Τετάρτη 30 Δεκεμβρίου 2020

Εορταστικές γελοιογραφίες από τον καιρό της πανδημίας και Κάλαντα της Πρωτοχρονιάς...

 Ο συνδυασμός πανδημίας και εορταστικής περιόδου αποτελεί πηγή έμπνευση για τους Έλληνες σκιτσογράφους...

Τι καλύτερος τρόπος λοιπόν ν' αποχαιρετήσουμε την χρονιά με μερικές από τις ωραιότερες γελοιογραφίες των ημερών και τα κάλαντα που (πιθανότατα πάλι) δε θ' ακούσουμε ζωντανά από παιδιά.

Και του χρόνου καλύτερα!









(οι γελοιογραφίες προέρχονται από τις εφημερίδες "Καθημερινή", "Εφημερίδα των Συντακτών", "Τα Νέα" και "Το Ποντίκι").

Και τα κάλαντα της Πρωτοχρονιάς από την Κρήτη...

Δευτέρα 21 Δεκεμβρίου 2020

Τα 6+1 λάθη της κυβέρνησης για την αντιμετώπιση της πανδημίας

Ενώ βρισκόμαστε εν μέσω δεύτερου lockdown (και μετά από μια πορεία που κατατάσει την Ελλάδα ως μία από τις χειρότερες χώρες να ζει εν καιρώ πανδημίας σύμφωνα με το Blooberg), σας παρουσιάζουμε τα 7 λάθη τα οποία οδήγησαν την χώρα μας σε ένα δεύτερο παρατεταμένο "κλείσιμο", με μεγάλες κοινωνικές και οικονομικές επιπτώσεις.

Λάθος 1ο – η έλλειψη προετοιμασίας για ένα δεύτερο κύμα

Από τον Μάιο και μετά είχε γίνει επιστημονικά ξεκάθαρο ότι λόγω της παγκόσμιας διασποράς του κορωναϊού και της διαφορετικής προσέγγισής του τρόπου αντιμετώπισής του, ακόμα και μέσα στην Ε.Ε., θα ήταν αδύνατον αυτός να εξαλειφθεί απλώς και μόνο μ' ένα lockdown, όσο σκληρό και αν ήταν αυτό. Η χώρα μας ευτυχώς είχε στην πρώτη εμφάνιση του ιού, μικρό αριθμό κρουσμάτων και νεκρών. Αυτό της έδωσε χρόνο τον οποίο θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει ώστε να ετοιμάσει υποδομές, να προσλάβει προσωπικό, να προσαρμόσει τα πρωτόκολλα αντιμετώπισης και να χρησιμοποιήσει την παγκόσμια εμπειρία ώστε να έχει τις μικρότερες δυνατές απώλειες στη συνέχεια. Δυστυχώς η κυβέρνηση αμέλησε και τελικά απέτυχε να χρησιμοποιήσει τον χρόνο υπέρ της χώρας, με αποτέλεσμα το δεύτερο κύμα να τη βρει τελείως απροετοίμαστη.

Λάθος 2ο – η μη χρήση των δωρεών από φορείς και ιδιώτες για να θωρακιστεί η χώρα

Έχουμε αναφερθεί εκτενώς σ' αυτό το ζήτημα σε προηγούμενη ανάρτησή μας. Συνοπτικά το μέγεθος των δωρεών (δυσανάλογα μεγάλο για το μέγεθος της χώρας) θα μπορούσε να γίνει η πρώτη μαγιά ώστε η Ελλάδα να βρεθεί προετοιμασμένη και να περιορίσει τις απώλειές της. Δυστυχώς όμως η γραφειοκρατία κυριάρχησε και μαζί με την έλλειψη σχεδιασμού και στοχοποίησης των προβλημάτων, οδήγησαν στο να έχουμε το μεγαλύτερο μέρος των πόρων να παραμείνουν στους σχετικούς τραπεζικούς λογαριασμούς, με την πίεση στο ΕΣΥ να παραμένει μεγάλη – δυσανάλογα μεγαλύτερη του αριθμού των κρουσμάτων, που αναλογικά είναι μικρότερη από τις περισσότερες χώρες τους δυτικού κόσμου.

Λάθος 3ο – η λάθος συγκρότηση της επιτροπής εμπειρογνωμόνων

Όποιος συγκρότησε την επιτροπή το έκανε με βάση την κομματική ταυτότητα των υποψηφίων και όχι την επιστημονική αξία. Αυτό μπορεί να γίνει ανεκτό σε διάφορους τομείς αλλά προφανώς είναι απαράδεκτο όταν αφορά τη δημόσια υγεία. Έτσι καταλήξαμε να έχουμε μια συμβουλευτική επιτροπή που περιλαμβάνει ως και επίκουρους καθηγητές και διοικητές κέντρων υγείας, που η μόνη της δουλειά είναι να κάνουν ό,τι μπορούν ώστε να αποσείσουν τις ευθύνες της κυβέρνησης, ρίχνοντάς τες στον μέσο Έλληνα που έχει περάσει σχεδόν 6 από τους τελευταίους 9 μήνες σε lockdown, αλλά δεν έχει καταθέσει ούτε μία εναλλακτική πρόταση με βάση τα υπάρχοντα επιστημονικά δεδομένα (λειτουργώντας ως μοχλός πίεσης προς την κυβέρνηση, ζητώντας π.χ. τη χρήση των νέων θεραπειών για την ασθένεια ή την ενίσχυση της έρευνας για τρόπους αντιμετώπισης της πανδημίας κ.λπ.).

Λάθος 4ο – πολλά λάθη, τη λάθος στιγμή

Το lockdown άργησε. Το clickaway δεν μπορεί να δουλέψει -  αφού επιβλήθηκε χωρίς να υπάρχουν οι υποδομές, τελευταία στιγμή. Άνοιγμα και κλείσιμο σχολείων, χωρίς σαφές πλάνο, με διαβεβαιώσεις ότι δεν υπάρχει πρόβλημα με το μέγεθος των τάξεων την μία και αναθεώρηση λίγο καιρό μετά, οι μάσκες προς τους μαθητές καθυστερημένες και σε λάθος διαστάσεις κ.ο.κ. Η λίστα ατελείωτη...

Λάθος 5ο - Απόλυτη εξάρτηση από τις γερμανικές αποφάσεις για το θέμα των θεραπειών και των εμβολίων

Οι κοινές αποφάσεις σε θέματα δημόσιας υγείας δεν είναι προαπαιτούμενο για τη λειτουργία της Ε.Ε. αλλά κρίνεται ως απαραίτητη στην πράξη όπως φαίνεται στο θέμα της πανδημίας. Αυτό στην πράξη σημαίνει σύμπλευση με την Γερμανία η οποία κινεί τα νήματα κατά τρόπο εξόφθαλμο. Και η Ελλάδα είναι απόλυτα δέσμια σ' αυτή την προσέγγιση - κάτι που φαίνεται από δύο περιπτώσεις;

α) Είναι τουλάχιστον απαράδεκτο να υπάρχει έγκριση φαρμάκων για τον κορωναϊό από ελεγκτικούς οργανισμούς υψηλού κύρους, να υπάρχει αίτημα τους για αδειοδότηση στην χώρα μας από τις αρχές του Νοέμβρη και το αίτημα αυτό να μην έχει ήδη εγκριθεί και ν' αποτελεί βασικό συστατικό στα πρωτόκολλα αντιμετώπισης της πανδημίας. Το ότι το κόστος ανέρχεται σε 1000 με 1200 ευρώ ανά ασθενή δεν αποτελεί δικαιολογία, αφού θα επέτρεπε καλύτερη αντιμετώπιση των περιστατικών, λιγότερες διασωληνώσεις, ταχύτερη ίαση, λιγότερους θανάτους και προφανώς μικρότερους περιορισμούς / καλύτερη λειτουργία της κοινωνίας και της οικονομίας. Μπορεί η Γερμανία να έχει εκατοντάδες χιλιάδες περιπτώσεις για τις οποίες θα έπρεπε να χρησιμοποιηθούν οι θεραπείες αυτές και το συνολικό κόστος να είναι δυσβάστακτο ακόμα και για μια ισχυρή οικονομία σαν και τη δική της, αλλά η Ελλάδα έχει περίπου 3 χιλιάδες τέτοιες περιπτώσεις και θα μπορούσε να κάνει μια "οικονομική θυσία" σαν κι αυτή. 

β) Η Ελλάδα παρότι έχει τον ΕΟΦ, έχει παραχωρήσει στην πράξη πλήρως το δικαίωμα ελέγχου των εμβολίων στον αντίστοιχο ευρωπαϊκό οργανισμό και τις παραγγελίες του εμβολίου στην Ε.Ε., με αποτέλεσμα τη γνωστή καθυστέρηση στην περίπτωση της αδειοδότησης των εμβολίων για τον κορωναϊό, και το μπάχαλο με τις παραγγελίες των εμβολίων (την οποία πάντως η Γερμανία - πάλι - φαίνεται να παρέκαμψε κάνοντας δικές της, απευθείας, παραγγελίες).

Λάθος 6ο – τα πρωτόκολλα δε λειτουργούν – έχουμε πολλούς νεκρούς

Δεν είναι δυνατό, ούτε αποδεκτό να έχουμε 100 νεκρούς σε αναλογία 1000 κρούσματων την μέρα. Αυτό χρειάζεται αξιολόγηση, ανάλυση και εκπόνηση καθαρού πλάνου αντιμετώπισης. Φταίει η υποστελέχωση; Οι κακές υποδομές; Η κακή λειτουργία των πρωτοκόλλων; Οι ελλείψεις στις ΜΕΘ και ΜΑΘ; Το επιδημιολογικό προφίλ των ασθενούντων; Κανείς δεν ξέρει, γιατί κανείς δεν έχει ασχοληθεί σοβαρά...

Λάθος 7ο - πέρασαν 8 μήνες για ν' ανοίξει πλατφόρμα δωρεάν τεστ

Τη στιγμή που η ιχνηλάτηση σε πολύ υψηλό ποσοστό κάλυψης των επαφών έχει επιτευχθεί στις περισσότερες χώρες της Ε.Ε., στην Ελλάδα πρέπει να παρακαλέσεις για να κάνεις τέστ, ακόμα και αν έχεις στενή με επιβεβαιωμένο κρούσμα. 

Για να μη μιλήσουμε για το γεγονός ότι πέρασαν 8 μήνες ώστε να υπάρξει ψηφιακή πλατφόρμα για δωρεάν τεστ, κάτι που έχει εφαρμοστεί εδώ και μήνες στις υπόλοιπες ευρωπαϊκές χώρες...

Με βάση τα παραπάνω το ότι βρισκόμαστε στην κατάσταση που είμαστε και όχι σε κάποια χειρότερη είναι μάλλον θαύμα.

Τρίτη 8 Δεκεμβρίου 2020

Ο οδικός χάρτης για τον εμβολιασμό στην Ελλάδα (μια χιουμοριστική προσέγγιση)...

Eπειδή Ελλάδα είναι μόνο μία και κάποια πράγματα γίνονται μ' ένα ξεχωριστό τρόπο, σας παρουσιάζουμε τον τρόπο με τον οποίο θα γινόταν ο εμβολιασμός στην χώρα μας, αν τα πράγματα γίνονταν με τον παραδοσιακό τρόπο. Και για να είμαστε δίκαιοι, έχει εκπονηθεί ένα ειδικό σχέδιο (μπορείτε να το βρείτε εδώ) - το αν θα δουλέψει θα το δούμε στην πράξη...

Στην  ΗΒ ξεκίνησε ο εμβολιασμός. Αλλά και η Ελλάδα προχωράει την υπόθεση με γρήγορους ρυθμούς:

1) Ζήτησε προσφορά (για τα ψυγεία που θα βάλει τα εμβόλια), από το κατάστημα Χ.  Αυτό περιμένει τον εισαγωγέα να του πει πότε το εργοστάσιο (στην χώρα κατασκευής) θα μπορεί να στείλει τα ψυγεία στην Ελλάδα και την τελική τιμή (η οποία φυσικά έχει ανέβει γιατί παράλληλα έχουμε και χώρες της Αφρικής να ψάχνουν και αυτές ψυγεία για τα εμβόλια). Μόλις το κατάστημα Χ πάρει τις πληροφορίες, θα καταθέσει την προσφορά. Μετά όμως το κατάστημα Ψ θα κάνει ένσταση γιατί το Χ δεν πήρε προσφορά από την επίσημη αντιπροσωπεία αλλά από παράλληλο εισαγωγέα. 

2) Η ένσταση θα εξεταστεί και αν γίνει δεκτή θα επαναληφθεί ο διαγωνισμός. Στο τέλος θα κερδίσει ο ένας από τους δύο (οι οποίοι πιθανόν θα τα βρουν μεταξύ τους και ο ένας θα καταλήξει υποεργολάβος του άλλου).

3) Τα ΠΡΩΤΑ ψυγεία θα παραδοθούν εντός 30 ημερών. Θα τα παραλάβουν κανονικά αλλά μόλις πάνε να τα συνδέσουν (παρουσία του υπουργού Υποδομών φυσικά) θα δουν ότι η κατάληξη του καλωδίου είναι Αγγλική (ο παράλληλος εισαγωγέας που λέγαμε).

4) Φυσικά θα πρέπει να γίνει μετά νέος διαγωνισμός και θα ζητηθούν προσφορές για μετατροπείς.Κάπου στο καλοκαίρι λοιπόν θα έχει ολοκληρωθεί η διαδικασία. 

5) Τότε θα μπορέσουν ν' αρχίσουν οι εργασίες για το επόμενο βήμα που θα είναι η εύρεση χώρων αποθήκευσης και η προμήθεια συριγγών. Η κυβέρνηση θα πει ότι έχει μάθει το μάθημά της και θα τρέξει τις διαδικασίες παράλληλα, για να "γλυτώσει χρόνο". Παράλληλα θα τονίσει ότι ΕΓΚΑΙΡΑ πρόλαβε τις αντιδράσεις του ΔΕΔΔΗΕ και έκανε μετατροπή της παροχής ρεύματος σε τριφασική ώστε να μην πέφτει το ρεύμα κάθε φορά που θα μπαίνουν τα ψυγεία στην πρίζα. Ο Πέτσας θα το τονίζει το "forward thinking" της κυβέρνησης σε κάθε ευκαιρία, τονίζοντας τις αμφιβολίες του ότι κάτι τέτοιο θα συνέβαινε αν "κυβέρνηση ήταν ο ΣΥΡΙΖΑ". Ο ΣΥΡΙΖΑ θ' απαντήσει ότι επί κυβέρνησής του δεν υπήρχε περίπτωση να χρειαστεί εμβολιασμός γιατί "το σύστημα υγείας επί ΣΥΡΙΖΑ θα είχε προλάβει το 2ο κύμα της πανδημίας". Στη συζήτηση θα επέμβει και το ΚΙΝΑΛ θυμίζοντας ότι "επί ΠΑΣΟΚ δεν υπήρχαν πανδημίες

6) Κάπου στο φθινόπωρο, θα τελειώσει και αυτό το ζήτημα και τότε θα μπορέσουν ν' αρχίσουν να έρχονται τα εμβόλια. Όμως τότε θα συνειδητοποιήσουμε ότι δεν έχουμε αρκετό προσωπικό εκπαιδευμένο στον εμβολιασμό. 

7) Θα γίνουν τα σχετικά σεμινάρια (προφανώς με τη διενέργεια σχετικών διαγωνισμών - να μην λέμε τ' αυτονόητα) και κάπου στο 2022 (αρχές πάντα - γύρω στον Μάρτιο), θα μπορέσουμε να ξεκινήσουμε τον μαζικό εμβολιασμό.

Όμως τότε πλέον δε θα χρειάζεται. 

Γιατί μέχρι τότε θα έχει εμβολιαστεί ακόμα και το τελευταίο χωριό στον Αμαζόνιο και ο πλανήτης θα έχει κάλυψη στον κορωναϊό 99%, οπότε θα καλυφθούμε και εμείς.

