοινωνία (με την οποία εννοούμε την αύξηση της παραγωγικότητας, την καταπολέμηση της φοροδιαφυγής και της εισφοροδιαφυγής και όχι τις μειώσεις μισθών, συντάξεων και την εξαφάνιση του κοινωνικού κράτους), φαίνεται καθαρά ότι το όλο θέατρο του παραλόγου το οποίο ζούμε ως χώρα τους τελευταίους 15 μήνες είναι αποτέλεσμα καθαρών πολιτικών αποφάσεων.
Καταρχήν η κυβέρνηση αποφάσισε να μην κυνηγήσει εναλλακτικές διαδρομές κάλυψης του δανεισμού με χαμηλά επιτόκια, οι οποίες θα τις έδιναν τον χρόνο για διαρθρωτικές αλλαγές κρατώντας παράλληλα τον "σοσιαλιστικό" χαρακτήρα της. Κατά δεύτερον η ίδια η Ε.Ε. αποφάσισε να μην στηρίξει τόσο εμάς όσο και τους άλλους, με χαμηλού κόστους, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ, κινήσεις δείχνοντας στις αγορές ποιος κάνει κουμάντο: Είναι απαράδεκτο χώρες με τεράστιο εξωτερικό χρέος, πολύ μεγάλη ανεργία και προβληματική διαχείριση να απολαμβάνουν χαμηλών επιτοκίων και στήριξης και εμείς σαν αποπαίδια να μπαίνουμε στο περιθώριο. Δεν είναι δίκαιο, ούτε προβάλλει την ισονομία που ευαγγελίζεται η Ε.Ε. Τρίτον, η ίδια η κυβέρνηση άφησε την ΤτΕ να επιτρέψει κερδοσκοπικά παιχνίδια που ανέβασαν τα spreads (και αυτά δεν τα λέει ο ΣΥΡΙΖΑ, ούτε εμείς, αλλά βουλευτές του ΠΑΣΟΚ -δείτε εδώ), ενώ με δηλώσεις των στελεχών της χειροτέρεψε το κλίμα (κυνηγόντας ύστερα φαναρτζήδες που δήθεν "διέσπειραν" φήμες για καταστροφή, κάτι που είχε κάνει ήδη ο ίδιος ο Πρωθυπουργός και ο "Πινόκιο" προηγουμένως).
Η κυβέρνηση βέβαια φαίνεται τον τελευταίο καιρό να έχει αλλάξει ελαφρώς την πορεία της, προσπαθώντας να μειώσει το δημόσιο χρέος με επαναγορές κουρεμένων ομολόγων και κινήσεις προς μια καλυμμένη αναδιάρθρωση, διαπιστώνοντας ορθά ότι το πρόβλημα δεν είναι ελληνικό μόνο. Όμως δυστυχώς είναι αργά γιατί η Γερμανία έχει χαράξει συγκεκριμένη στρατηγική για το μέλλον της Ε.Ε. (διαβάστε εδώ αναλυτικά), ενώ και με το "Σύμφωνο του Ευρώ" θα εδραιώσει την οικονομική της κυριαρχία στις χώρες της νότιας Ευρώπης, όπως φαίνεται σ' αυτήν εδώ την ανάρτηση. Όταν τόσο καιρό γίνονταν διαπραγματεύσεις, η κυβέρνησή μας αντί να οργανώσει μια "εσωτερική συννενόηση" με τις χώρες που είναι σε παρόμοια θέση (και που είναι περισσότερες απ' όσες φαντάζονται οι περισσότεροι), προτίμησε το ρόλο του "καλού παιδιού", παίρνοντας ως αντάλλαγμα τη συνήθη "κουλούρα", μετά πολλών επαίνων βέβαια. Την ίδια ώρα τα εγχώρια ΜΜΕ, επετιμούσαν την Ιρλανδία που ασκούσε επιθετική πολιτική, η οποία όμως είχε θετικά αποτελέσματα, έστω και περιορισμένα: Στην ζωή αν δε διεκδικήσεις, δεν κερδίζεις τίποτα όπως ξέρουμε όλοι.
Έτσι καταλήγουμε σ' ένα φαύλο κύκλο νέων μέτρων (μια γεύση μπορείτε να βρείτε εδώ), με μειώσεις επικουρικών, συγχωνεύσεις σχολείων και νοσοκομείων, μειώσεις συντάξεων, ασφαλιστικά επί ασφαλιστικών, αποχαιρετισμού του κοινωνικού κράτους και κυρίως παραχώρηση της εθνικής μας κυριαρχίας μια για πάντα. Τα Μνημόνια ήρθαν για να μείνουν - αν δεν αλλάξουμε τακτική και μάλιστα άμεσα.
Και για να μην ξεχνιόμαστε... Πριν από το Πάσχα ο Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος συναντήθηκε με κορυφαίο υπουργό και συζήτησε μαζί του διάφορα θέματα, μεταξύ αυτών για την οικονομική κρίση, την ανεργία, τις περικοπές κ.ά. Έκπληκτος ο Αρχιεπίσκοπος άκουσε τον εν λόγω υπουργό να λέει χαρακτηριστικά ότι «οι μισθοί της Βουλγαρίας είναι πολύ καλοί»! Μάλιστα ο κ. Ιερώνυμος είχε τόσο εντυπωσιασθεί με τα λεγόμενα του υπουργού που τα μετέφερε στη συζήτηση που είχε στη συνέχεια με Μητροπολίτες. Η είδηση δημοσιεύτηκε στο "Παρόν" και δεν επιδέχεται καμίας αμφισβήτησης αφού η καλή αυτή εφημερίδα έχει "σίγουρες" πηγές - αυτά για να δείτε από τι ανθρώπους στηριζόμαστε για ν' ανακάμψουμε. Πάντως, όσο κι αν ακούγεται εξωφρενικό το ενδεχόμενο κάποια στιγμή τα επόμενα χρόνια οι μισθοί στη χώρα μας να μειωθούν τόσο ώστε να θυμίζουν Βουλγαρία, δεν είναι εκτός πραγματικότητας. Βάσει του Συμφώνου για το ευρώ, κάθε χώρα οφείλει να πάρει μέτρα ώστε η οικονομία της να γίνει ανταγωνιστική. Μεταξύ των μέτρων αυτών περιλαμβάνεται και η μείωση του μισθολογικού κόστους, δηλαδή η περικοπή των αποδοχών των εργαζομένων. Κάτι άλλωστε που έχει ξεκινήσει ήδη με την υπογραφή των επιχειρησιακών συμβάσεων, όπου υπό τον φόβο της ανεργίας χιλιάδες εργαζόμενοι αναγκάζονται να αποδεχθούν μείωση του μισθού τους.
Φαινόμενο που με την πάροδο του χρόνου θα ενταθεί και στο πέρασμά του θα συμπαρασύρει δικαιώματα χρόνων που κατακτήθηκαν έπειτα από μεγάλους αγώνες.
Αποτέλεσμα; Εκατοντάδες χιλιάδες εργαζόμενοι θα οδηγηθούν στα όρια της ανέχειας και της εξαθλίωσης.
Και κάτι τελευταίο... ο αναπληρωτής υπουργός Απασχόλησης Γιώργος Κουτρουμάνης σε συνέντευξή του σχετικά με τις συντάξεις και τα έσοδα του ΙΚΑ ανέφερε ότι "εκείνο που φαίνεται να δημιουργεί το πρόβλημα δεν είναι οι επιχειρησιακές, αλλά οι ατομικές συμβάσεις, οι οποίες υπογράφονται. Πολλές φορές οι εργαζόμενοι υποκύπτουν στις πιέσεις των επιχειρήσεων και υπάρχουν μειώσεις στους μισθούς των Ελλήνων, οι οποίες μειώσεις φαίνονται ήδη στα έσοδα του ΙΚΑ, δηλαδή ο προηγούμενος χρόνος έκλεισε με μια μείωση της τάξης του 6% των αποδοχών των εργαζομένων στον ιδιωτικό τομέα." Μας αρέσει που η κυβέρνηση για πολλοστή φορά ανακάλυψε την Αμερική: Δεν χρειάζεται να είναι κανείς να είναι οικονομολόγος ότι η παράκαμψη των συλλογικών συμβάσεων εργασίας δεν είναι μόνο εις βάρος της τσέπης των μισθωτών, αλλά και του ασφαλιστικού μας συστήματος: Το τόνισαν οι εκπρόσωποι της ΓΣΕΕ και της ΕΣΕΕ (διαβάστε εδώ τα επιχειρήματά τους). Είναι γνωστό εδώ και μερικό καιρό ότι τα έσοδα των ασφαλιστικών ταμείων είναι σ' ελεύθερη πτώση, και ότι τα μέτρα της κυβέρνησης δημιουργούν ένα φαύλο κύκλο που οδηγεί στην εξαθλίωση. Μόνη λύση η διατήρηση των κλαδικών συμβάσεων εργασίας, πράγμα που υποστηρίζει ακόμα και ο ΣΕΒ...Φανταστείτε που φτάσανε τα πράγματα.
Πηγή ειδήσεων: "Παρόν", "Ελεύθερος Τύπος"
Τετάρτη 4 Μαΐου 2011
Παράταση Μνημονίου και νέο δάνειο 30 δις το 2012; / Προσφυγή στο ΣτΕ για την απαγόρευση αγορών με μετρητά / Δόμηση και περιοχές NATURA
Είδηση: Τροφοδοτώντας καθημερινά τα σενάρια περί «πρόωρης» αναδιάρθρωσης του ελληνικού χρέους, οι Γερμανοί επιχειρούν να μεγιστοποιήσουν την πίεση στην κυβέρνηση, ώστε να ξεπεράσει όλες τις αντιστάσεις της στην εκποίηση δημόσιας περιουσίας σε ευρωπαϊκά συμφέροντα, με αντάλλαγμα τη νέα διάσωση από τη χρεοκοπία, μέσω δανείου ύψους 30 δισ. ευρώ που θα χρειασθεί η Ελλάδα το 2012.
«Αχίλλειος πτέρνα» της κυβέρνησης, την οποία αξιοποιούν κατάλληλα οι Γερμανοί, είναι το ίδιο το Μνημόνιο που υπέγραψε πέρυσι, το οποίο αφήνει ακάλυπτη μια μεγάλη χρηματοδοτική «τρύπα» το 2012, καθώς προβλέπει ότι μόνο τα μισά χρεολύσια του έτους θα χρηματοδοτηθούν από το διεθνές δάνειο των 110 δισ. ευρώ. Τα υπόλοιπα, περίπου 27 δισ. ευρώ, θα πρέπει να τα αντλήσει η κυβέρνηση από την αγορά ομολόγων.
Η κυβέρνηση υπολόγιζε ότι θα μπορέσει να βγει στην αγορά το 2012, αλλά ο μηχανισμός ελεγχόμενων χρεοκοπιών από το 2013, που καθιερώθηκε με πρωτοβουλία της Γερμανίας, έχει προ πολλού ανατρέψει αυτόν τον σχεδιασμό, καθώς οι αγορές εκτιμούν (όχι άδικα) ότι η Ελλάδα θα είναι η πρώτη υποψήφια για αναδιάρθρωση χρέους το 2013 και έχουν ανεβάσει τις αποδόσεις των ομολόγων μας σε ποσοστά… πιστωτικής κάρτας (22% την Πέμπτη για τα τριετή ομόλογα!).
Ερωτηθείς σχετικά ο υπουργός Οικονομικών αρκέσθηκε να πει ότι υπάρχει ο προσωρινός Ευρωπαϊκός Μηχανισμός Οικονομικής Σταθερότητας (EFSF), που μπορεί να λειτουργήσει, όπως είπε, σαν backstop (υποστήριξη). Και να προβλέψει, με αρκετές δόσεις αισιοδοξίας, ότι η Ελλάδα θα μπορέσει να τον αξιοποιήσει για την κάλυψη της «τρύπας», αφού ήδη εφαρμόζει πρόγραμμα σταθεροποίησης (ο μηχανισμός μπορεί να αγοράσει ομόλογα κρατών με αυστηρούς όρους, όταν δηλαδή εφαρμόζουν σταθεροποιητικό πρόγραμμα, υπό την επιτήρηση του ΔΝΤ, της Κομισιόν και της ΕΚΤ).
Προφανές είναι, όμως, ότι η αγορά δεν συμμερίζεται αυτήν την αισιοδοξία, όχι μόνο επειδή πολλοί έχουν «ποντάρει» στη χρεοκοπία της Ελλάδας και περιμένουν να κερδίσουν, όπως με απλουστευτικό τρόπο αναφέρεται σε non paper που μοιράσθηκε την Τετάρτη από το ΠΑΣΟΚ στους βουλευτές.
Αν οι «παίκτες» της αγοράς ομολόγων πίστευαν ότι με περίπου αυτόματο τρόπο θα εγκρινόταν ένα νέο δάνειο για την Ελλάδα το 2012 από τον προσωρινό μηχανισμό, δεν θα είχαν λόγους να κερδοσκοπούν άγρια κατά των ομολόγων, αφού και για τον επόμενο χρόνο θα ήταν εξασφαλισμένη η χρηματοδότηση της χώρας.
Όμως η χρηματοδότηση δεν είναι εξασφαλισμένη. Και τη δυσπιστία αυτή την έχει κορυφώσει η ίδια η γερμανική κυβέρνηση, που με όλες τις δηλώσεις της των τελευταίων ημερών, επίσημες και ανεπίσημες, έχει αφήσει να γίνει αντιληπτό ότι προτιμά, αν η Ελλάδα δεν μπορεί να εφαρμόσει με συνέπεια το άγριο πρόγραμμα λιτότητας και ιδιωτικοποιήσεων, να αφήσει την κυβέρνηση να διαπραγματευθεί με τους πιστωτές μια αναδιάρθρωση του χρέους, που θα περιλαμβάνει τουλάχιστον επιμήκυνση των δανείων, ώστε να μεταφερθούν στο μέλλον τα χρεολύσια του 2012.
Ακόμη χειρότερα, το εθνικιστικό κόμμα της Φινλανδίας, μιας από τις έξι ευρωπαϊκές χώρες με κορυφαία πιστοληπτική αξιολόγηση, διαπραγματεύεται την είσοδό του στη νέα κυβέρνηση μετά τις εκλογές της περασμένης Κυριακής, λέγοντας και μετεκλογικά «όχι» στη διάσωση της Πορτογαλίας. Στις 16 Μαΐου, όπως προέβλεψε ο ηγέτης των εθνικιστών της Φινλανδίας την Τετάρτη, οι υπουργοί Οικονομικών της Eυρωζώνης θα συζητήσουν πολύ διαφορετικές λύσεις για τις χώρες της περιφέρειας. Δηλαδή, να ενισχυθούν με νέα κεφάλαια οι τράπεζες για να αντέξουν αναδιαρθρώσεις χρεών, ώστε να μην κληθούν οι κυβερνήσεις να προσφέρουν νέα δάνεια διάσωσης, που θα επιβαρύνουν τους φορολογουμένους του πλούσιου Βορρά.
Η στάση της Γερμανίας, όπως εκτιμούν αναλυτές, έχει έναν απλό στόχο: να εξασφαλισθούν νέες και πειστικότερες δεσμεύσεις της κυβέρνησης για τη λιτότητα και τις ιδιωτικοποιήσεις, καθώς οι Γερμανοί βλέπουν τη «μεταρρυθμιστική κόπωση» να κυριαρχεί στην κυβέρνηση και τα εσωτερικά συμφέροντα, συνδικαλιστικά και επιχειρηματικά, με τα οποία το ΠΑΣΟΚ έχει ισχυρές διασυνδέσεις, να ετοιμάζονται να τορπιλίσουν τις ιδιωτικοποιήσεις, που θα τους στερήσουν «ζωτικό χώρο». Κατά την πιο «αθώα» εκδοχή, οι Γερμανοί θέλουν συνέπεια από την κυβέρνηση στο Μνημόνιο, κατά την πιο «πονηρή», που βρίσκεται και πιο κοντά στην πραγματικότητα, θέλουν να εξασφαλίσουν ότι θα προχωρήσει ανεμπόδιστα η εκποίηση της μεγάλης δημόσιας περιουσίας της Ελλάδας στα ευρωπαϊκά (κυρίως γαλλογερμανικά) επιχειρηματικά συμφέροντα που την «ορέγονται».
Ο ιταλός κεντρικός τραπεζίτης Λορέντσο Μπίνι Σμάγκι το δήλωσε, άλλωστε, απροκάλυπτα την Τρίτη: Η Ελλάδα είναι πλούσια χώρα, με περιουσία που αξίζει περισσότερο από το 100% του ΑΕΠ, και είναι επαρκής για να ξεχρεώσει. Αρκεί να ληφθεί και να εφαρμοσθεί η απόφαση για τις ιδιωτικοποιήσεις, με υπέρβαση των εσωτερικών πολιτικών αντιστάσεων. Αν ληφθούν αυτές οι αποφάσεις και εφαρμοσθούν, ο Σμάγκι τόνισε ότι η Ελλάδα θα συνεχίσει να υποστηρίζεται από την Ευρώπη και το ΔΝΤ (δηλαδή θα εγκριθεί το νέο δάνειο των 30 δισ. ευρώ).
Ουσιαστικά, το πρόβλημα που αντιμετωπίζει η κυβέρνηση στη δεύτερη φάση του Μνημονίου είναι και το πιο ακανθώδες πολιτικά και, όσο δεν το λύνει με τον τρόπο που θέλουν οι επίσημοι πιστωτές μας, τόσο πιο πιεστικά θα επισείουν την απειλή της αναδιάρθρωσης χρέους:
Στην αρχική φάση του Μνημονίου, η κυβέρνηση προχώρησε σε μια «οριζόντια» επίθεση σε μισθούς, συντάξεις, εισοδήματα και δικαιώματα, η οποία ήταν σχετικά εύκολο να προχωρήσει. Τώρα, όμως, καλείται να «αφήσει στο κρύο» τους συνδικαλιστές των μεγάλων ΔΕΚΟ, που ζητείται να θυσιασθούν στον βωμό του χρέους, αλλά και τα διαπλεκόμενα εγχώρια οικονομικά συμφέροντα, που έχουν τα δικά τους συμφέροντα στη δημόσια περιουσία.
Οι Γερμανοί γνωρίζουν καλά ότι σε αυτό το στάδιο θα εκδηλωθούν και οι ισχυρότερες πιέσεις από το εσωτερικό του ΠΑΣΟΚ για «στοπ» στα μέτρα του Μνημονίου, γιʼ αυτό και απειλούν με αναδιάρθρωση χρέους, ώστε να καμφθούν οι αντιστάσεις, γνωρίζοντας πια ότι με τον χρόνο που κύλησε από τον περασμένο Μάιο το τραπεζικό τους σύστημα μπορεί να αντέξει σήμερα το κόστος της αναδιάρθρωσης.
Αποτέλεσμα όλων αυτών ήταν η συνάντηση του Eurogroup στο Λουξεμβούργο. Τα στοιχεία που έχουμε βάσει της επίσημης ανακοίνωσης του υπουργείου είναι τα εξής:
1. Ο πρόεδρος του Eurogroup συγκάλεσε εκτάκτως σύσκεψη στο Λουξεμβούργο.
