Στην λήθη η ΑΟΖ για την χώρα μας / Δημόσιο χρέος και προτάσεις αντί για Μνημόνιο (videos) / Πάλι η μονιμότητα στο στόχαστρο του Πάγκαλου

Ένα ενδιαφέρον άρθρο αντί άλλης ανάρτησης σήμερα, σχετικό με τη στάση της χώρας μας όσο αφορά τον καθόρισμο της "Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης" (ΑΟΖ). Μπορεί στον πρόσφατο ανασχηματισμό τα πρόσωπα ν' άλλαξαν, όμως η κεντρική πολιτική παραμένει σταθερή, όπως και ο κίνδυνος να αποκοπεί η ενότητα του θαλασσίου χώρου Ελλάδας-Κύπρου αν δε γίνουν άμεσα κινήσεις (Πηγή η εφημερίδα "Παρόν"):







Το δεύτερο θέμα της σημερινής ανάρτησης μας είναι σχετικό με το δημόσιο χρέος, πως δημιουργήθηκε καθώς και τι εναλλακτικοί δρόμοι υπήρχαν (και υπάρχουν) για έξοδο από την κρίση. Τα βίντεο που παραθέτουμε είναι από μια πρόσφατη εκδήλωση στα Χανιά της Κρήτης και έχουν εξαιρετικό ενδιαφέρον - αξίζει να τα παρακολουθήσετε, αφού δίνουν απαντήσεις σε πολλά ερωτήματα.











Και κάτι τελευταίο... Ο Θόδωρος Πάγκαλος σε πρόσφατη συνέντευξη αναφέρθηκε και στο αγαπημένο του θέμα, αυτό της μονιμότητας στο Δημόσιο, λέγοντας πως «πρέπει να περιοριστεί στην συνταγματική έννοια του όρου». Χαρακτηριστικά, επισήμανε πως μπορεί να διατηρηθεί για «τους αστυνομικούς, τους στρατιωτικούς, τους διπλωματικούς, άντε τους εκπαιδευτικούς, άντε και τους εφοριακούς». «Δεν καταλαβαίνω γιατί οι τραπεζοκόμοι πρέπει να είναι μόνιμοι υπάλληλοι», σημείωσε.

Δύο μικρά σχόλια σ' αυτό: Πρώτον, είναι τραγικό να γίνονται κουβέντες επιπέδου καφενείου του τύπου "άντε να βάλουμε κι αυτούς μέσα" δίκην "κολοκυθιάς", από ανώτερα κυβερνητικά στελέχη. Είναι το λιγότερο ανεύθυνο. Κάποιος ο οποίος έχει υπάρξει αναπληρωματικό μέλος της Κ.Ε. του ΚΚΕ για να καταλήξει αντικομμουνιστής και αντιπρόεδρος "φιλελεύθερης" κυβέρνησης θα έπρεπε να γνωρίζει τουλάχιστον γιατί υπάρχει μονιμότητα στο Δημόσιο. Αν δεν το γνωρίζει, θα του το πούμε εμείς: Για να μην είναι κανένας εργαζόμενος του Δημοσίου, έρμαιο των κομμάτων και των εναλλασόμενων κυβερνήσεων, όπως ακριβώς δηλαδή συμβαίνει με τις στρατιές των συμβασιούχων και όπως συνέβαινε σε παλιότερες εποχές για πολιτικούς λόγους. Αν τέτοιες εποχές φαντάζουν μακρινές. δυστυχώς δεν είναι. Οι εποχές δυστυχώς έχουν αλλάξει - προς το χειρότερο. Εδώ η κυβέρνηση δε δείχνει διαθετιμένη να τηρήσει το Σύνταγμα, θα κολλήσει στο να διώξει ορισμένους "αντιφρονούντες", προς όφελος "δικών της παιδιών" αν έχει τη δύναμη και πρέπει να πάρει ανάλογες αποφάσεις;

Φορολόγηση των καταθέσεων του εξωτερικού / Πως θα ισχύει το ελαστικό ωράριο /Αναιμικές αντιδράσεις των βουλευτών του ΠΑΣΟΚ στο Μεσοπρόθεσμο;

Είδηση 1η: Τις διατάξεις για την πρόληψη της χρησιμοποίησης του χρηματοπιστωτικού συστήματος για τη νομιμοποίηση εσόδων από παράνομες δραστηριότητες και τη χρηματοδότηση της τρομοκρατίας θα επιστρατεύσει το υπουργείο Οικονομικών προκειμένου να φορολογήσει όσους μετέφεραν χρήματα στο εξωτερικό.

Το υπουργείο Οικονομικών εκτιμά ότι περισσότεροι από 50.000 Έλληνες απέστειλαν χρήματα στο εξωτερικό το τελευταίο 12μηνο, υπό το φόβο της οικονομικής κατάρρευσης της χώρας. Στο πλαίσιο αυτό σχεδιάζει να επιβάλει φόρο 10% επί του ποσού που έχουν σε τράπεζες του εξωτερικού αυτά τα φυσικά πρόσωπα, παρέχοντας με τον τρόπο αυτό αμνήστευση σε όσους υπαχθούν στη ρύθμιση. Τα στελέχη του υπουργείου διευκρινίζουν πως ο φόρος θα επιβληθεί μόνον σε όσους δεν δικαιολογούν τα εισοδήματα τους και δεν θα μπορούν να αποδείξουν την προέλευσή τους.

Νομικοί κύκλοι χαρακτηρίζουν «ατελέσφορη» την προσπάθεια του υπουργείου Οικονομικών. Υπενθυμίζουν πως η Κοινοτική Οδηγία 2007/64 δεν επιτρέπει νομικά εμπόδια στην ελεύθερη διακίνηση κεφαλαίων και ξεκαθαρίζει πως οι ευρωπαϊκές επιχειρήσεις και οι ιδιώτες έχουν πρόσβαση σε όλη την κλίμακα των διαθέσιμων στα κράτη μέλη επιλογών σε τραπεζικές υπηρεσίες, ενυπόθηκα δάνεια, τίτλους και ασφάλειες και μπορούν να επιλέγουν ελεύθερα την προσφερόμενη υπηρεσία, η οποία ανταποκρίνεται καλύτερα στις ειδικές ανάγκες και απαιτήσεις τόσο του ιδιωτικού τους βίου όσο και των επαγγελματικών δραστηριοτήτων τους μέσα στην ενιαία αγορά.

Πάντως οι ίδιοι κύκλοι σημειώνουν πως οι Αρχές μπορούν να ασκήσουν έλεγχο και αξιώσεις επί των συγκεκριμένων εκπατρισμένων κεφαλαίων μόνο με την επίκληση της πρόληψη της χρησιμοποίησης του χρηματοπιστωτικού συστήματος για τη νομιμοποίηση εσόδων από παράνομες δραστηριότητες και τη χρηματοδότηση της τρομοκρατίας.

Σχόλιο: Μια απλή μελέτη της κατάστασης αποδεικνύει ξεκάθαρα ότι οι ευθύνες της κυβέρνησης είναι τεράστιες για το φαινόμενο της μαζικής μεταφοράς καταθέσεων σε χώρες του εξωτερικού. Από την μία οι αναφορές σε "Τιτανικούς" (Γ.Παπακωνσταντίνου), από την άλλη η ομολογία του Πρωθυπουργού ότι "είμαστε διεφθαρμένοι" και "ανίκανοι να διαχειριστούμε μια κρίση" και τέλος το ακατάσχετο όργιο φημών για "έξοδο της χώρας από το Ευρώ" και για "στάση πληρωμών", που στην πραγματικότητα δεν είχαν καμία βάση αφού οι εκταμιεύσεις των δόσεων μέχρι σήμερα γίνονται καθαρά με πολιτικά κριτήρια και με την υπόσχεση της κυβέρνησης για μαζικές αποκρατικοποιήσεις-ξεπούλημα (λεπτομέρειες εδώ, δημιούργησαν πανικό σε μερίδα του κόσμου, που λειτούργησε με τη λογική της αγέλης.

Κανείς βέβαια δεν μπορεί να ζητάει κοινωνική ευθύνη αυτές τις στιγμές: Αν κάποιος ακούει ότι θα υπάρξει επιστροφή στη δραχμή με ταυτόχρονη υποτίμησή της, δε θα κοιτάξει να στηρίξει το τραπεζικό σύστημα της χώρας του, αλλά να προστατεύσει τις οικονομίες μιας ζωής. Ιδιαίτερα δε, αν υπάρχουν τα φαινόμενα εκτεταμένης πολιτικής διαφθοράς στ' ανώτερα κοινωνικά στρώματα και τους πολιτικούς μας ηγέτες. Η κυβέρνηση βέβαια με τα μέτρα που προωθεί, ρίχνει "άδεια για να πιάσει γεμάτα": Οι τόκοι των καταθέσεων που βρίσκονται σε χώρες της Ε.Ε. φορολογούνται ως επί το πλείστον εκεί (και αφορούν την πλειοψηφία όσων "έδιωξαν" χρήματα τον τελευταίο καιρό), ενώ οι μεγαλοκαταθέτες που μετέφεραν "μαύρο χρήμα" στο εξωτερικό το έχουν κάνει σε off-shore τράπεζες που είναι δύσκολο να "πιαστούν" στα δίχτυα της εφορίας. Τους τελευταίους βέβαια είναι πιο εύκολο να πιάσει κανείς στην "πηγή του χρήματος" δηλαδή στην χώρα μας. Πράγμα που δύσκολα θα μπορέσει να πετύχει με το προτεινόμενο μέτρο - το πιο πιθανό είναι να την πληρώσουν μικρομεσαίοι καταθέτες, που ακολούθησαν το ρεύμα τη λάθος χρονική στιγμή.

Είδηση 2η: Ενας θα δεσμεύει τους 7 για ελαστικό 8ωρο. Η σχετική διάταξη, σε υλοποίηση των νέων δεσμεύσεων για τη χορήγηση του δεύτερου δανείου από την τρόικα, θα υλοποιείται με τις ακόλουθες περιπτώσεις: α) Με επιχειρησιακές συλλογικές συμβάσεις εργασίας, β) με συμφωνία του εργοδότη και της συνδικαλιστικής οργάνωσης, γ)με συμφωνία του εργοδότη και του συμβουλίου των εργαζομένων, δ) με συμφωνία του εργοδότη και ένωσης προσώπων.

Ομως, η ένωση προσώπων μπορεί να συσταθεί από το 25% (τουλάχιστον) των εργαζομένων της επιχείρησης όταν απασχολεί πάνω από 20 εργαζομένους και το 15% όταν απασχολεί μέχρι 20 εργαζομένους. Αρα, σε μια επιχείρηση με 8 άτομα, ένα εξ αυτών θα εμφανίζεται σαν ένωση προσώπων και έτσι θα μπορεί να δεσμεύσει τους άλλους 7. Επομένως, η εν λόγω λεόντειος συμφωνία θα ισχύει παρά τις ισχύουσες επιχειρησιακές ή κλαδικές συμβάσεις οι οποίες «μπορούν να καθορίζουν άλλο σύστημα διευθέτησης του χρόνου εργασίας, ανάλογα με τις ιδιαιτερότητες του κλάδου ή της επιχείρησης». Σε περίπτωση συμφωνίας, το 10ωρο θα ισχύει για 6 μήνες και τον υπόλοιπο χρόνο θα επιστρέφεται ο επιπλέον χρόνος (ρεπό, άδειες ή 6ωρο).

Σχόλιο: Είχαμε αναφερθεί εδώ στις επικείμενες αλλαγές στα εργασιακά και όπως πολλοί είχαμε επισημάνει τις ιδιαίτερα δυσμενείς αλλαγές. Οι διευκρινήσεις που έγιναν για τον τρόπο εφαρμογής του συστήματος είναι χαρακτηριστικές: Κοντολογίς, οδεύουμε σε ένα σύστημα όχι μόνο στρέβλωσης της αντιπροσωπευτικότητας αλλά και υποχρεωτικής εργασίας (καθημερινό 10ωρο) πέραν του συμβατικού 8ωρου. Η δημιουργία, δήθεν "αντιπροσωπευτικών" εργατικών σωματείων που εφαρμόστηκε κατά κόρον στην χώρα μας τις δεκαετίες του 1960 και του 1970 (στα χρόνια της Χούντας αλλά και λίγο αργότερα) επανέρχεται με καινούργιο προσωπείο και καλυμμένη πίσω από την αδιαφορία του μέσου εργαζομένου για να συνδικαλιστεί. Γι' αυτό και το κακό που έκανε η σύνδεση των συνδικαλιστικών ενώσεων με τα κόμματα και η εξέλιξη των εργατοπατέρων σε βουλευτές-προστάτες του συστήματος ήταν τεράστιο. Όπως και να έχει ακόμα και αν σε μεγάλες επιχειρήσεις υπάρξει η προστασία των ήδη οργανωμένων εργατικών σωματείων στις μικρές και μεσαίες θα επικρατήσει εργασιακός μεσαίωνας - πιο "βαθύς", απ' όσο υπάρχει ήδη και έχουμε περιγράψει γλαφυρά εδώ κι εδώ.

