Επενδύσεις fast-track και περιβάλλον / Αντιδράσεις στις περικοπές του προϋπολογισμού από υπουργούς

Είδηση: Σε επιστολή που υπογράφουν οι περιβαλλοντικές οργανώσεις "Αρκτούρος", "Αρχέλων", "Ελληνική Εταιρία Περιβάλλοντος-Πολιτισμού", "Ελληνική Εταιρία Προστασίας της Φύσης", "Ελληνική Ορνιθολογική Εταιρία", "Καλλιστώ", "Μεσόγειος SOS", "ΜΟm" και το WWF εντοπίζεται σειρά από ενστάσεις τους στο νομοσχέδιο για την "Επιτάχυνση και διαφάνεια υλοποίησης Στρατηγικών Επενδύσεων" σε τρία σημεία:

-Στη δυνατότητα παρεκκλίσεων από χωροταξικές, πολεοδομικές και περιβαλλοντικές διατάξεις προκειμένου να υλοποιηθούν οι επενδύσεις. Πρόκειται, μεταξύ άλλων, για τις δυνατότητες αποχαρακτηρισμού κοινόχρηστων χώρων, χώρων αστικού πρασίνου, πάρκων και αλσών, τη δυνατότητα καθορισμού όρων και περιορισμών δόμησης για κάθε εκτός σχεδίου περιοχή, χωρίς να εξαιρούνται οι προστατευόμενες περιοχές.
-Στις "τεκμαρτές άδειες" για χωροταξικά ή περιβαλλοντικά θέματα όταν παρέρχεται η προθεσμία που έχει τεθεί για να δοθεί απάντηση στο αίτημα. Συγκεκριμένα, όπως αναφέρεται στην επιστολή, με το νομοσχέδιο επιτρέπεται η έκδοση κάθε άδειας χωροταξικής ή περιβαλλοντικής φύσεως που απαιτεί η Στρατηγική Επένδυση, όπως ακριβώς την αιτήθηκε η "Επενδύστε στην Ελλάδα Α.Ε.", η οποία είναι εντολοδόχος του Στρατηγικού Επενδυτή. Μοναδική προϋπόθεση για την εφαρμογή της διάταξης είναι η παρέλευση προθεσμίας ενός μήνα.
"Εφόσον συντρέχει η προϋπόθεση αυτή, τονίζουν, ο Στρατηγικός Επενδυτής μπορεί, χωρίς υπερβολή, να αδειοδοτεί τον εαυτό του, με μόνη ασφαλιστική δικλείδα την πειθαρχική δίωξη κάποιου δημόσιου υπαλλήλου."
-Στην παράκαμψη ή υποβάθμιση ορισμένων διαδικασιών, όπως είναι οι διαβουλεύσεις και ο περιορισμός της δημοσιότητας. Για παράδειγμα, επιτρέπεται η μη δημοσιοποίηση στοιχείων του φακέλου της επένδυσης για λόγους επιχειρηματικού απορρήτου, η διάρκεια της διαβούλευσης για τη Στρατηγική Περιβαλλοντική Εκτίμηση των επενδύσεων προτείνεται να διαρκεί λιγότερο από τη διαβούλευση της απλής μελέτης περιβαλλοντικών επιπτώσεων ενός μικρού έργου όπως είναι ένας επαρχιακός δρόμος, κ.α.

Οι οργανώσεις χαιρετίζουν μεν "κάθε προσπάθεια που αποσκοπεί στην ασφάλεια δικαίου, την απλοποίηση και εξυγίανση των διαδικασιών και τη διαφάνεια των διαδικασιών λήψης αποφάσεων". Τονίζουν ωστόσο ότι "οι περιβαλλοντικές οργανώσεις, που συνυπογράφουν την επιστολή, θεωρούν ότι η ασφάλεια δικαίου, η συμμετοχή των πολιτών, η νομική τεκμηρίωση και η επιστημονική αρτιότητα των αποφάσεων της Πολιτείας, αποτελούν ελάχιστες εγγυήσεις για τη διηνεκή προστασία της φυσικής και πολιτιστικής μας κληρονομιάς. Η κληρονομιά αυτή συνιστά ένα σπάνιο πια, στον σύγχρονο κόσμο, στρατηγικό συγκριτικό πλεονέκτημα. Το πλεονέκτημα αυτό είναι αναγκαίο να προστατευθεί από την επανάληψη των λαθών του παρελθόντος, όπως η μονομερής εύνοια προς τη μη βιώσιμη ανάπτυξη, τα οποία, για πρόσκαιρο όφελος, δημιούργησαν μόνιμη βλάβη".

Για να επιτευχθεί ο στόχος επιτάχυνσης των διαδικασιών με ταυτόχρονη διασφάλιση της διαφάνειας, του δημόσιου συμφέροντος και της προστασίας του φυσικού και πολιτισμικού περιβάλλοντος οι εννέα οργανώσεις προτείνουν: διαδικασίες ταχείας αδειοδότησης εσωτερικά σε κάθε Διεύθυνση Υπουργείου, ενοποίηση αδειών (και όχι αντικατάστασή τους από τεκμαρτές), καταμερισμός, προσωποποίηση και απόδοση των ευθυνών σε όλη την κλίμακα της δημόσιας διοίκησης, συνεκτίμηση της αξίας των υπηρεσιών των οικοσυστημάτων στην αναπτυξιακή πολιτική, καθώς και ευρεία διάθεση και πρόσβαση σε περιβαλλοντικές πληροφορίες, η οποία θα καταστήσει κοινό κτήμα πληροφορίες που σήμερα πρέπει να βεβαιωθούν από δημόσιες υπηρεσίες ή να επαληθευθούν από δικαστήρια ή μελέτες μεγάλου κόστους. Θεωρούν, τέλος, ότι ο πλέον ασφαλής, περιβαλλοντικά και νομικά τρόπος επιτάχυνσης των διαδικασιών αδειοδότησης είναι η ολοκλήρωση κρίσιμων περιβαλλοντικών εργαλείων, όπως οι δασικοί χάρτες και το κτηματολόγιο, καθώς και η χαρτογράφηση των ειδών χλωρίδας και πανίδας και των οικοτόπων της επικράτειας.

Σχόλιο: Μετά τον κόλαφο της ακύρωσης της επένδυσης στο Κάβο-Σίδερο της Σητείας από το Συμβούλιο της Επικρατείας (μια επένδυση που η κυβέρνηση ήθελε να είναι η πρώτη ενταγμένη στο σύστημα fast-track) έρχονται μια σειρά περιβαλλοντικές οργανώσεις (που σημειωτέον αρκετές εκ των οποίων αποτελούσαν προνομιακούς συνομιλητές του Γιώργου Παπανδρέου προ εκλογών) να πουν τ' αυτονόητα (τα οποία είχαμε επισημάνει κι εμείς εδώ), το σύστημα fast-track μπορεί να κρύβει αγαθές προθέσεις, αλλά υπάρχει σοβαρός κίνδυνος να γίνει όχημα για να παρακάπτονται οι νόμοι και να επιβαρυνθεί επιπλέον το περιβάλλον στην χώρα μας του οποίου η προστασία απλώς θα παραπεμφεί στις καλένδες (το πρόσφατο πρόβλημα που ανέκυψε στον Μόρνο -και περιγράφεται επιτυχημένα στην γελοιογραφία μας - δείχνει που οδηγούν οι περικοπές και η έλλειψη κονδυλίων για συντήρηση). Πάντως δεν είναι τυχαίο ότι η πολύ σοβαρή επιστολή "θάφτηκε" κυριολεκτικά και έλαβε μικρής προβολής από τα μεγάλα Μ.Μ.Ε. Απλοποίηση και αλλαγές χρειάζονται, αλλά σε καμία χώρα της Ευρώπης δε γίνεται τόσο απροκάλυπτα η παράκαμψη του ζητήματος της περιβαλλοντικής προστασίας. Η Ελλάδα ναι μεν έχει οικονομικά προβλήματα, αλλά όπως λέει και ο "Ινδιάνος" κύριος Παμπούκης, "τη γη δεν την κληρονομήσαμε από τους προγόνους μας, τη δανειστήκαμε από τα παιδιά μας" και γι' αυτό πρέπει να την προστατεύουμε. Δεν είμαστε τρικοσμική χώρα και θα πρέπει να σταματήσουμε να λειτουργούμε σαν τέτοια σε όλους τους τομείς...

Είδηση 2η: Η αδυναμία συμφωνίας στις τάξεις της κυβέρνησης έχει παρενέργειες στις σχέσεις με την τρόικα, που περίμενε από την προηγούμενη Πέμπτη να πάρει από την Αθήνα το τελικό σχέδιο. Περιλαμβάνει όχι μόνο τα δημοσιονομκά μέτρα αλλά και το «κουστούμι» των 50 δισ. ευρώ αποκρατικοποιήσεων.

Η κυβέρνηση, όμως, ούτε το έχει οριστικοποιήσει ούτε γνωρίζει το ακριβές ποσό που αναζητεί. Αρχικά προσδιορίστηκε σε 22 δισ. ευρώ για την περίοδο 2011-2014. Στελέχη όμως του οικονομικού επιτελείου δεν αποκλείουν τελικά να εκτοξευτεί σε 30 δισ. ευρώ, αφού στην αρχική πρόβλεψη πρέπει να προστεθεί η τρύπα 1,74 δισ. ευρώ του 2011, οι αποκλίσεις του 2010 που υπολογίζονται μεταξύ 1- 3 δισ. ευρώ, αλλά και να διασφαλιστεί η περικοπή δαπανών ύψους 3 δισ. ευρώ το 2011 (αποθεματικό που θα αποφασιστεί τον Σεπτέμβριο αν θα κοπεί οριστικά).

Πληροφορίες αναφέρουν ότι σε στενό κύκλο στο υπουργείο Οικονομικών, και παρουσία μόνο της πολιτικής ηγεσίας, έχει συνταχθεί μια αναλυτική λίστα με τις περικοπές που πρέπει να κάνει κάθε υπουργείο για την επίτευξη του στόχου. Ο Γ. Παπακωνσταντίνου θα καλέσει μέσα στην εβδομάδα τους γενικούς γραμματείς των υπουργείων που έχουν αναλάβει αυτό το έργο, σε κοινή σύσκεψη όπου θα γίνει και η τελική κατανομή των βαρών. Πάντως, μεγάλες ανακατανομές σε σχέση με το προσχέδιο δεν αναμένονται, αφού τα οικονομικά όλων των υπουργείων είναι οριακά.

Τις μεγαλύτερες περικοπές καλούνται να κάνουν τα υπουργεία του κοινωνικού κύκλου (Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης, Υγείας, Παιδείας) και ακολουθούν τα υπουργεία Εθνικής Αμυνας, Οικονομικών, Περιβάλλοντος, Ανάπτυξης, Υποδομών, Ναυτιλίας, Αγροτικής Ανάπτυξης και Πολιτισμού. Είναι τόσο μεγάλη η δυσκολία, που σχεδόν όλοι οι γενικοί γραμματείς ψάχνουν εναλλακτικές λύσεις, ώστε να καλύψουν μέρος αυτών των χρημάτων που τους αναλογούν από πηγές εσόδων. Μέσα στα ασφυκτικά πλαίσια που έχουν όμως είναι εξαιρετικά δύσκολο να παρουσιάσουν ισοδύναμα μέτρα. Και είναι αμφίβολο εάν θα γίνουν δεκτά από την τρόικα.

Για παράδειγμα, το υπουργείο Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης πιέζει ώστε στο συνολικό ποσό που του αναλογεί (8 δισ. ευρώ αρχικά, που μειώθηκε σε 6 έπειτα από εξαντλητικές διαπραγματεύσεις) να συμπεριλάβει την πρόβλεψη ότι 1 δισ. θα προέλθει από την αξιοποίηση της ακίνητης περιουσίας των Ταμείων (σχόλιο Νέων Μέτρων: με ξένα κόλλυβα, κηδεία κάνουν). Το σύνολο όμως των ακινήτων αποτιμάται σήμερα με βάση τις αντικειμενικές τιμές σε 1,4 δισ. ευρώ.