 Έτσι η Ελλάδα θα έχει καταφέρει:

α) Να είναι καλυμμένη απέναντι σε ένα νέο κύμα κορωναϊού.

β) Να ευχαριστήσει όλους εκείνους τους αντεμβολιαστές που μιλάνε για τσιπάκια και για ριβονουκλεϊκό οξύ.

γ) Να γλυτώσει χρήματα από τα εμβόλια.

Και θα είμαστε πρωτοπόροι. Για άλλη μια φορά!

Πέμπτη 3 Δεκεμβρίου 2020

Τα εμβόλια για τον κορωναϊο, και η στάση της Ε.Ε. και της Ελλάδας απέναντι σ' αυτά

Τα εμβόλια για τον κορωναϊό δημιουργήθηκαν, ελέχθηκαν σε τρεις φάσεις δοκιμών και - δεδομένων των συνθηκών - οι κατάσκευάστριες εταιρείες τους ζήτησαν την "επείγουσα" αδειοδόητησή τους. 
Αυτό βέβαια δε σημαίνει ότι οι δοκιμές σταματούν: Ο έλεγχος για παρενέργειες, διάρκεια της ανοσίας κ.λπ. θα συνεχιστεί γι' αρκετό καιρό ακόμα, ακόμα και κατά τη διάρκεια του εμβολιασμού του γενικού πληθυσμού. 
Αυτό όμως δημιουργεί πολλά ερωτηματικά (και προβληματισμό) για την επιτυχή ολοκλήρωση των δοκιμών. Ο κυριότερος είναι ότι δεν αποκλείεται πάρα πολλοί συμμετέχοντες στις δοκιμές να ζητήσουν ν' αποχωρίσουν από τις δοκιμές, ώστε να μάθουν αν έχουν εμβολιαστεί με το εμβόλιο της δοκιμής που συμμετέχουν ή το placebo και στη συνέχεια να κάνουν (αν δεν έχουν ήδη κάνει το εμβόλιο) κανονικό εμβολιασμό. Αν αυτό συμβεί μαζικά θα περιοριστεί η εγκυρότητα των δοκιμών και έτσι τα στοιχεία που θα συλλεχθούν μπορεί να είναι ανεπαρκή.
Βέβαια αυτό δεν είναι κάτι που σ' αυτή τη φάση νοιάζει την πλειοψηφία του (παγκόσμιου) πληθυσμού. Αν βγάλει κανείς από τη μέση τους αρνητές, που μ' επαγγελματική προσήλωση αρνούνται την οποιαδήποτε πιθανότητα να εμβολιαστούν, οι περισσότεροι κάτοικοι του πλανήτη περιμένουν ανυπόμονα τον εμβολιασμό ώστε να μπορέσουν να συνεχίσουν τη ζωή τους με μια μορφή κανονικότητας.
Και αυτό συμβαίνει για ένα κύριο λόγο: η διαχείρηση του κορωναϊού απέτυχε στις περισσότερες χώρες του κόσμου, με εξαίρεση ορισμένες χώρες που ή επέβαλλαν μακροχρόνιες δικτατορικές απαγορεύσεις ή επένδυσαν τεράστια ποσά στα σύστηματα υγείας και ιχνηλάτησης τους ή έκλεισαν τα σύνορά τους και περίμεναν να σταματήσει η διασπορά του ιού. Καταλήξαμε λοιπόν να περιμένουμε το εμβόλιο ως "μάννα εξ ουρανού", για να συνεχίσουμε τη ζωή μας σε προ-κορωναϊού ρυθμούς.
Ειδικά όμως για την χώρα μας, τα πράγματα δείχνουν ότι εξαρτώνται από το εμβόλιο περισσότερο από άλλες χώρες, αφού αρμόδιοι κυβερνητικοί παράγοντες συνδέουν ανοιχτά το εμβόλιο με το άνοιγμα ορισμένων τομέων της οικονομίας. Αυτό προφανώς και είναι τραγικό - γιατί δείχνει μηδενική μέριμνα για δεκάδες χιλιάδες άνθρωπους που εξαρτώνται από τομείς όπως η νυχτερινή διασκέδαση, η εστίαση κ.ο.κ. Δουλειά του κράτους είναι να βρίσκει λύσεις και όχι να επιβάλλει οριζόντιες απαγορεύσεις ή να προτείνει ανόητες ιδέες για να διώξει προσωρινά "πονοκεφάλους" - αυτό όμως αποτελεί ξεχωριστό κεφάλαιο που έχει αναλυθεί από πολλούς εδώ και καιρό.
Είναι όμως το λιγότερο περίεργο το γιατί ενώ όλοι έχουν στηρίξει τόσο πολύ, την επιστροφή σε πιο κανονικούς ρυθμούς στο εμβόλιο, η έγκριση του εμβολίου, η δημιουργία των υποδομών για τη διανομή του και η παραγγελία των απαραίτητων δόσεων έχει καθυστερήσει τόσο πολύ.
Ξεκινώντας από το πρώτο, προκαλεί προβληματισμό το ότι ενώ ο MHRA της Μ. Βρετανίας ζήτησε και πήρε όλα τα στοιχεία για την πρώτη έγκριση εγκαίρως, εξετάζοντας το αίτημα της Pfizer άμεσα, και ο FDA έκανε το ίδιο δίνοντας γρήγορες ημερομηνίες εξέτασης των αιτημάτων, ο αντίστοιχος ευρωπαϊκός οργανισμός μετέθεσε την ημερομηνία εξέτασης κατά μία εβδομάδα αργότερα, έχοντας ουσιαστικά ένα μήνα διαφορά από τους υπόλοιπους. Αυτό είναι εγκληματικό, δεδομένου ότι σ' αυτό τον μήνα, θα αρρωστήσουν, θα διασωληνωθούν και τελικά θα πεθάνουν χιλιάδες συμπολίτες μας λόγω της πανδημίας. Μια γρηγορότερη διεκπεραίωση πιθανότατα θα γλύτωνε ζωές. Και για να προλάβουμε τις παρεξηγήσεις, αυτό δε θα σήμαινε εκπτώσεις στα επιστημονικά κριτήρια, αλλά απλώς υπερωρίες από τους ελεγκτές. Είναι φοβερό να υπάρχει τόσο μεγάλη ευελιξία - και αυτές να πληρώνονται στους ευρωπαϊκούς οργανισμούς ακόμα και για 15λεπτα - αλλά εδώ που υπάρχει η ανάγκη κάτι τέτοιο να μη συμβαίνει και τα πράγματα να παίρνουν τον (αργό) δρόμο τους.
Η δημιουργία υποδομών είναι ευθύνη κάθε χώρας. Εδώ πάλι η δική μας έδειξε μάλλον να πιάνεται στον ύπνο. Άλλες χώρες με την ανακοίνωση των αποτελεσμάτων των δοκιμών, άρχισαν να δημιουργούν το σχέδιο εμβολιασμού - που περιλαμβάνει τα πάντα από τον τρόπο παραλαβής, μέχρι αυτόν της αποθήκευσης και τοποθεσιών εμβολιασμού - ενώ η δική μας άρχισε (με αργούς ρυθμούς) να παραλαμβάνει τα ψυγεία τις τελευταίες ημέρες. Είναι αυτό που λέει ο λαός: "πρώτα βγαίνει η ψυχή και μετά το χούι"...
Αλλά εκεί που τα πράγματα δε δείχνουν σωστά (όπως και να τα μετρήσει κανείς) είναι με τις δόσεις των εμβολίων. Η κυβέρνηση αναμένει τις πρώτες μέρες του καινούργιου έτους μερικές εκατοντάδες χιλιάδες δόσεις, ενώ θεωρεί ότι θα έχει εμβολιάσει "περίπου 4,500,000 πολίτες" μέχρι τα τέλη Μαρτίου, ενώ θεωρεί ότι θα έχει εμβολιάσει το σύνολο των (ενήλικων) πολιτών μέχρι τα τέλη του Ιούνη, που με βάση την ελληνική εμπειρία μάλλον σημαίνει Αύγουστος (του 2021). 
Εδώ όμως πρέπει να πούμε ότι για τον ίδιο σκοπό, οι περισσότερες χώρες της Ε.Ε. ελπίζουν ότι θα έχουν ολοκληρώσει τους στόχους τους πολύ νωρίτερα. Στην πραγματικότητα όμως κανείς (ούτε εμείς ούτε και αυτοί), δεν αναμένεται να τα καταφέρουν, γιατί πολύ απλά οι εταιρείες δεν μπορούν να παρέχουν τις (συμφωνημένες) δόσεις εμβολίων. Και αυτό παρά το ότι χρηματοδοτήθηκαν αφειδώς από την Ε.Ε. ως οργανισμό (και κάποιες εξ' αυτών) από κράτη της Ε.Ε. Ακόμα όμως και αν αυτό δεν συνέβαινε, θα υπήρχε προβληματισμός: 
α) για το χρονοδιάγραμμα της επιστροφής στην κανονικότητα - προφανώς δεν μπορεί η οικονομία να περιμένει ν' ανοίξει πλήρως άλλους 9 μήνες, έχοντας κλείσει 17 μήνες "στο γύψο".
β) για τον τρόπο που γίνεται η κατανομή των δόσεων στην Ε.Ε. - η Ελλάδα συμμετέχει σε μια κοινή παραγγελία και προφανώς η Γερμανία θέλει να εμβολιάσει τους πολίτες της ταχύτερα, γι' αυτό και θα πάρει πρώτη περισσότερες δόσεις απ' αυτό που της αναλογεί πληθυσμιακά. Αυτό όμως δε σημαίνει ότι η χώρα μας μπορεί να μείνει πίσω, ειδικά αν το εμβόλιο συνδυαστεί με πρόσβαση στην εργασία, στην εκπαίδευση, στον τουρισμό κ.λπ. όπως πολλοί θέλουν - κακώς - να επιβάλλουν. Είναι η χώρα μας προετοιμασμένη να δώσει σκληρές μάχες γι' αυτό; Δεδομένου της παθητικότητας που επιδεικνύει σε όλους τους τομείς, αμφιβάλλουμε πολύ. Έτσι δεν αποκλείεται να καταλήξουν πολλοί να κάνουν το εμβόλιο ιδιωτικά - έναντι σημαντικού κόστους - για να κάνουν τη δουλειά τους ταχύτερα. Θα έπρεπε λοιπόν η κατανομή των δόσεων να γίνει όχι με βάση το γενικό πληθυσμό, αλλά με βάση τον αριθμό των ευπαθών ομάδων καθώς και των ατόμων στην πρώτη γραμμή αναφοράς (δηλ. υγιεινομικούς, εργαζόμενους σε κοινωνικές υπηρεσίες και γηροκομεία). Αυτό προφανώς και δε συμβαίνει με τους υπάρχουσες πληροφορίες.
γ) για το ποσοστό της πραγματικής προστατευτικής κάλυψης που θα παράσχει το εμβόλιο στο γενικό πληθυσμό. Αν χρειαζόμαστε κάλυψη περίπου στο 70% για να "κοιμόμαστε σχετικά ήσυχοι" και με δεδομένο ότι ΔΕ γνωρίζουμε για πόσο παράσχεται κάλυψη από το εμβόλιο απέναντι στον κορωναϊό, η λογική λέει ότι για να είμαστε σίγουροι, χρειαζόμαστε ταυτόχρονα μεγαλύτερο αριθμό ανθρώπων με αντισώματα. Αν ξεκινήσει ένα πρόγραμμα τον Γενάρη και καταλήξει τον Αύγουστο, τότε - αν χρειαζόμαστε ετήσιους εμβολιασμούς - αυτοί που εμβολιάζονται πρώτοι θα έχουν εξασθενημένη κάλυψη όταν εμβολιαστούν οι τελευταίοι κ.ο.κ. Αυτό θα δημιουργήσει τον κίνδυνο να μετατρέψει τον κορωναϊό σε ενδημική ασθένεια, που δεδομένης της μεταδοτικότητάς του και των επιπτώσεών του, θα τον κάνει περισσότερο καταστροφικό σε βάθος χρόνου.
Ο χρόνος είναι εναντίον μας και χρειάζονται σοβαρές αποφάσεις και γρήγορα. Και όσο οι αποφάσεις αυτές λαμβάνονται από γραφειοκρατικές υπηρεσίες με βάση πολιτικά συμφέροντα, τα πράγματα δε δείχνουν ευνοϊκά για το μέλλον...

Και στο ενδιάμεσο υπάρχουν και 6 κομβικά ερωτήματα που πρέπει ν' απαντηθούν όσο αφορά τα εμβόλια - αυτό θ' απαιτήσει υπομονή και χρόνο:
1) Εμποδίζουν τα εμβόλια την μετάδοση του κορονοϊού και την εξάπλωση του κορωναϊού;
(Υπάρχουν πρώτες ενθαρρυντικές ενδείξεις ότι τα εμβόλια μπορούν να μειώσουν και τη συχνότητα των ασυμπτωματικών λοιμώξεων - κάτι που πάντως πρέπει να επιβεβαιωθεί στο μέλλον).
2) Πόσο θα διαρκεί η ανοσία των εμβολίων;
(Από αυτό θα κριθεί, πόσο συχνές θα είναι οι επαναλοιμώξεις των ανθρώπων με τον κορονοϊό. Θα είναι σημαντικό για τις αρχές δημόσιας υγείας να παρακολουθούν την ανοσία σε βάθος χρόνου και να ξέρουν πότε αρχίζει να εξασθενεί. Για να το κάνουν αυτό, θα πρέπει, μεταξύ άλλων, να κάνουν συχνά τεστ αντισωμάτων στον πληθυσμό. Υπόψη ότι υπάρχει μεγάλη ποικιλία στις ανοσιακές αντιδράσεις των ανθρώπων για διάφορους λόγους και γι' αυτό, άλλωστε, τα εμβόλια δεν «δουλεύουν» εξίσου καλά σε όλους τους ανθρώπους).
3) Πόσο αποτελεσματικά θα είναι τα εμβόλια στους ηλικιωμένους και στα παιδιά;
(Παρότι η Moderna θα ξεκινήσει σύντομα έρευνα σε παιδιά, θα περάσει καιρός για να μάθουμε για την αποτελεσματικότητά των εμβολίων σε αυτά, αφού δεν υπάρχει σχεδιασμός για εμβολιασμό σε αυτά).
4) Πόσο θα διαφέρει η αποτελεσματικότητα των διαφορετικών εμβολίων στην πράξη;
(Οι επιστήμονες θέλουν να δουν πόσο καλά το καθένα «δουλεύει» στην πράξη, λαμβανομένου υπόψη ότι τα δύο (Pfizer/BioNTech και Moderna) είναι RNA εμβόλια, ενώ το τρίτο (Οξφόρδης/AstraZeneca) είναι DNA εμβόλιο. Πιθανώς κάποιο είδος εμβολίου θα είναι πιο αποτελεσματικό σε ορισμένες ομάδες του πληθυσμού ή θα είναι καλύτερο στο να μην προστατεύει απλώς από το να αρρωστήσει κάποιος, αλλά επίσης θα μειώνει την πιθανότητα μόλυνσης από τον ιό και άρα περαιτέρω μετάδοσης του).
5) Θα μπορέσει ο κορονοϊός να εξελιχθεί έτσι, ώστε να αποφύγει την ανοσία των εμβολίων;
(Στην πραγματικότητα, δεν έχουμε ξαναδεί ιό όπως αυτός, να υφίσταται τέτοια πίεση. Συνεπώς δεν γνωρίζουμε πώς θα αντιδράσει ο κορονοϊός. Γι' αυτό, οι επιστήμονες θα παρακολουθούν τις σταδιακές μεταλλάξεις του και, αν χρειαστεί, θα αλλάξουν τη σύνθεση των εμβολίων, αναπτύσσοντας μια νέα γενιά εμβολίων Covid-19).
6) Τί γίνεται με την ασφάλεια των εμβολίων σε βάθος χρόνου;
(Εδώ ο μόνος τρόπος είναι επιστήμονες να παρακολουθούν τους εμβολιασθέντες για τυχόν παρενέργειες, πέρα από τις ακίνδυνες που προέκυψαν κατά τις κλινικές δοκιμές. Η έως τώρα εμπειρία των εμβολίων δείχνει πάντως ότι σοβαρές παρενέργειες συνήθως δεν συμβαίνουν στο στάδιο του μαζικού εμβολιασμού - παρά τα όσα διαβάζει κανείς στο ίντερνετ). 

