Διασπάσεις στους "Ανεξάρτητους Έλληνες", καινούργιες πολιτικές παρατάξεις - η τελευταία παράσταση για το υπάρχον πολιτικό σκηνικό;

Πως αλήθεια μπορεί ν' αντιδράσει το θνήσκων πολιτικό καθεστώς; Μα φυσικά προκαλώντας διασπάσεις εκεί που μπορεί...Εδώ και καιρό είναι αλήθεια υπήρχαν φήμες για τη δημιουργία μιας νέας, "πατριωτικής" (φυσικά), κεντροδεξιάς παράταξης σχηματισμένη από τα "υπόλοιπα" του Καρατζαφέρη, κάποια στελέχη του ΠΑΣΟΚ και τους "δυσαρεστημένους" των ΑΝ.ΕΛ., η οποία θα μπορούσε να συμμετάσχει σε μια κεντροδεξιά κυβέρνηση υπό τον Α.Σαμαρά. Σ' αυτή την παράταξη θα μπορούσε να "συνδράμει" με στελέχη (ποιους αλήθεια;) η "Δράση" και η "Δημιουργία Ξανά" του Τζήμερου (μόλις βεβαίως η τελευταία αποφασίσει τι θέσεις έχει σε τομείς όπως η υγεία, η παιδεία κ.λπ. κάτι που εκκρεμεί εδώ και μήνες). Αυτά τα σενάρια κυκλοφορούσαν, πριν ακόμα εμφανιστούν "δυσαρεστημένοι" στους ΑΝ.ΕΛ. και όταν διαφάνηκε ξεκάθαρα ότι η υπάρχουσα εγχώρια τρόικα, ούτε δυναμική έχει αλλά ούτε και συνοχή.

Οι πρώτες κινήσεις είχαν γίνει εδώ και καιρό, με προσέγγιση στελεχών των ΑΝ.ΕΛ. από πλευράς στελεχών της λαϊκής Δεξιάς της Ν.Δ., όταν διαφάνηκε ότι η μετεκλογική συνεργασία του ΣΥΡΙΖΑ και του κόμματος του κυρίου Καμμένου, είναι σχεδόν μονόδρομος. Αυτό δεν άρεσε σε ορισμένα στελέχη των ΑΝ.ΕΛ. - είτε για ιδεολογικούς, είτε για προσωπικούς λόγους. Το σύστημα βέβαια δεν μπορούσε να κάτσει με σταυρωμένα τα χέρια στην προοπτική αριστερής κυβέρνησης - έτσι ενώ η σύμπραξη ΝΔ - ΔΗΜΑΡ - ΠΑΣΟΚ, χαιρετίστηκε ως "βήμα προόδου" για την χώρα (και βλέπεται πόσα "καλά" πάμε ως κοινωνία και ως χώρα σε όλα τα επίπεδα), μια πιθανή κυβέρνηση, με σαφή αντι-μνημονιακό χαρακτήρα, του ΣΥΡΙΖΑ με υποστήριξη από τους ΑΝ.ΕΛ., δεν κάθισε καλά σε πολλούς. Έτσι ξεκίνησε η αποδόμηση (καταρχήν) του αντι-μνημονιακού προφίλ των δύο κομμάτων, και όταν αυτό δεν έπιασε, περάσαμε στη "θεωρία των άκρων" όπου ένα σαφώς δημοκρατικό κόμμα, που κατεβαίνει στο δρόμο για τα δικαιώματα των πολιτών, θεωρείται ισότιμο με την οργάνωση που δρα νύχτα, εναντίον ανυπεράσπιστών ανθρώπων.  Επειδή όμως ο ΣΥΡΙΖΑ παραμένει μπροστά στις δημοσκοπήσεις, ο Α.Τσίπρας έχει φτάσει σε "πρωθυπουργική καταλληλότητα" τον Α.Σαμαρά, περάσαμε στο επόμενο βήμα που ήταν να χτυπηθεί ο "αδύναμος κρίκος" της επόμενης μέρας, με σκοπό να "μαζευτούν" ψηφοφόροι "στο κεντροδεξιό μαντρί". Είναι τόση δε η αναλγησία του συστήματος, που αγνοεί το γεγονός ότι οι ψηφοφόροι των ΑΝ.ΕΛ. που ΔΕΝ ψήφισαν Σαμαρά στις τελευταίες εκλογές, όταν δηλ. υποσχόταν πολλά και διάφορα, είναι σχεδόν σίγουρο ότι ΔΕΝ θα τον ψηφίσουν ούτε την επόμενη φορά, είτε συνεργαστεί ξανά με τον κύριο Μαρκόπουλο και τον κύριο Σταμάτη, είτε όχι. Πιο πιθανό είναι να ψηφίσουν Χ.Α. (ως "αγανακτισμένοι" δεξιοί) παρά τον άρχοντα του "ήξεις-αφήξεις" Αντώνη Σαμαρά. Αυτό όμως για εκείνους είναι ψιλά γράμματα - προέχει η αποδυνάμωση του Πάνου Καμμένου...

Βέβαια για είμαστε ειλικρινής, και ο τελευταίος δεν αποτελεί πολιτικό παράδειγμα προς μίμηση. Παρόλα αυτά όμως, θα πρέπει να τους αποδώσουμε τουλάχιστον ότι έμεινε σταθερός στις πιέσεις που του έγιναν, δε "παρέδωσε" τον αντι-μνημονιακό του αγώνα στην "δεξιά"(;) του συνείδηση και δέχτηκε να συζητήσει στήριξη μιας αντι-μνημονιακής κυβέρνησης με όλους εξαρχής...Αυτό όμως δεν μπορούν να το καταπιούν πολλοί και το αποτέλεσμα είναι οι αποχωρήσεις που βλέπουμε τις τελευταίες μέρες...

