Είδηση: Σε ψηφοφορία θα τεθεί σήμερα Πέμπτη το Ασφαλιστικό νομοσχέδιο. Όπως χαρακτηριστικά γράφεται στην εφημερίδα "Παρόν", στο Μαξίμου εκτιμούν ότι τελικά δεν θα υπάρξουν διαρροές στην ψήφιση του νομοσχεδίου μετά τις μικροαλλαγές που έγιναν και που φαίνεται να πείθουν τους βουλευτές και σ' αυτό αναφέρθηκε ο Δημήτρης Κουσελάς: «Το Ασφαλιστικό είναι ευαίσθητο ζήτημα και το θέμα δεν είναι αν θα περάσει με την α ή β πλειοψηφία στη Βουλή, αλλά αν θα κατοχυρωθεί στη συνείδηση του κόσμου ως βιώσιμο και κοινωνικά δίκαιο». Με πιο ρεαλιστικό τρόπο ο βουλευτής του ΠΑΣΟΚ Έκτωρ Νασιώκας, που εκτιμά ότι το νομοσχέδιο θα ψηφιστεί τελικά από το σύνολο των βουλευτών, αναφέρθηκε στην πιο σκληρή μάχη του ΠΑΣΟΚ: «Το Ασφαλιστικό είναι μια από τις βασικές μάχες. Αν αυτήν τη μάχη τη χάσει το ΠΑΣΟΚ, χάνουμε όλοι. Να το πιστέψουμε για να περάσει στην κοινωνία». Ενδιαφέρουσα ήταν η τοποθέτηση του Οδυσσέα Κωνσταντινόπουλου, που τόνισε πως «Αν σήμερα είχαμε τον Τάσο Γιαννίτση και τον Ανδρέα Λοβέρδο στο ίδιο τραπέζι, θα λέγαμε ότι ο Γιαννίτσης είναι ο αριστερός.».
Βέβαια υπάρχουν βουλευτές που θα καταψηφίσουν κάποια από τα μέτρα, όπως ο Απόστολος Κακλαμάνης αυτό της Διαιτησίας, αλλά υπάρχει η εντύπωση ότι παρά τις αντιδράσεις αυτά θα περάσουν.
Σημειώνεται ότι το ΚΚΕ θα ζητήσει ονομαστική ψηφοφορία και επί των άρθρων. Στην ίδια κατεύθυνση κινείται -σύμφωνα με πληροφορίες- και η ΝΔ τουλάχιστον όσον αφορά στα επίμαχα άρθρα.
Παράλληλα μαζικές κινητοποιήσεις προετοιμάζουν τα συνδικάτα με 24ωρη απεργία την Πέμπτη και μεγάλες συγκεντρώσεις σε όλες τις μεγάλες πόλεις. Ξεχωριστές συγκεντρώσεις θα πραγματοποιήσει το ΠΑΜΕ.
Σχόλιο: Όταν η Ελλάδα θ' αποκτήσει βουλευτές που νοιάζονται για το λαό και όχι για την βουλευτική τους ιδιότητα, ίσως να υπάρξει ελπίδα για το μέλλον. Διαφορετικά το μέλλον είναι πραγματικά δυσοίωνο: Όσο όμως οι βουλευτές θα προσπαθούν να κάνουν την νύχτα-μέρα, (προσπαθώντας να πείσουν το λαό για μέτρα στα οποία δεν πιστεύουν ούτε οι αγορές που τα επέβαλαν) και απλώς αφαιρούν κατακτήσεις χρόνων, τότε απλώς θα γυρίζουμε πίσω στον χρόνο.
Το τραγικό βέβαια είναι ότι και σε αυτόν τον αγώνα της επιβίωσης τα κόμματα και τα εργατικά σωματεία παραμένουν διχασμένα - προσπαθώντας το καθένα να δείξει ότι μαζεύει περισσότερο κόσμο (κάνουν δηλαδή ότι κάναμε σαν έθνος πάντα, σηκώνουν ο καθένας το δικό του μπαϊράκι, ακολουθώντας το παράδειγμα των ένδοξων προγόνων μας και αποδεικνύοντας τη συνέχεια του ελληνισμού - ποιό άλλος έθνος έχει τέτοιο "προσόν";).
Καλή επιτυχία αύριο στην απεργία - Ενώ ας ελπίσουμε ότι στην Βουλή θ' αναλάβουν όλοι τις ευθύνες τους. Βέβαια, η μάχη απλώς ξεκινά αύριο και η τελική της έκβαση θα κριθεί στα δικαστήρια.
Πηγή: "Παρόν"
Τετάρτη 7 Ιουλίου 2010
Τρίτη 6 Ιουλίου 2010
Παπανδρέου για Διεθνείς Οίκους Αξιολόγησης και Guardian
Είδηση: Στα πλαίσια των συνεντεύξεων του με ξένα μέσα μαζικής ενημέρωσης, ο Πρωθυπουργός έδωσε συνέντευξη στο Ιταλικό τηλεοπτικό δίκτυο RAI - Εκεί αναφέρθηκε μεταξύ των άλλων και στους διεθνούς οίκους αξιολόγησης τονίζοντας ότι "τα ομόλογα του ελληνικού δημοσίου, δεν αντιστοιχούν σε junk και πρέπει να προσέξουμε τις εταιρίες αξιολόγησης εκείνες που δρουν σε καθεστώς σύγκρουσης συμφερόντων, επιβραβεύοντας ή απορρίπτοντας τράπεζες και δημόσια ομόλογα, ανάλογα με την τάση της κάθε στιγμής". Η τοποθέτησή του συνεχίστηκε και όσο αφορά τα κίνητρά τους: "Θα πρέπει να αναρωτηθούμε ποια συμφέροντα εξυπηρετούν, αλλά παραμένει το γεγονός ότι εμείς πρέπει να αλλάξουμε ριζικά την οικονομία μας, ώστε όποιος επιθυμεί να αγοράσει ελληνικά ομόλογα, να είναι βέβαιος ότι κάνει μια καλή επένδυση".
Σύμφωνα με τον Πρωθυπουργό ο Έλληνας πολίτης που θα προκύψει μετά την κρίση, θα έχει υψηλούς στόχους αφού "δεν θα πρέπει να στοχεύει μόνον σε μια θέση δημοσίου υπαλλήλου, αλλά να είναι δημιουργικός και κοσμοπολίτης".