2. Ο υπουργός Οικονομικών κλήθηκε να συμμετάσχει για ανταλλαγή απόψεων γύρω από τις οικονομικές εξελίξεις στην Ελλάδα!
Και τα δύο στοιχεία δημιουργούν υποψίες ως προς το είδος των συζητήσεων, όταν γνωρίζουμε ότι έχει δρομολογηθεί το Μεσοπρόθεσμο Πλαίσιο Δημοσιονομικής Στρατηγικής με τα συμπληρωματικά μέτρα του 2011 και κυρίως ότι έχει προϋπάρξει η συμφωνία επιμήκυνσης στα 10 έτη του χρόνου αποπληρωμής του δανείου των 110 δισ. ευρώ.
Οι πληροφορίες από τις ίδιες πηγές κάνουν επίσης λόγο και για νέα συμφωνία ανταλλαγής μεταξύ Ελλάδας και Ευρωπαϊκής Ενωσης, ειδικά μετά το «ελαφρύτερο» Μνημόνιο της Πορτογαλίας και υπό το φόβο πάντα της πρόκλησης ενός ευρωπαϊκού ντόμινο.
«Η ελληνική κυβέρνηση παραμένει προσηλωμένη στην υλοποίηση του προγράμματος οικονομικής πολιτικής στο πλαίσιο της συμφωνίας με την Ε.Ε., την ΕΚΤ και το ΔΝΤ, για να βάλει τάξη στα δημόσια οικονομικά της χώρας και να μπει η Ελλάδα σε τροχιά βιώσιμης ανάπτυξης», έλεγε χαρακτηριστικά η μεταμεσονύχτια ανακοίνωση του ελληνικού υπουργείου Οικονομικών.
Σχόλιο: To "Σύμφωνο για το Ευρώ" που αποφασίστηκε πρόσφατα (αλλά δεν έχει ψηφιστεί ακόμα στην ελληνική Βουλή), προετοίμαζει το έδαφος για το δάνειο που περιγράφεται στο ρεπορτάζ της ανάρτησής μας. Η μέγγενη των συνεχών απαιτήσεων του ΔΝΤ (διαβάστε εδώ τι εννοούμε), σε συνδυασμό με την πρόσφατή έκθεσή του, και τις συνεχείς υποβαθμίσεις (για το καλό μας πάντα) έχουν φέρει την ελληνική κυβέρνηση σε δύσκολη θέση: Βέβαια η αντιμετώπιση του ζητήματος ήταν εξαρχής αφελής: Όταν όλοι μιλούσαν και τόνιζαν ότι δεν έβγαιναν οι αριθμοί, ότι ο δανεισμός ήταν ανεπαρκής και η προετοιμασία της χώρας ανεπαρκέσταση (διαβάστε εδώ ένα άρθρο των Financial Times που τα τονίζουν όλα αυτά), η κυβέρνηση καθησύχαζε για "βέβαιη" έξοδο σε αγορές, αντί να κοιτάξει εναλλακτικούς δρόμους (τους οποίους μπορείτε να βρείτε εδώ και εδώ). Αυτό βέβαια δεν μπορούσε να πραγματοποιηθεί για πολλούς λόγους, ένας εκ των οποίων ήταν και οι συνεχείς αναφορές σε "Τιτανικούς" και "αποτυχημένες πρακτικές" από στελέχη της κυβέρνησης.
Οι αγορές βέβαια είναι ανθρωποφάγες, ενώ και η "δίψα" των "επενδυτών" για νέα Ελ-Ντοράντο, γρήγορου πλουτισμού τεράστια: Η κυβέρνηση έκανε νόμους για "προσέλκυση επενδύσεων" σε βάρος των δημοκρατικών θεσμών και της διαφάνειας (δείτε εδώ τι εννοούμε), ανακοίνωσε "αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας", ανακατεύοντας και τα εθνικά κληροδοτήματα σ' αυτή (πράγμα βέβαια που δεν έχει το δικαίωμα να κάνει όπως αναλύεται εδώ). Όλα αυτά όμως κρίνονται ανεπαρκή από τους δανειστές μας. Θέλουν άμεση παραχώρηση ακινήτων και υπηρεσιών σε εξευτελιστικά χαμηλές τιμές με αντάλλαγμα πιθανό νέο δάνειο.
Το πως θα εξελιχθούν τα πράγματα θα το παρακολουθήσουμε, πάντως ένα είναι το σίγουρο: Δεν υπάρχει περίπτωση να πούμε "είναι πολλά τα λεφτά Άρη" (κατά την κλασσική κινηματογραφική σκηνή) για τα χρήματα που θα πάρουμε: Ό,τι δώσουμε θα κοστίζει σίγουρα περισσότερα - παραπάνω από τα 30 δις, τα οποία συν τοις άλλοις δεν πρόκειται να φτάσουν για να βγει η χρονιά. Τα τοκοχρεωλύσια και τα δάνεια θα μας πνίξουν.
Με βάση όλα αυτά, η πρόσφατη συνάντηση στο Λουξεμβούργο δεν πρέπει να εξέπληξε κανέναν. Το χειρότερο όμως είναι η πιθανότητα να επεκταθεί το Μνημόνιο, μ' ότι αυτό συνεπάγεται. Να μην το ξαναγράψουμε: Τα χειρότερα έρχονται.
Και για να μην ξεχνιόμαστε... Δύο Έλληνες πολίτες προσέφυγαν στο Συμβούλιο της Επικρατείας υποστηρίζοντας ότι η απαγόρευση αγορών άνω των 3.000 ευρώ με μετρητά είναι αντισυνταγματική και αντίθετη στην Ευρωπαϊκή νομοθεσία. Σύμφωνα με την προσφυγή τους, οι δύο πολίτες τονίζουν ότι θα υποχρεωθούν να γίνουν κάτοχοι πιστωτικής ή χρεωστικής κάρτας, κάτι που προϋποθέτει την αναγκαστική σύναψη τραπεζικής σύμβασης, παρά τη θέλησή τους ενώ υπογραμμίζουν ότι το νέο μέτρο είναι αντίθετο στο συνταγματικό δικαίωμα της ελεύθερης ανάπτυξης της προσωπικότητας και της οικονομικής ζωής, καθώς υποχρεούνται να συνάπτουν παρά τη θέλησή τους συμβάσεις με τραπεζικά ιδρύματα, μόνο και μόνο για να εξοφλούν τις καταναλωτικές αγορές τους που είναι άνω των 1.500 ευρώ. Έχουμε ξαναγράψει στο παρελθόν για περιπτώσεις που το κράτος υποχρεώνει με νόμους την χρήση μέσων που προϋποθέτουν την χρήση υπηρεσιών που ή κοστίζουν ή δεν είναι προσβάσιμες σε αυτούς (π.χ. η χρήση του ίντερνετ για τις φορολογικές δηλώσεις, ένα θέμα το οποίο το έχουμε αναλύσει εδώ). Η υποχρέωση που δημιουργεί ο νόμος είναι ιδιαίτερα σοβαρή: Κατανοούμε μεν την ανάγκη του κράτους να κυνηγήσει τη φοροδιαφυγή, αλλά αυτό όμως δεν μπορεί να γίνεται μόνο με την χρήση πιστωτικών καρτών ή τραπεζών (που θα βρουν τρόπους έτσι να κερδίσουν και απ' αυτό). Και κυρίως είναι θέμα νοοτροπίας: Η νοοτροπία της "απόδειξης" και της φορολογικής νομιμότητας θα πρέπει ν' αλλάξει, και αυτό θα γίνει όταν το ίδιο το κράτος δείξει ότι σέβεται το δημόσιο χρήμα και οι νόμοι για την προστασία του λειτουργούν το ίδιο για όλους...
Και κάτι τελευταίο... Μεγάλος ντόρος έχει γίνει εδώ και καιρό με την στάση της Τίνας Μπιρμπίλη στο θέμα της εκτός σχεδίου δόμησης. Τα πρόσφατα ρεπορτάζ ανέφερεαν ότι υπαναχώρησε τελικά η υπουργός Περιβάλλοντος στη ρύθμιση που απαγόρευε τη δόμηση σε οικόπεδα κάτω των 10 στρεμμάτων σε περιοχές ιδιαίτερου φυσικού κάλλους και έχουν ενταχθεί στο πρόγραμμα NATURA. Η λύση που πρότεινε για να ξεπεραστούν οι αντιρρήσεις και διαφωνίες ακόμα και μέσα από το ΠΑΣΟΚ αναφέρει ότι το δικαίωμα δόμησης για τα οικόπεδα που είναι σήμερα 4 στρέμματα και άνω διατηρείται. Από την ψήφιση του νόμου και μετά το δικαίωμα θα το έχουν μόνον όσα καινούρια οικόπεδα έχουν έκταση πάνω από 10 στρέμματα. Αυτό σημαίνει πως όποιος έχει οικόπεδο δέκα στρεμμάτων και μετά την ψήφιση του νόμου το "κόψει" σε δύο οικόπεδα των πέντε δεν θα μπορεί να τα χτίσει. Το θέμα σίγουρα δεν είναι απλό, γι' αυτό και έχει κολλήσει εδώ και καιρό: Η ανάγκη να προστατευθούν οι περιοχές NATURA είναι τεράστια, αλλά πρέπει να ληφθεί υπόψιν και το γεγονός ότι υπάρχουν άνθρωποι που έχουν κάνει τον προγραμματισμό τους με βάση τα ισχύοντα. Έτσι η μέση λύση που προτάθηκε είναι μια πρόταση προς τη σωστή κατεύθυνση: Το κακό πρέπει να σταματήσει, αλλά πρέπει η εφαρμογή του δρόμου να γίνει από τη στιγμή της ψήφισής του και όχι αναδρομικά...
Πηγές ειδήσεων: "Παρόν", "Ελευθεροτυπία"
«Αχίλλειος πτέρνα» της κυβέρνησης, την οποία αξιοποιούν κατάλληλα οι Γερμανοί, είναι το ίδιο το Μνημόνιο που υπέγραψε πέρυσι, το οποίο αφήνει ακάλυπτη μια μεγάλη χρηματοδοτική «τρύπα» το 2012, καθώς προβλέπει ότι μόνο τα μισά χρεολύσια του έτους θα χρηματοδοτηθούν από το διεθνές δάνειο των 110 δισ. ευρώ. Τα υπόλοιπα, περίπου 27 δισ. ευρώ, θα πρέπει να τα αντλήσει η κυβέρνηση από την αγορά ομολόγων.
Η κυβέρνηση υπολόγιζε ότι θα μπορέσει να βγει στην αγορά το 2012, αλλά ο μηχανισμός ελεγχόμενων χρεοκοπιών από το 2013, που καθιερώθηκε με πρωτοβουλία της Γερμανίας, έχει προ πολλού ανατρέψει αυτόν τον σχεδιασμό, καθώς οι αγορές εκτιμούν (όχι άδικα) ότι η Ελλάδα θα είναι η πρώτη υποψήφια για αναδιάρθρωση χρέους το 2013 και έχουν ανεβάσει τις αποδόσεις των ομολόγων μας σε ποσοστά… πιστωτικής κάρτας (22% την Πέμπτη για τα τριετή ομόλογα!).
Ερωτηθείς σχετικά ο υπουργός Οικονομικών αρκέσθηκε να πει ότι υπάρχει ο προσωρινός Ευρωπαϊκός Μηχανισμός Οικονομικής Σταθερότητας (EFSF), που μπορεί να λειτουργήσει, όπως είπε, σαν backstop (υποστήριξη). Και να προβλέψει, με αρκετές δόσεις αισιοδοξίας, ότι η Ελλάδα θα μπορέσει να τον αξιοποιήσει για την κάλυψη της «τρύπας», αφού ήδη εφαρμόζει πρόγραμμα σταθεροποίησης (ο μηχανισμός μπορεί να αγοράσει ομόλογα κρατών με αυστηρούς όρους, όταν δηλαδή εφαρμόζουν σταθεροποιητικό πρόγραμμα, υπό την επιτήρηση του ΔΝΤ, της Κομισιόν και της ΕΚΤ).
Προφανές είναι, όμως, ότι η αγορά δεν συμμερίζεται αυτήν την αισιοδοξία, όχι μόνο επειδή πολλοί έχουν «ποντάρει» στη χρεοκοπία της Ελλάδας και περιμένουν να κερδίσουν, όπως με απλουστευτικό τρόπο αναφέρεται σε non paper που μοιράσθηκε την Τετάρτη από το ΠΑΣΟΚ στους βουλευτές.
Αν οι «παίκτες» της αγοράς ομολόγων πίστευαν ότι με περίπου αυτόματο τρόπο θα εγκρινόταν ένα νέο δάνειο για την Ελλάδα το 2012 από τον προσωρινό μηχανισμό, δεν θα είχαν λόγους να κερδοσκοπούν άγρια κατά των ομολόγων, αφού και για τον επόμενο χρόνο θα ήταν εξασφαλισμένη η χρηματοδότηση της χώρας.
Όμως η χρηματοδότηση δεν είναι εξασφαλισμένη. Και τη δυσπιστία αυτή την έχει κορυφώσει η ίδια η γερμανική κυβέρνηση, που με όλες τις δηλώσεις της των τελευταίων ημερών, επίσημες και ανεπίσημες, έχει αφήσει να γίνει αντιληπτό ότι προτιμά, αν η Ελλάδα δεν μπορεί να εφαρμόσει με συνέπεια το άγριο πρόγραμμα λιτότητας και ιδιωτικοποιήσεων, να αφήσει την κυβέρνηση να διαπραγματευθεί με τους πιστωτές μια αναδιάρθρωση του χρέους, που θα περιλαμβάνει τουλάχιστον επιμήκυνση των δανείων, ώστε να μεταφερθούν στο μέλλον τα χρεολύσια του 2012.
Ακόμη χειρότερα, το εθνικιστικό κόμμα της Φινλανδίας, μιας από τις έξι ευρωπαϊκές χώρες με κορυφαία πιστοληπτική αξιολόγηση, διαπραγματεύεται την είσοδό του στη νέα κυβέρνηση μετά τις εκλογές της περασμένης Κυριακής, λέγοντας και μετεκλογικά «όχι» στη διάσωση της Πορτογαλίας. Στις 16 Μαΐου, όπως προέβλεψε ο ηγέτης των εθνικιστών της Φινλανδίας την Τετάρτη, οι υπουργοί Οικονομικών της Eυρωζώνης θα συζητήσουν πολύ διαφορετικές λύσεις για τις χώρες της περιφέρειας. Δηλαδή, να ενισχυθούν με νέα κεφάλαια οι τράπεζες για να αντέξουν αναδιαρθρώσεις χρεών, ώστε να μην κληθούν οι κυβερνήσεις να προσφέρουν νέα δάνεια διάσωσης, που θα επιβαρύνουν τους φορολογουμένους του πλούσιου Βορρά.
Η στάση της Γερμανίας, όπως εκτιμούν αναλυτές, έχει έναν απλό στόχο: να εξασφαλισθούν νέες και πειστικότερες δεσμεύσεις της κυβέρνησης για τη λιτότητα και τις ιδιωτικοποιήσεις, καθώς οι Γερμανοί βλέπουν τη «μεταρρυθμιστική κόπωση» να κυριαρχεί στην κυβέρνηση και τα εσωτερικά συμφέροντα, συνδικαλιστικά και επιχειρηματικά, με τα οποία το ΠΑΣΟΚ έχει ισχυρές διασυνδέσεις, να ετοιμάζονται να τορπιλίσουν τις ιδιωτικοποιήσεις, που θα τους στερήσουν «ζωτικό χώρο». Κατά την πιο «αθώα» εκδοχή, οι Γερμανοί θέλουν συνέπεια από την κυβέρνηση στο Μνημόνιο, κατά την πιο «πονηρή», που βρίσκεται και πιο κοντά στην πραγματικότητα, θέλουν να εξασφαλίσουν ότι θα προχωρήσει ανεμπόδιστα η εκποίηση της μεγάλης δημόσιας περιουσίας της Ελλάδας στα ευρωπαϊκά (κυρίως γαλλογερμανικά) επιχειρηματικά συμφέροντα που την «ορέγονται».
Ο ιταλός κεντρικός τραπεζίτης Λορέντσο Μπίνι Σμάγκι το δήλωσε, άλλωστε, απροκάλυπτα την Τρίτη: Η Ελλάδα είναι πλούσια χώρα, με περιουσία που αξίζει περισσότερο από το 100% του ΑΕΠ, και είναι επαρκής για να ξεχρεώσει. Αρκεί να ληφθεί και να εφαρμοσθεί η απόφαση για τις ιδιωτικοποιήσεις, με υπέρβαση των εσωτερικών πολιτικών αντιστάσεων. Αν ληφθούν αυτές οι αποφάσεις και εφαρμοσθούν, ο Σμάγκι τόνισε ότι η Ελλάδα θα συνεχίσει να υποστηρίζεται από την Ευρώπη και το ΔΝΤ (δηλαδή θα εγκριθεί το νέο δάνειο των 30 δισ. ευρώ).
Ουσιαστικά, το πρόβλημα που αντιμετωπίζει η κυβέρνηση στη δεύτερη φάση του Μνημονίου είναι και το πιο ακανθώδες πολιτικά και, όσο δεν το λύνει με τον τρόπο που θέλουν οι επίσημοι πιστωτές μας, τόσο πιο πιεστικά θα επισείουν την απειλή της αναδιάρθρωσης χρέους:
Στην αρχική φάση του Μνημονίου, η κυβέρνηση προχώρησε σε μια «οριζόντια» επίθεση σε μισθούς, συντάξεις, εισοδήματα και δικαιώματα, η οποία ήταν σχετικά εύκολο να προχωρήσει. Τώρα, όμως, καλείται να «αφήσει στο κρύο» τους συνδικαλιστές των μεγάλων ΔΕΚΟ, που ζητείται να θυσιασθούν στον βωμό του χρέους, αλλά και τα διαπλεκόμενα εγχώρια οικονομικά συμφέροντα, που έχουν τα δικά τους συμφέροντα στη δημόσια περιουσία.
Οι Γερμανοί γνωρίζουν καλά ότι σε αυτό το στάδιο θα εκδηλωθούν και οι ισχυρότερες πιέσεις από το εσωτερικό του ΠΑΣΟΚ για «στοπ» στα μέτρα του Μνημονίου, γιʼ αυτό και απειλούν με αναδιάρθρωση χρέους, ώστε να καμφθούν οι αντιστάσεις, γνωρίζοντας πια ότι με τον χρόνο που κύλησε από τον περασμένο Μάιο το τραπεζικό τους σύστημα μπορεί να αντέξει σήμερα το κόστος της αναδιάρθρωσης.
Αποτέλεσμα όλων αυτών ήταν η συνάντηση του Eurogroup στο Λουξεμβούργο. Τα στοιχεία που έχουμε βάσει της επίσημης ανακοίνωσης του υπουργείου είναι τα εξής:
1. Ο πρόεδρος του Eurogroup συγκάλεσε εκτάκτως σύσκεψη στο Λουξεμβούργο.
2. Ο υπουργός Οικονομικών κλήθηκε να συμμετάσχει για ανταλλαγή απόψεων γύρω από τις οικονομικές εξελίξεις στην Ελλάδα!
