Ο ιός Έμπολα και ο φόβος πανδημίας στην Ευρώπη και στην Ελλάδα

H περίπτωση του Έμπολα διαφέρει πολύ από τις άλλες περιπτώσεις "κινδύνου πανδημίας" για ένα κύριο λόγο: για τον ιο γνωρίζουμε λίγα (παρότι έχει εμφανιστεί εδώ και αρκετές δεκαετίες), η έρευνα για τα φάρμακα που θα βοηθήσουν ν' αντιμετωπιστεί ο ιός είναι "πίσω" σε σχέση μ' εκεί που θα έπρεπε να είναι και τέλος η διεθνής κοινότητα μέχρι τώρα αντιμετώπισε τον κίνδυνο - αφελώς όπως αποδεικνύεται - ως κάτι μακρινό και "αδιανόητο".

Έτσι δικαιολογείται η ελαφρότητα με την οποία αντιμετωπίστηκαν τα πρώτα κρούσματα στον "ανεπτυγμένο" κόσμο (με τους ασθενείς να πηγαίνουν σπίτι τους - έχοντας έρθει σ' επαφή με μερικές δεκάδες ανθρώπους κατά την επίσκεψή τους σε νοσοκομειακά ιδρύματα), η θεωρητική και επιφανειακή γνωστοποίηση των πρωτοκόλων αντιμετώπισης ασθενών με Έμπολα στο ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό σε χώρες με δεκάδες εβδομαδιαίες πτήσεις από τις χώρες που ο ιός σαρώνει και φυσικά το ότι για μια ακόμα φορά η ενημέρωση για τους κινδύνους και του "τι είναι ο Εμπολα" έγινε όχι από τους αρμόδιους φορείς, αλλά από δεκάδες άσχετα με το αντικείμενο ΜΜΕ που έμαθαν για τον ιό από το Wikipedia.

Τα όσα θα πρέπει να περιμένουμε τον επόμενο καιρό όμως, δεν χρειάζεται να είναι κανείς ειδικός για να τα μαντέψει: α) κρούσματα θα υπάρξουν παντού. Οι χώρες που έχουν ανοιχτές γραμμές αερομεταφορών θα έχουν περισσότερα από τις άλλες και θα πέσει το βάρος σ' αυτές ν' αντιμετωπίσουν τον ιό πριν εξαπλωθεί περισσότερο. Η Ελλάδα είναι "τυχερή" ως χώρα αφού όσοι έρχονται από χώρες της Δυτικής Αφρικής είναι λίγοι και είτε έρχονται μέσω άλλου προορισμού, είτε ως λαθρομετανάστες. Οι πρώτοι "θα πιαστούν" στους ενδιάμεσουν προορισμούς και οι δε - αν είναι φορείς του ιού - θα έχουν εκδηλωμένο τον ιό μέχρι να φτάσουν στην χώρα μας (λόγω του αριθμού ημερών που διαρκεί το ταξίδι τους). Προφανώς ο κίνδυνος είναι μεγαλύτερος από "δευτερεύοντα" κρούσματα δηλ. ανθρώπων που θα "κολλήσουν" κατά την εμφάνιση του ιού σε Δυτικές χώρες και αυτό θα πρέπει ν' απασχολήσει τις αρχές.
β) Η ύπαρξη θυμάτων είναι αναπόφευκτη. Ο ιός σκοτώνει έναν στους δύο φορείς και θα είναι ουτοπία να πιστεύει κανείς ότι όποιος "κολλήσει",  "θα την περάσει ελαφρά". Το θέμα θα είναι να υπάρχει έγκαιρη αντιμετώπιση των συμπτωμάτων - στους πρώτους - ώστε να περιοριστεί ο κίνδυνος της εξάπλωσης και ν' αυξηθούν οι πιθανότητες επιβίωσης.
γ) Ο ιός θα πρέπει ν' ανασχεθεί όσο ακόμα είναι καιρός (αν υπάρχει δηλαδή χρόνος) στις εστίες του. Δηλαδή στην Δυτική Αφρική. Η καθυστέρηση που έχει υπάρξει δεν ευνοεί το κλίμα αισιοδοξίας - γιατί όσο περνάει ο καιρός τόσο μεγαλώνει ο κίνδυνος να "περάσουν" φορείς του ιού σε χώρες που δεν έχουν μέχρι στιγμής κρούσματα (μάλλον από Θεία Πρόνοια ή λόγω τύχης ανάλογα με την εκδοχή που προτιμάει κανείς), όπου ο κίνδυνος για εξάπλωση θα είναι ακόμα μεγαλύτερος.
δ) Ο κίνδυνος για εξάπλωση του ιού είναι μεγαλύτερος σε περιοχές που δεν τηρούνται βασικοί κανόνες υγιεινής καθώς και σε χώρους και περιοχές που παρατηρείται υπερσυγκέντρωση πληθυσμού. Εκεί θα είναι πρακτικά αδύνατο να σταματήσει η εξάπλωση του με συμβατικούς τρόπους - όπως καταδεικνύει και η εμπειρία των χωρών οι οποίες έχουν χτυπηθεί, όπου οι άνθρωποι απλώς αφήνονται στην τύχη τους. Επομένως επιβάλλεται να γίνει έγκυρη και εμπεριστατωμένη ενημέρωση όχι μόνο των γιατρών και των νοσοκόμων αλλά και του μέσου πολίτη, γιατί πολύ απλά ο μέσος άνθρωπος θα είναι εκείνος που θα έρθει σ' επαφή με τον φορέα του ιού αρχικά.
ε) Ο κίνδυνος για την Ελλάδα δεν προέρχεται τόσο από το πόσα κρούσματα θα έχουμε αρχικά αλλά από το πως θ' αντιμετωπιστούν αυτά. Με ένα σύστημα υγείας υπερ-φορτωμένο, αδύναμο οικονομικά και χωρίς επαρκή αριθμό προσωπικού δεν μπορούμε να είμαστε πολύ αισιόδοξοι...

