Παρασκευή 24 Απριλίου 2020

Κορωναϊός ή όχι - κάποιοι άνθρωποι δεν αλλάζουν ποτέ: το παράδειγμα του Άδωνι Γεωργιάδη

Ο Άδωνις Γεωργιάδης είναι ένας έξυπνος άνθρωπος. Δούλεψε σκληρά στη ζωή του και παρά το ότι δεν ήταν από πολιτικό "τζάκι", κατάφερε και μπήκε στην κεντρική πολιτική σκηνή, καταλήγοντας αντιπρόεδρος στην ΝΔ (υπεύθυνος για το κοινοβουλευτικό έργο του κόμματος), έναν πολιτικό σχηματισμό του οποίου δε θα περνούσε την πόρτα 30 χρόνια πριν και το οποίο ύβριζε για πολλά χρόνια, όσο ήταν υπαρχηγός του Γιώργου Καρατζαφέρη.
Βέβαια αυτό δεν έγινε από μόνο του. Κατάφερε να εκμεταλλευτεί τις πολιτικές συγκυρίες προς όφελός του, κουβαλώντας ένα ακροδεξιό πολιτικό κοινό μαζί του, το οποίο είναι χρήσιμο για την ΝΔ, σε μια εποχή που η λαϊκή ακροδεξιά έχει καταφέρει να μπει στην κεντρική πολιτική σκηνή και να έχει λόγο στην χάραξη πολιτικών της Ελλάδας. Επίσης έκανε την κωλοτούμπα τέχνη: Δείτε για παράδειγμα τι έλεγε για τον Κυριάκο Μητσοτάκη λίγο πριν εγκαταλείψει το ΛΑΟΣ για τη ζεστή αγκαλιά της ΝΔ:
  


Έκανε καριέρα παίζοντας με τ' αντι-αριστερά αντακλαστικά του πολιτικού του ακροατηρίου, πουλώντας "πατριωτισμό" όπου μπορούσε, αλλά ψηφίζοντας νομοσχέδια που ο ίδιος χαρακτήριζε "αντιεθνικά" και με τα δύο χέρια. Το καλύτερο του είναι οι ευκαιρίες για να προβάλλει τις αρχαιο-βυζαντινές γνώσεις του, που όμως πολλές φορές καταλήγουν στην πλήρη γραφικότητα:

Ως υπουργός δεν έχει να επιδείξει ιδιαίτερο έργο. Το πρόσφατο παράδειγμα της πομπώδους προβολής μιας συνάντησης με ομάδα απατεώνων που τον επισκέπτηκαν σαν μεγαλοεπενδυτές τα λέει όλα. Αλλά δε νομίζουμε ότι ο Κυριάκος τον έχει για να παράξει έργο - όπως δεν τον είχε και ο Αντώνης Σαμαράς παλιότερα (διαβάστε εδώ για περισσότερες λεπτομέρειες). Δεν είναι εξάλλου από εκείνους που θα "φάνε" κρατικό χρήμα, προσέχει τους φίλους του (αφού έχει βολέψει κόσμο και κοσμάκη σε κρατικές θέσεις όπως το δικηγόρο-ΟΥΚα Πλεύρη στον Εθνικό Οργανισμό Φαρμάκων στην προηγούμενη υπουργική του του θητεία), αν και δεν τιμάει τους μέντορές του - με αποκορύφωμα τη συμπεριφορά του απέναντι στον Γιώργο Καρατζαφέρη (ο οποίος δε λέει και τα καλύτερα για το "πνευματικό" τέκνο του). Επίσης είναι καλός στη διαστρέβλωση της αλήθειας (θυμηθείτε εδώ ένα χαρακτηριστικό περιστατικό) και στη διαχείρηση της εικόνας του (προβάλλοντας τον εαυτό του σε κάθε ευκαιρία). Στοιχεία δηλαδή που είναι ό,τι πρέπει για ένα κορυφαίο πολιτικό στέλεχος με ρόλο "αποπροσανατολιστή".

