Οκτώ + μία απορίες που παραμένουν αναπάντητες μετά από 5 χρόνια πρωθυπουργίας Μητσοτάκη (ανανεωμένο)

Με κλεισμένα τα πέντε χρόνια με τη ΝΔ στην κυβέρνηση, σταχυολογήσαμε ορισμένες (εύλογες πιστεύουμε) απορίες που μας έμειναν από την πρωθυπουργία του Κυριάκου Μητσοτάκη. Τις παραθέτουμε, με όλη την καλή διάθεση, που τους αρμόζει...

1ον - Τελικά πόσοι σκοτώθηκαν στη σιδηροδρομική τραγωδία στα Τέμπη; Γιατί αν και πέρασαν τέσσερα χρόνια, δεν ολοκληρώθηκε ο εκσυγχρονισμός του σιδηροδρομικού δικτύου της χώρας;

Ξεκινάμε με το ζήτημα αυτό επειδή είναι το πιο πρόσφατο. Από την μία πλέον ξέρουμε, με βάση το πόρισμα της ανεξάρτητης επιτροπής των εμπειρογνωμόνων, ότι ούτε τηλεδιοίκηση λειτουργούσε στο σιδηροδρομικό δίκτυο της χώρας μέχρι την περίοδο του ατυχήματος, ότι ο διορισμός του σταθμάρχη που ήταν βάρδια την ώρα του ατυχήματος ήταν ρουσφετολογικός, και ότι η εκπαίδευσή του ήταν ελλειπής. Στο πόρισμα των 228 σελίδων περιγράφεται σειρά παθογενιών καθώς επίσης φαίνεται ξεκάθαρα ότι πέραν της ατομικής ευθύνης του σταθμάρχη, ευθύνες φέρει τόσο η διοίκηση της Hellenic Trains και του ΟΣΕ, αλλά και της κυβέρνησης που ήταν πολύ καλή στο να μοιράζει κρατικό χρήμα σε ιδιωτικές εταιρείες (μηδενίζοντας το κόστος της "επένδυσης"), αλλά σε καμία περίπτωση δεν άσκησε τον έλεγχο που έπρεπε ώστε τα δρομολόγια να γίνονται με ασφάλεια και συνέπεια. 
Αυτό που δεν έχουμε μάθει ακόμα με σιγουριά είναι το πόσοι άνθρωποι σκοτώθηκαν, πράγμα τραγικό για μια τραγωδία που συνέβει σε μια χώρα του Δυτικού κόσμου, τον 21ο αιώνα. Και γι' αυτό ευθύνη έχει η κυβέρνηση που ακόμα και σήμερα δεν έχει μηχανισμό ώστε να μπορεί να κλείσει ένα τόσο τραγικό κεφάλαιο της ιστορίας των μεταφορών στην χώρα μας, με σιγουριά.

2ον - Γιατί δεν εκμεταλλεύτηκε η κυβέρνηση την πανδημία ώστε να ενισχύσει τη δημόσια υγεία στην χώρα μας;

Στα τέλη του προηγούμενου έτους, η Βουλή ψήφισε ένα κυβερνητικό νομοσχέδιο το οποίο (ανοίγοντας την Κερκόπορτα της ιδιωτικοποίησης του ΕΣΥ), απεύφευγε να αντιμετωπίσει τις χρόνιες παθογένιες του συστήματος δηλ. την υποβάθμιση των υποδομών, την έλλειψη προσωπικού και την απώλεια εμπιστοσύνης από τους πολίτες. Το νομοσχέδιο μεταξύ των άλλων έδινε τη δυνατότητα σε ιδιώτες να κάνουν εφημερίες στα "ΤΕΠ" (αυτά που ξέρουμε όλοι ως "Επείγοντα") αντί 250 ευρώ, προτιμώντας να πληρώνει 250άρια ανά ημέρα, αντί να προσλάβει μόνιμους γιατρούς (με την κυβέρνηση μάλλον να φοβάται μην της μείνουν αμανάτι οι γιατροί και δεν ξέρει τι να τους κάνει). Την ίδια στιγμή η μαζική έξοδος γιατρών από το ΕΣΥ (ιδιαίτερα της επαρχίας όπως δείχνουν τα ρεπορτάζ ακόμα και των φιλοκυβερνητικών site) δημιουργεί προβλήματα βιωσιμότητας του δημοσίου συστήματος υγείας, όπου τα πάντα σχεδόν λειτουργούν στον αυτόματο, παρά τις "νυχτερινές" εφόδους του (δουλευταρά υπουργού) Θανάση Πλεύρη (που έχοντας μαθητεύσει στον ΕΟΦ κατέληξε λογικά στο υπουργείο Υγείας), τις οποίες προβάλλουν οι υποστηρικτές του, ως ένδειξη ζήλου. 

Αυτό που μένει όμως αναπάντητο είναι γιατί η κυβέρνηση δεν εκμεταλλεύτηκε τις δωρεές που έγιναν από ιδιώτες (και για τις οποίες τελικά δε μάθαμε ποτέ τι απέγιναν), φορείς και οργανισμούς την περίοδο της πανδημίας ώστε να εκσυγχρονίσει τις υποδομές και να θέσει τις βάσεις για μια νέα εποχή, που οι πολίτες θα νιώθουν σιγουριά μπαίνοντας στα νοσοκομεία και δε θα χρειάζονται Θεία (ή βουλευτική) παρέμβαση για να μη περάσουν ώρες επί ωρών σε ράντζα...

3ον - Ποιον είχε στο μυαλό του ο Γιάννης Οικονόμου όταν δημιουργούσε το νομοσχέδιο-τερατούργημα για την κατάργηση της εκτός σχεδίου δόμησης;

Για το συγκεκριμένο ζήτημα έχουν γραφτεί σελίδες επί σελίδων, και έχουμε αφιερώσει και σχετική ανάρτηση. Συνοπτικά, όποιος έχει οικόπεδο κάτω των 5 στρεμμάτων και θα ήθελε να χτίσει ή να το αξιοποίησει για μη αγροτικούς λόγους, ας το ξεχάσει. Η μόνη λύση πλέον είναι το ξεπούλημα (σε τιμή κόστους) πράγμα που θα επιτρέψει σε "μεγαλο-επενδυτές" να συγκεντρώσουν περιουσίες για να "επενδύσουν", μέσω τραπεζικού δανεισμού και του Αναπτυξιακού Νόμου (φυσικά). Εμπνευστής του τερατουργήματος είναι ο Γιάννης Οικονόμου, ο οποίος έμαθε πολλά στην Lamda Developments, στην οποία θήτευσε ως σύμβουλος την περίοδο της ανάπτυξής της. Οι αντιδράσεις τεράστιες, ακόμα και εντός του υπουργείου του, αλλά τι σημασία έχει; Ο Κυριάκος στηρίζει και αρκεί. Η απορία πάντος που θέτουμε στον τίτλο, παραμένει...

4ον - Υπάρχουν και άλλα φυντάνια, πίσω από τον Χειμάρα και τον Πάτση; Γιατί τα κόμματα βασίζονται σε "γνωστούς" και όχι σε "γνώστες";

Πάντα είχαμε διαπλεκόμενους βουλευτές (και υπουργούς). Άνθρωποι που εκμεταλλευόμενοι τη θέση τους, πλούτιζαν ή βόλευαν υμέτερους, άνθρωποι χαμηλού επιπέδου που δεν πρόσφεραν ποτέ στο Κοινοβούλιο αλλά προσπαθούσαν να εκμεταλλευτούν καταστάσεις για ν' αποκτήσουν γνωριμίες ή ακόμα και "γκόμενους"ή "γκόμενες". Και όταν αποκαλύπτονται, δεν παραιτούνται κιόλας! 

Αυτό όμως που συνέβει την τελευταία 4ετία ξεπερνάει κάθε προηγούμενο: Βουλευτές να έχουν συμφέροντα σε εταιρείες που όχι μόνο σχετίζονται με το Δημόσιο ή τις κρατικοδίαιτες τράπεζες, αλλά συμμετέχουν (άμεσα) και σε πρακτικές που αν και είναι νόμιμες, δεν είναι ηθικές. Έτσι συντείνουν σε μια απαξίωση της πολιτικής (συνολικά) και δημιουργούν μια ατμόσφαιρα ματαιότητας, ενώ παράλληλα έρχονται στο επίκεντρο τα ερωτήματα που θέτουμε παραπάνω. 