Και κάτι τελευταίο: ακόμα και αν ανακαλυφθούν "φάρμακα" ή "εμβόλια", είναι δύσκολο να δούμε τις επιπτώσεις τους υπό καθεστώς πανικού. Χωρίς επαρκείς δοκιμές κινδυνεύουμε πάντα να καταλήξουμε με κάτι χειρότερο απ' αυτό που έχουμε ν' αντιμετωπίσουμε επί του παρόντος...Και αυτό πρέπει να το λάβουμε υπόψιν μας...
(Ένα ενδιαφέρον άρθρο για το αν ήταν ένα είδος "Έμπολα" ο λοιμός που έδωσε το τελικό χτύπημα στην Αθηναϊκή Δημοκρατία μπορείτε να βρείτε εδώ). 

Ποιοι βρίσκονται πίσω από τις εταιρείες που θέλουν ν' αγοράσουν τα περιφερειακά αεροδρόμια της χώρας

Κατατέθηκαν λοιπόν τρεις δεσμευτικές προσφορές για για την παραχώρηση του δικαιώματος χρήσης, λειτουργίας, διαχείρισης και εκμετάλλευσης 14 Περιφερειακών Αεροδρομίων της χώρας. Τα ποσά θα τα μάθουμε σύντομα - αλλά οι πρώτες πληροφορίες αναφέρουν ότι το ΤΑΙΠΕΔ θα επιδιώξει αύξηση του κινήματος.
Αξίζει να σημειώσουμε ότι τα αεροδρόμια αυτά χωρίζονται σε 2 ομάδες:
- Την Ομάδα Α που περιλαμβάνει τα αεροδρόμια Θεσσαλονίκης, Κέρκυρας, Χανίων, Κεφαλονιάς, Ζακύνθου, Ακτίου, Καβάλας και
- Την Ομάδα Β που περιλαμβάνει τα αεροδρόμια Ρόδου, Κω, Σάμου, Μυτιλήνης, Μυκόνου, Σαντορίνης και Σκιάθου.

Το συγκεκριμένο στοιχείο έχει ενδιαφέρον. Έχει ενδιαφέρον γιατί η πρόταση αυτή είχε πρωτοτεθεί ως θέμα από την τρόικα πριν από 3 χρόνια (θυμηθείτε τη σχετική ανάρτηση εδώ) με την κυβέρνηση να προσπαθεί να βρει στρατηγικούς επενδυτές ώστε να κατευνάσει τις τοπικές κοινωνίες - χωρίς να παραχωρήσει πλειοψηφικά δικαιώματα σε ιδιώτες. Κάτι τέτοιο δεν επιτεύχθηκε (για διάφορους λόγους ένας εκ των οποίων είναι η αλλαγή κυβερνητικής πολιτικής) με αποτέλεσμα να προχωρήσει ο "διεθνής" διαγωνισμός (το πόσο διεθνής ήταν θα το εξετάσουμε παρακάτω). Αξίζει να σημειωθεί όμως ότι πολλά από τα αεροδρόμια που περιλαμβάνονται έχουν δρομολογηθεί ή ξεκινήσει έργα αναβάθμισης ή επέκτασης (χαρακτηριστικό το παράδειγμα των αεροδρομίων των Χανίων αλλά και της Θεσσαλονίκης για το οποίο έχουμε αναφερθεί ειδικά εδώ), ενώ αρκετά από αυτά έχουν αναπτυχθεί ιδιαίτερα τα τελευταία χρόνια. Το ποιος ευνοείται είναι προφανές και δεν αξίζει να αναφέρουμε - για πολλοστή φορά.

Αυτό που θα πρέπει όμως να σημειωθεί είναι το ποιές είναι οι 3 εταιρείες που κατέθεσαν προσφορές (και για τις δύο ομάδες):
* CASA (Corporation America S.A.) – METKA Α.Ε.
* FRAPORT AG- SLENTEL Ltd
* VINCI Airports S.A.S. – ΑΚΤOR Παραχωρήσεις Α.Ε.

Δηλαδή έχουμε: μια κοινοπραξία στην οποία έχει συμμετοχή εταιρεία συμφερόντων Μυτιληναίου (ΜΕΤΚΑ ΑΕ) μαζί με μια αργεντίνικη εταιρεία "συμμετοχών", μια γερμανική (Fraport) σε κοινοπραξία με μια κυπριακή ΕΠΕ (Slentel) και τέλος μια γαλλική σε συνεργασία με εταιρεία του Μπόμπολα.
Παρατηρούμε δηλαδή τους Έλληνες μεγαλοεργολάβους να "μπαίνουν" και στα αεροδρόμια σε συνεργασία με εταιρείες μικρού ή μεσαίου μεγέθους (με εξαίρεση ίσως την Vinci) που "μύριστηκαν" ψητό και ήρθαν.