Το καλύτερό του όμως είναι όταν του δίνεται η ευκαιρία να προασπιστεί του "έργου" του κόμματος του. Εκεί τα δίνει πραγματικά όλα, ειδικά όταν απέναντί του βρίσκονται οι "αριστεροί του ΣΥΡΙΖΑ", μπροστά τους οποίους βγάζει τον ΕΔΕΣίτη (μην πούμε τον ταγματασφαλίτη) που έχει καλά κρυμμένο μέσα του. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η υπόθεση "Σκοιλ Ελικικού": Μια κλασική απόδειξη του "η κρίση δημιουργεί ευκαιρίες", όπου το κράτος προκειμένου να ενισχύσει μια σειρά ελεύθερων επαγγελματιών με ευρωπαϊκά κονδύλια, στην εποχή του κορωναϊού, αποφάσισε να δημιουργήσει προγράμματα "τηλεκατάρτισης" για δεξιότητες που (για τη συντριπτική πλειοψηφία των ενισχυομένων) ήδη υπήρχαν. Η προχειρότητα των προγραμμάτων ήταν τέτοια (κλασικό παράδειγμα οι μεταφράσεις Google που οδήγησαν σε γελοιότητες τύπου "Σκοιλ Ελικικού") που ακόμα και κάποια φιλοκυβερνητικά ΜΜΕ δεν κρατήθηκαν και "έβγαλαν στα μανταλάκια" την υπόθεση. Το ενδιαφέρον της ιστορίας ήταν ότι η πλειοψηφία των ιδιοκτητών των ΚΕΚ που πήραν τα προγράμματα ήταν "παιδιά της ΝΔ" - αλλά η γελοιότητα ήταν τέτοια που ακόμα σε μια άκρως διαπλεκόμενη κατάσταση όπως αυτή, το γεγονός δεν μπορούσε να μείνει κρυφό. Εκεί κάπου εμφανίστηκε και ο Άδωνις. Μπορεί το πρόγραμμα να μην τον απασχολούσε άμεσα (αφού ήταν αρμοδιότητα του Υπουργείου Εργασίας), αλλά εκείνος ως άλλος Ζορρό (τύπου Ψωμιάδη), και συνεχίζοντας να τηρεί πιστά το ρόλο του ως "μαϊντανού" φρόντισε να ξεκινήσει εκστρατεία συκοφάντισης όλων εκείνων που παρουσίαζαν την υπόθεση με τα (μελανά) χρώματα που της άρμοζε:


Αντί λοιπόν ο Άδωνις ν' ασχοληθεί με τα του υπουργείου του και να βρει ένα τρόπο να ενισχυθεί καμιά επένδυση στην Ελλάδα που να ΜΗΝ έχει σχέση με τον τουρισμό (δεδομένου ότι ο Άδωνις κινδυνεύει να μείνει στην ιστορία ως ο Υπουργός που πλήρωσε "επενδυτές" για να χτίσουν ξενοδοχείο στην Ακρόπολη) ή έστω τέλος πάντων να κάνει μια διαφοροποίηση της στάσης του λόγω κορωναϊού (ηρεμώντας για λίγο), συνέχισε στο ίδιο μοτίβο, στηρίζοντας το πρόγραμμα και λέγοντας ότι τα ΚΕΚ που θα έπαιρναν τα προγράμματα του Βρούτση είναι τα ίδια που έπαιρναν προγράμματα και επι ΣΥΡΙΖΑ.

Τελικά βέβαια ο Κυριάκος πήρε χαμπάρι το ρεζιλίκι της υπόθεσης και ζήτηση την απόσυρση των προγραμμάτων. Εκτοτε ο πολυπράγμων Αδωνις έχει πάρει "ρεπό". Ελπίζουμε αυτό να κρατήσει πολύ και να πήρε το μάθημά του, πράτοντας αυτό που έλεγαν οι (πολυαγαπημένοι του) αρχαίοι πρόγονοί μας: "Κρείττον του λαλείν το σιγάν": Κοινώς "το να βγάζει κανείς το σκασμό, είναι καλύτερο από το να μιλάει"...