Βέβαια το 2ο ερώτημα - που αφορά και το πως επιλέγονται οι υποψήφιοι - είναι κατά βάση ρητορικό. Τα μεγάλα κόμματα επιλέγουν πολλές φορές "γνωστά" πρόσωπα (που πολλές φορές είναι χαμηλού επιπέδου) γιατί και ψήφους μπορούν να φέρουν, αλλά και είναι ελεγχόμενα από τις ηγεσίες των κομμάτων. Κοινώς εισπράττουν, ψηφίζουν και δε μιλάνε, πράγμα που αποτελεί το ιδανικό "τρίπτυχο" για ένα Πρωθυπουργό.

5ον - Υπάρχει άλλη ανάπτυξη εκτός από την τουριστική για την χώρα μας;  

Η κυβέρνηση έχει παίξει τα ρέστα της σε δύο τομείς - την υποστήριξη της παραγωγής κινηματογραφικών και τηλεοπτικών παραγωγών από την μία και των τουρισμό από την άλλη. Και τα δύο όμως τα κάνει λάθος.

Ξεκινώντας από την παραγωγή ταινιών και τηλεοπτικών σειρών, τα κίνητρα που δόθηκαν ήταν τέτοια που "τράβηξαν" το ενδιαφέρον μικρομεσαίων κινηματογραφικών παραγωγών (που βασίζονται σε ένα γνωστό πρωταγωνιστή ή που γυρίζονται σε 10 μέρη και εισπράττουν επιδοτήσεις από παντού, χωρίς να υπάρχει σύνδεση της ιστορίας με τον τόπο των γυρισμάτων) και σειρών που γυρίζονται για την ελληνική τηλεόραση (και μόνο). Το 2ο κομμάτι δεν χωράει περαιτέρω σχολιασμού - απλώς το κράτος επιδοτεί τις τηλεοπτικές σειρές των τηλεοπτικών καναλιών τα οποία κερδοφορούν από τις διαφημίσεις. Το 1ο κομμάτι δε θα πείραζε τόσο αν οι κινηματογραφικές παραγωγές χρησιμοποιούσαν Έλληνες ηθοποιούς, ελληνικά συνεργεία ή τουλάχιστον έτρωγαν από ελληνικά κέτεριγκ ή έπιναν ελληνικό νερό. Δυστυχώς όμως κάτι τέτοιο - σε πολύ μεγάλο βαθμό - δεν ισχύει, αφού οι εταιρείες παραγωγής χρησιμοποιούν εισαγώμενα συνεργεία (κυρίως βουλγαρικά), ενώ φαγητά και ποτά συσκευάζονται και έρχονται από τις γειτονικές βαλκανικές χώρες και εισάγονται "σεταρισμένα" προς κατανάλωση!

Για τον τουρισμό μπορεί κανείς να γράψει βιβλίο - με highlight να αποτελεί η επιδότηση των τουριστικών έργων στον Σκορπιό (διαβάστε σχετικά εδώ), ένα νησί που κανονικά θα έπρεπε η κυριότητα του να απαιτηθεί από το ελληνικό Δημόσιο με βάση τη διαθήκη του Αριστοτέλη Ωνάση! Κατά τ' άλλα κυριαρχεί η λογική του "όλα να γίνουν τσιμέντο" (και εξαίρεση δεν αποτελεί ούτε η ιδιαίτερη πατρίδα του Πρωθυπουργού όπως μπορείτε να διαβάσετε εδώ).

Για να είμαστε δίκαιοι όμως, ακόμα και στις περιπτώσεις που ο Άδωνις είχε άλλες ιδέες, οι επενδυτές που παρουσιάστηκαν ήταν λίγο "περίεργοι"...

6ον - Γιατί 5 χρόνια τώρα, δεν έγινε τίποτα ώστε να περιοριστεί η μαζική μετανάστευση από την ελληνική επαρχία;

Πριν μερικά χρόνια, με αφορμή την μεγάλη μείωση γεννήσεων και τη μαζική μετανάστευση των νέων εκτός των συνόρων της χώρας, είχαμε γράψει ένα άρθρο, για το "τέλος του ελληνισμού". Είσπράξαμε μια άρνηση από πολλούς και κατηγορηθήκαμε ως "μηδενιστές". 
Σήμερα πλέον ζούμε μια πραγματικότητα, όπου οι νέοι που περνούν στα πανεπιστημία, μεταναστεύουν αποφοιτώντας, ενώ αυτοί που δεν σπουδάζουν, το κάνουν με την πρώτη ευκαιρία, χωρίς να περιμένουν.Δεν είναι τυχαίο ότι πλέον η αναμονή για απόκτηση ιατρικής ειδικότητας στην Ελλάδα είναι μηδενική (με τις θέσεις να μένουν ακάλυπτες - πράγμα που ισχύει και για τις θέσεις που προκηρύσονται στο ΕΣΥ), οι θέσεις στον τουριστικό τομέα μένουν κενές (με μαζικές εποχιακές εισροές από ανατολικές χώρες να καλύπτουν εν μέρη τα κενά), ενώ η κατάσταση στον αγροτικό τομέα και την οικοδομή είναι τραγική. Βέβαια οι τελευταίοι τομείς πληρώνουν την χρόνια, επαίσχυντη εργοδοτική συμπεριφορά (12-ωρη εργασία, χωρίς ρεπό και ασφάλιση για ψίχουλα), αλλά η πραγματικότητα παραμένει: τόσο οι ειδικευόμενοι όσο και οι ανειδίκευτοι νέοι έχουν φύγει και οι ελληνικές οικογένειες κάνουν παιδιά για να σταθεί στα πόδια της η γερμανική οικονομία.

Και για να αντιμετωπιστεί αυτό δεν έκανε τίποτα η κυβέρνηση την τελευταία τετραετία, πέραν από το να καλεί τους νέους "να βάλουν πλάτη".  

7ον - Είναι δυνατόν τον 21ο αιώνα να γίνονται δρόμοι με διόδια όταν ΔΕΝ υπάρχει εναλλακτική διέλευση;

Μέχρι τον 18ο και τις αρχές του 19ου αιώνα, οι ληστές στην χώρα μας, την έστηναν στα γιοφύρια και τα στενά περάσματα και απαιτούσαν "δώρο" από τους περαστικούς για να περάσουν. Αυτοί είτε έβγαζαν μαχαίρια και πάλευαν, είτε πλήρωναν (συνήθως το 2ο). Και το έκαναν γιατί δεν υπήρχε άλλη δίοδος για να φτάσουν στον προορισμό τους.

Από τότε τα πράγματα άλλαξαν, οι ληστές στους δρόμους "εξαφανίστηκαν" και οι αυτοκινητόδρομοι πλέον χρεώνουν διόδια όταν υπάρχουν εναλλακτικές οδοί (η λεγόμενη "παλιά εθνική"). Αυτό όμως που θα συμβεί στην Κρήτη και τον Βόρειο Οδικό Άξονα Κρήτης (ΒΟΑΚ), όπου θα χρεώνονται διόδια για ένα δρόμο που θα γίνει στην παλιά χάραξη, και για τον οποίο δεν υπάρχει εναλλακτική, ενώ θα χρεώνονται διόδια για να πηγαίνουν τα παιδιά στο σχολείο, αφού ο ΒΟΑΚ είναι ο μόνος δρόμος που συνδέει σημεία εντός διαφόρων Δήμων (με σημαντικότερο παράδειγμα τον Δήμο Χανίων), αποτελεί πισογύρισμα τριών αιώνων πίσω...

8ον - Τελικά ποιος αγοράζει τα σπίτια που βγαίνουν στους πλειστηριασμούς;

Όταν πρωτοβγήκε το σύνθημα "κανένα σπίτι στα χέρια τραπεζίτη", τα δημοσιογραφικά παπαγαλάκια λοιδωρούσαν αυτούς που έβγαιναν στους δρόμους, λέγοντας "σιγά μη θέλουν οι τραπεζίτες και τα funds τα 2άρια στα Πετράλωνα"...

Δέκα χρόνια μετά, αποδείχτηκε ότι και οι τράπεζες τα ήθελαν τα σπίτια και τα διαμερίσματα και στα Πετράλωνα και στο Κουκάκι και στα Εξάρχεια, και τα funds τα "λιγουρεύονταν" (όπως έλεγε και ο αγαπητός σε όλους μας Άδωνις) ενώ και οι ξένοι "επενδυτές" συμμετέχουν με ζέση στους πλειστηριασμούς. Ο λόγος είναι απλός: Φτηνά διαμερίσματα + AirBnB = πολλά κέρδη σε λίγο χρόνο. 

Η κυβέρνηση δεν έκανε κάτι γι' αυτό την τελευταία 4ετία και το ερώτημα βέβαια είναι καθαρά ρητορικό...

Και τέλος...