To ενδιαφέρον για τους συμμετέχοντες του διαγωνισμού είναι ότι ήδη από τον Μάιο η κοινοπραξία  FRAPORT-SLENTEL Ltd πλήρωσε εταιρεία για να κάνει μετρήσεις για τα χαρακτηριστικά του εδάφους για τον αεροδιάδρομο και τις θέσεις στάθμευσης των αεροσκαφών του αεροδρομίου Κεφαλλονιάς. Η Slentel βέβαια δεν φαίνεται πουθενά στον κόσμο να έχει επενδύσεις σε αεροδρόμια (μια αναζήτηση στο Google δεν τη δείχνει μάλιστα να έχει συμμετάσχει σε οποιοδήποτε έργο, με αυτή την ονομασία) - οπότε δε θα εκπλαγούμε αν πίσω της βρίσκεται κάποιο άλλο "μεγάλο" όνομα των Ελλήνων εργολάβων...

Όλα προς όφελος της πατρίδας; Οι επενδυτές θα βάλουν το "χέρι στην τσέπη" και θα επενδύσουν πακτωλό εκατομμυρίων ώστε τα αεροδρόμια να "μεγαλώσουν"; Σίγουρα...Το ΕΣΠΑ να είναι καλά...

YΓ Το ρεπορτάζ της "Εφημερίδας των Συντακτών" αναφέρει τα εξής ενδιαφέροντα: "περιφερειακό «σπατόσημο», προφανώς για τη χρηματοδότηση των έργων αναβάθμισης, προβλέπουν τα σχέδια του ΤΑΙΠΕΔ για τη δήθεν ιδιωτικοποίηση των περιφερειακών αεροδρομίων. Εγκυρη πηγή ανέφερε στην «Εφ.Συν.» ότι με βάση τα… ψιλά γράμματα της διακήρυξης του διαγωνισμού θα επιβάλλεται «κεφαλικός φόρος» 14,5 ευρώ ανά αναχωρούντα επιβάτη για τα πέντε χρόνια που προβλέπεται η περίοδος κατασκευής, ο οποίος στη συνέχεια θα μονιμοποιηθεί και θα αυξηθεί στα 20 ευρώ!".
Και εις άλλα με υγεία δηλαδή...

Νέες, αρνητικές εξελίξεις στο "Σκοπιανό" στο ζήτημα της γλώσσας

Είναι γεγονός ότι όταν είσαι αδύναμος, όλοι οι αντίπαλοί σου θα σου επιτεθούν και θα προσπαθήσουν να εκμεταλλευτούν την κατάσταση. Το "Σκοπιανό" αποτελεί μια χαρακτηριστική απόδειξη αυτού. Έχουμε αναφερθεί στο παρελθόν για το πως η Ελλάδα πληρώνει στο συγκεκριμένο σοβαρότατο ζήτημα απροσεξίες του παρελθόντος - με πιο πρόσφατο το ζήτημα που ανέκυψε με τον "Κοινό Ενιαίο Ευρωπαϊκό Χώρο" (δείτε λεπτομέρειες εδώ) - και με την μη διπλωματική εκμετάλλευση παλαιότερων παραδοχών από την αντίθετη πλευρά (όπως έχουμε αναφερθεί εδώ). Αντί όμως να γίνουμε προσεκτικότεροι, συνεχίζουμε να λειτουργούμε χωρίς να προσέχουμε τις λεπτομέρειες. Τελευταίο παράδειγμα είναι το θέμα της γλώσσας - όπως αναδεικνύεται στο άρθρο της εφημερίδας "Παρόν":

"Την αναφορά σε «μακεδονική γλώσσα» στον επίσημο κατάλογο της ΕΕ πέτυχαν τα Σκόπια και οι υποστηρικτές τους στις Βρυξέλλες, μεθόδευση η οποία υπονομεύει την ελληνική θέση εν όψει και του νέου γύρου διαπραγματεύσεων για το θέμα της ονομασίας με τον Μάθιου Νίμιτς.
Όπως αποκαλύπτουμε σήμερα, ενώ στις 2 Ιουλίου ο πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς, απαντώντας σε ερώτηση δημοσιογράφου στο Στρασβούργο (με την ολοκλήρωση της ελληνικής προεδρίας), είχε απαντήσει ότι «δεν γνωρίζει ότι υπάρχει μακεδονική γλώσσα», λίγες ημέρες πριν, στην ανανεωμένη ιστοσελίδα της ΕΕ (http://publications.europa.eu/code/pdf/370000en.htm#langues) εμφανίσθηκε στον επίσημο κατάλογο των γλωσσών των υποψηφίων προς ένταξη χωρών η «μακεδονική» γλώσσα στη σλαβική εκφορά της.

Η ελληνική πλευρά, επανειλημμένα τα προηγούμενα χρόνια, με παρεμβάσεις της είχε αποκρούσει τις προσπάθειες για αναφορά σε «μακεδονική» γλώσσα, καθώς το ζήτημα αυτό συνδέεται ευθέως με το θέμα της ταυτότητας και αποτελεί συστατικό στοιχείο του «μακεδονισμού». Οι άλλες αναφορές για τα Σκόπια στις επίσημες εκδόσεις της ΕΕ γίνονται στη βάση της προσωρινής ονομασίας «Former Yugoslav Republic of Macedonia, the» αν και γίνεται αποδεκτή επίσης η σύντμηση, που συμβολίζει το δηνάριο της ΠΓΔΜ, με το «MKD», που παραπέμπει και αυτό στο «Μακεδονία».