Τέλος τοποθετήθηκε και απέναντι στο πρόσφατο δημοσίευμα του Guardian για επικείμενη πώληση των νησιών μας λέγοντας ότι "τα νησιά δεν πωλούνται καθώς είναι μια πηγή εσόδων που θέλουμε να αξιοποιήσουμε".
Σχόλιο: Είναι παρήγορο ότι ο Πρωθυπουργός της χώρας μας επιτέλους ανακάλυψε το "παιχνίδι" και τα "ταπεινά" κίνητρα των οίκων αξιολόγησης. Δεν είναι οι ίδιοι οίκοι που μέχρι πρόσφατα η κυβέρνησή μας και η χώρα μας προσπαθούσε "έμμεσα" και "άμεσα" να ικανοποιήσει και να ευχαριστήσει; Είναι. Όπως είναι και οι ίδιοι οίκοι που η Ε.Ε. αφήνει να δρουν ασύδοτα εδώ και χρόνια χωρίς οι πανίσχυρες Βρυξέλλες να κάνουν οτιδήποτε για να τους φέρουν στην τάξη, αφήνοντας τους (αυτούς και τους υπόλοιπους κερδοσκόπους) να κερδίζουν εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ εις βάρων χωρών.
(Παρεπιπτόντως η Ουκρανία που πρόσφατα πήρε δάνειο από το ΔΝΤ αναβαθμίστηκε από τον οίκο Fitch σε Β, αφού αυτή η κίνηση "είναι θετική για το πιστωτικό προφίλ της χώρας" - τα συμπεράσματα δικά σας).
Από κει και πέρα αυτό που προκαλεί εντύπωση είναι η τελευταία δήλωση του Πρωθυπουργού για την πώληση νησιών της χώρας μας: Θα περίμενε κανείς ότι ο Πρωθυπουργός μιας χώρας σε τέτοιες αιτιάσεις θα έθετε το ζήτημα διαφορετικά: Τα νησιά μας είναι κομμάτι της πατρίδας μας και όχι αντικείμενο που ξεπουλάει κανείς για να βγάλει τα σπασμένα. Έχουμε χύσει πολύ αίμα για να μπορεί κανείς να προτείνει κάτι τέτοιο είτε στα αστεία είτε στα σοβαρά.
Αντ' αυτού όμως ο Πρωθυπουργός, προτίμησε να πει ότι τα νησιά τα χρειαζόμαστε για να τα εκμεταλλευτούμε, λες και δεν είναι Έλληνας αλλά απλά έτυχε να βρεθεί εδώ σαν μάνατζερ την συγκεκριμένη χρονική στιγμή.
Τα συμπεράσματα δικά σας.
Πηγή: "RAI"
Σύμφωνα με τον Πρωθυπουργό ο Έλληνας πολίτης που θα προκύψει μετά την κρίση, θα έχει υψηλούς στόχους αφού "δεν θα πρέπει να στοχεύει μόνον σε μια θέση δημοσίου υπαλλήλου, αλλά να είναι δημιουργικός και κοσμοπολίτης".
Τέλος τοποθετήθηκε και απέναντι στο πρόσφατο δημοσίευμα του Guardian για επικείμενη πώληση των νησιών μας λέγοντας ότι "τα νησιά δεν πωλούνται καθώς είναι μια πηγή εσόδων που θέλουμε να αξιοποιήσουμε".
Σχόλιο: Είναι παρήγορο ότι ο Πρωθυπουργός της χώρας μας επιτέλους ανακάλυψε το "παιχνίδι" και τα "ταπεινά" κίνητρα των οίκων αξιολόγησης. Δεν είναι οι ίδιοι οίκοι που μέχρι πρόσφατα η κυβέρνησή μας και η χώρα μας προσπαθούσε "έμμεσα" και "άμεσα" να ικανοποιήσει και να ευχαριστήσει; Είναι. Όπως είναι και οι ίδιοι οίκοι που η Ε.Ε. αφήνει να δρουν ασύδοτα εδώ και χρόνια χωρίς οι πανίσχυρες Βρυξέλλες να κάνουν οτιδήποτε για να τους φέρουν στην τάξη, αφήνοντας τους (αυτούς και τους υπόλοιπους κερδοσκόπους) να κερδίζουν εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ εις βάρων χωρών.
(Παρεπιπτόντως η Ουκρανία που πρόσφατα πήρε δάνειο από το ΔΝΤ αναβαθμίστηκε από τον οίκο Fitch σε Β, αφού αυτή η κίνηση "είναι θετική για το πιστωτικό προφίλ της χώρας" - τα συμπεράσματα δικά σας).
Από κει και πέρα αυτό που προκαλεί εντύπωση είναι η τελευταία δήλωση του Πρωθυπουργού για την πώληση νησιών της χώρας μας: Θα περίμενε κανείς ότι ο Πρωθυπουργός μιας χώρας σε τέτοιες αιτιάσεις θα έθετε το ζήτημα διαφορετικά: Τα νησιά μας είναι κομμάτι της πατρίδας μας και όχι αντικείμενο που ξεπουλάει κανείς για να βγάλει τα σπασμένα. Έχουμε χύσει πολύ αίμα για να μπορεί κανείς να προτείνει κάτι τέτοιο είτε στα αστεία είτε στα σοβαρά.
Αντ' αυτού όμως ο Πρωθυπουργός, προτίμησε να πει ότι τα νησιά τα χρειαζόμαστε για να τα εκμεταλλευτούμε, λες και δεν είναι Έλληνας αλλά απλά έτυχε να βρεθεί εδώ σαν μάνατζερ την συγκεκριμένη χρονική στιγμή.
Τα συμπεράσματα δικά σας.