Έρχεται αλλαγή του εκλογικού νόμου; / Αξία κοιτασμάτων και πιθανά οφέλη (των δανειστών μας) από αυτά

Είδηση (μετά σχολίων): Σε καταλύτη των πολιτικών εξελίξεων αναδεικνύεται πλέον το θέμα αλλαγής του εκλογικού νόμου, το οποίο, πέραν των διαρροών που γίνονται, τέθηκε με ξεκάθαρο τρόπο στο τραπέζι των τριών κυβερνητικών εταίρων (και όχι μόνο), αν και στην περιβόητη Προγραμματική Συμφωνία που συνήψαν ΝΔ, ΠΑΣΟΚ και ΔΗΜΑΡ το όλο θέμα δεν είχε συμπεριληφθεί, αφού τότε τουλάχιστον υπήρχαν σημαντικές διαφορές ανάμεσα στα τρία κόμματα.
Μετά τις γιορτές, και αμέσως μόλις «κλείσει» το θέμα της εκταμίευσης της δόσης και σταθεροποιηθεί η κατάσταση, θα ανοίξει με τον πλέον επίσημο τρόπο το θέμα αλλαγής του υπάρχοντος εκλογικού νόμου, μέσα από ένα γενικότερο πλαίσιο αλλαγών και παρεμβάσεων στο πολιτικό σύστημα, με την απλή αναλογική να βρίσκεται στο επίκεντρο των συζητήσεων, όχι μόνο γιατί άνοιξε το θέμα αυτό η ΔΗΜΑΡ, αλλά και γιατί ο ΣΥΡΙΖΑ επιμένει σε αυτό, όπως και το ΚΚΕ. Η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ δεν βλέπουν αρνητικά την αλλαγή του εκλογικού νόμου και δείχνουν να έχουν διάθεση να συζητήσουν κατ' αρχήν το όλο θέμα, αν και ακόμα δεν έχουν ανοίξει όλα τους τα χαρτιά.

Οι σκέψεις και οι διαρροές από το Μαξίμου περί αλλαγών στον εκλογικό νόμο και οι δημόσιες δηλώσεις του Ευάγγελου Βενιζέλου στην πρώτη συνεδρίαση της Οργανωτικής Επιτροπής Συνεδρίου την περασμένη Κυριακή περί πρωτοβουλιών για αλλαγές στο πολιτικό σύστημα και τον εκλογικό νόμο, πήραν μια πολύ πιο συγκεκριμένη διάσταση με την εισήγηση του Φώτη Κουβέλη στη συνεδρίαση της Εκτελεστικής Επιτροπής της ΔΗΜΑΡ, ότι «σήμερα η καθιέρωση της απλής αναλογικής αποτελεί πλέον μια απαραίτητη και ώριμη επιλογή». Ο κ. Κουβέλης μάλιστα συνδύασε την απλή αναλογική –που πιστεύει ότι πρέπει να ισχύσει από τις επόμενες εκλογές– με ευρύτερες αλλαγές και διαφάνεια στο πολιτικό σύστημα.

Το θέμα αλλαγής του υπάρχοντος εκλογικού νόμου «έχει ήδη ανοίξει» παραδέχονται κορυφαία στελέχη και από τα τρία συγκυβερνώντα κόμματα, τονίζοντας πως βέβαια «είναι ακόμα νωρίς για να πει κανείς αν η αλλαγή θα είναι η απλή και άδολη αναλογική ή απλώς ένα αναλογικότερο εκλογικό σύστημα από το σημερινό».

Η πρωτοβουλία του κ. Κουβέλη ανοίγει με τον πιο επίσημο τρόπο τη συζήτηση για την αλλαγή του εκλογικού νόμου και έρχεται εσπευσμένα, καθώς η ΔΗΜΑΡ θέλει κατ' αρχήν να προλάβει εξελίξεις και να μη βρεθεί στις «μυλόπετρες» ενός νέου ισχυρού δίπολου (ΝΔ - ΣΥΡΙΖΑ) κινδυνεύοντας να εξαφανιστεί. Παράλληλα η ΔΗΜΑΡ φαίνεται να έχει λάβει σοβαρά υπ' όψιν της τις διεργασίες και το φυλλορρόημα που υφίσταται το ΠΑΣΟΚ (ιδιαίτερα μετά την ανακοίνωση από τον Α. Λοβέρδο νέας πολιτικής κίνησης και τη διαγραφή του από το ΠΑΣΟΚ), αλλά και την εκλογική δυναμική που αναπτύσσει ο ΣΥΡΙΖΑ.

Ορισμένοι πολιτικοί κύκλοι εκτιμούν πως ο κ. Κουβέλης φαίνεται να λειτούργησε, έστω και με την πρόταση της απλής αναλογικής, ως «λαγός της συγκυβέρνησης και ιδίως του Μεγάρου Μαξίμου», το οποίο το τελευταίο διάστημα με προσεκτικό τρόπο αναπτύσσει μια φημολογία μέσω διαρροών για νέο εκλογικό σύστημα (με σπάσιμο των μεγάλων εκλογικών περιφερειών, αναλογικότερη εκπροσώπηση, κάποια στοιχεία από το γερμανικό μοντέλο κ.ά.)

Οι ίδιοι κύκλοι μάλιστα λένε ότι αυτή η πρωτοβουλία του προέδρου της ΔΗΜΑΡ, σε συνδυασμό με τις ζυμώσεις που γίνονται σε ΝΔ και ΠΑΣΟΚ για αλλαγή του εκλογικού νόμου, στοχεύει πρωτίστως να μπλοκάρει το περιβόητο μπόνους των 50 εδρών που λαμβάνει το πρώτο κόμμα, με δεδομένο ότι ήδη από τώρα ο ΣΥΡΙΖΑ έχει πάρει προβάδισμα στις δημοσκοπήσεις.