9ον - Θα δούμε σε αυτή τη ζωή Μετρό στην Θεσσαλονίκη;

Μπορεί ο Νότης Μιταράκης (υπουργός Μετανάστευσης) να υποστηρίζει ότι το Μετρό της Θεσσαλονίκης λειτουργεί κανονικά, αλλά όλοι όσοι ζουν εκεί, μπορούν να σας διαβεβαιώσουν ότι κάτι τέτοιο δεν ισχύει. Οπότε το ερώτημα παραμένει...

Το κόμμα του Ηλία Κασιδιάρη και ο "πρόεδρος" του...

 "Αυτοφοράκηδες" στην ελληνική επιχειρηματική argo, είναι τα πρόσωπα που τοποθετούνται σε θέσεις ευθύνης σε επιχειρήσεις, κυρίως υγιειονομικού ενδιαφέροντος, οι οποίοι στην πραγματικότητα δεν έχουν καμία σχέση με την επιχείρηση, αλλά βρίσκονται σε αυτές τις θέσεις για ν' αναλάβουν την ευθύνη σε περίπτωση που η επιχείρηση βρεθεί σε νομικά "δύσκολη" θέση. Είναι συνήθως υπερήλικες ή μετανάστες ή άτομα με μειωμένο καταλογισμό και γι' αυτό αντιμετωπίζονται (συνήθως) με επιείκεια από τις δικαστικές αρχές, ενώ δεν έχουν κανένα πρόβλημα να βρεθούν πίσω από τα σίδερα της φυλακής, αν καταδικαστούν, λαμβάνοντας ένα μικρό μισθό κάθε μήνα. Οι πραγματικοί υπεύθυνοι κινούν τα νήματα υπογείως και φροντίζουν έτσι ώστε οι "αυτοφοράκηδες" να έχουν μια αξιοπρεπή νομική εκπροσώπηση αν παραστεί ανάγκη.

"Αυτοφοράκηδες" όμως δεν υπάρχουν μόνο στα μπαρ, τα εστιατόρια και τα νυχτερινά κέντρα. Στην εποχή μας τέτοιοι υπάρχουν και στα πολιτικά κόμματα. Ένα τέτοιο βρήκε και ο Ηλίας Κασιδιάρης, για το κόμμα του "Έλληνες - Εθνικό Κόμμα". Και μάλιστα το πρόσωπο αυτό δεν είναι τυχαίο. Είναι ο πρώην αντιεισαγγελέας του Αρείου Πάγου, Αναστάσιος Κανελλόπουλος, αδερφός του πρώην προέδρου της ΕΠΑΕ Θανάση Κανελλόπουλου, ο οποίος κινείται εδώ και χρόνια στον ακροδεξιό χώρο, έχοντας ιδρύσει εδώ και ένα χρόνο, πολιτικό φορέα με τίτλο "Εάν". Ο Ηλίας Κασιδιάρης έχει έρθει σε συμφωνία με τον κύριο Κανελλόπουλο, ώστε ο τελευταίος να "ηγηθεί" του εκλογικού αγώνα για το κόμμα του, ώστε να ξεπεραστεί ο σκόπελος του Αρείου Πάγου και του Εκλογοδικείου, βασισμένος προφανώς στο σκεπτικό "δικός τους είναι, σιγά μην τον κόψουν". 

Έτσι λοιπόν, όσο η απαξίωση του πολιτικού μας συστήματος συνεχίζεται, όσο η ακρίβεια κάνει πάρτυ, όσο οι μισθοί στην χώρα μας παραμένουν χαμηλοί και η νεολαία συνεχίζει να μεταναστεύει μαζικά στο εξωτερικό για ένα "καλύτερο" αύριο - εντείνοντας ακόμα περισσότερο το δημογραφικό πρόβλημα - υπάρχουν κάποιοι που σφυρίζουν αδιάφορα, χωρίς ν' αναλαμβάνουν τις ευθύνες που τους αναλογούν, δείχνοντας ότι δεν έχουν πάρει το μάθημα από την περίπτωση της Χρυσής Αυγής.

Κυρίαρχη ευθύνη δυστυχώς έχει η κυβέρνηση. Τόσο γιατί θεωρεί ότι με τα καλάθια και τα πάσο παντός είδους (fuel pass, market pass) θα μαζέψει ψήφους, όσο και γιατί στο βωμό της ψηφοθηρίας κάνει τα στραβά μάτια στο αλώνισμα του τουρκικού προξενείου στην Θράκη, και προτιμά να πάνε οι ψήφοι διαμαρτυρίας σε ακροδεξιούς σχηματισμούς, παρά στην μείζονα αντιπολίτευση.

Και δυστυχώς, αυτό θα το βρει μπροστά της όλη η κοινωνία σύντομα.

Τα κατορθώματα της Νίκης Κεραμέως - Κεφάλαιο Πρώτο: Ίδρυμα Κρατικών Υποτροφιών

Θα έπρεπε κανείς να γράψει βιβλίο για να χωρέσει τα κατορθώματα της υπουργού Παιδείας Νίκης Κεραμέως. Οι παλινωδίες με τις προσλήψεις εκπαιδευτικών, το μαζικό κλείσιμο σχολείων της περιφέρειας (όπως π.χ. εδώ και εδώ), η παρείσφρυση του τουρκικού προξενείου της Κομοτηνής στη διοίκηση των μειονοτικών σχολείων της Θράκης, η τραγική κατάσταση που βρίσκονται τα ελληνικά σχολεία του εξωτερικού και η υπόθεση της πανεπιστημιακής αστυνομίας, αποτελούν ορισμένα μόνο από τα κεφάλαια του βιβλίου αυτού.

Όλα τα παραπάνω μπορούν να αιτιολογηγθούν (και όχι να δικαιολογηθούν) από μια ιδεολογική αναλγησία και απαξίωση της εκπαίδευσης (της παρεχόμενης από το ελληνικό κράτος) σε όλα τα επίπεδα. Αυτό όμως που δεν μπορεί να αιτιολογηθεί με κανένα τρόπο είναι η απαξίωση των καταγγέλοντων όταν γίνονται σοβαρές (και ως ένα βαθμό αδιανόητες ακόμα και για την Ελλάδα) καταγγελίες για αδιαφανείς διαδικασίες και πιθανή διασπάθιση δημοσίου χρήματος και κοινοτικών κονδυλίων. Θα περίμενε κανείς ότι αν κάποιος (και μάλιστα σε υψηλόβαθμη θέση) έκανε τέτοιες καταγγελίες, θα υπήρχε άμεση κλήση από την υπουργό για να δοθούν στοιχεία, θα υπήρχε η σχετική έρευνα και γενικά θα γινόταν μια άμεση κινητοποίηση για διελευκανθεί η υπόθεση και να πάρουν τα πράγματα το δρόμο της δικαιοσύνης και του πειθαρχικού ελέγχου.

Φεῦ όμως...Με υπουργό την κυρία Νίκη, τέτοια πράγματα δε συμβαίνουν - όπως φαίνεται από την επιστολή παραίτηση της κυρίας Φουντοπούλου, από τη θέση της γενικής διευθύντριας του Ίδρυμα Κρατικών Υποτροφιών, που αποτελεί τον κυριότερο φορέα υποστήριξης των νέων επιστημών στην Ελλάδα. Η κυρία Φουντοπούλου (η οποία στην καλύτερη περίπτωση για να βρέθηκε στη θέση αυτή, είναι πολιτικά ουδέτερη) υποστηρίζει ότι επανειλλημένα έθεσε μια σειρά ζητημάτων που αφορούσαν τη λειτουργία του οργανισμού, αλλά το δόγμα "business as usual" υπερίσχυσε, για μια ακόμα φορά. 