Πηγή: "RAI"
Δευτέρα 5 Ιουλίου 2010
Ενστάσεις των κοινωνικών εταίρων, άποψεις του επιστημονικού συμβουλίου της Βουλής
Είδηση: Σε συνεδρίαση της επιτροπής κοινωνικών υποθέσεων της Βουλής η οποία συνεδρίασε για να συζητήσει το ασφαλιστικό νομοσχέδιο, παρέστησαν και οι κοινωνικοί εταίροι - Σε τοποθέτησή του, ο πρόεδρος της ΓΣΕΕ, Γιάννης Παναγόπουλος, κατηγόρησε τον υπουργό ότι με τα Προεδρικά Διατάγματα που παρουσίασε για τα εργασιακά δυναμίτισε τον κοινωνικό διάλογο υιοθετώντας τις θέσεις του ΣΕΒ. Επιπλέον, ο Γ.Παναγόπουλος υπογράμμισε πως το Μνημόνιο προβλέπει την «ισοτιμία» εργοδοτών και εργαζομένων στο δικαίωμα προσφυγής στην Διαιτησία, για όποια πλευρά δεν έχει απορρίψει προηγουμένως, την συμβιβαστική πρόταση του διαμεσολαβητή. «Αντ'αυτού, ο υπουργός Εργασίας θεσπίζει ως μοναδική δυνατότητα προσφυγής στη Διαιτησία, την από κοινού προσφυγή».Οι εκπρόσωποι των μικρομεσαίων επιχειρήσεων, από την πλευρά τους, εμφανίστηκαν στην Επιτροπή Κοινωνικών Υποθέσεων της Βουλής με αισιοδοξία για την επίτευξη υπογραφής συλλογικής σύμβασης και με ρητή αντίθεση στην κατάργηση της 13ης και 14ης σύνταξης. Ο πρόεδρος της Εθνικής Συνομοσπονδίας Ελληνικού Εμπορίου- ΕΣΕΕ Β.Κορκίδης, δεσμεύτηκε για τον κλάδο του, ότι θα κάνει ό,τι δυνατόν να μην αυξηθούν οι απολύσεις συνεπεία της ευελιξίας που επιτάσσει το Μνημόνιο και σημείωσε πως «ουσιαστικά βρισκόμαστε εδώ επειδή το θέλουν οι δανειστές μας». Αντίθετα, ο πρόεδρος του ΣΕΒ, Δημήτρης Δασκαλόπουλος, θεώρησε λίαν επώδυνα τα μέτρα επειδή λαμβάνονται καθυστερημένα. Όσο αφορά το ασφαλιστικό, Ο πρόεδρος της ΑΔΕΔΥ, Σπύρος Παπασπύρος, μίλησε για «μείζον δημοκρατικό ζήτημα» στην εφαρμογή μέτρων που κινούνται στην αντίθετη κατεύθυνση εκείνων που επέλεξε ο ελληνικός λαός στις πρόσφατες εκλογές. Όσο για τις ρυθμίσεις στην επικουρική ασφάλιση, κατόπιν αναλογιστικών μελετών, υπογράμμισε πως «οι αναλογιστικές μελέτες έχουν και τις παραδοχές τους. Η οικονομία και η κοινωνία, δεν μπορεί να έχει προβλέψεις για το 2040και το 2060 σε συνθήκες εργαστηρίου. Κι εκεί είναι και η διαφωνία μας με πολλούς ειδικούς, που θέλουν να εκφράζουν απόψεις ως θεϊκή δύναμη ανώτερη απ' τις κοινωνίες». «Θυμάμαι αναφορές του ΠΑΣΟΚ και του κου Λοβέρδου, που έλεγαν ότι σε καμία περίπτωση το πρόβλημα του Ασφαλιστικού δεν είναι θέμα παροχών, αλλά εισροών. Εδώ δεν βλέπουμε κάτι που να δίνει εγγυήσεις για το χτύπημα της σπατάλης και της εισφοροδιαφυγής, που στον κλάδο μας αγγίζει το 64%» ο ανέφερε ο Λεωνίδας Καραθανάσης, εκπρόσωπος των υπαλλήλων Επισιτισμού και Τουριστικών Επαγγελμάτων.
Από την άλλη το επιστημονικό συμβούλιο της Βουλής, άσκησε πολύ ήπια κριτική στο υπό κατάθεση νομοσχέδιο, θεωρώντας είναι ότι δεν κωλύεται ο κοινός νομοθέτης, καταρχήν να μεταβάλλει, για το μέλλον, το σύστημα συνταξιοδότησης κατηγοριών ασφαλισμένων, ιδίως δε το ύψος των ασφαλιστικών παροχών, με γνώμονα την εξυπηρέτηση του γενικότερου συμφέροντος, ενόψει των εκάστοτε βιοτικών αναγκών που επικρατούν και των οικονομικών δυνατοτήτων των ασφαλιστικών οργανισμών.
Σχόλιο: Οι αντιδράσεις των κοινωνικών εταίρων αποτέλεσαν την ύστατη προσπάθεια τους (μαζί με την απεργία της Πέμπτης) για ν' αντιδράσουν σ' ένα νομοσχέδιο που θα φέρει την χώρα πάρα πολλά χρόνια πίσω. Στα λεγόμενα τους υπάρχουν πολλές αλήθειες: O λαός ψήφισε το ΠΑΣΟΚ (που γνώριζε την αλήθεια) γιατί άκουσε τον σημερινό Πρωθυπουργό να λέει ότι τα λεφτά υπάρχουν, ότι οι αλλαγές που επέφερε ήταν πέραν από τις επιταγές του Μνημονίου, ενώ και οι αναλογιστικές μελέτες που γίνονται αλλάζουν συνεχώς επομένως είναι πραγματικά δύσκολο να προβλεφθεί το μέλλον.
Όσο για την επιστημονική επιτροπή της Βουλής, είναι προφανές ότι θα ήταν πολύ δύσκολο ν' απογοητεύσει τους προϊσταμένους της. Απλά εκφράζει την άποψη της κυβέρνησης που νομικά έχει πολύ ισχνά επιχειρήματα, με βάση τα όσα λέει η πλειοψηφία των συνταγματολόγων της χώρας μας καθώς και το Ελεγκτικό Συμβούλιο.
Βέβαια η κυβέρνηση έχει την υποστήριξη του Όλι Ρεν για την συνταγματική εκτροπή που επιχειρεί ("Σεβαστό το Σύνταγμα αλλά υπάρχουν και οι συμφωνίες"), αλλά αυτό ελπίζουμε να έχει μικρό αντίκτυπο στις όποιες τελικές αποφάσεις ληφθούν. Και γι' αυτό δίνει υπερεξουσίες στους υπουργούς της (δεν ξέρω αν το έχετε καταλάβει, αλλά αυτή την χρονική στιγμή ο υπουργός Οικονομικών έχει δυνάμεις πιο σημαντικές από αυτές του Προέδρου της Δημοκρατίας) και σχεδιάζει και άλλα ωραία για το μέλλον.
Όπως πολύ ωραία γράφει και η Ζέζα Ζήκου στην "Καθημερινή" - "Δουλέψτε να ζήσουμε γιατί θα πεθάνετε".