Λύσεις από έσοδα αναζητούν και στα υπουργεία Υγείας και Παιδείας που επίσης έχουν βαρύ φορτίο. Είναι χαρακτηριστικό ότι ο Α. Λοβέρδος ανησυχεί για τη λειτουργία πολλών νοσοκομείων και μάλιστα κεντρικών (σχόλιο Νέων Μέτρων: γι' αυτό φαίνεται κομμένος τελευταία - θα έχει χάσει τον ύπνο του). Από την πλευρά της, η Α. Διαμαντοπούλου έχει απευθυνθεί στο υπουργείο Υποδομών μήπως βρεθεί φθηνή λύση για τη μετακίνηση των μαθητών, ώστε να εξοικονομήσει από εκεί έστω και λίγα εκατ ευρώ (σχόλιο Νέων Μέτρων: φανταζόμαστε ότι η κυρία Διαμαντοπούλου θα σκέφτεται: "μπορούν να πάνε και με τα πόδια, νέα παιδιά είναι - αντέχουν!").

Στα υπόλοιπα υπουργεία, όπου οι προβλεπόμενες περικοπές κυμαίνονται από 500 εκατ. ευρώ έως 1 δισ. για το καθένα, γίνεται προσπάθεια εξοικονόμησης πόρων κωδικό με κωδικό, αλλά ούτε και αυτή η διαδικασία φαίνεται να αποδίδει τα προσδοκώμενα από το υπουργείο Οικονομικών. Στελέχη του υπουργείου Οικονομικών ανέφεραν ότι υπάρχει συνεχής επικοινωνία με Ε.Ε. και ΔΝΤ για την αποστολή των επίμαχων στοιχείων. Επαφές υπάρχουν και με τεχνικό κλιμάκιο για εργασιακά θέματα στην Αθήνα.

Ο στόχος της κυβέρνησης είναι να πεισθούν για την πρόθεσή της να πάρει όλα τα απαραίτητα μέτρα, αλλά επισήμως να περιοριστούν σε ένα γενικότερο πλαίσιο παρεμβάσεων, χωρίς δεσμεύσεις. Εκεί είναι και το μεγάλο πρόβλημα για την κυβέρνηση: επιπλέον παράταση δύσκολα θα δοθεί, γιατί πρέπει μέχρι τέλος του μήνα να σταλούν στις Βρυξέλλες με τη μορφή νόμου και Προγραμμάτων Σταθερότητας όλες αυτές οι παρεμβάσεις. «Θα κάνει πολύ κακή εντύπωση στις αγορές όποια επιπλέον καθυστέρηση» εξηγεί αρμόδιος παράγοντας.

Σχόλιο: Οι αντιδράσεις διαφόρων υπουργών για τα του οίκου τους, δείχνουν καθαρά ότι πλέον κάποια πράγματα δεν πάνε άλλο - οι περικοπές έχουν φτάσει στα όρια ενώ και οι ίδιοι οι υπουργοί βλέπουν ότι το πολιτικό μέλλον τους είναι αβέβαιο αν δεν δείξουν ένα πιο κοινωνικό πρόσωπο. Πόσο όμως θα μπορέσουν να κρατήσουν όσο οι αποφάσεις του στενού κύκλου του Παπανδρέου και της "κυβέρνησης" της τρόικας είναι αντίθετες με μια πολιτική πιο ήπια; Το πρόγραμμα περιλαμβάνει εξαφάνιση των φοροαπαλλαγών (δείτε εδώ), αυξήσεις σε ΔΕΚΟ και εισιτήρια (δείτε εδώ), αυξήσεις σε ασφαλιστικές εισφορές (λεπτομέρειες εδώ), μειώσεις κοινωνικών παροχών (εδώ σχετικά) συν τις συγχωνεύσεις σχολείων και νοσοκομείων (δείτε εδώ το αρχικό πλάνο). Αυτό δεν αλλάζει όσο και αν αντιδρούν παρασκηνιακά οι υπουργοί, οι οποίοι βεβαίως έχουν δίκιο στο ότι οποιεσδήποτε επιπλέον μειώσεις είναι δύσκολες αν όχι αδύνατες. Όχι βέβαια πως δεν υπάρχει τρόπος μείωσης της σπατάλης, αλλά αυτό απαιτεί κεντρικά συστήματα προμηθειών, σεβασμό στο δημόσιο χρήμα, ενιαία αντιμετώπιση της κατάστασης (π.χ. δε γίνεται να διορίζονται από την πίσω πόρτα μυστικοσύμβουλοι για τους υπουργούς-μέλη της παρέας και την ίδια ώρα να μη γίνονται προσλήψεις στην υγεία ή να ακυρώνονται εορτασμοί για την 25η Μαρτίου στο εξωτερικό και την ίδια στιγμή ο κύριος Παπακωνσταντίνου να κάνει τραπέζια στα πιο ακριβά εστιατόρια της Αθήνας στους "τροϊκανούς" με έξοδα του κράτους) και αξιοποίηση της δυναμικής του Δημοσίου (π.χ. μισθοδοσία μέσω λογαριασμών που προσφέρουν τους πραγματικά καλύτερους όρους της αγοράς, διαπραγμάτευση χαμηλότερων τιμημάτων στα ενοίκια κ.ο.κ). Περαιτέρω μειώσεις εις βάρος της κοινωνίας δε γίνεται να υπάρξουν - δεν αντέχεται. Γι' αυτό και θα πρέπει οι αντιδράσεις να βγουν από το παρασκήνιο και να περάσουν στο προσκήνιο. Η κυρία Κατσέλη και η κυρία Μπιρμπίλη έχουν δείξει μια διάθεση ενάντια στο ρεύμα (η πρώτη για το ζήτημα των κλαδικών συμβάσεων εργασίας - δείτε εδώ- και η δεύτερη για το θέμα της ΔΕΗ) αλλά χωρίς ουσιαστικό ξεκαθάρισμα θέσεων. Η κυβερνητική καρέκλα δυστυχώς είναι γλυκειά και κάνει πέρα αξίες και ιδανικά.

Πηγές ειδήσεων: "Ελευθεροτυπία" / Διαβάστε εδώ ένα παλιότερο άρθρο του Γιώργου Δελαστίκ βασισμένο σε μια δημοσκόπηση στην χώρας μας από την Eurostat όπου το 98% των συμπολιτών μας έλεγε ότι "πάμε χάλια". Άραγε έχει αλλάξει κάτι από τότε; Μάλλον όχι...

Κερατέας συνέχεια... - Ο Μίκης στα μπλόκα...

Είδηση: Στο μπλόκο της Κερατέας βρέθηκε ο μεγάλος μας συνθέτης Μίκης Θεοδωράκης, εκφράζοντας τη συμπαράστασή του στους κατοίκους της περιοχής, που αντιδρούν στην κατασκευή ΧΥΤΑ και αντιστέκονται επί 4 μήνες. Ο Μίκης Θεοδωράκης έγινε δεκτός με χειροκροτήματα από τους κατοίκους, οι οποίοι τον ευχαρίστησαν για την παρουσία του στην περιοχή. "Η Κερατέα πρέπει να γίνει σύμβολο πάλης" είπε μιλώντας στους συγκεντρωμένους και πρόσθεσε ότι οι κάτοικοι καταφέρνουν να τα βάλουν άοπλοι με τον κρατικό μηχανισμό επειδή πιστεύουν στο δίκιο τους.

"Είναι πρωτοφανές αυτό που γίνεται, μια πόλη πολιορκημένη" τόνισε και είπε ότι όλοι οι Έλληνες πρέπει να παραδειγματιστούν από αυτόν τον αγώνα.

Ο Μίκης Θεοδωράκης υποστήριξε ότι πρόκειται για κρατική βία και δεν κατανοεί τη στάση της κυβέρνησης που βλέπει παιδιά, γυναίκες και ηλικιωμένους να υπερασπίζονται την περιοχή τους και συνεχίζει την καταστολή.

Πρότεινε μάλιστα κάθε περιοχή να διαχειρίζεται τα δικά της σκουπίδια και να μην τα φορτώνει στους γείτονες.

Σχόλιο: To πρόβλημα στην Κερατέα συνεχίζεται - μήνες και μήνες μπροστά στα μπλόκα πέρασαν χωρίς κάποια ουσιαστική λύση: Η κυβέρνηση που ξεκίνησε το θέμα κάνοντας τα πάντα να το κρατήσει στην αφάνεια (δείτε εδώ), χρησίμοποίησε σκανδαλωδώς την αστυνομία (διαβάστε εδώ λεπτομέρειες), προσπάθησε να στοχοποιήσει μέσω Πάγκαλου τους συμμετέχοντες στις κινητοποιήσεις (θυμηθείτε εδώ τα περιστατικά που οδήγησαν στο γνωστό γιαούρτωμα), για να δηλώνει πλέον απροκάλυπτα ότι δεν πρόκειται να κάνει πίσω. Μπράβο στον Μίκη που δείχνει ότι παρά την ηλικία του, τηρεί την έμμεση υπόσχεσή του για συμπαράσταση στον αγώνα των κατοίκων της Κερατέας, και έφερε γι' άλλη μια φορά σε δύσκολη θέση την φιλοκυβερνητική κοινή γνώμη (θυμηθείτε εδώ το "βρισκόμαστε υπό κατοχή και εδώ τη θέση του για τη βάση της Σούδας) και την ίδια την κυβέρνηση και δείχνει να θέλει και κάνει τ' αδύνατα δυνατά να είναι μπροστάρης στους κοινωνικούς αγώνες...Μια αισιόδοξη είδηση, παράδειγμα για όλους μας - χωρίς άλλων σχολίων...

Παραπομπή στην Χάγη και διάθεση παραχωρήσεων από Παπανδρέου προς Τουρκία (και όχι μόνο) / Αποτυχία διαχείρισης οικονομικών από Παπακωνσταντίνου

Είδηση: Την παραπομπή στη Χάγη για επίλυση των διαφορών στο Αιγαίο πρότεινε ο πρωθυπουργός κ. Γ. Παπανδρέου στην πρώτη συνάντηση που είχε με τον Τούρκο πρωθυπουργό Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, λίγες μόνο ημέρες μετά την εκλογή του, στις 9 Οκτωβρίου 2009, όταν επισκέφθηκε την Κωνσταντινούπολη με αφορμή την υπουργική Διάσκεψη της Συνεργασίας για τη Νοτιοανατολική Ευρώπη. Αυτό αποκαλύπτεται από τηλεγράφημα των Wikileaks, που φέρει ημερομηνία 14 Οκτωβρίου 2009. Ο συντάκτης του, ο τότε Αμερικανός πρέσβης στην Αθήνα Ντάνιελ Σπέκχαρντ, συναντήθηκε με τον κ. Παπανδρέου μαζί με τον πρόεδρο του Ινστιτούτου Brookings, Στρομπ Τάλμποτ, στις 12 Οκτωβρίου 2009.

«Αν θέλετε τα νησιά μας, δεν πρόκειται ποτέ να βρούμε λύση», είπε ο κ. Παπανδρέου στον κ. Ερντογάν, σύμφωνα με το τηλεγράφημα, το οποίο συνεχίζει: «Αλλά, πρόσθεσε ότι εάν το ενδιαφέρον της Τουρκίας είναι να αποκτήσει πρόσβαση στα διεθνή ύδατα, στον εναέριο χώρο, στην υφαλοκρηπίδα και τις πλουτοπαραγωγικές πηγές, αυτά τα θέματα μπορούν να λυθούν. Ο Παπανδρέου πιστεύει ότι θα πρέπει να φέρουν αυτά τα θέματα σε ένα τρίτο, ουδέτερο μέρος, όπως η Χάγη, για να αποφασίσει μια δίκαιη λύση, ενώ θα μπορούσαν να διαπραγματευθούν σχεδόν τα πάντα, εκτός της εθνικής κυριαρχίας. Απέρριψε τη θεωρία των “γκρίζων ζωνών”, για την οποία πιστεύει ότι υιοθετήθηκε τα τελευταία χρόνια ως πολιτικός ελιγμός και δεν εδραιώνεται σε καμιά νομική βάση. Ωστόσο, ακόμα και γι’ αυτό άφησε ένα παράθυρο, λέγοντας ότι ενώ η Ελλάδα θα απορρίψει με σφοδρότητα οποιονδήποτε ισχυρισμό θίγει την εδαφική ακεραιότητα, κανείς δεν μπορεί να εμποδίσει μια χώρα από το να φέρει όποιο θέμα επιθυμεί στη Χάγη».