Κυριακή 5 Απριλίου 2020

Ιστορίες της εποχής του κορωναϊού: Θεωρίες συνωμοσίας για την προέλευση της πανδημίας

Ταυτόχρονα με την εμφάνιση του κορωναϊού, εμφανίστηκε και μια μεγάλη σειρά θεωριών συνωμοσίας που προσπαθούσαν να εξηγήσουν την προέλευσή του. Οι δε θεωρίες αυτές βρήκαν πολλές φορές πρόσφορο έδαφος και σε επίπεδο κυβερνητικών στελεχών. Ξεκινώντας από τους Κινέζους που σ' επίπεδο τοπικών αξιωματούχων κατηγορούσαν τις ΗΠΑ ότι ο κορωναϊός ήταν αποτέλεσμα πειραμάτων του αμερικανικού στρατού που απελευθερώθηκε για ν' ανακόψει το "κινέζικο θαύμα" και συνεχίζοντας με τον Τράμπ που ονόμασε ανοιχτά τον ιό ως "κινέζικο" αφήνοντας αιχμές για δόλο στον τρόπο αντιμετώπισης του, στην αρχή της κρίσης, δεν μπορεί να προκαλεί έκπληξη ότι τέτοιες θεωρείες βρήκαν πρόσφορο έδαφος σε πολλούς ανθρώπους, που προσπαθούσαν να εξηγήσουν το πως η ζωή τους άλλαξε - σχεδόν "ξαφνικά" - σε τόσο μεγάλο βαθμό, χωρίς οι ίδιοι να μπορούν να κάνουν κάτι για ν' αλλάξουν τα πράγματα.
Έτσι διαβάζουμε για το πως το 5G δίκτυο βοηθάει στην "εξάπλωσή" του, στο πως ο Μπιλ Γκέιτς "χρηματοδότησε" την δημιουργία του, για το πως ο κορωναϊός έχει δημιουργηθεί "χρόνια πριν"σε εργαστήριο (τη στιγμή που δεκάδες έρευνες έχουν αποδείξει με αδιάσειστα στοιχεία ότι ο ιός μεταδόθηκε από ζώα σε ανθρώπους) και απλά τώρα βγήκε "εκτός ελέγχου" (χρησιμοποιώντας ως απόδειξη την ένδειξη που υπάρχει στο Dettol ότι "εξαφανίζει" από επιφάνειες τους κορωναϊούς  - παραβλέποντας ότι πριν την εμφάνιση του COVID-19 υπήρχαν άλλοι γνωστοί κορωναϊοί που επηρεάζουν τον ανθρώπινο οργανισμό) κ.ο.κ. Η λίστα είναι ατελείωτη.
Στο όργιο παραπληροφόρησης βοήθησαν και αρκετοί επιστήμονες που εκφράζοντας - πολλές φορές επιστημονικά αναπόδεικτες στην συγκεκριμένη περίπτωση - προσωπικές απόψεις όσο αφορά τη διάδοση και την αντιμετώπιση του κορωναϊού, οδήγησαν στον πανικό ή την υπερβολική αισιοδοξία.
Κάποιες φορές όμως τα πράγματα είναι πολύ πιο απλά απ' όσο μπορεί κανείς να φανταστεί και δεν χρειάζεται καμία θεωρία συνωμοσίας για να εξηγήσει το πως φτάσαμε στο σήμερα.
Τις τελευταίες 2-3 δεκαετίες ο άνθρωπος κάνει μια πρωτοφανή - έμμεση και άμεση - επίθεση στο οικοσύστημα του πλανήτη. Οι πάγοι στην Σιβηρία, την Γροιλανδία, την Ανταρκτική και τον Καναδά λιώνουν με ταχύτατους ρυθμούς, όχι μόνο ανεβάζοντας τη στάθμη του νερού παγκόσμια και διαταρράσοντας τα οικοσυστήματα, αλλά και απελευθερώνοντας βακτήρια που ήταν καλυμμένα στον πάγο για εκατομμύρια χρόνια  -βακτήρια και μικροοργανισμούς με τα οποία ο άνθρωπος δεν είχε έρθει ποτέ σ' επαφή. Παρθένα και αρχέγονα δάση στην Ασία, την Αφρική και τον Νότια Αμερική εξαφανίζονται δίνοντας χώρο σε δρόμους, χωριά, πόλεις και χωράφια για τους ανθρώπους - εκθέτοντας τον όμως παράλληλα σε ασθένειες, ιούς και βακτήρια για τα οποία ο οργανισμός μας δεν έχει αναπτύξει άμυνες. Το ίδιο συμβαίνει και με την μόλυνση και την υπεραλίευση των θαλασσών.