Έτσι η εν λόγω πανεπιστημιακός εξαναγκάστηκε σε παραίτηση (προφανώς για λόγους αξιοπρέπειας), προσπαθώντας να ενημερώσει την κοινή γνώμη για τα όσα τραγικά συμβαίνουν (και) σε αυτόν το δημόσιο οργανισμό...Για να δούμε. Θα ιδρώσει το αυτί κανενός υπευθύνου;

Η Επιστολή της Πανεπιστημιακού Μαρίας Ζωής Φουντοπούλου προς την Υπουργό Παιδείας 

Αθήνα, 3/3/2023 

Αξιότιμη Κυρία Υπουργέ, 

σε συνέχεια του από 30/1/2023 ηλεκτρονικού μηνύματός μου αναφορικά με την παραίτησή μου από τη θέση της Γενικής Διευθύντριας του Ιδρύματος Κρατικών Υποτροφιών, δηλώνω ρητώς και ανεπιφύλακτα ότι εμμένω στο αίτημα παραίτησής μου, δεδομένου ότι, όπως ήδη σας έχω αναφέρει, έχω διαπιστώσει σοβαρά θέματα κακοδιοίκησης του ΙΚΥ, όπως, ενδεικτικά μόνο μπορώ να αναφέρω: α) η παραβίαση του ευρωπαϊκού οδηγού διαχείρισης του Erasmus, η οποία μπορεί να διαπιστωθεί και μέσω της ευρωπαϊκής πλατφόρμας καταγραφής και παρακολούθησης της διαχείρισης και να επιφέρει έκθεση του Ιδρύματος και σοβαρές συνέπειες στη διαχείριση των σχεδίων, 

β) οι υλοποιήσεις προγραμμάτων που αξιοποιούν ευρωπαϊκά κονδύλια μέσω των οποίων πληρώνονται παρατύπως πέντε συνολικά σύμβουλοι του ΔΣ χωρίς προκήρυξη, 

γ) η κοινοποίηση των Ημερησίων Διατάξεων του ΔΣ και η επεξεργασία των Πρακτικών από μία από τις συμβασιούχους συμβούλους, χωρίς να έχει κανένα θεσμικό ρόλο, ώστε να διακυβεύεται και να καθίσταται αμφίβολη η ακρίβεια, η ορθότητα, το κύρος και η εν γένει νομιμότητα των πρακτικών αυτών, 

δ) οι μη συμβατές, σύμφωνα με όσα ορίζει ο ευρωπαϊκός οδηγός, αξιολογήσεις των υποβληθέντων σχεδίων από αξιολογητές μη συναφών γνωστικών αντικειμένων, οι οποίοι ορίζονται από το ΔΣ χωρίς σχετική προκήρυξη και χωρίς αιτιολόγηση της επιλογής τους, όπως μπορείτε να διαπιστώσετε από σχετικά Πρακτικά Συνεδριάσεων,

ε) οι μη σύννομες απολύσεις από τη Διοίκηση συμβασιούχων εργαζομένων στο Erasmus, μία εκ των οποίων προκάλεσε αγωγή κατά του ΙΚΥ, η οποία θα εκδικασθεί στις 4 Απριλίου ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, 

στ) οι συνεδριάσεις του ΔΣ χωρίς διαδικασίες διασφάλισης της εγκυρότητας, όπως η τήρηση χειρόγραφων και μη λεπτομερών πρακτικών, ενός Δημόσιου Φορέα που διαχειρίζεται μεγάλα χρηματικά, ευρωπαϊκά ποσά, και ενώ αυτά θα έπρεπε να ηχογραφούνται, 

ζ) η διοικητική και ποιοτική αδυναμία και η υπαίτια παράλειψη του φορέα να ενταχθεί στο πρόγραμμα Ψηφιοποίησης Δημοσίου Τομέα (το ΙΚΥ δεν εντάχθηκε στο εν λόγω Πρόγραμμα, το οποίο έληξε στις 31/12/2022),

η) η ομιχλώδης διαδικασία που υιοθετείται στον τομέα των προμηθειών, όπως διαπιστώθηκε και αναγράφεται και στην Έκθεση Αξιολόγησης του ΙΚΥ από την εταιρεία Deloitte τον Ιούνιο του 2022, με αποτέλεσμα να τίθεται σοβαρός κίνδυνος καταλογισμού των ποσών αυτών, δημοσιονομικών διορθώσεων και αναζήτηση τυχόν πειθαρχικών και ποινικών ευθυνών των συμπραττόντων (με ενέργεια ή παράλειψη) υπαλλήλων και μελών της διοίκησης. 

Επιθυμώ να σας αναφέρω ότι για όλα τα παραπάνω αλλά και για διάφορα άλλα, επίσης σοβαρά θέματα (καταγγελία για εργασιακό εκφοβισμό, απείθεια υπαλλήλων να εφαρμόσουν οδηγίες μου λόγω κάλυψής τους από τη Διοίκηση, ασυμβίβαστο καθηκόντων κ.ά.) έχω επανειλημμένως αντιδράσει ενημερώνοντάς σας, υπογράφοντας αποφάσεις πληρωμής με επιφύλαξη και αποστέλλοντας σχετικά ηλεκτρονικά μηνύματα - τα οποία είναι στη διάθεσή σας όποτε μου τα ζητήσετε - προς όλα τα μέλη του ΔΣ λαμβάνοντας ως απάντηση τις ευχαριστίες τους για την ενημέρωση (!).

Αξιότιμη Κυρία Υπουργέ, 

υπηρετώντας το ελληνικό δημόσιο συμφέρον από διάφορες θέσεις και κυρίως από τη θέση μου ως Πανεπιστημιακής δασκάλας θλίβομαι βαθιά για την εικόνα ενός Ιδρύματος, του οποίου υπήρξα υπότροφος και σας αναφέρω και πάλι ότι δεν μπορώ να συνεχίσω να υπηρετώ το ΙΚΥ από τη θέση της Γενικής Διευθύντριας. Η υπηρεσιακή μου εντιμότητα, η ανθρώπινη αξιοπρέπεια και το Πανεπιστημιακό μου ήθος έχουν κλονισθεί, αφότου διεπίστωσα τις ως άνω παρανομίες, και εξ αυτών των λόγων, εμμένω στην ήδη υποβληθείσα παραίτησή μου. 

Με τιμή, Μαρία-Ζωή Φουντοπούλου Καθηγήτρια ΕΚΠΑ

Μερικές απορίες που έχουμε ακόμα για το έγκλημα των Τεμπών...

Με την κυβέρνηση να κάνει ό,τι μπορεί για να "θάψει" το έγκλημα των Τεμπών, μαζέψαμε μερικά ερωτήματα σχετικά με το γεγονός και τα οποία μένουν αναπάντητα, παρά την εκτεταμένη κάλυψη των γεγονότων...Και ξεκινάμε:

Απορία 1η: Πόσοι ήταν τελικά οι επιβαίνοντες, πόσοι οι επιζήσαντες και (κυρίως) πόσοι είναι τελικά οι νεκροί;

Είναι ορισμένες φορές που η γραφειοκρατική προσέγγιση των πραγμάτων, πραγματικά ξεπερνάει τον κοινό νου. Τόσες μέρες μετά τη σύγκρουση των δύο τρένων και αγνοούμε ακόμα το πόσοι άνθρωποι ήταν στο τρένο, πόσοι έζησαν και πόσοι σκοτώθηκαν. Ναι μεν υπάρχει το νομικό πρόβλημα "δεν υπάρχει σωρός, δεν μπορεί να χαρακτηρισθεί κάποιος νεκρός", αλλά μήπως - λέμε - θα έπρεπε να υπάρξει μια πρόβλεψη ώστε οι οικογένειες των ανθρώπων που γνωρίζουμε ότι ήταν στο τρένο και δε βρέθηκαν ζωντανοί, να χαρακτηρισθούν ως αποβιώσαντες νωρίτερα, ώστε να μάθουμε την πραγματική έκταση της καταστροφής και οι οικογένειές τους να προχωρήσουν παρακάτω και να κινηθούν νομικά για να πάρουν τις αποζημιώσεις τους; Βέβαια κάτι τέτοιο δε συμφέρει ούτε την εταιρεία, ούτε το κράτος (γιατί άλλο 57 και άλλο 107 νεκροί), αλλά κάπου μήπως πρέπει να αφήσουμε τα συμφέροντα στην άκρη και κάποιοι ν' αναλάβουν ουσιαστικά τις ευθύνες που τους αναλογούν;

 Απορία 2η: Ποιός έστησε το επικοινωνιακό σόου με την επίσκεψη της Προέδρου της Δημοκρατίας και το διάγγελμα του Μητσοτάκη τις πρώτες δύο μέρες της τραγωδίας;

Ορισμένες φορές πραγματικά αναρωτιόμαστε...Όποιος αναλαμβάνει θέση εξουσίας (ακόμα και αυτή είναι διακοσμητική) περνάει από λοβοτομή; Γιατί προφανώς δεν είναι δυνατόν κάποιος άνθρωπος με το μυαλό του εν πλήρη λειτουργία να επισκέπτεται ένα σημείο στο οποίο δίνεται μάχη για να απεγκλωβιστούν άνθρωποι, να σταματά την επιχείρηση για να "ενημερωθεί" και μετά να ρίχνει λουλούδια στα βαγόνια, στα οποία μέσα μπορεί να υπάρχουν νεκροί και τραυματίες, λες και είναι στον Φαντασία τη δεκαετία του 1980. Για να μην πούμε για το διάγγελμα του Μητσοτάκη, το οποίο μπορεί να συμπτυχθεί στο δίπτυχο "δεν ήξερα-δεν έφταιγα", και στο οποίο μιλάει για "ανθρώπινο λάθος", δείχνοντας το σταθμάρχη ως μοναδικό υπεύθυνο, λες και ο Θεός διορίζει υπουργούς, διοικητές και κάνει ρουσφέτια ώστε κάποιοι εμφανώς ακατάλληλοι να παίρνουν θέσεις, για να πάρουν μεγαλύτερη σύνταξη όταν έρθει η ώρα. 