Πηγή: "Καθημερινή", "Ελεύθερος Τύπος", "Ελευθεροτυπία"
Από την άλλη το επιστημονικό συμβούλιο της Βουλής, άσκησε πολύ ήπια κριτική στο υπό κατάθεση νομοσχέδιο, θεωρώντας είναι ότι δεν κωλύεται ο κοινός νομοθέτης, καταρχήν να μεταβάλλει, για το μέλλον, το σύστημα συνταξιοδότησης κατηγοριών ασφαλισμένων, ιδίως δε το ύψος των ασφαλιστικών παροχών, με γνώμονα την εξυπηρέτηση του γενικότερου συμφέροντος, ενόψει των εκάστοτε βιοτικών αναγκών που επικρατούν και των οικονομικών δυνατοτήτων των ασφαλιστικών οργανισμών.
Σχόλιο: Οι αντιδράσεις των κοινωνικών εταίρων αποτέλεσαν την ύστατη προσπάθεια τους (μαζί με την απεργία της Πέμπτης) για ν' αντιδράσουν σ' ένα νομοσχέδιο που θα φέρει την χώρα πάρα πολλά χρόνια πίσω. Στα λεγόμενα τους υπάρχουν πολλές αλήθειες: O λαός ψήφισε το ΠΑΣΟΚ (που γνώριζε την αλήθεια) γιατί άκουσε τον σημερινό Πρωθυπουργό να λέει ότι τα λεφτά υπάρχουν, ότι οι αλλαγές που επέφερε ήταν πέραν από τις επιταγές του Μνημονίου, ενώ και οι αναλογιστικές μελέτες που γίνονται αλλάζουν συνεχώς επομένως είναι πραγματικά δύσκολο να προβλεφθεί το μέλλον.
Όσο για την επιστημονική επιτροπή της Βουλής, είναι προφανές ότι θα ήταν πολύ δύσκολο ν' απογοητεύσει τους προϊσταμένους της. Απλά εκφράζει την άποψη της κυβέρνησης που νομικά έχει πολύ ισχνά επιχειρήματα, με βάση τα όσα λέει η πλειοψηφία των συνταγματολόγων της χώρας μας καθώς και το Ελεγκτικό Συμβούλιο.
Βέβαια η κυβέρνηση έχει την υποστήριξη του Όλι Ρεν για την συνταγματική εκτροπή που επιχειρεί ("Σεβαστό το Σύνταγμα αλλά υπάρχουν και οι συμφωνίες"), αλλά αυτό ελπίζουμε να έχει μικρό αντίκτυπο στις όποιες τελικές αποφάσεις ληφθούν. Και γι' αυτό δίνει υπερεξουσίες στους υπουργούς της (δεν ξέρω αν το έχετε καταλάβει, αλλά αυτή την χρονική στιγμή ο υπουργός Οικονομικών έχει δυνάμεις πιο σημαντικές από αυτές του Προέδρου της Δημοκρατίας) και σχεδιάζει και άλλα ωραία για το μέλλον.
Όπως πολύ ωραία γράφει και η Ζέζα Ζήκου στην "Καθημερινή" - "Δουλέψτε να ζήσουμε γιατί θα πεθάνετε".
Πηγή: "Καθημερινή", "Ελεύθερος Τύπος", "Ελευθεροτυπία"
Ετικέτες
βουλή,
εργασιακά δικαιώματα,
μειώσεις μισθών,
μνημόνιο
Κυριακή 4 Ιουλίου 2010
Πολιτική και Πολιτικοί το 1950 (παλιός ελληνικός κινηματογράφος)
Ένα απόσπασμα από την ταινία "Θανασάκης ο πολιτευόμενος" γυρισμένη στα 1954. Ο Ντίνος Ηλιόπουλος παίζει τον Μελέτη, ένα μπακάλη που αγωνιά να παντρέψει την αδερφή του - ο μέλλοντας γαμπρός του (Βύρων Πάλλης) είναι κάποιος που γυρίζει στα 35 του στην Ελλάδα από την Ελβετία μ' ένα δίπλωμα πολιτικών επιστημών, χωρίς να έχει δουλέψει ποτέ στη ζωή του...Αντί να βρει δουλειά, ο στόχος του; Να πολιτευτεί για να σώσει την Ελλάδα.
Οποιαδήποτε σύμπτωση με τους περισσότερους υπουργούς του σημερινού υπουργικού συμβουλίου (σχεδόν 70 χρόνια μετά) μόνο συμπτωματική δεν μπορεί να χαρακτηριστεί:
Οποιαδήποτε σύμπτωση με τους περισσότερους υπουργούς του σημερινού υπουργικού συμβουλίου (σχεδόν 70 χρόνια μετά) μόνο συμπτωματική δεν μπορεί να χαρακτηριστεί:
Παρασκευή 2 Ιουλίου 2010
Προσωρινή επιστροφή στις αγορές και κατάθεση νομοσχεδίου
Είδηση: Την ίδια ώρα που η κυβέρνηση κατέτεθετε το ασφαλιστικό νομοσχέδιο για τους εργαζομένους στο δημόσιο, με δημοσίευμα τους οι Financial Times παρουσιάζουν την Ελλάδα έτοιμη να προσφύγει στις διεθνείς αγορές τον Ιούλιο για δανεισμό περίπου 4 εκατομμυρίων ευρώ - υπό την μορφή 3μηνων, 6μηνων και 12μηνων ομολόγων, αμέσως μετά την ψήφιση αυτού. Σύμφωνα με την εφημερίδα διεθνείς επενδυτές παρουσιάζουν την κίνηση αυτή "ως παιχνίδι υψηλού ρίσκου" αφού "μια κακή δημοπρασία θα μπορούσε να έχει κακό αντίκτυπο στην συνέχεια". Συνεχίζοντας, η εφημερίδα τονίζει ότι "η κυβέρνηση θα προσπαθήσει να δοκιμάσει τις διεθνείς αγορές για να δει τους τόκους με τους οποίους θα δανειστεί, παρότι οι αξιωματούχοι της γνωρίζουν ότι αυτοί θα είναι υψηλοί". Εκπρόσωπος της HSBC τόνισε ότι "την παρούσα φάση η εμπιστοσύνη είναι εύθραυστη και οποιαδήποτε κακά νέα (με την μορφή υψηλών επιτοκίων) θα δημιουργήσει καινούργια κρίση" ενώ υπάρχει πιθανότητα αυτό "να επηρεάσει και χώρες όπως η Ισπανία και η Πορτογαλία".