Αυτό όμως είναι μόνο η μία πλευρά του προβλήματος.
Αν αυτό συνέβαινε σε μια άλλη σχετικά σύγχρονη εποχή, οποιοσδήποτε ιός θα μπορούσε ν' αντιμετωπιστεί με μια σκληρή καραντίνα - τη μόνη σίγουρη μέθοδο που εφαρμόζεται σε τέτοιες περιπτώσεις από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα - και την ταυτόχρονη προσπάθεια για εύρεση θεραπείας.
Στην εποχή μας όμως, στην οποία κάποιος μπορεί να βρεθεί από την μία άκρη του κόσμου στην άλλη σε λιγότερο από 48 ώρες και όπου όλα θυσιάζονται στο βωμό του κέρδους, κάτι τέτοιο φαντάζει δύσκολο: 
H επικράτηση του νεοφιλελευθερισμού ως κυρίαρχου μοντέλου εξάσκησης εξουσίας, αδυνάτισε τις άμυνες αντίστασης των εθνικών συστημάτων υγείας, του μοναδικού τρόπου προστασίας της δημόσιας υγείας. Ο αριθμός των νοσοκομείων, των κλινών και των ΜΕΘ μειώθηκε, το στοκ των διαθέσιμων μέτρων προστασίας (μάσκες, γάντια, στολές προστασίας) εξαφανίστηκε, η επένδυση σε ιατρικό και παραϊατρικό προσωπικό έγινε σχεδόν μηδενική. Αυτό δεν ισχύει μόνο για χώρες, που χτυπήθηκαν βάναυσα από την πρόσφατη οικονομική κρίση, όπως η Ελλάδα, αλλά και σε εύρωστες όπως η Γαλλία και η Ιταλία. Έτσι σε μια περίπτωση πανδημίας - η οποία ήταν τόσο αναμενόμενη ώστε μεγάλα μουσεία του κόσμου όπως το Σμιθσόνιαν στην Ουάσιγκτον, αφιέρωναν ολόκληρες αίθουσες για να εξηγήσουν το πως θα συμβεί και το πόσο αναπόφευκτη ήταν - η αδυναμία αντιμετώπισης ήταν μάλλον αναμενόμενη. 
Την ίδια στιγμή το δόγμα "η οικονομία πάνω απ' όλα", επικράτησε της κοινής λογικής στο μεγαλύτερο μέρος του πλανήτη, τόσο κατά τη φάση του περιορισμού διάδοσης όσο και της προετοιμασίας της αναπόφευκτης διάδοσης της στις διάφορες περιοχές του πλανήτη: π.χ. η Μεγάλη Βρετανία και η Γερμανία συνέχισαν να έχουν απευθείας αεροδρομική σύνδεση με το Γιουχάν μέχρι και το ολικό "lockdown" της περιοχής, ενώ επέτρεπαν δεκάδες εμπορικές πτήσεις με το Μιλάνο, την Φλωρεντία και το Τρεβίζο, σε μια περίοδο που ένα σημαντικό κομμάτι της Λομβαρδίας (η πρώτη μεγάλη ευρωπαϊκή εστία του κορωναϊού) ήταν αποκλεισμένο από τις ίδιες τις ιταλικές αρχές. Την ίδια στιγμή, καμία χώρα δε φρόντισε να προετοιμαστεί για την εμφάνιση του ιού: Τ' αποθέματα προστατευτικού υγιεινομικού υλικού παρέμεναν χαμηλά, η δημιουργία καινούργιων ΜΕΘ ήταν ανύπαρκτη καθώς και ο σχεδιασμός για τον τρόπο αντιμετώπισής του. 