Απορία 3η: Όλοι όσοι εξεπλάγησαν με τους διαλόγους των σταθμαρχών λίγο πριν την σύγκριση των τρένων, τι περίμεναν ακριβώς να διαβάσουν ακόμα και αν αυτοί ήταν 100% αληθινοί και όχι αποτέλεσμα μοντάζ όπως ξεκάθαρα υποστηρίζει η εφημερίδα"Το Βήμα";

Χωρίς να δίνεται άφεση αμαρτιών στον Σταθμάρχη που προφανώς ήταν ανεπαρκής, και τους "κυρίους" που αποχώρησαν νωρίτερα από τη βάρδιά τους (γιατί υπάρχει προφανώς ευθύνη), αλλά μετά από 10 ώρες βάρδια, τι είδους κουβέντα περιμέναμε να γίνεται; Για το αν το Φεστιβάλ Γαλλικού Κινηματογράφου θα παρουσιαστεί στη Λάρισα; Για το "χαμένο" βιβλίο του Καζαντζάκη που εκδόθηκε πρόσφατα; Ή για το αν υπάρχει δυνατότητα διάσπασης του ποζιτρονίου; Οι διάλογοι και τα θέματα που κάλυπταν ήταν αναμενόμενα. Για όσους πάντως εκπλήσσονται, τους καλούμε να ρωτήσουν φίλους τους χειρούργους σε εγχειρήσεις που κρατούν 6-7 ώρες, για να δουν τι συζητήσεις γίνονται...

Απορία 4η: Γιατί οι υπουργοί έβγαιναν και βγαίνουν στα κανάλια ανενημέρωτοι και όταν ξεμπροστιάζονται συνεχίζουν να εμμένουν στο ψέμα;

Είναι πραγματικά τραγικό το να βγαίνουν υπουργοί, υφυπουργοί και γενικοί γραμματείς (τόσο πρώην όσο και νυν) τόσο στην Βουλή, όσο και στα ΜΜΕ και να έχουν παντελή άγνοια. Και μπορεί η άγνοια να συγχωρείται, αλλά αυτό που δε γίνεται να συγχωρεθεί από κανέναν, είναι η εμμονή στο ψέμα. Εξαρχής έγινε γνωστό ότι δεν υπήρχε τηλεδιοίκηση σε λειτουργία - μέχρι το 2019 υπήρχε ημιτελής αλλά από τότε είναι συνολικά εκτός λειτουργίας. Και αν δεχτούμε ότι οι πολιτικοί προϊστάμενοι δεν το γνώριζαν, γιατί όταν το έμαθαν, συνέχιζαν να υποστηρίζουν ότι το "σύστημα λειτουργούσε";  Γιατί κάποιοι - χωρίς να ντρέπονται - συνεχίζουν να ψεύδονται; 

Απορία 5η: Αν ο ΣΥΡΙΖΑ παρέδωσε τη περίφημη σύμβαση που βελτιώνει την ασφάλεια "στο 18%", γιατί η ΝΔ δεν την αποτελείωσε; Τέσσερα χρόνια τι γινόταν;

Είναι πραγματικά ντροπή, μια σύμβαση που δημοπρατήθηκε το 2009, να μην έχει ολοκληρωθεί ακόμα. Η ντροπή γίνεται μεγαλύτερη δεδομένου ότι η σύμβαση αυτή έχει σχέση με την ασφάλεια ενός κομβικού ζητήματος στον τομέα των μεταφορών: την ασφάλεια. Για να είμαστε δίκαιοι, το γιατί δεν ολοκληρώθηκε εντός προγραμματικού πλαισίου ευθύνει όλες τις κυβερνήσεις από την ημέρα υπογραφής μέχρι σήμερα, αλλά το μεγαλύτερο βάρος της ευθύνης πέφτει στην πιο πρόσφατη, η οποία έλαβε το έργο "ξεμπλοκαρισμένο" και είχε σαφή προγραμματική υποχρέωση για την περαίωσή του. Το ότι πήρε 4 χρόνια σχεδόν το έργο να φτάσει στο "70%" σύμφωνα με τις δηλώσεις του αρμόδιου υπουργού (το οποίο πάντως είναι υπό αίρεση αφού δεν έχει γίνει πλήρης έλεγχος σε όλο αυτό το ποσοστό), δεν είναι ακριβώς και για συγχαρητήρια...

Απορία 6η: Ευθύνες έχει η "Hellenic Trains";

Ακούμε ότι φταίει ο σταθμάρχης, ότι φταίει ο Σπίρτζης, ότι φταίνει οι μηχανοδηγοί, ότι φταίει ο Καραμανλής. Η "Hellenic Trains" που δεν έχει εγκατεστημένα συστήματα ασφαλείας σε όλα της τα τρένα, που όταν ιδιωτικοποιήθηκε η ΤΡΑΙΝΟΣΕ φρόντισε να πάρει το προσωπικό της από το κέντρο διοίκησης της ΟΣΕ (φανταζόμαστε για να μην πληρώνει ενοίκιο στο γραφείο) στο οποίο υπήρχε γραφείο συντονισμού και υπήρχε η δυνατότητα αποφυγής ατυχημάτων, που διαφήμιζε τα τρένα τύπου "Pendolino" ως τελευταίας τεχνολογίας (κάτι που είναι ψευδές), δεν έχει ευθύνη για τίποτα; Μάλλον δεν έχει - την ευθύνη την έχουν εκείνοι που δεν τους έβαλαν προ των ευθυνών τους για τις παραπλανητικές δηλώσεις και που υπέγραψαν τη σύμβαση ιδιωτικοποίησης (που τους κάλυψε το ποσό εξαγοράς μέσω επιδοτήσεων και δανεισμού από κρατικοδίαιτες ελληνικές τράπεζες) και τις υπουργικές αποφάσεις που τους δίνει ασυλία (με αποτέλεσμα την ευθύνη να αποζημιώσεις να την επωμίζεται το ελληνικό Δημόσιο). 

Απορία 7η: Ορισμένοι δημοσιογράφοι και υπουργοί που βάζουν το συμφέρον τους πάνω απ' όλα πως κοιμούνται το βράδυ;

Σ' αυτό το ερώτημα έχουμε απαντήσει ήδη αναλυτικά εδώ. 

Τα φιλαράκια μας να είναι καλά, και οι υπόλοιποι ας πεθάνουν...

Τα όσα διαδραματίζονται στην χώρα μας, μετά το σιδηροδρομικό δυστύχημα-έγκλημα στα Τέμπη, είναι ίσως χειρότερα ακόμα και απ' αυτό. Προφανώς και δεν εννοούμε πως η κακοστημένη παράσταση που παρακολουθούμε είναι υπεράνω των θυμάτων. Τουναντίον. Εννοούμε ότι τα όσα έγιναν, δυστυχώς όχι μόνο δεν αποτέλεσαν μια ευκαιρία για κάποιους να αναλάβουν τις ευθύνες τους, αλλά ακόμα και ο τρόπος διερεύνησης και απόδοσης ευθυνών ξεκινήσε με τέτοιο τρόπο που η διαδικασία δεν θα ακουμπήσει ούτε τις βασικές αιτίες πίσω από την καταστροφή αλλά ούτε και τους ηθικά υπεύθυνους γι' αυτήν. Έτσι η θυσία των 60 περίπου συμπατριωτών μας μπορεί να φέρει κάποια (βασικά για άλλες χώρες) συστήματα ασφαλείας, αλλά δε θα αποδώσει ευθύνες, και ούτε θα αποτελέσει τροφή για σκέψη έτσι ώστε όλα τα λάθη που έγιναν στους σιδηροδρόμους να μην επαναληφθούν στα αεροδρόμια, τα λιμάνια και τους δρόμους της χώρας.