Και τα δύο στοιχεία δημιουργούν υποψίες ως προς το είδος των συζητήσεων, όταν γνωρίζουμε ότι έχει δρομολογηθεί το Μεσοπρόθεσμο Πλαίσιο Δημοσιονομικής Στρατηγικής με τα συμπληρωματικά μέτρα του 2011 και κυρίως ότι έχει προϋπάρξει η συμφωνία επιμήκυνσης στα 10 έτη του χρόνου αποπληρωμής του δανείου των 110 δισ. ευρώ.
Οι πληροφορίες από τις ίδιες πηγές κάνουν επίσης λόγο και για νέα συμφωνία ανταλλαγής μεταξύ Ελλάδας και Ευρωπαϊκής Ενωσης, ειδικά μετά το «ελαφρύτερο» Μνημόνιο της Πορτογαλίας και υπό το φόβο πάντα της πρόκλησης ενός ευρωπαϊκού ντόμινο.
«Η ελληνική κυβέρνηση παραμένει προσηλωμένη στην υλοποίηση του προγράμματος οικονομικής πολιτικής στο πλαίσιο της συμφωνίας με την Ε.Ε., την ΕΚΤ και το ΔΝΤ, για να βάλει τάξη στα δημόσια οικονομικά της χώρας και να μπει η Ελλάδα σε τροχιά βιώσιμης ανάπτυξης», έλεγε χαρακτηριστικά η μεταμεσονύχτια ανακοίνωση του ελληνικού υπουργείου Οικονομικών.
Σχόλιο: To "Σύμφωνο για το Ευρώ" που αποφασίστηκε πρόσφατα (αλλά δεν έχει ψηφιστεί ακόμα στην ελληνική Βουλή), προετοίμαζει το έδαφος για το δάνειο που περιγράφεται στο ρεπορτάζ της ανάρτησής μας. Η μέγγενη των συνεχών απαιτήσεων του ΔΝΤ (διαβάστε εδώ τι εννοούμε), σε συνδυασμό με την πρόσφατή έκθεσή του, και τις συνεχείς υποβαθμίσεις (για το καλό μας πάντα) έχουν φέρει την ελληνική κυβέρνηση σε δύσκολη θέση: Βέβαια η αντιμετώπιση του ζητήματος ήταν εξαρχής αφελής: Όταν όλοι μιλούσαν και τόνιζαν ότι δεν έβγαιναν οι αριθμοί, ότι ο δανεισμός ήταν ανεπαρκής και η προετοιμασία της χώρας ανεπαρκέσταση (διαβάστε εδώ ένα άρθρο των Financial Times που τα τονίζουν όλα αυτά), η κυβέρνηση καθησύχαζε για "βέβαιη" έξοδο σε αγορές, αντί να κοιτάξει εναλλακτικούς δρόμους (τους οποίους μπορείτε να βρείτε εδώ και εδώ). Αυτό βέβαια δεν μπορούσε να πραγματοποιηθεί για πολλούς λόγους, ένας εκ των οποίων ήταν και οι συνεχείς αναφορές σε "Τιτανικούς" και "αποτυχημένες πρακτικές" από στελέχη της κυβέρνησης.
Οι αγορές βέβαια είναι ανθρωποφάγες, ενώ και η "δίψα" των "επενδυτών" για νέα Ελ-Ντοράντο, γρήγορου πλουτισμού τεράστια: Η κυβέρνηση έκανε νόμους για "προσέλκυση επενδύσεων" σε βάρος των δημοκρατικών θεσμών και της διαφάνειας (δείτε εδώ τι εννοούμε), ανακοίνωσε "αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας", ανακατεύοντας και τα εθνικά κληροδοτήματα σ' αυτή (πράγμα βέβαια που δεν έχει το δικαίωμα να κάνει όπως αναλύεται εδώ). Όλα αυτά όμως κρίνονται ανεπαρκή από τους δανειστές μας. Θέλουν άμεση παραχώρηση ακινήτων και υπηρεσιών σε εξευτελιστικά χαμηλές τιμές με αντάλλαγμα πιθανό νέο δάνειο.
Το πως θα εξελιχθούν τα πράγματα θα το παρακολουθήσουμε, πάντως ένα είναι το σίγουρο: Δεν υπάρχει περίπτωση να πούμε "είναι πολλά τα λεφτά Άρη" (κατά την κλασσική κινηματογραφική σκηνή) για τα χρήματα που θα πάρουμε: Ό,τι δώσουμε θα κοστίζει σίγουρα περισσότερα - παραπάνω από τα 30 δις, τα οποία συν τοις άλλοις δεν πρόκειται να φτάσουν για να βγει η χρονιά. Τα τοκοχρεωλύσια και τα δάνεια θα μας πνίξουν.
Με βάση όλα αυτά, η πρόσφατη συνάντηση στο Λουξεμβούργο δεν πρέπει να εξέπληξε κανέναν. Το χειρότερο όμως είναι η πιθανότητα να επεκταθεί το Μνημόνιο, μ' ότι αυτό συνεπάγεται. Να μην το ξαναγράψουμε: Τα χειρότερα έρχονται.
Και για να μην ξεχνιόμαστε... Δύο Έλληνες πολίτες προσέφυγαν στο Συμβούλιο της Επικρατείας υποστηρίζοντας ότι η απαγόρευση αγορών άνω των 3.000 ευρώ με μετρητά είναι αντισυνταγματική και αντίθετη στην Ευρωπαϊκή νομοθεσία. Σύμφωνα με την προσφυγή τους, οι δύο πολίτες τονίζουν ότι θα υποχρεωθούν να γίνουν κάτοχοι πιστωτικής ή χρεωστικής κάρτας, κάτι που προϋποθέτει την αναγκαστική σύναψη τραπεζικής σύμβασης, παρά τη θέλησή τους ενώ υπογραμμίζουν ότι το νέο μέτρο είναι αντίθετο στο συνταγματικό δικαίωμα της ελεύθερης ανάπτυξης της προσωπικότητας και της οικονομικής ζωής, καθώς υποχρεούνται να συνάπτουν παρά τη θέλησή τους συμβάσεις με τραπεζικά ιδρύματα, μόνο και μόνο για να εξοφλούν τις καταναλωτικές αγορές τους που είναι άνω των 1.500 ευρώ. Έχουμε ξαναγράψει στο παρελθόν για περιπτώσεις που το κράτος υποχρεώνει με νόμους την χρήση μέσων που προϋποθέτουν την χρήση υπηρεσιών που ή κοστίζουν ή δεν είναι προσβάσιμες σε αυτούς (π.χ. η χρήση του ίντερνετ για τις φορολογικές δηλώσεις, ένα θέμα το οποίο το έχουμε αναλύσει εδώ). Η υποχρέωση που δημιουργεί ο νόμος είναι ιδιαίτερα σοβαρή: Κατανοούμε μεν την ανάγκη του κράτους να κυνηγήσει τη φοροδιαφυγή, αλλά αυτό όμως δεν μπορεί να γίνεται μόνο με την χρήση πιστωτικών καρτών ή τραπεζών (που θα βρουν τρόπους έτσι να κερδίσουν και απ' αυτό). Και κυρίως είναι θέμα νοοτροπίας: Η νοοτροπία της "απόδειξης" και της φορολογικής νομιμότητας θα πρέπει ν' αλλάξει, και αυτό θα γίνει όταν το ίδιο το κράτος δείξει ότι σέβεται το δημόσιο χρήμα και οι νόμοι για την προστασία του λειτουργούν το ίδιο για όλους...
Και κάτι τελευταίο... Μεγάλος ντόρος έχει γίνει εδώ και καιρό με την στάση της Τίνας Μπιρμπίλη στο θέμα της εκτός σχεδίου δόμησης. Τα πρόσφατα ρεπορτάζ ανέφερεαν ότι υπαναχώρησε τελικά η υπουργός Περιβάλλοντος στη ρύθμιση που απαγόρευε τη δόμηση σε οικόπεδα κάτω των 10 στρεμμάτων σε περιοχές ιδιαίτερου φυσικού κάλλους και έχουν ενταχθεί στο πρόγραμμα NATURA. Η λύση που πρότεινε για να ξεπεραστούν οι αντιρρήσεις και διαφωνίες ακόμα και μέσα από το ΠΑΣΟΚ αναφέρει ότι το δικαίωμα δόμησης για τα οικόπεδα που είναι σήμερα 4 στρέμματα και άνω διατηρείται. Από την ψήφιση του νόμου και μετά το δικαίωμα θα το έχουν μόνον όσα καινούρια οικόπεδα έχουν έκταση πάνω από 10 στρέμματα. Αυτό σημαίνει πως όποιος έχει οικόπεδο δέκα στρεμμάτων και μετά την ψήφιση του νόμου το "κόψει" σε δύο οικόπεδα των πέντε δεν θα μπορεί να τα χτίσει. Το θέμα σίγουρα δεν είναι απλό, γι' αυτό και έχει κολλήσει εδώ και καιρό: Η ανάγκη να προστατευθούν οι περιοχές NATURA είναι τεράστια, αλλά πρέπει να ληφθεί υπόψιν και το γεγονός ότι υπάρχουν άνθρωποι που έχουν κάνει τον προγραμματισμό τους με βάση τα ισχύοντα. Έτσι η μέση λύση που προτάθηκε είναι μια πρόταση προς τη σωστή κατεύθυνση: Το κακό πρέπει να σταματήσει, αλλά πρέπει η εφαρμογή του δρόμου να γίνει από τη στιγμή της ψήφισής του και όχι αναδρομικά...
Πηγές ειδήσεων: "Παρόν", "Ελευθεροτυπία"
Τρίτη 3 Μαΐου 2011
Τίτλοι τέλους στην επένδυση στο Ελληνικό; / "Υπό ένταξη" στο fast-track η "επένδυση" στο Κάβο Σίδερο παρά την ακύρωσή της
Είδηση: Το «όραμα» του υπουργού Επικρατείας, Χάρη Παμπούκη, για το «Σέντραλ Παρκ της Αθήνας»... ξέμεινε από χρηματοδότες αφού τα πετροδολάρια του Κατάρ δεν θα ρεύσουν τελικά στο «φιλέτο» του Ελληνικού. Ο εκτελεστικός διευθυντής της Qatar Invenstment Authority (QIA), Αχμάντ αλ Σαγέντ, ειδοποίησε πριν από δέκα ημέρες τον υπουργό Επικρατείας ότι αποσύρει το ενδιαφέρον του για την επένδυση στο Ελληνικό. Το νέο πλήγμα στην αξιοπιστία της κυβέρνησης Παπανδρέου έρχεται επτά μήνες μετά το πρώτο φιάσκο της ματαίωσης της επένδυσης στον Αστακό -και πάλι από το Κατάρ- για την κατασκευή τερματικού σταθμού υγροποιημένου φυσικού αερίου.
Τα πρώτα «μαύρα» σύννεφα για την υλοποίηση της επένδυσης είχαν εμφανιστεί από τα τέλη του 2010. Σύμφωνα με πληροφορίες το Κατάρ κάνει τελικά πίσω κυρίως για τρεις λόγους:
**Πρώτον, η Γερμανία πίεσε παρασκηνιακά την Ε.Ε. για να «εμποδίσει» την Αθήνα να προχωρήσει η συμφωνία με την QIA. Τα επιχειρήματα, που τέθηκαν μέσω Βερολίνου από πολύ νωρίς, ήταν ότι μια απευθείας ανάθεση της επένδυσης στην QIA, έτσι όπως τη σχεδίαζε η κυβέρνηση, αντίκειται στην κοινοτική νομοθεσία και ότι θα έπρεπε να προκηρυχθεί διεθνής διαγωνισμός γιατί υπήρχαν και «ευρωπαϊκές εταιρείες» που ενδιαφέρονταν να συμμετάσχουν.
**Δεύτερον, τα μηνύματα των Βρυξελλών προς την κυβέρνηση Παπανδρέου είχαν στόχο τον «αδιαφανή» ρόλο του Ισπανού αρχιτέκτονα, Χοσέ Αθεμπίγιο, ο οποίος είχε αναλάβει χωρίς διαγωνισμό το σχέδιο μελέτης. Η ελληνική κυβέρνηση για να παρακάμψει τον σκόπελο δικαιολόγησε στην Ε.Ε. ότι «ο Αθεμπίγιο είναι προσωπικός φίλος του Ελληνα πρωθυπουργού και θα κάνει τη μελέτη αμισθί». Οταν όμως δημοσιοποιήθηκε το πρόγραμμα των αποκρατικοποιήσεων ύψους 50 δισ. ευρώ από τη διυπουργική επιτροπή, οι «ενδιαφερόμενοι ανταγωνιστές» στην Ε.Ε., μια ισπανική και μια ολλανδικών συμφερόντων εταιρείες, «τσεκάρισαν» ότι ως σύμβουλος εμφανίζεται η εταιρεία Barcelona Strategic Urban Systems (BSUS).
Ενας εκ των ιδιοκτητών της συγκεκριμένης εταιρείας είναι και ο Ισπανός αρχιτέκτονας. Οι «Ευρωπαίοι ανταγωνιστές» άφησαν υπονοούμενα ότι ο πλασαριζόμενος ως «φίλος του πρωθυπουργού» δεν εργάζεται «αμισθί» και φρόντισαν να το διοχετεύσουν μέσω συγκεκριμένων καναλιών στις Βρυξέλλες.
**Τρίτον, οι διαφορές των δύο πλευρών, που υπήρχαν σε σχέση με τους «όρους συνεκμετάλλευσης», ήταν αγεφύρωτες. Εμπλοκή δημιουργήθηκε όταν η Ντόχα πληροφορήθηκε ότι από τα 5.300 στρέμματα του Ελληνικού, τίτλους καθαρής ιδιοκτησίας έχουν μόνο τα μισά, κάτι που έθετε σε κίνδυνο την επένδυση λόγω πιθανών δικαστικών προσφυγών. Επίσης, οι απαιτήσεις της QIA κρίθηκαν «υπερβολικές» για να ικανοποιηθούν, αφού η κυβέρνηση θα ερχόταν σε ευθεία σύγκρουση με τους τοπικούς φορείς και το μοντέλο πράσινης ανάπτυξης που διαφημίζει στις επενδύσεις. Το Κατάρ φέρεται επίσης ότι αξίωνε την αξιοποίηση μέχρι και 70% της συνολικής έκτασης του Ελληνικού, πράγμα που στην πράξη θα ακύρωνε την «οραματική διακήρυξη» της κυβέρνησης ότι πρόκειται να παραδώσει ένα «Σέντραλ Παρκ» στην καρδιά της πρωτεύουσας.
Οι προαναφερθέντες λόγοι προκάλεσαν τελικά τη ρήξη μεταξύ Αθηνών-Ντόχα, η οποία και επιχειρήθηκε όλο το προηγούμενο διάστημα να αποσιωπηθεί. Οι αξιωματούχοι του Κατάρ εμφανίζονταν «εξαγριωμένοι» με την ελληνική πλευρά κάνοντας λόγο για έλλειψη επαγγελματισμού και ενός συγκεκριμένου business plan. Ο υπουργός Επικρατείας, Χάρης Παμπούκης, έχει αρχίσει να ενημερώνει συγκεκριμένους τραπεζικούς παράγοντες και ήδη αναζητεί εναλλακτικά επενδυτικά σχήματα από την ευρωπαϊκή ήπειρο και την Ασία.
Πηγές εντάσσουν την παρέμβαση της Ε.Ε. -και κατ' επέκταση της κυβέρνησης Μέρκελ- στο πλαίσιο μιας «νέας οικονομικής Γιάλτας» που έχει επιβληθεί στη χώρα και κατά την οποία οι Γερμανοί επιθυμούν να έχουν τον πρώτο λόγο αναφορικά με την εκμετάλλευση της δημόσιας περιουσίας της.
Σημειωτέον ότι ο πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου στις 21 Σεπτεμβρίου 2010 στη Νέα Υόρκη, μπροστά σε επενδυτικό ακροατήριο στη Γουόλ Στριτ, είχε «δώσει» το σχετικό σήμα προς τους διεθνείς επενδυτές κοστολογώντας τη δημόσια περιουσία στα 270 δισ. ευρώ, ένα ποσόν που καλύπτει σε μεγάλο ποσοστό το δημόσιο χρέος της χώρας. Οι τότε δηλώσεις του πρωθυπουργού συνοδεύτηκαν δύο ημέρες αργότερα (23/09) με την υπογραφή στη Νέα Υόρκη του Μνημονίου συνεργασίας με το Κατάρ, το οποίο προέβλεπε ότι η QIA θα διέθετε 5 δισ. δολάρια για την επένδυση στο Ελληνικό.
Η πολιτική διάσταση του θέματος και το μήνυμα του Βερολίνου είναι σαφή για το τι μέλλει γενέσθαι στο πρόγραμμα των αποκρατικοποιήσεων: «Οι Γερμανοί αξιώνουν ότι εκείνοι θα είναι που θα ορίσουν το τι πρόκειται να παραχωρήσει η Ελλάδα και σε ποιο τίμημα», ανέφερε σχετικά η πηγή της «Ε», σημειώνοντας ότι η χώρα έχει χωριστεί σε τρεις επενδυτικές ζώνες «υψηλού ενδιαφέροντος»: ενέργεια, real estate, παραλιακές εκτάσεις και νησιά. «Το Ελληνικό», τονίζει ο συνομιλητής της «Ε», «δεν θα μπορούσε να εξαιρεθεί στο πλαίσιο της ευρύτερης αξιοποίησης της δημόσιας περιουσίας από ευρωπαϊκές εταιρείες».
Σχόλιο: Πολύ λίγα είναι τα όσα μπορούμε να προσθέσουμε στα παραπάνω. Από τον Δεκέμβρη είχαμε εκφράσει ενστάσεις για το γεγονός ότι το "business plan" που είχε προταθεί από τους Καταριανούς (σε συνεργασία με τον Αθεμπίγιο για το ρόλο του οποίου είχαμε γράψει εδώ), είχε πολύ μικρή πράσινη κάλυψη (διαβάστε εδώ λεπτομέρειες) ενώ οι τελευταίοι ζητούσαν ειδικούς όρους για να προχωρήσουν στην εκταμίευση των χρημάτων (θυμηθείτε τις εδώ). Η κυβέρνηση τους είχε αντιπροτείνει τη συμμετοχή τους στο πρόγραμμα των εξοχικών κατοικιών που έχει ύπο ανάπτυξη (διαβάστε εδώ περί αυτού), κάτι όμως που οι Άραβες επενδυτές δεν έβλεπαν με "καλό μάτι", λόγω των κακών συνθηκών για τέτοιου είδους επενδύσεις. Επέμεναν στην απευθείας ανάθεση του έργου με ευνοϊκότερους όρους.