Η δε ανυπαρξία συνεργασίας μεταξύ των χωρών, τόσο σε παγκόσμιο όσο και ευρωπαϊκό επίπεδο, όσο αφορά τον τρόπο αντιμετώπισης μια ενδεχόμενης πανδημίας - κατέδειξε για μια ακόμα φορά ότι οργανισμοί όπως ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας και η Ευρωπαϊκή Ένωση ήταν χτισμένοι στην άμμο. π.χ. Προκαλεί το λιγότερο οργή το ότι "κατάσχονται" παραγγελίες υγιεινομικού υλικού καθώς μεταφέρονται από μια "συμμαχική" χώρα σε άλλη ενώ είναι εύλογη η απορία για την επόμενη μέρα όταν υπάρχουν διαφορετικοί τρόποι αντιμετώπισης της ασθένειας: από την μία καταστολή και "lockdowns" και από την άλλη εφαρμογή της "ανοσίας της αγέλης", που καθιστούν προβληματική τη συνύπαρξη της επόμενης μέρας. Βέβαια για να είμαστε ειλικρινείς αυτά συμβαίνουν και σ' εθνικό επίπεδο: είναι εξαιρετικά δύσκολο να υπάρχει πανευρωπαϊκή συνεργασία για την αγορά υλικού, την ίδια στιγμή που πολιτείες των ΗΠΑ συναγωνίζονται η μία την άλλη αυξάνοντας σε δυσθεώρητα επίπεδα τις τιμές τους!
Τέλος φαίνεται ξεκάθαρα ότι η ανθρωπότητα δεν έλαβε σε καμία περίπτωση σοβαρά υπόψιν της, τα προηγούμενα "καμπανάκια" της γρίπης των πτηνών και των χοίρων. Η εμπειρία δεν εμπεδώθηκε και δεν έγινε κομμάτι του σχεδιασμού για την "επόμενη φορά". Το "δις εξαμαρτείν ουκ ανδρός σοφού" έλεγαν οι αρχαίοι: εμείς φτάσαμε στις 3 και παραμείναμε αδαείς...
Που θέλουμε να καταλήξουμε; Οι θεωρίες συνωμοσίες είναι συνήθως καλές για να δώσουν εξηγήσεις σε καταστάσεις που θ' απομακρύνουν την ευθύνη από πάνω μας. Όπως έφταιγαν "οι Εβραίοι" για την οικονομική κατάσταση της Γερμανίας κατά τους ναζί την περίοδο του Μεσοπολέμου και "οι Έλληνες" για την αδυναμία των Τούρκων ν' αναπτύξουν σοβαροί οικονομική  δραστηριότητα στην Κωνσταντινούπολη τα πρώτα μεταπολεμικά χρόνια, έτσι και σήμερα φταίει ο Γκέιτς και οι κεραίες του δικτύου 5G για τη διάδοση του κορωναϊού. Και αν για την περίπτωση Γκέιτς το μόνο που μπορούμε να πούμε είναι ότι ο άνθρωπος μιλούσε για την ανάγκη προετοιμασίας για τον κίνδυνο πανδημίας από το 2010 (έχοντας ξοδέψει εκατομμύρια για να ενισχύσει τους μηχανισμούς εντοπισμού και να βοηθήσει τον κόσμο να διδαχθεί από το μάθημα της γρίπης των πτηνών το 2002 (προσπαθώντας δηλ. να προλάβει ότι συνέβει με την περίπτωση του κορωναϊού), στην περίπτωση της 5G θεωρίας συνωμοσίας συναντώνται το επιστημονικά ακατόρθωτο με την ανοησία: Το 5G λειτουργεί μέσω ενός ηλεκτρομαγνητικού φάσματος - αποτελείται δηλαδή από κύματα φωτονίων μέσω των οποίων είναι αδύνατο να διαδοθούν βιολογικά σωματίδια (από τα οποία αποτελείται ο κορωνάϊος) αποτελούμενα από πρωτεϊνες και νουκλεϊκά οξέα. Απλώς - στη δική μας διάσταση και στο δικό μας σύμπαν - δεν μπορεί να συμβεί. 
Όπως και να έχει όμως είναι πολύ πιο εύκολο για όλους μας, να προσπαθήσουμε να βρούμε και να πιστέψουμε μια απίθανη ιστορία για την προέλευση ενός ιού, που αφαίρεσαι εκατομμύρια ζωής και κατέστρεψε πολύ περισσότερες. Η ανθρώπινη βλακεία και απρονοησία είναι σίγουρα πιο δύσκολο να κατηγορηθούν, σε κάθε περίπτωση...