Ο κ. Σπέκχαρντ, όπως αναφέρει σε σχόλιό του το οποίο ακολουθεί, διαβλέπει στις τοποθετήσεις Παπανδρέου διαφοροποίηση της ελληνικής θέσης: «Πρόκειται για σημαντική μετακίνηση, εάν ισχύει. Στο παρελθόν, ενώ οι Ελληνες ήταν ανοιχτοί σε προσφυγή στη Χάγη για τις οικονομικές ζώνες, εμφανίζονταν απρόθυμοι να προσθέσουν όλο το φάσμα των θεμάτων του Αιγαίου, από φόβο ότι οι Τούρκοι θα επιχειρούσαν να τους κάνουν να εγκαταλείψουν τα διεθνή νομικά δικαίωμα που πιστεύουν ότι έχουν από τη Συνθήκη για το Δίκαιο της Θάλασσας και άλλες συνθήκες, μέσα από ένα τουρκικού τύπου παζάρι», επισημαίνει.

Ο κ. Παπανδρέου φέρεται, επίσης, να επισημαίνει στον Τούρκο ομόλογό του ότι η δυνατότητα να κλείσουν αυτά τα ζητήματα έχει χρονικό ορίζοντα. «Είπε στον Ερντογάν ότι θα πρέπει να κινηθούν γρήγορα, καθώς πίστευε ότι είχε περιθώριο ενός χρόνου, το πολύ δεκαοκτώ μηνών, για να επιτύχει κάτι, δεδομένων των περιορισμών που θέτει η οικονομική κατάσταση στην Ελλάδα, η οποία πιθανότατα θα του δέσει τα χέρια πολιτικά, καθώς τα πράγματα θα γίνονται όλο και πιο δύσκολα».

Ο πρωθυπουργός, όπως αναφέρεται, έθεσε το θέμα της Κύπρου, «εξέφρασε την πεποίθηση ότι το κλειδί είναι η Τουρκία να διασφαλίσει ότι οι πολιτικοί κάνουν κουμάντο και ότι η Κύπρος δεν έχει παραδοθεί στον στρατό». Παράλληλα, για το θέμα του Οικουμενικού Πατριαρχείου, «είπε ότι τόνισε στον Ερντογάν ότι η ελληνορθόδοξη κοινότητα της Κωνσταντινούπολης πεθαίνει και δεν είναι προς το συμφέρον της Τουρκίας να συμβεί αυτό». Προσθέτει, δε, ότι «εάν η Τουρκία δεν κάνει κάτι, το Οικουμενικό Πατριαρχείο τελικά θα μετακινηθεί κάπου αλλού, κάτι που η Ελλάδα δεν επιθυμεί και δεν θα πρέπει να επιθυμεί και η Τουρκία».

Πέραν αυτών, ο κ. Παπανδρέου εμφανίζεται υπέρμαχος της πλήρους ένταξης της Τουρκίας στην Ε.Ε. και όχι μιας προνομιακής σχέσης, και αναφέρει στον κ. Ερντογάν ότι η επίλυση ενός από τα μείζονα ζητήματα που απασχολούν τις δύο χώρες «θα ενδυναμώσει τη θέση του έναντι των ευρωπαϊκών χωρών που εμφανίζονται προβληματισμένες έναντι της ένταξης της Τουρκίας».

Ο κ. Σπέκχαρντ αναφέρει ότι «ο Παπανδρέου πίστευε ότι η κυβέρνηση Καραμανλή είχε χάσει το μομέντουμ στα Βαλκάνια, και ότι επιθυμούσε να ενεργοποιηθεί για την επίλυση προβλημάτων στην περιοχή». Για το θέμα της ονομασίας της ΠΓΔΜ «δήλωσε ότι ήταν έτοιμος να δώσει ώθηση στην προσπάθεια για επίλυση, αλλά επανέλαβε τη θέση για γεωγραφικό προσδιορισμό και erga omnes για διεθνή χρήση».

Σχόλιο: Η πρόσφατη αποκάλυψη της εφημερίδας Καθημερινής και του Wikileaks, εξηγεί απόλυτα γιατί ο Πρωθυπουργός δεν κάνει αναφορές σε ΑΟΖ (διαβάστε εδώ τις σχετικές επισημάνσεις), γιατί διατηρεί μια ανεκτική στάση στις τουρκικές διεκδικήσεις (λεπτομέρειες εδώ), γιατί δεν κινείται σε διαγωνισμούς για τη διενέργεια ερευνών για κοιτάσματα πετρελαίου και φυσικού αερίου όπως κάνουν η Κύπρος και το Ισραήλ (τα οποία όπως φαίνεται εδώ υπάρχουν στον ελλαδικό χώρο) και κυρίως γιατί επέτρεψε μια αρχηγικού τύπου περιοδεία του υπουργού εξωτερικών της Τουρκίας στην χώρα μας (λεπτομέρειες εδώ). Πως να μην πιστέψει κανείς ύστερα ότι υπάρχουν "πονηριά" πίσω από την εμμονή της κυβέρνησης για παραπομπή στην Χάγη όλων των ζητημάτων (πράγμα που αποτελεί αλλαγή της πάγιας πολιτικής μας όπως επισημαίνεται και στο τηλεγράφημα); Μια πιθανή αρνητική εξέλιξη, θα φέρει προ τετελεσμένων την κοινή γνώμη και "θα λύσει τα χέρια" της κυβέρνησης (ή έτσι τουλάχιστον θέλουν να πιστεύουν). Δείχνει επίσης ότι η συνεχής εμμονή της κυβέρνησης για είσοδο της Τουρκίας στην Ε.Ε. δεν είναι προσχηματική αλλά καθόλα ειλικρινής (αφού η κυβέρνηση δεν φέρεται να καταλαβαίνει ότι η Τουρκία δεν πρόκειται ν' αλλάξει πολιτική παρά τις άνευ ανταλλαγμάτων υποστηρίξεις).

Παρόμοια και η κατάσταση στο θέμα της ονομασίας των Σκοπίων- αφού υπάρχει η διάθεση εμφανών παραχωρήσεων και πέρα των αποφάσεων του κοινοβουλίου και των συσκέψεων των πολιτικών αρχηγών (είτε τις θεωρεί κανείς σωστές ή λάθος). Δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι στην πρόσφατη προσφυγή του γειτονικού κρατιδίου στην Χάγη για το γεγονός της χρήσης του βέτο από πλευράς της χώρας μας για τη συμμετοχή τους σε διεθνείς οργανισμούς, εμείς εκπροσωπούμαστε από διπλωματική αποστολή ενώ οι γείτονες από την ηγεσία του υπουργείου εξωτερικών τους, λες και δεν μας απασχολεί το θέμα...(Ο κύριος Δρούτσας θα έχει άλλη δουλειά μάλλον). Όπως και να έχει οι αποκαλύψεις αυτές έχουν ενδιαφέρον, άσχετα αν καλύπτονται από τον οχετό της καθημερινότητας...

Και για να μην ξεχνιόμαστε... Γράψαμε την Πρωταπριλιά για αποπομπή του Γιώργου Παπακωνσταντίνου από την κυβέρνηση αλλά ίσως τελικά η "είδησή" μας να μην απέχει πολύ από την αλήθεια: H εκτέλεση του προϋπολογισμού το δίμηνο Ιανουάριου-Φεβρουάριου 2011, σε δημοσιονομική βάση, παρουσιάζεται έλλειμμα 1.028 εκατ. € έναντι ελλείμματος 944 εκατ. € το αντίστοιχο διάστημα του 2010 - παρά το γεγονός της σφιχτής πολιτικής που εφαρμόζεται και τις περικοπές παντού (εκτός των εξόδων και μισθών των "υμέτερων" όπως π.χ. του γραφείου του Πρωθυπουργού, του κυρίου Γερουλάνου και ορισμένων ζημιογόνων του Δημοσίου).
Ειδικότερα τα καθαρά έσοδα του τακτικού προϋπολογισμού ανήλθαν σε 7.943 εκ. € και εμφανίζουν μείωση κατά 9,2% η οποία οφείλεται,στα μειωμένα έσοδα από την έκτακτη εισφορά στις κερδοφόρες επιχειρήσεις κατά 99 εκατ. € αλλά και στις μειωμένες εισπράξεις από παρακράτηση φόρου εισοδήματος φυσικών προσώπων στο τρέχον δίμηνο (λογικό αφού η αγορά έχει στεγνώσει).
Οι δαπάνες του τακτικού προϋπολογισμού είναι αυξημένες κατά 3,3%. Η αύξηση αυτή οφείλεται στη διάθεση ποσού ύψους 351 εκατ. € για επιχορήγηση νοσηλευτικών ιδρυμάτων προκειμένου να εξοφληθούν παλαιές οφειλές τους, ενώ οι πρωτογενείς δαπάνες είναι μειωμένες κατά 0,1% και οι τόκοι κατά 1,3 %. Οι δαπάνες τακτικού Προϋπολογισμού παραμένουν χαμηλότερες κατά 300 εκατ. περίπου από τις μηνιαίες προβλέψεις του Προϋπολογισμού. Τα έσοδα, τέλος, του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων παρουσιάζουν αύξηση 356,4% και οι δαπάνες μείωση 67,9%.Το υπουργείο διευκρινίζει ότι τα παραπάνω στοιχεία αφορούν μόνο στην εκτέλεση του Κρατικού Προϋπολογισμού και όχι στο σύνολο των δημοσιονομικών δεδομένων για το έλλειμμα της Γενικής Κυβέρνησης – κατά τον ορισμό του ESA95 – που αποτελεί το κριτήριο για την αξιολόγηση του Προγράμματος Οικονομικής Πολιτικής της Ελλάδας - και το οποίο ανεβάζει το έλλειμμα ακόμα παραπάνω. Δεν είναι τυχαίο ότι πολλοί υποστηρίζουν ότι η κυβέρνηση ευνοεί έμμεσα πολλούς οργανισμούς να μη δίνουν στοιχεία ώστε να μην καταγραφεί το πραγματικό ύψος του ελλείμματος (και με δεδομένο το υπάρχον ταμειακό έλλειμμα της χώρας - διαβάστε εδώ σχετικά)... Τι να πιστέψει όμως κανείς;

Πηγές ειδήσεων: "Πρώτο Θέμα"

Συγχωνεύσεις νοσοκομείων - σχέδιο και σχολιασμός / "Χρειάζεται περισσότερο κράτος" υποστηρίζει ο Στρος-Καν

Είδηση:
(Δείτε εδώ τις πρόσφατες εξελίξεις του θέματος με λεπτομέρειες όσο αφορά τις κατά περιοχές προτάσεις συγχωνεύσεων)

Ριζικές αλλαγές στην οργανωτική διάρθρωση των νοσοκομείων περιλαμβάνει ο σχεδιασμός για τις συγχωνεύσεις στο ΕΣΥ: Οι πολλαπλές κλινικές που λειτουργούν σήμερα στα δημόσια νοσηλευτικά ιδρύματα θα καταργηθούν και θα ενταχθούν σε ενιαίους τομείς: παθολογικό, χειρουργικό και δύο εργαστηριακούς. Τα μικρά και παλαιά νοσοκομεία θεωρούνται επικίνδυνα και είναι πολύ πιθανό να αλλάξουν χρήση, όπως να γίνουν Κέντρα Υγείας ή να υπαχθούν σε άλλα, ενώ οι συγχωνεύσεις θα ξεκινήσουν από την Αθήνα.

Τα παραπάνω προκύπτουν από αναφορές του προέδρου της Επιτροπής Συγχωνεύσεων, καθηγητή κ. Λυκούργου Λιαρόπουλου, στην εναρκτήρια συνεδρίαση εκπροσώπων των αρμόδιων φορέων.Ο κ. Λιαρόπουλος υπογράμμισε ότι στη χώρα μας λειτουργούν 158 δημόσια νοσοκομεία (ΕΣΥ, πανεπιστημιακά και στρατιωτικά), τα οποία χαρακτηρίζονται από χτυπητές ανισότητες. Τα περισσότερα -είπε- έχουν δημιουργηθεί πριν από 40 και πλέον χρόνια. Είναι ακατάλληλα από κτιριακή άποψη, δαπανηρά στη συντήρησή τους, ακόμη και επικίνδυνα για τους ασθενείς. «Προτείνουµε ένα πρόγραµµα άµεσης εφαρµογής, µε βάση υφιστάµενα σχέδια νοσοκοµείων που ανήκουν στο ∆ηµόσιο, για την ανέγερση οχτώ νέων µονάδων 300 - 350 κρεβατιών, σε διάφορα σηµεία της χώρας, συνολικού κόστους 480 εκατοµµυρίων ευρώ». Ο κ.Λιαρόπουλος υποστηρίζει πως η εξασφάλιση κεφαλαίων, παρά την κρίση, είναι εφικτή. «Η χρηµατοδότηση µπορεί να γίνει από τραπεζικό δανεισµό και από έκδοση οµολόγων έργου (project bonds) της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων».