Τρίτη 24 Νοεμβρίου 2020

Το click-away, το ακριβό Χριστουγεννιάτικο "δώρο" προς την Aegean, τα "ασφαλή" σουπερμάρκετ και άλλες κυβερνητικές φαιδρότητες...

Ας ξεκινήσουμε από τα βασικά. Ο κορωναϊός σκοτώνει. Και αν δε σκοτώσει μπορεί ν' αφήσει κουσούρια για πολύ καιρό - ίσως για πάντα.  Επίσης είναι προφανές ότι μερίδα του κόσμου δεν τηρεί τα μέτρα - και όχι μόνο δεν τα τηρεί, αλλά τ' αγνοεί επιδεικτικά, πράγμα που εξηγεί το γιατί δεν είχαμε την κατακόρυφη μείωση κρουσμάτων που πολλοί θ' ανέμεναν από το 2ο lockdown.
Από κει και πέρα όμως, η τρομολαγνία δε βοηθάει και κυρίως δεν επιτρέπει στη μεγάλη μερίδα του πληθυσμού να πάρει στα σοβαρά ούτε την κυβέρνηση, ούτε τους επιστήμονες εκείνους που βγαίνουν ολημερίς και οληνυχτίς στα κανάλια και προβλέπουν εκατόμβες νεκρών και εκατομμύρια κρούσματα. Και δεν επιτρέπει στον κόσμο να τους πάρει στα σοβαρά, γιατί είναι πλέον απόλυτα εμφανές ότι  η κυβέρνηση δεν έκανε ΑΠΟΛΥΤΩΣ ΤΙΠΟΤΑ για να προετοιμάσει την χώρα για το 2ο κύμα - και γι' αυτό δε φταίει ούτε ο τουρισμός, ούτε ο καιρός, ούτε η γκαντεμιά (που φαίνεται να περνάει από γενιά σε γενιά) του Μητσοτακέικου. Δεν χρησιμοποίησε τις δωρεές για να δημιουργήσει ταχύτατα ΜΕΘ, δεν έκανε προσλήψεις σε γιατρούς και νοσηλευτές, δε δημιούργουσε ένα σχέδιο με βάση το χειρότερο δυνατό σενάριο. Αντιθέτως επένδυσε σε μια τακτική εφησυχασμού, που δείχνει έλλειψη σοβαρότητας.
Και οι αποδείξεις γι' αυτό είναι πολλές: 

Ξεκινώντας από την τηλε-εκπαίδευση, που μπορεί η κυβέρνηση να υποστηρίζει ότι "πέτυχε" αλλά κατά τα λοιπά για ένα διάστημα σκεφτόταν να μειώσει τις Χριστουγεννιάτιες διακοπές κατά 7 ή παραπάνω μέρες για να "καλυφθούν τα κενά". Ας παραβλέψουμε το πως γίνεται να υπάρχουν κενά και η τηλεκπαίδευση να πηγαίνει πρίμα. Αυτοί που σκέφτονταν ν' ανοίξουν τα σχολεία και να μείνουν ανοιχτά μέσα στις γιορτές τι είχαν στο μυαλό τους; Υπήρχε περίπτσωη γίνει μάθημα στο οποίο θα προσέχουν οι μαθητές και οι δάσκαλοι και οι καθηγητές θα έχουν το μυαλό τους στο πως θα παραδώσουν την ύλη;  Σοβαροί να είμαστε...
Και αυτή η αντίληψη ότι υπάρχει έλλειψη σοβαρότητας ενισχύεται από τα όσα ακούγονται και γίνονται τις τελευταίές μέρες...
Για παράδειγμα, προφανώς και δεν είναι δυνατόν η κυβέρνηση να δηλώνει επίσημα ότι η λύση για τα Χριστουγεννιάτικα ψώνια θα είναι το "click-away" (δηλ. online η τηλεφωνική παραγγελία των προϊόντων και παραλαβή κατόπιν ραντεβού). Αυτό το πράγμα δε δουλεύει για όσους δε θέλουν ν' αγοράσουν ηλεκτρονικά και αυτοί που θα ήθελαν να κάνουν ηλεκτρονικές αγορές, το κάνουν ήδη -  δεν περίμεναν ούτε τον Άδωνι, ούτε τον Πέτσα να τους το προτείνουν. Οι υπόλοιποι χρησιμοποιούν τις "φυσικά" καταστήματα για "όλο το πακέτο": θέλουν να κάνουν τη βόλτα προς το κατάστημα, να δουν και να δοκιμάσουν τα ρούχα στις πραγματικές τους διαστάσεις, να περιεργαστούν τα δώρα ή τ' αντικείμενα που θ' αγοράσουν κ.ο.κ. Επίσης πολλοί θέλουν ν' αποφύγουν να δώσουν στοιχεία καρτών τηλεφωνικά ή ηλεκτρονικά, γιατί ξέρουν ότι το e-shopping δεν είναι και τόσο ασφαλές (καθώς απατεώνες καραδοκούν) ενώ και η προαστασία που παρέχουν οι τράπεζες στην χώρα μας απέναντι στις ηλεκτρονικές απάτες, είναι η -κατά το νόμο-ελάχιστη.




















Επίσης δεν είναι δυνατόν η κυβέρνηση να βγαίνει να υποστηρίζει ότι τα σούπερμαρκετ είναι ένας "ασφαλής προορισμός για ψώνια". Προφανώς και δεν είναι - ή τουλάχιστον δεν είναι περισσότερο απ' όσο είναι τα καταστήματα ρούχων ή παιχνιδιών τα οποία έκλεισαν με κυβερνητική εντολή. Ίσα-ίσα που σε πολλά εμπορικά "μη αναγκαίων ειδών" τα μέτρα τηρούνταν καλύτερα απ' ότι στα σούπερμαρκετ, όπου ο συγχρωτισμός, η μη τήρηση αποστάσεων και η μακρά παραμονή (λόγω μεγάλης προσέλευσης και της αναμονής σε ουρές) τα κάνει όντως επικίνδυνα για τη διασπορά του ιού. Επομένως οποιαδήποτε αντίθετη δήλωση προσβάλλει το υπόλοιπο λιανεμπόριο, το οποίο και αυτό έκανε επενδύσεις για ν' ανταπεξέλθει στην πανδημία, χωρίς όμως να το υποστηρίξει κανείς.
Εκεί όμως που η κυβέρνηση τα έδωσε όλα (συνεχίζοντας να δείχνει την μεγάλη αγάπη που έχει η κυβερνητική παράταξη προς τη συγκεκριμένη εταιρεία εδώ και πολλά χρόνια) ήταν στην περίπτωση της Aegean. Να υπενθυμίσουμε ότι η χώρα μας έχει παραπεμφθεί στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, για την υπσστήριξή της στη συγκεκριμένη εταιρεία, αφού επέδειξε παντελή αδιαφορία προς τους πολίτες της στο θέμα των αποζημιώσεων για τις ακυρώσεις των αεροπορικών εισιτηρίων (εκεί που η Aegean επέδειξε ζήλο μεγαλύτερο για να κρατήσει τα χρήματα των παρολίγο επιβατών της, κι απ' αυτόν της Ryanair). Αυτό όμως δε θα ήταν αρκετό προς την αεροπορική εταιρεία που διαχειρίζεται - μονοπωλιακά - την κυβερνητική αγάπη, υποκαθιστώντας την άλλοτε κραταιά Ολυμπιακή (και δημιουργώντας ένα ιδιωτικό μονοπώλιο). 
Έτσι η κυβέρνηση ανακοίνωσε περιχαρής ότι θα δώσει 120 εκατομμύρια ευρώ ως κρατική ενίσχυση στην Aegean, για να μπορέσει ν' ανταπεξέλθει στα προβλήματα που δημιούργησε η πανδημία. Δυστυχώς, το πλέον εξοργιστικό στην υπόθεση ήταν τα όσα φαιδρά δήλωσε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, όταν ανακοίνωσε την ενίσχυση, μεταξύ άλλων στοιχείων σχετικών με την πανδημία. Κατά τη διάρκεια των σχετικών δηλώσεων ξεχώρισε η επισήμανση ότι η κατανομή "1 ευρώ βάζει το Δημόσιο, και 50 οι ιδιώτες μέτοχοι" είναι "δίκαιη"(!!!), το ότι το ποσό είναι "πολύ χαμηλότερο συγκριτικά με τη στήριξη αξίας άνω των 32 δισεκατομμυρίων ευρώ που έχουν λάβει ή έχει δρομολογηθεί να λάβουν μέχρι σήμερα αθροιστικά οι αεροπορικές εταιρείες του κλάδου των αερομεταφορών στην Ευρώπη", το ότι "επί της ουσίας σηματοδοτεί την πραγματοποίηση Αύξησης Μετοχικού Κεφαλαίου της τάξεως των 60 εκατ. ευρώ" και τέλος ότι "το Ελληνικό Δημόσιο θα λάβει ειδικά δικαιώματα προαίρεσης τύπου warrants για αγορά μετοχών της εταιρίας, τα οποία θα δικαιούται να ασκήσει υπό συγκεκριμένες προϋποθέσεις και συγκεκριμένο χρονικό διάστημα".  
Βέβαια τα πράγματα δεν είναι όπως μας τα λέει ο κύριος Πέτσας. Καταρχήν η κατανομή των χρημάτων θα ήταν δίκαιη αν το Δημόσιο ήταν ήδη μεγαλο-μέτοχος της εταιρείας. Όμως δεν είναι - μεγαλομέτοχοι είναι τα μέλη της οικογένειας Βασιλάκη. Επίσης δεν υπάρχει "ουσιαστικά" αύξηση μετοχικού κεφαλαίου. Είναι ξεκάθαρη κρατική ενίσχυση μιας ιδιωτικής εταιρείας για 120 εκατομμύρια, χωρίς μετοχές - αυτές ΑΝ θέλει θα τις πάρει το Δημόσιο "στο μέλλον", μάλλον την ίδια μέρα που θα γίνει και η επέκταση των χωρικών υδάτων της χώρας στα 10 ν.μίλια στο Αιγαίο. Επίσης τα χρήματα δεν είναι λίγα και η σύγκριση με τα 32 δις των ευρωπαϊκών εταιρειών είναι βλακώδης γιατί: α) οι εταιρείες που ενισχύθηκαν στο εξωτερικό είχαν συμμέτοχο τους το κράτος, β) είναι πολύ μεγαλύτερες σε αξία και πτητικό έργο από την Aegean και γ) το κράτος πήρε σε αντιστάθμισμα θέσεις στο Δ.Σ., μετοχές κ.λπ. Η χώρα μας δεν πήρε τίποτα απ' όλα αυτά. Πρέπει εδώ να πούμε το προφανές: το ελληνικό κράτος από την μέρα που ο κ. Χατζιδάκις, ξεπουπούλιασε την Ολυμπιακή, αποφάσισε στρατηγικά να δώσει "τα φτερά του τουρισμού" πλήρως στους ιδιώτες. Γι' αυτό εξάλλου και επί 2 περίπου δεκαετίες ανέχτηκε και ενίσχυσε ιδιωτικά μονοπώλια σε πάρα πολλούς προορισμούς (τόσο εσωτερικούς όσο και μεταξύ Ελλάδας και εξωτερικού). Επειδή έπραξε έτσι δεν μπορούσε ν' αφήσει την Aegean να φουντάρει. Αυτό όμως που μπορούσε να κάνει - και ΔΕΝ έκανε - είναι να διασφαλίσει το δημόσιο χρήμα. Αντ' αυτού έδωσε στην οικογένεια Βασιλάκη 120 εκατομμύρια ευρώ, τα οποία δεν της περίσσευαν και τα οποία τα έκοψε από δασκάλους και γιατρούς...   

Κυριακή 22 Νοεμβρίου 2020

Τι έγιναν άραγε τα χρήματα των δωρεών στο ΕΣΥ για την αντιμετώπιση του κορωναϊού;

Οι μεγάλοι φιλανθρωπικοί οργανισμοί του εξωτερικού των οποίων η επιβίωση βασίζεται σε δωρεές, γνωρίζουν πολύ καλά ότι "η γυναίκα του Καίσαρα δε φτάνει να είναι, αλλά πρέπει και να δείχνει τίμια". Έτσι τουλάχιστον μία - και πολλές φορές δύο τον χρόνο δημοσιεύουν αναλυτική κατάσταση εσόδων - εξόδων με λεπτομερή ανάλυση του που ξοδεύτηκαν τα χρήματα. Παράλληλα δε υπόκεινται σε τακτικούς ελέγχους ενός ανεξάρτητου, αλλά υπό την αιγίδα του κράτους, οργανισμού που μπορεί ν' ανακαλέσει ή να βάλει φρένο σε οτιδήποτε μπορεί να θεωρηθεί ότι αποτελεί σπατάλη. Προφανώς και υπάρχουν έξοδα που ξεφεύγουν ή είναι υπερβολικά αλλά ο μηχανισμός υπάρχει και μπορεί να υπάρχει προστασία δωρεών και δωρητών. Σε περιπτώσεις όπως της Μ. Βρετανίας αυτό ισχύει και για όλα τά φιλανθρωπικά ιδρύματα των κατά τόπους νοσοκομείων καθώς και τον οργανισμό-ομπρέλα που δημιουργήθηκε για να συντονίζει το έργο τους (δείτε εδώ για λεπτομέρειες). Η οργάνωση τους δε γίνεται με τέτοιο τρόπο, ώστε τα χρήματα να εκταμιεύονται και να μετουσιώνονται σε χρήσιμες δράσεις με ταχύτατο τρόπο διατηρώντας την αναλογία "ελέγχου/δράσης" σε πολύ ικανοποιητικό βαθμό και να καλύπτονται οι ανάγκες όσο το δυνατόν ταχύτερα.

Αυτά τα χρήματα βέβαια και αυτές οι δράσεις δεν μπορούσαν ν' αφορούν προσλήψεις σε προσωπικό πρώτης γραμμής (δηλ. γιατροί και νοσηλευτές): αυτό είναι σχεδόν παντού υποχρέωση του κράτους και των διαχειριστών των δημοσίων συστημάτων υγείας. Είναι εκεί δηλαδή που απέτυχε να δράσει η πλειοψηφία των χωρών της Ευρώπης, λόγω της επικράτησης του πολιτικού νεοφιλελευθερισμού ως τρόπου καθορισμού των πολιτικών διαχείρησης της δημόσιας υγείας. 