Τετάρτη 1 Απριλίου 2020

Ιστορίες της εποχής του κορωναϊού - Η αναζήτηση των "μαύρων προβάτων" και η απαγόρευση του σουβλίσματος

Δεν είναι πολλές οι στιγμές στην ελληνική ιστορία, που η ελληνική κοινωνία αποδέχτηκε - ως σύνολο - με μεγαλύτερη ζέση την επιβολή περιοριστικών μέτρων και αυτό παρά την αρχικά "χαλαρή" αντιμετώπιση της κατάστασης από ορισμένους. Επίσης είναι σπάνιες οι φορές που σειρά απαγορεύσεων αντιμετωπίστηκαν με τόσο θετικό τρόπο από το σύνολο σχεδόν του πολιτικού
Το παρακάτω άρθρο του Λευτέρη Χαραλαμπόπουλου αποτελεί "τροφή για σκέψη" και αξίζει να διαβαστεί... 
Οι άλλοι φόβοι
Πιο καταθλιπτικοί

κόσμου. Όμως καθώς οι μέρες προχωράνε, διαφαίνεται μια ροπή στην υπερβολή και στην αναζήτηση "μαύρων προβάτων" τόσο από πλευράς αρχών όσο και από πλευράς ΜΜΕ. Η κυβέρνηση - η οποία προφανώς διαχειρίζεται μια πολύ δύσκολη, για καιρό ειρήνης, κατάσταση, έχει κάνει αρκετά φάουλ - και δυστυχώς δείχνει να συνεχίζει να βαδίζει σ' ένα μονοπάτι δαιμονοποίησης. Την μία φταίνε οι Έλληνες της Μ. Βρετανίας (με την οποία οι πτήσεις διακόπηκαν, την ίδια στιγμή που συνεχίζονταν πτήσεις με χώρες με περισσότερα κρούσματα τόσο αναλογικά όσο και κυριολεκτικά), την άλλη φταίνε οι παππούδες που πάνε στην τράπεζα κ.ο.κ., ενώ σιγά-σιγά οδηγούμαστε σε καθεστώς "φακελοποίησης" όσων νοσούν, χωρίς να υπάρχουν ασφαλιστικές δικλείδες για την προστασία των προσωπικών δεδομένων των πασχόντων. Για να μην σχολιάσουμε τη γελοιότητα με την "απαγόρευση" του σουβλίσματος του αρνιού το Πάσχα- εκτός και αν το κράτος γνωρίζει για κάποια κρυφή επιστημονική έρευνα που λέει ότι η τσίκνα του αρνιού τραβάει τον κορωναϊό, οπότε θα ήταν καλό να την μοιραστεί μαζί μας. Εκτός και αν στην όλη αναμπουμπούλα κατέλαβε την πολιτική προστασία με τρόπο πειρατικό το vegan κίνημα και επιβάλει έτσι τις απόψεις του σε όλη την χώρα...