Σχόλιο: Βιαστική θυσία λοιπόν οι εργαζόμενοι και το μέλλον τους για χάριν των αγορών - πάντως απ' ότι φαίνεται μέχρι στιγμής δεν μπορεί να υπάρχει ιδιαίτερη αισιοδοξία αφού τα spreads παραμένουν σε ρεκόρ 15ετίας. Από την άλλη ούτε τα νομοσχέδια για εργασιακά και ασφαλιστικό μπορούν να εμπνέουν εμπιστοσύνη: Μπορεί ο κύριος Παπανδρέου και το επιτελείο του να σφυρίζουν αδιάφορα, αλλά οι επενδυτές διαβάζουν εφημερίδες και ενημερώνονται - ξέρουν ότι τα νομοσχέδια θα "υποφέρουν" αφού είναι γεμάτα με άρθρα που αντικρούονται το Σύνταγμα και στις ευρωπαϊκές συνθήκες, ενώ υπάρχουν ισχυρές αντιδράσεις τόσο σ' αυτά όσο και στο πολιτικό σύστημα το ίδιο. Αυτά όλα προκαλούν ανασφάλειες που βεβαίως αποτελούν την χαρά των κερδοσκόπων... Και ας επιμένει ο κύριος Παπανδρέου ότι επέλεγε το Μνημόνιο από την στάση πληρωμών. Κι εμείς επιμένουμε ότι υπήρχε άλλος δρόμος.
Σχόλιο: Βιαστική θυσία λοιπόν οι εργαζόμενοι και το μέλλον τους για χάριν των αγορών - πάντως απ' ότι φαίνεται μέχρι στιγμής δεν μπορεί να υπάρχει ιδιαίτερη αισιοδοξία αφού τα spreads παραμένουν σε ρεκόρ 15ετίας. Από την άλλη ούτε τα νομοσχέδια για εργασιακά και ασφαλιστικό μπορούν να εμπνέουν εμπιστοσύνη: Μπορεί ο κύριος Παπανδρέου και το επιτελείο του να σφυρίζουν αδιάφορα, αλλά οι επενδυτές διαβάζουν εφημερίδες και ενημερώνονται - ξέρουν ότι τα νομοσχέδια θα "υποφέρουν" αφού είναι γεμάτα με άρθρα που αντικρούονται το Σύνταγμα και στις ευρωπαϊκές συνθήκες, ενώ υπάρχουν ισχυρές αντιδράσεις τόσο σ' αυτά όσο και στο πολιτικό σύστημα το ίδιο. Αυτά όλα προκαλούν ανασφάλειες που βεβαίως αποτελούν την χαρά των κερδοσκόπων... Και ας επιμένει ο κύριος Παπανδρέου ότι επέλεγε το Μνημόνιο από την στάση πληρωμών. Κι εμείς επιμένουμε ότι υπήρχε άλλος δρόμος.
Ετικέτες
ασφαλιστικό,
δανεισμός,
διεθνείς αγορές,
ξένος τύπος,
Παπανδρέου
Πέμπτη 1 Ιουλίου 2010
Συλλογικές συμβάσεις εργασίας - Θα υπάρξει συμφωνία;
Είδηση: Με δηλώσεις του, ο πρόεδρος της ΕΣΕΕ, Βασ. Κορκίδης, ανακοίνωσε την πρόθεση των εμπόρων να υπογράψουν σύμβαση διετούς διάρκειας, δίνοντας αναδρομικά από την 1η Ιουνίου αυξήσεις 1%, ενώ σε παρόμοια συμφωνία φαίνεται να καταλήγει και η ΓΣΕΒΕΕ. Από την άλλη όμως ο Σύλλογος Ελλήνων Βιομηχάνων, αντιδρά προς το παρόν, θεωρώντας δύσκολη την ενσωμάτωση του 13ου και του 14ου μισθού στους υπόλοιπους 12 - προσπάθεια που κάνει η ΓΣΕΕ τον τελευταίο καιρό.
Την ίδια ώρα, έκτακτη σύσκεψη του πρωθυπουργού και των συναρμοδίων υπουργών με εκπροσώπους των κοινωνικών εταίρων πραγματοποιήθηκε το απόγευμα στο Μέγαρο Μαξίμου με θέμα τις διαπραγματεύσεις για την υπογραφή νέας εθνικής συλλογικής σύμβασης εργασίας, αλλά και στις αλλαγές στο Ασφαλιστικό.
Η κυβέρνηση επιθυμεί το τριετές πάγωμα των μισθών στον ιδιωτικό τομέα, προαναγγέλλοντας νομοθετική ρύθμιση στην περίπτωση δεν υπάρξει συμφωνία συμβατή με το Μνημόνιο δανεισμού από την τρόικα. Από τη μεριά τους, όμως, οι εκπρόσωποι τόσο των συνδικαλιστικών όσο και των εργοδοτικών φορέων δείχνουν να προσανατολίζονται προς την υπογραφή συλλογικής σύμβασης που θα προβλέπει αυξήσεις κοντά στον πληθωρισμό, όπως φαίνεται από τις κινήσεις στους επιμέρους κλάδους.
Πάντως ο υπουργεύων Εργασίας, Ανδρέας Λοβέρδος, ανέφερε ότι σε περίπτωση ύπαρξης συμφωνίας των κοινωνικών εταίρων για μικρές αυξήσεις στον ιδιωτικό τομέα, αυτές θα μπορούσαν να γίνουν αποδεκτές από την τρόικα.
Σχόλιο: Οι δηλώσεις του Α. Λοβέρδου θα πρέπει να κάνουν και τους τελευταίους εναπομείναντες υποστηρικτές της άποψης ότι η "κυβέρνηση διαπραγματεύεται και μπορεί να επιβάλει θέσεις" να αλλάξουν γνώμη: Είναι φανερό ότι με το Μνημόνιο η εξουσία ασκείται από τις Βρυξέλλες και ότι η κυβέρνηση απλώς βρίσκεται στους θώκους για το "θεαθήναι". Έτσι ακόμα και σ' αυτό τον τομέα - όπως είναι οι ΣΣΕ - που δεν επηρεάζει τα οικονομικά, θέλουν να έχουν λόγο και να επιβάλλουν θέσεις, ενώ η κυβέρνηση παίζει το ρόλο του παρατρεχάμενου.