Η χώρα μας όμως είχε και το εξής παράδοξο: παρότι κατάφερε να συγκεντρώσει ένα πολύ μεγάλο (αναλογικά με το μέγεθός της και την οικονομία της) αριθμό δωρεών για τη δημιουργία υποδομών για την αντιμετώπιση της πανδημίας, έχει ελάχιστα τελειωμένα έργα να επιδείξει, 8 μήνες και κάτι μετά την έναρξή της πανδημίας. Αν εξαιρέσει κανείς τις δωρεές σε υλικό και μηχανήματα σχετικά μικρού κόστους (τα οποία παραγγέλθηκαν και παραδόθηκαν απευθείας από τους δωρητές με βάση της προδιαγραφές του ΕΣΥ) - οι οποίες όμως σε αρκετές περιπτώσεις καθυστέρησαν να γίνουν αποδεκτές λόγω γραφειοκρατικών αγκυλώσεων - οι δωρεές για τη δημιουργία και εξοπλισμό για Μονάδες Εντατικής Θεραπείας (ΜΕΘ), Μονάδων Αυξημένης Φροντίδας (ΜΑΦ) και Εμφραγμάτων, παραμένουν ανολοκλήρωτες. Δεν είναι τυχαίο ότι από τις μεγάλες δωρεές η μόνη που ολοκληρώθηκε (σχετικά) γρήγορα ήταν τους Βουλής των Ελλήνων: To αστείο με την περίπτωση αυτή ήταν ότι πήρε 4 μήνες από την κατάθεση της δωρεάς, για να υπογραφεί η σύμβαση της Βουλής με την κρατική κατασκευαστική εταιρεία ΚΤΥΠ (Κτιριακές Υποδομές ΑΕ), η οποία ανέλαβε να εκτελέσει το έργο. Ο δε Πρόεδρος της Βουλής κ. Τασούλας δήλωνε "ενθουσιασμένος" με την "ταχύτητα" (!!!) με την οποία προωθήθηκε το έργο! Φανταστείτε δηλαδή τι θα γινόταν αν η όλη δαδικασία έπαιρνε λιγότερο χρόνο ή πόσο πολύ παραπάνω θα έπαιρνε αν δεν υπήρχε "άψογος" συντονισμός...Δεν είναι τυχαίο ότι το Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος που έκανε μια από τις μεγαλύτερες δωρέες (174 ΜΕΘ και ΜΑΦ), δεν είναι καθόλου ευχαριστημένο λόγω της αργοπορίας των διαδικασιών που στην καλύτερη των περιπτώσεων παίρνουν 6-8 μήνες (για τη συγκεκριμένη δωρεά, οι εργασίες διαμόρφωσης των νέων ΜΕΘ αναμένεται να ολοκληρωθούν, από τα τέλη του 2020 μέχρι και τον Φεβρουάριο 2021).

Με βάση τα στοιχεία του Μαϊου (τα οποία παρουσιάστηκαν τότε σε σχετική εκδήλωση του αρμόδιου υπουργείου), λόγω της πανδημίας προσφέρθηκαν δωρεές από 865 φορείς, νομικά και φυσικά πρόσωπα, το συνολικό ύψος των οποίων ξεπερνά τα 89 εκατομμύρια ευρώ. Συγκεκριμένα από τις δωρεές αυτές:

- 40 εκατομμύρια ευρώ αφορούν ιατρικό εξοπλισμό (1.228 monitors Μ.Ε.Θ., 1.051 αναπνευστήρες, 172 φορητοί αναπνευστήρες, 595 κλίνες Μ.Ε.Θ.)

- 24,2 εκατομμύρια ευρώ αφορούν μέσα ατομικής προστασίας (μάσκες, χειρουργικές στολές, ολόσωμες προστατευτικές στολές κ.α.) και

12,5 εκατομμύρια ευρώ αφορούν καταθέσεις χρηματικών ποσών. Επίσης είχε γίνει αναφορά σε 226 επιπλέον φορείς έχουν εκδηλώσει πρόθεση δωρεών, ύψους περίπου 8,8 εκατομμυρίων ευρώ, για τις οποίες (τότε) αναμενόταν να ολοκληρωθούν οι σχετικές διαδικασίες, και οι οποίες (6 1/2 μήνες μετά) μπορούμε να υποθέσουμε ότι έχουν ολοκληρωθεί, ενώ παράλληλα ακολούθησαν και άλλες από ιδιωτικές επιχειρήσεις. Σ' αυτές δεν περιλαμβάνονται οι 50 ΜΕΘ που πλήρωσε η Βουλή (και για την οποία αναφερθήκαμε ξεχωριστά παραπάνω) και οι οποίες παραδόθηκαν τον Οκτώβριο. 

Τι έγινε όμως με τις άλλες 595 ΜΕΘ (ή 400 αν αφαιρέσουμε αυτές του Ιδρύματος Σταύρος Νιάρχος και οι οποίες τέλος πάντων έχουν ένα χρονοδιάγραμμα), που τόσο έχει ανάγκη το ΕΣΥ; Άγνωστο πραγματικά. Καμία λογοδοσία για το που βρίσκονται τα χρήματα ή αν έχουν χρησιμοποιηθεί, για ποιο σκοπό έγινε αυτό. Προφανώς τα χρήματα αυτά βρίσκονται σε κάποιο λογαριασμό, όσο "κινούνται οι διαδικασίες". Και εδώ βρίσκεται το ερώτημά μας...Σε μια εποχή που το κράτος "παρακαλεί" τους κλινικάρχες για κρεβάτια σε ΜΕΘ, δεν έπρεπε να υπάρχει ταχεία διεκπεραίωση, με ενεργοποίηση της ΚΤΥΠ και συντονισμού των εμπλεκομένων φορέων; Αν' αυτού δυστυχώς βλέπουμε μια επανάληψη του περίφημου "Ταμείου Μολυβιάτη" το οποίο είχε μαζέψει δεκάδες εκατομμύρια ευρώ για τους πυρόπληκτους της Ηλείας (το 2007), αλλά ποτέ δεν τα χρησιμοποίησε με αποτέλεσμα οι μεγαλοδωρητές να ζητούν πίσω τα χρήματά τους...

Στην περίπτωση των δωρεών προς το ΕΣΥ για την αντιμετώπιση του κορωναϊού, όχι μόνο δεν έχει γίνει η απαραίτητη προεργασία για τη στελέχωση των ΜΕΘ (με το απαραίτητο προσωπικό) αλλά δεν έχει ξεκινήσει σε κάποιες περιπτώσεις ούτε καν οι διαδικασίες για τη δημιουργία των υποδομών, για τις οποίες υπάρχουν ολοκληρωμένες δωρεές. Η περίπτωση του νοσοκομείου ΑΧΕΠΑ στην Θεσσαλονίκη (στο οποίο έγιναν δωρεές μεγαλύτερες των 2 εκατομμυρίων για την αντιμετώπιση της πανδημίας), βγάζει κυριολεκτικά μάτια αφού παρά τις δωρεές αυτές, δεν προστέθηκε ούτε ένα κρεβάτι ΜΕΘ!

Η λύση που δόθηκε ήταν η επίταξη κλινικών στην Θεσσαλονίκη και η μετατροπή των ΜΕΘ γενικών περιστατικών σε κλίνες εντατικής νοσηλείας κορονοϊού. Το δεύτερο βέβαια είναι κάτι τραγικό γιατί η χώρα μας (και προ πανδημίας) δεν έχει επάρκεια σε γενικές ΜΕΘ. Η ΠΟΕΔΗΝ (δηλ. το συνδικαλιστικό όργανο των εργαζομένων των δημοσίων νοσοκομείων) τόνιζε από τον Σεπτέμβριο ότι:“Έχουμε επισημάνει την έλλειψη κλινών για επείγοντα και βαριά περιστατικά. Σήμερα σε μεγάλο νοσοκομείο των Αθηνών πέθανε 55χρονη διασωληνωμένη ασθενής χωρίς να μπει σε ΜΕΘ και η οποία δεν είχε κορονοϊό, αλλά διαφορετικό πρόβλημα υγείας. Έχουμε λίστα αναμονής για Μονάδες Εντατικής σε γενικά περιστατικά, ακόμη και σήμερα. Είναι καταστροφή να μετατρέψουμε γενικές ΜΕΘ που είναι ελάχιστες, σε ΜΕΘ Covid-19".  

Βέβαια κάποια στιγμή οι ΜΕΘ θα παραδοθούν. Και αυτό είναι κάτι. Όμως τα δύο ερωτήματα όμως που έρχονται στο μυαλό μας αβίαστα είναι τα εξής: α) Πόσοι άνθρωποι θα μπορούσαν να είχαν σωθεί, αν οι δωρεές είχαν αξιοποιηθεί εγκαίρως; και β) Θ' αναλάβει το κράτος να επανδρώσει τις μονάδες αυτές ώστε το ΕΣΥ να ωφεληθεί, έστω και καθυστερημένα;

Δευτέρα 16 Νοεμβρίου 2020

Κουμής, Κανελλοπούλου, Καλτεζάς - οι τρεις νεκροί που σημάδεψαν την ιστορία της πορείας μνήμης για την επέτειο του Πολυτεχνείου

Η πορεία του Πολυτεχνείου έχει περάσει πολλά στάδια στο πέρασμα των χρόνων. Από τις ειρηνικές πορείες του 1 εκατομμυρίου ανθρώπων των πρώτων χρόνων, περάσαμε στους νεκρούς και τα επεισόδια των δεκαετιών του '80 και του '90 και στην έλλειψη μαζικότητας του 2000 - με τα επεισόδια πάντος να παραμένουν "σταθερή αξία".
Με τους "μπαχαλάκηδες" να μονοπωλούν το ενδιαφέρον, την αστυνομία να τρίβει τα χέρια της για τη μοναδική ευκαιρία για να μοιράσει σφαλιάρες, τους κατοίκους και τους καταστηματάρχες της περιοχής πέριξ του Πολυτεχνείου να κλαίνε τις περιουσίες τους και τον κόσμο να έχει ξεχάσει τους λόγους που πρέπει ν' αποτείνει τιμές στον αγώνα των φοιτητών ενάντια στην Χούντα, η κατάσταση φαίνεται να έχει πάρει μια τροπή που θα πρέπει να γεμίζει με θλίψη όσους αγωνίστηκαν τότε.

Ένα από τα πράγματα που δεν πρέπει να ξεχνάμε - όσο αφορά την πορεία - είναι ότι η πορεία αυτή, έχει να επιδείξει και 3 νεκρούς, ως αποτέλεσμα της ωμής αστυνομικής βίας...Οι δολοφόνοι τους ακόμα αναζητούνται...

Γεγονότα 1980

Σταματίνα Κανελλοπούλου 
Η Σταματίνα Κανελλοπούλου ήταν εργάτρια και δολοφονήθηκε στις 16 Νοεμβρίου 1980 κατά τη διάρκεια της πορείας για την επέτειο της εξέγερσης του Πολυτεχνείου. Η νεαρή γυναίκα ξυλοκοπήθηκε άγρια από αστυνομικούς έξω απ′ το ξενοδοχείο «Μεγάλη Βρετανία», όταν η πορεία επιχείρησε να σπάσει την απαγόρευση και να κινηθεί προς την Αμερικανική Πρεσβεία, προκαλώντας την επέμβαση των δυνάμεων αποκατάστασης της τάξης. Σύμφωνα με την ιατροδικαστική εξέταση έφερε 18 σοβαρά τραύματα στο κεφάλι και είχε δεχθεί πολλαπλά χτυπήματα στο σώμα. Εξέπνευσε στο Ιπποκράτειο Νοσοκομείο. Ήταν 21 ετών...

Ιάκωβος Κουμής 
Την ίδια ημέρα ο Κύπριος φοιτητής Ιάκωβος Κουμής, 24 ετών μεταφέρεται κλινικά νεκρός στο νοσοκομείο και αφήνει την τελευταία του πνοή μια εβδομάδα μετά. Είχε επίσης πέσει θύμα ξυλοδαρμού από αστυνομικούς ενώ μάρτυρες ανέφεραν πως χτυπήθηκε πισώπλατα ενώ καθόταν σε καφενείο της περιοχής του Συντάγματος. Ο ιατροδικαστής ανέφερε ως αιτία θανάτου ένα καίριο πλήγμα αποκοπής του εγκεφάλου.

Τι έγινε μετά; 
Σημειώνεται πως εκείνη τη χρονιά, επί κυβερνήσεως ΝΔ και πρωθυπουργίας του Γεωργίου Ράλλη είχε απαγορευτεί η καθιερωμένη πορεία να προσεγγίσει την πρεσβεία των ΗΠΑ και η αστυνομία σταματούσε τους διαδηλωτές στο Σύνταγμα. Εκείνοι αντέδρασαν και ακολούθησε μια πρωτοφανής επίθεση της δυνάμεων της αστυνομίας. Εκτός από τους νεκρούς Κανελλοπούλου και Κουμή ο αριθμός των τραυματιών ανήλθε, όπως αναφέρουν δημοσιεύματα της εποχής, στα 150 άτομα. Για τους θανάτους διατάχτηκε ΕΔΕ που δεν κατέληξε ποτέ σε κάποιο αποτέλεσμα. Οι οικογένειες των νεκρών κατέθεσαν μηνύσεις αλλά κανένας από τους δολοφόνους τους δεν βρέθηκε ποτέ.
Για τα γεγονότα έγινε και συζήτηση στη Βουλή με την πλειοψηφία (δηλ. τη ΝΔ) να επιρρίπτει τις ευθύνες στους διαδηλωτές. Με λίγα λόγια δηλαδή έφταιγαν ο Κουμής και η Κανελλοπούλου που τους σκότωσαν στο ξύλο...
Από εκείνη τη συζήτηση έχει μείνει στη ιστορία η μνημειώδης φράση του τότε πρωθυπουργού, Γεωργίου Ράλλη ο οποίος υπερσπίστηκε τη στάση της αστυνομίας λέγοντας«Και ο Αρχάγγελος Μιχαήλ σπάθην κρατεί στα χέρια του για να αμυνθεί εναντίον των δαιμόνων. Δεν κρατεί άνθη».
Για το γεγονός αυτό, ο Γεώργιος Ράλλης δε βρήκε να γράψει ούτε δύο λέξεις στα πολιτικά του απομνημονεύματα. Ελπίζουμε από ντροπή και μόνο...

Γεγονότα 1985

Μιχάλης Καλτεζάς 

Ο Μιχάλης Καλτεζάς δολοφονήθηκε πέντε χρόνια, στις 17 Νοεμβρίου 1985 και λίγο μετά την πορεία για την επέτειο του Πολυτεχνείου. Ο 27χρονος τότε αστυνομικός Αθανάσιος Μελίστας πυροβόλησε τον 15χρονο μαθητή στο πίσω μέρος του κεφαλιού από απόσταση 20μ. και ενώ ο έφηβος έτρεχε μαζί με άλλους διαδηλωτές προς την πλατεία Εξαρχείων. Πισώπλατος πυροβολισμός δηλαδή - κάτι που ακόμα και οι μαφιόζοι εκτελεστές θεωρούν ως ντροπιαστικό για να το κάνουν.

Αξίζει να σημειωθεί ότι η πορεία ήταν ειρηνική και διαλύθηκε γρήγορα, με αρκετούς από τους συμμετέχοντες να κατευθύνονται σε ταβέρνες στα Εξάρχεια. Σε μία από αυτές σταμάτησαν για φαγητό και άνδρες των ΜΑΤ. Από το σημείο περνά μια παρέα που φαίνεται πως ειρωνεύτηκε τους αστυνομικούς. Στο σημείο άρχισαν να καταφθάνουν και άλλοι αστυνομικοί ενώ ομάδες αγνώστων τους πήραν στο κατόπι. Μια ομάδα διαδηλωτών συμπεριλαμβανομένου του Καλτεζά φέρονται να έβαλαν φωτιά με βόμβες μολότοφ στην κλούβα των ΜΑΤ στην οποία ήταν μέσα και ο Μελίστας. Οι διαδηλωτές άρχισαν αν αποχωρούν προς την Πλατεία Εξαρχείων και στη διασταύρωση των οδών Στουρνάρη και Μπόταση, ο Μελίστας πυροβόλησε πισώπλατα και σκότωσε τον Καλτεζά. Το θύμα διακομίστηκε στο Ευαγγελισμό όπου διαπιστώθηκε ο θάνατός του.