Και για να μην ξεχνιόμαστε... Επιτέλους μια αξιοπρεπής στάση από κάποιον βουλευτή (τον βουλευτή Λάρισας του ΠΑΣΟΚ Έκτωρα Νασιώκα) που κατάλαβε ότι έχει ευθύνες απέναντι στον κόσμο. Βέβαια, για μας θα εκπροσωπούσε καλύτερα τους Έλληνες πολίτες σαν ανεξάρτητος, μέσα στην Βουλή, αλλά από το να ψηφίζει Μεσοπρόθεσμα και Μνημόνια χωρίς να έχει νομιμοποίηση, καλύτερα έτσι.


Δυστυχώς για την πλειοψηφία των υπολοίπων δεν μπορούμε να πούμε το ίδιο. Γαντζωμένοι στην καρέκλα, φοβούμενοι ν' αναλάβουν την υποχρέωση που έχουν να προστατεύσουν το συμφέρον της ελληνικής κοινωνίας μακριά από Μνημόνια, εκτονώθηκαν γι' άλλη μια φορά σε μια συνεδρίαση της κοινοβουλευτικής τους ομάδας. Όπως και φαίνεται και αυτοί, όπως και ο αρχηγός τους, δεν έχουν συλλάβει το γιατί ο κόσμος βγήκε στις πλατείες και τους δρόμους. Τις τοποθετήσεις τους διαβάστε τις εδώ.

Παζάρια για ελληνικό χρέος & Συμφωνία της Βιέννης- ερωτήσεις & απαντήσεις / Σημασία απουσίας της αντιπολίτευσης από τις ψηφοφορίες για το Μεσοπρόθεσμο

Είδηση: Συνεχιζόμενα παζάρια γίνονται όσο αφορά το ελληνικό χρέος. Κοινός παρονομαστής των δύο υπο συζήτηση «σχεδίων» είναι η εθελοντική ανταλλαγή των ομολόγων που λήγουν με νέα. Η μεθόδευση αυτή φαίνεται ότι γίνεται αποδεκτή από τους οίκους αξιολόγησης, χωρίς περαιτέρω υποβάθμιση της πιστοληπτικής ικανότητας των χωρών στην κατηγορία D (από το πρώτο γράμμα της λέξεως Default - χρεοκοπία), η οποία συνεπάγεται και την αποπληρωμή των ασφάλιστρων κινδύνου (CDS), που έως τότε έχουν εκδοθεί.

Τουλάχιστον έτσι έγιναν τα πράγματα με το χρέος των χωρών της Ανατολικής Ευρώπης, που ρυθμίστηκε με τη συμφωνία της Βιέννης. Για το ελληνικό χρέος η διαπραγμάτευση είναι ακόμη ανοικτή και οι οίκοι αξιολόγησης θέτουν αυστηρούς όρους και προϋποθέσεις, προκειμένου η «εθελοντική ανταλλαγή» να μη χαρακτηριστεί ντε φάκτο χρεοκοπία (πιστωτικό συμβάν, σύμφωνα με την ορολογία τους).

1.Τι ακριβώς προέβλεπε η Συνθήκη της Βιέννης;

Η Συνθήκη της Βιέννης ή αλλιώς «Vienna Initiative» ήταν μια τριμερής συμφωνία που υπεγράφη το 2009 μεταξύ ανατολικοευρωπαϊκών χωρών που ήδη βρίσκονταν στο ΔΝΤ, ευρωπαϊκών τραπεζών και διεθνών οργανισμών, όπως η Ευρωπαϊκή Τράπεζα Ανασυγκρότησης και Ανάπτυξης (EBRD). Με τη συμφωνία οι ευρωπαϊκές τράπεζες αποδέχθηκαν να διατηρήσουν και να αναχρηματοδοτήσουν τα δάνεια που είχαν προσφέρει οι θυγατρικές τους στις χώρες αυτές. Τα δάνεια είχαν γίνει σε σκληρό νόμισμα και όχι σε εθνικά νομίσματα. Σε αντάλλαγμα οι χώρες συνέχισαν να προσφέρουν στις θυγατρικές τράπεζες άφθονη ρευστότητα σε εθνικό νόμισμα. Κατά γενική ομολογία η συμφωνία ήταν αποτελεσματική.

2.Πού διαφέρει η ελληνική περίπτωση;

Η ειδοποιός διαφορά βρίσκεται στο κίνητρο που είχαν οι ευρωπαϊκές τράπεζες για να αποδεχθούν την εθελοντική αντικατάσταση των ομολόγων. Ο δανεισμός στην προκειμένη περίπτωση των χωρών της Α. Ευρώπης είχε γίνει από τις θυγατρικές τράπεζες. Αν οι μητρικές δεν στήριζαν το σχέδιο, θα κατέρρεε η οικονομία των χωρών αυτών συμπαρασύροντας έτσι τις θυγατρικές τράπεζες. Επομένως θα απαξιώνονταν οι επενδύσεις δισεκατομμυρίων που είχαν πραγματοποιήσει στην περιοχή. Η ζημιά δηλαδή θα ήταν διπλή, γιατί θα έχαναν, μαζί με τα κεφάλαια τα οποία είχαν δανείσει στις χώρες, και αυτά που είχαν επενδύσει.

Στην περίπτωση της Ελλάδας, το ίδιο κίνητρο θα μπορούσε να «ανιχνευθεί» μόνο στην αποδοχή του σχεδίου από τις ελληνικές τράπεζες, οι οποίες κατέχουν περίπου το 20% του δημόσιου χρέους. Χωρίς βέβαια αυτό να αποκλείει τη συμμετοχή ξένων τραπεζών, οι οποίες είτε έχουν επενδύσει στην Ελλάδα (για παράδειγμα η γαλλική Credit Agricole) ή διαθέτουν άλλα συμφέροντα στη χώρα. Αλλωστε, κανείς δεν θέλει νέο κύκλο κρίσης στην Ευρώπη.

3.Η εφαρμογή ενός τέτοιου σχεδίου θα επηρεάσει το δημόσιο χρέος;

Κατά γενική ομολογία η συμμετοχή των ιδιωτών με τον τρόπο αυτό δεν μεταβάλλει τις υποχρεώσεις της χώρας έναντι των δανειστών, γι' αυτό άλλωστε δεν μπορεί να χαρακτηριστεί «πιστωτικό γεγονός». Με άλλα λόγια το δημόσιο χρέος θα παραμείνει ανέπαφο, στα ίδια δυσθεώρητα ύψη, με αποτέλεσμα να είναι ερώτημα κατά πόσο η χώρα θα μπορεί να το εξυπηρετεί στο μέλλον. Επομένως το σχέδιο δεν βελτιώνει τη λεγόμενη «βιωσιμότητα του χρέους». Επιλύει μόνο το «ταμειακό πρόβλημα» που αντιμετωπίζει το Δημόσιο για το 2012 και το 2013, το οποίο δεν μπορεί να καλύψει από την αγορά. Για παράδειγμα, μόνο το 2012 η χώρα μας έπρεπε να δανειστεί, εκτός από τα χρήματα που θα λάβει από το Μνημόνιο, επιπλέον 28 με 30 δισ. ευρώ.

4.Ποιοι υποστηρίζουν το σχέδιο αυτό;

Εκτός από τους Ευρωπαίους, οι οποίοι όμως κατά καιρούς έχουν προτείνει και άλλα σενάρια, όπως αυτό της ήπιας αναδιάρθρωσης (reprofiling), το σχέδιο στηρίζεται ένθερμα από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα. Η ΕΚΤ, η οποία διαθέτει αυτή τη στιγμή στο χαρτοφυλάκιό της περίπου το 15% του δημόσιου χρέους, αποδέχεται μόνο τη λύση της ανταλλαγής, απορρίπτοντας κατηγορηματικά οποιαδήποτε άλλη και απειλώντας ότι αν επιλεγεί πιο «σκληρή» λύση δεν θα δέχεται τα ελληνικά ομόλογα ως εγγύηση για να δίνει ρευστότητα.

Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι, αν προχωρήσει λύση τύπου Βιέννης, η Κεντρική Τράπεζα τελικά θα αποδέχεται ως ενέχυρο για την παροχή ρευστότητας τα νέα ομόλογα, τα οποία θα προσφέρει το ελληνικό Δημόσιο στις τράπεζες που θα προσχωρήσουν στο σχέδιο. Ετσι διευκολύνεται η συμμετοχή ξένων τραπεζών και θεσμικών επενδυτών σ' αυτό. Σε κάθε περίπτωση, η αποδοχή του σχεδίου θα εξαρτηθεί, όπως παραδέχεται η UBS σε σχετικό σημείωμά της, από το κατά πόσο θα είναι δελεαστικοί οι όροι με τους οποίους το ελληνικό Δημόσιο θα προσφέρει τα νέα όμολόγα.

5.Τι θέση έχουν πάρει οι οίκοι αξιολόγησης;

Οι περιώνυμοι οίκοι κρατούν το δεύτερο κλειδί της αποκάλυψης (το πρώτο το έχει η ΕΚΤ), γιατί μπορούν να ανατρέψουν όλο τον σχεδιασμό στην περίπτωση που αποφανθούν ότι η διακράτηση και η εθελοντική ανταλλαγή των ομολόγων από τους επενδυτές συνιστούν ντε φάκτο χρεοκοπία.

Πρώτη προϋπόθεση που θέτουν, για να μην προχωρήσουν σε μια τέτοια αξιολόγηση, είναι ο «εθελοντικός χαρακτήρας του σχεδίου». Τόσο η Standard & Poors όσο και η Fitch έχουν αποσαφηνίσει ότι, αν υπάρξει υπόνοια ότι οι επενδυτές εξωθήθηκαν να αποδεχθούν το σχέδιο, προφανώς υπό την έμμεση απειλή ότι στην αντίθετη περίπτωση θα υποστούν αρνητικές συνέπειες, θα χαρακτηρίσουν την ανταλλαγή «καταναγκαστική», ανοίγοντας έτσι την πόρτα για την ενεργοποίηση των CDS.

Η δεύτερη προϋπόθεση αφορά τους όρους ανταλλαγής. Αν αυτοί θεωρηθούν επαχθέστεροι σε σύγκριση με τους όρους των υφιστάμενων ομολόγων, το γεγονός αποτελεί σύμφωνα με τους οίκους αξιολόγησης «οιονεί χρεοκοπία». Ομως και οι ίδιοι οι αναλυτές των οίκων αυτών αποδέχονται ότι η αξιολόγηση των όρων είναι ελαστική, καθώς η σύγκριση δεν είναι εύκολο να γίνει από τη στιγμή που τα νέα ομόλογα δεν αντικαθιστούν τα υφιστάμενα αλλά χορηγούνται αντί το Δημόσιο να εξοφλήσει τους επενδυτές τοις μετρητοίς.

6.Τα νέα ομόλογα θα είναι πιο ασφαλή από τα υφιστάμενα;

Το Δημόσιο, αν θέλει να κάνει πιο ελκυστικά για τους επενδυτές τα νέα ομόλογα, μπορεί να συμπεριλάβει σε αυτά τις λεγόμενες ρήτρες συλλογικής δράσης. Οι κάτοχοί τους δηλαδή θα βρίσκονται σε πιο πλειονεκτική θέση έναντι των άλλων δανειστών στην περίπτωση χρεοκοπίας. Οι ρήτρες αυτές σε συνδυασμό με τα άλλα χαρακτηριστικά των ομολόγων αυτών, όπως το ύψος του επιτοκίου τους (κουπόνι) και η διάρκειά τους, θα ληφθούν υπ' όψιν από τους οίκους αξιολόγησης, όταν θα χρειαστεί να τα «βαθμολογήσουν». Από την άλλη πλευρά, αν η ανταλλαγή εκληφθεί ως «πιστωτικό γεγονός», τότε, όπως έχουν προειδοποιήσει, οι οίκοι αξιολόγησης θα προχωρήσουν στην υποβάθμιση νέων και υφιστάμενων ομολόγων.

7.Τι θα αλλάξει στην Ελλάδα, μετά την εφαρμογή μιας τέτοιας συμφωνίας;

Το πιθανότερο είναι ότι η στάση των οίκων αξιολόγησης απέναντι στην Ελλάδα δεν πρόκειται να μεταβληθεί. Η εφαρμογή μιας τέτοιας συμφωνίας δεν μεταβάλλει θεμελιώδη δεδομένα (ύψος του χρέους) της ελληνικής οικονομίας. Κατά συνέπεια η χώρα θα παραμείνει στον «προθάλαμο» μιας νέας υποβάθμισης, όπως έχουν ήδη προειδοποιήσει.

Για τις ελληνικές τράπεζες η λύση της διακράτησης είναι πιθανόν να προκαλέσει ορισμένες πιέσεις στη ρευστότητά τους, οι οποίες όμως μπορεί να ξεπεραστούν εφόσον η ΕΚΤ θα συνεχίσει να αποδέχεται τα ελληνικά ομόλογα ως εγγύηση.