Τα Σκόπια έχουν επιδοθεί τώρα σε αγώνα, με την υποστήριξη του απερχόμενου φιλότουρκου και φιλοσκοπιανού Επιτρόπου Στέφαν Φούλε, ώστε στην έκθεση προόδου που θα δημοσιοποιηθεί από την Κομισιόν να υπάρχει και πάλι πρόταση για έναρξη ενταξιακών διαπραγματεύσεων, αλλά και αναφορά του όρου «Μακεδονία ή Μακεδονικός», κάτι το οποίο αποπειράθηκε να πράξει στο παρελθόν ο κ. Φούλε, αλλά αποτράπηκε από τα ελληνικά διαβήματα. Τώρα όμως που αποχωρεί, ίσως θελήσει να κληροδοτήσει στα Σκόπια ένα «διαπραγματευτικό κεκτημένο».

Τις προηγούμενες ημέρες υπήρξε και δημόσια αντιπαράθεση μεταξύ Αθήνας και Σκοπίων για το περιεχόμενο της συνάντησης Βενιζέλου-Πόποσκι στη Νέα Υόρκη, αλλά και για τις προοπτικές της διαπραγμάτευσης.

Η Αθήνα διεμήνυσε ότι είναι όχι μόνο σταθερή αλλά και ευρύτατα πλέον αποδεκτή στην Ελλάδα η θέση για λύση σύνθετης ονομασίας με γεωγραφικό προσδιορισμό για όλες τις χρήσεις (erga omnes). Το υπουργείο Εξωτερικών, μάλιστα, απέρριψε τις διαρροές της σκοπιανής πλευράς ότι η Ελλάδα ευθύνεται για το αδιέξοδο, καθώς δεν έχει κίνητρο για να συναινέσει σε λύση και συγχρόνως προειδοποίησε ότι κινήσεις σαν αυτές του πρώην ΥΠΕΞ και αντιπροέδρου της Βουλής Α. Μιλόσοσκι να ανέβει στον Όλυμπο για να ξεδιπλώσει τη σημαία με τον Ήλιο της Βεργίνας υπονομεύουν το κλίμα των συνομιλιών και την προσπάθεια εξεύρεσης λύσης.

Και οι δύο πλευρές τώρα περιμένουν την επίσκεψη του Μάθιου Νίμιτς στην περιοχή, καθώς δεν είναι γνωστό αν θα αποφασίσει να μεταφέρει νέες προτάσεις ή απλώς θα πραγματοποιήσει μια από τις τακτικές και τυπικές, πλέον, ανά εξάμηνο συναντήσεις με τους διαπραγματευτές των δύο χωρών.

Τα Σκόπια έχουν ορίσει ήδη νέο διαπραγματευτή τον νέο πρεσβευτή στην Ουάσινγκτον Βάσκο Ναουμόφσκι, ο οποίος, μιλώντας σε επιτροπή της Βουλής, έδειξε να παραπέμπει προς το τέλος του χρόνου τις συναντήσεις με τον Μ. Νίμιτς, ενώ και ο ίδιος ακολούθησε τη «γραμμή» δηλώνοντας ότι το πρόβλημα είναι ότι η Ελλάδα δεν έχει κίνητρο για λύση. Αυτή τη θέση επαναλαμβάνει σταθερά όλη η πολιτική ηγεσία της ΠΓΔΜ, θέλοντας έτσι να καλύψει τη δική της αδιαλλαξία πίσω από την υποτιθέμενη ανοχή που δείχνει η Ουάσιγκτον και το Βερολίνο προς την Αθήνα, προκειμένου να μη διαταραχθεί η κυβερνητική σταθερότητα σε μια κρίσιμη καμπή της προσπάθειας αντιμετώπισης της οικονομικής κρίσης.

Το σκοπιανό υπουργείο Εξωτερικών, μάλιστα, σε ανακοίνωση που εξέδωσε, επιμένει στο να απορρίπτει κατηγορηματικά τη χρήση της ονομασίας «erga omnes» και όχι μόνο στο σκέλος που αφορά το εσωτερικό. Επικαλούμενο την απόφαση του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης στις 5 Δεκεμβρίου 2011, υποστηρίζει ότι η «η χρήση του συνταγματικού ονόματος της Δημοκρατίας ''Μακεδονίας'', συμπεριλαμβανομένης της σύναψης διπλωματικών σχέσεων και το πώς θα αποκαλούν τη Δημοκρατία της ''Μακεδονίας'' άλλες χώρες, σε καμία περίπτωση δεν αποτελεί παραβίαση του διεθνούς δικαίου». Ουσιαστικά, δηλαδή, υποστηρίζει ότι η νέα ονομασία, όταν συμφωνηθεί, θα πρέπει να αφορά μόνο τις διμερείς σχέσεις με την Ελλάδα και τους διεθνείς οργανισμούς, κάτι που είναι εκτός συζήτησης για την ελληνική πλευρά, καθώς απλώς θα καθιέρωνε τη διπλή ονομασία."