Είναι τελείως ανόητο να προσπαθήσουμε να κρατήσουμε ίσες αποστάσεις μεταξύ των δύο κομμάτων εξουσίας. Και μπορεί η κατάσταση που οδήγησε στο έγκλημα, να είναι αποτέλεσμα δεκαετιών κακής διαχείρησης των ελληνικών σιδηροδρόμων, αλλά το γεγονός αυτό αποτελεί έργο Μητσοτάκη και των συν αυτώ. Και εξηγούμαστε: η κυβέρνηση Μητσοτάκη, στραβωμένη από τις ιδεολογικές της παρωπίδες, δεν είδε ότι δεν μπορεί το κράτος να μην επενδύει στην ασφάλεια των υποδομών του, είτε είναι αυτό λιμάνια, είτε αεροδρόμια, είτε σιδηροδρομικό δίκτυο, είτε είναι δρόμοι. Εφόσον το κράτος δεν είναι διαθετημένο να επιβάλει και μετά να ζητάει πληρωμή των ρητρών που υπάρχουν για τις επενδύσεις εκσυχρονισμού των υποδομών του, τις οποίες παραχωρεί στους ιδιώτες, έχει την υποχρέωση να λειτουργεί το ίδιο, και φυσικά να εισπράτει από τους ιδιώτες που διαχειρίζονται το εμπορικό κομμάτι, τα αναλογούντα τέλη. Το παιχνίδι της απαξίωσης του δημοσίου τομέα, με απώτερο στόχο του να καταλήξει ο μέσος Έλληνας να πει "ας το πάρουν οι ιδιώτες να γλυτώσουμε" ή "ας το χαρίσουμε σε ιδιώτες να φτιάξουν τα πράγματα", ενίοτε έχει και άσχημη κατάληξη, όπως μας δείχνει ξεκάθαρα το έγκλημα στα Τέμπη. Ο ΟΣΕ τριχοτομήθηκε, ξεπουλήθηκε και μετά το κομμάτι που παρέμεινε στο κράτος απαξιώθηκε σε τέτοιο βαθμό που κατέληξε να λειτουργεί με προσωπικό με "μπλοκάκι", λες και είναι γραφείο παροχής υπηρεσιών της κακιάς ώρας. Μοιραία η απαξίωση, οι καθυστερήσεις και οι ελλείψεις προσωπικού (σε συνδυασμό με τον αθάνατο ελληνικό ωχαδερφισμό) οδήγησαν στο γεγονός. 

Και αν την "από άποψη" απαξίωση των σιδηροδρόμων μπορεί κάποιος να την καταλάβει (αν και όχι να τη δικαιολογήσει), αυτό που πραγματικά δεν μπορεί να χωνευτεί με τίποτα, είναι η προσπάθεια που έγινε μετά ώστε το γεγονός να "κουκουλωθεί". Και να εξηγηθούμε, δεν εννοούμε ότι έγινε ή ότι θα γίνει προσπάθεια να μην τιμωρηθεί κανείς. Προφανώς και όχι. Το κουκούλωμα (το οποίο βρίσκεται σε εξέλιξη) είναι στο γίνεται μια σαφέστατη προσπάθεια ώστε οι ευθύνες να σταματήσουν σε εκείνους που δε "γύρισαν το κλειδί", σε εκείνους που "έφυγαν από τη βάρδια 10 λεπτά νωρίτερα" και σε εκείνους που "έδωσαν αναρρωτικές χωρίς να υπάρχει λόγος". Κουβέντα για τις υπουργικές ευθύνες που δε φρόντισαν ώστε να υπάρχει η αναγκαία, για την ασφάλεια, επάρκεια προσωπικού, για το ώστε οι εργολάβοι που αναλαμβάνουν έργα να τα παραδίνουν, σύμφωνα με τα αναγκαία της προκήρυξης του κάθε έργου, στην ώρα τους, που έβαλαν κολλητούς και υμέτερους να διοικούν οργανισμούς, και που σπατάλησαν τόσα χρήματα, με αποτέλεσμα 14-15 χρόνια μετά την οικονομική κρίση να βρισκόμαστε σε χειρότερο σημείο απ' ότι βρισκόμασταν πριν τα μνημόνια. Για να μην επαναλάβουμε τα όσα είχαμε γράψει εδώ και κυρίως εδώ, για τον επαίσχυντο τρόπο με τον οποίο έγινε η ιδιωτικοποίηση της ΤΡΑΙΝΟΣΕ, και για το πως επιτράπηκε στους νέους ιδιοκτήτες της εταιρείας να κυκλοφορούν τρένα χωρίς τα τελευταίας τεχνολογίας συστήματα ασφαλείας και να παρουσιάζουν ένα τύπο τρένου (τα Pendolino) ως "υπερσύγχρονα" τη στιγμή που στην υπόλοιπη Ευρώπη, αυτός ο τύπος τρένου είναι σε απόσυρση, αν δεν έχει αποσυρθεί πλήρως ήδη. 

Κομβικό ρόλο στο κουκούλωμα αυτό (στο οποίο θα πρέπει να αποδοθούν και ποινικές ευθύνες όπως φαίνεται ξεκάθαρα), έχουν δυστυχώς τα ΜΜΕ και οι δημοσιογράφοι. Μπορεί μεν σ' αυτό το χάλι να υπάρχουν και ορισμένες φωτεινές εξαιρέσεις, και κάποιοι απ' αυτούς να έκαναν σωστά τη δουλειά τους, αλλά αυτό δεν αναιρεί το γεγονός ότι πολλοί απ' αυτούς λειτουργούν ως κυβερνητικοί εκπρόσωποι της κακιάς ώρας. Τα όσα ειπώθηκαν τις τελευταίες μέρες από το κίνημα "Πορτοσάλτε-Ευαγγελάτου" αποτελούν ντροπή για τον κλάδο, και σίγουρα καταδεικνύουν το πόσο χαμηλά έχει πέσει το λειτούργημα. Η κάθαρση είναι απαραίτητη, γιατί διαφορετικά θα οδηγηθεί στην πλήρη απαξίωση.  

Δυστυχώς το κουκούλωμα και η συγκάλυψη δεν αποτελούν τα μόνα εξοργιστικά σημεία της υπόθεσης. Σ' αυτά έχουμε ορισμένα απλά και καθημερινά - π.χ. αρκετές ημέρες μετά το έγκλημα, και δεν υπάρχει γνώση του πόσοι ακριβώς άνθρωποι χάθηκαν. Και αυτό γιατί πολλοί απλά γιατί η εταιρεία δε γνώριζε πόσοι ταξίδευαν στο συγκεκριμένο δρομολόγιο - ούτε καν με απόκλιση 4-5 ατόμων. Το μπάχαλο με τα προσωπικά ατυχήματα, η αδιανόητη υπουργική ρύθμιση που έδινε το δικαίωμα στην εταιρεία να μην αποζημιώνει τους επιβάτες σε περιπτώσεις ακυρώσεων, καθυστερήσεων και ατυχημάτων (και η οποία παρεπιπτόντως καθιστά το ελληνικό Δημόσιο υπεύθυνο σε τέτοιες περιπτώσεις αφού το κοινοτικό δίκαιο υπερισχύει των απλών υπουργικών αποφάσεων), είναι απλώς κερασάκια στην τούρτα.

Το χάιλάιτ βέβαια σε όλα αυτά αποτελεί η κυβερνητική υποκρισία, που στοιχειοθετείται από την παραίτηση του αρμόδιου υπουργού (ο οποίος όμως θα ξανακατέβει στις εκλογές γιατί προφανώς υπήρξε και αυτός "θύμα"), τις σκηνοθετικές οδηγίες προς τον Πρωθυπουργό στον τόπο του μαρτυρίου ώστε να φαίνεται "σκυθρωπός", το τρόπο χειρισμού των ειρηνικών διαδηλώσεων και συγκεντρώσεων (στις οποίες έπεσε σωρεία καπνογόνων και το απαραίτητο ξύλο από τα ΜΑΤ), το πως απαντούσαν οι αρμόδιοι φορείς στα εξώδικα των συνδικαλιστικών οργάνων των εργαζομένων στους σιδηροδρόμους όσο αφορά τις ελλείψεις στην ασφάλεια, και φυσικά τις δηλώσεις του Άδωνι Γεωργιάδη ο οποίος (έχοντας πάρει ο ίδιος διαζύγιο με την ειλικρίνεια) τόνισε ότι καλώς δήλωνε ο αρμόδιος υπουργός ότι δεν υπήρχε πρόβλημα ασφαλείας στα τρένα, αν και γνώριζε ότι αυτό δεν ήταν αλήθεια. Από το "μυαλό" του μάλλον δεν πέρασε ούτε στιγμή ότι δουλειά του αρμόδιου υπουργού δεν είναι να κόβει εισιτήρια εκ μέρους της εταιρείας, αλλά να διασφαλίζει την ασφάλεια των πολιτών. Για να μη συζητήσουμε για την ανεκδιήγητη διάθεση της κυβέρνησης να καθυστερήσει όσο μπορεί τις εκλογές, με πρόσχημα το "κυβερνητικό έργο που βρίσκεται σε εξέλιξη", μπας και δε χάσει δύο-τρεις παραπάνω μονάδες. Αν υπήρχε "τσίπα" οι εκλογές θα είχαν προκηρυχθεί ήδη, το ξεκαθάρισμα των πολιτικά υπεύθυνων θα είχε ολοκληρωθεί και θα ξεκινούσαμε ήδη την προεκλογική περίοδο, όπου ο καθένας θα διεκδικούσε την ψήφο του λαού με βάση τα πεπραγμένα και το πρόγραμμά του. 