Οι Γερμανοί όμως δεν ήταν δυνατόν να καθίσουν με σταυρωμένα τα χέρια: Με βάση όμως το επικαιροποιημένο Μνημόνιο και τις πρόσφατες συμφωνίες για την επιμήκυνση του δανείου, ζητούν να έχουν ηγετικό ρόλο στο μοίρασμα της πίτας της δημόσιας μας περιουσίας (η επισήμανση "υπό προνομιακούς όρους" νομίζουμε είναι εκ των ουκ άνευ). Θεωρούν ότι εφόσον μας "δανείζουν", πρέπει να μπορούν και να μας ελέγχουν. Έτσι οδηγηθήκαμε σ' αυτήν την εξέλιξη, η οποία βέβαια έχει και άλλες προεκτάσεις (για τις οποίες θ' αναφερθούμε σε προσεχή ανάρτηση). Και κάτι τελευταίο: Με βάση τις συμφωνίες που έχει υπογράψει η κυβέρνηση (και που περιττό να πούμε βάση του Συντάγματος ΔΕΝ ισχύουν αφού δεν έχουν κυρωθεί απ' την Βουλή), όλα τα έσοδα που θα εισέπραττε το κράτος απ' αυτήν την επένδυση θα πήγαιναν για την εξυπηρέτηση του χρέους και όχι για την ενίσχυση του κοινωνικού κράτους ή την ελάφρυνση των φορολογουμένων. "Γιόχαν κερνάει και Γιόχαν πίνει δηλαδή"...
Είδηση 2η (και σχόλια): Θα θυμάστε ίσως ότι πριν αρκετό καιρό είχαμε αναφερθεί στην περίφημη "επένδυση" στο Κάβο-Σίδερο (διαβάστε εδώ λεπτομέρειες), η οποία ακυρώθηκε πανηγυρικά (και σωστά κατά την ταπεινή μας άποψη) από το Συμβούλιο της Επικρατείας. Η υπόθεση πήρε μια περίεργη τροπή όμως με την παρουσίαση της ως "ύπο ένταξη" στο fast-track, όπως φαίνεται εδώ στο ρεπορτάζ της Ελευθεροτυπίας, παρά το γεγονός ότι η καταδικαστική απόφαση είχε βγει. Η όλη ιστορία βέβαια "βρωμάει απ' το κεφάλι", αφού εδώ και καιρό (και παρά τη δυσμενή εξέλιξη για την εταιρεία του) ο διευθύνων σύμβουλος της Loyalward-Minoan δηλώνει σ' επενδυτικούς κύκλους στο Λονδίνο ότι "η επένδυση θα προχωρήσει" και θα "χρηματοδοτηθεί μέσω αναπτυξιακών νόμων". Ο σάλος που ξεσηκώθηκε και η επίκαιρη ερώτηση που κατατέθηκε από τον Αλέξη Τσίπρα, ανάγκασε τον υπουργό Επικρατείας, Χάρη "Ινδιάνο" Παμπούκη να στείλει απαντητική επιστολή την οποία παραθέτουμε, μαζί με την απάντηση του συντάκτη του άρθρου Δημήτρη Ψαρρά- Τρίτο ατόπημα για τον κύριο υπουργό (το 1ο είναι σχετικό με την "επιφάνεια" και μπορείτε να το βρείτε εδώ, ενώ το 2ο βρίσκεται λίγο παραπάνω), ελπίζουμε να είναι και φαρμακερό...
"Ουδέποτε έχω λάβει γνώση, συζητήσει, αποφασίσει ή εγκρίνει το σχέδιο στο οποίο αναφέρεται το δημοσίευμά σας. Ουδέποτε έχει υποβληθεί αίτηση υπαγωγής του συγκεκριμένου σχεδίου από την εταιρεία Minoan Group Plc στις διαδικασίες του νόμου "Επιτάχυνση και Διαφάνεια Υλοποίησης Στρατηγικών Επενδύσεων". Και, προφανώς, δεν έχει χαρακτηριστεί στρατηγική επένδυση για να με αφορά. Επίσης, στις μέχρι τώρα συνεδριάσεις της διυπουργικής επιτροπής δεν έχει συζητηθεί το επενδυτικό σχέδιο στο οποίο αναφέρεστε.
Η επίσπευση των διαδικασιών που προβλέπει ο νόμος fast track δεν συνεπάγεται αδιαφάνεια. Είναι προφανές ότι οτιδήποτε έχει κριθεί παράνομο, δεν πρόκειται να νομιμοποιηθεί από αυτή την κυβέρνηση. Για την έγκριση στρατηγικών επενδύσεων καθοριστικός θα είναι ο ρόλος της ΔΕΣΕ και της Βουλής των Ελλήνων».
Για το ίδιο δημοσίευμα, ο πρόεδρος της εποπτευόμενης από τον κ. Παμπούκη εταιρείας «Επενδύστε στην Ελλάδα Α.Ε.» Αριστομένης Συγγρός παρατηρεί:
«Ως εκ του νόμου, η εταιρεία υποχρεούται να ελέγχει την πληρότητα των στοιχείων του υποβληθέντος φακέλου εκάστου επενδυτικού σχεδίου και μόνον, μόνο κατόπιν υποβολής σχετικής αίτησης υπαγωγής στο Ν. 3894/2010 και σε καμία περίπτωση δεν υποχρεούται ή έστω νομιμοποιείται σε έλεγχο νομιμότητας των επενδυτικών σχεδίων, τα οποία προωθεί ή υποστηρίζει εκτός διαδικασίας αξιολόγησής τους ως στρατηγικής επένδυσης κατά την κλασική της αρμοδιότητα.
Είναι λοιπόν τουλάχιστον άστοχη η επικριτική αναφορά σας στην καταγραφή τής υπό εξέλιξη επένδυσης της εταιρείας Minoan Group Plc στη χερσόνησο Σίδερο, του Νομού Λασιθίου στην Κρήτη, η οποία αναφέρεται ενημερωτικά και ενδεικτικά μαζί με άλλες στην ιστοσελίδα της εταιρείας ήδη από το έτος 2009 και δη σε στήλη που ουδεμία σχέση έχει με το σαφώς διακριτό τμήμα αυτής: Στρατηγικές Επενδύσεις-fast track.
Αναφορικά με ζητήματα που άπτονται της επαγγελματικής δραστηριότητας μελών του Δ.Σ. της εταιρείας, σας παραπέμπουμε στο άρθρο 26 του Ν. 3894/2010, το οποίο προς εξασφάλιση της διαφάνειας και της αμεροληψίας, προβλέπει ότι μέλος του Δ.Σ. ή υπάλληλος ή σύμβουλος της "Επενδύστε στην Ελλάδα Α.Ε.", ο οποίος είχε κατά το παρελθόν ή εξακολουθεί να έχει οποιαδήποτε επαγγελματική σχέση με επενδυτή, ο οποίος υποβάλλει επενδυτική πρόταση για ένταξη στις Διαδικασίες Στρατηγικών Επενδύσεων, εξαιρείται από τη διαδικασία αξιολόγησης ή λήψης απόφασης για τη συγκεκριμένη πρόταση».
Η απάντηση του συντάκτη:
Από το περιεχόμενο των δύο επιστολών επισημαίνουμε κατ' αρχάς το θετικό σημείο: ότι τόσο ο αρμόδιος υπουργός όσο και ο πρόεδρος της επίσημης εταιρείας για τις επενδύσεις «αδειάζουν» την επένδυση στο Κάβο Σίδερο και διαχωρίζουν τις προσωπικές τους θέσεις. Αλλά δεν είναι πειστικός ο ισχυρισμός ότι η προβολή της επένδυσης από την επίσημη ιστοσελίδα τής «Επενδύστε στην Ελλάδα Α.Ε.» έγινε «ενδεικτικά και ενημερωτικά». Ασφαλώς δεν χρειαζόταν ειδικός «έλεγχος νομιμότητας» για να πληροφορηθούν οι αρμόδιοι την οριστική απορριπτική απόφαση του ΣτΕ ή την αυριανή δίκη που θα εξετάσει το ενδεχόμενο τέλεσης κακουργημάτων κατά τη διαδικασία της παραχώρησης της επίμαχης έκτασης των 26.000 στρεμμάτων.
Η προβολή αυτή της επένδυσης είχε ήδη πρακτικά αποτελέσματα. Με ανακοινώσεις της προς τους υποψήφιους αγοραστές της μετοχής της, η Minoan-Loyalward βασίζεται ακριβώς σ' αυτή την προβολή από το www.investingreece.gov.gr για να πείσει ότι βρίσκεται ένα βήμα από την υπαγωγή της στο fast track (βλ. σχετικές δηλώσεις του προέδρου της Minoan κ. Egleton στις 18.3.2011).
Το δημοσίευμα της «Ε» ήταν εξάλλου σαφές: οι υποψήφιοι επενδυτές τώρα σχεδιάζουν την υποβολή αιτήματος ένταξης στο fast track με νέο όνομα: «Itanos Hotel».
Οσο για τα ζητήματα δεοντολογίας και ουσίας που προκύπτουν από τη συμμετοχή του νομικού συμβούλου της Minoan στο Δ.Σ. της εταιρείας «Επενδύστε στην Ελλάδα» δεν ξεπερνιούνται δυστυχώς με τις ορθές προβλέψεις του νόμου. Εχει φροντίσει να εκθέσει τους νομικούς του συμβούλους στην Ελλάδα ο ίδιος ο κ. Egleton, αποκαλύπτοντας ότι κάνουν ό,τι είναι απαραίτητο για να εξασφαλίσουν πως η αίτηση υπαγωγής στο νόμο fast track θα ανταποκρίνεται στους δημοσιευμένους όρους και «θα είναι έτοιμη μόλις το "Επενδύστε στην Ελλάδα" ανοίξει τις πόρτες του".
Πηγές ειδήσεων: "Ελευθεροτυπία"
Τα πρώτα «μαύρα» σύννεφα για την υλοποίηση της επένδυσης είχαν εμφανιστεί από τα τέλη του 2010. Σύμφωνα με πληροφορίες το Κατάρ κάνει τελικά πίσω κυρίως για τρεις λόγους:
**Πρώτον, η Γερμανία πίεσε παρασκηνιακά την Ε.Ε. για να «εμποδίσει» την Αθήνα να προχωρήσει η συμφωνία με την QIA. Τα επιχειρήματα, που τέθηκαν μέσω Βερολίνου από πολύ νωρίς, ήταν ότι μια απευθείας ανάθεση της επένδυσης στην QIA, έτσι όπως τη σχεδίαζε η κυβέρνηση, αντίκειται στην κοινοτική νομοθεσία και ότι θα έπρεπε να προκηρυχθεί διεθνής διαγωνισμός γιατί υπήρχαν και «ευρωπαϊκές εταιρείες» που ενδιαφέρονταν να συμμετάσχουν.
**Δεύτερον, τα μηνύματα των Βρυξελλών προς την κυβέρνηση Παπανδρέου είχαν στόχο τον «αδιαφανή» ρόλο του Ισπανού αρχιτέκτονα, Χοσέ Αθεμπίγιο, ο οποίος είχε αναλάβει χωρίς διαγωνισμό το σχέδιο μελέτης. Η ελληνική κυβέρνηση για να παρακάμψει τον σκόπελο δικαιολόγησε στην Ε.Ε. ότι «ο Αθεμπίγιο είναι προσωπικός φίλος του Ελληνα πρωθυπουργού και θα κάνει τη μελέτη αμισθί». Οταν όμως δημοσιοποιήθηκε το πρόγραμμα των αποκρατικοποιήσεων ύψους 50 δισ. ευρώ από τη διυπουργική επιτροπή, οι «ενδιαφερόμενοι ανταγωνιστές» στην Ε.Ε., μια ισπανική και μια ολλανδικών συμφερόντων εταιρείες, «τσεκάρισαν» ότι ως σύμβουλος εμφανίζεται η εταιρεία Barcelona Strategic Urban Systems (BSUS).
Ενας εκ των ιδιοκτητών της συγκεκριμένης εταιρείας είναι και ο Ισπανός αρχιτέκτονας. Οι «Ευρωπαίοι ανταγωνιστές» άφησαν υπονοούμενα ότι ο πλασαριζόμενος ως «φίλος του πρωθυπουργού» δεν εργάζεται «αμισθί» και φρόντισαν να το διοχετεύσουν μέσω συγκεκριμένων καναλιών στις Βρυξέλλες.
**Τρίτον, οι διαφορές των δύο πλευρών, που υπήρχαν σε σχέση με τους «όρους συνεκμετάλλευσης», ήταν αγεφύρωτες. Εμπλοκή δημιουργήθηκε όταν η Ντόχα πληροφορήθηκε ότι από τα 5.300 στρέμματα του Ελληνικού, τίτλους καθαρής ιδιοκτησίας έχουν μόνο τα μισά, κάτι που έθετε σε κίνδυνο την επένδυση λόγω πιθανών δικαστικών προσφυγών. Επίσης, οι απαιτήσεις της QIA κρίθηκαν «υπερβολικές» για να ικανοποιηθούν, αφού η κυβέρνηση θα ερχόταν σε ευθεία σύγκρουση με τους τοπικούς φορείς και το μοντέλο πράσινης ανάπτυξης που διαφημίζει στις επενδύσεις. Το Κατάρ φέρεται επίσης ότι αξίωνε την αξιοποίηση μέχρι και 70% της συνολικής έκτασης του Ελληνικού, πράγμα που στην πράξη θα ακύρωνε την «οραματική διακήρυξη» της κυβέρνησης ότι πρόκειται να παραδώσει ένα «Σέντραλ Παρκ» στην καρδιά της πρωτεύουσας.
Οι προαναφερθέντες λόγοι προκάλεσαν τελικά τη ρήξη μεταξύ Αθηνών-Ντόχα, η οποία και επιχειρήθηκε όλο το προηγούμενο διάστημα να αποσιωπηθεί. Οι αξιωματούχοι του Κατάρ εμφανίζονταν «εξαγριωμένοι» με την ελληνική πλευρά κάνοντας λόγο για έλλειψη επαγγελματισμού και ενός συγκεκριμένου business plan. Ο υπουργός Επικρατείας, Χάρης Παμπούκης, έχει αρχίσει να ενημερώνει συγκεκριμένους τραπεζικούς παράγοντες και ήδη αναζητεί εναλλακτικά επενδυτικά σχήματα από την ευρωπαϊκή ήπειρο και την Ασία.
Πηγές εντάσσουν την παρέμβαση της Ε.Ε. -και κατ' επέκταση της κυβέρνησης Μέρκελ- στο πλαίσιο μιας «νέας οικονομικής Γιάλτας» που έχει επιβληθεί στη χώρα και κατά την οποία οι Γερμανοί επιθυμούν να έχουν τον πρώτο λόγο αναφορικά με την εκμετάλλευση της δημόσιας περιουσίας της.
Σημειωτέον ότι ο πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου στις 21 Σεπτεμβρίου 2010 στη Νέα Υόρκη, μπροστά σε επενδυτικό ακροατήριο στη Γουόλ Στριτ, είχε «δώσει» το σχετικό σήμα προς τους διεθνείς επενδυτές κοστολογώντας τη δημόσια περιουσία στα 270 δισ. ευρώ, ένα ποσόν που καλύπτει σε μεγάλο ποσοστό το δημόσιο χρέος της χώρας. Οι τότε δηλώσεις του πρωθυπουργού συνοδεύτηκαν δύο ημέρες αργότερα (23/09) με την υπογραφή στη Νέα Υόρκη του Μνημονίου συνεργασίας με το Κατάρ, το οποίο προέβλεπε ότι η QIA θα διέθετε 5 δισ. δολάρια για την επένδυση στο Ελληνικό.
Η πολιτική διάσταση του θέματος και το μήνυμα του Βερολίνου είναι σαφή για το τι μέλλει γενέσθαι στο πρόγραμμα των αποκρατικοποιήσεων: «Οι Γερμανοί αξιώνουν ότι εκείνοι θα είναι που θα ορίσουν το τι πρόκειται να παραχωρήσει η Ελλάδα και σε ποιο τίμημα», ανέφερε σχετικά η πηγή της «Ε», σημειώνοντας ότι η χώρα έχει χωριστεί σε τρεις επενδυτικές ζώνες «υψηλού ενδιαφέροντος»: ενέργεια, real estate, παραλιακές εκτάσεις και νησιά. «Το Ελληνικό», τονίζει ο συνομιλητής της «Ε», «δεν θα μπορούσε να εξαιρεθεί στο πλαίσιο της ευρύτερης αξιοποίησης της δημόσιας περιουσίας από ευρωπαϊκές εταιρείες».
Σχόλιο: Πολύ λίγα είναι τα όσα μπορούμε να προσθέσουμε στα παραπάνω. Από τον Δεκέμβρη είχαμε εκφράσει ενστάσεις για το γεγονός ότι το "business plan" που είχε προταθεί από τους Καταριανούς (σε συνεργασία με τον Αθεμπίγιο για το ρόλο του οποίου είχαμε γράψει εδώ), είχε πολύ μικρή πράσινη κάλυψη (διαβάστε εδώ λεπτομέρειες) ενώ οι τελευταίοι ζητούσαν ειδικούς όρους για να προχωρήσουν στην εκταμίευση των χρημάτων (θυμηθείτε τις εδώ). Η κυβέρνηση τους είχε αντιπροτείνει τη συμμετοχή τους στο πρόγραμμα των εξοχικών κατοικιών που έχει ύπο ανάπτυξη (διαβάστε εδώ περί αυτού), κάτι όμως που οι Άραβες επενδυτές δεν έβλεπαν με "καλό μάτι", λόγω των κακών συνθηκών για τέτοιου είδους επενδύσεις. Επέμεναν στην απευθείας ανάθεση του έργου με ευνοϊκότερους όρους.
Οι Γερμανοί όμως δεν ήταν δυνατόν να καθίσουν με σταυρωμένα τα χέρια: Με βάση όμως το επικαιροποιημένο Μνημόνιο και τις πρόσφατες συμφωνίες για την επιμήκυνση του δανείου, ζητούν να έχουν ηγετικό ρόλο στο μοίρασμα της πίτας της δημόσιας μας περιουσίας (η επισήμανση "υπό προνομιακούς όρους" νομίζουμε είναι εκ των ουκ άνευ). Θεωρούν ότι εφόσον μας "δανείζουν", πρέπει να μπορούν και να μας ελέγχουν. Έτσι οδηγηθήκαμε σ' αυτήν την εξέλιξη, η οποία βέβαια έχει και άλλες προεκτάσεις (για τις οποίες θ' αναφερθούμε σε προσεχή ανάρτηση). Και κάτι τελευταίο: Με βάση τις συμφωνίες που έχει υπογράψει η κυβέρνηση (και που περιττό να πούμε βάση του Συντάγματος ΔΕΝ ισχύουν αφού δεν έχουν κυρωθεί απ' την Βουλή), όλα τα έσοδα που θα εισέπραττε το κράτος απ' αυτήν την επένδυση θα πήγαιναν για την εξυπηρέτηση του χρέους και όχι για την ενίσχυση του κοινωνικού κράτους ή την ελάφρυνση των φορολογουμένων. "Γιόχαν κερνάει και Γιόχαν πίνει δηλαδή"...