Τι έγινε μετά;
Της δολοφονίας ακολούθησε κατάληψη του παλιού Χημείου στη Σόλωνος και του Πολυτεχνείου αλλά το πρωί της 18ης Νοεμβρίου δόθηκε άδεια από την Επιτροπή Πανεπιστημιακού Ασύλου, με πρόεδρο τον πρύτανη Μιχάλη Σταθόπουλο, να μπει η Αστυνομία στο Χημείο. Συνελήφθησαν 37 άτομα τα οποία ξυλοκοπήθηκαν ενώ κάποιοι λέγεται πως κατάφεραν να διαφύγουν και να φτάσουν στην κατάληψη του Πολυτεχνείου μέσα από τους υπονόμους. Αυτή ήταν και η πρώτη άρση ασύλου από την επίσημη θεσμοθέτησή του το 1982. Τα επεισόδια στην Αθήνα συνεχίστηκαν και τις επόμενες ημέρες. Η παραιτήση του τότε υπουργού Δημοσίας Τάξεως και Εσωτερικών Μένιου Κουτσόγιωργα δεν έγινε δεκτή από τον πρωθυπουργό Ανδρέα Παπανδρέου αλλά καρατομήθηκε η ηγεσία της ΕΛΑΣ. Κάποιοι επανήλθαν αργότερα - και κανείς τους δεν "χάθηκε".
Στις 26 Νοεμβρίου του 1985 η τρομοκρατική οργάνωση «17 Νοέμβρη», σε αντίποινα για τη δολοφονία Καλτεζά, επιτέθηκε με βόμβα σε κλούβα των ΜΑΤ κοντά στο Ξενοδοχείο Κάραβελ, με αποτέλεσμα να σκοτωθεί ο αρχιφύλακας Νίκος Γεωργακόπουλος και να τραυματιστούν δεκατέσσερις συνάδελφοί του.
O Μελίστας καταδικάστηκε πρωτόδικα σε δυόμισι χρόνια φυλάκιση με αναστολή (αδιανόητο απ' όποια πλευρά και να το δει κανείς) και σε δεύτερο βαθμό αθωώθηκε στις 26 Ιανουαρίου 1990 από το Μικτό Ορκωτό Εφετείο με ψήφους 6-1. Η αθώωσή του προκάλεσε νέα σοβαρά επεισόδια με κατάληψη του Πολυτεχνείου. Ο Καλτεζάς όμως - παρά την κατάληψη και τα επεισόδια - δεν αναστήθηκε, ενώ ο Μελίστας μπορεί πλέον να πίνει τον καφέ του στα Εξάρχεια άφοβα...

Παρασκευή 6 Νοεμβρίου 2020

Μπορούμε να περιμένουμε κάτι ως Ελλάδα από την εκλογή του Μπάιντεν στην Προεδρία των ΗΠΑ;

 Στα 2008 ο Χρήστος Ζαχαράκις, ένας από τους πιο έμπειρους και πολυπράγμονες διπλωμάτες της χώρας τα τελευταία 40 χρόνια, με ρόλο κομβικό στις περισσότερες διαπραγματεύσεις που έκανε η χώρα μας με χώρες και οργανισμούς μεταξύ του 1980 και του 2000, κυκλοφόρησε ένα εξαιρετικά ενδιαφέρον βιβλίο με τίτλο "Άκρως απόρρητο - ειδικού χειρισμού". Το βιβλίο παρουσίαζε αποσπάσματα από το διπλωματικό του ημερολόγιου, με σκηνές και εντυπώσεις από τη θητεία του ως πρέσβυς στα Ηνωμένα Έθνη, την Λευκωσία και τις ΗΠΑ. 

Τα βιβλίο, αν και είναι γραμμένο 12 χρόνια πριν, είναι επίκαιρο γιατί παρουσιάζει, όσο αφορά τις ΗΠΑ, μια πικρή αλήθεια, για όσους πιστεύουν ότι η προσέγγιση των ΗΠΑ στο δίπολο "Ελλάδα-Τουρκία", θ' αλλάξει δραματικά με την εκλογή Μπάιντεν: σε πολλές περιπτώσεις υπήρξαν πρόεδροι που αν και ήταν οι ίδιοι θετικά διακείμενοι απέναντι στην χώρα μας ή είχαν μια διάθεση για "μικρές" παραχωρήσεις, το αμερικανικό "administration" έβαζε πάντα προσκόμματα, οδηγώντας σταδιακά την ισορροπία εις βάρος της χώρας μας. Και όλα αυτά μια περίοδο που η Ελλάδα είχε στο πλευρό της Ελληνοαμερικανούς γερουσιαστές και βουλευτές με κύρος, που έδειχναν ένα ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟ ενδιαφέρον για την χώρα των προγόνων τους και κινητοποιούσαν όσο μπορούσαν τόσο την Γερουσία, όσο και την Βουλή των Αντιπροσώπων. Όσο η Ελλάδα είχε ισχυρούς συμμάχους, μια πρεσβεία που είχε στενή οργανωτική επαφή με ομογενειακές οργανώσεις (που είχαν δύναμη και όρεξη να βοηθήσουν) και έναν Ελληνοόρθοδοξο Αρχιεπίσκοπο (τον Ιάκωβο) που είχε πρόσβαση στον Λευκό Οίκο, υπήρχε μια ΣΧΕΤΙΚΗ ισορροπία. Ας μην έχουμε βέβαια αυταπάτες - η Ελλάδα δρούσε πάντα ανοργάνωτα και η επιρροή της ήταν αντιστρόφως ανάλογη της οικονομικής επιρροής των Ελληνοαμερικανών - εξ' ου και τα όσα έγιναν (ατιμώρητα) στην Κύπρο, μια απαράδεκτη ποσόστωση της αμερικάνικης "βοήθειας" 7 προς 10 εις βάρος μας σε σχέση με την Τουρκία κ.ο.κ. 

Αυτές οι εποχές έχουν περάσει ανεπιστρεπτί. Οι ομογενειακές οργανώσεις είναι πιο διαιρεμένες από ποτέ, οι μεγαλοσχήμονες Ελληνοαμερικάνοι θυμούνται ως επί το πλείστον ότι είναι Έλληνες μόνο το βράδυ της Ανάστασης και την Κυριακή του Πάσχα, ο γερουσιαστής Σαρμπάνης έχει συνταξιοδοτηθεί (και ο γιος του είναι απλός βουλευτής) και οι προ του Ελπιδοφόρου Αρχιεπίσκοποι είχαν πολλά εκκλησιαστικά προβλήματα για να μπορέσουν να δώσουν στο ρόλο τους το κύρος του Ιάκωβου. Και από την άλλη και η ελληνική πολιτεία ποτέ δεν ασχολήθηκε με τα όσα, απασχολούν την ομογένεια για να ενισχύσει την (όποια) ελληνική συνείδηση έχουν οι ομογενείς στις ΗΠΑ. 

Ως αποτέλεσμα, το πάντα αρνητικό προς την χώρα μας αμερικάνικο "administration" να βρει χώρο να επιβάλλει μια πιο θετική αντιμετώπιση της Τουρκίας, και να επιδείξει μεγαλύτερη ανοχή. Αυτό συνέβει ακόμα και επί Προεδρίας Ομπάμα, ο οποίος ως γερουσιαστής και πρόεδρος της επιτροπής Ευρωπαϊκών υποθέσεων της Γερουσίας, ήταν υπέρμαχος των ελληνικών θέσεων, βρισκόμενος πολύ κοντά στις ελληνικές θέσεις. Ερχόμενος στην Προεδρία των ΗΠΑ όμως, "ξέχασε" πολλά από το παρελθόν του, αφήνοντας το "administration" να κάνει κουμάντο, ακόμα και σε περιπτώσεις (βλ. ΔΝΤ) που θα μπορούσε να βοηθήσει ουσιαστικά την χώρα μας.

Βέβαια είναι υπερφίαλο να πιστεύουμε ότι η Ελλάδα και τα ελληνικά "προβλήματα" είναι στο μυαλό των Αμερικανών προέδρων καθημερινά, ούτε μπορούμε να περιμένουμε ότι οι ΗΠΑ θα κάνουν από μόνοι τους κινήσεις προς όφελός μας. Εκεί που γίνεται η διαφορά είναι σε θέματα που οι ΗΠΑ έχουν λόγο ή που τους ζητείται να παρέμβουν υπέρ μας. Οι ελληνοαμερικανικές "αμυντικές" συμφωνίες (που είναι ειδικά τα τελευταία χρόνια υπερβολικά ετεροβαρείς), η διαχείριση του ζητήματος των συνεχών παραβιάσεων της ελληνικής και της κυπριακής ΑΟΖ από τους Τούρκους, το Κυπριακό, η προστασία των ελληνικών μειονοτήτων στην Αλβανία και στην Τουρκία είναι θέματα που κοστίζουν λίγο και για

τα οποία οι ΗΠΑ μπορούν πάρουν θέση υπέρ μιας "σταθερής" και "αξιόπιστης" συμμάχου, όπως η χώρα μας. 

Ηθικό δίδαγμα: Η αποχώρηση του Ντόναλντ Τραμπ από την Προεδρία των ΗΠΑ είναι καλοδεχούμενη γιατί ο Μπάιντεν δεν έχει προσωπικά επιχειρηματικά συμφέροντα στην Τουρκία και προσωπικές σχέσεις με την οικογένεια Ερντογάν. Επομένως δεν έχει να χάσει χρήματα τόσο ο ίδιος όσο και η οικογένειά του από οποιεσδήποτε "αναταράξεις" στη γειτονική χώρα, όπως ο Τραμπ. Από την άλλη όμως, όσο η διαχείριστική αρχή της κυβέρνησης των ΗΠΑ θεωρεί την Τουρκία πιο σημαντική και την χώρα μας ως "σίγουρη" ό,τι και να γίνει, δεν θα μπορούμε να περιμένουμε πολλά, όσο και αν ο Μπάιντεν μας "συμπαθούσε" περισσότερο ως αντι-πρόεδρος την χώρα μας, και "κατανοεί τις ελληνοαμερικανικές σχέσεις καλύτερα" (όπως λέει ιδιωτικά και δημόσια ο πρωην υποψήφιος Πρόεδρος των ΗΠΑ, Μάικλ Δουκάκης). Για ν' αλλάξουν τα δεδομένα θα πρέπει η Ελλάδα (και η Κύπρος) ν' αναθεωρήσει τη σχέση της με την ελληνο-αμερικανική ομογένεια, να στηρίξει ανθρώπους που πιστεύουν ότι τα συμφέροντα της Ελλάδας και των ΗΠΑ συμπλέουν καθώς και να δείξει ότι δεν είμαστε "δεδομένοι". Τότε ίσως τα πράγματα βελτιωθούν για μας...

(Και προς Θεού...Ας σταματήσουμε να φερόμαστε ως ιθαγενείς προς οποιοδήποτε Αμερικανό (και μη) αξιωματούχο ή κυβερνητικό υπάλληλο επισκέπτεται την χώρα μας...Ως και ο ίδιος ο κ. Ζαχαράκις, στηλιτεύει στο βιβλίο του, την ευκολία με την οποία Αμερικανοί υπουργοί και υφυπουργοί έβλεπαν με άνεση και ύφος χίλιων καρδιναλίων Έλληνες Πρωθυπουργούς ή αντιπροέδρους της κυβέρνησης, αντι να συνομιλούν με αξιωματούχους αντίστοιχους του βαθμού τους)...  

Πέμπτη 29 Οκτωβρίου 2020

Εν μέσω 2ου lockdown: Αλήθειες και ψέμματα για τον κορωναϊό

Με αφορμή τα όσα γίνονται στον κόσμο και την μεγάλη πιθανότητα για ένα μεγάλο πανευρωπαϊκό lock
down, σας παρουσιάζουμε μερικά από τα όσα γνωρίζουμε για τον κορωναϊό, με μορφή ερωτήσεων και απαντήσεων.

Γιατί δεν "έφυγε" ο κορωναϊός το καλοκαίρι;

Το καλοκαίρι το περίμεναν όλοι γιατί πίστευαν ότι με τον ερχομό του καλού καιρού τα πράγματα θα γίνονταν καλύτερα. Πράγματι η διασπορά ήταν μικρότερη από τον Μάιο μέχρι τα τέλη του καλοκαιριού, όμως η ολοκληρωτική εξάλειψη του κορωναϊού δεν έγινε.

Εξαρχής όμως ήταν αδύνατο να "εξαφανιστεί" ο κορωναϊός το καλοκαίρι για δύο + ένα βασικούς λόγους; α) δεν είχαμε απόλυτη γνώση του πόσα ήταν τα ασυμπτωτικά κρούσματα στην Ελλάδα (επομένως με την χαλάρωση των μέτρων αυτά διέσπειραν τον ιό περαιτέρω) και β) με την επανέναρξη της κυκλοφορίας και τα ταξίδια τόσο στο εσωτερικό όσο και από το εξωτερικό, θα υπήρχε εισαγωγή και διασπορά σε νέες περιοχές κρουσμάτων, τόσο από το εσωτερικό και εξωτερικό. Αυτά σε συνδυασμό με την παράλληλη χαλάρωση των μέτρων (και την αδιαφορία από πλευράς μερίδας του πληθυσμού και των επιχειρήσεων να τηρήσει τα όποια μέτρα ήταν σε εφαρμογή) οδήγησαν στη διατήρηση μικρών αλλά σημαντικών εστιών ανά την χώρα. 

Ο έξτρα λόγος είναι απλός - η υφήλιος δεν μπορεί να βρεθεί στην ίδια φάση εποχών ταυτόχρονα, ενώ προφανώς (λόγω ασυμφωνίας) δε βρέθηκε ποτέ συνολικά σε lock-down. Έτσι υπήρξαν διαφορετικές περίοδοι μέγιστης έξαρσης με αποτέλεσμα να υπάρχει ενδο- και δια-συνοριακή διασπορά με περισσότερη ευκολία απ' όση μπορεί να φανταστεί κανείς (δεδομένης της σοβαρότητας της κατάστασης).

Τα κρούσματα όμως ήταν λίγα το καλοκαίρι - η κατάσταση φαινόταν υπό έλεγχο, τι έγινε και φτάσαμε στα τετραψήφια κρούσματα;

Εδώ έχουμε ένα συνδυασμό κρατικής αδιαφορίας και παντελούς έλλειψης ατομικής ευθύνης από μερίδα του πληθυσμού. Η χαλάρωση της κρατικής μηχανής επέτρεψε στο να μη γίνεται έλεγχος για την πιστή εφαρμογή των μέτρων, την περίοδο που χρειαζόταν περισσότερο δηλ. στα τέλη του Ιούλη και τον Αϋγουστο. Έτσι παρότι μέτρα υπήρχαν, σε ορισμένες περιοχές πλοία, μπαρ, εστιατόρια και ξενοδοχεία λειτουργούσαν όπως τον "παλιό καλό καιρό", χωρίς πρόστιμα και ελέγχους. Παράλληλα, δεν υπήρξε φροντίδα για αύξηση δρομολογίων στα ΜΜΜ (που ειδικά στην Αθήνα και στην Θεσσαλονίκη είναι εγκληματική αφού ο έλεγχος τους είναι σχεδόν 100% κρατικός) και υποστήριξης των ομάδων για τις οποίες ένα κρούσμα αρκεί για να υπάρξουν εκατοντάδες (όπως οι πρόσφυγες, οι μετανάστες και οι εξαρτημένοι). Έτσι όταν ο πληθυσμός "επέστρεψε" από τις καλοκαιρινές διακοπές στα μεγάλα αστικά κέντρα, και οι φοιτητές με τους μαθητές στα πανεπίστημια και στα σχολεία, η διασπορά βγήκε σχεδόν εκτός ελέγχου.