Η µειωµένη δαπάνη θα εξασφαλιστεί και από το γεγονός πως δεν κρίνεται αναγκαία η εκπόνηση αρχιτεκτονικών και στατικών µελετών, η οποία θα κόστιζε ακριβά. Η σκέψη των ειδικών στηρίζεται στην «κλωνοποίηση» πρότυπων νοσοκοµείων, όπως είναι οι «Άγιοι Ανάργυροι» και το «Αττικόν».

Μεγάλες ιδιωτικές ασφαλιστικές εταιρείες έχουν ήδη εκδηλώσει ενδιαφέρον για µελλοντική συνεργασία (συµβάσεις) µε τα νέα δηµόσια νοσοκοµεία, αναφέρει ο κ. Λιαρόπουλος.

Ειδικότερα και σύµφωνα µε εκτιµήσεις, το 20% των κλινών των νέων νοσοκοµείων µπορούν να «πουληθούν» στην ιδιωτική ασφάλιση, κερδίζοντας κατ’ αυτό τον τρόπο 14 εκατοµµύρια ευρώ ετησίως.

«Τα μικρά νοσοκομεία είναι επικίνδυνα και όποιος επιμένει ότι πρέπει να λειτουργούν, δεν παρέχει υπηρεσία στους πολίτες», τόνισε ο κ. Λιαρόπουλος. Ο καθηγητής χαρακτήρισε απαράδεκτη και την έννοια της κλινικής: «Μικρές ομάδες γιατρών προχώρησαν στη σύσταση κλινικής στο νοσοκομείο, η οποία έπρεπε να στελεχωθεί για να μπορεί να εφημερεύει. Δεν μπορεί να υπάρχει η έννοια της κλινικής».

Ο κ. Λιαρόπουλος επεσήμανε, επίσης, ότι δεν πρέπει να υπάρχει η διάσπαση δυνάμεων. Στα υπό σύσταση νέα συγκροτήματα νοσοκομείων, θα λειτουργούν μία διοικητική, μία ιατρική και μία νοσηλευτική υπηρεσία. Με απλά λόγια, όταν περισσεύει προσωπικό, θα μπορεί να μετακινείται σε άλλη μονάδα. «Η χώρα μας έχει τους περισσότερους γιατρούς, αλλά δυσανάλογα κατανεμημένους», είπε ο βουλευτής του ΠΑΣΟΚ, καθηγητής κ. Ηλίας Μόσιαλος.

Με πέντε τρόπους θα γίνουν οι συγχωνεύσεις των νοσοκομείων. Αυτό ανακοίνωσε χθες ο υπουργός Υγείας, κ. Ανδρέας Λοβέρδος. Διευκρίνισε ότι οι αλλαγές θα ξεκινήσουν από την Αθήνα και επανάλαβε ότι η πρώτη απόφαση συγχώνευσης θα υπογραφεί στις αρχές Ιουλίου. Ο υπουργός Υγείας ανέφερε ότι οι αρχές του σχεδιασμού είναι δύο: η πρώτη είναι ότι το ΕΣΥ πρέπει να ικανοποιεί πλήρως τις ανάγκες των πολιτών. Η δεύτερη είναι η αρχή της ισότητας, ώστε όλοι όσοι απευθύνονται στον δημόσιο τομέα υγείας να λαμβάνουν τη φροντίδα που απαιτείται.

Οι συγχωνεύσεις θα γίνουν με πέντε μορφές: Ομάδες νοσοκομείων θα έχουν κοινό διοικητή. Ομάδες νοσοκομείων θα διοικούνται από το ίδιο διοικητικό συμβούλιο. Θα γίνουν συγχωνεύσεις στο εσωτερικό των νοσοκομείων. Θα υπάρξουν συνεργασίες μεταξύ νοσοκομείων, με ανταλλαγή μονάδων και προσωπικού. Μικρά νοσοκομεία θα μετατραπούν σε μονάδες πλήρους εξειδίκευσης, πρωτοβάθμιας περίθαλψης και αποκατάστασης χρόνιων περιστατικών.

Αναφερόμενος στους σκοπούς του εγχειρήματος, ο κ. Λοβέρδος υπογράμμισε ότι δεν είναι η κρίση που οδηγεί στις συγχωνεύσεις. Δαπανούμε για την υγεία -είπε- χωρίς οι παρεχόμενες υπηρεσίες να αντιστοιχούνται με τις δαπάνες.

Ο κ. Λοβέρδος τόνισε ότι ο διάλογος θα είναι τρίμηνος. Στο επόμενο διάστημα θα γίνουν συσκέψεις ανά περιφέρεια, περιοχή ή και νομούς της χώρας. Η πρώτη θα γίνει τη Μεγάλη Εβδομάδα και θα αφορά την Αθήνα.

Σχόλιο: Το θέμα των κλεισίματος των νοσοκομείων πρωτοπαρουσιάστηκε πριν λίγο καιρό (δείτε εδώ αναλυτικά), αλλά τώρα φαίνεται να παίρνει σιγά-σιγά την οριστική του μορφή που παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον και αξίζει σειράς επισημάνσεων.

Πρώτα απ' όλα πρέπει να σημειώσουμε ότι η έννοια της κλινικής δε δημιουργήθηκε στην Ελλάδα και δεν αποτελεί ούτε "πεπαλαιωμένη" ούτε "παρωχημένη" συνταγή όπως υποστηρίζουν έμμεσα οι φωστήρες του Υπουργείου Υγείας στην αγωνιώδη προσπάθεια τους να μειώσουν τα έξοδα του υπουργείου τους (και να δικαιολογήσουν τα αντιμίσθια των επιτροπών που ανήκουν). Οι εξιδικευμένες κλινικές χρειάζονται για να παρέχουν εξιδικευμένες υπηρεσίες σε τομείς που δεν μπορούν να καλυφθούν από γενικούς χειρούργους, παθολόγους κ.ο.κ. Αν δεν χρειάζονταν, δε θα δίνονταν ειδικότητες στην ιατρική - όλοι οι γιατροί θα έβγαιναν παντογνώστες και θα μπορούσαν να κάνουν τα πάντα όπως συνέβαινε στην αρχαία Ελλάδα και μέχρι τον προ-προηγούμενο αιώνα. Επειδή όμως έχουμε φτάσει στο 2011, θα πρέπει να υπάρχει και η ανάλογη εξιδίκευση και να μην αφήνουμε σε γενικούς χειρούργους να κάνουν όλα τα χειρουργεία ή από γενικούς γιατρούς να χειρίζονται από κρυολογήματα μέχρι καρκίνους λες και είμαστε στην πρώτη γραμμή του μετώπου. Το αντεπιχείρημα ότι θα δημιουργηθούν εξιδικευμένα νοσοκομεία είναι πέρα από βλακώδες και επικίνδυνο αφού αυτό θα σημαίνει τεράστιες ουρές, μεγάλες μετακινήσεις και τεράστια έξοδα για τους δυστυχείς ασφαλισμένους που προκειμένου ν' αποφύγουν όλα αυτά θα καταφεύγουν στον ιδιωτικό τομέα που θα θριαμβεύσει και πάλι: Όταν με το παρόν σύστημα συμβαίνουν όλα αυτά φανταστείτε που θα οδηγηθούμε όταν αρχίσουν οι συγχωνεύσεις.

Άν το πρόβλημα είναι τα πεπαλαιωμένα κτήρια τότε υπάρχει λύση: Να χτιστούν καινούργια, όπως σωστά προγραμματίζεται. Μέχρι τότε όμως θα πρέπει να λειτουργούν τα παλιά, διαφορετικά μια μερίδα της κοινωνίας δε θα καλύπτεται σε δεύτερο βαθμό στον τομέα της υγείας, καταργώντας την αρχή της ισότητας για την οποία κόπτονται τόσο οι του Υπουργείου. Γι' αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό ο αριθμός των κλινών που θα καταργηθούν να είναι ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ ίσος με αυτών που θα δημιουργηθούν: Διαφορετικά το όφελος για τους πολίτες θα είναι μηδενικό.

Εξίσου σοβαρό είναι το ζήτημα που προκύπτει με τη διάθεση ενοικίασης κλινών σε ιδιώτες. Οι υπάρχουσες ελλείψεις σε κρεββάτια και κλινικές είναι ήδη τεράστιες. Φανταστείτε τι έχει να γίνει αν μειωθεί ο συνολικός αριθμός κρεβατιών και από τα εναπομείναντα ιδιωτικοποιηθεί έμμεσα ένα 20%; Δε θα υπάρξει έτσι ιδιωτικοποίηση δια της πλαγίας οδού του ΕΣΥ; Δε θα ενισχυθεί το φακελάκι για μια θέση (κρεβάτι) στον ήλιο (στην Δημόσια πλευρά του νοσοκομείου); Τι διαφορές θα υπάρχουν στην παροχή υπηρεσιών για τους μεν και τους δε - μήπως οι "ιδιωτικές ασφαλιστικές" θα έχουν απαιτήσεις για ταχύτερη εξυπηρέτηση των πελατών τους; Δε θα καταλήξει πάλι να πληρώνει ο ασφαλισμένος για όλους με αντάλλαγμα κακές υπηρεσίες;

Για να γίνει οικονομία στο Δημόσιο (που είναι και το ζητούμενο), θα πρέπει επίσης να λειτουργεί όλος ο εργαστηριακός εξοπλισμός, να χρησιμοποιούνται όλα τα μηχανήματα που διαθέτουν τα δημόσια νοσοκομεία και να γίνουν σωστές αγορές ώστε να υπάρχουν π.χ. αξονικοί τομογράφοι ή να γίνονται όλες οι εξετάσεις εντός νοσοκομείων. Αν συμβούν αυτά οι δαπάνες υγείας θα πέσουν αυτομάτως, αφού δε θα υπάρχει κατασπατάληση του δημοσίου χρήματος με το να ξοδεύονται αλόγιστα ποσά για να παραχωρούνται βασικοί εργαστηριακοί έλεγχοι, μετρήσεις κ.ο.κ. σε ιδιωτικές κλινικές (που επιζούν χάρις την γενναιοδωρία του κρατικού συστήματος). Αντιθέτως η κυβέρνηση αναθέτει συνεχώς καινούργιους ρόλους σε ιδιωτικές επιχειρήσεις (δείτε ένα παράδειγμα εδώ).

Και κάτι τελευταίο: Οι χώρες που προσπάθησαν να ρίξουν το βάρος στην πρωτοβάθμια υγεία (ακολουθώντας το θεώρημα "οι περισσότερες περιπτώσεις μπορούν να λυθούν έτσι ενώ γίνεται και οικονομία") όπως η Μ.Βρετανία κατέληξαν να έχουν μεγάλη παιδική θνησιμότητα, μεγάλη θνησιμότητα νεογνών, πολύ μεγάλα ποσοστά ενδονοσοκομειακών λοιμώξεων και τέλος χαμηλότερο προσδόκιμο ζωής από τον μέσο δυτικοευρωπαϊκό όρο. Όμως πρέπει να τονιστεί ότι αυτοί τουλάχιστον έχουν ένα δημόσιο σύστημα δωρεάν, που οι γιατροί πληρώνονται, οι ασθενείς δεν πληρώνουν φακελάκι - και ό,τι παρέχεται δεν κοστίζει επιπλέον στους ασφαλισμένους. Εμείς προσπαθούμε να πάρουμε όλα τα κακά και ν' αφήσουμε τα καλά, όπως κάνουμε δηλαδή σε πάρα πολλά πράγματα όταν "μαϊμουδίζουμε" ξένα συστήματα...Και συν τοις άλλοις, αποσυνδέουμε το πτυχίο της ιατρικής από την ιδιότητα του γιατρού (δείτε εδώ λεπτομέρειες), αυξάνουμε τις ασφαλιστικές εισφορές, κόβουμε εξετάσεις και φτάνουμε σε σημείο να μην μπορούν οι ασφαλισμένοι να βρουν βασικά φάρμακα (όπως φαίνεται εδώ), οδηγώντας σε κατάρρευση το κράτος Πρόνοιας...