Η Ελλάδα ετοιμάζεται για νέο Μνημόνιο...Αλλά γιατί άραγε;

Γράφει ο Γιώργος Δελαστίκ, αναφερόμενος στους λόγους για τους οποίους η χώρα μας ετοιμάζεται για το 3ο - επίσημο πάντα - Μνημόνιο:
"Σε τραγικά επίπεδα έχει καταβυθιστεί το διεθνές κύρος της χώρας και αυτό πλέον αρχίζει να αποτιμάται και σε... χρήμα! Για να βάλουν στα προηγούμενα Μνημόνια την Ελλάδα, οι Γερμανοί και η ΕΕ είχαν δανείσει τη χώρα εκατοντάδες δισεκατομμύρια ευρώ, άσχετα αν στην πραγματικότητα όλα αυτά τα χρήματα τα ξαναπήραν αμέσως οι ίδιοι για να σώσουν τις ιδιωτικές ευρωπαϊκές τράπεζες, στις οποίες χρωστούσε η Ελλάδα. Τώρα όμως η χώρα και ο λαός της απειλούνται να ξαναμπούν αμέσως και επίσημα σε καθεστώς νέου Μνημονίου (καθώς υποτίθεται ότι το τρέχον λήγει στα τέλη Δεκεμβρίου) για το γελοίο ποσό των... 5 ή το πολύ 7 δισεκατομμυρίων ευρώ! Μάλιστα, ο ελληνικός λαός θα μπει υπό νέο μνημονιακό ζυγό και επισήμως για να πάρουν τα 5 δισ. όχι το κράτος, αλλά οι... τραπεζίτες! Δεν πρόκειται για κάποιο περίπλοκο και δυσνόητο για τον απλό πολίτη «κόλπο» που θα οδηγήσει τελικά τα χρήματα στα θησαυροφυλάκια των τραπεζών. Τώρα έχουν τόσο αποχαλινωθεί που μας το λένε ευθέως. Κατάμουτρα!
Η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα αποφάσισε την περασμένη εβδομάδα ότι για να ενισχύσει τις τράπεζες των χωρών της ΕΕ -τις ιδιωτικές, εννοείται, τράπεζες- θα αγοράζει από αυτές τόσο «καλυμμένα ομόλογα» όσο και «τιτλοποιημένα ενυπόθηκα δάνεια» ή ABS (Asset Backed Securities) κατά την αμερικανική τραπεζική ορολογία. Τα ABS δημιουργούνται από τις τράπεζες συγκεντρώνοντας στεγαστικά, επιχειρηματικά, καταναλωτικά κ.λπ. δάνεια, τα οποία στη συνέχεια πωλούνται σε «γύπες» που ελπίζουν να μπορέσουν να αρπάξουν περιουσιακά στοιχεία οφειλετών ή και σε εξειδικευμένους επενδυτές, οι οποίοι φυσικά τα μεταπωλούν με σκοπό το κέρδος. Η ΕΚΤ λοιπόν αποφάσισε να αγοράζει έως και το 70% των τίτλων αυτών των δύο κατηγοριών που κατέχει η κάθε συστημική ευρωπαϊκή τράπεζα. Το ποσοστό τέτοιων τίτλων που θα αγοράζει από κάθε τράπεζα η ΕΚΤ εξαρτάται από το πόσο αξιόπιστους θα κρίνει τους σχετικούς τίτλους.
Στην ΕΕ των 28 χωρών-μελών όμως υπάρχουν και δύο «χώρες-σκουπίδια», η... Ελλάδα και η Κύπρος! Κατατάσσονται στις «χώρες-σκουπίδια» επειδή τα κρατικά τους ομόλογα ανήκουν στην κατηγορία αυτή. Η Ελλάδα και η Κύπρος βρίσκονται σήμερα τρεις ολόκληρες βαθμίδες πιο κάτω από το κατώτατο όριο χαρακτηρισμού των κρατικών ομολόγων τους ως «σκουπιδιών» από την ΕΚΤ. Για να ελεήσει λοιπόν και τις ελληνικές και τις κυπριακές τράπεζες που οι κυβερνήσεις των δύο κρατών λεηλάτησαν τους κατόχους κρατικών ομολόγων ή τους καταθέτες αρπάζοντάς τους κολοσσιαία ποσά, η ΕΚΤ αποφάσισε ότι ειδικά για την Ελλάδα και την Κύπρο θα αγοράσει έως το 30% των σχετικών τίτλων, που κατέχει η κάθε μία από τις τέσσερις ελληνικές συστημικές τράπεζες. Υπό μία όμως θεμελιώδη προϋπόθεση, η οποία θα ισχύει μόνο γι' αυτές τις δύο «χώρες-σκουπίδια»: για να αγοράσει η ΕΚΤ από τις ελληνικές και τις κυπριακές τράπεζες τέτοιους τίτλους, απαιτεί η Ελλάδα και η Κύπρος ως κράτη να βρίσκονται σε καθεστώς επιτήρησης της οικονομίας τους από την ΕΕ και την ΕΚΤ!
Οι λαοί των δύο χωρών δηλαδή να βρίσκονται υπό μνημονιακό καθεστώς, με όσα δεινά συνεπιφέρει αυτό για ολόκληρο τον πληθυσμό, προκειμένου να πάρουν λεφτά οι... Ελληνες τραπεζίτες! Εξωφρενικό! Η υπόθεση προσλαμβάνει κωμικοτραγικές διαστάσεις, όταν συνειδητοποιεί κανείς έναντι τίνος ποσού θα υπαχθεί η Ελλάδα στο νέο «Μνημόνιο Ντράγκι». Βάσει των υπολογισμών της αντίστοιχης υπηρεσίας της Citibank, οι τέσσερις ελληνικές μεγάλες τράπεζες κατέχουν συνολικά τέτοιους τίτλους αξίας 44,3 δισεκατομμυρίων ευρώ, εκ των οποίων 20,9 δισ. σε καλυμμένα ομόλογα και 23,4 δισ. ευρώ σε τιτλοποιημένα ενυπόθηκα δάνεια. Ειρήσθω εν παρόδω ότι τα μισά από αυτά τα έχει η Εθνική Τράπεζα (21,9 δισ. συνολικά, εκ των οποίων τα 11,5 σε καλυμμένα ομόλογα και τα 10,4 σε τιτλοποιημένα δάνεια). Τραπεζικά υψηλόβαθμα στελέχη εκτιμούν ότι στην πιο αισιόδοξη περίπτωση από αυτά τα 44,3 δισ. η ΕΚΤ θα μπορούσε τελικά να κρίνει αποδεκτούς τους τίτλους αξίας 30 δισ. ευρώ.
Ταυτόχρονα ελπίζουν ότι σε πρώτη φάση η ΕΚΤ θα μπορούσε να αγοράσει από τις ελληνικές τράπεζες τίτλους αξίας 4-5 δισεκατομμυρίων ευρώ. Είναι προφανώς κάτι παραπάνω από εξοργιστικό να μπει ολόκληρος ο ελληνικός πληθυσμός και επισήμως σε νέο μνημονιακό καθεστώς για να πάρουν οι τραπεζίτες 5 δισεκατομμύρια! Ο πρόεδρος της ΕΚΤ Μάριο Ντράγκι δεν άφησε κανένα περιθώριο ελπίδας: «Χωρίς πρόγραμμα, δεν υπάρχουν αγορές» τίτλων από ελληνικές και κυπριακές τράπεζες, ξεκαθάρισε με απόλυτη σαφήνεια απαντώντας σε σχετική ερώτηση! Τελεία και παύλα! Και μόνο ο τρόπος που μπαίνει το δίλημμα, προκαλεί θύελλα οργής: Για να πάρουν 5 δισ. ευρώ οι Ελληνες τραπεζίτες, ο ελληνικός λαός πρέπει να δεχτεί να μπει και επισήμως σε νέο καθεστώς μνημονιακής υποτέλειας! Θα απαντήσει άραγε «ναι» η κυβέρνηση; Ιδωμεν."