Είδηση 2η (και σχόλια): Θα θυμάστε ίσως ότι πριν αρκετό καιρό είχαμε αναφερθεί στην περίφημη "επένδυση" στο Κάβο-Σίδερο (διαβάστε εδώ λεπτομέρειες), η οποία ακυρώθηκε πανηγυρικά (και σωστά κατά την ταπεινή μας άποψη) από το Συμβούλιο της Επικρατείας. Η υπόθεση πήρε μια περίεργη τροπή όμως με την παρουσίαση της ως "ύπο ένταξη" στο fast-track, όπως φαίνεται εδώ στο ρεπορτάζ της Ελευθεροτυπίας, παρά το γεγονός ότι η καταδικαστική απόφαση είχε βγει. Η όλη ιστορία βέβαια "βρωμάει απ' το κεφάλι", αφού εδώ και καιρό (και παρά τη δυσμενή εξέλιξη για την εταιρεία του) ο διευθύνων σύμβουλος της Loyalward-Minoan δηλώνει σ' επενδυτικούς κύκλους στο Λονδίνο ότι "η επένδυση θα προχωρήσει" και θα "χρηματοδοτηθεί μέσω αναπτυξιακών νόμων". Ο σάλος που ξεσηκώθηκε και η επίκαιρη ερώτηση που κατατέθηκε από τον Αλέξη Τσίπρα, ανάγκασε τον υπουργό Επικρατείας, Χάρη "Ινδιάνο" Παμπούκη να στείλει απαντητική επιστολή την οποία παραθέτουμε, μαζί με την απάντηση του συντάκτη του άρθρου Δημήτρη Ψαρρά- Τρίτο ατόπημα για τον κύριο υπουργό (το 1ο είναι σχετικό με την "επιφάνεια" και μπορείτε να το βρείτε εδώ, ενώ το 2ο βρίσκεται λίγο παραπάνω), ελπίζουμε να είναι και φαρμακερό...
"Ουδέποτε έχω λάβει γνώση, συζητήσει, αποφασίσει ή εγκρίνει το σχέδιο στο οποίο αναφέρεται το δημοσίευμά σας. Ουδέποτε έχει υποβληθεί αίτηση υπαγωγής του συγκεκριμένου σχεδίου από την εταιρεία Minoan Group Plc στις διαδικασίες του νόμου "Επιτάχυνση και Διαφάνεια Υλοποίησης Στρατηγικών Επενδύσεων". Και, προφανώς, δεν έχει χαρακτηριστεί στρατηγική επένδυση για να με αφορά. Επίσης, στις μέχρι τώρα συνεδριάσεις της διυπουργικής επιτροπής δεν έχει συζητηθεί το επενδυτικό σχέδιο στο οποίο αναφέρεστε.
Η επίσπευση των διαδικασιών που προβλέπει ο νόμος fast track δεν συνεπάγεται αδιαφάνεια. Είναι προφανές ότι οτιδήποτε έχει κριθεί παράνομο, δεν πρόκειται να νομιμοποιηθεί από αυτή την κυβέρνηση. Για την έγκριση στρατηγικών επενδύσεων καθοριστικός θα είναι ο ρόλος της ΔΕΣΕ και της Βουλής των Ελλήνων».
Για το ίδιο δημοσίευμα, ο πρόεδρος της εποπτευόμενης από τον κ. Παμπούκη εταιρείας «Επενδύστε στην Ελλάδα Α.Ε.» Αριστομένης Συγγρός παρατηρεί:
«Ως εκ του νόμου, η εταιρεία υποχρεούται να ελέγχει την πληρότητα των στοιχείων του υποβληθέντος φακέλου εκάστου επενδυτικού σχεδίου και μόνον, μόνο κατόπιν υποβολής σχετικής αίτησης υπαγωγής στο Ν. 3894/2010 και σε καμία περίπτωση δεν υποχρεούται ή έστω νομιμοποιείται σε έλεγχο νομιμότητας των επενδυτικών σχεδίων, τα οποία προωθεί ή υποστηρίζει εκτός διαδικασίας αξιολόγησής τους ως στρατηγικής επένδυσης κατά την κλασική της αρμοδιότητα.
Είναι λοιπόν τουλάχιστον άστοχη η επικριτική αναφορά σας στην καταγραφή τής υπό εξέλιξη επένδυσης της εταιρείας Minoan Group Plc στη χερσόνησο Σίδερο, του Νομού Λασιθίου στην Κρήτη, η οποία αναφέρεται ενημερωτικά και ενδεικτικά μαζί με άλλες στην ιστοσελίδα της εταιρείας ήδη από το έτος 2009 και δη σε στήλη που ουδεμία σχέση έχει με το σαφώς διακριτό τμήμα αυτής: Στρατηγικές Επενδύσεις-fast track.
Αναφορικά με ζητήματα που άπτονται της επαγγελματικής δραστηριότητας μελών του Δ.Σ. της εταιρείας, σας παραπέμπουμε στο άρθρο 26 του Ν. 3894/2010, το οποίο προς εξασφάλιση της διαφάνειας και της αμεροληψίας, προβλέπει ότι μέλος του Δ.Σ. ή υπάλληλος ή σύμβουλος της "Επενδύστε στην Ελλάδα Α.Ε.", ο οποίος είχε κατά το παρελθόν ή εξακολουθεί να έχει οποιαδήποτε επαγγελματική σχέση με επενδυτή, ο οποίος υποβάλλει επενδυτική πρόταση για ένταξη στις Διαδικασίες Στρατηγικών Επενδύσεων, εξαιρείται από τη διαδικασία αξιολόγησης ή λήψης απόφασης για τη συγκεκριμένη πρόταση».
Η απάντηση του συντάκτη:
Από το περιεχόμενο των δύο επιστολών επισημαίνουμε κατ' αρχάς το θετικό σημείο: ότι τόσο ο αρμόδιος υπουργός όσο και ο πρόεδρος της επίσημης εταιρείας για τις επενδύσεις «αδειάζουν» την επένδυση στο Κάβο Σίδερο και διαχωρίζουν τις προσωπικές τους θέσεις. Αλλά δεν είναι πειστικός ο ισχυρισμός ότι η προβολή της επένδυσης από την επίσημη ιστοσελίδα τής «Επενδύστε στην Ελλάδα Α.Ε.» έγινε «ενδεικτικά και ενημερωτικά». Ασφαλώς δεν χρειαζόταν ειδικός «έλεγχος νομιμότητας» για να πληροφορηθούν οι αρμόδιοι την οριστική απορριπτική απόφαση του ΣτΕ ή την αυριανή δίκη που θα εξετάσει το ενδεχόμενο τέλεσης κακουργημάτων κατά τη διαδικασία της παραχώρησης της επίμαχης έκτασης των 26.000 στρεμμάτων.
Η προβολή αυτή της επένδυσης είχε ήδη πρακτικά αποτελέσματα. Με ανακοινώσεις της προς τους υποψήφιους αγοραστές της μετοχής της, η Minoan-Loyalward βασίζεται ακριβώς σ' αυτή την προβολή από το www.investingreece.gov.gr για να πείσει ότι βρίσκεται ένα βήμα από την υπαγωγή της στο fast track (βλ. σχετικές δηλώσεις του προέδρου της Minoan κ. Egleton στις 18.3.2011).
Το δημοσίευμα της «Ε» ήταν εξάλλου σαφές: οι υποψήφιοι επενδυτές τώρα σχεδιάζουν την υποβολή αιτήματος ένταξης στο fast track με νέο όνομα: «Itanos Hotel».
Οσο για τα ζητήματα δεοντολογίας και ουσίας που προκύπτουν από τη συμμετοχή του νομικού συμβούλου της Minoan στο Δ.Σ. της εταιρείας «Επενδύστε στην Ελλάδα» δεν ξεπερνιούνται δυστυχώς με τις ορθές προβλέψεις του νόμου. Εχει φροντίσει να εκθέσει τους νομικούς του συμβούλους στην Ελλάδα ο ίδιος ο κ. Egleton, αποκαλύπτοντας ότι κάνουν ό,τι είναι απαραίτητο για να εξασφαλίσουν πως η αίτηση υπαγωγής στο νόμο fast track θα ανταποκρίνεται στους δημοσιευμένους όρους και «θα είναι έτοιμη μόλις το "Επενδύστε στην Ελλάδα" ανοίξει τις πόρτες του".
Πηγές ειδήσεων: "Ελευθεροτυπία"
Δευτέρα 2 Μαΐου 2011
Νέα φορολογικά μέτρα - "Εθνικό Πρόγραμμα κατά της φοροδιαφυγής" / Αλλαγές στο πλαίσιο λειτουργίας των Εργαστήριων Ελευθέρων Σπουδών
Είδηση: Το κεντρικό σύνθημα του προγράμματος κατά της φοροδιαφυγής που ανακοινώθηκε είναι «Πολίτες και Πολιτεία Μαζί», ενώ το κείμενο του Εθνικού Επιχειρησιακού Προγράμματος αποτελείται από 99 σελίδες.
Σύμφωνα με έγγραφο του υπουργείου Οικονομικών που εξειδικεύει τους στόχους του προγράμματος, στόχος της κυβέρνησης είναι το σχέδιο να αποδώσει 1,5 δισ. ευρώ φέτος, 4,4 δισ. το 2012 και 5,9 δισ. ευρώ το 2013. Το ποσό του 1,5 δισ. ευρώ εφέτος εκτιμάται ότι θα προέλθει από τη βελτίωση των ελεγκτικών δραστηριοτήτων και στην είσπραξη των ληξιπρόθεσμων οφειλών, την επανεκτίμηση φόρων βάσει τεκμηρίων και τη βελτίωση της φορολογικής συμμόρφωσης.
Τα ποσά αυτά αφορούν σε προβλέψεις πραγματικής είσπραξης εσόδων.
Σημειώνεται ότι στο μεσοπρόσθεσμο πρόγραμμα (όπου οι στόχοι είναι ποι «σφικτοί»), ο στόχος είναι έσοδα 3,5 δισ. ευρώ σε βάθος τριετίας.
Το ύψος της παραοικονομίας στην Ελλάδα εκτιμάται μεταξύ 25 και 37% του ΑΕΠ, που ισοδυναμεί με ετήσια απώλεια φορολογικών εσόδων ύψους 15 δισ. ευρώ, όσο δηλαδή το 30% του συνόλου των φορολογικών εσόδων (βάσει των στοιχείων για το 2010).
Το Επιχειρησιακό Πρόγραμμα για την Αντιμετώπιση της Φοροδιαφυγής θα τεθεί υπόψη της τρόικας τις επόμενες ημέρες, αφού πρώτα εγκριθεί από ειδική Κυβερνητική Επιτροπή στην οποία μετέχουν ο υπουργός Οικονομικών, ως πρόεδρος και οι υπουργοί Δικαιοσύνης, Προστασίας του Πολίτη και Περιφερειακής Ανάπτυξης.
Στο επιχειρησιακό πρόγραμμα καταπολέμησης της φοροδιαφυγής προβλέπεται η εφαρμογή των αυστηρών μέτρων του νέου φορολογικού νόμου (προσωποκράτηση, κατασχέσεις κ.λπ.).
Στην εισαγωγική του ομιλία ο κ. Παπακωνσταντίνου τόνισε ότι η «φοροδιαφυγή είναι έγκλημα κατά της χώρας», δημιουργεί έλλειμμα εμπιστοσύνης ανάμεσα στους πολίτες και την Πολιτεία, ενώ η κυβέρνηση δεν μπορεί να μειώσει τους φορολογικούς συντελεστές και την φορολογική επιβάρυνση για τους συνεπείς φορολογούμενους.
«Δεν έχουμε λύσει ακόμα το πρόβλημα της φοροδιαφυγής», επισήμανε, αν και όπως είπε στους τελευταίους 18 μήνες η κυβέρνηση έχει κάνει σημαντικά βήματα σε αυτό το μέτωπο.
Στον τομέα των ληξιπρόθεσμων οφειλών ανέφερε ότι εισπράχθησαν 1,6 δισ. ευρώ το 2010, ενώ είπε ότι ελέγχονται οι ιδιοκτήτες 1.200 ακινήτων με πισίνες που δεν έχουν δηλωθεί.
Οι προκλήσεις, σύμφωνα με τον υπουργό, είναι να αντιμετωπισθούν οι αδυναμίες που υπάρχουν, όπως η συνεργασία του μηχανισμού, η παραδειγματική τιμωρία μεγάλων φοροφυγάδων και η καλύτερη συνεργασία των πολιτών.
Ο πολίτης πρέπει να στηρίξει τη διαδικασία, γιατί θα βγει κερδισμένος, σημείωσε και συμπλήρωσε ότι σε αυτό το πλαίσιο «θα δώσουμε ότι μπορούμε από την πλευρά των κινήτρων».
Ο υπουργός εξήγγειλε συνεχείς διασταυρώσεις των στοιχείων των φορολογούμενων και σαρωτικές αλλαγές στη λειτουργία του φοροελεγκτικού μηχανισμού, με τη λειτουργία μίας μόνο ΔΟΥ ανά πρωτεύουσα και την κατάργηση 200 μικρών ΔΟΥ (από τις 289 συνολικά), οι οποίες συγκεντρώνουν μόλις το 1% των κρατικών εσόδων. Ειδική μέριμνα θα υπάρξει για Αθήνα και Θεσσαλονίκη.
Η εξοικονόμηση σε όρους ανθρώπινου δυναμικού υπολογίζεται σε 3.000 άτομα, τα οποία θα στελεχώσουν άλλες υπηρεσίες.
Ανασυγκροτείται η γενική διεύθυνση ελέγχων του υπουργείο Οικονομικών, συγχωνεύονται σε περιφερειακό επίπεδο τα ελεγκτικά κέντρα, ενώ συστήνεται νέο σώμα ελεγκτών βεβαίωσης και αναγκαστικής είσπραξης εσόδων.
Οι νέοι «Ράμπο» της εφορίας που θα αναλάβουν να προωθούν τις διαδικασίες βεβαίωσης αλλά και αναγκαστικής είσπραξης των οφειλών θα αξιολογούνται τακτικά βάσει συμβολαίων αποδοτικότητας και θα υπάγεται σε προσωπικό έλεγχο.
Παράλληλα, προβλέπεται η εισαγωγή στα τελωνεία συστήματος ψηφιακής κωδικοποίησης για την ιχνηλασία και τον εντοπισμό λαθραίων προϊόντων καπνού και αλκοόλ σε αντικατάστασης των
ενσήμων ταινιών φορολογίας και συστήνεται στο ΣΔΟΕ μονάδα πλωτών μέσων για την καταπολέμηση της παράνομης διακίνησης καυσίμων.
Ιδρύεται επίσης ειδική υπηρεσία για τον έλεγχο για τη φορολογική συμμόρφωση των 1.000 μεγαλύτερων επιχειρήσεων καθώς και ειδικό σώμα φορολογικών διαιτητών, για τη διοικητική επίλυση των φορολογικών διαφορών με αντικείμενο άνω των 150.000 ευρώ και προωθείται η συνεργασία των φορολογικών και ασφαλιστικών εισπρακτικών μηχανισμών.
Σύμφωνα με τον κ. Παπακωνσταντίνου, σε περίπου 1,5 μήνα από σήμερα θα είναι έτοιμη η «κάρτα αποδείξεων», που θα απαλλάσσει τον φορολογούμενο από την υποχρέωση συλλογής αποδείξεων δαπανών.
Παράλληλα, το υπουργείο επιθυμεί να προχωρήσει σε πρόγραμμα on line σύνδεσης των ταμειακών μηχανών των καταστημάτων με τη Γενική Γραμματεία Πληροφοριακών Συστημάτων.
Ακόμα, όπως είπε ο κ. Παπακωνσταντίνου, θα δημοσιοποιούνται τα ονόματα όσων έχουν ληξιπρόθεσμες οφειλές για πάνω από ένα έτος και για ποσά άνω των 150.000 ευρώ.
«Πριν εκπνεύσει η προθεσμία των τριών μηνών, που δίνει ο νόμος, το υπουργείο Οικονομικών θα δημοσιοποιήσει τα ονόματα όσων έχουν ληξιπρόθεσμα χρέη πάνω από ένα έτος και άνω συγκεκριμένου ποσού», είπε. Ο υπουργός ανέφερε ακόμη ότι γίνονται διαπραγματεύσεις ώστε να υπογραφεί σύμβαση με την Ελβετία, ώστε να φορολογηθούν οι καταθέσεις των Ελλήνων στη χώρα.
Το υπουργείο έχει στα χέρια του λίστα με μεγαλοκαταθέτες του εξωτερικού (συγκεκριμένα σε μία χώρα) και θα προχωρήσει στη σύναψη σύμβασης, κατά το πρότυπο των αντίστοιχων διαπραγματεύσεων που κάνουν με την Ελβετία η Βρετανία και η Γερμανία.
Αυτό που εξετάζεται είναι η εφάπαξ επιβολή φόρου επί του κεφαλαίου (και όχι των τόκων όπως ήδη ισχύει) σε ποσοστό έως 50%. Οι ελληνικές καταθέσεις στην Ελβετία υπολογίζονται στα 30-35 δισ. ευρώ.
Μετά τον κ. Παπακωνσταντίνου μίλησε ο υπουργός Ανάπτυξης Μ. Χρυσοχοΐδης, ο οποίος είπε ότι θα προχωρήσει η διασύνδεση της Γενικής Γραμματείας Εμπορίου με τις ελεγκτικές υπηρεσίες του υπουργείου Οικονομικών.
Αναφορικά με το λαθρεμπόριο καυσίμων, είπε ότι υπεγράφη η ΚΥΑ για το σύστημα εισροών-εκροών και προχωρεί η εγκατάστασή του μετά την οποία προβλέπεται αύξηση των εσόδων κατά 190 εκατ. ευρώ.
Εν συνεχεία το λόγο πήρε ο υπουργός Προστασίας του Πολίτη Χρ. Παπουτσής, ο οποίος αναφέρθηκε στο Προεδρικό Διάταγμα για τη συγκρότηση της Οικονομικής Αστυνομίας και του Σώματος Δίωξης Ηλεκτρονικού Εγκλήματος.
Σε ό,τι αφορά στο παρεμπόριο, τροποποιείται το νομικό πλαίσιο ώστε η διαδικασία καταστροφής κατάσχεσης και καταστροφής προϊόντων μαϊμούδων να γίνει ταχύτερη. Υπολογίζεται ότι αξία του παρεμπορίου φτάνει στα 25 δισ. ευρώ και οι απώλειες στη φορολογία είναι περίπου 6 δισ. ευρώ.
Επίσης, προωθείται νέα αγορανομική διάταξη με την οποία καθιερώνεται η υποχρέωση δημιουργίας κωδικού παρτίδας παραγωγής ή εισαγωγής για τα νωπά οπωρολαχανικά ώστε να ανιχνεύεται η προέλευσή τους σε όλα τα στάδια εμπορίας και διακίνησης.
Τέλος, ο υπουργός Δικαιοσύνης Χ. Καστανίδης είπε ότι «η τοποθέτηση του κ. Διώτη στο ΣΔΟΕ αποδεικνύει ότι το υπουργείο Οικονομικών χρειάζεται το υπουργείο Δικαιοσύνης» και προσέθεσε ότι «τα εγκλήματα φοροδιαφυγής θα δικάζονται κάθε μήνα σε ειδικό πινάκιο».