Και για να μην ξεχνιόμαστε...«Η παγκοσμιοποίηση μεγάλωσε το χάσμα μεταξύ πλούσιων και φτωχών», δήλωσε ο επικεφαλής του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου Ντομινίκ Στρος Καν -και πιθανολογούμενος ως υποψήφιος στις επόμενες γαλλικές εκλογές με τους Σοσιαλιστές. «Σχεδιάζοντας ένα νέο μακροοικονομικό πλαίσιο για έναν νέο κόσμο, η πλάστιγγα θα κλίνει -έστω και λίγο- λιγότερο υπέρ των αγορών και πολύ περισσότερο υπέρ του κράτους» τόνισε και συμπλήρωσε: «Προσέφερε πολύ το σχήμα της παγκοσμιοποίησης, αλλά έστειλε εκατοντάδες εκατομμύρια ανθρώπους στη φτώχεια» συνέχισε στην ομιλία του τη Δευτέρα ο Ντομινίκ Στρος-Καν, λέγοντας πως ενώ η παγκοσμιοποίηση «των ανταλλαγών συνδέεεται κατ' αρχήν με τη μείωση των ανισοτήτων, η πιστωτική παγκοσμιοποίηση, δηλαδή το μέγα γεγονός των πρόσφατων ετών, μεγάλωσε αντιθέτως αυτές τις ανισότητες». Αυτή η ανισότητα μάλιστα, συνέχισε ο πρόεδρος του ΔΝΤ «μπορεί να ήταν μία από τις σιωπηλές αιτίες της κρίσης», σημειώνοντας πως, τόσο μεσοπρόθεσμα όσο και μακρυπρόθεσμα, «η ανάπτυξη πρέπει να συνάδει με μία δίκαιη και πιο αναλογική κατανομή των εισοδημάτων όλων των κοινωνικών στρωμάτων». Δηλώσεις που καταρχήν δημιουργούν έκπληξη, δεδομένου ότι το ΔΝΤ ζητάει ακριβώς τ' αντίθετα από την χώρα μας (δείτε εδώ παραδείγματα). Βέβαια αν σκεφτεί κανείς ότι ο κύριος Στρος-Καν φιλοδοξεί να γίνει Πρόεδρος της Γαλλίας, καταλαβαίνει κανείς ότι προσπαθεί καταρχήν να πάρει με το μέρος του τους Σοσιαλιστές και κατά δεύτερον τον γαλλικό λαό. Ποιός τον πιστεύει όμως;

Αποχαιρετισμός στα δώρα Χριστουγέννων και Πάσχα και άλλες αλλαγές στο Δημόσιο

Είδηση: Τετραπλό «κούρεμα» έως και 30% στα ρετιρέ του Δημοσίου, στους 300.000 υπαλλήλους των ειδικών μισθολογίων και ενταφιασμό των 53 επιδομάτων και του 13ου και 14ου μισθού (Δώρα Χριστουγέννων, αδειών και Πάσχα) σχεδιάζει η κυβέρνηση με την άμεση εφαρμογή του ενιαίου μισθολογίου από 1ης Ιουλίου. Στην προκρούστεια κλίνη, προκειμένου να εξοικονομηθεί ένα δισ. ευρώ ετησίως, σύμφωνα με το κυβερνητικό σχέδιο που επεξεργάζονται από κοινού τα υπουργεία Εσωτερικών και Οικονομικών, μπαίνουν τα εξής:

* Ο,τι έχει απομείνει από το δώρο Χριστουγέννων, Πάσχα και επίδομα αδείας (500, 250 και 250 ευρώ αντίστοιχα), που σημαίνει ότι 1.000 ευρώ το χρόνο εντάσσονται στο μισθολόγιο και το ποσόν επιμερίζεται στους 12 μήνες. Ετσι το περίφημο «δώρο» πέφτει στην μαύρη τρύπα του Μνημονίου, καθώς ενταφιάζεται ακόμα και η φιλοσοφία των έξτρα παροχών για τους εργαζόμενους τις ημέρες των γιορτών, που έδιναν συνήθως μια «ανάσα» στην αγορά.
* Τα 53 επιδόματα που λαμβάνουν ανάλογα με την κατηγορία και την ειδικότητά τους οι δημόσιοι υπάλληλοι σε όλες τις υπηρεσίες. Τα επιδόματα που διατηρούνται είναι το οικογενειακό και το επίδομα ειδικών συνθηκών, στο οποίο εντάσσεται και το ανθυγιεινό επίδομα για όσες κατηγορίες υπαλλήλων το παίρνουν σήμερα. Επίσης το επίδομα θέσης για εκείνους τους υπαλλήλους που κατέχουν θέσεις ευθύνης. Το κίνητρο απόδοσης, που κυμαίνεται σήμερα από 76 έως 130 ευρώ το μήνα και το παίρνουν όλοι οι υπάλληλοι, θα μετεξελιχθεί σε επίδομα παραγωγικότητας. Η χορήγησή του θα είναι εφικτή υπό την προϋπόθεση ότι η υπηρεσία και ο υπάλληλος έχουν επιτύχει τους στόχους παραγωγικότητας που έχουν τεθεί κεντρικά. Γι' αυτό και το συγκεκριμένο επίδομα θα καταβάλλεται ανά τρίμηνο ή εξάμηνο, ανάλογα με το πρόγραμμα των υπηρεσιών και έπειτα από αξιολόγηση. Το πριμ παραγωγικότητας θα υπάρχει σε κλάδους υπαλλήλων που σχετίζονται με την εξυπηρέτηση του κοινού, αλλά προβλέπεται και από το νέο βαθμολόγιο που μετρά την αποδοτικότητα κάθε υπαλλήλου.

* Τα ειδικά μισθολόγια, όπου μπαίνει άγριο μαχαίρι. Εδώ εντάσσονται και οι ειδικές κατηγορίες υπαλλήλων (δικαστικοί, γιατροί ΕΣΥ, διπλωματικοί υπάλληλοι, στρατιωτικοί, καθηγητές ΑΕΙ-ΤΕΙ κ.τ.λ.) οι οποίοι αναμένεται να υποστούν μείωση 20% με 25%.Μαχαίρι θα μπει στις αποδοχές οροφής σε αυτά τα μισθολόγια που θα εξισωθούν με τις αποδοχές του γενικού γραμματέα υπουργείου, που έχει οριστεί στις 5.856 ευρώ το μήνα. Προκειμένου να δοθεί μια τάξη μεγέθους, αναφέρουμε το χαρακτηριστικό παράδειγμα του πλαφόν στις αποδοχές των δικαστικών που είναι ο καταληκτικός μισθός του Προέδρου του Αρείου Πάγου και βρίσκεται στις 8.436 ευρώ το μήνα. Επίσης, στην οροφή των αποδοχών στους γιατρούς του ΕΣΥ υφίσταται η αμοιβή του γενικού διευθυντή του Συστήματος Υγείας που είναι στα 35 χρόνια υπηρεσίας, στα 6.039 ευρώ το μήνα. Οι μισθοί αυτοί θα εξομοιωθούν με το μισθό του γενικού γραμματέα υπουργείου, δηλαδή 5.856 ευρώ.

* Τα λεγόμενα ρετιρέ του Δημοσίου, τα οποία θα υποστούν και αυτά μειώσεις, ενώ αντίστοιχα θα πετύχουν μικρές αυξήσεις ορισμένοι υπάλληλοι ίδιου βαθμού, κατηγορίας και προσόντων σε υπουργεία όπως Αμυνας, Θαλασσίων Υποθέσεων, Νήσων κ.ά.

* Ο βασικός μισθός για την κατηγορία της υποχρεωτικής εκπαίδευσης, ο οποίος ορίζεται στα 711 ευρώ, στη δευτεροβάθμια (απόφοιτοι Λυκείου) στα 830, στους απόφοιτους ΤΕΙ 938 και στους πτυχιούχους 984. Επειτα από 35 χρόνια εργασίας το πλαφόν των αμοιβών για τις ίδιες κατηγορίες ορίζεται στα 1.200, 1.400, 1.700 και 2.100 ευρώ. Ο λόγος εισαγωγικού με καταληκτικό βαθμό θα είναι ένα προς τρία, ενώ μέχρι τώρα ήταν ένα προς 2,34, γεγονός που σημαίνει ότι ανοίγει η ψαλίδα των αποδοχών μεταξύ των νεοδιορισθέντων της υποχρεωτικής εκπαίδευσης και του καταληκτικού των πτυχιούχων. Οι πτυχιούχοι ΤΕΙ και ΑΕΙ στο Δημόσιο θα έχουν την ευκαιρία να ξεπεράσουν τους προαναφερόμενους μισθούς αν διαθέτουν μεταπτυχιακά και διδακτορικά ή αν κατέχουν θέσεις ευθύνης. Τέλος, ως πρόσθετη οικονομική παροχή μπορεί να μετρήσει μόνον το πριμ παραγωγικότητας. Ακόμα, στο ενιαίο μισθολόγιο:

* Θα υπάρχουν 4 μισθολογικές κατηγορίες ανά εκπαιδευτική βαθμίδα (οι βαθμίδες εκπαίδευσης διατηρούνται ως έχουν). Τα κλιμάκια από 18 γίνονται 10 και η μεταπήδηση από το ένα κλιμάκιο στο άλλο, δηλαδή ο βαθμός ωρίμανσης, επιτυγχάνεται δυσκολότερα για τους Υποχρεωτικής και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης με τετραετίες και τριετίες, ενώ για τους πτυχιούχους ΤΕΙ και ΑΕΙ θα εξακολουθεί να ισχύει η διετία που είναι σήμερα.

* Για τους παλαιούς υπαλλήλους η ενσωμάτωση των επιδομάτων στο μισθό θα γίνει σταδιακά, καθώς σήμερα σε κάθε κλάδο, πέραν των γενικών επιδομάτων, υπάρχουν και οι ειδικές παροχές, οι οποίες θα ομοιογενοποιηθούν σε κίνητρα απόδοσης.

* Οι νεοπροσλαμβανόμενοι θα ασφαλίζονται πλέον στο ΙΚΑ.

Στα παραπάνω θα στηρίζεται ο βασικός κορμός του νέου μισθολογίου. Σε ό,τι αφορά τα 53 επιδόματα, στόχος της κυβέρνησης είναι η περικοπή τους κατά 2,7 δισ. ευρώ, κατά 45% δηλαδή (τώρα ανέρχονται σε 5,2 δισ. ευρώ/έτος) την επόμενη τριετία. Με βάση όσα προβλέπονται, στο στόχαστρο μπαίνουν και τα 53 επιδόματα που λαμβάνει σχεδόν το σύνολο των υπαλλήλων, καθώς και τα ειδικά επιδόματα που λαμβάνουν όσες ομάδες αμείβονται με ειδικό μισθολόγιο, εφοριακοί, νοσηλευτικό προσωπικό, δικαστικοί κ.ά., τα οποία εκτοξεύουν στα ύψη τις αμοιβές.

Σχεδόν βέβαιη θεωρείται η περικοπή ενός εκ των επιδομάτων που λαμβάνει κάθε κατηγορία εργαζομένων, όπως το επίδομα εξωδιδακτικής απασχόλησης που παίρνουν οι δάσκαλοι-καθηγητές, τα ΔΙΒΒΕΤ και ΔΕΤΤΕ που παίρνουν οι εφοριακοί και οι τελωνειακοί, καθώς και πλειάδα άλλων επιδομάτων που λαμβάνουν οι υπόλοιπες κατηγορίες των υπαλλήλων του Δημοσίου.

Στις προθέσεις της κυβέρνησης είναι να καταργηθούν διάφορα κλαδικά και ειδικά επιδόματα που χορηγούνται μέσω κρυφών λογαριασμών, εκτός κρατικού προϋπολογισμού, σε περίπου 160.000 υπαλλήλους.

Τα ποσά αυτά εντοπίστηκαν από τα στοιχεία της απογραφής των δημοσίων υπαλλήλων. Παράλληλα η κυβέρνηση επεξεργάζεται σενάρια για τη δημιουργία κλαδικών μισθολογίων (Ενοπλες Δυνάμεις, εκπαιδευτικοί κ.λπ.), όπου θα συνεχίσουν να ισχύουν ειδικές κατηγορίες επιδομάτων. Με βάση στοιχεία του Γενικού Λογιστηρίου, αλλά και τη μελέτη που παρουσιάστηκε πρόσφατα για το σύνολο των υπαλλήλων, τα υπουργεία Οικονομικών, Εσωτερικών και Δικαιοσύνης προηγούνται από πλευράς προβλεπόμενων τακτικών αμοιβών - δηλαδή, βασικός μισθός, κίνητρο απόδοσης, επιδόματα που χορηγούνται από το εκάστοτε υπουργείο σε όλους τους υπαλλήλους του.