Η ανασκαφή στην Αμφίπολη, το ναυάγιο των Αντικυθήρων και η "αρχαιόπληκτη" κυβέρνηση

Δεν ξέρουμε τι μπορεί να καταφέρει η "εθνική ανάταση" που προσπαθεί να πετύχει η κυβέρνηση διαφημίζοντας ανασκαφές και θαλάσσιες έρευνες σε αρχαία ναυάγια, αλλά το καλύτερο που μπορεί να κάνει σ' αυτούς που σκέφτονται και ακόμα χρησιμοποιούν το μυαλό τους είναι να προκαλέσει θλίψη.
Θλίψη γιατί το καλύτερο που μπορούμε να κάνουμε σαν έθνος είναι να γυρίσουμε χιλιάδες χρόνια πριν και να στραφούμε στους αρχαίους, όχι για να χρησιμοποιήσουμε τα ιστορικά μαθήματα και τη σοφία που απλόχερα μας χάρισαν, αλλά για να πάρουμε λίγη λάμψη για τη δική μας πνευματική και πολιστική ένδοια.
Προφανώς και το να βρεθούν πολιστικοί θησαυροί από την αρχαιότητα είναι σπουδαίο, αλλά μήπως εξίσου σπουδαίο δε θα ήταν το να προστατεύονται τα μουσεία μας και να δίνονται χρήματα γι' ανασκαφές ούτως ή άλλως; Προφανώς και το να βρεθεί ο τάφος του Μεγάλου Αλεξάνδρου ή της Ρωξάνης είναι σπουδαίο γεγονός αλλά αυτό χρειάζεται πραγματικά για να δείξει την "ελληνικότητα" των Μακεδόνων; Το ότι μιλούσαν ελληνικά, είχαν την ίδια θρησκεία και ήθη, συμμετείχαν στους Ολυμπιακούς Αγώνες και συστρατεύτηκαν σε κοινούς (εθνικούς με τη σημερινή έννοια) αγώνες, αυτοπροσδιοριζόμενοι ως Έλληνες δεν αρκεί;
Και βέβαια καλή η αρχαιότητα αλλά μήπως εμείς ως απόγονοι των Αρχαίων Ελλήνων, δεν θα έπρεπε να δίνουμε μεγαλύτερη έμφαση και σημασία στην παιδεία; Τι έχουμε προσφέρει αλήθεια ως έθνος και σα λαός (προερχόμενος εντός των συνόρων - γιατί οι Έλληνες εκτός μετράνε σαν DNA της φυλής) στον παγκόσμιο πολιτισμό, τις επιστήμες και τα γράμματα, σε επίπεδα που να μπορούν "μιλήσουν" στον μέσο Ευρωπαίο; Όταν δεν μπορούμε να στηρίξουμε τη γλώσσα μας και δουλέψουμε, πηγαίνοντας τα επιτεύγματα των Αρχαίων ένα βήμα παραπέρα, τι απαιτήσεις μπορούμε να έχουμε από τους άλλους, που προφανώς κοιτούν το δικό τους συμφέρον και μας έχουν σαν ιστορική δικαιολογία σε μια ένωση που λίγους ωφέλησε πραγματικά και από πολλούς αφαίμαξε;
Μακάρι λοιπόν να βρεθούν θησαυροί, να καλύψουμε τα κενά της αρχαίας Ελληνικής γραμματείας, ν' ανασκαφούν οι αρχαίες πόλεις και τα ναυάγια...Αλλά μήπως παράλληλα η κυβέρνηση αντί να περιμένει από τον Μ.Αλέξανδρο ν' αναστηθεί και τον Σοφοκλή να φωνάξει από τα βάθη της ιστορίας,  θα πρέπει να προσέξει και τους σημερινούς Έλληνες; Μήπως θα πρέπει αντί ο Πρωθυπουργός να κάνει φωτογραφίσεις με εθνικές ομάδες και μπροστά από τις ανασκαφές - παριστάτοντας το σοβαρό και το "γνώστη" του αντικειμένου - να ασχοληθεί και λίγο με το λαό που - καλώς ή κακώς - τον ψήφισε;
Και βέβαια, μήπως θα πρέπει να προσέξει και τα ήδη γνωστά αρχαία, αντί να τα βγάζει στο σφυρί - προς πώληση - όπως κάνει με τις Θερμοπύλες και τ' αρχαία στην περιοχή της Βουλιαγμένης;