Το εθνικό σχέδιο δράσης περιγράφει τους στόχους των φορολογικών ελέγχων της τριετίας αναλυτικά κατά κατηγορία. Ειδικότερα θα γίνουν οι ακόλουθοι έλεγχοι:
- Προληπτικοί έλεγχοι, στο 6% των επιχειρήσεων σχετικά με την έκδοση αποδείξεων και την επιχειρηματική τους δραστηριότητα.
- Έλεγχοι από το γραφείο των ΔΟΥ ή του ΣΔΟΕ στο 30% των επιχειρήσεων.
- Έλεγχοι από 40 συνεργεία σε υποθέσεις φορολογούμενων αυξημένου κινδύνου με βάση τα στοιχεία που προκύπτουν από τις διασταυρώσεις.
- Συνοπτικοί έλεγχοι σε επιχειρήσεις και επιτηδευματίες που δεν συμμετείχαν στην εθελούσια περαίωση των φορολογικών υποθέσεων. Θα ελεγχθούν έως 8% των φορολογούμενων αυτών.
- Έλεγχοι στο 8% των φορέων μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα.
- Ειδικοί έλεγχοι στο 10% των επιχειρήσεων που απαιτούν ειδική τεχνογνωσία (διαφημιστικές, ηλεκτρονικού εμπορίου κ.λπ.).
- Έλεγχοι για την καταβολή φόρου μεγάλης ακίνητης περιουσίας σε 10.000 φορολογούμενους.
- Ηλεκτρονικοί έλεγχοι στο 40% των μεγάλων επιχειρήσεων από διαπεριφερειακά ελεγκτικά κέντρα.
- Έλεγχοι μεταφοράς κεφαλαίου στο εξωτερικό με βάση τα στοιχεία των τραπεζών. Θα ελεγχθούν τουλάχιστον το 15% των περιπτώσεων.
- Έμμεσος προσδιορισμός του ΦΠΑ τουλάχιστον στο 20% των επιχειρήσεων που δεν τον αποδίδουν.
- Είσπραξη 200 εκατομμυρίων ευρώ το 2011 μέσω αναγκαστικών μέτρων από ληξιπρόθεσμες οφειλές.
- Έλεγχοι σε 1.137 μεγάλες επιχειρήσεις και εγκαθίδρυση συστήματος προειδοποίησης και παρακολούθησης όσων παρέλειψαν να υποβάλλουν δηλώσεις ΦΠΑ. Η εφαρμογή του συστήματος αυτού θα γ ίνει για 145.000 φορολογούμενους το 2011.
- Έλεγχοι σε 1.700 φυσικά πρόσωπα και επιτηδευματίες που απέκρυψαν εισοδήματα από εμπορικού χαρακτήρα αγοραπωλησίες ακινήτων.
- Έλεγχοι στο πόθεν έσχες 150 φυσικών προσώπων που εμφανίζουν μεγάλη διαφορά δηλωθέντος εισοδήματος και περιουσιακών στοιχείων.
- Έλεγχοι σε 9.173 φυσικά πρόσωπα που δεν υπέβαλαν φόρο μεγάλης ακίνητης περιουσίας το 2007.
- Έλεγχοι σε φυσικά πρόσωπα που δεν δήλωσαν τη δαπάνη κτήσης ενός τουλάχιστον ακινήτου καθώς και σε φυσικά πρόσωπα υποκριπτόμενα σε εξωγχώριες εταιρίες.
- Έλεγχοι σε επιχειρήσεις που δεν έχουν υποβάλει δηλώσεις φόρου προστιθέμενης αξίας και άλλων παρακρατούμενων φόρων. Θα ελεγχθούν 2.000 επιχειρήσεις με στόχο να εισπραχθούν από πρόστιμα περίπου 150 εκατομμύρια ευρώ.
- Πεντακόσιοι έλεγχοι σε γιατρούς, δικηγόρους, λογιστές, μηχανικούς, καλλιτέχνες και άλλους ελεύθερους επαγγελματίες κατά τους οποίους το εκτιμώμενο ύψος προστίμων και πρόσθετων φόρων, ανέρχεται σε 200 εκατομμύρια ευρώ.
- Έλεγχοι σε 1.500 ιδιοκτήτες επαγγελματικών σκαφών και σκαφών αναψυχής με εκτιμώμενο ύψος ΦΠΑ και άλλων φόρων 300 εκατομμύρια ευρώ.
- Έλεγχοι σε περιπτώσεις επιχειρήσεων με κατασχεθέντα φορολογικά βιβλία και στοιχεία με εκτιμώμενο ύψος προστίμων 3,5 δισ. ευρώ.
- Έλεγχοι σε επιχειρήσεις με εκτιμώμενο ύψος προστίμων 200 εκατομμύρια ευρώ.
- Έλεγχοι σε 100 περιπτώσεις προμηθειών του δημοσίου στους τομείς υγείας και των εξοπλισμών με εκτιμώμενο ύψους προστίμων 100 εκατ. ευρώ.
- Έλεγχοι σε 9.000 επιχειρήσεις ψυχαγωγίας και εστίασης με εκτιμώμενο ύψος προστίμων 75 εκατ. ευρώ.
- Έλεγχοι σε 2.350 περιπτώσεις διακίνησης προϊόντων που υπόκεινται στον ειδικό φόρο κατανάλωσης με εκτιμώμενο ύψος προστίμων 135 εκατ. ευρώ.
- Έλεγχοι σε 100 εξωγχώριες εταιρίες που κατέχουν ακίνητα στην Ελλάδα με εκτιμώμενο ύψος προστίμων 80 εκατ. ευρώ.
- Έλεγχοι σε 150 περιπτώσεις διάπραξης οικονομικών εγκλημάτων που σχετίζονται με επιδοτήσεις και επιχορηγήσεις με εκτιμώμενο ύψος προστίμων 75 εκατ. ευρώ.
- Έλεγχοι σε 200 επιχειρήσεις του κατασκευαστικού κλάδου με εκτιμώμενο ύψος προστίμων 300 εκατ. ευρώ.
Σχόλιο: Πρώτη φορά διαβάζουμε ότι τα αυτονόητα στη φορολογική πολιτική ενός κράτους (δηλαδή διασταύρωση των αγορών ακινήτων, σκαφών, αυτοκινήτων μέγαλου κυβισμού κ.ο.κ. με το πόθεν έσχες, έλεγχο απόδοσης ΕΚΑΣ με βάση τις συντάξιμες αποδοχές κ.ο.κ.) αποτελούν "νέα μέτρα" και αντί να γίνεται σεμνά, ταπεινά και κυρίως αποδοτικά, γίνεται με φανφάρες και νταούλια και με ανακοινώσεις στα ΜΜΕ. Ο στόχος βέβαια είναι προφανής: Πρέπει να δημιουργηθεί η εντύπωση στους φορολογούμενους ότι το φοροκυνηγητό δεν αφορά μόνο τον μέσο Έλληνα, αλλά όλους και ότι η κατάργηση των φοροαπαλλαγών είναι παράπλευρη απώλεια μιας κακής πραγματικότητας που "θ' αλλάξει".
Αυτά βέβαια είναι αστεία πράγματα: Οι μεγαλοϊδιοκτήτες/μεγαλοβιομήχανοι κ.ο.κ. δεν έχουν τίποτα στ' όνομά τους αλλά σε εταιρείες που ανήκουν σε άλλες offshore εταιρείες (που με τη σειρά τους ανήκουν σε άλλες κ.ο.κ.). Το κράτος δύσκολα μπορεί να βρει "άκρες" σ' αυτό το κουβάρι, και τούτο θέλει θέληση, χρόνο, υπομονή και εξειδικευμένο προσωπικό, πράγματα δηλαδή που δεν έχει (ούτε τώρα, ούτε ποτέ). Οι πρόσφατες διαγραφές χρεών δείχνουν του λόγου το αληθές. Έτσι το βάρος πέφτει στους συνήθεις υπόπτους (διαβάστε εδώ αναλυτικά), με αποτέλεσμα οι φοροαπαλλαγές και τα επιδόματα να γίνουν μια μακρινή ανάμνηση του παρελθόντος.
Το φορολογικό σύστημα πρέπει να είναι δίκαιο. Που σημαίνει ότι κανείς πρέπει να συνεισφέρει ανάλογα με τα πραγματικά εισοδήματά του (και όχι αυτά που δηλώνει ή που ΝΟΜΙΖΕΙ η εφορία ότι πρέπει να δηλώσει - πράγμα που συμβαίνει εκτεταμμένα στο παρόν φορολογικό σύστημα), χωρίς όμως αυτό να "στραγγαλίζει" την επιχειρηματικότητα και τη δημιουργικότητα, κάτι που επίσης συμβαίνει στην χώρα μας. Τέλος δε, πρέπει τα προσφερόμενα (υγεία, ασφάλεια, δρόμοι, παιδεία κ.ο.κ.) να δίνουν "ανταποδοτικότητα", κάτι που βέβαια αποτελεί αστείο στην χώρα μας: Δυστυχώς στην χώρα μας καμία από τις δύο πλευρές της εξίσωσης δεν είναι σωστή με αποτέλεσμα ένα τεράστιο "μηδέν" για όλους μας. Οι αλλαγές που ανακοινώθηκαν απλώς επιβεβαιώνουν την πρόβλεψη ότι η χώρα μπορεί να σωθεί, οι πολίτες της όμως όχι.
Και για να μην ξεχνιόμαστε... Την ένταξη των Εργαστηρίων Ελευθέρων Σπουδών στο Δίκτυο των Φορέων της Διά Βίου Μάθησης, υπέγραψε το υπουργείο Υπουργείο Παιδείας, Διά Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων.
«Είμαστε βέβαιοι ότι με αυτή την απόφαση θα πετύχουμε την αναβάθμιση των Εργαστήριων Ελευθέρων Σπουδών, με σημαντικά οφέλη για χιλιάδες σπουδαστές» δήλωσε η αναπληρώτρια Υπουργός Παιδείας, Φώφη Γεννηματά και υπογράμμισε ότι όλα τα προσόντα που θα αποκτούνται στο πλαίσιο του μη τυπικού συστήματος εκπαίδευσης θα πιστοποιούνται από τον Εθνικό Φορέα Πιστοποίησης Προσόντων (ΕΟΠΠ), τονίζοντας ότι η απόφαση αυτή θέτει κριτήρια ποιότητας στο καθεστώς λειτουργίας τους, που αφορούν στο εκπαιδευτικό προσωπικό, στα προγράμματα σπουδών και στις κτηριακές υποδομές. Εμείς πάλι θα είμαστε συγκρατημένοι: Ο ελεγκτικός μηχανισμός είναι ανύπαρκτος, ενώ οι πρόσφατες ρυθμίσεις στο πλαίσιο λειτουργίας των Κέντρων Μεταλυκειακής Εκπαίδευσης (που η χαλάρωση των κριτηρίων οδήγησε σε τραγελαφικές καταστάσεις στους ελέγχους) και γενικότερα της Ιδιωτικής Εκπαίδευσης στην Ελλάδα (όπως μπορείτε να δείτε εδώ), δείχνει τη εφαρμογή μέτρων κάτω από την ομπρέλα της λογικής "ένας πάνω-ένας κάτω, δεν πειράζει" και η οποία οδηγεί σε ανωτατικοποίηση από το παράθυρο (μέσω των μονάδων μεταφοράς). Είναι σαφές ότι πρέπει να βρεθεί μια λύση για όλους τους σπουδαστές των εργαστηρίων αυτών. Αλλά μήπως όμως αυτό πρέπει να μη γίνει σε μια λογική ισοπέδωσης των πανεπιστημιακών τίτλων και με την εφαρμογή πραγματικών ελέγχων που θα οδηγήσουν στο κλείσιμο όλων εκείνων των "δήθεν" εκπαιδευτικών ιδρυμάτων που λειτουργούν ως "μηχανές αναβολών για το στρατό" και μόνο;
Κυριακή 1 Μαΐου 2011
Ο μύθος του όφελους των ιδιωτικοποιήσεων: ΟΤΕ και ΟΣΕ / Υποφέρει η ελληνική γλώσσα και από τους πολιτικούς
Είδηση: Την πλήρη... αποχώρηση του Δηµοσίου από τον ΟΤΕ δροµολογεί η κυβέρνηση στο πλαίσιο της εφαρµογής του οδικού χάρτη για αντιµετώπιση της κρίσης που ανακοίνωσε πρόσφατα ο Πρωθυπουργός Γ. Παπανδρέου, όπου εντάσσεται πλέον η πώληση και νέου πακέτου µετοχών του Δηµοσίου στη γερµανική Deutsche Telekom (D.T.).
Η πώληση επιπλέον ποσοστού 10% στους Γερµανούς – όπως προβλέπει η σχετική συµφωνία του Δηµοσίου µε την D.T. – έναντι τιµήµατος περίπου 400 εκατ. ευρώ θα σηµατοδοτήσει το πέρασµα του ελέγχου του ΟΤΕ στο... γερµανικό Δηµόσιο, που είναι βασικός µέτοχος της D.T.! Αντίστοιχα, το ελληνικό Δηµόσιο θα πάψει να έχει ουσιαστικό λόγο στη διαχείριση του µεγαλύτερου τηλεπικοινωνιακού οργανισµού της χώρας, µέσω του οποίου σήµερα παρέχονται µε κάθε κόστος καθολικές υπηρεσίες τηλεπικοινωνιών ακόµη και στο πιο αποµακρυσµένο χωριό.
«Μετά την πώληση του 10%, άγνωστο παραµένει πώς θα συνεχιστούν - διασφαλιστούν οι επενδύσεις τηλεπικοινωνιακής υποδοµής στα µη προσοδοφόρα τµήµατα της ελληνικής περιφέρειας», επισηµαίνουν στελέχη από τον χώρο των τηλεπικοινωνιών.
ΤΑ ΑΓΚΑΘΙΑ της σηµερινής κυβέρνησης στο µέτωπο του ΟΤΕ, όπως εκτιµούν τα ίδια στελέχη, «είναι µεγαλύτερα από αυτά που είχε να αντιµετωπίσει η Νέα Δηµοκρατία όταν µε συνοπτικές διαδικασίες έβαζε από την πίσω πόρτα τους Γερµανούς στον µεγαλύτερο οργανισµό της χώρας».
Η σηµερινή κυβέρνηση, επισηµαίνουν χαρακτηριστικά, ετοιµάζεται να πωλήσει το 10% των µετοχών του ΟΤΕ µε τίµηµα που εκτιµούν ότι θα διαµορφωθεί στα 400 εκατ. ευρώ, ενώ η Ν.Δ. για την πώληση µικρότερου ποσοστού (8%) εισέπραξε συνολικά 1,1 δισ. ευρώ! Πέραν αυτού, προσθέτουν, µε την κυριαρχία της D.T. στον ΟΤΕ, η κυβέρνηση θα υποχρεωθεί σε αλλαγή πλεύσης και για το σχέδιο της ανάπτυξης δικτύου οπτικών ινών µέχρι το σπίτι (FTTH), αξίας περίπου 2 δισ. ευρώ. Ηδη, οι Γερµανοί της D.T. έχουν ταχθεί κατά του FTTH, προκρίνοντας τη λύση του φθηνότερου VDSL που εξασφαλίζει τις µισές ταχύτητες σε σχέση µε τις οπτικές ίνες. ∆ραστική µείωση της συµµετοχής του ∆ηµοσίου στο ∆ιοικητικό Συµβούλιο του ΟΤΕ καθώς και αλλαγές στο εργασιακό καθεστώς των υπαλλήλων του oργανισµού φέρνει η πώληση του επιπλέον ποσοστού του ∆ηµοσίου στη γερµανική πλευρά.
Το ∆ηµόσιο, που σήµερα έχει στην κατοχή του το 16% των µετοχών του ΟΤΕ (20% µαζί µε το ΙΚΑ), διατηρεί το δικαίωµα να συµµετέχει ισοµερώς στο ∆ιοικητικό Συµβούλιο του ΟΤΕ διορίζονταςτον πρόεδρο σε αυτό. Το συγκεκριµένο δικαίωµα το διατηρεί όσοκατέχει ποσοστό τουλάχιστον 15% στο µετοχικό κεφάλαιο του ΟΤΕ.
Αν η συµµετοχή του ∆ηµοσίου πέσει από το 15%, τότε χάνει µία θέση στο ∆.Σ., ενώ, αν υποχωρήσει κάτω από το 10%, χάνει επιπλέον δύο θέσεις και ορισµένα δικαιώµατα άσκησης βέτο (πλην των ζητηµάτων εθνικής ασφάλειας).
Στην περίπτωση αυτή, η σηµερινή αναλογία πέντε Ελληνες - πέντε Γερµανοί στο ∆.Σ. του ΟΤΕ θα γίνει δύο Ελληνες - οκτώ Γερµανοί. Φυσικά, το ελληνικό ∆ηµόσιο χάνει κάθε δικαίωµα στη διοίκηση του ΟΤΕ, σε περίπτωση που η συµµετοχή του βρεθεί κάτω του 5%. Σηµειώνεται ότι ήδη η Κοµισιόν αµφισβητεί ταδικαιώµατα βέτο του ελληνικού ∆ηµοσίου όσον αφορά τη διαχείριση του ΟΤΕ από την D.T., ενώ κάθε περαιτέρω µείωση του ποσοστού του ∆ηµοσίου στον ΟΤΕ είναι προφανές ότι ενισχύει τη γερµανική πλευρά.
ΤΕΛΟΣ Η ΜΟΝΙΜΟΤΗΤΑ. Η πώληση επιπλέον ποσοστού του ΟΤΕ στην D.T. θα υποχρεώσειτην κυβέρνηση να καταργήσει µε νόµο και τη µονιµότητα του προσωπικού που έχει προσληφθεί στον ΟΤΕ πριν από το 2005. Ηδη η Οµοσπονδία Εργαζοµένων ΟΤΕ (ΟΜΕ-ΟΤΕ) επισηµαίνει ότι η όποια µείωση του µετοχικού κεφαλαίουτου ∆ηµοσίου στον ΟΤΕ κάτω του 20% οδηγεί στον πλήρη έλεγχο του Οµίλου από την D.T., «µε αρνητικές συνέπειες για το δηµόσιο και εθνικόσυµφέρον και την ανάπτυξη της χώρας». Το δε οικονοµικό όφελος µιας τέτοιας ενέργειας,επισηµαίνειη ΟΜΕ-ΟΤΕ, «είναι εξαιρετικά µηδαµινό και ποινικά ελέγξιµο, ειδικά την περίοδο αυτή πουη κεφαλοποίηση της εταιρείας δεν ανταποκρίνεται ούτε στο 1/10 της πραγµατικής αξίας της».