Κοινώς αρκετά τα οφέλη για τους δανειστές, ελάχιστα για μας αφού τα μέτρα δεν πρόκειται ν' αποφευχθούν με τέτοιες λύσεις. Εναλλακτικές προοπτικές υπάρχουν βέβαια και μπορείτε να τις διαβάσετε εδώ.

Και για να μην ξεχνιόμαστε... Το γενικό πλαίσιο του Μεσοπρόθεσμου πάει προς συζήτηση στη Βουλή. Από την ψηφοφορία, εκτός από το ΚΚΕ και τον ΣΥΡΙΖΑ, θα απουσιάζει και ο ΛΑΟΣ, όπως έχει δηλώσει ο ίδιος ο πρόεδρος του κόμματος Γιώργος Καρατζαφέρης. Το ΚΚΕ σε γραπτή ανακοίνωσή του δηλώνει ότι «η κοινοβουλευτική του ομάδα δεν θα συμμετάσχει σε καμία διαδικασία της Βουλής για το «Μεσοπρόθεσμο Πρόγραμμα» που φέρνει η κυβέρνηση, γιατί αυτό υπηρετεί τα συμφέροντα της πλουτοκρατίας και ισοπεδώνει τα εργατικά-λαϊκά δικαιώματα». Από την πλευρά του ο ΣΥΡΙΖΑ, καλεί την κυβέρνηση να αποσύρει το «Μεσοπρόθεσμο Πρόγραμμα», ενώ τονίζει ότι δεν πρόκειται να νομιμοποιήσει με την παρουσία και την ψήφο των βουλευτών του «μια πρωτοφανή διαδικασία αλλοίωσης της λαϊκής βούλησης». Το μυστικό πάντως βρίσκεται αλλού: Σύμφωνα με τον κανονισμό της Βουλής η ψήφιση του Μεσοπρόθεσμου απαιτεί την πλειοψηφία των παρόντων βουλευτών, όχι όμως λιγότερες από 120 θετικές ψήφους (τα 2/5 του Κοινοβουλευτικού Σώματος). Με λίγα λόγια, αν δεν παραστεί η ελάσσον αντιπολίτευση, τότε την κυβέρνηση δεν την απασχολεί αν το δρόμο του Λιάνη και του Αθανασιάδη τον ακολουθήσουν κι άλλοι - μπορούν να το κάνουν μέχρι 28 συνολικά από την κοινοβουλευτική του ομάδα, πράγμα αδύνατον. Αν είναι όμως όλοι παραστούν, 6 θ' αρκέσουν...Επομένως με τον μην παραμείνουν στην ψηφοφορία, τα κόμματα της αριστεράς παίζουν δυστυχώς και αυτά το παιχνίδι του Μνημονίου. Το θέμα αναλύεται διεξοδικά εδώ.

Και κάτι τελευταίο... Το μεγαλύτερο απεργιακό συλλαλητήριο και η μεγαλύτερη απεργία των τελευταίων χρόνων πραγματοποιήθηκε την Τετάρτη 15 του Ιούνη. Η "Ελευθεροτυπία" την χαρακτήρισε "μητέρα όλων των απεργιών" - και μάλλον δίκαια. Την τεράστια συμμετοχή του κόσμου προσπάθησαν ν' αμαυρώσουν "αντεξουσιαστές", που συνεπικουρούμενοι τα ΜΑΤ, έκαναν επιθέσεις στους συγκεντρωμένους (στη φωτογραφία και το βίντεο που δημιοσιεύουμε, φαίνονται αστυνομικοί, ντυμένοι αντεξουσιαστές, να συγκεντρώνουν "υλικό" για τη δημιουργία επεισοδίων).
Να σημειωθεί ότι οι συγκεντρωμένοι (αγανακτισμένοι εντός κι εκτός εισαγωγικών) απώθησαν τους "κρανιοφόρους" με αποτέλεσμα τα επεισόδια να λάβουν μέρος σε συγκεκριμένα σημεία και να μην επεκταθούν, πράγμα που μάλλον είναι ήττα γι' αυτούς και τους "σπόνσορές" τους (ως και το ΛΑΟΣ έβγαλε ανακοίνωσε ζητώντας διευκρινήσεις από την αστυνομία!).

Οι αντιδράσεις του κόσμου είναι που οδήγησαν τον Μ. Παπακωνσταντίνου να δηλώσει ότι διατηρείται το αφορολόγητο και δεν θα εξισωθεί ο ΕΦΚ των πετρελαίων κίνησης και θέρμανσης (τ' άλλα μέτρα που έχουμε αναφέρει εδώ παραμένουν) και τους 35 ανθρώπους του πνεύματος ν' απευθύνουν επιστολή στον, μονίμως απόντα, Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Είναι αυτές επίσης που οδήγησαν τον Πρωθυπουργό να προτείνει κυβέρνηση "συνεργασίας" χωρίς αυτόν και τα "πρωτοπαλίκαρά" του, αντιδρώντας πάντως στην ιδέα του η κυβέρνηση αυτή να επαναδιαπραγματευτεί το Μνημόνιο. Στην συνέχεια η αγανάκτηση του κόσμου τον οδήγησε στον ανασχηματισμό και την "ψήφο εμπιστοσύνης" πράγμα που αποδεικνύει ότι ο κύριος Παπανδρέου δεν έχει συλλάβει το νόημα της κατάστασης και ζει σ' ένα δικό του, γυάλινο πύργο: Το πρόβλημα δεν είναι τα πρόσωπα. Είναι τα μέτρα. Και ψήφος εμπιστοσύνης από τους βουλευτές του κόμματός του, δεν τον νομιμοποιεί να συνεχίσει...
Πηγές ειδήσεων: "Το Βήμα", "Ελευθεροτυπία"

Επανέρχονται τα επαγγελματικά αντικεμενικά κριτήρια / "Ενιαία φορολογική αντιμετώπιση" για τις πολυεθνικές στην Ε.Ε.

Είδηση: Επαγγελματικά κριτήρια για 800.000 μικρομεσαίους επιτηδευματίες και ελεύθερους επαγγελματίες που θα προσδιορίζουν ένα ελάχιστο ύψος εισοδήματος, καθιερώνονται με βάση τις αποφάσεις του υπουργείου Οικονομικών.

Ουσιαστικά, δηλαδή, επανέρχονται έπειτα από περίπου 10 χρόνια τα αντικειμενικά κριτήρια φορολόγησης που είχαν υιοθετηθεί το 1994 από τον τότε υπουργό Οικονομικών Αλέκο Παπαδόπουλο. Κριτήρια για τον προσδιορισμό του ελάχιστου ύψος εισοδήματος θα είναι το είδος της επαγγελματικής δραστηριότητας, η περιοχή στην οποία έχει έδρα ο επαγγελματίας, το ενοίκιο, τα ελάχιστα όρια αμοιβών των υπάλληλων που απασχολούνται στην επιχείρηση κ.ά.

Με βάση αυτά τα κριτήρια θα προσδιορίζεται το ελάχιστο εισόδημα βάσει του οποίου θα θεωρείται βιώσιμη η άσκηση ενός επαγγέλματος. Το εισόδημα που θα προκύπτει με βάση τα «επαγγελματικά τεκμήρια» θα συγκρίνεται με το εισόδημα που δηλώνεται στην Εφορία και με το εισόδημα που προσδιορίζεται με τα τεκμήρια διαβίωσης.

Όποιο από τα τρία ποσά είναι το υψηλότερο, αυτό θα λαμβάνεται υπόψη για τον υπολογισμό του φόρου εισοδήματος. Αυτό σημαίνει ότι αν για παράδειγμα ένας γιατρός που διατηρεί ιατρείο στο κέντρο της Αθήνας ορίζεται από την Εφορία ότι πρέπει να έχει εισόδημα τουλάχιστον 30.000 ευρώ τον χρόνο, τότε ο συγκεκριμένος γιατρός θα πληρώσει φόρο για 30.000 ευρώ ακόμα και αν τα πραγματικά του εισοδήματα είναι χαμηλότερα!

Το νέο σύστημα αναμένεται να ισχύσει για τα εισοδήματα που θα αποκτηθούν από εφέτος. Τα αντικειμενικά κριτήρια για πρώτη φορά, είχαν καθιερωθεί το 1986 με τη μορφή του «τεκμηρίου βιωσιμότητας», το οποίο καταργήθηκε το 1990. Τα τεκμήρια που καθιερώθηκαν από το οικονομικό έτος 1995 ίσχυσαν μέχρι και τη χρήση του 1998. Από τη χρήση του 1999 καθιερώθηκε ο «διπλός» τρόπος προσδιορισμού των καθαρών κερδών των επιχειρήσεων, που ίσχυσε μέχρι και τη χρήση του 2002 και από το 2003 καθιερώθηκε ο λογιστικός προσδιορισμός των καθαρών κερδών.

Στο παρελθόν αρκετοί ήταν αυτοί έκαναν λόγο για αντισυνταγματική ρύθμιση, καθώς δεν φορολογείται το εισόδημα που αποκτάται, το οποίο μπορεί να προσδιορισθεί είτε λογιστικώς είτε με τον έλεγχο, αλλά ένα πλασματικό εισόδημα το οποίο με βάση ορισμένα κριτήρια υποτίθεται ότι αποκτά ο φορολογούμενος.

Σχόλιο: Ανεξάρτητα με το αν τα "αντικειμενικά κριτήρια" είναι αντισυνταγματικά ή όχι, είναι σίγουρα άδικα. Δεν είναι δυνατόν να "υποθέτει" το κράτος, ότι κάποιος κερδίζει ένα "χ" ποσό ως εισόδημα, χωρίς να έχει στοιχεία να το αποδεικνύει. Ναι μεν για παράδειγμα υπάρχουν η κάστα των "γιατρών του Κολωνακίου" που κερδίζουν πολλά και δηλώνουν ελάχιστα, από την άλλη όμως υπάρχουν χιλιάδες γιατροί, δικηγόροι και μηχανικοί που μπορεί να είναι σε "καλές περιοχές" αλλά φυτοζωούν. Ειδικά οι δύο τελευταίες κατηγορίες επαγγελματιών, που η υπερπροσφορά στην Αττική και στις μεγάλες επαρχιακές πόλεις είναι τεράστια ενώ η "αγορά" έχει υποστεί καθίζηση, υπάρχουν δραστηριοποιούμενοι που επιζούν χάρις του γεγονότος ότι μοιράζονται την επαγγελματική τους στέγη με άλλους ή αυτή είναι "οικογενειακό" ακίνητο. Αυτοί, νέοι ως επί το πλείστον, αποτελούν την πλειοψηφία των επαγγελματικών κλάδων και ένα τέτοιο μέτρο θα τους αναγκάσει σε "υπαλληλοποίηση", παύση επαγγελματικής δραστηριότητας, εκτέλεσή της εν "κρυπτώ" ή εκτεταμμένη φοροδιαφυγή αφού διαφορετικά θα αντιμετωπίζουν πρόβλημα επιβίωσης. Να θυμήσουμε ότι αυτές οι ομάδες πληρώνουν ήδη πλειάδα έμμεσων ή άμεσων φόρων (πέραν των καινούργιων αντικειμενικών κριτηρίων) κι έχουν μπει για τα καλά στο στόχαστρο, αφού θα πληγούν ακόμα περισσότερο από την γενικευμένη αποσύνδεση των πτυχίων από την επαγγελματική δραστηριότητα (όπως φαίνεται εδώ).

Γενικά πάντως δεν χρειάζεται να είναι κανείς οικονομολόγος για να καταλάβει ότι και τα νέα μέτρα θα αποτύχουν. Στην πραγματικότητα, πρόκειται για ένα φαύλο – κύκλο μιας αδιέξοδης πολιτικής, που παγιώνεται και διευρύνεται συστηματικά, αφού τα μέτρα που λαμβάνονται προκειμένου να διορθώσουν τα λάθη και τις αστοχίες του πρώτου πακέτου, απλώς επιδεινώνουν την κατάσταση της οικονομίας, βαθαίνουν την ύφεση στην αγορά και καταδικάζουν οριστικά την κοινωνία στη φτώχεια.

Και για να μην ξεχνιόμαστε... "Κόκκινο χαλί" στις εταιρείες που δραστηριοποιούνται ή θα θελήσουν να δραστηριοποιηθούν και εκτός των συνόρων στρώνει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ύστερα από την απόφαση των 27 ηγετών της Ε.Ε. για «ενιαία φορολογική αντιμετώπιση των επιχειρήσεων». Μέχρι σήμερα, θυγατρικές μεγάλων εταιρειών αγοράζουν ακριβά από συνδεδεμένες σε άλλα κράτη και πωλούν σε υψηλές τιμές στην Ελλάδα, για να εμφανίσουν χαμηλά κέρδη. Τα μεταφέρουν στις χώρες που εδρεύουν οι συνδεδεμένες εταιρείες, όπου υπάρχει ευνοϊκότερο φορολογικό καθεστώς. Τώρα, μπορεί η Ελλάδα να λύσει ένα πρόβλημα στο οποίο πολλές κυβερνήσεις - και η σημερινή - απέτυχαν να παρέμβουν.