Την ανάλυση των περικοπών στα επιδόματα διαβάστε την εδώ.

Σχόλιο: Καταρχήν να εκφράσουμε την έκπληξη μας (ειρωνία) για το γεγονός ότι ανακοινώνονται καινούργια μέτρα δεδομένου ότι τα πράγματα "πάνε πολύ καλά", "η επιμήκυνση του Μνημονίου έχει θετικό αντίκτυπο" (διαβάστε εδώ) και πως "δεν υπάρχουν προβλήματα στην επίτευξη των στόχων" - σύμφωνα πάντα με την κυβέρνηση και τα "ωδικά πτηνά" της. Για τις επιπτώσεις του καινούργιου-ενιαίου μισθολογίου είχαμε αναφερθεί εδώ, αλλά τα όσα αναφέρονται στο ρεπορτάζ ξεπερνούν κατά πολύ και τις πιο απαισιόδοξες προβλέψεις.

Τα θλιβερά νέα της είδησης έχουν πολλές παραμέτρους: Καταρχήν ότι στην Ελλάδα πλέον δε συμφέρει να σπουδάζεις. Ποιος ο λόγος να πηγαίνει κανείς στο πανεπιστήμιο; Nα σπαταλάει 5-6 χρόνια από τη ζωή του στα πανεπιστημιακά θρανία για να πάρει κάποια στιγμή ένα πτυχίο, και να ξοδεύει η οικογένεια του ένα σωρό χρήματα σε φροντιστήρια και μετά για έξοδα διαβίωσης όπου περάσει; Αφού η μισθολογική διαφορά μεταξύ ΥΕ και ΠΕ είναι πλέον ελάχιστη, ενώ και στον ιδιωτικό τομέα οι αμοιβές είναι ίδιες για όλους.

Η δεύτερη παράμετρος είναι η ερωτική σχέση που έχει η κυβέρνηση με το ψέμα. Δεν είναι δυνατόν ο κύριος Γιώργος "κάθε μέρα Πρωταπριλιά" Παπακωνσταντίνου να δηλώνει ότι "δεν θα υπάρξουν νέες οριζόντιες μειώσεις" και να συζητάει την ίδια στιγμή την πλήρη κατάργηση δώρων και μαζικό κόψιμο επιδομάτων. Πως μπορούν να σε πιστέψουν οι αγορές, να ενισχυθεί η καταναλωτική πίστη όταν το "λέμε-ξελέμε και ό,τι μας γουστάρει κάνουμε" είναι καθημερινό φαινόμενο;

Η τρίτη παράμετρος έχει σχέση με το αντίκτυπο που θα έχουν οι περικοπές επιδομάτων και δώρων στην αγορά. Μπορεί στον πλανήτη Κολωνάκι να μην έχουν κλείσει μαγαζιά και να μην υπάρχει κρίση, μια βόλτα όμως στις περιφερειακές αγορές και στις επαρχιακές πόλεις θα δείξει εικόνα που θυμίζει "καταστροφή της Σμύρνης" ή στην καλύτερη περίπτωση "ελληνικά καταστήματα στην Κωνσταντινούπολη τον Δεκέμβρη του 1955". Ακόμα και αν υποθέσουμε ότι η κυβέρνηση δεν ενδιαφέρεται για την αγορά γιατί έχει κανονίσει ν' ανοίξουν 7000 malls στην χώρα ή έχει έρθει σε συμφωνία με τα McDonalds ή άλλους ξένους "επενδυτές" (διαβάστε εδώ για το σχετικό άνοιγμα Παπανδρέου) ν' ανοίξουν παντού και να προσλάβουν 500000 υπαλλήλους με 500 ευρώ - (δεν το αποκλείουμε αφού τέτοιες περιπτώσεις ευνοούνται από τον εργασιακό μεσαίωνα που βιώνουν καθημερινά οι εργαζόμενοι - δείτε εδώ τι εννοούμε). Δεν κατανοούν ότι πλέον τα νοικοκυριά είναι στο απόλυτο "κόκκινο" (και δεν εννοούμε ότι υποστηρίζουν τον Ολυμπιακό ή την Λίβερπουλ - δείτε εδώ τι συμβαίνει με στοιχεία) και έχουν φτάσει στο σημείο να αφήνουν τα παιδιά τους στα χωριά SOS (δείτε εδώ); Ό,τι δεν μπορεί να ζήσει κανείς με 1000 ευρώ το μήνα όταν την προηγούμενη χρονιά έπαιρνε 1700 (με 25 χρόνια υπηρεσίας, πτυχίο, μεταπτυχιακό και μετεκπαίδευση) και έχει προγραμματίσει τη ζωή του με βάση το ποσό αυτό; Προφανέστατα όχι. Άμα έχεις καπαρώσει μισθούς και συνταξιοδοτικά δικαιώματα τι να σε νοιάξει; "Ζαμανφού και απάνωτρούλα" που λέει και ο θυμόσοφος λαός.

Η τέταρτη διάσταση έχει να κάνει με τα περίφημα "ρετιρέ" του Δημοσίου: Τα πραγματικά ρετιρέ του Δημοσίου είναι οι γενικοί διευθυντές των υπουργείων, οι μυστικοσύμβουλοι (που παίρνουν μισθούς και αντιμίσθια χωρίς να προσφέρουν απολύτως τίποτα - δείτε εδώ σχετικά), οι διευθύνοντες σύμβουλοι και τα διορισμένα συμβούλια, τα οποία όχι μόνο δεν "χτύπησε" η παρούσα κυβέρνηση αλλά αντίθετα εξέθρεψε (διαβάστε χαρακτηριστικά εδώ για την "Δωδώνη"). Όλοι αυτοί όμως δεν αγγίζονται από τις αλλαγές και έχουν εξαιρεθεί επιμελώς απ' όλες τις περικοπές που έχουν γίνει μέχρι σήμερα. Αντ' αυτών η κυβέρνηση κάνει λαϊκίστικες επιθέσεις στους Δημοσίους υπαλλήλους, την ίδια στιγμή που η έκθεση που η ίδια πλήρωσε λέει ότι οι Δημόσιοι υπάλληλοι ούτε πολλοί είναι αναλογικά με την υπόλοιπη Ευρώπη, ούτε δουλεύουν λίγο, ούτε καλοπληρωμένοι είναι (διαβάστε εδώ αναλυτικά). Οι υψηλόμισθοι και οι υψηλοσυνταξιούχοι είναι ελάχιστοι και χρησιμοποιούνται από την κυβέρνηση όπως χρησιμοποιούσαν οι Ναζί τους Εβραίους τραπεζίτες για να κάνουν τους διωγμούς τους. Και βεβαίως να θυμηθούμε ότι τα δώρα Χριστουγέννων, Πάσχα και αδείας δίνονταν ως έμμεση παραδοχή ότι οι μισθοί είναι χαμηλοί - αυτό ίσχυε προ ευρώ και ισχύει ακόμα, με την ψαλίδα τιμών με την Δυτική Ευρώπη να έχει κλείσει και την ψαλίδα μισθών να έχει ανοίξει. Η περίφημη σύγκλιση έγινε μόνο όσο αφορά τους λογαριασμούς του σούπερμαρκετ και της ΔΕΗ...

Η πέμπτη διάσταση έχει να κάνει με τα κλιμάκια και το πριμ παραγωγικότητας: Η μείωσή τους και η χορήγηση του δευτέρου μετά από επίτευξη κάποιων "αέρινων" και "νεφελώδων" στόχων, θα έχει σαφέστατα αρνητικό αντίκτυπο σε όλους τους δημοσίους υπαλλήλους.

Τέλος έχουμε να υπενθυμίσουμε το εξής: Η μετατροπή του "5 αποχωρήσεις για 1 πρόσληψη" (5 προς 1) σε 7 ή ακόμα και 10 προς 1, θα έχει τεράστιο αντίκτυπο στις παρεχόμενες υπηρεσίες (δείτε εδώ σχετικά). Πρέπει να είναι κανείς πάρα πολύ αφελείς να πιστέψει ότι με ακόμα λιγότερους γιατρούς, νοσηλευτές, δασκάλους, εφοριακούς, μηχανικούς κ.ο.κ. θα γίνουν τα σχολεία μας καλύτερα, τα νοσοκομεία μας πιο "ανθρώπινα", η διεκπαιρέωση των φορολογικών υποθέσεων πιο απλή και η έκδοση μιας οικοδομικής άδειας πιο γρήγορη. Το ίντερνετ ούτε γράμματα μαθαίνει στα παιδιά, ούτε εγχειρήσεις bypass κάνει, ούτε εξετάζει αν ο φάκελος μιας άδειας είναι σύμφωνος με τον Γενικό Οικοδομικό Κώδικα. Χρειάζονται άνθρωποι για να γίνουν αυτά. Και αν αυτοί οι άνθρωποι είναι κακοπληρωμένοι, απογοητευμένοι και έχουν αβεβαιότητα για το αύριο ούτε έργο θα παράγουν και το πιο πιθανό είναι να ρισκάρουν ζητώντας φακελάκι. Το οποίο βέβαια θα πληρώσει ο μέσος πολίτης και όχι η κυβέρνηση. Και βέβαια όποιος νομίζει ότι αλλαγές θα περιοριστούν στο Δημόσιο είναι βαθιά γελασμένος...

(Για την μεταγωγή των υπαλλήλων στο ΙΚΑ έχουμε γράψει εδώ αναλυτικά - για τα υπόλοιπα μέτρα που ζητάει το ΔΝΤ διαβάστε εδώ).

Πηγή είδησης: "Ελευθεροτυπία"

Προχωρεί η αναδιάρθρωση του χρέους της Ελλάδας σύμφωνα με το Spiegel / Δίνεται το δικαίωμα αναζήτησης αναδρομικών 5ετίας στους δημοσίους υπαλλήλου;

Είδηση: Το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο ασκεί πιέσεις στην Ελλάδα να αναδιαρθρώσει σύντομα το χρέος της, σηματοδοτώντας μια δραματική στροφή στη μέχρι τώρα προσέγγισή του, σύμφωνα με προδημοσίευση άρθρου της γερμανικής επιθεώρησης Der Spiegel.

Χωρίς να αναφέρει συγκεκριμένη πηγή, το περιοδικό επισημαίνει ότι υψηλόβαθμοι αξιωματούχοι του συζητoύν αυτήν τη σύσταση με ευρωπαϊκές κυβερνήσεις, λόγω του μη βιώσιμου χρέους της Ελλάδας. Έτσι, στο ΔΝΤ διαγράφεται αλλαγή γραμμής πλεύσης, καθώς προφανώς πλέον δεν πιστεύει ούτε το ίδιο το Ταμείο ότι η Ελλάδα θα μπορέσει να εξυγιανθεί με τα μέχρι τώρα μέτρα.

«Είναι αναγκαίο να μειωθεί το βάρος του χρέους από 150% περίπου επί του ΑΕΠ, που είναι σήμερα» επιχειρηματολογούν εκπρόσωποι του ΔΝΤ, μιλώντας στους Ευρωπαίους, σύμφωνα πάντα με το γερμανικό δημοσίευμα.

Πιθανοί τρόποι είναι το «κούρεμα» του χρέους, η επιμήκυνση του χρόνου αποπληρωμής των ομολόγων ή η μείωση των τοκοχρεολυσίων. Και οι τρεις εναλλακτικές λύσεις καταλήγουν στο αποτέλεσμα ότι οι κάτοχοι ελληνικών κρατικών ομολόγων θα αναγκαστούν να παραιτηθούν από μέρος των αξιώσεών τους.

Κατά την άποψη του ΔΝΤ, η ελληνική κυβέρνηση θα πρέπει το ταχύτερο να αρχίσει συνομιλίες με τους πιστωτές της και να τους ανακοινώσει τη σχεδιαζόμενη αναδιάρθρωση χρέους.

Μόλις τον περασμένο μήνα, ωστόσο, ο επικεφαλής του ΔΝΤ στην Ευρώπη, Αντόνιο Μπόρχες, είχε δηλώσει ότι είναι «βέβαιος ότι το ελληνικό χρέος είναι βιώσιμο», προσθέτοντας ότι η Ελλάδα έχει σημειώσει προόδους και στον τραπεζικό τομέα.