Αλλά είπαμε...Ο τελευταίος υπουργός που παραιτήθηκε από υπουργός και αποτραβήχτηκε από την πολιτική, μόλις διαπίστωσε ότι δεν είχε τον έλεγχο στο υπουργείο του, ήταν ο Μαυρογιαλούρος στο "Υπάρχει και Φιλότιμο"... Γιατί η νοοτροπία που επικρατεί είναι αυτή που βάλαμε και στον τίτλο της ανάρτησής μας: "Τα φιλαράκια μας να είναι καλά, και οι υπόλοιποι ας πεθάνουν...".

ΥΓ. Κύριε Μητσοτάκη, λυπάμαι. Δε "φταίμε όλοι" για την τραγωδία στα Τέμπη. Εμείς προσωπικά δε φταίμε. Φταίνε αυτοί που κυβερνούν τη δεδομένη στιγμή. Όπως έφταιγε η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ για την τραγωδία στο Μάτι (και πλήρωσε γι' αυτό), έτσι φταίει και η δική σας τώρα. Διασπορά ευθυνών να κάνετε εντός του υπουργικού σας συμβουλίου και όχι παραέξω...Επιείκια θα υπήρχε αν η κυβέρνηση σας ήταν "φρέσκια" μετά από 4 χρόνια, οι δικαιολογίες έχουν στερέψει.

YΓ2. Προφανώς και δεν περιμέναμε πολλά από μια Πρόεδρο της Δημοκρατίας που ζητάει φρουρά έξω από το δωμάτιό της όταν κοιμάται (όπως μπορείτε να διαβάσετε εδώ), αλλά τη γελοιότητα του πετάγματος των λουλουδιών στο βαγόνι λες και ήταν στον Πανταζή και πάνω στο τσακίρ κέφι, ποιος την έβαλε να το κάνει; Και αν της το πρότειναν, εκείνη μυαλό δεν είχε να σκεφτεί ότι ήταν μια ανοησία; 

Από τον Τράγκα στον Κοκλώνη (διαμέσου Φουρθιώτη και Πάτση): ένα τσιγάρο δρόμος...

Και ενώ τα επεισόδια της υπόθεσης Τράγκα συνεχίζονται με αμείωτο ρυθμό, έσκασε ξαφνικά και η υπόθεση Κοκλώνη με την έρευνα της Αρχής για το ξέπλυμα βρώμικου χρήματος . Όχι, με την υπόθεση Πάτση δεν έχουμε κάτι νέο, πλην του ότι ο ατσίδας αυτός (με τα μπλε) παραμένει βουλευτής! Εκ πρώτης όψεως οι τρεις υποθέσεις φαίνονται άσχετες μεταξύ τους. Αλλά δεν είναι. Αυτοί οι τρεις τύποι έχουν κάτι κοινό: πλούτισαν με δημόσιο χρήμα. Είτε ενθυλακώνοντάς το παράνομα, όπως ο βουλευτής είτε κλέβοντάς το, όπως οι άλλοι δύο.

Η ιστορία του Τράγκα είναι γνωστή. Ήταν ο πλέον γνωστός έμπορος της ενημέρωσης και όχι δημοσιογράφος, παρά το ότι ξεκίνησε ως τέτοιος. Ο Γιώργος Τράγκας κατάφερε να πλουτίσει με ποικίλους τρόπους. Είχε επιχειρήσεις και πανάκριβα ακίνητα σε πλήθος χωρών, αλλά μόνο μετά το θάνατό του «κατάφεραν» οι αρμόδιες αρχές να αποκαλύψουν το μέγεθος των παρανομιών του. Είναι, όντως, αξιοθαύμαστο πώς ένα τόσο προβεβλημένο πρόσωπο τα έκανε όλα αυτά επί πολλά χρόνια χωρίς καμιά δημόσια Αρχή να υποψιαστεί κάτι και να ερευνήσει έγκαιρα.  Άρα δεν μπορούμε να αποκλείσουμε την πιθανότητα πολλά να ήταν για χρόνια γνωστά αλλά κανείς να μην τα σκάλιζε λόγω φόβου μην εκτεθεί προσωπικά και λόγω των πάμπολλων γνωριμιών του εκλειπόντος στους διάφορους κύκλους εξουσίας.

Για το βουλευτή Ανδρέα Πάτση έχουμε γράψει αναλυτικά στο παρελθόν (αξίζει να διαβάσετε εδώ σχετικά): αποτελεί το χαρακτηριστικότερο παράδειγμα περιφρόνησης των νόμων. Ένα πρόσωπο που αποστολή του είχε να νομοθετεί διαπράττει σκαστή παρανομία, παραβιάζοντας ασύστολα όχι ένα απλό νόμο, αλλά το ίδιο ο Σύνταγμα, στο οποίο- τι ειρωνεία!- ορκίστηκε! Το εξοργιστικότερο όλων είναι ότι ο περί ου ο λόγος επικαλέστηκε άγνοια του «ασυμβιβάστου». Αλλά γιατί ένας βουλευτής να μην μπορεί να πει «δεν γνώριζα», όταν ακούει το πρωθυπουργό να λέει ότι «δεν γνώριζε» ότι η μυστική υπηρεσία της χώρας παρακολουθούσε αρχηγό κόμματος; 

Η υπόθεση Κοκλώνη είναι «φρέσκια» ακόμη και θυμίζει σε πολλά (σε ότι αφορά το παρασκήνιο) την υπόθεση Φουρθιώτη (ο οποίος επίσης είχε κάνει πολλά χιλιόμετρα στα υπόγεια της εξουσίας). Θα περιμένουμε να δούμε την εξέλιξή της. Ο περί ου ο λόγος υπέβαλε αίτημα να επιχορηγηθεί από το υπουργείο Ανάπτυξης. Η αίτησή του εγκρίθηκε, αλλά δεν του καταβλήθηκε η επιχορήγηση. Πολύ απλά δεν…πρόκαμε να εισπράξει. Αλλά υπάρχει μια απορία. Όταν εξετάζονται τέτοια αιτήματα, ουδείς ελέγχει ποιος είναι ο «αιτών»; Ουδείς ρωτάει αν χρωστάει στο Δημόσιο, πώς κάνει τις δουλειές του; Διάβολε, ζούμε στην ψηφιακή εποχή (έτσι δεν μας λένε;), στην εποχή της διασύνδεσης των υπηρεσιών. Πώς γίνεται η μια(κρατική) αρχή να ψάχνει παρανομίες και η άλλη να εγκρίνει επιχορηγήσεις στο ίδιο πρόσωπο; Μια εξήγηση για όλα αυτά είναι το θράσος με το οποίο πορεύονται τέτοιοι τύποι. Το οποίο (θράσος) «είναι χρήσιμο σ’ αυτούς που ξέρουν να εκμεταλλεύονται τις ευκαιρίες», σύμφωνα με τη ρήση του Μαρσέλ Προυστ. Αλλά η εξήγηση αυτή δεν αρκεί. Δεν φτάνει το θράσος. Αυτοί οι τύποι ευδοκιμούν, διότι κάποιοι άλλοι τους επιτρέπουν να απομυζούν και να κλέβουν το δημόσιο χρήμα.

Και αυτό κάποια στιγμή πρέπει να σταματήσει - ακόμα και αν αυτό σημαίνει ότι κάποιοι θα δυσκολευτούν να ξανακερδίσουν τη θέση τους στην εξουσία. Τότε θα μπορούμε να πούμε ότι έχουμε προοδεύσει ως χώρα...