Δηλαδή μόνο οι πολίτες φταίνε;

Κατηγορηματικά όχι, παρότι η ανάληψη ατομικής ευθύνης είναι κομβικής σημασίας για την προστασία της ζωής (τόσο της δικής μας όσο και των γύρω μας). Το κράτος αδιαφόρησε πλήρως για την πανδημία, αφού δεν έλαβε κανένα μέτρο για να προετοιμαστεί για το αναπόφευκτο δεύτερο κύμα. Μπορεί οικονομικά να λήφθηκαν βραχυπρόθεσμα μέτρα, αλλά αυτά θα είναι χωρίς αντίκρυσμα, αν η καταστροφή της πανδημίας συνεχιστεί για μεγάλο χρονικό διάστημα. Η λογική θα επέβαλλε την εκμετάλλευση του 5μήνου Μάιος-Οκτώβριος για τη ενίσχυση των υποδομών, τη δημιουργία ΜΕΘ και την πρόσληψη γιατρών, που παράλληλα με την προμήθεια του απαραίτητου ιατροφαρμακευτικού υλικού και τη δημιουργία πρωτοκόλλων θα έφερνε το σύστημα υγείας σε καλύτερη θέση αντιμετώπισης του κύματος που (θα) ερχόταν. Αυτά σε συνδυασμό με τα όσα δεν έγιναν για να μειωθεί η διασπορά του ιού, βοήθησαν στο να φτάσουμε στο σήμερα. 

Θα μπορούσαμε να αναφερθούμε και στο ότι το μάθημα που μας έδωσε η πανδημία όσο αφορά τις κατευθύνσεις που θα πρέπει να έχει η οικονομία, δεν το "πρόσεξε" κανείς (διαβάστε σχετικά εδώ).

Μα με τόσα κρούσματα πεθαίνουν λιγότεροι, άρα ο ιός δεν είναι τόσο θανατηφόρος, όσο αρχικά ή αυτό είναι λάθος;

Όσο δεν έχουμε μεγάλο αριθμό κρουσμάτων ανάμεσα σε ηλικιωμένους και ανθρώπους με υποκείμενα νοσήματα δεν θα έχουμε αναλογικά μεγάλο αριθμό θανάτων. Παράλληλα, αυτό θα συμβαίνει όσο ο αριθμός των νοσούντων είναι σχετικά μικρός και μπορεί να δοθεί βάρος στη θεραπεία τους - όσο περισσότεροι οι ασθενείς τόσο πιο δύσκολο να τους υποστηρίξει το σύστημα επαρκώς. Τέλος έχουμε και την άλλη βασική παράμετρο: πλέον η θεραπεία δε γίνεται με το ένστικτο αλλά βάση της εμπειρίας και των φαρμάκων που ξέρουμε ότι βοηθούν σε κάποιες περιπτώσεις, χωρίς να χάνεται χρόνος για πειράματα. 

Παραμένει όμως θετικό το γεγονός αυτό ή όχι;

Φυσικά και είναι θετικό, αλλά η προστασία της ζωής είναι μόνο η μία παράμετρος του προβλήματος. Η άλλη - εξίσου σημαντική - είναι τό φαινόμενο του "long COVID" που επηρεάζει περίπου 1 στους 5 από αυτούς που επιβιώνουν. Τα όσα συμβαίνουν σ' αυτούς διαφέρουν αλλά περιλαμβάνουν μεγάλο εύρος διαταραχών που σημαίνει ότι το αποτύπωμα των επιπτώσεων του COVID είναι τόσο σημαντικό, και άρα δεν ξεμπερδεύει κανείς εύκολα μαζί του.

Γιατί όμως υπάρχει συνεχώς επιβολή νέων μέτρων; Δεν προλαβαίνουμε να δούμε αν έχουν αποτέλεσμα!

Τα μέτρα τα οποία λαμβάνονται και δεν τ' ακολουθεί η συντριπτική πλειοψηφία του πληθυσμού ή δεν είναι εφαρμόσιμα, δεν είναι δυνατό να έχουν αποτέλεσμα. 

Πέρα όμως απ' αυτό, προφανώς και δε γίνεται π.χ. πέντε μέρες μετά την επιβολή ενός τοπικού lockdown να δούμε μείωση κρουσμάτων - αυτό χρειάζεται τουλάχιστον δύο εβδομάδες για να φανεί αν έχουν επιτυχία ή όχι. Και αυτό βέβαια με την προϋπόθεση ότι ο πληθυσμός ακολουθεί τα μέτρα και το κράτος έχει διάθεση να τα επιβάλει και να τα στηρίξει επαρκώς (και όταν λέμε αυτό δεν εννοούμε το να δίνονται χρήματα για σποτάκια στην τηλεόραση για την ανάγκη "να μείνουμε μέσα").

Αυτό το οποίο - υποθέτουμε - ότι συμβαίνει αυτή τη στιγμή, είναι η σταδιακή επιβολή μέτρων που έχουν αποφασιστεί ανεξαρτήτως αποτελέσματος του προηγούμενου "πακέτου μέτρων", για να μπορέσει μια δεδομένη χρονική περίοδος να υπάρξει μείωση των κρουσμάτων (κατά προτίμηση τα Χριστούγεννα για ευνόητους λόγους). Το ίδιο είχε συμβεί και τον Μάρτιο, με τον Ιούλιο να βρίσκεται (τότε) στο στόχαστρο για το άνοιγμα του τουρισμού και της οικονομίας. 

Γιατί όμως ο κόσμος δεν ακολουθεί πιστά τα μέτρα που επιβάλλονται;

Κάθε πανδημία έχει ένα "ιατρικό" και ένα "κοινωνικό" τέλος (διαβάστε αναλυτικά εδώ), το οποίο είναι καλό για τη δημόσια υγεία να συμπίπτει. Στην περίπτωσή μας το "κοινωνικό τέλος"έχει προηγηθεί και γι' αυτό έχουν παίξει ρόλο: 

α) η μακρά κόπωση από τα μέτρα, 

β) η μη έκθεση μεγάλης μερίδας του πληθυσμού στις καταστροφικές συνέπειές του κορωναϊού, 

γ) η μάστιγα των social media (όπου η διασπορά ψευδών ειδήσεων είναι πολύ εύκολη) και 

δ) το γεγονός ότι μερίδα των επιστημόνων που βγαίνουν στα ΜΜΕ έχουν καταντήσει γραφικοί, κάνοντας αντικρουόμενες και αρνητικές προβλέψεις που (ΕΥΤΥΧΩΣ) δεν επιβεβαιώνονται, υποστηρίζοντας θεωρίες που δε στηρίζονται ούτε με ιατρικά στοιχεία ούτε με την κοινή λογική και προτάσεις που στην πραγματική ζωή ΔΕΝ μπορούν να εφαρμοστούν. Π.χ. δεν μπορεί να μιλούν συνεχώς για μαζικούς θανάτους, για την ανάγκη για κλείσιμο όλων των καταστημάτων ούτε φυσικά να λένε ότι "στα σχολεία δεν κολλάει ο κορωναϊός", λες και π.χ. όταν κάποιος νέος είναι Β" Λυκείου δεν μπορεί να κολλήσει όσο είναι σχολείο αλλά αυτό μπορεί να συμβεί εύκολα, ενάμιση χρόνο αργότερα όταν γίνει 18 και μπει σε μια σχολή.

Τον Μάρτιο ο κόσμος πείστηκε για την ανάγκη να μείνει μέσα για πολλούς λόγους. Ο φόβος του αγνώστου, οι εικόνες από Κίνα και Ιταλία και η υποστήριξη της ανάγκης να "μείνουμε σπίτι" με κοινωνικό/οικονομικά μέσα, βοήθησαν προς αυτή την κατεύθυνση. Στην παρούσα χρονική περίοδο το να "μείνουμε μέσα" δεν είναι επιλογή για την πλειοψηφία του πληθυσμού. 

Ένας δημοσιογράφος ή ένας πολιτικός που κουνάει το δάχτυλο σ' αυτούς που συνωστίζονται στα λεωφορεία ή που κατηγορεί τον υπάλληλο που βγάζει την μάσκα όταν δεν τον βλέπει κανείς, μπορεί να δουλέψει από το σπίτι του μέσω Skype ή Zoom. Πολλοί όμως δεν μπορούν να το κάνουν και αναγκάζονται να πάνε με το λεωφορείο, ενώ η χρήση μάσκας συνέχεια επί 10ωρο, 5 ή 6 φορές την εβδομάδα είναι κουραστική. 

Άρα η μόνη σωτηρία είναι ένα εμβόλιο. Υπάρχει κάποιο που να λειτουργεί;

Η μόνη λύση που υπάρχει αυτή τη στιγμή είναι απλή. Αυστηρά ΣΩΣΤΗ χρήση μάσκας όπου υπάρχει μεγάλος συγχρωτισμός και ΣΩΣΤΟ πλύσιμο των χεριών σε κάθε ευκαιρία.

Από κει και πέρα, τα εμβόλια που υπάρχουν και ξέρουμε ότι λειτουργούν απέναντι στον κορωναϊό είναι αρκετά. Αυτό το γνωρίζουμε γιατί έχουν φτάσει σε ένα πολύ καλό επίπεδο δοκιμών. Από κει και πέρα όμως είναι άγνωστο κατά πόσο αυτά τα εμβόλια:

 α) έχουν ανεκτό επίπεδο παρενεργειών για την προστασία που προσφέρουν, 

β) είναι κατάλληλα για όλο τον πληθυσμό που τα έχει μεγάλη ανάγκη και 

γ) προσφέρουν ανοσία για ένα διάστημα τέτοιο ώστε να δικαιολογείται ο όποιος κίνδυνος μπορεί να υπάρξει από την χρήση του. 

Δυστυχώς κάποια από τα ερωτήματα αυτά δεν μπορούν ν' απαντηθούν σύντομα, και επομένως όταν το εμβόλιο (ή τα εμβόλια) βγει σε κυκλοφορία, και όσο αυτό συμβαίνει, θα γίνεται περαιτέρω συλλογή στοιχείων ώστε να υπάρξει "βελτίωσή" του.

Οταν βγει το εμβόλιο δηλαδή δε θα γίνουν τα πράγματα καλύτερα;

Τα πράγματα θα γίνουν καλύτερα, αφού για ένα διάστημα το ποσοστό του πληθυσμού που θα εμβολιαστεί θα έχει μια ανοσία - αυτό θα περιορίσει τη διασπορά αλλά δε θα την εξαλείψει. Δεδομένου όμως ότι δε θα υπάρξει επάρκεια για όλο τον πληθυσμό κάθε χώρας, είναι προφανές ότι θα πρέπει να υπάρχει προσοχή για ένα διάστημα. Σταδιακά θα υπάρχει χαλάρωση, αλλά σε πρώτη φάση η κάλυψη δεν προβλέπεται να υπάρχει για πάνω από το 50% έχοντας δεδομένο ότι τα παιδιά και οι έγκυοι θα αποκλειστούν από τους πρώτους εμβολιασμούς, αφού δε θα υπάρχουν κλινικά στοιχεία γι'΄αυτές τις ομάδες.

Η ανθρωπότητα όμως θα χρειαστεί μεγάλη προσοχή και μαζικό εμβολιασμό για να εξαλείψει τον ιό. Αυτό θα είναι δύσκολο χωρίς μεγάλη επένδυση στην έρευνα, η οποία θα διασφαλίσει πρόσβαση στα δεδομένα και σ' ένα φθηνό εμβόλιο.

Γιατί υπάρχει μεγάλη αναστάτωση όμως τώρα; Γιατί ετοιμάζονται πολλές χώρες για δεύτερο lockdown;

Τα όσα ζούμε θυμίζουν έντονα την βιβλική παραβολή των "μωρών παρθένων" - την ιστορία που είπε ο Χριστός για να διδάξει στους μαθητές του, ότι αφού γνωρίζουν τις γραφές (που λένε για Δευτέρα και τελική Παρουσία) θα πρέπει να είναι έτοιμοι γι' αυτήν. Έτσι και τα κράτη παρότι ανέμεναν το δεύτερο κύμα της πανδημίας, έκαναν ελάχιστα για να προετοιμαστούν για τον ερχομό του - με ό,τι αυτό συνεπάγεται. 

Παράλληλα υπάρχει ο φόβος συνδυασμού εποχικής γρίπης και κορωναϊού, με τον πληθυσμό να πηγαίνει από την μία αρρώστια στην άλλη και ένα μεγάλο αριθμό να καταλήγει λόγω εξασθένησής του ανοσοποιητικού του και την κόπωση/υπερφόρτωση του συστήματος υγείας.

Για να μην αναφερθούμε στο φόβο "μίξης" των δύο, που θα δημιουργήσει ένα εκρηκτικό κοκτέιλ ασθένειας.

Ο ιός αυτός παραείναι "ύπουλος"και πρέπει να είμαστε προετοιμασμένοι. Το θέμα είναι αν τα γενικά lockdown θα βοηθήσουν ή θα οδηγήσουν σε μια άνευ προηγουμένου οικονομική καταστροφή η οποία θα είναι δύσκολο ν' αντιμετωπιστεί...

Κυριακή 25 Οκτωβρίου 2020

Περί νέου πτωχευτικού κώδικα ή το πως κάποιοι από ιδιοκτήτες θα γίνουν ενοικιαστές

 Ο νέος πτωχευτικός κώδικας δημιουργεί ένα καινούργιο για όσους πλέον αδυνατούν - για οποιαδήποτε λόγο - ν' αποπληρώσουν τις δανειακές τους υποχρεώσεις. Και αυτό γιατί πλέον - αμερικανοποιώντας τα πράγματα - εισάγεται ως καθεστώς η ιδιωτική πτώχευση και έτσι για όσους οφειλέτες θα πτωχεύουν (αφού κινηθούν εναντίον τους οι πιστωτές τους δηλ. οι τράπεζες) θα εκποιείται το σύνολο της περιουσίας τους για να καλύπτεται το οφειλόμενο ποσό. 

Για όσους δεν έχουν παρακολουθήσει το θέμα πρέπει να σημειωθεί ότι θεωρητικά ο νέος πτωχευτικός κώδικας έχει δικλείδες ασφαλείας για τους οφειλέτες, αλλά στην πράξη αυτοί δεν υπάρχουν: Έτσι αν και οι πενήντα πρώτες σελίδες του νομοσχεδίου αναφέρονται στις διαδικασία του εξωδικαστικού συμβιβασμού μεταξύ πιστωτών και οφειλέτη, δεν υπάρχει καμία δεσμευτικότητα για τα πιστωτικά ιδρύματα, καθώς οι τράπεζες δεν υποχρεούνται καν να απαντήσουν στην αίτηση του δανειολήπτη! 

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον έχει το άρθρο 217, που αναφέρεται στα ευάλωτα νοικοκυριά και έχει αυστηρότατα εισοδηματικά κριτήρια (το οποίο είναι λογικό ως ένα βαθμό). Γι' αυτά όμως, δεν υπάρχει ουσιαστική κάλυψη αφού προβλέπεται το δικαίωμα, αφού ρευστοποιηθούν τα λοιπά περιουσιακά τους στοιχεία, να μεταβιβάσουν την πρώτη κατοικία τους στο "Φορέα Απόκτησης και Επαναμίσθωσης", να παραμείνουν στο ακίνητο ως μισθωτές καταβάλλοντας μίσθωμα για 12 έτη. Μετά την δωδεκαετία θα μπορούν, εφόσον δύνανται, να αποκτήσουν ξανά την κυριότητα του ακινήτου καταβάλλοντας ως τίμημα επαναγοράς το ποσό που θα αντιστοιχεί τότε στην εμπορική αξία του ακινήτου τους. Επομένως, για να διατηρήσουν την κυριότητα του ακινήτου, θα έχουν συνολικά καταβάλλει: α) τις μηνιαίες δόσεις που πλήρωναν μέχρι να «κοκκινίσουν», β) τα μισθώματα 12 ετών και γ) την εμπορική αξία του ακινήτου στο τέλος της δωδεκαετίας. Και επειδή θα είναι λογικά δύσκολο το τελευταίο να συμβεί (αφού δεν θα έχουν επιπλέον περιουσία να ενεχυριάσουν), δεν αποκλείεται να πρέπει ν' απευθυνθούν εκ νέου σε τραπεζικό δάνειο  για να αγοράσουν το ίδιο σπίτι! Και όλα αυτά με τον κίνδυνο - σε περίπτωση που δεν πληρώσουν 3 ενοίκια - να βρεθούν (οριστικά) στο δρόμο.