Η οδηγία 136 άρθρων που έχει τις «ευλογίες» των αρχηγών της Ε.Ε. στην πρόσφατη σύνοδο κορυφής, μεταξύ άλλων:

1. Δίνει τη δυνατότητα συμψηφισμού των ζημιών που έχουν επωμιστεί οι θυγατρικές σε χώρες της Ε.Ε. με τα κέρδη της μητρικής. Η Κομισιόν εκτιμά ότι μόνο από αυτό το μέτρο μπορούν να μειώσουν το φορολογικό βάρος τουλάχιστον οι μισές πολυεθνικές (εκτιμήσεις της Ε.Ε. καταλήγουν στο ότι από τον διασυνοριακό συμψηφισμό μπορούν να ωφεληθούν το 50% των μη χρηματοπιστωτικών και το 17% των χρηματοπιστωτικών πολυεθνικών ομίλων).

2.Περιορίζει αισθητά το κόστος επέκτασης των δραστηριοτήτων σε άλλη χώρα. Ακόμη και για τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις, προβλέπεται ότι η δαπάνη μπορεί να συρρικνωθεί ακόμη και κατά 67%, κάτι που μεταφράζεται σε εξοικονόμηση αρκετών δεκάδων χιλιάδων ευρώ ακόμη και για μια μικρομεσαία επιχείρηση.

3.Προσφέρει τη δυνατότητα να εκπίπτουν από τα έσοδα το σύνολο των δαπανών για έρευνα και ανάπτυξη, ανεξάρτητα με το τι θα προβλέπει η εθνική φορολογική πολιτική.

4.Συμπιέζει το χρόνο που απαιτείται για να δημιουργηθεί μια θυγατρική σε άλλη χώρα της Ε.Ε. Πλέον οι επιχειρήσεις θα συναλλάσσονται με μία φορολογική αρχή, καθώς προωθείται η θέσπιση υπηρεσίας τύπου one-stop shop.

Πάντως, στην εισαγωγή της οδηγίας αναφέρεται ότι το κοινό φορολογικό σύστημα δεν θα οδηγήσει και σε εναρμόνιση των φορολογικών συντελεστών: «Ο ανταγωνισμός όσον αφορά τους φορολογικούς συντελεστές πρέπει να ενθαρρύνεται» αναγράφεται στο κείμενο της Κομισιόν. Σύμφωνα με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, το σχέδιο θα ωφελήσει δύο μεγάλες κατηγορίες επιχειρήσεων:

* Τις πολυεθνικές οι οποίες -όπως εξαγγέλλεται- θα απαλλαγούν από φορολογικά εμπόδια που υπάρχουν σήμερα στην ενιαία αγορά και

* Τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις οι οποίες θα αντιμετωπίζουν χαμηλότερο κόστος όταν θα αποφασίζουν να επεκτείνουν τις δραστηριότητές τους εκτός των συνόρων της χώρας τους.

Η ένταξη στο νέο σύστημα θα είναι προαιρετική. Ουσιαστικά, κίνητρο να ενταχθούν σε αυτό θα έχουν μόνο οι επιχειρήσεις που θα αποφασίζουν να επεκτείνουν τις δραστηριότητές τους στο εξωτερικό. Πάντως, το γεγονός ότι η ένταξη στο νέο σύστημα φορολόγησης θα είναι προαιρετική, θα αναγκάσει τις φορολογικές αρχές της κάθε χώρας να...συντηρούν δύο διαφορετικά φορολογικά συστήματα. Το πρώτο θα αφορά τις εξωστρεφείς εταιρείες και το δεύτερο αυτές που θα επιλέγουν να κλειστούν στα σύνορά τους. Ως αντάλλαγμα για το πρόσθετο βάρος που θα παίξει στις εθνικές φορολογικές αρχές, η Κομισιόν αντιπαραβάλλει το όφελος από την απλοποίηση του καθεστώτος για τις εξωστρεφείς εταιρείες αλλά και την απαλλαγή από τα προβλήματα που δημιουργούν σήμερα οι συμβάσεις αποφυγής διπλής φορολογίας στις σχέσεις των εταιρειών με τις φορολογικές αρχές.

Οι εταιρείες που θα αποφασίζουν την ένταξή τους στο νέο σύστημα, πρέπει να υπακούουν στους νέους κανόνες που φέρνει η ευρωπαϊκή οδηγία. Μεταξύ άλλων:

* Θα επιτρέπεται η μεταφορά ζημιών σε επόμενη χρήση (και μάλιστα επ' αόριστον) όχι όμως και σε προηγούμενες χρήσεις.

* Από τα έσοδα της εταιρείας θα αφαιρούνται όλες οι δαπάνες έρευνας και ανάπτυξης, όπως επίσης και οι δαπάνες που έχουν να κάνουν με την άντληση ιδίων κεφαλαίων ή την εξασφάλιση δανείων. Από την άλλη, θα υπάρχει και αναλυτικός κατάλογος με τις δαπάνες που δεν θα μπορούν να αφαιρεθούν από τα έσοδα.

* Θα υπάρχουν περιορισμοί στη δυνατότητα έκπτωσης από το φορολογητέο εισόδημα των τόκων που καταβάλλονται σε συνδεδεμένες επιχειρήσεις οι οποίες εδρεύουν σε χώρα που δεν ανταλλάσσει πληροφορίες για λόγους πάταξης της φοροδιαφυγής.

Με λίγα λόγια δημιουργείται ένα πλαίσιο στο οποίο η μεταφορά των επιχειρήσεων διευκολύνεται ενώ η φορολόγησή τους δύναται να μειωθεί αισθητά. Αυτό αναμένεται να έχει αντίκτυπο στην χώρα μας σε πολλά επίπεδα: Καταρχήν δίνεται η δυνατότητα σε πολυεθνικές να αυξήσουν τις βάσεις τους στη χώρα μας - το ίδιο αναμένεται να συμβεί και σε Ιταλία, Γαλλία, Ισπανία και Γερμανία για διαφορετικούς λόγους - κυρίως μεσαίου μεγέθους εταιρείες, που αναζητούν χαμηλό κόστος εργασίας. Αυτό θα είναι καλό σε πρώτη φάση. Από την άλλη όμως, θα δημιουργήσει ένα πλαίσιο ανταγωνισμού σε χώρες σαν τη δικιά μας να συμπιέσει το μισθολογικό κόστος, το πλαίσιο λειτουργίας και τις "παροχές" ακόμα παρακάτω. Επίσης στον αγώνα προσέλκυσης επενδύσεων θα υπάρξει και μια τάση μείωσης των φορολογικών συντελεστών κάτω από τα όρια αντοχής της οικονομίας, οδηγώντας σε αύξηση των συντελεστών στα φυσικά πρόσωπα για να καλυφθεί η τρύπα στα προβλεπόμενα έσοδα - ήδη κάτι τέτοιο διαφαίνεται από το πρόσφατο Μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα. Επομένως είναι σημαντικό να υπάρξει ένας σχεδιασμός ώστε να γίνει εκμετάλλευση των αλλαγών χωρίς υποβάθμιση της ποιότητας ζωής των πολλών, κάτι που δυστυχώς δε βλέπουμε από την παρούσα κυβέρνηση.

Πηγές ειδήσεων: "Ελευθεροτυπία", "Τα Νέα" / Διαβάστε εδώ για τα εξώδικα που θυροκολλούνται σε πολιτικά γραφεία βουλευτών ανά την Ελλάδα για να μην ψηφίσουν το Μεσοπρόθεσμο και το νέο Μνημόνιο. Τους επισημαίνονται οι ευθύνες τους απλά και κατανοητά. Τα τελευταία θύματα ήταν οι βουλευτές των Χανίων...

Την ελάχιστη αμοιβή παίρνει 1 στους 4 εργαζομένους / Νέα αύξηση της ανεργίας

Είδηση: Την απογοητευτική εικόνα που εμφανίζει η αγορά εργασίας, η κατάσταση στην οποία συνεχώς επιδεινώνεται, έρχεται να επιβεβαιώσει έρευνα του Κέντρου Προγραμματισμού και Οικονομικών Ερευνών (ΚΕΠΕ).

Στα αποκαρδιωτικά συμπεράσματα της καταγράφει ότι το 25% των εργαζόμενων αμείβεται με τις ελάχιστες αμοιβές, ενώ ούτε αυτή δεν εξασφαλίζουν όσοι τελούν υπό καθεστώς «μαύρης εργασίας». Η μακροχρόνια ανεργία και αυτή των νέων και γυναικών παραμένει συστηματικά υψηλή παρά τους πολλούς κοινοτικούς πόρους που έχουν διατεθεί για την αντιμετώπιση του φαινομένου, προσθέτει η έρευνα που κρίνει -αν μη τι άλλο- αναποτελεσματικές τις ακολουθούμενες πολιτικές απασχόλησης.

Υπάρχουν επίσης σημαντικά κενά στη νομοθεσία για την προστασία των ανέργων και όσων εισέρχονται για πρώτη φορά στην αγορά εργασίας. Στην έρευνα διαπιστώνεται επίσης ότι η ελληνική αγορά εργασίας παρουσιάζει χαμηλή συμμετοχή και απασχόληση του πληθυσμού των παραγωγικών ηλικιών.

Επίσης συμπεραίνει ότι η ανεργία, ιδιαίτερα η μακροχρόνια, των νέων και των γυναικών παρά τη διάθεση αρκετών χρηματικών πόρων μέσω τριών διαδοχικών Κοινοτικών Πλαισίων Στήριξης για την ενίσχυση της απασχόλησης, παραμένει συστηματικά υψηλή, έχοντας αποκτήσει ενδημικό χαρακτήρα.

Η διεθνής χρηματοοικονομική κρίση, που ξεκίνησε το 2008, σε συνδυασμό με την κρίση ελλειμμάτων και χρέους του ελληνικού Δημοσίου έχουν χειροτερεύσει τους δείκτες απασχόλησης και ανεργίας, προστίθεται στην έρευνα.

Τονίζεται δε ότι ο δραστικός περιορισμός αυτών των αρνητικών χαρακτηριστικών ή συνώνυμα η παραγωγική αξιοποίηση των ανθρωπίνων πόρων της χώρας αποτελεί αναγκαία προϋπόθεση για την οικονομική και κοινωνική βελτίωση της.

Ωστόσο, η διαμόρφωση και εφαρμογή αποτελεσματικής πολιτικής απασχόλησης δυσχεραίνεται από την ανεπάρκεια γνώσης της λειτουργίας της αγοράς εργασίας.

Την έρευνα του ΚΕΠΕ για τις εξελίξεις στην αγορά εργασίας διεξήγαγαν οι ερευνητές του ΚΕΠΕ: Κώστας Κανελλόπουλος, Κυριακή Αθανασούλη, Κώστας Ευστρατόγλου, Γιάννης Παναγόπουλος, Παναγιώτα Παπακωνσταντίνου και Πρόδρομος Προδρομίδης, με στόχο την υποβοήθηση στην εξειδίκευση αρχών πολιτικής για την αύξηση της απασχόλησης.

Μερικές από τις κύριες διαπιστώσεις και εξαγόμενες αρχές πολιτικής είναι οι ακόλουθες:

Η εργατική νομοθεσία παρέχει προστασία στις αμοιβές και απασχόληση μόνο των εργαζόμενων μισθωτών, ενώ δεν προβλέπει πολλά για την προώθηση της ζήτησης εργασίας ή τη μετάβαση εργαζομένων από μια θέση στην αγορά εργασίας σε άλλη.
Οι άνεργοι, ιδιαίτερα οι νεοεισερχόμενοι στην αγορά εργασίας, δεν αποτελούν υποκείμενα του εργατικού δικαίου. Το θεσμικό πλαίσιο προστατεύοντας μόνο τους ήδη απασχολούμενους στον επίσημο τομέα της οικονομίας και ταυτόχρονα αποθαρρύνοντας τη δημιουργία νέων θέσεων εργασίας σε αυτόν, ωθεί τα άτομα στην αυτοαπασχόληση ή στην παραοικονομία και υποθάλπει την υποαπασχόληση και ανεργία των νεοεισερχομένων στην αγορά εργασίας και όσων έχουν χαμηλά προσόντα.

Οι άνεργοι, οι μετανάστες και οι μερικώς απασχολούμενοι δεν ασκούν επιρροή στις συλλογικές διαπραγματεύσεις και στα αποτελέσματά τους.

Ελεύθερες συλλογικές διαπραγματεύσεις δεν μπορεί να υπάρχουν στο δημόσιο τομέα (και ΔΕΚΟ) επειδή εκεί δεν υπάρχει εργοδοσία με την κλασική έννοια, αλλά διορισμένες πολιτικές διοικήσεις σε φορείς χωρίς τον κίνδυνο χρεοκοπίας, οι οποίες κατά κανόνα ενδίδουν πιο εύκολα στις διεκδικήσεις των συνδικάτων και μάλιστα συχνά με πολιτικό όφελος. Σημαντική επιρροή στους όρους εργασίας και αμοιβές των μελών τους φαίνεται ότι έχουν οι δευτεροβάθμιες συνδικαλιστικές οργανώσεις του δημόσιου τομέα, παρόλο που δεν γίνονται επίσημες συλλογικές διαπραγματεύσεις.