Πάντως, παρότι για την ώρα τουλάχιστον, από το Μέγαρο Μαξίμου διαμηνύεται πως «υπάρχουν αυτήν την ώρα άλλες προτεραιότητες και είναι ακόμα νωρίς για συζήτηση περί εκλογικού νόμου», υπάρχουν αρκετοί «γαλάζιοι» βουλευτές που εμφανίζονται δύσπιστοι στο ότι δεν υπήρξε συνεννόηση με το Μαξίμου του κ. Κουβέλη για να πάρει αυτήν την πρωτοβουλία. Μάλιστα κάποιοι συνδυάζουν αυτήν την πρωτοβουλία, όπως και τις ανοιχτές αναφορές Βενιζέλου περί πρωτοβουλιών για αλλαγή του εκλογικού νόμου, με το ενδεχόμενο «εκλογικής ετοιμότητας» ή «εκλογικής προετοιμασίας» από τα κόμματα της συγκυβέρνησης. Ακόμα και αν σε αυτήν τη φάση θέλουν να αποφύγουν μια εκλογική αναμέτρηση, καθώς τα μέτρα είναι ιδιαίτερα σκληρά και πολύ δύσκολα θα περάσει στην πράξη η πλήρης εφαρμογή τους. Το νέο φορολογικό που προσθέτει νέα βάρη και η διαρκώς εντεινόμενη ύφεση δημιουργούν ένα εκρηκτικό κοινωνικό κλίμα, που για την ώρα κανείς δεν μπορεί να προβλέψει τι είδους εξελίξεις θα πυροδοτήσει. Όπως όμως και να είναι τα πράγματα, κανείς δεν μπορεί να διανοηθεί οποιοδήποτε εκλογικό σενάριο αν δεν ολοκληρωθεί η εκταμίευση των δόσεων.

Πάντως, για να ισχύσει από τις επόμενες κιόλας εκλογές ένας νέος εκλογικός νόμος, θα πρέπει να ψηφιστεί από τα 2/3 της Βουλής, δηλαδή από 200 βουλευτές.

Ο ΣΥΡΙΖΑ, σύμφωνα με πληροφορίες, θα επιχειρήσει «ρελάνς» το αμέσως επόμενο διάστημα, μετά τις γιορτές, καθώς θα φέρει πρόταση στη Βουλή για καθιέρωση της απλής και άδολης αναλογικής, που αποτελεί πάγια θέση του. Με αυτό τον τρόπο θέλει να προλάβει τις πρωτοβουλίες των κομμάτων της συγκυβέρνησης και «να μη στριμωχτεί πολιτικά» σε περίπτωση που η ΝΔ πρωτίστως φέρει πρόταση για αναλογικότερο εκλογικό νόμο (και όχι την απλή και άδολη αναλογική). Σε μια τέτοια περίπτωση ο ΣΥΡΙΖΑ θα νομιμοποιηθεί να απορρίψει μια τέτοια πρόταση, καθώς θα έχει ήδη απορριφθεί η δική του για απλή αναλογική.

Βέβαια το παιχνίδι είναι πιο σύνθετο, γιατί δεν είναι ακόμα γνωστή η στάση που θα τηρήσει το κόμμα των Ανεξάρτητων Ελλήνων σε μια πρόταση για έναν αναλογικότερο από τον σημερινό εκλογικό νόμο, αλλά και τι στάση επίσης θα τηρήσει αν υπάρξει τέτοιο θέμα και η Χρυσή Αυγή, ακόμα και αν σε προγενέστερη φάση στηρίξουν την πρόταση για απλή και άδολη αναλογική, υπέρ της οποίας είναι το ΚΚΕ.

Στο ΠΑΣΟΚ πλέον, υπό το βάρος της δημοσκοπικής κατάρρευσης, φαίνεται να συζητούν τα πάντα. Συνεργάτες του κ. Βενιζέλου, όταν ρωτούνται για την απλή αναλογική, ναι μεν λένε ότι στο παρελθόν το ΠΑΣΟΚ απέρριπτε κάτι τέτοιο για να μην υπάρξει ακυβερνησία, «όμως τώρα οι συνθήκες είναι διαφορετικές, χρειάζονται ευρύτερες συνεννοήσεις και συνεργασίες, άρα μπορεί να συζητηθεί ενίσχυση της αναλογικότητας». 

Και για να μην ξεχνιόμαστε...Έχουν γίνει πολλές αναφορές στο μέγεθος των κοιτασμάτων υδρογονανθράκων στο Αιγαίο (με ιδιαίτερο βάρος σ' αυτά που βρίσκονται στα νότια της Κρήτης - δείτε αναλυτικά εδώ). Σε άλλες εποχές θα ήμασταν σίγουροι ότι τουλάχιστον ένα μέρος από τα οφέλη αυτών θα πήγαινε προς όφελος της κοινωνίας - τα πράγματα όμως σήμερα δεν είναι έτσι και το γιατί το διαβάζουμε στο "Ποντίκι":
"Συγχωρέστε με που δεν  να μην καταλαβαίνω γιατί όλες αυτές οι εκθέσεις που μιλούν με βεβαιότητα για την ύπαρξη κοιτασμάτων πετρελαίου στο Αιγαίο παραμένουν ακόμη «μυστικές». Μάλλον είμαι τόσο αδαής που επίσης μου είναι δύσκολο να αντιληφθώ γιατί οι ίδιες μυστικές εκθέσεις είναι τόσο ολοκληρωμένες ώστε να μπορούν να μιλούν με βεβαιότητα για τον όγκο του πετρελαίου που περιέχονται στα κοιτάσματα, να τον τιμολογούν και να τον αναγάγουν σε ποσοστό του χρέους της χώρας. Κάτι σαν να θέλουν να μας πουν ότι με τον τρόπο αυτό θα λυθεί και το οικονομικό πρόβλημα της χώρας.
Και η αλήθεια είναι πως αυτός είναι ο σκοπός τους. Να δώσουν στην κοινή γνώμη της εικόνα ότι το πρόβλημα «λύθηκε». Μόνο που τελικά το πρόβλημα δεν λύθηκε. Ούτε είναι τόσο απλό. Κι αν ήταν τόσο απλό δεν θα χρειαζόταν να έρθει η Deutsche Bank για να μας το φωτίσει. Τι είπε η τράπεζα;
Με βάση τις επιστημονικές εκτιμήσεις της μελέτης, οι Γερμανοί εκτίμησαν την αξία των κοιτασμάτων  (με προϋπόθεση, βέβαια, να αποδειχθούν  από τις γεωτρήσεις) σε περισσότερα από 400 δις ευρώ. Οι ίδιοι με τα απλά μαθηματικά (που δεν ξεπερνούν τις δυνατότητες ενός μαθητή του δημοτικού) που χρησιμοποιήθηκαν για την περίσταση αναφέρουν ότι το 25% της αξίας προορίζεται ως κόστος εξόρυξης, ενώ το 25% ως περιθώριο της εταιρείας για να καταλήξουν στο συμπέρασμα ότι το 50% είναι το όφελος του κράτους. Με δυο λόγια το καθαρό όφελος της τάξης των 214 δις ευρώ ή αλλιώς το 107% του ΑΕΠ, θα μπει στο ταμείο για να βελτιώσει τα ελληνικά δημόσια οικονομικά. 
Μόνο που ούτε αυτό είναι έτσι. Με βάση το βρετανικό δίκαιο που έχει υπογράψει ο Μπένι και τον δεσμευμένο λογαριασμό που επιβεβαίωσε η κυβέρνηση του Σαμαρά στο πλαίσιο της επιτροπείας της χώρας, ότι κι αν παράγεται, ότι κι αν βγαίνει στην επιφάνεια από τον ελληνικό πλούτο θα πηγαίνει υπέρ των δανειστών. Το ξεχάσατε έ;
Μα αυτός δεν ήταν και ο όρος για να δοθεί το πράσινο φως για την «ανακάλυψη» των ελληνικών πετρελαίων και υδρογονανθράκων. Έτσι, τώρα, ότι κι αν ανακαλυφθεί θα βρίσκεται θα κάτω από την επίβλεψη της Τρόικας. Για να μην έχουμε και το άγχος, δηλαδή…"