Οι κοινωνικοί εταίροι πάντως φαίνεται να έχουν συναίσθηση της κατάστασης: Και οι μικρές αυξήσεις (όπως και η διάθεση να μην χαθούν ο 13ος και ο 14ος μισθός) δείχνουν ότι καταλαβαίνουν ότι με την τεράστια απώλεια εισοδήματος (λόγω της μείωσης των μισθών και των επιδομάτων) και με την αλματώδη αύξηση του κόστους ζωής (που συμβαίνει με την επιβολή ΦΠΑ σε μια σειρά επαγγελμάτων και την αύξηση του κατά 4% από την αρχή του έτους σε ότι εφαρμοζόταν), η κατανάλωση θα πέσει κι άλλο ενώ ένα σημαντικό κομμάτι της κοινωνίας θα αντιμετωπίσει πρόβλημα επιβίωσης.
Έτσι το φαινόμενο φαντάζει οξύμωρο - η κυβέρνηση να πιέζει να ΜΗΝ υπογραφεί ΣΣΕ, και οι κοινωνικοί εταίροι να προχωρούν προς αυτή την κατέυθυνση. Βέβαια η υπόθεση δεν έχει κλείσει ακόμα, αλλά τα δείγματα γραφής προς στιγμήν δείχνουν θετικά.
Πηγή: "Έθνος" / Εδώ μπορείτε να διαβάσετε μια πολύ ενδιαφέρουσα συνέντευξη του Κ. Τσουκαλά στην "Αυγή" σχετική με την νέα κατάσταση που διαμορφώνεται στην χώρα μας.
Την ίδια ώρα, έκτακτη σύσκεψη του πρωθυπουργού και των συναρμοδίων υπουργών με εκπροσώπους των κοινωνικών εταίρων πραγματοποιήθηκε το απόγευμα στο Μέγαρο Μαξίμου με θέμα τις διαπραγματεύσεις για την υπογραφή νέας εθνικής συλλογικής σύμβασης εργασίας, αλλά και στις αλλαγές στο Ασφαλιστικό.
Η κυβέρνηση επιθυμεί το τριετές πάγωμα των μισθών στον ιδιωτικό τομέα, προαναγγέλλοντας νομοθετική ρύθμιση στην περίπτωση δεν υπάρξει συμφωνία συμβατή με το Μνημόνιο δανεισμού από την τρόικα. Από τη μεριά τους, όμως, οι εκπρόσωποι τόσο των συνδικαλιστικών όσο και των εργοδοτικών φορέων δείχνουν να προσανατολίζονται προς την υπογραφή συλλογικής σύμβασης που θα προβλέπει αυξήσεις κοντά στον πληθωρισμό, όπως φαίνεται από τις κινήσεις στους επιμέρους κλάδους.
Πάντως ο υπουργεύων Εργασίας, Ανδρέας Λοβέρδος, ανέφερε ότι σε περίπτωση ύπαρξης συμφωνίας των κοινωνικών εταίρων για μικρές αυξήσεις στον ιδιωτικό τομέα, αυτές θα μπορούσαν να γίνουν αποδεκτές από την τρόικα.
Σχόλιο: Οι δηλώσεις του Α. Λοβέρδου θα πρέπει να κάνουν και τους τελευταίους εναπομείναντες υποστηρικτές της άποψης ότι η "κυβέρνηση διαπραγματεύεται και μπορεί να επιβάλει θέσεις" να αλλάξουν γνώμη: Είναι φανερό ότι με το Μνημόνιο η εξουσία ασκείται από τις Βρυξέλλες και ότι η κυβέρνηση απλώς βρίσκεται στους θώκους για το "θεαθήναι". Έτσι ακόμα και σ' αυτό τον τομέα - όπως είναι οι ΣΣΕ - που δεν επηρεάζει τα οικονομικά, θέλουν να έχουν λόγο και να επιβάλλουν θέσεις, ενώ η κυβέρνηση παίζει το ρόλο του παρατρεχάμενου.
Οι κοινωνικοί εταίροι πάντως φαίνεται να έχουν συναίσθηση της κατάστασης: Και οι μικρές αυξήσεις (όπως και η διάθεση να μην χαθούν ο 13ος και ο 14ος μισθός) δείχνουν ότι καταλαβαίνουν ότι με την τεράστια απώλεια εισοδήματος (λόγω της μείωσης των μισθών και των επιδομάτων) και με την αλματώδη αύξηση του κόστους ζωής (που συμβαίνει με την επιβολή ΦΠΑ σε μια σειρά επαγγελμάτων και την αύξηση του κατά 4% από την αρχή του έτους σε ότι εφαρμοζόταν), η κατανάλωση θα πέσει κι άλλο ενώ ένα σημαντικό κομμάτι της κοινωνίας θα αντιμετωπίσει πρόβλημα επιβίωσης.
Έτσι το φαινόμενο φαντάζει οξύμωρο - η κυβέρνηση να πιέζει να ΜΗΝ υπογραφεί ΣΣΕ, και οι κοινωνικοί εταίροι να προχωρούν προς αυτή την κατέυθυνση. Βέβαια η υπόθεση δεν έχει κλείσει ακόμα, αλλά τα δείγματα γραφής προς στιγμήν δείχνουν θετικά.
Πηγή: "Έθνος" / Εδώ μπορείτε να διαβάσετε μια πολύ ενδιαφέρουσα συνέντευξη του Κ. Τσουκαλά στην "Αυγή" σχετική με την νέα κατάσταση που διαμορφώνεται στην χώρα μας.
Ετικέτες
αλλαγές,
ΓΣΕΕ,
εργασιακά δικαιώματα
Ο καθένας μας ας αναλάβει τις ευθύνες του...
Από το σημερινό "Έθνος" ένα άρθρο του Γιώργου Δελαστίκ που μιλάει για τις ατομικές ευθύνες που έχουμε όλοι μας απέναντι στους εαυτούς μας και στις επόμενες γενιές.
"Δεν πέτυχε τον στόχο της η γενική απεργία της ΓΣΕΕ και της ΑΔΕΔΥ. Το πλήθος των απεργών που διαδήλωσαν προχθές στην Αθήνα ήταν πολύ μικρότερο από εκείνο της 20ής Μαΐου και φυσικά δεν επιδέχεται σύγκριση κανενός είδους με τη μεγαλειώδη πορεία της 5ης Μαΐου. Αντί λοιπόν να τρομάξει την κυβέρνηση Παπανδρέου και να την υποχρεώσει σε αναδίπλωση, αντιθέτως την ενθαρρύνει να προχωρήσει σε ακόμη πιο επιθετικά μέτρα περαιτέρω λεηλασίας των αποδοχών των εργαζομένων και των συνταξιούχων.