Σημαντική επιρροή επίσης ασκούν στη λειτουργία των αγορών εργασίας τα επιμελητήρια ή οι επιστημονικοί σύλλογοι των ελεύθερων επαγγελματιών, κυρίως των μηχανικών, δικηγόρων και γιατρών. Η συνολική απασχόληση τη δεκαετία του '80 παρουσίασε αύξηση 0,5% ετησίως, τη δεκαετία του '90 αύξηση 1,3% και την επταετία 2001-2007 1,9%, ετησίως. Από 3.526,9 χιλ. άτομα το 1991 η απασχόληση το 2008 έφτασε τα 4.590 χιλ. άτομα (κατ’ εξοχήν πλήρους απασχόλησης) πριν αρχίσει να μειώνεται λόγω της τρέχουσας οικονομικής κρίσης.

Καθίσταται έτσι σαφές ότι στην οικονομία δεν υπάρχει σταθερό απόθεμα θέσεων εργασίας, όπου η πρόσληψη κάποιου προϋποθέτει ή συνεπάγεται την αποχώρηση κάποιου άλλου από την εργασία. Αντίθετα, όταν υπάρχουν ευνοϊκές προϋποθέσεις η οικονομία αναπτύσσεται δυναμικά (αξιόλογη αύξηση του ΑΕΠ) και δημιουργεί επιπλέον θέσεις εργασίας για τους διαθέσιμους εργαζόμενους.

Η αυξημένη προσφορά εργατικού δυναμικού τις τελευταίες δεκαετίες δεν συνοδεύτηκε με ανάλογα αυξημένη ζήτηση εργασίας και δημιουργία νέων θέσεων απασχόλησης.
Η υψηλή και επίμονη ανεργία των γυναικών, μέρος της οποίας φαίνεται ότι είναι αναζήτηση ταιριαστής εργασίας, ταυτόχρονα με την αυξανόμενη συμμετοχή τους στο εργατικό δυναμικό αποτελεί σαφή ένδειξη ότι οφείλεται στην ανεπάρκεια της ζήτησης εργασίας των γυναικών.

Οι όροι και συνθήκες πρόσληψης των γυναικών δεν φαίνονται ευνοϊκοί για την αύξηση της απασχόλησής τους. Η πολιτική υπέρ της απασχόλησής τους εστιάζεται κυρίως στην τόνωση της προσφοράς εργασίας τους, όπου δεν φαίνεται να υπάρχουν πλέον ισχυροί περιοριστικοί παράγοντες, ενώ μέτρα ενίσχυσης της ζήτησης εργασίας τους είναι περιορισμένα.

Υπάρχει ένα χρόνιο απόθεμα μακροχρόνιων ανέργων, καθώς και απασχολούμενων με μικρές ροές από το ένα στο άλλο. Οι περιοριστικές ρυθμίσεις στην ευχέρεια εισόδου νέων επιχειρήσεων, οι ακαμψίες στις προσλήψεις και απολύσεις, καθώς και το υψηλό μη μισθολογικό κόστος φαίνεται ότι συνδέονται με τη υψηλή μακροχρόνια ανεργία.
Κλάδοι που παράγουν διεθνώς εμπορεύσιμα προϊόντα, όπως η γεωργία και η βιομηχανία, συγκεντρώνουν απασχολούμενους με σχετικά χαμηλά εκπαιδευτικά προσόντα. Αντίθετα, κλάδοι υπηρεσιών, ιδιαίτερα του Δημοσίου, συγκεντρώνουν εργατικό δυναμικό με υψηλά εκπαιδευτικά προσόντα.
Η ενεργός ζήτηση εργασίας εκπαιδευμένων σε παραγωγικούς κλάδους είναι περιορισμένη παρά την όποια διαθέσιμη προσφορά. Συνέπεια αυτού είναι η δυσκολία της βιομηχανίας και της αγροτικής οικονομίας να οργανωθούν και αναπτυχθούν σε σύγχρονες παραγωγικές μονάδες με υψηλό βαθμό αποδοτικότητας και προσαρμογής στις διεθνείς συνθήκες.

Οι υπηρεσίες, ιδιαίτερα αυτές του δημόσιου τομέα, συνήθως παράγουν μη ανταλλάξιμα διεθνώς προϊόντα. Έτσι, η συμβολή της εκπαίδευσης στην οικονομική ανάπτυξη της χώρας πιθανό να υπολείπεται από την μέγιστη δυνατή.

Αυτά τα διαρθρωτικά χαρακτηριστικά συνδέονται προφανώς με τους σχετικούς όρους αμοιβών και συνθηκών εργασίας που επικρατούν στους επιμέρους παραγωγικούς κλάδους.

Γενικά, οι αμοιβές (όχι μόνο οι μηνιαίες καθαρές) και οι συνθήκες εργασίας είναι πιο ελκυστικές στις υπηρεσίες, ιδιαίτερα τις δημόσιες, για αυτό και προσελκύουν το εργατικό δυναμικό με τα περισσότερα προσόντα.

Αυτό, όμως, ενισχύει τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν οι υποκείμενοι σε διεθνή ανταγωνισμό κλάδοι, οι οποίοι δεν μπορούν να στρατολογήσουν στελέχη που θα μπορούσαν να συμβάλλουν στη βελτίωση της ανταγωνιστικότητάς τους (εσωτερικής και εξωτερικής), και ταυτόχρονα εκτρέφει τα δημόσια ελλείμματα και χρέος.

Οι ελάχιστες νόμιμες αμοιβές είναι υψηλότερες από τις αμοιβές ισορροπίας στις οποίες αρκετοί άνεργοι θα δέχονταν να εργαστούν. Κάτι τέτοιο συμβαίνει στον ανεπίσημο τομέα της οικονομίας με τις πολλές χιλιάδες (νόμιμους και παράνομους) μετανάστες, αλλά και στις πολύ μικρές οικογενειακές εκμεταλλεύσεις. Επίσης, ένα σημαντικό ποσοστό εργαζομένων, γύρω στο 25%, αμείβεται με τις ελάχιστες αμοιβές, ενώ περίπου το 6,2% των εργαζομένων με πλήρη απασχόληση αμείβεται χαμηλότερα από τις κατώτατες αμοιβές. Η συγκέντρωση της ανεργίας στους νέους, καθώς και τα σχετικώς χαμηλά ποσοστά συμμετοχής τους στο εργατικό δυναμικό, είναι συμβατά με αυτή την υπόθεση.

Την τελευταία δεκαετία η αύξηση του μέσου ονομαστικού μισθού δεν υστέρησε από τη βελτίωση της παραγωγικότητας και τις αυξήσεις των τιμών, ενώ το κόστος εργασίας ανά μονάδα προϊόντος εμφάνισε αξιόλογη αύξηση, γεγονός που αποτελεί ένδειξη ότι οι αυξήσεις των τιμών ενσωματώνουν σε κάποιο βαθμό το αυξημένο κόστος εργασίας.

Οι στόχοι μείωσης της ανεργίας, βελτίωσης της ανταγωνιστικότητας, καταπολέμησης του πληθωρισμού και δημοσιονομικής εξυγίανσης εξυπηρετούνται με αυξήσεις μισθών χαμηλότερες από την παραγωγικότητα. Η αύξηση της απασχόλησης τη δεκαετία πριν από την κρίση και η σταδιακή μείωση της ανεργίας υπήρξαν κυρίως αποτέλεσμα των επί σειρά ετών υψηλών ρυθμών οικονομικής ανάπτυξης, ενώ τα διαδοχικά προγράμματα απασχόλησης φαίνεται να είχαν περιορισμένη επίδραση στην αντιμετώπιση διαρθρωτικών αδυναμιών της αγοράς εργασίας, στη δημιουργία περισσότερων και καλύτερων θέσεων εργασίας.
Η επίδοση των φορέων άσκησης της ενεργητικής πολιτικής αγοράς εργασίας πολύ δύσκολα μπορεί να χαρακτηρισθεί ως σημαντική ως προς την προώθηση της απασχόλησης.
Τα προγράμματα επιχορήγησης της απασχόλησης, καθώς και κατάρτισης ανέργων, δεν φαίνεται ότι βοήθησαν πολύ στην απασχόληση ανέργων, ιδιαίτερα γυναικών και νέων, και η όποια αύξηση της απασχόλησής τους δύσκολα μπορεί να αποδοθεί σε αυτά.

Τέλος ούτε η στήριξη των ανέργων με επιδόματα ανεργίας με τις προϋποθέσεις και τη διαδικασία που τη χαρακτηρίζουν μπορεί να χαρακτηρισθεί ορθολογική ή δίκαιη. Ισχύουν σχετικά αυστηρές προϋποθέσεις για τακτική επιδότηση ανεργίας και χαλαρές για έκτακτη επιδότηση για συγκεκριμένα επαγγέλματα.

Σχόλιο: Η μελέτη περιγράφει γλαφυρά μια δυσοίωνη πραγματικότητα την οποία είχαμε διατυπώσει και στο παρελθόν (δείτε εδώ τη σχετική ανάρτηση) και την οποία βιώνουμε καθημερινά στην ελληνική κοινωνία: Οι Έλληνες δουλεύουν για ψίχουλα, υπό καθεστώς ομηρίας πολλές φορές, η προστασία των εργατικών δικαιωμάτων είναι ανύπαρκτη, ενώ ο ΟΑΕΔ δε παράσχει τη βοήθεια που θα έπρεπε σ' αυτούς που αναζητούν εργασία και αναλίσκεται σε αμφιβόλου ουσίας εκπτώσεις (διαβάστε εδώ αναλυτικά), ενώ τα βοηθήματά του είναι χαμηλά, πρόσκαιρα και προσβάσιμα σε μικρή μερίδα των εχόντων την ανάγκη τους.

Η μελέτη όμως μας βοηθάει να δούμε και κάτι παραπάνω από τα γνωστά και τεκμηριωμένα: Η ανάπτυξη που φαινομενικά υπήρχε όλα αυτά τα χρόνια δεν ήταν ανάλογη της δυναμικής που υπήρχε, ενώ το προσφερόμενο (από πλευράς ποιότητας προσόντων) δεν ήταν ανάλογο της ζήτησης και των αμοιβών. Με λίγα λόγια κάποιοι ακόμα και σε καιρούς ευμάρειας κοιτούσαν πως θ' αυξήσουν την κερδοφορία τους χωρίς να υπολογίζουν νομοθεσίες και κανόνες, εκμεταλλευόμενοι την ανυπαρξία ουσιαστικής προστασίας των εργατικών δικαιωμάτων. Αυτό είχε μια στροφή του εργατικού δυναμικού προς το Δημόσιο που υπήρχε μια σχετική σιγουριά, τήρηση των συμφωνηθέντων και ισχυρός συνδικαλισμός (που συνδέεται με προστασία των κεκτημένων). Αν βέβαια υπήρχε πρόβλεψη και προγραμματισμός για δημιουργία προγραμμάτων απασχόλησης και λειτουργία ενός μηχανισμού αποτροπής της μαύρης εργασίας, η ύφεση που κάποια στιγμή θα ερχόταν, θα ήταν μικρότερης έκτασης και θα είχε μικρότερο αντίκτυπο στην χώρα μας, αποτρέποντας και τη σημερινή κατάσταση.

Αυτά βέβαια ανήκουν στο παρελθόν, αφού με βάση τις αλλαγές που επιχειρεί να κάνει το σοσιαλιστικό ΠΑΣΟΚ, η κατάσταση στο Δημόσιο θα είναι το ίδιο, αν όχι περισσότερο ζοφερή, με τον ιδιωτικό τομέα. Παράλληλα δε οι αλλαγές στο μισθολόγιο των δημοσίων υπαλλήλων θα δημιουργήσει "κλειστοφοβικές" καταστάσεις κι εκεί, ανεξάρτητα με το αν η στοχοποίηση του Δημοσίου ήταν δίκαιη ή άδικη ( - άδικη κατ' εμάς και το αναπτύσσουμε εδώ). Αν βέβαια ο ιδιωτικός τομέας λειτουργούσε σωστά ούτε καν αυτό θα ήταν τόσο μεγάλο πρόβλημα, γιατί θα υπήρχε μια εναλλακτική λύση. Όταν όμως στην χώρα μας οι επιχειρήσεις του ιδιωτικού τομέα βασίζονται στη συντριπτική του πλειοψηφία στο Δημόσιο, είτε έμμεσα είτε άμεσα, είναι το λιγότερο αφελές να νομίζουμε ότι οι όποιες αλλαγές επιχειρούνται θα δημιουργήσουν μακροπρόθεσμα οφέλη για την ελληνική κοινωνία, που τελεί υπό κατεδάφιση.