Πηγή ειδήσεων: "Ποντίκι", "Παρόν"

Προς αλλαγή το ωράριο των καταστημάτων - μικροί περιορισμοί αρχικά σε τετραγωνικά και δραστηριότητα...

Είδηση: Την απελευθέρωση της λειτουργίας των καταστημάτων (έως 250 τμ) όλες τις Κυριακές του έτους, προβλέπουν οι ρυθμίσεις που ανακοίνωσαν οι αρμόδιοι υπουργοί.  Τα υπόλοιπα καταστήματα, ανεξαρτήτως τετραγωνικών θα μπορούν να λειτουργούν επτά Κυριακές τον χρόνο.

Επίσης ανακοινώθηκαν οι αλλαγές στον αγορανομικό κώδικα (ο προηγούμενος ίσχυε από το 1946) που προβλέπουν μεταξύ άλλων αυστηρότερες ποινές για νοθεία τροφίμων και καυσίμων, καθώς και για ελλιπείς παραδόσεις από τις αντλίες, αντικειμενικοποίηση των ποινών αλλά και εκπτώσεις 50% για όσους πληρώνουν το πρόστιμο χωρίς να προσφύγουν στα δικαστήρια, κ.α.

Με το ισχύον καθεστώς για τις Κυριακές, επιτρέπεται η λειτουργία των καταστημάτων στις τουριστικές περιοχές καθώς και την τελευταία Κυριακή του χρόνου.

Σύμφωνα με τις ανακοινώσεις του υπουργείου Ανάπτυξης οι αλλαγές θα ισχύσουν από φέτος, καθώς με υπουργική απόφαση θα επιτραπεί η λειτουργία των καταστημάτων τις δυο τελευταίες Κυριακές, 23 και 30 Δεκεμβρίου.

Η μόνιμη ρύθμιση που θα έρθει αργότερα στη Βουλή θα προβλέπει:

• Ελεύθερη λειτουργία των καταστημάτων εμβαδού έως 250 τμ όλες τις Κυριακές του χρόνου, σε εθελοντική βάση. Η ρύθμιση γίνεται προκειμένου να δοθεί ανταγωνιστικό πλεονέκτημα στις μικρομεσαίες επιχειρήσεις έναντι των αλυσίδων και των πολυκαταστημάτων, καθώς προϋπόθεση για να επιτρέπεται η Κυριακάτικη λειτουργία είναι τα καταστήματα να μην ανήκουν, υπό οιαδήποτε νομική σχέση, σε αλυσίδα καταστημάτων και να μη λειτουργούν με συμφωνίες συνεργασίας τύπου «shops-in-a-shop».

Σύμφωνα με τις ανακοινώσεις, αποκλείονται από την Κυριακάτικη λειτουργία τα εμπορικά κέντρα, ενώ υπό συζήτηση παραμένει το τι θα ισχύσει για τις αλυσίδες franchise. Η πρόταση του υπουργείου για το ωράριο της Κυριακής είναι από τις 10 το πρωί ως τις 6 το απόγευμα, προκειμένου να δίνεται η δυνατότητα σε εμπόρους και καταναλωτές να παρακολουθούν την κυριακάτικη λειτουργία.

Ο κ. Σκορδάς ανέφερε επίσης ότι δεν θα υπήρχε αντίρρηση, τα καταστήματα που επιλέγουν να εργαστούν την Κυριακή, να παραμείνουν κλειστά το πρωί της Δευτέρας.

• Λειτουργία όλων των καταστημάτων, ανεξαρτήτως μεγέθους, επτά Κυριακές το χρόνο: δύο Κυριακές πριν τα Χριστούγεννα, μία πριν το Πάσχα και από μία στις τακτικές περιόδους εκπτώσεων και τις δύο νέες περιόδους χαμηλών τιμών που καθιερώνει το υπουργείο κάθε Μάιο και Νοέμβριο.

Η ρύθμιση για τις εκπτώσεις προβλέπει ότι αυτές θα γίνονται τέσσερις φορές τον χρόνο:

• Από τη δεύτερη Δευτέρα του Ιανουαρίου μέχρι το τέλος του Φεβρουαρίου (χειμερινές εκπτώσεις) και από τη δεύτερη Δευτέρα του Ιουλίου μέχρι το τέλος του Αυγούστου (θερινές).
• Το πρώτο δεκαήμερο του Μαΐου και το πρώτο δεκαήμερο του Νοεμβρίου (ενδιάμεσες εκπτωτικές περίοδοι).