Η ψήφος εμπιστοσύνης στην κυβέρνηση και οι Σαμαράς - Βενιζέλος

Γράφει ο Σταύρος Χριστακόπουλος στην εφημερίδα "Ποντίκι" για την επερχόμενη ψηφοφορία με στόχο την επιβεβαίωση της "εμπιστοσύνης" των βουλευτών στην κυβέρνηση: "Γιατί η κυβέρνηση προκαλεί ψήφο εμπιστοσύνης στη Βουλή; Ποιος την αμφισβήτησε; Ποιος απείλησε να τη ρίξει; Επισήμως κανείς. Γιατί, επομένως η ψήφος εμπιστοσύνης;

Γιατί μια κυβέρνηση, στελέχη της οποίας ισχυρίζονται ότι θα βρουν έως και 190 βουλευτές για να εκλέξουν νέο Πρόεδρο της Δημοκρατίας για να αποφευχθούν οι εκλογές την άνοιξη, αισθάνεται την ανάγκη να επιβεβαιώσει ότι έχει την πλειοψηφία των 151 για να συνεχίσει να κυβερνά για λίγους ακόμη μήνες;

Έναν ανάλογο προβληματισμό εξέφρασε χθες, μιλώντας στο Mega ο βουλευτής της Ν.Δ. Ανδρέας Ψυχάρης:

«Κανείς δεν έχει αμφισβητήσει την κυβέρνηση και τον πρωθυπουργό. Ουδείς από την Κ.Ο. της Νέας Δημοκρατίας έχει θέσει τέτοιο θέμα και έχει δηλώσει ότι προτίθεται να ρίξει την κυβέρνηση. Σαφώς και θα δώσουμε ψήφο εμπιστοσύνης στην κυβέρνηση, αλλά θεωρώ χάσιμο χρόνου το αίτημα. Άλλωστε σε λίγο θα έρθει στην Βουλή ο προϋπολογισμός και η ψήφισή του είναι μια μορφή ψήφου εμπιστοσύνης στην κυβέρνηση».

Το εύκολο και αυτονόητο είναι να μιλήσει κάποιος για πανικό. Τι όμως δημιουργεί πανικό στον Σαμαρά και τον Βενιζέλο; Να είναι μόνο οι απαιτήσεις της τρόικας για νέα σκληρά μέτρα στην ασφάλιση, την εργασία και τους πλειστηριασμούς;

Όσα σκληρά μέτρα και αν ήρθαν στη Βουλή κατά τα μνημονιακά χρόνια, ψηφίστηκαν όλα, ακόμη και αν χρειάστηκε κατ’ επανάληψη να εξευτελιστούν οι δήθεν «αντάρτες» βουλευτές των συγκυβερνώντων κομμάτων. Το ίδιο αναμένεται να συμβεί και τώρα. Λίγο πριν από τη διαφαινόμενη ως βέβαιη εκλογική αναμέτρηση του Μαρτίου κανείς δεν θα αναλάβει την ευθύνη να ρίξει την κυβέρνηση.

Ο πραγματικός λόγος του αιτήματος για ψήφο εμπιστοσύνης είναι η αμφισβήτηση των προέδρων των δύο κομμάτων, η οποία ήδη φουντώνει με φόντο την επομένη των εκλογών. Αυτό το κύμα επιχειρούν να συγκρατήσουν, αλλά κατάλαβαν αργά τον κίνδυνο. Ψήφο εμπιστοσύνης η κυβέρνηση θα πάρει. Για τον Σαμαρά και τον Βενιζέλο η αμφισβήτηση δύσκολα θα μαζευτεί..."

Και βέβαια αξίζει να σημειώσουμε το εξής: η ψήφος εμπιστοσύνης από τους βουλευτές, δε σημαίνει και ψήφο εμπιστοσύνης από το λαό, παρά μόνο δια της "ατόπου απαγωγής".  Και εννοείται ότι ακόμα και αν έρθει (που θα έρθει) η ψήφος εμπιστοσύνης, αυτό δε δικαιώνει κανένα Σαμαρά και κανένα Βενιζέλο. Απλά επιβεβαιώνει ότι για κάποιους στη Βουλή σημασία έχει η "καρέκλα" και το αξίωμα. Και όχι το τι συμβαίνει στην χώρα...

Είσαι στον "Τειρεσία"; Τα στοιχεία σου πωλούνται...