Και για να μην ξεχνιόμαστε... Η ανεργία αυξάνεται κάθε μήνα - το δε μέλλον δυσοίωνο και το παρουσιάζει πολύ γλαφυρά ο Παναγιώτης Μπουκάλας στην "Καθημερινή": "Κάτι παραπάνω θα ήξερε λοιπόν ο κ. Ολι Ρεν όταν μας ευχόταν, πέρυσι Μάρτιο μήνα, «καλό κουράγιο», και μάλιστα ελληνιστί, μην τύχει και δεν κατανοήσουμε τη συμπόνια του. Η αλήθεια είναι ότι τη συμπόνια τους μας τη δείχνουν συχνά οι Ευρωπαίοι εταίροι και οι πιστωτές μας, αλλά και οι φιλεύσπλαχνοι κυβερνήτες μας, που δεν παραλείπουν να μας επαινούν για την καλή μας προσπάθεια και τις τόσες θυσίες μας. Αν μπει στον κόπο κάποιος, ενοχλημένος από τον κυνισμό τους, να τους αντιγυρίσει το γνωστό «ο λόγος σας μας χόρτασε και το ψωμί σας φάτε το», το μόνο που θα καταφέρει είναι να αποδείξει ότι ακόμα και της λαϊκής σοφίας η αποτελεσματικότητα έχει τα όριά της: κανένας τους δεν θα ενοχληθεί. Θα συνεχίσουν ακάθεκτοι να «επικαιροποιούν» τα οδυνηρά μέτρα τους, ελπίζοντας ότι στη δέκατη ή τη δέκτη πέμπτη «επικαιροποίηση» όλο και κάτι θα πετύχουν.

Μέχρι τώρα πάντως ό,τι κυρίως έχουν κατορθώσει, είναι να προσφέρουν άφθονο ελεύθερο χρόνο (για περισυλλογή, ανάγνωση κι ό,τι άλλο) σε χιλιάδες χιλιάδων Ελληνες: οι άνεργοι, με τους νέους και τις γυναίκες να υφίστανται τα δεινότερα πλήγματα, έφτασαν ήδη τους 811.340. Κάθε μέρα, 775 άνθρωποι σπρώχνονται στο κενό. Στον ένα χρόνο του Μνημονίου δηλαδή, που τόσο καλά το σκέφτηκαν και το επεξεργάστηκαν και τόσο τέλεια το εφάρμοσαν, η ανεργία αυξήθηκε κατά 40,2%, με αποτέλεσμα οι άνεργοι να αποτελούν πια στο 16% του πληθυσμού. Είναι ακριβώς αυτό που υποσχόταν ο πρωθυπουργός, όταν, πανηγυρίζοντας τον ένα χρόνο της κυβέρνησής του, παρηγορούσε τους Ελληνες (που είχαν ήδη αρχίσει να χάνουν το κουράγιο τους, μαζί με τη δουλειά τους) λέγοντας ότι αυτός, οι υφιστάμενοί του και φυσικά οι προϊστάμενοί του «παλεύουν με την ανεργία, για να διατηρήσουν τις ήδη υπάρχουσες θέσεις εργασίας και βέβαια να δημιουργήσουν όσο το δυνατόν περισσότερες»... Οχι, ο στόχος τους δεν είναι το ένα εκατομμύριο. Κι όχι από καλοσύνη αλλά επειδή στην πραγματικότητα το έχουμε ξεπεράσει, αν προσμετρηθούν όσοι εξαναγκάστηκαν να δουλεύουν ένα τρίωρο ημερησίως ή δυο μέρες τη βδομάδα. Κι ύστερα απορούν που γεμίζουν οι πλατείες."

Πηγή ειδήσεων: "ΚΕΠΕ", "Καθημερινή"

Φορολογούνται οι ημιυπαίθριοι;/ Νέο σχέδιο Μάρσαλ από την ΕτΕπ; / Στο μικροσκόπιο της Επιτροπής Ανταγωνισμού η διακοπή δρομολογίων της Ολυμπιακής

Είδηση: Τριπλή παγίδα για όσους ρύθμισαν τους ημιυπαίθριους, καθώς κινδυνεύουν να χάσουν μέρος από τη φοροαπαλλαγή των τόκων στεγαστικού δανείου, αλλά και να πιαστούν στα τεκμήρια και στο «πόθεν έσχες». Υστερα από έναν χρόνο και, το υπουργείο Οικονομικών -αν και επανειλημμένως έχει τονίσει ότι δεν θα υπάρξει φορολογική επιβάρυνση- τώρα ξεκαθαρίζει πως η επιφάνεια των ημιυπαίθριων και βοηθητικών χώρων θα λαμβάνεται υπόψη κατά τη φορολογία εισοδήματος, δηλαδή κατά τον υπολογισμό της αντικειμενικής δαπάνης (τεκμήρια), το «πόθεν έσχες» και κυρίως στην έκπτωση της δαπάνης από τόκους στεγαστικών δανείων πρώτης κατοικίας. Εξέλιξη που θα φέρει περισσότερα έσοδα στα κρατικά ταμεία από τον επόμενο χρόνο.

Για τους ρυθμιζόμενους χώρους, ημιυπαίθριους και βοηθητικούς, δεν οφείλονται αναδρομικά φόροι (όσοι πληρώθηκαν δεν αναζητούνται), δεν εκκρεμούν ασφαλιστικές διαφορές, δεν επιβαρύνονται με Φόρο Ακίνητης Περιουσίας και δεν υπάρχει υποχρέωση υποβολής Δήλωσης Στοιχείων Ακινήτων. Σύμφωνα, όμως, με τη χθεσινή εγκύκλιο του υφυπουργού Οικονομικών Δημήτρη Κουσελά, οι ιδιοκτήτες των ημιυπαίθριων πρέπει να γνωρίζουν ότι η επιφάνεια των ημιυπαίθριων συνυπολογίζεται στα τεκμήρια απόκτησης ακινήτου, δηλαδή στο «πόθεν έσχες», και λαμβάνεται υπόψη για τον προσδιορισμό της απαλλασσόμενης ή φορολογούμενης επιφάνειας του ακινήτου στη φορολογία εισοδήματος. Συνεπώς, η επιφάνεια αυτή λαμβάνεται υπόψη σε «8» περιπτώσεις:

8 περιπτώσεις που μετράει

1 Απαλλαγή από φόρο εισοδήματος του ακαθάριστου εισοδήματος ιδιοκατοίκησης.

2 Τεκμαρτό εισόδημα από δωρεάν παραχώρηση μιας κύριας κατοικίας μέχρι 200 τ.μ. από γονείς σε παιδιά και αντίστροφα.

3 Εκπτωση από εισόδημα δεδουλευμένων τόκων στεγαστικού δανείου που καταβάλλονται για απόκτηση πρώτης κατοικίας μέχρι 120 τ.μ. και για δάνεια που συνήφθησαν μέχρι 31.12.2002. Η αύξηση της επιφάνειας και ο επιμερισμός των τόκων περιορίζει το αφορολόγητο για τα πρώτα 120 τ.μ.

4 Μείωση φόρου από το 20% των τόκων στεγαστικού δανείου πρώτης κατοικίας μέχρι 120 τ.μ. για δάνεια που συνήφθησαν από 1.1.2003 και μετά.

5 Προσδιορισμό του αντικειμενικού εισοδήματος βάσει της ετήσιας αντικειμενικής δαπάνης της ιδιοκατοικούμενης ή μισθούμενης ή δωρεάν παραχωρούμενης κύριας κατοικίας.

6 Προσδιορισμό των τεκμηρίων για μία ή περισσότερες δευτερεύουσες κατοικίες.

7 Προσδιορισμό της ετήσιας δαπάνης βάσει των ποσών που πραγματικά καταβάλλονται για αγορά ή χρονομεριστική ή χρηματοδοτική μίσθωση ακινήτων ή ανέγερση οικοδομών (δεν αφορά πρώτη κατοικία μέχρι 120 τ.μ. και αξία μέχρι 200.000 ευρώ από 17.12.2010 έως 31.12.2012).

8 Προσδιορισμό του εισοδήματος από ακίνητα (σε εκμίσθωση, ιδιοχρησιμοποίηση και δωρεάν παραχώρηση συνυποβάλλεται η αναλυτική κατάσταση μισθωμάτων, ειδικό έντυπο Ε2 μαζί με το Ε1).

Οι ιδιοκτήτες που τακτοποιούν τους ημιυπαίθριους και τους βοηθητικούς χώρους πρέπει να έχουν υπόψη τις πρόσθετες υποχρεώσεις τους από το επόμενο έτος:

Α Αν η τακτοποίηση (ως χρόνος τακτοποίησης λαμβάνεται η ημερομηνία που φέρει η σφραγίδα της πολεοδομίας για τη βεβαίωση της πληρότητας του φακέλου στο αντίγραφο της αίτησης) έγινε το 2010 ή 2011, οι ιδιοκτήτες υποχρεούνται για πρώτη φορά να τους συμπεριλάβουν στη δήλωση φορολογίας εισοδήματος του οικονομικού έτους 2012. Ειδικά για τους ημιυπαίθριους που τακτοποιούνται το 2011 (ανεξαρτήτως ημερομηνίας) δηλώνονται διορθωμένοι για όλη τη χρήση του 2011 από του χρόνου και μετά. Επίσης, οι χώροι που τακτοποιούνται το 2012 δηλώνονται διορθωμένοι για όλη τη χρήση του 2012 από τη δήλωση φορολογίας εισοδήματος του οικονομικού έτους 2012 και μετά.

Β Οι ιδιοκτήτες που δεν θα δηλώσουν τους τακτοποιημένους χώρους αντιμετωπίζουν πρόσθετους φόρους, πρόστιμα, προσαυξήσεις και δεν θα μπορούν να μεταβιβάσουν τα ακίνητα αυτά. Δεν τίθεται ζήτημα καταβολής φόρων, προστίμων ή προσαυξήσεων για τα χρόνια πριν από την τακτοποίησή τους και τυχόν φόρος εισοδήματος που καταβλήθηκε δεν συμψηφίζεται και δεν επιστρέφεται.

Γ Ο ιδιοκτήτης δεν χρειάζεται να υποβάλει νέα Δήλωση Στοιχείων Ακινήτων για να δηλώσει ως κύριο τον ημιυπαίθριο, τον οποίο έως τώρα δήλωνε ως βοηθητικό χώρο. Η μετατροπή του ημιυπαίθριου από βοηθητικό σε κύριο χώρο θα γίνει στην περίπτωση μεταβίβασης του ακινήτου (αγορά, μεταβολή εμπράγματου δικαιώματος, μεταβολή ποσοστών ιδιοκτησίας, διαχωρισμός επικαρπίας και ψιλής κυριότητας κ.λπ.)

Δ Αν, όμως, ο ημιυπαίθριος δεν είχε δηλωθεί έστω ως βοηθητικός χώρος, τότε μετά την τακτοποίησή του πρέπει να υποβληθεί νέα Δήλωση Στοιχείων Ακινήτων, όπου θα αναγράφεται ο ημιυπαίθριος ως κύριος χώρος.

Ε Εν τούτοις ο ιδιοκτήτης έχει τη δυνατότητα να υποβάλει από μόνος του νέα Δήλωση Στοιχείων Ακινήτων, όπου θα απεικονίσει την πραγματική κατάσταση του ημιυπαίθριου, δηλαδή θα τον συμπεριλάβει στον κύριο χώρο αντί του βοηθητικού, από το επόμενο της τακτοποίησής του έτος.

ΣΤ Οι ημιυπαίθριοι ή βοηθητικοί χώροι που μεταβιβάζονται με επαχθή αιτία και κατά το χρόνο μεταβίβασης έχουν διαμορφωθεί σε κύριους χώρους, τότε υπάγονται σε Φόρο Μεταβίβασης Ακινήτου. Συνεπώς και η απαλλαγή πρώτης κατοικίας αφορά την επιφάνεια των ημιυπαίθριων, εφόσον κατά το χρόνο αγοράς έχει ολοκληρωθεί η ρύθμισή τους.

Ζ Αν είχε πληρωθεί φόρος μεταβίβασης για την αξία του ρυθμισμένου ημιυπαίθριου ή βοηθητικού χώρου κατά την ημέρα αγοράς (σύνταξη μεταβιβαστικού συμβολαίου) για ακίνητα που είχαν υπαχθεί στις διατάξεις περί απαλλαγής πρώτης κατοικίας, τότε ο φόρος μπορεί να επιστραφεί ως αχρεωστήτως καταβληθείς εντός τριετίας και ύστερα από αίτηση του ιδιοκτήτη.

Η Οι χώροι που ρυθμίζονται πολεοδομικά μεταβιβάζονται με τη σημείωση ότι «ρυθμίστηκαν με τις διαδικασίες του ν. 3843/2010». Η βεβαίωση αυτή (δηλ. αντίγραφο της αίτησης του ενδιαφερομένου επί της οποίας έχει τεθεί η σφραγίδα περαίωσης της διαδικασίας), η οποία επισυνάπτεται στο σχετικό μεταβιβαστικό συμβόλαιο, επέχει θέση βεβαίωσης χώρου κύριας χρήσης για τους ρυθμισθέντες χώρους και για το χρονικό διάστημα διατήρησης της συγκεκριμένης χρήσης.