Σχόλιο: Το έχουμε ξαναπεί - η κυβέρνηση έχει μια συγκεκριμένη, νεοφιλελεύθερη ατζέντα που πρέπει να ολοκληρωθεί με κάθε θυσία, πριν τη λήξη της θητείας της, δημιουργώντας τετελεσμένα για τους υπόλοιπους. Αλήθεια, πως μπορεί να θεωρηθεί ως πρόοδος κάτι τέτοιο; Πως μπορεί να βοηθήσει την αγορά - που δεν πάσχει από ωράριο αλλά από διαθέσιμο εισόδημα - μια τέτοια κίνηση; Όταν ο κόσμος είχε εισόδημα, του έφτανε το υπάρχον ωράριο και η μια Κυριακή τον χρόνο... Πως θα μπορεί να σηκώσει το οικονομικό βάρος μια μικρομεσαία επιχείρηση που ακόμα και σήμερα αδυνατεί να τα βγάλει πέρα; Πως θα υπάρξει προστασία του εργαζομένου που θ' αναγκαστεί να δουλέψει παραπάνω ώρες και μέρες για τα ίδια χρήματα; Το μέτρο αυτό (μιας το 250 τ.μ. αφορά το 70% των καταστημάτων) στην ουσία θα ανακατανείμει την πίτα προς όφελος συγκεκριμένων "παικτών" στην αγορά και εννοείται ότι προωθεί και την "σαλαμοποίηση" του ωραρίου. Πρώτα τα 250 τ.μ., μετά όλοι και τέλος τα εμπορικά κέντρα. Έτσι θα βρεθεί εφαρμογή του πρόσφατου "πονηρού" μέτρου περί 6ήμερης εργασίας και μείωσης της ελάχιστης ανάπαυσης μεταξύ βαρδιών και θα μπορέσουν κάποιοι να εκμεταλλευτούν (ακόμα περισσότερο) τους εργαζομένους...

Γι' αυτό και έχει σημασία η αλλαγή των 7 Κυριακών για όλους, το χρόνο σε περιόδους που υπάρχει κίνηση (θεωρητικά) δηλ. Χριστούγεννα, Πάσχα και εκπτώσεων...

Αν εμείς είμαστε δακτυλοδεικτούμενοι αντι-μνημονιακοί, και κάθε σχόλιο μας αντιμετωπίζεται με σκεπτικισμό, τότε ας δούμε τι λένε οι ίδιοι οι έμποροι: η ΕΣΕΕ κάνει λόγο για «πειραματισμούς των 'γενίτσαρων' της Τρόικας σε συνεργασία με το υπουργείο Ανάπτυξης» και υποστηρίζει ότι η απόφαση αυτή «θα δώσει το τελειωτικό χτύπημα στη χειμαζόμενη αγορά, τόσο του κέντρου της Αθήνας όσο και των περιφερειακών και συνοικιακών αγορών της κάθε μικρής και μεγάλης πόλης της χώρας».

Κατά την ΕΣΕΕ, το άνοιγμα των καταστημάτων τις Κυριακές σε περίοδο βαθειάς ύφεσης δεν θα αυξήσει τον τζίρο των εμπορικών επιχειρήσεων, απλά θα τον αναδιανείμει, προς όφελος εκείνων, που έχουν τον τρόπο και τη ρευστότητα για να αναλάβουν το αυξημένο κόστος λειτουργίας την Κυριακή.

Από την πλευρά της η ΓΣΕΒΕΕ τόνισε: «Επιτέλους μια πρόταση που δίνει χρόνο στους 1.300.000 ανέργους άρα και χωρίς εισόδημα 'καταναλωτές', στους 100.000 μικρομεσαίους που έκλεισαν τις επιχειρήσεις τους, στους υποαπασχολούμενους και στους υπόλοιπους που θα υποστούν τις συνέπειες του νέου Φορολογικού νομοσχεδίου, να περιφέρονται στην αγορά για 'shopping therapy'.»

Και καταλήγει: «Προτάσεις όπως αυτές που διατύπωσε το υπουργείο Ανάπτυξης αποδεικνύουν για άλλη μια φορά ότι τα κέντρα λήψης αποφάσεων υπερίπτανται της πραγματικότητας ή υπηρετούν το δόγμα: Να κλείσουν όσο το δυνατόν περισσότερες μικρές επιχειρήσεις. Να περιορισθεί έτσι και ο ανταγωνισμός. Να ενταθεί ο συγκεντρωτισμός, η περαιτέρω ολιγοπώληση της αγοράς και η χειραγώγηση των τιμών, ώστε να αυξηθεί η βιωσιμότητα και παραγωγικότητα στις μεγάλες εναπομένουσες επιχειρήσεις.»

Ενδιαφέρον θα έχει το τι θα γίνει όταν πάει το θέμα στην Βουλή...

Κυβερνήσεις Μνημονίου, νοοτροπία του 1960 και διορισμοί υμετέρων...