"Παρατηρώ τη συζήτηση που γίνεται για την ανάγκη αυστηρότερων περιορισμών στην κυκλοφορία των ανθρώπων. Ομολογώ ότι μου κάνει εντύπωση ο τρόπος με τον οποίο παρουσιάζεται μια γενική εικόνα «ανευθυνότητας των πολιτών».
Θεωρώ ότι δεν αντιστοιχεί στην πραγματικότητα.
Εγώ καταλαβαίνω ότι τα μέτρα που τα ονομάσαμε «Μένουμε σπίτι» στηρίζονται στη γνώση που έχουμε για το πώς μεταδίδεται ο ιός.
Και αυτή η γνώση λέει ότι ο ιός μεταδίδεται μέσα από την κοινωνική συναναστροφή.
Γιατί η μετάδοση προϋποθέτει είτε να έρθεις άμεσα σε επαφή με τα σταγονίδια που φεύγουν όταν κάποιος φταρνίζεται, βήχει ή μιλάει, είτε επειδή μοιράζεσαι κοινό χώρο με κάποιον που έχει τον ιό από τις επιφάνειες που θα αγγίξεις και μετά θα βάλεις τα χέρια σου στο στόμα, τη μύτη ή τα μάτια.
Γι’ αυτό το λόγο όσο λιγότερο συναναστρεφόμαστε άλλους ανθρώπους ή συγχρωτιζόμαστε με άλλους ανθρώπους, τόσο μικρότερη μετάδοση έχουμε.
Σ’ αυτό στηρίζεται η λογική των μέτρων «κοινωνικής αποστασιοποίησης».
Τα μέτρα αυτά κυρίως ακυρώνουν δυνατότητες μεγάλης συναναστροφής και συγχρωτισμού ανθρώπων.
Εάν κλείσεις τα σχολεία, τα πανεπιστήμια, τις εκκλησίες, τα μπαρ, τα εστιατόρια, τα καφέ, τα γήπεδα, τα γυμναστήρια, τα εμπορικά κέντρα και καταστήματα περιορίζεις ριζικά τις δυνατότητες των ανθρώπων να συγχρωτιστούν.
Δεν αρκεί, βέβαια, γιατί έχεις τους χώρους δουλειάς: εκεί εφαρμόζεις μέτρα τηλεργασίας, εκ περιτροπής εργασίας, αραίωσης και λήψης μέτρων προστασίας. Έτσι περιορίζεις ακόμη περισσότερο τη μετάδοση.
Τώρα στην εφαρμογή αυτών των μέτρων οι κυβερνήσεις προσθέτουν και άλλους περιορισμούς.
Υπάρχει για παράδειγμα ο φόβος ότι μπορεί οι άνθρωποι να μην πηγαίνουν σε εστιατόρια αλλά να μαζεύονται σε σπίτια, ή διαρκώς να πηγαίνουν πότε στο ένα σπίτι στο άλλο ή να κάθονται όλοι μαζί στο ύπαιθρο αλλά σε συνθήκες συγχρωτισμού.
Υπάρχει επίσης ένας άλλος φόβος που είναι ότι οι άνθρωποι θα συνεχίσουν να πηγαίνουν από τη μία πόλη στην άλλη, ή στα χωριά τους ή στα νησιά.
Κάτι που θα μπορούσε να δημιουργήσει τοπικές εστίες και μάλιστα σε μέρη (όπως τα νησιά) που δεν υπάρχουν αναγκαίες υποδομές των υπηρεσιών υγείας.
Για να αντιμετωπιστούν αυτοί οι φόβοι έρχονται οι περιορισμοί στην κυκλοφορία, ας πούμε με τον τρόπο που εφαρμόζονται τώρα.
Ως εδώ καλά.
Βέβαια, όπως μας έχουν δείξει και άλλες χώρες όσο άνθρωποι παραμένουν υποχρεωμένοι να εργάζονται, να πηγαίνουν σε χώρους δουλειάς, να χρησιμοποιούν μέσα μαζικής μεταφοράς, να πρέπει να κάνουν κάποιες συναλλαγές με τράπεζες, δύσκολα σταματάει πλήρως η διάδοση.
Οι ειδικοί ξέρουν καλά ότι τα μέτρα αυτά λειτουργούν μειώνοντας πιθανότητες μετάδοσης και έτσι περιορίζεται ο ρυθμός της διασποράς, δεν αρρωσταίνουν όλοι ταυτόχρονα και δεν καταρρέει το σύστημα υγείας.
Δεν είναι, όμως, τα μέτρα αυτά «απόλυτοι» φραγμοί.
Το ερώτημα που τίθεται είναι: είμαστε τόσο απείθαρχοι στη χώρα μας;
Δεν το πιστεύω, εγώ καταλαβαίνω ότι οι πιο πολλοί έχουν συμμορφωθεί και έχουν αποδεχτεί τα μέτρα και την αναγκαιότητά τους.
Τηρούν αποστάσεις στις ουρές, στέλνουν sms με τις μετακινήσεις, αποφεύγουν ακόμη και να διασταυρωθούν κοντά με έναν άλλο.
Έχουμε παραβάτες;
Έχουμε, όχι όμως σε μια κλίμακα που θα την έλεγες μη εφαρμογή και γενικευμένη απειθαρχία.
Και εδώ πρέπει να πούμε μερικά πράγματα με το όνομά τους.