Το ίδιο πάντα δημοσίευμα αναφέρει ότι, παρόλο που το ΔΝΤ θεωρεί ότι η Ελλάδα πρέπει να αρχίσει σύντομα συζητήσεις με τους πιστωτές της σχετικά με την αναδιάρθρωση του χρέους της, δεν θέλει να απευθύνει δημοσίως μια τέτοια έκκληση, λόγω φόβων ότι με αυτόν τον τρόπο θα ενισχύσει τις πιέσεις στην κυβέρνηση της Πορτογαλίας, που αντιμετωπίζει επίσης προβλήματα στα δημοσιονομικά της, ενώ έχει να αντιμετωπίσει και την πολιτική αστάθεια, μετά την παραίτηση του πρωθυπουργού, Ζοζέ Σόκρατες.

Το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (ΔΝΤ) ωστόσο διαψεύδει το δημοσίευμα του Spiegel. «Οπως έχουμε πει επανειλημμένα, το ΔΝΤ υποστηρίζει τη θέση της ελληνικής κυβέρνησης όσον αφορά τη μη αναδιάρθρωση χρέους και την αποφασιστικότητά της να εκπληρώσει τις υποχρεώσεις της» δήλωσε εκπρόσωπος του ΔΝΤ στο πρακτορείο Reuters. Διαβάστε εδώ ολόκληρο το άρθρο του Spiegel (στα Γερμανικά).

Σχόλιο: Εδώ και πολλούς μήνες (θυμηθείτε εδώ), συζητείται από έγκυρους (και μη) κύκλους ότι μια αναδιάρθρωση του χρέους είναι ο μόνος δρόμος για την χώρα - και πολλοί της έδωσαν διάφορα ονόματα για να την κάνουν πιο "θελκτική". Υποτίθεται βέβαια ότι τα επικαιροποιημένα Μνημόνια (διαβάστε τα εδώ και εδώ) και το "Σύμφωνο του Ευρώ", θ' απομάκρυναν την προοπτική της, γι' αυτό και το καθένα από αυτά ζητούσε νέες θυσίες και νέα μέτρα, "που θα μας έβγαζαν από την ύφεση" όπως υπόσχονται εδώ και μήνες από την κουστωδία του κυρίου Παπανδρέου. Όμως την αλήθεια την γνωρίζουν όλοι: Τα μέτρα που επιβάλλονται συνεχώς γίνονται απλώς και μόνο για ν' αλλάξει ο κοινωνικός χάρτης της χώρας, το δημόσιο χρέος είναι μη διαχειρήσιμο και συνεχώς αυξάνεται και πως το ξεπούλημα της Δημόσιας περιουσίας (το οποίο θα γίνει θεσμικά - διαβάστε εδώ) θα είναι "πέταγμα χρημάτων σε βαρέλι δίχως πάτο". Η αναδιάρθρωση επομένως κάποια στιγμή θα γίνει - το ζήτημα όμως είναι οι όροι κάτω από τους οποίους θα γίνει αυτή, και γι' αυτό είναι σημαντικό βασική προτεραιότητα της κυβέρνησης να είναι οι πολίτες της χώρας και όχι οι δανειστές της (όπως συμβαίνει δυστυχώς μέχρι σήμερα). Η ενίσχυση της Διεθνούς Επιτροπής Λογιστικού Ελέγχου για το Δημόσιο χρέος (διαβάστε γι' αυτήν εδώ) είναι μια πρώτη κίνηση, μιας και θα ξεκαθαρίσει πολλά που δε γνωρίζουμε για το δημόσιο χρέος (και θα το μειώσει ανάλογα). Μετά θα πρέπει να βρεθούν λύσεις δανεισμού με ανταγωνιστικούς όρους (δείτε εδώ παράδειγμα).

Η λύση δεν είναι τα "Μνημόνια" ούτε οι συγχωνεύσεις - Και όσο και αν η κυβέρνηση κατηγορεί τους πάντες για "λαϊκισμό", το ίδιο είναι οι επίθεσεις σε δημοσίους υπαλλήλους (δείτε εδώ) και τις ΔΕΚΟ (λεπτομέρειες εδώ) τις οποίες κάνει κατά καιρούς η κυβέρνηση αγνοώντας τα στοιχεία για τα οποία η ίδια πλήρωσε.
(Τις διαψεύσεις δεν τις σχολιάζουμε...Έχουμε ακούσει άπειρες φορές, ανάλογα).

Είδηση 2η: Το δρόμο για την είσπραξη υπερδιπλάσιων αναδρομικών για τις οικονομικές αξιώσεις των δημοσίων υπαλλήλων ανοίγει η Ολομέλεια του Συμβουλίου της Επικρατείας. Οι δικαστές έκριναν αντισυνταγματικό το προνόμιο που διατηρεί εδώ και πολλά χρόνια το Δημόσιο να διεκδικεί τις απαιτήσεις του έναντι τρίτων σε βάθος πενταετίας σε αντίθεση με τους δημοσίους υπαλλήλους, όπου ο χρόνος περιορίζεται στη διετία.

Το ζήτημα της βραχυπρόθεσμης διετούς παραγραφής των απαιτήσεων των δημοσίων υπαλλήλων έχει διχάσει τα ανώτατα δικαστήρια, καθώς υπάρχει αντίθετη απόφαση της Ολομέλειας του Αρείου Πάγου που έχει κρίνει συνταγματική τη σχετική νομοθετική πρόβλεψη, σύμφωνα με την εφημερίδα "Ελευθεροτυπία". Γι' αυτό το ζήτημα παραπέμπεται στο Ανώτατο Ειδικό Δικαστήριο (ΑΕΔ), το οποίο καλείται να κρίνει οριστικά την υπόθεση.

Αξίζει να σημειωθεί, πάντως, ότι στο παρελθόν είχε αποφανθεί με διαφορά μίας ψήφου ότι το ειδικό προνομιακό καθεστώς που επιφυλάσσει το Δημόσιο για τον εαυτό του έναντι των απαιτήσεων των ΝΠΔΔ δεν παραβιάζει το Σύνταγμα, για λόγους προστασίας της περιουσίας του Δημοσίου.

Σχόλιο: Άλλο ένας λόγος να αισθάνεται άβολα η κυβέρνηση με την Δικαιοσύνη (δείτε στο τέλος της ανάρτησης το αμέσως προηγούμενο επεισόδιο) αλλά επιτέλους μια χρόνια αδικία ήρθε η ώρα ν' αποκατασταθεί. Βέβαια χωρίς να τελεσιδικήσει η απόφαση δεν μπορούμε να προτρέξουμε - και η διχογνωμία μεταξύ των δικαστηρίων δείχνει ότι ακόμα και οι νομικοί κύκλοι δεν μπορούν να καταλήξουν κάπου. Βέβαια αυτό θα σημάνει άλλο έναν πονοκέφαλο για την κυβέρνηση (δεδομένου ότι οι υποχρεώσεις του θ' αυξηθούν), αλλά από την άλλη η ισονομία επιβάλλεται να υπάρξει: Είναι απαράδεκτο για το Δημόσιο να υπάρχουν δύο μέτρα και δύο σταθμά, με το κράτος να δικαιούται μεγαλύτερου χρόνου απαιτήσεων από τους ιδιώτες. Το επόμενο βήμα είναι να υποχρεωθεί το Δημόσιο να πληρώνει στην ώρα του, όπως απαιτεί και αυτό από τους φορολογούμενους και τις επιχειρήσεις. Πόσοι και πόσοι δεν "καταστράφηκαν οικονομικά" περιμένοντας πληρωμές από το κράτος; Μεγάλος αριθμός και ατελείωτη η λίστα.

Πηγές ειδήσεων: "Πρώτο Θέμα", "Τα Νέα"

Τι συμβαίνει με τη συμμετοχή της Ελλάδας στις επιθέσεις του ΝΑΤΟ / Σχόλιο για την "ερευνητική εργασία" του καινούργιου Λυκείου

Είδηση: Αν και γνωρίζουμε ότι τα εθνικά θέματα δεν "πουλάνε" τον τελευταίο χρόνο δεδομένης της οικονομικής κατάστασης της χώρας μας, εντούτοις πιστεύουμε ότι πρέπει να στρέφουμε την προσοχή μας κι εκεί αφού οι ζημίες που μπορεί να γίνουν είναι ανεπανόρθωτες. Έτσι το πρώτο θέμα της σημερινής μας ανάρτησης (το δεύτερο έχει σχέση με το "νέο" Λύκειο και βρίσκεται λίγο παρακάτω) έχει σχέση με τη συμμετοχή της χώρας μας στις επιθέσεις στην Λιβυή και είναι ένα άρθρο της Κύρας Αδάμ που επεξεργάζεται το ρόλο της χώρας μας και την ελληνοτουρκική διάσταση του ζητήματος (η οποία δεν περιορίζεται μόνο στην ΑΟΖ). Το παραθέτουμε χωρίς περαιτέρω σχόλια (για τη δική μας άποψη δείτε εδώ):

"Το ΝΑΤΟ ανέλαβε τη διοίκηση και τον έλεγχο των επιχειρήσεων στη Λιβύη με την επωνυμία «Κοινός Προστάτης», παραμερίζοντας εντελώς την Ελλάδα. Προηγουμένως η Τουρκία ήρε το βέτο της, αφού πέτυχε τους εθνικούς στόχους της σε βάρος της Ελλάδας.
Σύμφωνα με τις υπάρχουσες πληροφορίες, η Τουρκία έθετε αρχικώς βέτο για τη ΝΑΤΟϊκή εμπλοκή στη Λιβύη, διότι η Συμμαχία είχε την αρχική πρόθεση να αναθέσει τον έλεγχο και τη διοίκηση των αεροπορικών δυνάμεων στο 7 CAOC στη Λάρισα. Οταν η Αγκυρα πέτυχε να δοθεί ο έλεγχος στο 5 CAOC στην Ιταλία, ήρε το βέτο της. Αλλωστε, η επίσκεψη του ανώτατου διοικητή των Συμμαχικών Δυνάμεων, Σταυρίδη, μόνο στην Αγκυρα, δύο μέρες πριν από την άρση του τουρκικού βέτο, δεν είναι άσχετη με την υπόθεση.
ΤΟ ΝΑΤΟ ανέθεσε τη διοίκηση των επιχειρήσεων σε Καναδό διοικητή ενιαίων επιχειρήσεων, στη Νάπολη της Ιταλίας, ο οποίος διοικεί και ελέγχει τις ναυτικές επιχειρήσεις για την επιβολή του εμπάργκο όπλων και την απαγόρευση πτήσεων.

Στις αεροπορικές επιχειρήσεις για τη ζώνη απαγόρευσης πτήσεων, η Ελλάδα συμμετέχει τελικώς με ένα αεροσκάφος ραντάρ ελέγχου αεροσκαφών, ένα ελικόπτερο έρευνας - διάσωσης, ενώ ύστερα από ελληνική άδεια, η Νορβηγία με F 16 χρησιμοποιεί τη Σούδα και το Βέλγιο τον Αραξο.

Η Τουρκία από την πλευρά της διαθέτει αεροσκάφη της F16.

Ο Καναδός διοικητής των συμμαχικών δυνάμεων ανέθεσε με τη σειρά του τη διοίκηση και τον έλεγχο των αεροπορικών δυνάμεων στον Αμερικανό διοικητή στο Αεροπορικό Στρατηγείο της Σμύρνης στην Τουρκία. Αυτός με τη σειρά του εκχώρησε τη διοίκηση και τον έλεγχο στο Κέντρο Συντονισμού Αεροπορικών Επιχειρήσεων (5 CAOC) στο Πόντζιο Ρενάτικο, κοντά στο Μιλάνο της Ιταλίας, που απέχει από τη Λιβύη πάνω από 1.500 χλμ. Δι' αυτού του τρόπου, το ΝΑΤΟ θέτει σε πλήρη αχρηστία τη σύμμαχο Ελλάδα και εν προκειμένω το ΝΑΤΟϊκό υποστρατηγείο της Λάρισας (7 CAOC), ενώ εξυπηρετεί τα συμφέροντα της Αγκυρας στην περιοχή:

Οι επιχειρήσεις απαγόρευσης πτήσεων από τη Σούδα και τον Αραξο διεξάγονται μέσα στο FIR Αθηνών και σε ελληνική κυριαρχία. Επομένως, ο Ελληνας ΝΑΤΟϊκός διοικητής του 7 CAOC Λάρισας είναι ο καταλληλότερος και ο κατ' εξοχήν υπεύθυνος για την περιοχή διοικητής (appropriate - responsible for the area commander). Και όμως. Ο Ελληνας ΝΑΤΟϊκός διοικητής, δηλαδή η Ελλάδα, δεν παίρνει μυρωδιά, ούτε έχει λόγο στις αεροπορικές επιχειρήσεις, διότι το 5 CAOC στην Ιταλία και εν προκειμένω ο Ιταλός ΝΑΤΟϊκός διοικητής του αποφασίζει αυτός για τις αποστολές, εκδίδοντας διαταγές επιχειρήσεων ΑΤΟ (Air Tasking Order) χωρίς να ενημερώνει κανέναν.