Κάποιοι δε βάζουν μυαλό...Και αναφερόμαστε στους κυβερνώντες που συνεχίζουν να λειτουργούν με παλαιοκομματικούς όρους (συνεχίζοντας τα κατορθώματα της κυβέρνησης Παπαδήμου και Παπανδρέου), θεωρώντας προφανώς ότι ο κόσμος "κοιμάται", αψηφώντας τόσο την κοινωνική κατακραυγή όσο και τη δικαιοσύνη... Έτσι από την μία οι "ειδικοί σύμβουλοι" που αμοίβονται με μισθούς ναυάρχου συνεχίζουν να υπάρχουν, από την άλλη ο Στουρνάρας λέει ότι "θα δώσει διαταγή(!!!) στην ΔΕΗ να συνεχίσει να εισπράττει το χαράτσι" (παρά τις αντίθετες δικαστικές αποφάσεις), ενώ "στο πλάι" έχουμε και την "τακτοποίηση" των υμέτερων σε διάφορες υψηλόβαθμες σχέσεις, με αναξιοκρατικές μεθόδους. Αναφερόμενος στο θέμα ο Π. Παναγιώτου στο "Έθνος" γράφει:
"Η μέθοδος να «κάθονται» εκπρόσωποι των τριών κομμάτων να «μοιράζονται» τις θέσεις των δημοσίων οργανισμών και των ΔΕΚΟ και να βάζουν επικεφαλής κομματικά στελέχη, υποψήφιους βουλευτές που δεν βγήκαν στις τελευταίες εκλογές κ.λπ. είναι ό,τι χειρότερο μπορεί να γίνει. Γιατί με τον πιο προφανή τρόπο επιβεβαιώνεται η λογική του κομματικού και πελατειακού κράτους, και μάλιστα στο πιο κρίσιμο επίπεδο: αυτό των διοικήσεων. Ετσι θα αλλάξει το κράτος; Μπορεί να μην είναι μονοκομματική η σύνθεση, αλλά περίπου αναλογική σε σχέση με την τρικομματική υποστήριξη της κυβέρνησης, όμως η λογική είναι ίδια και απαράδεκτη και αντίκειται σ' οποιοδήποτε εκσυγχρονιστικό πνεύμα.
Εξηγούμαι: Μπορεί μερικά από τα πρόσωπα που επελέγησαν να είναι πιθανώς άξια και ικανά. Το ότι υπήρξαν υποψήφιοι λ.χ. βουλευτές και δεν εξελέγησαν, δεν συνιστά εξ ορισμού αρνητική αξιολογική κρίση για την ικανότητά τους. Δεν ισχύει, όμως, ούτε το αντίθετο. Απλώς η μέθοδος επιλογής είναι παλαιοκομματική και αναντίστοιχη με τις ανάγκες της χώρας για μια σύγχρονη διοίκηση. Και ως γνωστόν «απ' το κεφάλι βρωμάει το ψάρι...» Η στελέχωση των ΔΕΚΟ και των δημοσίων οργανισμών θα έπρεπε να γίνει με πολύ εξειδικευμένα κριτήρια ικανοτήτων, μέσα από μια διαφανή διαδικασία αξιολογήσεων. Οταν θέλεις να εισαγάγεις την «αξιολόγηση» ως κρίσιμο εργαλείο ανασύνταξης όλης της δημόσιας διοίκησης, δεν μπορείς να μην την εφαρμόζεις και στο κρισιμότερο σημείο της, αυτό της διοίκησης. Αν και υπάρχουν σε όλα τα συστήματα εξαιρέσεις. Το λέω γιατί έχω δει «κομματικούς» να μανατζάρουν με εξαιρετικό τρόπο δημόσιους οργανισμούς και «περίφημους» μάνατζερ να τα κάνουν θάλασσα...
Ομως οι εξαιρέσεις δεν μπορούν να αποτελέσουν βάση για δικαιολογίες, που εφευρίσκονται για να μη γίνει κανένας εκσυγχρονισμός και να παραμείνει το κράτος κομματικό και πελατειακό.
Δύο θα έπρεπε να είναι οι επείγουσες προτεραιότητες μιας χώρας, που βρίσκεται σε συνθήκες οιονεί χρεοκοπίας, με κρατικοδίαιτη ελίτ, γραφειοκρατική διοίκηση και μεγάλη φοροδιαφυγή: η αναδιάρθρωση του κράτους και ένα συνολικό νέο φορολογικό σύστημα. Οσο αυτά δεν γίνονται, «δίκαιες κατανομές» δεν μπορούν να υπάρξουν..."
Διαφωνεί άραγε κανείς;
 

Έρχεται αύξηση δημοτικών τελών για κάλυψη μισθοδοσίας / "Στοπ" στο χαράτσι ακινήτων μέσω ΔΕΗ αλλά η κυβέρνηση δεν το βάζει κάτω