Σχόλιο: Οι ημιυπαίθριοι αποτελούν μια από τις ιδιαιτερότητες της ελληνικής αρχιτεκτονικής που όμως έγιναν αντικείμενο εκμετάλλευσης για χιλιάδες κατασκευαστές και ιδιοκτήτες που βρήκαν έτσι ευκαιρία (έχοντας υπόψιν τους την υποστελέχωση στις πολεοδομίες και τους πλημμελείς ελέγχους) ν' αυξήσουν τα τετραγωνικά των σπιτιών τους. Δεν θα επεκταθούμε αν αυτό είναι σωστό ή λάθος (αυτό πρέπει να το εξετάσουμε κατά περίπτωση), όπως και να έχει όμως το "κλείσιμό" τους αποτελεί κοινό τόπο και ήταν ένα ζήτημα που έπρεπε να διευθετηθεί. Δυστυχώς, η "τακτοποίησή" τους (και εκτός του ότι αποτέλεσε μια επιβράβευση της παρανομίας που είχε γίνει) έγινε καθαρά για οικονομικούς λόγους: Το κράτος είδε μια "χρυσή ευκαιρία" για να εισπράξει ζεστό χρήμα, μη λαμβάνοντας υπόψιν τις περιβαλλοντικές επιπτώσεις της "τακτοποίησης", υποσχόμενη "φορολογική ασυλία" για όσους περνούσαν από το ταμείο.

Η πρώτη παλλινωδία επ' αυτού έγινε κατά την περίοδο που η τακτοποίηση ήταν ενεργή - τότε υπουργοί και υφυπουργοί άλλαξαν γνώμη μια ντουζίνα φορές μέχρι να καταλήξουν στο ότι οι ημιυπαίθριοι δε θα λαμβάνονται υπόψιν στην φορολογία εισοδήματος, μπροστά στον κίνδυνο να εισπράξουν λιγότερα απ' αυτά που ανέμεναν. Όπως ήταν αναμενόμενο οι φορολογούμενοι πήραν στα σοβαρά τις εγγυήσεις της κυβέρνησης (που δε θα έπρεπε μιας και υπάρχει το προηγούμενο με τη δόμηση στις περιοχές Natura όπως φαίνεται εδώ) κι έτσι τα κρατικά ταμεία πήραν μια ανάσα (μαζί και τα τεχνικά γραφεία που ο κύκλος εργασιών τους έχει πέσει σε τραγικά επίπεδα την τελευταία διετία). Οι "καινούργιες συνθήκες" όμως (που βέβαια δεν είναι καινούργιες μιας και τα μέτρα έχουν προαναγγελθεί εδώ και πολύ καιρό όπως φαίνεται εδώ) χρησιμοποιούνται σα δικαιολογία για νέα αλλαγή πλεύσης που ναι μεν δε γενικεύουν τη φορολόγηση σε όλους τους "τακτοποιημένους" ημιυπαίθριους αλλά πιάνουν τη μεγάλη πλειοψηφία τους. Μήπως θα πρέπει αυτό να κάνει πιο επιφυλακτικούς τους πολίτες στην πολυαναμενόμενη (και πολυδιαψευσμένη) ρύθμιση για τα αυθαίρετα; Λαμβάνοντας υπόψιν τις όποιες αλλαγές θα γίνουν και στις πολεοδομίες, θα πρέπει να είναι διπλά προσεκτικοί...

Είδηση 2η: Ενα σχέδιο Μάρσαλ για την Ελλάδα, ώστε να μη «βουλιάξει» στην ύφεση από το νέο πακέτο μέτρων σχεδιάζουν τα κοινοτικά όργανα. Πηγές εκ Βρυξελλών εκτιμούν ύφεση άνω του 4% (από 3% που υπολογιζόταν τώρα), λόγω της μεγάλης μείωσης της ιδιωτικής κατανάλωσης και της ανεργίας που θα φέρουν τα νέα μέτρα. Επιχειρείται να μετριαστεί με κοινοτική στήριξη, αφού η Ελλάδα είναι αναγκασμένη να περικόψει και επενδυτικές δαπάνες. Το «όχημα» για τη διαχείριση των κεφαλαίων θα είναι η Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων (ΕΤΕπ).

Σύμφωνα με δήλωση του αντιπροέδρου της ΕΤΕπ, Ματίας Κόλατς-Ανεν, σε γερμανική εφημερίδα, θα βοηθηθεί η Ελλάδα μ' ένα 15ετές πρόγραμμα ανασυγκρότησης, το οποίο μπορεί να συμβάλει στην αύξηση του ΑΕΠ κατά 3% (7,5 δισ. ευρώ). Το πρόγραμμα θα στοχεύει κυρίως στις μικρές και μεσαίες εταιρείες, αλλά και σε σχέδια ενίσχυσης των δημόσιων υποδομών.

Το στέλεχος της ΕΤΕπ αναφέρει ως παράδειγμα την ανοικοδόμηση της Γερμανίας μετά τον πόλεμο, αλλά και την ενοποίηση Ανατολικής με τη Δυτική Γερμανία. Εξηγεί ότι και στις δύο περιπτώσεις απαιτήθηκε πολυετής προσπάθεια.

Ως εκ τούτου, συνεχίζει, το πρόγραμμα σταθεροποίησης, που λήγει το 2015, δεν επαρκεί και απαιτείται μακροχρόνιος και συστηματικός σχεδιασμός, καθώς, όπως αναφέρει χαρακτηριστικά, η Ελλάδα δεν μπορεί να ζήσει μόνο από τον τουρισμό και θα χρειαστεί κάποια χρόνια έως ότου αναπτύξει ανταγωνιστικά προϊόντα στις ξένες αγορές.

Εκτιμά μάλιστα ότι οι ενισχύσεις της Τράπεζας θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε αύξηση του ελληνικού ΑΕΠ κατά τρεις ποσοστιαίες μονάδες, «αρκεί τα κονδύλια να απορροφηθούν, γιατί μέχρι σήμερα η Αθήνα δεν τα έχει αξιοποιήσει» αναφέρει ο Κόλατς-Ανεν. Επισημαίνει μάλιστα ότι η Ελλάδα έχει υποβάλει τις λιγότερες αιτήσεις για επιδοτήσεις σε σχέση με τα 27 κράτη-μέλη της Ε.Ε. Λέει μάλιστα ότι έχει στείλει συνεργάτες του στην Ελλάδα, προκειμένου να βοηθήσουν τις υπηρεσίες να ξεπεράσουν τα γραφειοκρατικά εμπόδια που μπλοκάρουν τη ροή των ευρωπαϊκών ενισχύσεων.

Στο ζήτημα είχε αναφερθεί πριν από λίγο καιρό και ο Ελληνας αντιπρόεδρος της ΕΤΕπ, Πλούταρχος Σακελλάρης. Εκανε λόγο για ένα επενδυτικό ευρωομόλογο, που θα εκδίδεται από εταιρείες ειδικού σκοπού, με το οποίο θα αναζητούνται κεφάλαια για επενδύσεις με χαμηλότερο επιτόκιο και την εγγύηση της ΕΤΕπ.

Σημειώνεται ότι στους νέους κανονισμούς που ολοκληρώνει η Κομισιόν με το Ευρωκοινοβούλιο για τη δημοσιονομική αρχιτεκτονική της Ε.Ε. και στόχος είναι να εγκριθούν στη σύνοδο κορυφής του Ιουνίου, εφεξής θεσπίζεται πλαφόν στην ετήσια αύξηση δαπανών, αλλά από αυτό εξαιρούνται (με βάση τα προσχέδια, που ακόμη επεξεργάζονται τα κοινοτικά όργανα) οι δαπάνες για επενδύσεις και δράσεις στήριξης των ανέργων.

Σχόλιο: Χωρίς επενδύσεις, η χώρα μας πολύ δύσκολα θα βγει από την κρίση - αυτό είναι σίγουρο. Πως θα μπορέσει να γίνει όμως αυτό, όταν το πρόγραμμα δημοσίων επενδύσεων είναι το πρώτο που περικόπτεται με κάθε νέο πακέτο μέτρων; Η προσέλκυση ξένων επενδυτών και οι αποκρατικοποιήσεις κερδοφόρων επενδύσεων δεν είναι λύσεις. Στην πρώτη περίπτωση οι επενδυτές αντιμετωπίζουν την χώρα μας ως πηγή γρήγορου πλουτισμού και "αναχωρούν" με την πρώτη ευκαιρία (πράγμα που συμβαίνει και σε όλες τις χώρες του δυτικού κόσμου για να είμαστε ειλικρινείς), ενώ στην δεύτερη τα άμεσα οφέλη δημιουργούν μελλοντικές εισοδηματικές τρύπες αφού οι κερδοφόρες επιχειρήσεις φέρνουν ζεστό χρήμα κάθε χρόνο στο κράτος από τα μερίσματα κ.ο.κ. και επομένως η πώλησή τους δημιουργεί την ανάγκη για κάλυψη των χρημάτων από άλλες πηγές.

Η Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων και η φαινομενική διάθεσή της να επενδύσει στην χώρα μας, θα μπορούσε να είναι μια πολύ καλή ευκαιρία για να υπάρξει θετικό πρόσημο στους δείκτες ανάπτυξης. Γι' αυτό όμως δεν αρκούν αμφιβόλου αξίας "fast-track" επενδύσεις (που συν τοις άλλοις έχουν και αρνητικές περιβαλλοντικές προεκτάσεις όπως τονίζεται εδώ), αλλά χρειάζεται σωστός σχεδιασμός και όχι μια διάθεση "περάστε κόσμε". Αν η χώρα μας παρουσιαστεί ως σοβαρή χώρα, θα την πάρουν και οι άλλοι στα σοβαρά - διαφορετικά με την περιρρέουσα ατμόσφαιρα (και με μια έντονη εντύπωση ότι η κυβέρνηση δεν πρόκειται ν' αντέξει μεγάλο χρονικό διάστημα) κανείς σοβαρός επενδυτής δεν πρόκειται να έρθει: αυτοί ψάχνουν ευκαιρίες μεν αλλά θέλουν και το κατάλληλο περιβάλλον. Σε "περίεργες" εποχές μόνο "μπατίρηδες" - αλεξιπτωτιστές τύπου Minoan (θυμηθείτε την υπόθεση της επένδυσης στο Κάβο Σίδερο) θα έρχονται και πρόοδος δεν θα υπάρξει. Και όπως αναφέρεται σωστά στο ρεπορτάζ, η χώρα μας μόνο από τον τουρισμό δεν θα μπορεί να ζήσει.

Και για να μην ξεχνιόμαστε... Την επαναδραστηριοποίηση της Olympic Air σε γραμμές εσωτερικού, όπως για παράδειγμα στις γραμμές Αθήνα - Κέρκυρα και Αθήνα - Αλεξανδρούπολη που ήδη εξυπηρετούνται από την Aegean Airlines, αλλά και τη διακοπή των δρομολογίων της Olympic Air σε γραμμές εξωτερικού, όπως για παράδειγμα Αθήνα - Λονδίνο και Αθήνα - Παρίσι, διερευνά η Επιτροπή Ανταγωνισμού, στο πλαίσιο της διαδικασίας εξέτασης της συγκέντρωσης των αεροπορικών εταιρειών Olympic Air και Aegean Airlines, βάσει των εκτιμήσεων και της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Όπως αναφέρει στο έγγραφό του ο πρόεδρος της επιτροπής, κ. Κυριτσάκης, ο τυχόν αντι-ανταγωνιστικός χαρακτήρας της διακοπής δρομολογίων των δύο αεροπορικών εταιρειών (όπως της γραμμής Αθήνα-Ιωάννινα από την Aegean Airlines ήδη πριν από την απόρριψη του σχεδίου συγκέντρωσης από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή) διερευνάται από τις υπηρεσίες της Επιτροπής, βάσει σχετικών καταγγελιών αλλά και βάσει αυτεπάγγελτης έρευνας. Επίσης αναφέρεται ότι «για την πρόληψη και την καταστολή τυχόν αντι-ανταγωνιστικών πρακτικών, διενεργήθηκε ήδη από το καλοκαίρι του 2010 επιτόπιος έλεγχος στα γραφεία τους από τους εντεταλμένους υπαλλήλους της Επιτροπής». Το θέμα το έχουμε συζητήσει ήδη εδώ και αναμένουμε με ιδιαίτερο ενδιαφέρον το πόρισμα της επιτροπής...

Πηγές ειδήσεων: "Πρώτο Θέμα", "Ελευθεροτυπία" / Ένα πολύ ενδιαφέρον άρθρο για την "κυνηγημένη εξουσία" μπορείτε να βρείτε εδώ.