Το αξιοπερίεργο -και πονηρό- της υπόθεσης είναι ότι για τον Ιταλό διοικητή δεν έχει οριστεί αεροπορική περιοχή. Αυτό σημαίνει ότι ο Ιταλός ΝΑΤΟϊκός διοικητής θα μπορεί να κατευθύνει τα τουρκικά μαχητικά από τα αεροδρόμιά τους στη Λιβύη μέσω Αθήνας, χωρίς η κυβέρνηση να ενημερώνεται και να έχει λόγο για τίποτε. Επιπροσθέτως, τα συμμαχικά αεροσκάφη θα εκτελούν αποστολές στη Ζώνη Απαγόρευσης Πτήσεων από τη Σούδα, τον Αραξο την Ανδραβίδα και αλλού, χωρίς η ελληνική κυβέρνηση να έχει κανέναν απολύτως λόγο σ' αυτές.

Η κατάσταση αυτή έρχεται σε πλήρη αντίθεση με την πάγια από το 1980 εθνική επιδίωξη: με την επανένταξη της Ελλάδας στο ΝΑΤΟ, το 1980, όλες οι ελληνικές κυβερνήσεις ισχυρίζονται ότι επιδιώκουν να πετύχουν ώστε η Λάρισα (7 CAOC) να έχει τον έλεγχο του εναέριου χώρου του FIR Αθηνών. Αυτός, άλλωστε, είναι ο λόγος για τον οποίο η Αθήνα έχει αποχωρήσει πολλές φορές από ΝΑΤΟϊκές ασκήσεις διότι το ΝΑΤΟ δεν εκχωρούσε αυτό τον έλεγχο στη Λάρισα.

Στην παρούσα περίπτωση των συμμαχικών επιχειρήσεων στη Λιβύη, τα αεροπορικά μέσα που διαθέτει η Ελλάδα στο ΝΑΤΟ θα ελέγχονται από τον Ιταλό διοικητή, αν και χρησιμοποιούν τις ελληνικές βάσεις και θα πετάνε εντός του FIR Αθηνών.

Μας δόθηκε δηλαδή τώρα η ευκαιρία, από το 1980, να αναλάβουμε τον έλεγχο της περιοχής μας και αυτό δεν έγινε.

Σύμφωνα με ορισμένες πηγές των εμπλεκόμενων υπουργείων, η κυβέρνηση συναίνεσε -αν δεν επέμεινε- να πάρει τον έλεγχο το ιταλικό ΝΑΤΟϊκό υποστρατηγείο, προκειμένου να μην το πάρει το 6 CAOC στο Εσκί Σεχίρ της Τουρκίας. Ομως αυτή η εκδοχή δεν ευσταθεί διότι ήδη το τουρκικό ΝΑΤΟϊκό υποστρατηγείο έπρεπε να είχε καταργηθεί από το 2006, όπως αποφάσισε το ΝΑΤΟ το 2003. (Ωστόσο αυτό παραμένει εν ισχύι λόγω της «ήπιας» ελληνικής στάσης). Το 6 CAOC της Τουρκίας απέχει πάνω από 2.500 χλμ. από τη Λιβύη και δεν μπορεί εκ των πραγμάτων να έχει τον έλεγχο των αεροπορικών επιχειρήσεων και λόγω απόστασης, αλλά κυρίως διότι παρεμβάλλεται η Λάρισα. Σύμφωνα με ορισμένες πληροφορίες, τα τουρκικά αεροσκάφη που θα επιχειρούν στη Λιβύη θα διέρχονται νότια της Κρήτης, ώστε να μην προκαλούν με τις πτήσεις τους στο Αιγαίο.

Η «άνευρη» συμπεριφορά της ελληνικής κυβέρνησης, που παραχώρησε στο 5 CAOC της Ιταλίας την ανεξέλεγκτη χρήση της ελληνικής κυριαρχίας (Σούδα, Ανδραβίδα, Αραξο κ.λπ.) και των ελληνικών αεροπορικών μέσων έχει την εξήγησή της: πρόκειται για νόμο που έχει ψηφίσει η ελληνική Βουλή!

Συγκεκριμένα, στο τέλος του 2004, το υπουργείο Αμυνας επί κυβέρνησης Ν.Δ. υπέγραψε με το ΝΑΤΟ συμφωνία, η οποία κυρώθηκε από τη Βουλή τον Σεπτέμβριο του 2009. Με τη συμφωνία αυτή, η Ελλάδα έχει καταστεί «φιλοξενούσα χώρα» (host nation support) και υποχρεούται να παραχωρεί τις ελληνικές βάσεις στον ΝΑΤΟϊκό στρατιωτικό διοικητή, ενώ πολλά από τα οικονομικά έξοδα βαρύνουν πλέον τον Ελληνα φορολογούμενο.

Αυτήν ακριβώς τη συμφωνία έχει εφαρμόσει σιωπηλά αλλά σταθερά η παρούσα κυβέρνηση, υιοθετώντας πλήρως τον όρο «φιλοξενούσα χώρα» για την Ελλάδα, έστω και αν επιχείρησε να ντύσει τη στάση της αυτή με δικολαβισμούς περί παράγωγου δικαίου από το Συμβούλιο Ασφαλείας. Και όμως, το 2009, κατά την ψηφοφορία στη Βουλή, το ΠΑΣΟΚ, με τον τότε κοινοβουλευτικό εκπρόσωπό του Χρ. Παπουτσή, είχε δηλώσει ότι η συμφωνία είναι παραχώρηση κυριαρχίας και γι' αυτό την καταψήφισε. Τότε. Γιατί τώρα το ΠΑΣΟΚ, ως κυβέρνηση, όχι μόνο δεν την απέσυρε αλλά την εφάρμοσε κατά γράμμα (σ.σ. Το ΚΚΕ με την αρνητική εισήγησή του το 2009 είχε προβλέψει περίπου επακριβώς μια κατάσταση όπως αυτή της Λιβύης σήμερα και την καταψήφισε. Το ίδιο είχε πράξει και ο ΣΥΡΙΖΑ. Η συμφωνία του 2009 υπερψηφίστηκε από τη Ν.Δ. και τον ΛΑΟΣ).

Με βάση την ίδια συμφωνία που εφαρμόζεται σήμερα, το ΝΑΤΟ στέλνει ομάδες εμπειρογνωμόνων για να πραγματοποιήσουν επιτόπια εξέταση (site survey) σε ελληνικές αεροπορικές βάσεις, (π.χ. στην Καλαμάτα) προκειμένου να χρησιμοποιηθούν -αν χρειαστεί- για τη Λιβύη, χωρίς να μπορεί η Αθήνα να αρνηθεί, με αποτέλεσμα να καθίσταται η ελληνική κυριαρχία ξέφραγο αμπέλι με νόμο του κράτους.

ις επιχειρήσεις των ναυτικών δυνάμεων για το εμπάργκο όπλων, τη διοίκηση και τον έλεγχο των δυνάμεων κράτησε ο ίδιος ο Καναδός διοικητής των ΝΑΤΟϊκών επιχειρήσεων και δεν τις εκχώρησε σε άλλον, όπως έσπευσε να κάνει με τις αεροπορικές δυνάμεις. (Σε μια τέτοια περίπτωση εκχώρησης, ο διοικητής α' έπρεπε να είναι ο Ελληνας αρχηγός στόλου, διότι είναι ο πλέον κατάλληλος για το Αιγαίο και τη Μεσόγειο.)

Το πιο παράδοξο, όμως, είναι το γεγονός ότι για το ναυτικό εμπάργκο το ΝΑΤΟ έχει καθορίσει συγκεκριμένη περιοχή (βλ. χάρτη). Αν και τα ΝΑΤΟϊκά πλοία περιπολούν νοτίως της Κρήτης για να κάνουν νηοψίες, η περιοχή του χάρτη περιλαμβάνει... τη Θεσσαλονίκη, όλο το Αιγαίο μέχρι την Κρήτη, λες και κάποιος «δεν εμπιστεύεται» τον ελληνικό χώρο για το εμπάργκο όπλων..."

Και για να μην ξεχνιόμαστε... Μετά τις συνενώσεις των σχολείων (που δημιούργησαν δικαιολογημένα τεράστιες αντιδράσεις - δείτε εδώ σχετικά και διαβάστε εδώ άλλο ένα δεύτερο παράδειγμα της προχειρότητας με την οποία έγιναν οι συνενώσεις), το Υπουργείο Παιδείας ανακοίνωσε το σχέδιο για το νέο Λύκειο (θυμηθείτε τις αλλαγές εδώ), στο οποίο κυρίαρχο ρόλο θα παίζει πλέον η "ερευνητική εργασία". Μιας και οι μέρες έχουν περάσει και μπορούμε να δούμε τα πράγματα με μια πιο ήσυχη ματιά μπορούμε να πούμε τα εξής: Ένα τέτοιο μέτρο ακούγεται ωραίο, αλλά η προσέγγισή του είναι πρόχειρη - προφανώς μπήκε στο πρόγραμμα γιατί στο μυαλό των υπευθύνων είναι μια "φθηνή" λύση (αφού δε χρησιμοποιεί καινούργιους καθηγητές, ενώ πιστεύει ότι η έρευνα θα μπορεί να γίνει "στο ίντερνετ"). Είναι προφανές όμως ότι κάνει λάθος αφού η σωστή έρευνα: α) Προϋποθέτει υλικοτεχνική υποδομή - ένας υπολογιστής με ίντερνετ δεν αρκεί, αφού η σοβαρή έρευνα υποχρεώνει τον ερευνητή να έχει πρόσβαση σε βιβλιοθήκες, επιστημονικά περιοδικά κ.ο.κ. που δεν είναι δωρεάν, ενώ χρειάζεται λογισμικό, πιθανότατα εργαστήρια κ.ο.κ. που τα περισσότερα σχολεία δεν έχουν. β) Χρειάζεται επιβλέποντες με ερευνητική και καθοδηγητική εμπειρία που δεν αποκτιέται στο πανεπιστήμιο (π.χ. να θυμηθούμε ότι οι περισσότεροι καθηγητές δεν κάνουν παιδαγωγικά μαθήματα που αν και δεν συνεπάγονται γνώση ερευνητικής καθοδήγησης εντούτοις είναι ένα πρώτο βήμα) και χρειάζεται ειδική επιμόρφωση και σεμινάρια γ) χρειάζεται χρόνο που δεν καλύπτεται μ' ένα τρίωρο ή δίωρο στο σχολείο και ιδιαίτερα σ' ένα σύστημα που θα μας γυρίσει πίσω και θα ενισχύει την παραπαιδεία (δημιουργώντας τέλειο συγχρονισμό με τις πρόσφατες αλλαγές στο καθεστώς των φροντιστηρίων που μπορείτε να τις βρείτε εδώ) και τέλος δ) χρειάζεται ένα "θεματολόγιο" το οποίο θα έχει σαφή σχέση με τους γνωστικούς στόχους του Λυκείου και δεν θα είναι "γενικόλογο" - το παράδειγμα δε της εργασίας πάνω στην "πράσινη ανάπτυξη" που δόθηκε από το υπουργείο είναι το λιγότερο αστείο (και αφελές). Τίποτα απ' όλα αυτά δεν παρουσιάστηκε (πράγμα που θα έκανε οποιοσδήποτε σοβαρός πολιτικός που θα ήθελε να έχει κάτι τέτοιο σαν τον βασικό άξονα της "νέας" πολιτικής του), και επομένως δικαιούμαστε να φοβηθούμε ότι και η επιτυχία του μέτρου θα εξαρτηθεί από τον "πατριωτισμό" των καθηγητών (οι οποίοι θα χάσουν οσονούπω το εξωδιδακτικό επίδομα - δείτε εδώ - και επομένως θα δικαιούνται να μην δουλεύουν πέραν του ωραρίου τους) και το πιο πιθανό είναι να εφαρμοστεί με τον γνωστό νεοελληνικό τρόπο δηλ. αποσπασματικά και "αρπακολατζίδικα"...

Πηγή είδησης: "Ελευθεροτυπία"