Είδηση: Στη διευκρίνιση ότι δεν υπάρχει δυνατότητα να καλυφθεί με διαφορετικό τρόπο, δηλαδή από την κεντρική διοίκηση, η μισθοδοσία των εργαζομένων Δήμων που έχουν ενταχθεί στο σύστημα της Ενιαίας Αρχής Πληρωμών, αν τα χρηματικά διαθέσιμα των Δήμων δεν επαρκούν, προχώρησε ο αναπληρωτής υπουργός Οικονομικών Χρήστος Σταϊκούρας, με έγγραφό του που διαβιβάστηκε στη Βουλή. Το έγγραφο που διαβιβάστηκε από το υπουργείο Οικονομικών δίνει απάντηση σε αναφορά του βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ Δημήτρη Στρατούλη για τον χειρισμό των θεμάτων μισθοδοσίας του προσωπικού των ΟΤΑ. Ο κ. Στρατούλης είχε καταθέσει αναφορά της ΠΟΕ-ΟΤΑ με αίτημα την άμεση εφαρμογή του άρθρου 49 του Ν. 3979/2011 για την κατά προτεραιότητα καταβολή των αποδοχών των ΟΤΑ Α' Βαθμού, την προώθηση νομοθετικής ρύθμισης ώστε να μην μπορεί να γίνεται κατάσχεση σε τραπεζικούς λογαριασμούς των ΟΤΑ Α' Βαθμού σε τρίτους που προορίζονται για τη μισθοδοσία και τις εργοδοτικές εισφορές και τη συνέχιση της καταβολής των αποδοχών μέσω της Ενιαίας Αρχής Πληρωμών.
Όπως επισημαίνει στην απάντησή του ο αναπληρωτής υπουργός Οικονομικών, αποστολή της Ενιαίας Αρχής Πληρωμών είναι η πληρωμή, μέσω τραπεζικού λογαριασμού, των πάσης φύσεως αποδοχών ή πρόσθετων αμοιβών, αποζημιώσεων και με οποιαδήποτε άλλη ονομασία καταβαλλόμενων απολαβών του πάσης φύσεως προσωπικού του Δημοσίου, ΝΠΔΔ, ΟΤΑ και των φυσικών προσώπων που απασχολούνται με σύμβαση μίσθωσης έργου στους ανωτέρω φορείς, καθώς και των αιρετών οργάνων των ΟΤΑ.
«Σε περίπτωση που ο τραπεζικός λογαριασμός εμφανίζει ανεπαρκές υπόλοιπο, οι καταβολές δεν πραγματοποιούνται και για κάθε επόμενη πληρωμή θα πρέπει να υπάρχει επαρκές υπόλοιπο που να καλύπτει συνολικά την πληρωμή των πληρωτέων ποσών των αποδοχών, λοιπών αμοιβών και αποζημιώσεων, καθώς και των κρατήσεων υπέρ του Δημοσίου, ασφαλιστικών οργανισμών, τρίτων κλπ», αναφέρει ο αναπληρωτής υπουργός και ξεκαθαρίζει: «στην περίπτωση επομένως ανεπαρκούς υπολοίπου, καμία καταβολή δεν θα πραγματοποιηθεί μεμονωμένα (δεν θα καταβληθεί δηλαδή ούτε μισθοδοσία, ούτε πρόσθετα, ούτε απόδοση κρατήσεων κλπ). Τα τυχόν πρόστιμα ή προσαυξήσεις που θα καταλογιστούν από τη μη απόδοση των κρατήσεων βαρύνουν αποκλειστικά το ΝΠΔΔ για λογαριασμού του οποίου η Ενιαία Αρχή Πληρωμών διενεργεί τις καταβολές».
Ο κ. Σταϊκούρας διευκρινίζει ότι «μόλις τροφοδοτηθεί ο τραπεζικός λογαριασμός από τον φορέα με απαιτούμενο ποσό για την εξόφληση των οφειλών (υποχρεώσεων) του συνολικά βάσει των μισθοδοτικών καταστάσεων, των συγκεντρωτικών καταστάσεων ενταλμάτων για πρόσθετα και αποζημιώσεις και των απορρίψεων που παραμένουν σε εκκρεμότητα, η πληρωμή θα διενεργηθεί από την Ενιαία Αρχή Πληρωμών κατά την επόμενη πληρωμή».
Ο αναπληρωτής υπουργός Οικονομικών αναφέρει, επίσης, ότι «μετά τις ημερομηνίες έναρξης καταβολής αποδοχών και λοιπών αμοιβών από την Ενιαία Αρχή Πληρωμών, απαγορεύεται και είναι απολύτως άκυρη η με διαφορετικό τρόπο καταβολή των πάσης φύσεως αποδοχών και αμοιβών» ενώ ξεκαθαρίζει ότι με το υπάρχον θεσμικό πλαίσιο λειτουργίας δεν προβλέπεται έξοδος οποιουδήποτε φορέα από την Ενιαία Αρχή Πληρωμών ύστερα από την ένταξή του.
Στην αναφορά του βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ κ. Δημήτρη Στρατούλη έχει απαντήσει εγγράφως και ο υπουργός Εσωτερικών κ. Ευριπίδης Στυλιανίδης ο οποίος επικαλείται το άρθρο 49 του Ν. 3979/2011 «Ηλεκτρονική Διακυβέρνηση και λοιπές διατάξεις», με το οποίο ορίζεται ότι οι αποδοχές και τα κατ' αποκοπήν έξοδα κίνησης του λοιπού προσωπικού δήμων και νομικών προσώπων δημοσίου δικαίου αυτών, καθώς και όσων εργάζονται για παροχή ανταποδοτικών υπηρεσιών κατά την κείμενη νομοθεσία, καταβάλλονται κατά προτεραιότητα πριν από κάθε άλλη δαπάνη από τους οικείους δήμους και τα νομικά τους πρόσωπα.

Σχόλιο: Το ότι πρέπει να μπουν όρια στις σπατάλες σε ολόκληρο το Δημόσιο (και όχι μόνο) τομέα είναι μια ανάγκη που δεν χωράει αμφισβήτησης - και αυτό θα ήταν απαραίτητο είτε είχαμε 3 Μνημόνια "στο κεφάλι μας" είτε κανένα. Το να μπαίνει όμως το μαχαίρι στο λαιμό στους Δήμους όταν: α) το κράτος περικόπτει ΠΡΟΫΠΟΛΟΓΙΣΜΕΝΕΣ δαπάνες σ' αυτούς, β) μειώνει τα παρεχόμενα κονδύλια, γ) βάζει στο χέρι (μέσω υποχρεωτικής αγοράς ομολόγων) τα ταμειακά διαθέσιμα των Δήμων και δ) καθυστερεί την καταβολή της ετήσιας επιχορήγησής τους, μάλλον απέχει πολύ από το να χαρακτηρισθεί ως "δίκαιο και σωστό".

Βέβαια η παραπάνω κίνηση (όταν συνεχίζουμε να έχουμε πάρτυ αποσπασμένων στα υπουργεία και μισθούς "ειδικών συνεργατών" στους υπουργούς με μισθούς ναυάρχων) αποτελεί μάλλον αποτέλεσμα μνησικακίας της κυβέρνησης κυρίως λόγω της άρνησης των Πρωτο-δευτεροβάθμιων ΟΤΑ να δώσουν τα στοιχεία των εργαζομένων τους, για να τους περάσει "εύκολα" στην εφεδρεία. Παράλληλα δε, αποτελεί απόδειξη ότι ο "Καλλικράτης" γι' αλλού ξεκίνησε και αλλού βρέθηκε (θυμηθείτε τι γράφαμε εδώ για τους Δήμους και εδώ για τις περιφέρειες): σε μια δύσκολη συγκυρία οι Δήμοι βρίσκονται μόνοι, ν' αντιμετωπίσουν μια κατάσταση για την οποία η δική τους ευθύνη είναι υπαρκτή μεν, αλλά μικρότερη της γενικής διοίκησης δε. Το αναμενόμενο αποτέλεσμα; Δεδομένου ότι η δυνατότητα δανεισμού δεν υπάρχει, ο μόνος τρόπος αύξησης των εσόδων και κάλυψης των αναγκών θα είναι μέσω των δημοτικών τελών - είτε επιβάλλονται αυτά άμεσα είτε έμμεσα. Οπότε ετοιμαστείτε όλοι να βάλετε για μια ακόμα φορά το χέρι στην τσέπη...