Και βέβαια πρέπει να τονίσουμε το εξής: οι πανηγυρισμοί της κυβέρνησης ότι "δεν θα πλειστηριαστούν κατοικίες ευάλωτων νοικοκυριών, που θα ρυθμίσουν βάσει του νόμου τις οφειλές τους", προφανώς και είναι μια μεγάλη ανοησία αφού για να διενεργηθεί πλειστηριασμός, προϋπόθεση είναι ο δανειολήπτης να έχει την κυριότητα. Στην περίπτωση του νόμου, ο δανειολήπτης θα παραχωρεί μόνος του την κυριότητα, άρα δεν θα συντρέχει λόγος πλειστηριασμού! 

Κλείνοντας είναι νομίζουμε φρόνιμο να πούμε ότι το ξεκαθάρισμα "στρατηγικά κακοπληρωτών" και εκείνων που έχουν πραγματικά ανάγκη προστασίας είναι αναγκαίο. Η "λύση" όμως που δίνεται δεν είναι λύση γι' αυτούς που το έχουν ανάγκη δηλ. τους οφειλέτες. Είναι σα να διαβάζει τη λίστα του "τι θα ήθελα για τη νέα χρονιά" της Ένωσης Ελληνικών Τραπεζών! Κάτι που σε μια χώρα που έχει περάσει 3 1/2 μνημόνια και μια κρίση λόγω κορωναϊού είναι απαράδεκτο - μπορεί τους μαζικούς πλειστηριασμούς να τους γλυτώσαμε, αλλά μ' αυτό τα πράγματα θα γίνουν χειρότερα...

Τρίτη 20 Οκτωβρίου 2020

Μια κατάληψη, ο κύριος Διγαλάκης και ένα μνημείο που κάποιοι θέλουν να κάνουν με το ζόρι ξενοδοχείο...

 Ο κύριος Διγαλάκης δεν είναι άγνωστος στο τοπικό κύκλο των στελεχών της Ν.Δ. στα Χανιά. Πολιτικά ενεργός εδώ και πολλά χρόνια και σταθερά προσκείμενος στο νυν Πρωθυπουργό, εκδήλωσε νωρίς το ενδιαφέρον του να "εκτεθεί" πολιτικά ως υποψήφιος βουλευτής και εκλέχθηκε εκμεταλλευόμενος την αποπομπή του πρώην υφυπουργού Δικαιοσύνης κύριου Μαρκογιαννάκη από τα τα ψηφοδέλτια, καθώς και το γεγονός ότι λόγω νίκης της ΝΔ σε πανελλαδικό επίπεδο, το κυβερνών κόμμα θα εξέλεγε 3 βουλευτές στα Χανιά ούτως ή άλλως.

Η σταθερή υποστήριξή του στο νυν Πρωθυπουργό ανταμοίφθηκε με μια θέση στο προηγούμενο υπουργικό συμβούλιο, αυτή του αναπληρωτή Υπουργού Παιδείας. Ο λόγος της επιλογής του Υπουργείου; Ο κύριος Διγαλάκης είχε διατελέσει Πρύτανης του Πολυτεχνείου Κρήτης, στο οποίο ήταν καθηγητής στο Τμήμα Ηλεκτρονικών Μηχανικών και Μηχανικών Υπολογιστών, ενώ διατέλεσε και Πρύτανης του Ιδρύματος για 4 και κάτι χρόνια. Η θητεία του στην Πρυτανεία στιγματίστηκε από μια περίεργη απόφαση, με την οποία ουσιαστικά "παραχωρούσε" έναντι μετρίου ετήσιου ενοικίου κτίρια του Πολυτεχνείου Κρήτης σε ιδιωτική εταιρεία, για να μετατραπούν αυτά σε ξενοδοχείο. Αυτό ως πρώτη ανάγνωση δεν ήταν κακό - αφού μπορούσε ν' αναγνωστεί ως ότι "το Πολυτεχνείο Κρήτης αποφάσισε ν' "αξιοποιήσει" μέρος της περιουσίας του για να μπορέσει να ενισχύσει το διδακτικό του έργο και να μπορέσει ν' "ανεξαρτοποιηθεί" οικονομικά" (ό,τι και αν αυτό σημαίνει για ένα ίδρυμα που χρηματοδοτείται σταθερά και υποχρεωτικά λόγω Συντάγματος από τον κρατικό προϋπολογισμό). Τα προβλήματα όμως αυτής της απόφασης, ήταν άλλα: 

α) για την παραχώρηση των κτιρίων δεν είχε ακολουθηθεί η αναμενόμενη διαδικασία για δημόσια περιουσία (δηλ.ευρύς διαγωνισμός με τελική επιλογή του ανάδοχου που θα έδινε τα περισσότερα ωφελήματα για το ίδρυμα και την τοπική κοινωνία),

β) τα κτίρια βρίσκονταν σε μια από τις πλέον προνομιούχες (από πλευράς τοποθεσίας) αλλά και τουριστικά "φορτωμένες" περιοχές της πόλης των Χανίων (με τεράστια αντικειμενική και αρχαιολογική αξία), ενώ είναι χαρακτηρισμένα ως μνημεία της σύγχρονης πολιτιστικής ιστορίας της χώρας για τα οποία απαιτείται ειδική διαδικασία για οποιαδήποτε αλλαγή χρήσης τους,

γ) για το έργο υπήρξαν (υπερκομματικές) αντιδράσεις από την τοπική κοινωνία, και κυρίως 

δ) τα κτίρια αυτά είχαν παραχωρηθεί από το κράτος στο ίδρυμα για τη στέγαση των υπηρεσιών του και μόνο (χωρίς δηλαδή να έχουν αγοραστεί με χρήματα -που έτσι κι αλλιώς το ΠτΚ δεν είχε -του προϋπολογισμού του ιδρύματος). 

Αξίζει να σημειωθεί ότι το τελευταίο ισχύει για το σύνολο σχεδόν της περιουσίας του Πολυτεχνείου: Όντας ένα ίδρυμα που αγκαλιάστηκε απ' όλη την τοπική κοινωνία, προικοδοτήθηκε με σειρά δωρεών που μπροστά στο σύνολό τους λίγα πανεπιστημιακά ιδρύματα μπορούν να καυχηθούν ότι υπσστηρίχθηκαν περισσότερο. Οι περισσότερες δωρεές προς αυτό είχαν συγκεκριμένο σκοπό, με αποτέλεσμα σε περίπτωση διαφοροποίησης της χρήσης τους από αυτήν που είχε πρόθεση ο δωρητής, να είναι προσβαλλόμενες στα δικαστήρια με κίνδυνο ανάκλησής τους.  

 Όλα τα παραπάνω ήταν γνωστά στον κύριο Διγαλάκη αλλά και στη Σύγκλητου του ΠτΚ που έλαβε τη συγκεκριμένη απόφαση στα 2017 - παραταύτα, στην τούρλα των μνημονίων  (και υπό την ανοχή της κεντρικής και τοπικής εξουσίας), η απόφαση ελήφθη και κατέληξε στο συρτάρι της αναμονής. Ο λόγος; Στο ένα από τα κτίρια, υπήρχε μια από τις παλαιότερες και πιο ενεργές καταλήψεις της Κρήτης, η περίφημη "Rosa Nera". Με την αστυνομία να μην ασχολείται και το Πολυτεχνείο να μην επιδιώκει (ανοιχτά) το "άδειασμά" της, τα πράγματα έμειναν στάσιμα για χρόνια. Είναι αλήθεια ότι και η τοπική κοινωνία (που αντέδρασε αρνητικά στο άκουσμα της απόφασης) δε ξεσηκώθηκε μαζικά γιατί υπήρχε η πίστη ότι "η κατάλειψη δεν πρόκεται ν' αδειάσει και η απόφαση θ' ακυρωθεί στην πράξη" (όπως πίστεψε δηλαδή ότι θα συνέβαινε και με τα μνημόνια). Όμως τα χρόνια πέρασαν, ο Μητσοτάκης έγινε Πρωθυπουργός, ο Χρυσοχοϊδης (γνωστός για τη θέση του απέναντι στις καταλήψεις) πήρε θέση στο Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη, ενώ και ο κ. Διγαλάκης μπαίνοντας στην κυβέρνηση δεν ήταν πλέον κάποιος "τυχαίος" πρύτανης αλλά ένας υφυπουργός και βουλευτής. Παράλληλα ο κύριος Διγαλάκης δεν ήταν διαθετιμένος ν' αφήσει τα πράγματα ως έχουν και ήταν αποφασισμένος να τηρήσει την υπόσχεση του προς τους επενδυτές που είχε βρει για να μετατρέψουν το λόφο Καστέλι σε προνομιακό boutique ξενοδοχείο. ΄Έτσι ασκώντας πίεση προς όλες τις πλευρές, κατάφερε στο να γίνει μια επιχείρηση και να διωχθούν οι καταληψίες κακής κακώς...

Εκεί κάπου τα πράγματα πήραν μια τροπή που πιθανόν ούτε ο ίδιος ο κύριος Διγαλάκης θα περίμενε να δει: η συντριπτική πλειοψηφία της τοπικής κοινωνίας (με σύσταση επιτροπής στην οποία συμμετέχουν και συνοδοιπόροι του κυρίου Διγαλάκη στη ΝΔ), σχεδόν όλα τα τοπικά ΜΜΕ (με ορισμένα απ' αυτά να βγάζουν στη φόρα σειρά εγγράφων που αποδεικνύουν τις νομικά αβάσιμες αιτιάσεις της Συγκλήτου και να θέτουν το θέμα στη σωστή του βάση), την τοπική αυτοδιοίκηση, συλλόγους και οργανισμούς βρέθηκαν απέναντί του, αντιδρώντας με πάθος στο σχέδιο για ξενοδοχοποίησή του λόφου. Η δε τοπική και μη αυτοδιοίκηση ήρθε και με συγκεκριμένες προτάσεις έδωσε διέξοδο στο "αδιέξοδο" που η Σύγκλητος (η οποία υπάρχει γιατί μια κοινωνία στήριξε με όλες της τις δυνάμεις το ίδρυμα στα Χανιά) είχε περιέλθει από δικές τις αστοχίες.

Η αντίδραση του ίδιου και του Πολυτεχνείου ήταν σπασμωδική. Ξεσήκωσε τους πολιτικούς του φίλους να μαζέψουν υπογραφές "υπέρ" της ξενοδοχοποίησης (που ως σύνολο υπολείπονται κατά πολύ το αριθμό εκείνων που που αντιδρούν σε αυτή), έβαλε την Σύγκλητο να "επιβεβαιώσει" την απόφαση (στηριζόμενη σε ρήτρες που θα υπάρξουν αν δε γίνει το έργο) και προσπάθησε να οδηγήσει το θέμα στην κεντρική πολιτική σκηνή, πιέζοντας για κυβερνητική στήριξη στο ανώτατο επίπεδο (χωρίς επιτυχία). Κουβέντα για τις αντιδράσεις, για το περίεργο γεγονός ότι η εταιρεία έχει μετοχικό κεφάλαιο που υπολείπεται κατά πολύ το ποσό που θα χρειαστεί να επενδύσει (από την τσέπη της) για το έργο όπως και για το γεγονός ότι στα σχέδια που είχε αναρτήσει στο site της ο "χώρος περιπάτου και αναψυχής" που υποσχόταν ήταν μια τεραστίων διαστάσεων πισίνα, όσο και για το γεγονός ότι η κυβέρνηση γνωρίζει για το πόσο πολύ "μπάζει" το συγκεκριμένο θέμα από τα 2017. Θα μας πείτε "η κυβέρνηση άλλαξε", το οποίο είναι σωστό, αλλά θ' απαντήσουμε ότι υποτίθεται ότι το κράτος έχει συνέχεια και όταν μια υπηρεσία του κράτους έχει λάβει θέση για ένα συγκεκριμένο θέμα (στηριγμένο στα υπάρχοντα στοιχεία), δε θα είναι εύκολο ν' αλλάξει, εκτός και αν ο κύριος Διγαλάκης βγάλει κάποιο έγγραφο-"λαγό από το καπέλο του" που ν' ακυρώνει τα προηγούμενα...

Το τι θα γίνει στο τέλος αναμένεται να το δούμε. Εδώ δεν έχουμε κάποιους "άπλυτους" καταληψίες και απέναντι την "έννομη τάξη": η υπόθεση "μυρίζει" άσχημα, υπάρχει σειρά ερωτημάτων (17 τον αριθμό!) στην υπόθεση που παραμένουν αναπάντητα,  ενώ υπάρχουν εναλλακτικές λύσεις ώστε και την ύστατη στιγμή να μην αποξενωθεί πλήρως ένα πανεπιστημιακό ίδρυμα από την κοινωνία με την οποία υποτίθεται έχει συνταχθεί, και όλα αυτά στο βωμό προσωπικών στοιχημάτων και καπρίτσιων της νυν και πρώην Πρυτανείας. Η χώρα δεν έχει ανάγκη από καθηγητές-"ξερόλες", αλλά από ακαδημαϊκούς που είναι κοντά στις τοπικές κοινωνίες και αποφεύγουν δογματισμούς που ταιριάζουν μόνο σε ιεράρχες.

Δευτέρα 12 Οκτωβρίου 2020

Έξι λόγοι για τους οποίους η Γερμανία υποστηρίζει πάντα την Τουρκία στις διαμάχες της με την Ελλάδα και την Κύπρο...

Σε συνέχεια της τιμωρητικής διάθεσης της Ε.Ε. απέναντί στην χώρα μας στην πρόσφατη σύνοδο κορυφής, ας παρουσιάζουμε ένα εξαιρετικό άρθρο του Βασίλη Γαλούπη από την εφημερίδα "Το Ποντίκι" σχετικά με τους λόγους για τους οποίους η Γερμανία υποστηρίζει την Τουρκία. Εμείς θα προσθέσουμε ότι η Γερμανία (και οι προπομποί της) βρέθηκε απέναντί μας, σε όλες τις ελληνοτουρκικές διαμάχες, με χαρακτηριστικότερες τις περιπτώσεις του 1922 στην Μικρά Ασία και του 1974 στην Κύπρο:

 "... Φαινομενικά Γερμανία και Τουρκία αποτελούν δυο ασύνδετους «κόσμους», όμως, αν ξύσει κάποιος κάτω από την επιφάνεια, θα βρει πολύ ισχυρούς διαχρονικούς δεσμούς που εξηγούν και για ποιον λόγο η Μέρκελ – όπως και πολλοί προκάτοχοί της με άλλους Τούρκους Προέδρους και πρωθυπουργούς – όχι μόνο κάνει τα στραβά μάτια στο πολυεπίπεδο μπούλινγκ του Ερντογάν, αλλά βάζει και το στήθος της μπροστά ώστε η χώρα του να μην τιμωρηθεί με κυρώσεις.

Για να υπερασπιστεί αυτήν τη σχέση δεν διστάζει να εκνευρίσει ακόμα και τον Μακρόν, ο οποίος έφτασε απαυδισμένος να απειλήσει στη σύνοδο ότι «αν δεν βάλετε κυρώσεις εσείς, θα τις βάλω μόνος μου».

1. Η ισλαμική διείσδυση

Τις δυο δεκαετίες μετά το 1945 οι χώρες της δυτικής Ευρώπης πήραν ως εργάτες εκατοντάδες χιλιάδες μετανάστες από μακρινά μέρη. Η Βρετανία Πακιστανούς από τα βουνά του Κασμίρ και τα υψίπεδα του Μπανγκλαντές. Η Γαλλία στράφηκε στις περιοχές της στη Βόρεια Αφρική. Και η Γερμανία εισήγαγε εργάτες από την Ανατολία της Τουρκίας.

Υποτίθεται ότι αυτοί οι Τούρκοι θα έφευγαν από τη Γερμανία όταν θα τελείωνε η δουλειά τους. Αντί γι’ αυτό, έφεραν και τις οικογένειές τους. Η Γερμανία χρονοτρίβησε μέχρι να δώσει υπηκοότητα σε αυτούς και στα παιδιά τους, που γεννήθηκαν στη Γερμανία, αλλά στο τέλος το έκανε.