Ο ιός δεν μεταδίδεται επειδή άνθρωποι βγαίνουν έξω να περπατήσουν, ή να τρέξουν, ή να πάνε βόλτα τον σκύλο τους και να το κάνουν λιγότερο βιαστικά από το συνηθισμένο, να πάνε έναν περίπατο το πρωί και μία βόλτα με τον σκύλο το απόγευμα.
Το κάνουν μόνοι τους δεν εκτίθενται σε κίνδυνο, δεν εκθέτουν σε κίνδυνο.
Μπορώ να καταλάβω το πρόβλημα που υπάρχει με το ότι εάν μπορείς να βγεις από το σπίτι σου μπορεί να πας σε ένα άλλο σπίτι και να το κάνουν και άλλοι δέκα και να κάνετε «συνάθροιση».
Μπορώ να καταλάβω το πρόβλημα με τις μετακινήσεις με αυτοκίνητο που δεν ξέρεις που πάει ο άλλος.
Μπορώ να καταλάβω το πρόβλημα με τις μετακινήσεις ενόψει Πάσχα.
Για όλα αυτά λοιπόν ας ληφθούν ειδικά και συγκεκριμένα μέτρα.
Όχι όμως απαγορεύσεις που απλώς θα κάνουν τη ζωή πιο δύσκολη.
Ακόμη και μέσα στην πανδημία οι άνθρωποι πρέπει να μπορούν να βγουν να περπατήσουν ή να τρέξουν με όρους ασφαλείς.
Οι ίδιοι οι γιατροί υπογραμμίζουν την αξία της σωματικής άσκησης για την καλή υγεία και το ψυχολογικό στρες του εγκλεισμού.
Τα μέτρα που αυτή τη στιγμή εφαρμόζονται, σε συνδυασμό με την αποτροπή των μετακινήσεων στην επαρχία, καλύπτουν τις ανάγκες προστασίας και κάνουν πιο υποφερτό τον κατ’ οίκον εγκλεισμό πολλών ανθρώπων.
Εάν πάμε σε ακόμη πιο αυστηρά μέτρα, που δεν θα αποσκοπούν στην αποτροπή συναναστροφών και συναθροίσεων και απλώς θα περιορίζουν το δικαίωμα στον περίπατο, δεν είμαι καθόλου βέβαιος ότι θα έχουμε κάνει κάτι παραπάνω για πανδημία και απλώς θα έχουμε συμβάλει στο να γίνουν οι άνθρωποι πιο στεναχωρημένοι, πιο καταθλιπτικοί και πιο παχύσαρκοι.
Και επίσης καλό είναι να αναφερόμαστε στην «ατομική ευθύνη», αλλά αυτή να μην οδηγεί στο να προσπερνάμε την πολιτική ευθύνη που έχει η κυβέρνηση. Για παράδειγμα: αυτές τις μέρες έχει ουρές στις τράπεζες.
Αυτό είναι αναμενόμενο γιατί εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι έχουν να κάνουν συναλλαγές με τις τράπεζες (από πληρωμές ενοικίων μέχρι δόσεις φορολογικές) και για μια σειρά από λόγους δεν μπορούν να τις κάνουν με web banking.
Τι θα έπρεπε να κάνουν; Όμως, αυτό δείχνει ότι κάποιος στην κυβέρνηση δεν το σκέφτηκε αυτό.
Δεν σκέφτηκε ποιες είναι οι ανελαστικές συναλλαγές του μήνα και σε ποιο ποσοστό γίνονται σε γκισέ.
Και κυρίως δεν σκέφτηκε ποια λύση θα μπορούσε να υπάρξει.
Μόνο που αυτός που θα έπρεπε να το σκεφτεί δεν είναι ο πολίτης, είναι ο υπουργός ή ο σύμβουλός του.
Είναι αλήθεια ότι η κυβέρνηση πήρε έγκαιρα μέτρα και εάν εξαιρέσουμε την ταλάντευση σε σχέση με την Εκκλησία ανταποκρίθηκε στην πραγματική ανάγκη επιβολής μέτρων «κοινωνικής αποστασιοποίησης».
Όμως, την ίδια στιγμή και αυτή, όπως και οι προηγούμενες, φέρει ευθύνη γιατί έχουμε πολύ μικρό αριθμό ΜΕΘ.
Όπως και φέρει ευθύνη γιατί τα μέτρα που έχουν ληφθεί για το κοινωνικό κόστος είναι πιο κάτω από τις πολύ μεγάλες ανάγκες παρέμβασης που χρειάζονται σε μια οικονομία που ίδιος ο ΟΟΣΑ υποστηρίζει ότι θα πληγεί περισσότερο από πολλές άλλες.
Στις ευθύνες αυτές πρέπει να κάνει ό,τι μπορεί για να ανταποκριθεί.
Και η κοινωνία θα εκτιμήσει την προσπάθειά της.
Όμως, δεν χρειαζόμαστε προσπάθειες μεταφοράς ευθύνης στις πλάτες των πολιτών.
Γιατί δεν φταίει για όλα ο παππούς που θέλησε να πάει έναν μικρό περίπατο."