ΚΛΕΙΔΙ ΤΟ ΠΟΣΟΣΤΟ. Σε κάθε περίπτωση, το ποσοστό των µετοχών του Δηµοσίου στον ΟΤΕ που θα δοθεί στους Γερµανούς (αν θα είναι 5% ή 10%) θεωρείται κλειδί για τις ανατροπές που θα επέλθουν στη διαχείριση του οργανισµού. Σηµειώνεται ότι µε βάση τη συµφωνία που υπέγραψε η Ν.Δ. το 2008 µε την D.T., η ελληνική πλευρά έχει την επιλογή της διάθεσης επιπλέον µετοχών έως 10% του ΟΤΕ µέχρι τα τέλη Δεκεµβρίου 2011. Ο υπολογισµός της τιµής πώλησης γίνεται µε τον σταθµισµένο µέσο όρο των τιµών και των όγκων των τελευταίων 20 συνεδριάσεων πριν από την ανακοίνωση πώλησης, συν κάποιο υπερτίµηµα. Το υπερτίµηµα αυτό θα ήταν 20% εάν η σχετική συµφωνία είχε γίνει έως τα τέλη του περασµένου Νοεµβρίου! Επειδή όµως αυτό δεν συνέβη, το υπερτίµηµα πλέον µειώνεται στο 15% της τιµής, που θα υπολογιστεί επίσης µε τον ίδιο τρόπο. Βέβαια, στα τρέχοντα επίπεδα της µετοχής, η οποία το τελευταίο διάστηµα κινείται µεταξύ 6-7 ευρώ, ακόµη και µε την προσθήκη του υπερτιµήµατος του 15%, η τιµή που θα διαµορφωθεί (περίπου 400 εκατ. ευρώ για το 10% των µετοχών του Δηµοσίου) θα απέχει… έτη φωτός από τα 27,5 ευρώ, που πούλησε η Ν.Δ. στους Γερµανούς.
ΤΑ ΓΕΡΜΑΝΙΚΑ ΣΧΕΔΙΑ. Από την πλευρά της D.T. υπάρχει επιθυµία για ενεργοποίηση της συµφωνίας και αύξηση του ποσοστού της στο µετοχικό κεφάλαιο του ΟΤΕ. Οι Γερµανοί θεωρούν ότι προχωρώντας στην αγορά του 10%: Θα αυξήσουν τη συµµετοχή της εταιρείας στο µετοχικό κεφάλαιο του ΟΤΕ µε σχετικά µικρό κόστος. Θα αυξηθεί και η βαρύτητα της συµµετοχής τους στη διοίκηση, ενώ θα µπει τέλος στο σοβαρό ενδεχόµενο να υποχρεωθεί (αναµένεται η απόφαση της Κοµισιόν) σε δηµόσια προσφορά για το ποσοστό που κατέχουν περίπου 104.000 µικροµέτοχοι του ΟΤΕ, στην τιµή των 27,5 ευρώ!
Σχόλιο: Γράψαμε πρόσφατα για τον μύθο του όφελους των ιδιωτικοποιήσεων για την ΔΕΗ, ενώ στο παρελθόν είχαμε αναφερθεί και στην περίπτωση του ΟΣΕ (λεπτομέρειες εδώ). Σε όλες τις περιπτώσεις προσπαθήσαμε να δούμε και τις δύο πλευρές των πραγμάτων (δηλ. το πιθανό όφελος και τη "χασούρα" από τις ιδιωτικοποιήσεις) με στοιχεία.
Το ρεπορτάζ που παραθέσαμε πιο πριν δείχνει καθαρά ότι μόνοι κερδισμένοι από την επιπλέον πώληση ποσοστού στον ΟΤΕ είναι οι Γερμανοί αφού: α) Θ' αποκτήσουν φθηνά τον έλεγχο του μεγαλύτερου τηλεπικοινωνιακού οργανισμού των Βαλκανίων, στα οποία είχαν αποτύχει να μπουν αυτόνομα, β) θα εξαλειφθεί η ανάγκη για μεγάλες επενδύσεις (η επιλογή δικτύου οπτικών ινών θα γίνει καθαρά απ' αυτούς εκτός και αν το κράτος θελήσει να "συνεισφέρει" οικονομικά για την καλύτερη λύση) γ) θ' αποκτήσουν υπερκέρδη δεδομένης της κερδοφορίας του οργανισμού που πιθανότατα θα υπερκαλύψουν το ποσό το οποίο θα δώσουν.
Από την άλλη χαμένο είναι καταρχήν το ελληνικό Δημόσιο: α) Παραχωρεί με χαμηλό ποσό έναν οργανισμό με τεράστια περιουσία (κινητή και ακίνητη) πολλαπλάσια της χρηματιστηριακής της, β) παραδίδει σημαντικές υποδομές σε ιδιώτες (όπως βέβαια έχει προαποφασίσει εδώ και καιρό - δείτε εδώ αναλυτικά) πράγμα που ενέχει και εθνικούς κινδύνους (κάτι που ακούγεται "μακρινό" και "αστείο" αλλά δυστυχώς είναι αληθινό) όπως έχουμε ξαναγράψει στο παρελθόν, γ) χάνει πλέον την δυνατότητα ν' ασκεί κοινωνική πολιτική γι' απομακρυσμένες περιοχές και κοινωνικά ασθενείς ομάδες (το οποίο στο μέλλον θα κοστίζει πολύ ακριβά) και τέλος δ) χάνει τα μερίσματα τα οποία δίνουν ανάσα εσόδων στον προϋπολογισμό κάθε χρόνο και τα οποία δεν είναι καθόλου αμελητέα αφού προέρχονται από ένα οργανισμό σε συνεχή κερδοφορία.
Χαμένη όμως είναι και η ελληνική κοινωνία. Ο λόγος; Όταν πάρει τον έλεγχο του ΟΤΕ η D.T. θα πραγματοποιήσει άνευ προβλήματος την μείωση μισθών και προσωπικού που τόσο πολύ επιθυμεί εδώ και καιρό. Μπορεί ένα ποσοστό ανεγκέφαλων πιθανόν να χαρεί από μια τέτοια εξέλιξη (υπακούοντας στην κλασσική ελληνική λογική του "αφού η κατσίκα μου ψόφησε ας ψοφήσει και του γείτονα), αλλά κανείς σοβαρός άνθρωπος δε θέλει τους συμπολίτες του άνεργους ή να τα βγάζουν πέρα με δυσκολία τον μήνα. Παράλληλα, θα είναι πλέον ασύμφορο οικονομικά να γίνονται συνδέσεις σ' απομακρυσμένες περιοχές και ακριτικά νησιά - να μη μιλήσουμε δε για την ποιότητα των παρεχομένων υπηρεσιών (που θα έχει αντίκτυπο στην επικοινωνία και την επιχειρηματικότητα όσων μένουν "μακρυά" από τα αστικά κέντρα). Για να προλάβουμε τις αντιδράσεις, αυτά δεν είναι απλά, καταστροφολογικά σενάρια: Είναι αποτελέσματα εμπειρίας από άλλες χώρες που έγιναν αποκρατικοποιήσεις χωρίς πρόβλεψη και διατήρηση ποσοστού από το Δημόσιο που να του δίνει το δικαίωμα στη λήψη στρατηγικών αποφάσεων (π.χ. ακόμα και στην Μ.Βρετανία η πρόσβαση στο ίντερνετ σε όλη της την επικράτεια έγινε με τεράστια οικονομική ένεση από τον κρατικό προϋπολογισμό που κόστισε παραπάνω απ' ότι θα κόστιζε αν ο έλεγχος του αγγλικού ΟΤΕ άνηκε στο Δημόσιο, ενώ ακόμα και σήμερα υπάρχουν περιοχές που δεν υπάρχουν τηλεφωνικές γραμμές αφού είναι ασύμφορο να φτάσουν εκεί).
Αλλά όλα αυτά είναι λεπτομέρειες για κάποιον που μένει στο Χαλάνδρι και δεν έχει περάσει ποτέ του τα διόδια του Σχηματαρίου...
Είδηση 2η: ΣΕ... ΤΟΥΝΕΛ χωρίς σαφή προορισµό κινδυνεύει να βρεθεί η ΤΡΑΙΝΟΣΕ, µία από τις εταιρείες που βρίσκονται στην πρώτη ταχύτητα της λίστας των υπό αποκρατικοποίηση ∆ΕΚΟ του ∆ηµοσίου. Και αυτό καθώς φαίνεταινα καθυστερεί, λόγω έλλειψης ουσιαστικού ενδιαφέροντος, το σχέδιο για την είσοδο ιδιώτη στρατηγικού επενδυτή στην εταιρεία των επιβατικών - εµπορευµατικών σιδηροδροµικών µεταφορών.
Υπενθυµίζεται ότι ο νόµος για την αναδιάρθρωση του Οµίλου ΟΣΕ προβλέπει την πώληση σε ξένο σιδηροδροµικό οργανισµό του 49%, της ΤΡΑΙΝΟΣΕ, µε ταυτόχρονη εκχώρηση και του µάνατζµεντ της εταιρείας. Συγκεκριµένα, προβλέπει ότι η ΤΡΑΙΝΟΣΕ θα πωληθεί καθαρή, απαλλαγµένη από χρέη και πλεονάζον προσωπικό, µεσκοπό να προσελκύσει το ενδιαφέρονκυρίως µεγάλων σιδηροδροµικών οργανισµών απότην Ευρώπη. Στόχος της κυβέρνησης είναι να βρεθεί εταίρος µε ευρωπαϊκή σιδηροδροµική εταιρεία. Μάλιστα,είχε τεθεί ως χρονικό όριο ο διεθνής διαγωνισµός για την ανεύρεση του ξένου στρατηγικού επενδυτή να ξεκινήσει µέσα στο πρώτο τρίµηνο του 2011.
Ωστόσο, όπως αναφέρουν κυβερνητικές πηγές, «το ενδιαφέρον που υπάρχει µέχρι στιγµής δεν εγγυάται ότι ένας διαγωνισµός για την πώληση της ΤΡΑΙΝΟΣΕ θα είχε τα προσδοκώµενα αποτελέσµατα». Ακόµα κι αυτό το άτυπο ενδιαφέρον πουυπάρχει από τους γαλλικούς σιδηροδρόµους, λένε οι ίδιες πηγές, δεν αφορά τη συµµετοχή τους στο µετοχικό κεφάλαιο και τη διαχείριση της ΤΡΑΙΝΟΣΕ, αλλά εστιάζεται κυρίως στην παροχή συµβουλευτικών υπηρεσιών στον Οµιλο ΟΣΕ, στην εκτέλεση έργων στο σιδηροδροµικό δίκτυο και στην προµήθεια και συντήρηση του τροχαίου υλικού.
Σηµειώνεται ότι οι ιδιώτες που δυνητικά θα µπορούσαν να ενδιαφερθούν για την ΤΡΑΙΝΟΣΕ µπορούν ήδη να δραστηριοποιηθούν µε δικά τους µέσα στις εµπορευµατικές και επιβατικές σιδηροδροµικές µεταφορές, χωρίς να χρειάζεται να αγοράσουν κάποια εταιρεία.
Την ίδια στιγµή φαίνεται πως καιη ΤΡΑΙΝΟΣΕ δεν είναι ακόµα έτοιµη να συναντήσει τους υποψήφιους «γαµπρούς». Στις εκκρεµότητες του νόµου γιατην εξυγίανση του σιδηροδρόµου εντάσσεται και η αύξηση του µετοχικού κεφαλαίου της ΤΡΑΙΝΟΣΕ κατά 180 εκατ. ευρώ. Η αύξηση προβλέπεται να γίνει τµηµατικά εντός τριετίας, ενώ ήδη θα έπρεπε να έχει δροµολογηθεί από την πλευρά του υπουργείου Οικονοµικών η καταβολή της πρώτης δόσης ύψους 30 εκατ. ευρώ, κάτι που δεν έχει γίνει ακόµα.
Σχόλιο: Το ξεπούλημα του ΟΣΕ τελικά αποδείχθηκε λιγότερο εύκολη υπόθεση απ' ότι υπολογιζόταν, αν και η περιουσία του έχει ενταχθεί στο πλαίσιο της "αξιοποίησης" (sic) της δημόσιας περιουσίας (για την οποία μπορείτε να διαβάσετε εδώ κι εδώ) και αναμένεται να παραχωρηθεί γρήγορα και σε τιμές που θα προσελκύσουν αρκετούς επενδυτές (π.χ. για την έκταση του στο Θριάσιο ετοιμάζονται να καταθέσουν προσφορά ο ΟΛΠ σε κοινοπραξία με τους "Κινέζους" του λιμανιού για τη δημιουργία σταθμού μεταφοράς προϊόντων). Αυτό αποδεικνύει για πολλοστή φορά ότι κανένας "επενδυτής" δε βλέπει στην παρούσα φάση την Ελλάδα σαν χώρο μακροπρόθεσμης επένδυσης εκτός και αν αυτό γίνει σε εξευτελιστικές τιμές. Το παράδειγμα των γαλλικών σιδηροδρόμων που θέλουν να πουλήσουν "τεχνογνωσία" (αλήθεια δεν είναι πιο οικονομικό να προσελκύσει ο ΟΣΕ κάποιον μάνατζερ με ανάλογη εμπειρία από το εξωτερικό; ) και να πάρουν κομμάτια του δικτύου που έχουν μεγάλη κίνηση αποτελεί την απόδειξη γι' αυτό.
Εμείς είμαστε ενάντια στην ιδιωτικοποίηση του ΟΣΕ (με παράλληλη αναδιάρθρωση βέβαια του οργανισμού όπως έχουμε γράψει κι εδώ) -αλλά ακόμα και αν προχωρήσει η κυβέρνηση σε μετοχοποίηση και παραχώρηση κομματιού του σε "επενδυτές", θα πρέπει να κρατήσει δικαιώματα στο δίκτυο και στην λήψη αποφάσεων. Το παράδειγμα της Μ.Βρετανίας που μετά την παραχώρηση των σιδηροδρόμων σε ιδιώτες, οι επενδύσεις στο δίκτυο μειώθηκαν σε βαθμό που επηρεάστηκε και η ασφάλεια των μετακινήσεων (με αποκορύφωμα το πολύνεκρο ατύχημα στο Χάτφιλντ), αναγκάζοντας το κράτος ν' επανακρατικοποιήσει την εταιρεία διαχείρισης του δικτύου, είναι χαρακτηριστικό (και δεν αναφερόμαστε στην περίπτωση της γραμμής της αν. ακτής της Μ.Βρετανίας που μόλις μειώθηκε η κερδοφορία της, εγκαταλείφθηκε από τους "επενδυτές", αναγκάζοντας το κράτος πάλι να "πληρώσει το λογαριασμό"). Αν είναι να πάρουμε κάτι από το εξωτερικό, ας είναι η γνώση από τα λάθη τους.
Και για να μην ξεχνιόμαστε... Αυτή τη ρημάδα την ελληνική γλώσσα όλη την ταλαιπωρούμε λίγο ή πολύ. Μήπως όμως κάποιοι υπουργοί θα έπρεπε να είναι πιο προσεκτικοί; Το παράδειγμα που αναφέρει ο Αντώνης Πανούτσος στην Sportday είναι χαρακτηριστικότατο: "Με όλη την κατανόηση στο πώς αντιλαμβάνεται την ελληνική γλώσσα το ΠΑΣΟΚ, μήπως θα μπορούσε η κυρία Τίνα Μπιρμπίλη να μην ξαναχρησιμοποιήσει τη λέξη «εφικτότητα»; Καταλαβαίνω ότι η ελληνοαμερικανική παροικία στη Μινεάπολις της Μινεσότα έλεγε «εφικτότητα», όπως και «στόρια» και «στέκια», αντί για «ορόφους» και «μπιφτέκια», αλλά αυτό που χρειάζεται να το πεις στα ελληνοαμερικανικά για να το καταλάβει ο George δεν είναι απαραίτητο για τους υπόλοιπους Ελληνες. Οπότε, όταν η κυρία Μπιρμπίλη αναφέρεται στην κατασκευή του ΧΥΤΑ στην Κερατέα, μπορεί να λέει για την «εφικτότητα» του εργοστασίου για να το καταλαβαίνει ο πρωθυπουργός και μετά να το λέει και περιφραστικά «είναι εφικτή η κατασκευή του» ή ακόμα και «μπορεί και να γίνει» για να το καταλαβαίνουν οι υπόλοιποι."
Η πώληση επιπλέον ποσοστού 10% στους Γερµανούς – όπως προβλέπει η σχετική συµφωνία του Δηµοσίου µε την D.T. – έναντι τιµήµατος περίπου 400 εκατ. ευρώ θα σηµατοδοτήσει το πέρασµα του ελέγχου του ΟΤΕ στο... γερµανικό Δηµόσιο, που είναι βασικός µέτοχος της D.T.! Αντίστοιχα, το ελληνικό Δηµόσιο θα πάψει να έχει ουσιαστικό λόγο στη διαχείριση του µεγαλύτερου τηλεπικοινωνιακού οργανισµού της χώρας, µέσω του οποίου σήµερα παρέχονται µε κάθε κόστος καθολικές υπηρεσίες τηλεπικοινωνιών ακόµη και στο πιο αποµακρυσµένο χωριό.
«Μετά την πώληση του 10%, άγνωστο παραµένει πώς θα συνεχιστούν - διασφαλιστούν οι επενδύσεις τηλεπικοινωνιακής υποδοµής στα µη προσοδοφόρα τµήµατα της ελληνικής περιφέρειας», επισηµαίνουν στελέχη από τον χώρο των τηλεπικοινωνιών.
ΤΑ ΑΓΚΑΘΙΑ της σηµερινής κυβέρνησης στο µέτωπο του ΟΤΕ, όπως εκτιµούν τα ίδια στελέχη, «είναι µεγαλύτερα από αυτά που είχε να αντιµετωπίσει η Νέα Δηµοκρατία όταν µε συνοπτικές διαδικασίες έβαζε από την πίσω πόρτα τους Γερµανούς στον µεγαλύτερο οργανισµό της χώρας».
Η σηµερινή κυβέρνηση, επισηµαίνουν χαρακτηριστικά, ετοιµάζεται να πωλήσει το 10% των µετοχών του ΟΤΕ µε τίµηµα που εκτιµούν ότι θα διαµορφωθεί στα 400 εκατ. ευρώ, ενώ η Ν.Δ. για την πώληση µικρότερου ποσοστού (8%) εισέπραξε συνολικά 1,1 δισ. ευρώ! Πέραν αυτού, προσθέτουν, µε την κυριαρχία της D.T. στον ΟΤΕ, η κυβέρνηση θα υποχρεωθεί σε αλλαγή πλεύσης και για το σχέδιο της ανάπτυξης δικτύου οπτικών ινών µέχρι το σπίτι (FTTH), αξίας περίπου 2 δισ. ευρώ. Ηδη, οι Γερµανοί της D.T. έχουν ταχθεί κατά του FTTH, προκρίνοντας τη λύση του φθηνότερου VDSL που εξασφαλίζει τις µισές ταχύτητες σε σχέση µε τις οπτικές ίνες. ∆ραστική µείωση της συµµετοχής του ∆ηµοσίου στο ∆ιοικητικό Συµβούλιο του ΟΤΕ καθώς και αλλαγές στο εργασιακό καθεστώς των υπαλλήλων του oργανισµού φέρνει η πώληση του επιπλέον ποσοστού του ∆ηµοσίου στη γερµανική πλευρά.
Το ∆ηµόσιο, που σήµερα έχει στην κατοχή του το 16% των µετοχών του ΟΤΕ (20% µαζί µε το ΙΚΑ), διατηρεί το δικαίωµα να συµµετέχει ισοµερώς στο ∆ιοικητικό Συµβούλιο του ΟΤΕ διορίζονταςτον πρόεδρο σε αυτό. Το συγκεκριµένο δικαίωµα το διατηρεί όσοκατέχει ποσοστό τουλάχιστον 15% στο µετοχικό κεφάλαιο του ΟΤΕ.