Η υπόθεση της προστασίας των προσωπικών δεδομένων στην χώρα μας, έχει καταντήσει ανέκδοτο. Τελευταίο παράδειγμα η ανακοίνωση της Τειρεσίας Α.Ε. ότι θα πουλάει τα στοιχεία όσων είναι στα μητρώα της σε όσους ενδιαφερόμενους το επιθυμούν (κάτι που έρχεται γάντι βέβαια με την σχετικά πρόσφατη αλλαγή του τρόπου εισαγωγής στα μητρώα της).  Έτσι η Τειρεσίας Α.Ε. ξεκλειδώνει στην πράξη τη «μαύρη λίστα», προσφέροντας με το αζημίωτο θέα από την κλειδαρότρυπα σε ευαίσθητα επιχειρηματικά στοιχεία, που συμπεριλαμβάνουν ακάλυπτες επιταγές και διαμαρτυρημένες συναλλαγματικές, στοιχεία μη δημοσιοποιήσιμα, καθώς εύκολα μπορούν να τύχουν αθέμιτης εκμετάλλευσης.
Οι αντιδράσεις εκδηλώνονται σε όλα τα μέτωπα, αλλά είναι προφανώς καθυστερημένες. Τόσο καιρό που η εταιρεία είχε εκδηλώσει ενδιαφέρον να πράξει κάτι τέτοιο γιατί δεν υπήρχε κατάθεση των αντίθετων θέσεών στην Αρχή Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων και σε πολιτικούς παράγοντες; Τώρα βέβαια, πολλοί και διάφοροι, με προεξάρχοντα τον επιχειρηματικό κόσμο, τρέχουν και δε φτάνουν, εκφράζοντας "αγανάκτησή" για το κερδοσκοπικό παιχνίδι το οποίο παίζεται στην πλάτη των χειμαζόμενων επιχειρήσεων και στα συντρίμμια που άφησε πίσω της η κακοδιαχείριση των ίδιων των τραπεζών την εποχή του άλογου δανεισμού.
Τι λέει η αντίθετη άποψη; Στελέχη της Τειρεσίας Α.Ε. τονίζουν ότι στόχος είναι να γίνει εύκολος ο έλεγχος της αξιοπιστίας των επιχειρήσεων και μέσα από αυτή τη διαδικασία να προστατευθούν οι φερέγγυες εταιρείες. Βέβαια, ενώ τα λένε αυτά δεν απαντούν στους δικαιολογημένους φόβους ότι τελικά οι επιχειρήσεις θα μείνουν απροστάτευτες και εκτεθειμένες στα αδιάκριτα και συχνά κακόβουλα βλέμματα ανταγωνιστών κορυφώνονται, ενώ διατυπώνονται σοβαροί προβληματισμοί για την ηθική διάσταση του ζητήματος.
Σχολιάζοντας την ανακοίνωση της Τειρεσίας Α.Ε., ο πρόεδρος της ΓΣΕΒΕΕ Γιώργος Καββαθάς δήλωσε χαρακτηριστικά: «Τα προσωπικά δεδομένα των επιχειρήσεων δεν μπορεί να είναι φέιγ βολάν». Οι φόβοι ειδικότερα επικεντρώνονται στο ότι με ανοιχτή την πρόσβαση σε αυτά τα στοιχεία ο αθέμιτος ανταγωνισμός θα οργιάσει και οι στρεβλώσεις, που εμποδίζουν την αναβίωση της επιχειρηματικότητας, θα διογκωθούν.
Τα στοιχεία αυτά δεν μπορούν να οδηγήσουν σε αξιόπιστο προσδιορισμό της πιστοληπτικής ικανότητας μιας επιχείρησης αν δεν αξιολογηθούν σωστά, αναφέρουν ειδικοί και σημειώνουν για παράδειγμα ότι δεν κρίνεται η πιστοληπτική ικανότητα μιας επιχείρησης μόνο βάσει ακάλυπτων επιταγών, χωρίς να συνυπολογίζονται και λοιπές παράμετροι.
Με δεδομένο το γεγονός ότι η Τειρεσίας Α.Ε. δεν είναι δημόσιος φορέας ούτε ανεξάρτητη αρχή, όπως νομίζουν αρκετοί στην αγορά, αλλά ανώνυμη εταιρεία ιδιοκτησίας των τραπεζών, τα κίνητρα πίσω από αυτή την απόφαση εκτιμάται ότι δεν μπορεί να είναι άλλα από την κερδοσκοπία εις βάρος επιχειρήσεων, παρ' όλο που στην ιστοσελίδα της η Τειρεσίας Α.Ε. δηλώνει ότι διατηρεί τη φιλοσοφία τής μη κερδοσκοπικής εταιρείας.
Από εκεί μέχρι την εμπορική εκμετάλλευση των στοιχείων από την Τειρεσίας Α.Ε., ωστόσο, η απόσταση που πρόκειται να διανυθεί είναι πολύ μεγάλη και γεννά ερωτήματα, αφού μόνο επιζήμια μπορεί να αποδειχτεί για την επιχειρηματικότητα, σε μία περίοδο που η κρίση έχει στραγγίξει την αγορά από ρευστό και η επιχειρηματικότητα αδυνατεί να γίνει ο καταλύτης της ανάπτυξης που διακαώς επιθυμεί η κυβέρνηση.
Αξίζει όμως κλείνοντας το θέμα αυτό να ξαναγυρίσουμε στην ηθική πλευρά της υπόθεσης. Δικαιούται μια ιδιωτική εταιρεία να βγάζει στο σφυρί δεδομένα που διαθέτει για συγκεκριμένους λόγους και θεωρητικά για συγκεκριμένο χρονικό διάστημα έναντι αντιτίμου; Βγάζοντας δηλαδή με δυο λόγια χρήματα από τη κακοτυχία των άλλων;