Κατατέθηκε το Μεσοπρόθεσμο (λίστα μέτρων και σχόλια)

Είδηση: Κατατέθηκε το Μεσοπρόθεσμο Πλαίσιο Δημοσιονομικής Στρατηγικής 2012-2015, μετά την έγκρισή του από το Υπουργικό Συμβούλιο και τα οποία λίγο διαφέρουν από τα όσα είχαν διαρρεύσει τις προηγούμενες μέρες (διαβάστε εδώ λεπτομέρειες εδώ τα όσα αφορούν τις συντάξεις και το ΛΑΦΚΑ και εδώ τις αλλαγές στους μισθούς και τα πιθανά σενάρια για την εθελουσία στο Δημόσιο). Στα μέτρα δεν περιλαμβάνεται η επιβολή έκτακτης εισφοράς επί των δηλωθέντων εισοδημάτων, αλλά θα περιληφθεί στον εφαρμοστικό νόμο και αφού προηγηθεί διαβούλευση. Μεταξύ των μέτρων που επιβεβαιώνονται στο Μεσοπρόθεσμο Πλαίσιο, είναι και έκτακτη εισφορά σε ελεύθερους επαγγελματίες, η αύξηση των τεκμηρίων και η μείωση του αφορολόγητου. Αναλυτικότερα προβλέπεται:

• Μείωση προσλήψεων στο δημόσιο, σαραντάωρη απασχόληση,
(Σχόλιο: Να δούμε πως θα καλυφθούν τα κενά σε δασκάλους, γιατρούς, νηπιαγωγούς, νοσοκόμους και μηχανικούς στο Δημόσιο τα οποία είναι τεράστια και τα οποία δεν αντιμετωπίζονται ουτε με το κλείσιμο νοσοκομείων και σχολείων).
• Περικοπές επιδομάτων ΟΕΕ-ΟΕΚ, ΟΑΕΔ με στόχο την απόδοση 345 εκατ. στο 2011
(Σχόλιο: Εμ βέβαια...Αν δεν κοπούν τα επιδόματα, πως θα φτάσει ο κορβανάς για τους τόσους χιλιάδες ανέργους που προστίθενται κάθε μήνα στους καταλόγους του ΟΑΕΔ; Η ανεργία ήδη έχει φτάσει στο 16,2% παρά το το ότι έχει ήδη ξεκινήσει η τουριστική περίοδος που ευνοεί την εποχική εργασία και κατά τη διάρκεια της οποίας παραδοσιακά μειώνεται ο δείκτης ανεργίας).
• Ειδική εισφορά 8% σε συνταξιούχους κάτω των 60 ετών για ποσά άνω των 1.700 ευρώ και αύξηση της εισφοράς αλληλεγγύης για συντάξεις άνω των 1700 ευρώ.
(Σχόλιο: Έχουμε πει ότι οι "ειδικές εισφορές" και η "εισφορά αλληλεγγύης" είναι αντισυνταγματικές, έχουν εκπέσει στα διοικητικά δικαστήρια και το Δημόσιο θα κληθεί να επιστρέψει τα χρήματα έντοκα αργότερα. Μέχρι βέβαια να τελεσιδικήσουν οι υποθέσεις ποιος ζει - ποιος πεθαίνει, θα μου πείτε...)
• Έλεγχος στις λίστες των αναπηρικών συντάξεων
(Σχόλιο: Δηλαδή, αν δεν ήμασταν στο Μνημόνιο, δε θα γινόταν αυτό; Μήπως η κυβέρνηση με την πρεμούρα να μειώσει τον αριθμό των αναπήρων, θα επιδοθεί σ' ένα κυνήγι μαγισσών κατά δικαίων και αδίκων;)
• Εισφορά αλληλεγγύης δημοσίων υπαλλήλων για την καταπολέμηση της ανεργίας
• Εισφορά αλληλεγγύης ελεύθερων επαγγελματιών για την καταπολέμηση της ανεργίας
(Σχόλιο: Άλλη παγκόσμια πρωτοτυπία. Εμείς νομίζαμε μέχρι σήμερα, ότι η ανεργία καταπολεμάτε με πολιτικές ανάπτυξης -και όχι από δράσεις αμφιβόλου αποτελέσματος όπως φαίνεται εδώ και έκτακτες εισφορές. και ότι οι πόροι γι' αυτό προέρχονται στους φόρους που έτσι κι αλλιώς πληρώνουμε - είτε έμμεσα είτε άμεσα).
• Αύξηση της εισφοράς των εργαζομένων του ιδιωτικού τομέα για την καταπολέμηση της ανεργίας
(Σχόλιο: Εμ βέβαια...Τόσα λεφτά παίρνουν, ας δώσουν κάτι κι αυτοί. Ντροπή και πάλι ντροπή στην κυβέρνηση, που βάζει κι άλλες εισφορές σε ένα μισθό που ήδη έχει μειωθεί περαιτέρω από τα Χριστούγεννα και μετά όπως φαίνεται εδώ).
•Μείωση φορολογικών εξαιρέσεων και απαλλαγών και αύξηση τεκμηρίων (100 εκατ.)
(Σχόλιο: Έχουμε αναφερθεί εδώ αναλυτικά σε αυτές τις αλλαγές και έχουμε εξηγήσει γιατί είναι άδικη η κατάργησή τους).
• Ειδική εισφορά αλληλεγγύης στα φυσικά πρόσωπα, αύξηση τεκμηρίων διαβίωσης και τεκμήρια ελεύθερων επαγγελματιών (400 εκατ.)
(Σχόλιο: Υποτίθεται ότι η ειδική εισφορά, που θα έχει και αναδρομική ισχύ από το 2010, θα έχει ημι-μόνιμο χαρακτήρα - θα είναι δηλαδή ένας έξτρα φόρος - και θα εφαρμοστεί αντί της μείωσης του αφορολογήτου και της εξίσωσης των φόρων πετρελαίου κίνησης και θέρμανσης. Κι αν ισχύσει για 2-3 χρόνια πάει στο καλό. Πολύ φοβόμαστε όμως ότι και η εισφορά θα έρθει και τ' άλλα μέτρα θα παρθούν).
• Αύξηση του ΦΠΑ στην εστίαση από 13% σε 23% από 1/9/2011 (300 εκατ.)
(Σχόλιο: Εμ βέβαια...Να μην πληρώσουν οι τουρίστες. Άσε να πληρώσουν τις αυξήσεις μόνο οι Έλληνες, στο κάτω-κάτω τι μας φταίνε οι ξένοι; Στα σοβαρά πάντως, αν αυξηθεί ο ΦΠΑ και οι τιμές, και μειωθεί η κίνηση, δεν θα μειωθούν με τη σειρά τους τα έσοδα του κράτους; )
• Αλλαγή στον φόρο ακίνητης περιουσίας (500 εκατ.), πιθανότατα μείωση του αφορολόγητου
(Σχόλιο: Μείωση του αφορολογήτου στην κατοχή ακίνητης περιουσίας στους Έλληνες φορολογούμενους θα σημάνει (ακόμα και με τις υπάρχουσες αντικειμενικές αξίες) ότι θα πληρώνουν φόρο σχεδόν όλοι οι Έλληνες. Έτσι θα τιμωρηθεί έμμεσα η ιδιοκτησία, που αποτελεί ελληνική πρωτοτυπία - σημειωτέον στην χώρα μας έχουμε από τα μεγαλύτερα ποσοστά ιδιοκατοίκησης στην Δυτ. Ευρώπη, πράγμα που ισχύει για όλους φτωχούς και πλουσίους. Βέβαια, το μέτρο ευνοεί off-shore και Α.Ε. που έχουν ακίνητα στην κατοχή τους και μπορούν να "ισοσταθμίσουν" το φόρο από άλλες πηγές, κάτι που δεν μπορεί να το κάνει ο απλός πολίτης. Σύμφωνα με πληροφορίες θα εισαχθεί νέος φόρος ακινήτων - πέραν του ΦΑΠ - που θα εισπράτεται μέσω λογαριασμών και ίσων φτάνει μέχρι τα 5 ευρώ ανά τετραγωνικό!!!).
• Έσοδα από ρύθμιση για αυθαίρετα (300 εκατ.)
(Σχόλιο: Ήταν το μέτρο που το "πράσινο" ΠΑΣΟΚ δήλωνε ότι δεν θα πάρει ποτέ ξανά. Βέβαια, αμφιβάλουμε ότι θα έχει το αποτέλεσμα που θα είχε άλλες εποχές δεδομένου ότι δεν υπάρχουν χρήματα μεν και ο κόσμος φοβάται ότι μετά τη δήλωση τους θα υπάρξει καινούργιο χαράτσι, όπως έγινε με τους ημιυπαίθριους).
• Αλλαγή στη δομή του φόρου καπνού και μείωση του περιθωρίου καταβολής του ΕΦΚ για τις εταιρείες από τις 56 στις 26 μέρες (150 εκατ.)
• Δήλωση σκαφών αναψυχής ως ιδιωτικά σε συνέχεια δράσεων ΣΔΟΕ και ρύθμισης για την εγγραφή τους στα αρχεία των φορολογικών αρχών (150 εκατ.)
• Έσοδα από ειδικούς φόρους κατανάλωσης (250 εκατ.)
(Σχόλιο: Αναφέρεται έμμεσα σ' αυτούς που θα προστεθούν στο φυσικό αέριο, τα αναψυκτικά και το νερό.)
• Αύξηση των τελών κυκλοφορίας (100 εκατ.)
(Σχόλιο: Προβλέπεται καινούργιο κύμα κατάθεσης πινακίδων, αφού πλέον με τ' αυξημένα τέλη - τα οποία παρεπιπτόντως πληρώνουμε για να έχουμε δρόμους τους οποίους πάντως ξαναπληρώνουμε μέσω διοδίων - την τιμή της βενζίνης στα ύψη και τα υψηλά ασφάλιστρα δε συμφέρει να έχει κανείς αυτοκίνητο. Ήδη παρατηρείται το φαινόμενο ότι παρά το πρόγραμμα απόσυρσης τα αυτοκίνητα που αποσύρθηκαν να είναι διπλάσια απ' αυτά που τελικά αγοράστηκαν).
• Έκτακτη εισφορά σε οχήματα μεγάλου κυβισμού, μεγάλης αξίας ακίνητα, σκάφη και πισίνες (100 εκατ.)
• Φορολόγηση χρηματοοικονομικών συναλλαγών (100 εκατ.)

Σ' αυτά πρέπει να προστεθούν οι ιδιωτικοποιήσεις (οι οποίες προχωρούν κανονικά παρά τις ενστάσεις που διατυπώνονται για λιμάνια, εταιρείες υδάτων, τον ΟΠΑΠ, τον ΟΤΕ και τον ΟΣΕ, τη ΔΕΗ, τα αεροδρόμια και τις κρατικές τράπεζες καθώς επίσης και το ασαφές πλαίσιο που περιβάλλει την έκταση του Ελληνικού) και η μείωση μισθών στο Δημόσιο που περιμένουμε να ανακοινωθεί.

Το πλήρες μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα μπορείτε να βρείτε εδώ και την αιτιολόγηση (για να γελάσετε) εδώ. Τις θέσεις της αξιωματικής αντιπολίτευσης (που βέβαια είναι υπεύθυνη σε μεγάλο βαθμό για τη σημερινή κατάσταση) μπορείτε να τις διαβάσετε εδώ (και είναι και πολύ καλά τεκμηριωμένες). Βρείτε εδώ την ανακοίνωση του ΣΥΡΙΖΑ (που πρόσφατα παρουσίασε και την "Μαύρη Βίβλο του Μνημονίου") και εδώ του ΚΚΕ. Τα υπόλοιπα κοινοβουλευτικά κόμματα ως γνωστόν δεν κάνουν ουσιαστική αντιπολίτευση...

Και για να μην ξεχνιόμαστε... Στο χαμό που επικράτησε στους εσωκομματικούς διαλόγους του ΠΑΣΟΚ για τα μέτρα που ανακοινώθηκαν (και που βέβαια είχαν ήδη αποφασιστεί) ξεχώρισε η κόντρα μεταξύ Παναγιωτακόπουλου - Παπανδρέου. Σύμφωνα με τους παριστάμενους ο πρωθυπουργός δεν μπόρεσε να κρατήσει τον εκνευρισμό του και χτυπώντας δυνατά το χέρι στο τραπέζι διέκοψε τον κ. Παναγιωτακόπουλο: «Ως εδώ Γιώργο!», είπε, «τέρμα τα περί κατοχής, τέρμα τα περί Πινοσέτ!». Και πρόσθεσε λίγο αργότερα: «Δεν θα επιτρέψω να μπει ως εχέγγυο δημόσια περιουσία. Εγώ, το μόνο περιουσιακό στοιχείο που έχω το βάζω υποθήκη. Αν θέλετε να δώσω το σπίτι στο Καστρί, το δίνω!». Για λίγα δευτερόλεπτα η ατμόσφαιρα στο Πολιτικό Συμβούλιο είχε παγώσει. Δεν μπορούσε κανείς να περιμένει την αιφνίδια αυτή αντίδραση του πρωθυπουργού. Ο κ. Παναγιωτακόπουλος δεν συνέχισε και μόνο ο κ. Νίκος Αθανασάκης, ο διευθυντής του πολιτικού γραφείου του Μεγάρου Μαξίμου, σε μια προσπάθεια να ηρεμήσει το τεταμένο κλίμα, είπε στο γνωστό ανάλαφρο ύφος του: «Το σπίτι της Σοφίας δεν είναι δικό σου Πρόεδρε…!». Τι να πει κανείς; Ο άνθρωπος το έχει χούι να πουλάει πράγματα που δεν του ανήκουν...