Αν η συµµετοχή του ∆ηµοσίου πέσει από το 15%, τότε χάνει µία θέση στο ∆.Σ., ενώ, αν υποχωρήσει κάτω από το 10%, χάνει επιπλέον δύο θέσεις και ορισµένα δικαιώµατα άσκησης βέτο (πλην των ζητηµάτων εθνικής ασφάλειας).
Στην περίπτωση αυτή, η σηµερινή αναλογία πέντε Ελληνες - πέντε Γερµανοί στο ∆.Σ. του ΟΤΕ θα γίνει δύο Ελληνες - οκτώ Γερµανοί. Φυσικά, το ελληνικό ∆ηµόσιο χάνει κάθε δικαίωµα στη διοίκηση του ΟΤΕ, σε περίπτωση που η συµµετοχή του βρεθεί κάτω του 5%. Σηµειώνεται ότι ήδη η Κοµισιόν αµφισβητεί ταδικαιώµατα βέτο του ελληνικού ∆ηµοσίου όσον αφορά τη διαχείριση του ΟΤΕ από την D.T., ενώ κάθε περαιτέρω µείωση του ποσοστού του ∆ηµοσίου στον ΟΤΕ είναι προφανές ότι ενισχύει τη γερµανική πλευρά.
ΤΕΛΟΣ Η ΜΟΝΙΜΟΤΗΤΑ. Η πώληση επιπλέον ποσοστού του ΟΤΕ στην D.T. θα υποχρεώσειτην κυβέρνηση να καταργήσει µε νόµο και τη µονιµότητα του προσωπικού που έχει προσληφθεί στον ΟΤΕ πριν από το 2005. Ηδη η Οµοσπονδία Εργαζοµένων ΟΤΕ (ΟΜΕ-ΟΤΕ) επισηµαίνει ότι η όποια µείωση του µετοχικού κεφαλαίουτου ∆ηµοσίου στον ΟΤΕ κάτω του 20% οδηγεί στον πλήρη έλεγχο του Οµίλου από την D.T., «µε αρνητικές συνέπειες για το δηµόσιο και εθνικόσυµφέρον και την ανάπτυξη της χώρας». Το δε οικονοµικό όφελος µιας τέτοιας ενέργειας,επισηµαίνειη ΟΜΕ-ΟΤΕ, «είναι εξαιρετικά µηδαµινό και ποινικά ελέγξιµο, ειδικά την περίοδο αυτή πουη κεφαλοποίηση της εταιρείας δεν ανταποκρίνεται ούτε στο 1/10 της πραγµατικής αξίας της».
ΚΛΕΙΔΙ ΤΟ ΠΟΣΟΣΤΟ. Σε κάθε περίπτωση, το ποσοστό των µετοχών του Δηµοσίου στον ΟΤΕ που θα δοθεί στους Γερµανούς (αν θα είναι 5% ή 10%) θεωρείται κλειδί για τις ανατροπές που θα επέλθουν στη διαχείριση του οργανισµού. Σηµειώνεται ότι µε βάση τη συµφωνία που υπέγραψε η Ν.Δ. το 2008 µε την D.T., η ελληνική πλευρά έχει την επιλογή της διάθεσης επιπλέον µετοχών έως 10% του ΟΤΕ µέχρι τα τέλη Δεκεµβρίου 2011. Ο υπολογισµός της τιµής πώλησης γίνεται µε τον σταθµισµένο µέσο όρο των τιµών και των όγκων των τελευταίων 20 συνεδριάσεων πριν από την ανακοίνωση πώλησης, συν κάποιο υπερτίµηµα. Το υπερτίµηµα αυτό θα ήταν 20% εάν η σχετική συµφωνία είχε γίνει έως τα τέλη του περασµένου Νοεµβρίου! Επειδή όµως αυτό δεν συνέβη, το υπερτίµηµα πλέον µειώνεται στο 15% της τιµής, που θα υπολογιστεί επίσης µε τον ίδιο τρόπο. Βέβαια, στα τρέχοντα επίπεδα της µετοχής, η οποία το τελευταίο διάστηµα κινείται µεταξύ 6-7 ευρώ, ακόµη και µε την προσθήκη του υπερτιµήµατος του 15%, η τιµή που θα διαµορφωθεί (περίπου 400 εκατ. ευρώ για το 10% των µετοχών του Δηµοσίου) θα απέχει… έτη φωτός από τα 27,5 ευρώ, που πούλησε η Ν.Δ. στους Γερµανούς.
ΤΑ ΓΕΡΜΑΝΙΚΑ ΣΧΕΔΙΑ. Από την πλευρά της D.T. υπάρχει επιθυµία για ενεργοποίηση της συµφωνίας και αύξηση του ποσοστού της στο µετοχικό κεφάλαιο του ΟΤΕ. Οι Γερµανοί θεωρούν ότι προχωρώντας στην αγορά του 10%: Θα αυξήσουν τη συµµετοχή της εταιρείας στο µετοχικό κεφάλαιο του ΟΤΕ µε σχετικά µικρό κόστος. Θα αυξηθεί και η βαρύτητα της συµµετοχής τους στη διοίκηση, ενώ θα µπει τέλος στο σοβαρό ενδεχόµενο να υποχρεωθεί (αναµένεται η απόφαση της Κοµισιόν) σε δηµόσια προσφορά για το ποσοστό που κατέχουν περίπου 104.000 µικροµέτοχοι του ΟΤΕ, στην τιµή των 27,5 ευρώ!
Σχόλιο: Γράψαμε πρόσφατα για τον μύθο του όφελους των ιδιωτικοποιήσεων για την ΔΕΗ, ενώ στο παρελθόν είχαμε αναφερθεί και στην περίπτωση του ΟΣΕ (λεπτομέρειες εδώ). Σε όλες τις περιπτώσεις προσπαθήσαμε να δούμε και τις δύο πλευρές των πραγμάτων (δηλ. το πιθανό όφελος και τη "χασούρα" από τις ιδιωτικοποιήσεις) με στοιχεία.
Το ρεπορτάζ που παραθέσαμε πιο πριν δείχνει καθαρά ότι μόνοι κερδισμένοι από την επιπλέον πώληση ποσοστού στον ΟΤΕ είναι οι Γερμανοί αφού: α) Θ' αποκτήσουν φθηνά τον έλεγχο του μεγαλύτερου τηλεπικοινωνιακού οργανισμού των Βαλκανίων, στα οποία είχαν αποτύχει να μπουν αυτόνομα, β) θα εξαλειφθεί η ανάγκη για μεγάλες επενδύσεις (η επιλογή δικτύου οπτικών ινών θα γίνει καθαρά απ' αυτούς εκτός και αν το κράτος θελήσει να "συνεισφέρει" οικονομικά για την καλύτερη λύση) γ) θ' αποκτήσουν υπερκέρδη δεδομένης της κερδοφορίας του οργανισμού που πιθανότατα θα υπερκαλύψουν το ποσό το οποίο θα δώσουν.
Από την άλλη χαμένο είναι καταρχήν το ελληνικό Δημόσιο: α) Παραχωρεί με χαμηλό ποσό έναν οργανισμό με τεράστια περιουσία (κινητή και ακίνητη) πολλαπλάσια της χρηματιστηριακής της, β) παραδίδει σημαντικές υποδομές σε ιδιώτες (όπως βέβαια έχει προαποφασίσει εδώ και καιρό - δείτε εδώ αναλυτικά) πράγμα που ενέχει και εθνικούς κινδύνους (κάτι που ακούγεται "μακρινό" και "αστείο" αλλά δυστυχώς είναι αληθινό) όπως έχουμε ξαναγράψει στο παρελθόν, γ) χάνει πλέον την δυνατότητα ν' ασκεί κοινωνική πολιτική γι' απομακρυσμένες περιοχές και κοινωνικά ασθενείς ομάδες (το οποίο στο μέλλον θα κοστίζει πολύ ακριβά) και τέλος δ) χάνει τα μερίσματα τα οποία δίνουν ανάσα εσόδων στον προϋπολογισμό κάθε χρόνο και τα οποία δεν είναι καθόλου αμελητέα αφού προέρχονται από ένα οργανισμό σε συνεχή κερδοφορία.
Χαμένη όμως είναι και η ελληνική κοινωνία. Ο λόγος; Όταν πάρει τον έλεγχο του ΟΤΕ η D.T. θα πραγματοποιήσει άνευ προβλήματος την μείωση μισθών και προσωπικού που τόσο πολύ επιθυμεί εδώ και καιρό. Μπορεί ένα ποσοστό ανεγκέφαλων πιθανόν να χαρεί από μια τέτοια εξέλιξη (υπακούοντας στην κλασσική ελληνική λογική του "αφού η κατσίκα μου ψόφησε ας ψοφήσει και του γείτονα), αλλά κανείς σοβαρός άνθρωπος δε θέλει τους συμπολίτες του άνεργους ή να τα βγάζουν πέρα με δυσκολία τον μήνα. Παράλληλα, θα είναι πλέον ασύμφορο οικονομικά να γίνονται συνδέσεις σ' απομακρυσμένες περιοχές και ακριτικά νησιά - να μη μιλήσουμε δε για την ποιότητα των παρεχομένων υπηρεσιών (που θα έχει αντίκτυπο στην επικοινωνία και την επιχειρηματικότητα όσων μένουν "μακρυά" από τα αστικά κέντρα). Για να προλάβουμε τις αντιδράσεις, αυτά δεν είναι απλά, καταστροφολογικά σενάρια: Είναι αποτελέσματα εμπειρίας από άλλες χώρες που έγιναν αποκρατικοποιήσεις χωρίς πρόβλεψη και διατήρηση ποσοστού από το Δημόσιο που να του δίνει το δικαίωμα στη λήψη στρατηγικών αποφάσεων (π.χ. ακόμα και στην Μ.Βρετανία η πρόσβαση στο ίντερνετ σε όλη της την επικράτεια έγινε με τεράστια οικονομική ένεση από τον κρατικό προϋπολογισμό που κόστισε παραπάνω απ' ότι θα κόστιζε αν ο έλεγχος του αγγλικού ΟΤΕ άνηκε στο Δημόσιο, ενώ ακόμα και σήμερα υπάρχουν περιοχές που δεν υπάρχουν τηλεφωνικές γραμμές αφού είναι ασύμφορο να φτάσουν εκεί).
Αλλά όλα αυτά είναι λεπτομέρειες για κάποιον που μένει στο Χαλάνδρι και δεν έχει περάσει ποτέ του τα διόδια του Σχηματαρίου...
Είδηση 2η: ΣΕ... ΤΟΥΝΕΛ χωρίς σαφή προορισµό κινδυνεύει να βρεθεί η ΤΡΑΙΝΟΣΕ, µία από τις εταιρείες που βρίσκονται στην πρώτη ταχύτητα της λίστας των υπό αποκρατικοποίηση ∆ΕΚΟ του ∆ηµοσίου. Και αυτό καθώς φαίνεταινα καθυστερεί, λόγω έλλειψης ουσιαστικού ενδιαφέροντος, το σχέδιο για την είσοδο ιδιώτη στρατηγικού επενδυτή στην εταιρεία των επιβατικών - εµπορευµατικών σιδηροδροµικών µεταφορών.
Υπενθυµίζεται ότι ο νόµος για την αναδιάρθρωση του Οµίλου ΟΣΕ προβλέπει την πώληση σε ξένο σιδηροδροµικό οργανισµό του 49%, της ΤΡΑΙΝΟΣΕ, µε ταυτόχρονη εκχώρηση και του µάνατζµεντ της εταιρείας. Συγκεκριµένα, προβλέπει ότι η ΤΡΑΙΝΟΣΕ θα πωληθεί καθαρή, απαλλαγµένη από χρέη και πλεονάζον προσωπικό, µεσκοπό να προσελκύσει το ενδιαφέρονκυρίως µεγάλων σιδηροδροµικών οργανισµών απότην Ευρώπη. Στόχος της κυβέρνησης είναι να βρεθεί εταίρος µε ευρωπαϊκή σιδηροδροµική εταιρεία. Μάλιστα,είχε τεθεί ως χρονικό όριο ο διεθνής διαγωνισµός για την ανεύρεση του ξένου στρατηγικού επενδυτή να ξεκινήσει µέσα στο πρώτο τρίµηνο του 2011.
Ωστόσο, όπως αναφέρουν κυβερνητικές πηγές, «το ενδιαφέρον που υπάρχει µέχρι στιγµής δεν εγγυάται ότι ένας διαγωνισµός για την πώληση της ΤΡΑΙΝΟΣΕ θα είχε τα προσδοκώµενα αποτελέσµατα». Ακόµα κι αυτό το άτυπο ενδιαφέρον πουυπάρχει από τους γαλλικούς σιδηροδρόµους, λένε οι ίδιες πηγές, δεν αφορά τη συµµετοχή τους στο µετοχικό κεφάλαιο και τη διαχείριση της ΤΡΑΙΝΟΣΕ, αλλά εστιάζεται κυρίως στην παροχή συµβουλευτικών υπηρεσιών στον Οµιλο ΟΣΕ, στην εκτέλεση έργων στο σιδηροδροµικό δίκτυο και στην προµήθεια και συντήρηση του τροχαίου υλικού.
Σηµειώνεται ότι οι ιδιώτες που δυνητικά θα µπορούσαν να ενδιαφερθούν για την ΤΡΑΙΝΟΣΕ µπορούν ήδη να δραστηριοποιηθούν µε δικά τους µέσα στις εµπορευµατικές και επιβατικές σιδηροδροµικές µεταφορές, χωρίς να χρειάζεται να αγοράσουν κάποια εταιρεία.
Την ίδια στιγµή φαίνεται πως καιη ΤΡΑΙΝΟΣΕ δεν είναι ακόµα έτοιµη να συναντήσει τους υποψήφιους «γαµπρούς». Στις εκκρεµότητες του νόµου γιατην εξυγίανση του σιδηροδρόµου εντάσσεται και η αύξηση του µετοχικού κεφαλαίου της ΤΡΑΙΝΟΣΕ κατά 180 εκατ. ευρώ. Η αύξηση προβλέπεται να γίνει τµηµατικά εντός τριετίας, ενώ ήδη θα έπρεπε να έχει δροµολογηθεί από την πλευρά του υπουργείου Οικονοµικών η καταβολή της πρώτης δόσης ύψους 30 εκατ. ευρώ, κάτι που δεν έχει γίνει ακόµα.
Σχόλιο: Το ξεπούλημα του ΟΣΕ τελικά αποδείχθηκε λιγότερο εύκολη υπόθεση απ' ότι υπολογιζόταν, αν και η περιουσία του έχει ενταχθεί στο πλαίσιο της "αξιοποίησης" (sic) της δημόσιας περιουσίας (για την οποία μπορείτε να διαβάσετε εδώ κι εδώ) και αναμένεται να παραχωρηθεί γρήγορα και σε τιμές που θα προσελκύσουν αρκετούς επενδυτές (π.χ. για την έκταση του στο Θριάσιο ετοιμάζονται να καταθέσουν προσφορά ο ΟΛΠ σε κοινοπραξία με τους "Κινέζους" του λιμανιού για τη δημιουργία σταθμού μεταφοράς προϊόντων). Αυτό αποδεικνύει για πολλοστή φορά ότι κανένας "επενδυτής" δε βλέπει στην παρούσα φάση την Ελλάδα σαν χώρο μακροπρόθεσμης επένδυσης εκτός και αν αυτό γίνει σε εξευτελιστικές τιμές. Το παράδειγμα των γαλλικών σιδηροδρόμων που θέλουν να πουλήσουν "τεχνογνωσία" (αλήθεια δεν είναι πιο οικονομικό να προσελκύσει ο ΟΣΕ κάποιον μάνατζερ με ανάλογη εμπειρία από το εξωτερικό; ) και να πάρουν κομμάτια του δικτύου που έχουν μεγάλη κίνηση αποτελεί την απόδειξη γι' αυτό.
Εμείς είμαστε ενάντια στην ιδιωτικοποίηση του ΟΣΕ (με παράλληλη αναδιάρθρωση βέβαια του οργανισμού όπως έχουμε γράψει κι εδώ) -αλλά ακόμα και αν προχωρήσει η κυβέρνηση σε μετοχοποίηση και παραχώρηση κομματιού του σε "επενδυτές", θα πρέπει να κρατήσει δικαιώματα στο δίκτυο και στην λήψη αποφάσεων. Το παράδειγμα της Μ.Βρετανίας που μετά την παραχώρηση των σιδηροδρόμων σε ιδιώτες, οι επενδύσεις στο δίκτυο μειώθηκαν σε βαθμό που επηρεάστηκε και η ασφάλεια των μετακινήσεων (με αποκορύφωμα το πολύνεκρο ατύχημα στο Χάτφιλντ), αναγκάζοντας το κράτος ν' επανακρατικοποιήσει την εταιρεία διαχείρισης του δικτύου, είναι χαρακτηριστικό (και δεν αναφερόμαστε στην περίπτωση της γραμμής της αν. ακτής της Μ.Βρετανίας που μόλις μειώθηκε η κερδοφορία της, εγκαταλείφθηκε από τους "επενδυτές", αναγκάζοντας το κράτος πάλι να "πληρώσει το λογαριασμό"). Αν είναι να πάρουμε κάτι από το εξωτερικό, ας είναι η γνώση από τα λάθη τους.
Και για να μην ξεχνιόμαστε... Αυτή τη ρημάδα την ελληνική γλώσσα όλη την ταλαιπωρούμε λίγο ή πολύ. Μήπως όμως κάποιοι υπουργοί θα έπρεπε να είναι πιο προσεκτικοί; Το παράδειγμα που αναφέρει ο Αντώνης Πανούτσος στην Sportday είναι χαρακτηριστικότατο: "Με όλη την κατανόηση στο πώς αντιλαμβάνεται την ελληνική γλώσσα το ΠΑΣΟΚ, μήπως θα μπορούσε η κυρία Τίνα Μπιρμπίλη να μην ξαναχρησιμοποιήσει τη λέξη «εφικτότητα»; Καταλαβαίνω ότι η ελληνοαμερικανική παροικία στη Μινεάπολις της Μινεσότα έλεγε «εφικτότητα», όπως και «στόρια» και «στέκια», αντί για «ορόφους» και «μπιφτέκια», αλλά αυτό που χρειάζεται να το πεις στα ελληνοαμερικανικά για να το καταλάβει ο George δεν είναι απαραίτητο για τους υπόλοιπους Ελληνες. Οπότε, όταν η κυρία Μπιρμπίλη αναφέρεται στην κατασκευή του ΧΥΤΑ στην Κερατέα, μπορεί να λέει για την «εφικτότητα» του εργοστασίου για να το καταλαβαίνει ο πρωθυπουργός και μετά να το λέει και περιφραστικά «είναι εφικτή η κατασκευή του» ή ακόμα και «μπορεί και να γίνει» για να το καταλαβαίνουν οι υπόλοιποι."
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)