Το Μέγαρο Μαξίμου σίγουρα θα εκμεταλλευθεί την ευκαιρία που του παρουσιάστηκε. Αλλωστε κινείται ήδη προς αυτή την κατεύθυνση. Το γεγονός ότι ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Γ. Πεταλωτής ανακοίνωσε την απόφαση του πρωθυπουργού για τριετές πάγωμα των μισθών του ιδιωτικού τομέα την παραμονή (!) της γενικής απεργίας, χωρίς αυτό να προκαλέσει αυξημένη κινητοποίηση των εργαζομένων, υποδηλώνει με σαφήνεια ότι η κυβέρνηση εκτιμά ως ασήμαντου πολιτικού βάρους τις εργατικές αντιδράσεις, ανίκανες να επηρεάσουν τις πολιτικές της αποφάσεις και επιλογές.
Παράλληλα η υποτονικότητα της προχθεσινής κινητοποίησης αποκαλύπτει ότι οι ευρύτατες μάζες των εργαζομένων και των συνταξιούχων βρίσκονται σε κατάσταση μοιρολατρικής αποδοχής των τετελεσμένων, έλλειψης κατανόησης του πόσο ισχυρό θα είναι το πλήγμα μείωσης των αποδοχών και του βιοτικού τους επιπέδου που θα δεχθούν και αυταπατών περί δήθεν δυνατοτήτων προσωπικής, ατομικής διεξόδου από την καταβαράθρωση της υπόλοιπης ελληνικής κοινωνίας.
Η στάση αυτή οδηγεί αναπότρεπτα σε επιδείνωση της κοινωνικής κατάστασης, γιατί βεβαίως θα ήταν αφελές να περιμένει κανείς ότι η κυβέρνηση, με τη συνδρομή του ΔΝΤ και της ΕΕ, θα δείξει έλεος απέναντι σε έναν πληθυσμό που αποδέχεται παθητικά τέτοια λεηλασία των εισοδημάτων του.
Αντιθέτως θα κυριαρχήσει η νοοτροπία «τα υποζύγια αντέχουν, φορτώστε τα κι άλλο μέχρι να γονατίσουν». Ετσι πολύ λογικά, η κυβέρνηση θα προωθήσει πολύ σύντομα και άλλα μέτρα που αποσκοπούν να καταστήσουν πολύ φτωχότερο ολόκληρο τον πληθυσμό, να φτωχύνουν όλους τους Ελληνες, χωρίς φυσικά να υπάρχει πλέον ανάγκη να χρησιμοποιείται ως πρόσχημα παραπλάνησης του κόσμου το έλλειμμα του προϋπολογισμού ή το δημόσιο χρέος.
Το στρατηγικό σχέδιο της κυβέρνησης έχει πλέον αποκαλυφθεί πλήρως: Είναι απλούστατα η ακραία νεοφιλελεύθερη αντίληψη «να φτωχύνουν όλοι οι Ελληνες για να γίνουμε ανταγωνιστικοί»!
Οσο αδαής και αν είναι κανείς αντιλαμβάνεται οπωσδήποτε ότι η μείωση των αποδοχών στον ιδιωτικό τομέα με κάθε είδους τεχνάσματα δεν έχει κανένα δημοσιονομικό όφελος για το κράτος. Το αντίθετο. Οσο λιγότερα έχει κανείς τόσο λιγότερα ξοδεύει - πράγμα που σημαίνει ότι το κράτος εισπράττει λιγότερα από τον ΦΠΑ, πολλές επιχειρήσεις υποχρεώνονται να περιορίσουν τον κύκλο των εργασιών τους ή και να κλείσουν απολύοντας και στις δύο περιπτώσεις εργαζόμενους, οι οποίοι ως άνεργοι πλέον επιβαρύνουν τα ταμεία ανεργίας, πέρα φυσικά από το τεράστιο κοινωνικό πρόβλημα που προκαλείται.
Η ουσία είναι ότι η κατάσταση που διαμορφώθηκε επιτρέπει στην κυβέρνηση να «λιώσει» τους εργαζόμενους και τους συνταξιούχους, τους νέους και τις γυναίκες, περνώντας όποια μέτρα θέλει. Ακόμη και αν υπάρξει κάποια βραδυφλεγής κοινωνική έκρηξη το φθινόπωρο ή τον χειμώνα, θα έχει το πολύ δυσκολότερο καθήκον όλος αυτός ο κόσμος να καταργήσει μέτρα που θα έχουν ήδη γίνει νόμοι και όχι μόνο να αποτρέψει να αποφασιστούν αυτά τα μέτρα.
Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι το ΠΑΣΟΚ θα χάσει εκατοντάδες χιλιάδες ψηφοφόρους εξαιτίας αυτής της πολιτικής του, αλλά αυτό δεν αποτελεί φάρμακο γιατρειάς μιας Ελλάδας που θα έχει βυθίσει η κυβέρνηση Παπανδρέου στη μιζέρια...
Εξανεμίστηκαν οι δυνατότητες που υπήρχαν, σε περίπτωση μιας κολοσσιαίας απεργιακής συγκέντρωσης, να έκανε πίσω η κυβέρνηση Παπανδρέου. Τώρα θα ψηφίσει στη Βουλή ό,τι θέλει. Εκμηδενίζονται έτσι οι πιθανότητες πολιτικής λύσης. Ο Αντώνης Σαμαράς είπε «όχι» στο ΔΝΤ και «όχι» στο Ασφαλιστικό. Αυτό όμως σε καμιά περίπτωση δεν σημαίνει ότι αν ποτέ ερχόταν στην εξουσία, θα ξανάδινε στους δημόσιους υπαλλήλους τον 13ο και 14ο μισθό και στους συνταξιούχους τη 13η και τη 14η σύνταξη. Από τη στιγμή που τα κατάργησε το ΠΑΣΟΚ, τρελή θα ήταν να τα επαναφέρει η Δεξιά; Από τη στιγμή που οι εργαζόμενοι δεν τα υπερασπίστηκαν αποτελεσματικά, χάθηκαν για πάντα."