Περί μειονοτικού κόμματος "DEB" και "ελεγχόμενων" απ' αυτό υποψηφίους

 Όταν δεν υπάρχει κράτος - ή όταν αυτό αναλώνεται σε παρακολουθήσεις και εξυπηρετήσεις υμετέρων - υπάρχουν πάντα κάποιοι που λειτουργούν σαν "κράτος εν κράτει". Μια τέτοια περίπτωση είναι ο γνωστός φιλοτουρκικός κύκλος της μειονότητας, η οποία εκμεταλλευόμενη την ισχυρή αριθμητική του παρουσία και το χαμηλό βιοτικό και μορφωτικό επίπεδο μέρους της μειονότητας (κάτι που συμβαίνει βέβαια με την ανοχή και τη "φροντίδα" του επίσημου κράτους), βρίσκει και κάνει πολλά, ενώ η κεντρική εξουσία "κάνει τα στραβά μάτια" για μερικές χιλιάδες ψήφους.

Το χαρακτηριστικότερο παράδειγμα των τελευταίων ημερών είναι ο Δήμαρχος Ιασμού, Οντέρ Μουμίν, ο οποίος (χωρίς να δίνει λογαριασμό σε κανέναν πόσο μάλλον στο Ελεγκτικό Συμβούλιο που εξ ορισμού εγκρίνει δαπάνες, προσλήψεις και απολύσεις στο Δημόσιο), έχει ξεκινήσει πογκρόμ, σε όποιον είναι αντίθετος στην τοπική πολιτική του τουρκικού προξενείου στην περιοχή του. Ο δήμαρχος έχει προχωρήσει σε απολύσεις εργαζομένων και έχει ανακαλέσει τους αντιδημάρχους με την αιτιολογία ότι είναι «γκιουλενιστές». Ο ίδιος καλεί σε παραίτηση τους υπηρεσιακούς και αιρετούς του δήμου, οι οποίοι εμπλέκονται ή σχετίζονται «με την Παγκόσμια Τρομοκρατική Οργάνωση FETÖ και την Εγκληματική Οργάνωση ΕΥΡ-ΑΚΗ». Ο γνωστός "τσεκουράτος" υπουργός Εσωτερικών Μάκης Βορίδης, πήρε χαμπάρι (έστω και καθυστερημένα) το ποιόν του δημάρχου και ξεσήκωσε ελέγχους για να τον στείλει σπίτι του. 

Δεύτερο παράδειγμα είναι το γνωστό μειονοτικό κόμμα DEB, για το οποίο έχουμε κάνει εκτενή αναφορά εδώ. Όπως αναφέρει η δημοσιογράφος Έλλη Μητακίδου στην εφημερίδα "Παρόν", το εν λόγω κόμμα επανεμφανίζεται δυναμικά, καθώς η προεκλογική περίοδος είναι μιας πρώτης τάξεως ευκαιρία για να προσποριστεί οφέλη ή, ακόμα καλύτερα (γι’ αυτούς), να προκαλέσει… αταξία. Σε αυτήν τη φάση, λοιπόν, το… "Κόμμα Ισότητας, Ειρήνης και Φιλίας" (το οποιο βέβαια ούτε την ειρήνη προωθεί αλλά και ούτε και τη φιλία, για να μη μιλήσουμε για την ισότητα) απέστειλε ενημερωτική επιστολή στον ειδικό εισηγητή του ΟΗΕ για μειονοτικά ζητήματα για τα… βασικά προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι "εθνικές" (γιατί οι άνθρωποι έχουν μια ιδιαίτερη σχέση με τους… προσδιορισμούς τους οποίους ορίζουν ανάλογα με το πως τους συμφέρει) μειονότητες στην Ελλάδα –και ιδιαίτερα (όπως σημειώνεται) η "τουρκική μειονότητα" που ζει στη "Δυτική Θράκη"– αλλά και τις τελευταίες σχετικές εξελίξεις. 

Το περιεχόμενο αφορά τη γνωστή ατζέντα, η οποία περιφέρεται στα διεθνή φόρουμ και αφορά ιδιαίτερα την εκπαίδευση. Το DEB ζητά αυτονομία στο σύστημα διορισμών και στο πρόγραμμα σπουδών. Κοινώς, "αφήστε μας να κάνουμε παιχνίδι ελεύθερα, σαν να μην υπάρχει ελληνικό κράτος", κάτι το οποίο προφανώς και δε συμβαίνει πουθενά στον κόσμο (ούτε φυσικά στην Τουρκία που τα βιβλία που διδάσκονται στα μειονοτικά σχολεία περνούν από κόσκινο και κόβονται με κάθε ευκαιρία). Και κάπως έτσι αναφέρονται στα δίγλωσσα νηπιαγωγεία –ένα πάγιο αίτημα, για το οποίο, ωστόσο, έχουν λάβει και κάποιες διαβεβαιώσεις από την κυβερνώσα παράταξη –, αν και στον πρόλογο της επιστολής τους (αδιαφορώντας για τον επιθετικό προσδιορισμό "εθνικές"), αποδέχονται ότι οι μειονότητες είναι περισσότερες από μία. Και, ως γνωστόν, οι διαφορετικές μειονότητες, έστω και με κοινό χαρακτηριστικό το θρήσκευμα, παρουσιάζουν πολλές διαφορές: στη γλώσσα εν προκειμένω και άρα στην κουλτούρα και τον πολιτισμό. Υπ’ αυτήν την έννοια, τα δίγλωσσα δεν μπορούν να σταθούν, αν αναλογιστεί κανείς ότι οι Ρομά μιλούν τη ρομανί και οι Πομάκοι την πομακική… 

Χωρίς ντροπή, το «κόμμα» αναφέρεται στο δικαίωμα να εκλέγουν τους θρησκευτικούς τους εκπροσώπους, για να υπογραμμίσουν ότι η μειονότητα… εκλέγει (λέμε τώρα) και χαρακτηρίζει διττή συνθήκη, και όχι παρανομία, το ότι οι ταγοί της επιμένουν να καταστρατηγούν τον ελληνικό νόμο… Στη συνέχεια ασχολείται με τα βακούφια, παραθέτοντας την πάγια θέση της "δικής τους διαχείρισης" και επισημαίνοντας ότι τα διοικητικά συμβούλια που κάνουν τη διαχείριση ελέγχονται από το κράτος… Ακολουθεί η θέση ότι στην Ελλάδα υπάρχει η "αρχή της διάκρισης", εξηγώντας ότι το ελληνικό κράτος δεν αναγνωρίζει συλλογικό προσδιορισμό, υπενθυμίζοντας τις αποφάσεις του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων σχετικά με την αποκατάσταση του νομικού καθεστώτος των ενώσεων, οι οποίες, όπως σημειώνει, δεν έχουν εφαρμοστεί από το 2008. Στην επιστολή παρατίθεται, επίσης, ότι οι εκπρόσωποι της μειονότητας "δέχονται απειλές" όταν εκφράζουν δημόσια "την τουρκική τους ταυτότητα"…Από ποιους γίνεται αυτό, γιατί ακριβώς συμβαίνει καθώς και για το αν έχουν πάει στην αστυνομία - και το τι κάνει η αστυνομία για όλα αυτά, ούτε λόγος φυσικά.

Να σημειωθεί ότι την επιστολή συνυπογράφουν οι ψευδομουφτείες Ξάνθης και Ροδόπης, η Ένωση «Τούρκων» Νέων στην Κομοτηνή, ο Σύλλογος Ανώτατης Εκπαίδευσης Μειονοτήτων «Δυτικής Θράκης», η «Τουρκική» Ένωση Ξάνθης, η Ένωση «Τούρκων Δασκάλων Δυτικής Θράκης», ο Σύλλογος Θρησκευτικών Ιδρυμάτων «Δυτικής Θράκης», ο Σύλλογος Αποφοίτων και Μελών Λυκείου Ιμάμ Χατίπ «Δυτικής Θράκης», η Εταιρεία Πολιτισμού και Εκπαίδευσης της Μειονότητας «Δυτικής Θράκης», η Ένωση Συμβούλων Μειονοτικών Σχολείων «Δυτικής Θράκης», ο Σύλλογος Νέων της Μειονότητας Έβρου και ο Πολιτιστικός Σύλλογος «Τουρκικών» (!) Γυναικών Επαρχίας Ροδόπης. 

Σημείωση: Η μεγάλη πλειοψηφία των μελών των συμβουλίων των παραπάνω φορέων έχουν παρουσία σε παραπάνω από ένα φορέα (κοινώς είναι οι ίδιοι άνθρωποι που έχουν συστήσει δεκάδες συλλόγους για να "φαίνονται πολλοί"), για να μη συζητήσουμε για κατά πόσο, αυτοί οι "σύλλογοι" και οι "φορείς" είναι αναγνωρισμένοι ή όχι...

Βέβαια το "DEB" δε συμμετέχει στις εκλογές. Αλλά ελέγχει υποψηφίους στα μεγάλα κόμματα...Όσο νωρίτερα το συνειδητοποιήσουν ορισμένοι, τόσο καλύτερα...