Συνολικά στη Γερμανία βρίσκονται σήμερα σχεδόν 4 εκατομμύρια Τούρκοι. Σε καμία άλλη χώρα δεν ζουν περισσότεροι Τούρκοι, εκτός φυσικά της Τουρκίας. Η Άγκυρα χρησιμοποιεί διάφορους τρόπους για να προβάλει τη δική της εκδοχή του Ισλάμ, να διατηρεί τη διασπορά της πιστή στη «μαμά Τουρκία» και να ενισχύει την επιρροή της στη Γερμανία.

Ένας από αυτούς είναι τα τζαμιά που ελέγχει εντός Γερμανίας, 900 τον αριθμό. Το μεγαλύτερο βρίσκεται στην Κολωνία, στη Βόρεια Ρηνανία - Βεστφαλία, το γερμανικό κρατίδιο με τη μεγαλύτερη συγκέντρωση μουσουλμάνων. Είναι χωρητικότητας 1.200 ατόμων, κόστισε 20 εκατ. ευρώ και άνοιξε τον Σεπτέμβριο του 2018 με πολλές φανφάρες.

Στην πράξη η Τουρκία ενδιαφέρεται να αυξήσει την επιρροή της στη Γερμανία και την υπόλοιπη Ευρώπη. Η θρησκεία προσφέρεται για την πολιτική της. Στα εγκαίνια του τεράστιου τζαμιού στην Κολωνία τον Σεπτέμβριο του 2018 ο Ερντογάν και οι εκπρόσωποι του θρησκευτικού κατεστημένου του προκάλεσαν αναστάτωση όταν απέκλεισαν προκλητικά την είσοδο στους τοπικούς αξιωματούχους που είχαν υποστηρίξει την ανέγερση του τζαμιού. Το επεισόδιο φόβισε τους Γερμανούς.

Όλο και περισσότερο τα τουρκικά τζαμιά χρησιμοποιούνται για πολιτικούς σκοπούς. Το κήρυγμα αντανακλά τη στροφή της Τουρκίας προς έναν επιθετικό, απόλυτο και σκληροπυρηνικό Ισλαμισμό. Όπως είχε δηλώσει πρόσφατα Ευρωπαίος διπλωμάτης, «η Τουρκία, έχοντας επί δεκαετίες προσπαθήσει και αποτύχει να μπει στην Ε.Ε., τώρα προσπαθεί να μπει στη Δύση μέσω των τζαμιών της».

Ας μην ξεχνάμε ότι η χώρα που αντιδρούσε περισσότερο στην προοπτική της τουρκικής ένταξης στην Ένωση ήταν πάντα η Γερμανία, αφού δεν ήθελε την είσοδο στην Ε.Ε. ενός κράτους πληθυσμιακά μεγαλύτερου από αυτήν.

2. Οι Τούρκοι ψηφοφόροι

Το 2016, όταν οι εντάσεις κορυφώνονταν στην Τουρκία λόγω του αποτυχημένου πραξικοπήματος, άρχισαν να ταράζουν και τη Γερμανία. Στις 31 Ιουλίου εκείνης της χρονιάς 40.000 άτομα συγκεντρώθηκαν σε μια διαδήλωση υπέρ του Ερντογάν στην Κολωνία, που διοργανώθηκε από διεθνείς λομπίστες του κυβερνώντος κόμματος AKP.

Η συγκέντρωση έδειχνε την κλίμακα της υποστήριξης των Τούρκων της Γερμανίας προς τον νεοσουλτάνο, αλλά και τις δυσκολίες που θα αντιμετώπιζαν οι Γερμανοί πολιτικοί εάν μιλούσαν εναντίον του.

Από τα σχεδόν 4 εκατομμύρια άτομα τουρκικής καταγωγής που ζουν στη Γερμανία, οι μισοί διατηρούν την τουρκική υπηκοότητα, γεγονός που πρακτικά καθιστά τη Γερμανία την τέταρτη μεγαλύτερη εκλογική περιφέρεια της Τουρκίας.

● Από τους 570.000 Τούρκους της Γερμανίας που ψήφισαν το 2015 στις τουρκικές εκλογές, το 60% επέλεξε το κόμμα του Ερντογάν, ο οποίος πήρε έτσι μεγαλύτερο ποσοστό στη Γερμανία παρά μέσα στην πατρίδα του.

● Από τα 3.000 τζαμιά στη Γερμανία τα 2.000 είναι τουρκικά και από αυτά τα 900 χρηματοδοτούνται από το DITIB (παρακλάδι του Diyanet), μοχλό της τουρκικής κυβέρνησης, που στέλνει και τους ιμάμηδες από την Τουρκία.

● Η πλειονότητα των Τούρκων της Γερμανίας δεν έχει ενσωματωθεί στη γερμανική κοινωνία. Σήμερα, όμως, οι τουρκικής καταγωγής ψηφοφόροι είναι περίπου 2 εκατ. και ψηφίζουν στις γερμανικές εκλογές. Στην πλειονότητά τους είναι οπαδοί του Ερντογάν. Συνεπώς είναι καθοριστικός ο ρόλος τους στο εκλογικό αποτέλεσμα της Γερμανίας, κάτι που λαμβάνουν υπ’ όψιν όλα τα γερμανικά κόμματα.

3. Ο μεταναστευτικός εκβιασμός

Το 2015, περίπου 1,2 εκατομμύρια μετανάστες μπήκαν στη Γερμανία πριν κλείσει η βαλκανική οδός και πριν η ευρωπαϊκή συμφωνία με την Τουρκία, το 2016, μειώσει τις ροές με αντάλλαγμα χρήματα.

Μπορεί η εισροή των μεταναστών και προσφύγων να έμοιαζε ταιριαστή με τις ανάγκες των γερμανικών εταιρειών, που κάποιες προέβλεπαν τότε ένα «οικονομικό θαύμα», αλλά οι μετανάστες ποτέ δεν ενσωματώθηκαν ικανοποιητικά, ενώ άρχισαν να δημιουργούνται σοβαρά πολιτικά προβλήματα στη χώρα (άνοδος της ακροδεξιάς AfD, δυσφορία στη γερμανική κοινωνία κ.λπ.).

Η Μέρκελ άνοιξε τα σύνορά της θέλοντας ουσιαστικά να εξυπηρετήσει – πάλι – τα οικονομικά συμφέροντα της χώρας της, αλλά ο πολιτικός αντίκτυπος που πυροδοτήθηκε ήταν καταλυτικός. Συνεχίζει, λοιπόν, να φοβάται μια έκρηξη των εισροών προς την Ευρώπη από μια δυσαρεστημένη Τουρκία. Χαρτί το οποίο παίζει διαρκώς ο Ερντογάν εκβιάζοντας με αυξημένες ροές.

4. Μπίζνες και τράπεζες

Μια κατάρρευση της τουρκικής οικονομίας θα πονούσε ιδιαίτερα τη Γερμανία, αλλά όχι μόνο αυτήν.

● Σχεδόν 10 δισ. δολ. επενδύσεις και 7.500 επιχειρήσεις γερμανικών συμφερόντων βρίσκονται στην τουρκική επικράτεια.

● Πάνω από 7.400 επιχειρήσεις στην Τουρκία έχουν χρηματοδοτηθεί από γερμανικές τράπεζες.

● Οι γερμανοτουρκικές επιχειρήσεις στη Γερμανία ανέρχονται σε 80.000.

● Μόνο το 2019 οι γερμανικές εξαγωγές όπλων προς την Τουρκία έφταναν σχεδόν τα 400 εκατ. δολ.

● Ο όγκος του εμπορίου μεταξύ των δύο χωρών ανήλθε περίπου στα 40 δισ. δολάρια (2017) αντιπροσωπεύοντας περίπου το 1,5% του γερμανικού διεθνούς εμπορίου και το 10% του αντίστοιχου τουρκικού. Οι συνολικές εξαγωγές της Γερμανίας (2017) ανήλθαν σε περίπου 1,4 τρισ. δολάρια, ενώ οι τουρκικές εξαγωγές, αντίστοιχα, σε 156 δισ. δολάρια. Το 2019 οι γερμανικές εξαγωγές προς την Τουρκία προσέγγισαν τα 22 δισ. δολ.

● Αν και για την Τουρκία η Γερμανία αποτελεί την πρώτη χώρα για τις εξαγωγές της, για τη Γερμανία η Τουρκία βρίσκεται στη 16η θέση.

● Το 2019 η Τουρκία παρέμεινε ο Νο 1 εισαγωγέας γερμανικών όπλων, παρά το γεγονός ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση ψήφισε τον περιορισμό των πωλήσεων όπλων στην Τουρκία. Μόνο τους πρώτους οκτώ μήνες του έτους οι συμβάσεις ήταν ύψους 250,4 εκατ. ευρώ. Σύμφωνα με «διαρροές» στον γερμανικό Τύπο, για το σύνολο του 2019 η Τουρκία παρέλαβε όπλα αξίας 388,6 εκατ. δολ.

Το ενδεχόμενο επιβολής ευρωπαϊκών κυρώσεων στην Τουρκία, το οποίο η Γερμανία ούτε καν θέλει να το συζητάει όπως φάνηκε και στην τελευταία σύνοδο κορυφής, θα αποτελούσε σημαντικό πλήγμα για την οικονομία της, αλλά η Ε.Ε. φοβάται για τις συνέπειες στις ευρωπαϊκές τράπεζες που βρίσκονται εκτεθειμένες στο... ξεχειλισμένο πια τουρκικό χρέος.

Ο γερμανικός Τύπος ανησυχούσε ακόμα και για ένα ντόμινο κρίσης σε μεγάλες τράπεζες της Ευρώπης που έχουν επενδύσει στο τουρκικό χρέος, με απόδοση 12% - 14%, αλλά και στις ευρωπαϊκές επιχειρήσεις που δραστηριοποιούνται στην Τουρκία. Ο γερμανικός τραπεζικός τομέας, πάντως, είναι λιγότερο εκτεθειμένος στην Τουρκία σε σχέση με τη Γαλλία ή την Ισπανία.

Η συνολική έκθεση των διεθνών τραπεζών σε τουρκικά κρατικά ομόλογα και εταιρείες ήταν κατά το πρώτο τρίμηνο του 2020 πάνω από 180 δισ. δολ. σύμφωνα με την Τράπεζα Διεθνών Διακανονισμών (ΒΙS), με τις ευρωπαϊκές τράπεζες να έχουν το μεγαλύτερο μέρος.

Οι ισπανικές τράπεζες έχουν επενδύσει 62 δισ. δολάρια, οι γαλλικές 29 δισ. δολ, οι βρετανικές 12, οι γερμανικές 11 και οι ιταλικές 9 δισ. δολ. Αντίστοιχα είναι τα ποσά και των άμεσων εταιρικών επενδύσεων, όπου οι γερμανικές διατηρούν τα πρωτεία.

5. Μια στρεβλή αντίληψη

Όπως έχει δηλώσει ο Πολωνός ευρωβουλευτής Σικόρσκι, στα θέματα της εξωτερικής και της αμυντικής πολιτικής «η Γερμανία κάνει πάντα πολύ λίγα και πολύ αργά». Η Γαλλία, υπό τον Μακρόν, προσαρμόστηκε πιο γρήγορα από ό,τι το Βερολίνο στη νέα πραγματικότητα, με την απόσυρση της εγγύησης ασφαλείας των ΗΠΑ από την Ευρώπη και την τουρκική επιθετικότητα στη Μεσόγειο.

Έστω και δειλά ή απρόθυμα, η Γερμανία αρχίζει τουλάχιστον να αποδέχεται την άποψη Μακρόν ότι η Ευρώπη θα πρέπει να κάνει περισσότερα για τον εαυτό της, αλλά και για την ιδέα περί «ευρωπαϊκής κυριαρχίας», που στο παρελθόν προκαλούσε μειδιάματα στο Βερολίνο, επειδή αρέσκεται στα οφέλη, αλλά όχι στο κόστος μιας ευρωπαϊκής ηγεσίας.

Η μεγαλύτερη ίσως αυταπάτη της Γερμανίας είναι ότι το εμπόριο και η οικονομία μπορούν να απομονωθούν από τη γεωπολιτική. Η στάση της Γερμανίας προς την Τουρκία, η έμπρακτη θέσπιση αυστηρών ορίων από την Ε.Ε. στην επιθετικότητα της Τουρκίας κατά της κυριαρχίας ευρωπαϊκών χωρών (Ελλάδας, Κύπρου) και άλλα θέματα, όπως π.χ. ο αγωγός φυσικού αερίου από τη Ρωσία ή το κινεζικό 5G, είναι, εκτός από οικονομικά, κυρίως πολιτικά πρότζεκτ.

Η Φραντσίσκα Μπράντνερ, βουλευτής των Πρασίνων, δήλωσε χαρακτηριστικά: «Η υπόλοιπη Ευρώπη δεν πρόκειται να γίνει πιο κυρίαρχη αν η Γερμανία ακολουθεί πάντα την οδό των εθνικών της συμφερόντων». Όπως, για παράδειγμα, διαφαίνεται και από τη συναντίληψη μεταξύ Άγκυρας - Βερολίνου - Μόσχας π.χ. στο Λιβυκό, αλλά και στην ενεργειακή τους συνεργασία, με στάση καθαρά φιλογερμανική και σαφώς «υπονομευτική» για τα συμφέροντα της υπόλοιπης Ευρώπης.

6. Συμμαχία με ιστορικό βάθος

Οι γερμανοτουρκικές γεωπολιτικές και οικονομικές σχέσεις ανάγονται από την εποχή των αυτοκρατοριών, της Γερμανικής και της Οθωμανικής, και συνεχίζονται μέχρι σήμερα. Οι σχέσεις αυτές είναι πολιτικές, στρατιωτικές και οικονομικές. Η μία είχε ανάγκη την άλλη καθώς:

● Όταν η Γερμανική Αυτοκρατορία προσπαθούσε να ανταγωνιστεί τις μεγάλες δυτικές δυνάμεις, Αγγλία και Γαλλία, χρειαζόταν την Οθωμανική, κυρίως γεωστρατηγικά.

● Όταν η Οθωμανική, από την πλευρά της, πάλευε να αποφύγει κάθε τρεις και λίγο την πολιτική και οικονομική κατάρρευση, συχνά απευθυνόταν στους Γερμανούς για να λύσει τα προβλήματα. Ο πρώτος οικονομικός εταίρος της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας στην Ευρώπη ήταν η Γερμανία.

Τον Ιούλιο του 1941, αθετώντας υποχρεώσεις που είχε αναλάβει έναντι άλλων ευρωπαϊκών χωρών μέσω επίσημων συνθηκών, η Τουρκία υπέγραψε σύμφωνο φιλίας με τη ναζιστική Γερμανία. Τυπικά διακήρυττε ουδετερότητα αλλά πίσω από κλειστές πόρτες η Τουρκία διαπραγματευόταν την ένταξή της στον πόλεμο στο πλευρό της Γερμανίας έναντι εδαφικών ανταλλαγμάτων.

Από τα ελληνικά εδάφη ζητούσε να πάρει τα Δωδεκάνησα, τα νησιά του ανατολικού Αιγαίου, την Κύπρο, το λιμάνι της Θεσσαλονίκης κ.ά. Παρόμοια παζάρια έκανε και με τους Άγγλους, αφού δεν ήξερε πού θα «κάτσει η μπίλια» όσον αφορά την έκβαση του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου.

Έχοντας κάνει ό,τι μπορούσε για να εξασφαλίσει τη στήριξη των γερμανικών στρατευμάτων στη διάρκεια του πολέμου, στις 23 Φεβρουαρίου 1945, όταν δηλαδή η συντριβή των ναζί είχε «κλειδώσει», η Τουρκία κήρυξε τον πόλεμο κατά της Γερμανίας. Για τα μάτια του κόσμου..."