"Δεν πέτυχε τον στόχο της η γενική απεργία της ΓΣΕΕ και της ΑΔΕΔΥ. Το πλήθος των απεργών που διαδήλωσαν προχθές στην Αθήνα ήταν πολύ μικρότερο από εκείνο της 20ής Μαΐου και φυσικά δεν επιδέχεται σύγκριση κανενός είδους με τη μεγαλειώδη πορεία της 5ης Μαΐου. Αντί λοιπόν να τρομάξει την κυβέρνηση Παπανδρέου και να την υποχρεώσει σε αναδίπλωση, αντιθέτως την ενθαρρύνει να προχωρήσει σε ακόμη πιο επιθετικά μέτρα περαιτέρω λεηλασίας των αποδοχών των εργαζομένων και των συνταξιούχων.
Το Μέγαρο Μαξίμου σίγουρα θα εκμεταλλευθεί την ευκαιρία που του παρουσιάστηκε. Αλλωστε κινείται ήδη προς αυτή την κατεύθυνση. Το γεγονός ότι ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Γ. Πεταλωτής ανακοίνωσε την απόφαση του πρωθυπουργού για τριετές πάγωμα των μισθών του ιδιωτικού τομέα την παραμονή (!) της γενικής απεργίας, χωρίς αυτό να προκαλέσει αυξημένη κινητοποίηση των εργαζομένων, υποδηλώνει με σαφήνεια ότι η κυβέρνηση εκτιμά ως ασήμαντου πολιτικού βάρους τις εργατικές αντιδράσεις, ανίκανες να επηρεάσουν τις πολιτικές της αποφάσεις και επιλογές.
Παράλληλα η υποτονικότητα της προχθεσινής κινητοποίησης αποκαλύπτει ότι οι ευρύτατες μάζες των εργαζομένων και των συνταξιούχων βρίσκονται σε κατάσταση μοιρολατρικής αποδοχής των τετελεσμένων, έλλειψης κατανόησης του πόσο ισχυρό θα είναι το πλήγμα μείωσης των αποδοχών και του βιοτικού τους επιπέδου που θα δεχθούν και αυταπατών περί δήθεν δυνατοτήτων προσωπικής, ατομικής διεξόδου από την καταβαράθρωση της υπόλοιπης ελληνικής κοινωνίας.
Η στάση αυτή οδηγεί αναπότρεπτα σε επιδείνωση της κοινωνικής κατάστασης, γιατί βεβαίως θα ήταν αφελές να περιμένει κανείς ότι η κυβέρνηση, με τη συνδρομή του ΔΝΤ και της ΕΕ, θα δείξει έλεος απέναντι σε έναν πληθυσμό που αποδέχεται παθητικά τέτοια λεηλασία των εισοδημάτων του.
Αντιθέτως θα κυριαρχήσει η νοοτροπία «τα υποζύγια αντέχουν, φορτώστε τα κι άλλο μέχρι να γονατίσουν». Ετσι πολύ λογικά, η κυβέρνηση θα προωθήσει πολύ σύντομα και άλλα μέτρα που αποσκοπούν να καταστήσουν πολύ φτωχότερο ολόκληρο τον πληθυσμό, να φτωχύνουν όλους τους Ελληνες, χωρίς φυσικά να υπάρχει πλέον ανάγκη να χρησιμοποιείται ως πρόσχημα παραπλάνησης του κόσμου το έλλειμμα του προϋπολογισμού ή το δημόσιο χρέος.
Το στρατηγικό σχέδιο της κυβέρνησης έχει πλέον αποκαλυφθεί πλήρως: Είναι απλούστατα η ακραία νεοφιλελεύθερη αντίληψη «να φτωχύνουν όλοι οι Ελληνες για να γίνουμε ανταγωνιστικοί»!
Οσο αδαής και αν είναι κανείς αντιλαμβάνεται οπωσδήποτε ότι η μείωση των αποδοχών στον ιδιωτικό τομέα με κάθε είδους τεχνάσματα δεν έχει κανένα δημοσιονομικό όφελος για το κράτος. Το αντίθετο. Οσο λιγότερα έχει κανείς τόσο λιγότερα ξοδεύει - πράγμα που σημαίνει ότι το κράτος εισπράττει λιγότερα από τον ΦΠΑ, πολλές επιχειρήσεις υποχρεώνονται να περιορίσουν τον κύκλο των εργασιών τους ή και να κλείσουν απολύοντας και στις δύο περιπτώσεις εργαζόμενους, οι οποίοι ως άνεργοι πλέον επιβαρύνουν τα ταμεία ανεργίας, πέρα φυσικά από το τεράστιο κοινωνικό πρόβλημα που προκαλείται.
Η ουσία είναι ότι η κατάσταση που διαμορφώθηκε επιτρέπει στην κυβέρνηση να «λιώσει» τους εργαζόμενους και τους συνταξιούχους, τους νέους και τις γυναίκες, περνώντας όποια μέτρα θέλει. Ακόμη και αν υπάρξει κάποια βραδυφλεγής κοινωνική έκρηξη το φθινόπωρο ή τον χειμώνα, θα έχει το πολύ δυσκολότερο καθήκον όλος αυτός ο κόσμος να καταργήσει μέτρα που θα έχουν ήδη γίνει νόμοι και όχι μόνο να αποτρέψει να αποφασιστούν αυτά τα μέτρα.
Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι το ΠΑΣΟΚ θα χάσει εκατοντάδες χιλιάδες ψηφοφόρους εξαιτίας αυτής της πολιτικής του, αλλά αυτό δεν αποτελεί φάρμακο γιατρειάς μιας Ελλάδας που θα έχει βυθίσει η κυβέρνηση Παπανδρέου στη μιζέρια...
Εξανεμίστηκαν οι δυνατότητες που υπήρχαν, σε περίπτωση μιας κολοσσιαίας απεργιακής συγκέντρωσης, να έκανε πίσω η κυβέρνηση Παπανδρέου. Τώρα θα ψηφίσει στη Βουλή ό,τι θέλει. Εκμηδενίζονται έτσι οι πιθανότητες πολιτικής λύσης. Ο Αντώνης Σαμαράς είπε «όχι» στο ΔΝΤ και «όχι» στο Ασφαλιστικό. Αυτό όμως σε καμιά περίπτωση δεν σημαίνει ότι αν ποτέ ερχόταν στην εξουσία, θα ξανάδινε στους δημόσιους υπαλλήλους τον 13ο και 14ο μισθό και στους συνταξιούχους τη 13η και τη 14η σύνταξη. Από τη στιγμή που τα κατάργησε το ΠΑΣΟΚ, τρελή θα ήταν να τα επαναφέρει η Δεξιά; Από τη στιγμή που οι εργαζόμενοι δεν τα υπερασπίστηκαν αποτελεσματικά, χάθηκαν για πάντα."
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)