Και για να μην ξεχνιόμαστε... Καμιά φορά η δικαιοσύνη χαλάει το σχέδιο της κυβέρνησης - αλλά επειδή η ντροπή δεν έχει τέλος, εκείνη δεν το βάζει κάτω... Έτσι αίτηση αναστολής εκτέλεσης της απόφασης του Πολυμελούς Πρωτοδικείου της Αθήνας για το τέλος ακινήτων θα καταθέσει το Δημόσιο, παράλληλα με αίτηση αναίρεσης της απόφασης που θα υποβληθεί στον Άρειο Πάγο, όπως αποφασίσθηκε σε σύσκεψη της ηγεσίας του υπουργείου Οικονομικών με τη διοίκηση της ΔΕΗ.
Η σύσκεψη έγινε μετά την απόφαση του Πρωτοδικείου που έκρινε αντισυνταγματική την είσπραξη του τέλους ακινήτων (ΕΕΤΗΔΕ) μέσω των λογαριασμών του ηλεκτρικού ρεύματος και επέβαλε στη ΔΕΗ να σταματήσει την είσπραξη του τέλους. Ωστόσο, παρακάπτοντας τις αποφάσεις και μη περιμένοντας το Νομικό Συμβούλιο του Κράτους για το σύννομο μιας τέτοιας ενέργειας, η Διοίκηση της ΔΕΗ, κατ' εντολή Στουρνάρα, έχει δώσει εντολή στην αρμόδια υπηρεσία για συνέχιση της έκδοσης των λογαριασμών στους οποίους συμπεριλαμβάνεται το ειδικό τέλος ακινήτων.

Στις περιπτώσεις πάντως που οι καταναλωτές αποφασίσουν να μην πληρώσουν το χαράτσι, οι οφειλές από αυτό μεταφέρονται στις ΔΟΥ, οι οποίες ενημερώνονται από τη ΔΕΗ για τις δόσεις που εκκρεμούν. Σε περίπτωση πάντως που το Ανώτατο Δικαστήριο επιβεβαιώσει ότι το τέλος δεν μπορεί να περιλαμβάνεται στους λογαριασμούς του ηλεκτρικού ρεύματος, το Δημόσιο θα πρέπει να επιδιώξει την είσπραξή του μέσω διαφορετικού μηχανισμού.

Πηγή ειδήσεων: "Εξπρες" / Ένα ιδιαίτερα ενδιαφέρον άρθρο για το νέο "κούρεμα" των ομολόγων με τίτλο "ο εκβιασμός δεν είναι πατριωτισμός" μπορείτε να δείτε εδώ.

Μήπως η Ολλανδία είναι μεγαλύτερο πρόβλημα για την Ευρωζώνη από την Ελλάδα;

Παραθέτουμε την έρευνα της "Ημερησίας" για το πρόβλημα που δημιουργεί στην Ευρωζώνη η "φούσκα" των ακινήτων στην Ολλανδία - τα στοιχεία είναι αποκαλυπτικά... Όλα εδώ πληρώνονται τελικά; Μήπως θα πρέπει να "κουνήσουμε" το δάχτυλο στους Ολλανδούς, όπως έκαναν κι αυτοί πριν από λίγο καιρό σε μας; 

 «Βραδυφλεγή βόμβα» στα θεμέλια της Ευρωζώνης συνιστά η Ολλανδία, μία από τις λίγες χώρες του ευρώ που διατηρούν την κορυφαία αξιολόγηση ΑΑΑ.
Το υπέρογκο ιδιωτικό χρέος της χώρας, η τρομακτική «φούσκα» ακινήτων και οι τεράστιες τραπεζικές επισφάλειες προκαλούν... ταχυκαρδίες στις Βρυξέλλες που αποφάσισαν να ερευνήσουν τις επιπτώσεις πιθανών κινδύνων που προκύπτουν από το εκρηκτικό αυτό «κοκτέιλ».
Οπως επίσημα ανακοινώθηκε, η ολλανδική οικονομία μπαίνει εφεξής στο μικροσκόπιο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, προκειμένου να διερευνηθεί αν υπάρχουν μακροοικονομικές ανισορροπίες που χρειάζονται περαιτέρω έλεγχο.
Το κατά κεφαλήν χρέος για στεγαστικά δάνεια στην Ολλανδία είναι από τα υψηλότερα στην Ευρώπη και προσεγγίζει το 130% του ΑΕΠ, ενώ η πτώση 15% που έχουν σημειώσει οι τιμές των κατοικιών από το 2008 έχει επηρεάσει την ιδιωτική κατανάλωση και την ανάπτυξη.
Και όλα αυτά την ώρα που το ιδιωτικό χρέος στην Ελλάδα δεν ξεπερνά το 65% του ΑΕΠ, με αποτέλεσμα να καταρρίπτεται ο μύθος που θέλει τους Ελληνες να ζουν επί σειρά ετών πάνω από τις δυνάμεις τους!
Και όμως οι Ολλανδοί πολιτικοί, αγκιστρωμένοι στο άρμα του Βερολίνου, τάσσονταν μέχρι πρότινος «υπέρ» μιας Grexit, ενώ μόλις χθες ο Ολλανδός πρωθυπουργός Μαρκ Ρούτε υποχώρησε από τη σκληρή γραμμή και κατέβασε τους τόνους έναντι της Αθήνας δηλώνοντας ότι η Ελλάδα ίσως χρειαστεί περαιτέρω βοήθεια.

Η Ολλανδία σήμερα παρουσιάζει αρκετές ομοιότητες με την Ιρλανδία και την Ισπανία, τις άλλες δύο χώρες που βρέθηκαν στο «μάτι του κυκλώνα», ενώ αρκετοί αναλυτές εκφράζουν πλέον ανοιχτά φόβους για μια «φούσκα» ακινήτων αλά... ισπανικά, τονίζοντας ότι η κρίση χρέους θα χτυπήσει με σφοδρότητα και τα κράτη του Βορρά.
Τα προς πώληση ακίνητα στη χώρα της τουλίπας υπολογίζονται σήμερα στα 221.000, όταν μερικά χρόνια πριν ήταν μόλις 150.000 - με τις τιμές σε ορισμένες περιοχές να έχουν μειωθεί πάνω από 20%. Είναι μάλιστα δύο φορές περισσότερα ανά κάτοικο, απ' ό,τι στις ΗΠΑ, οι οποίες αντιμετωπίζουν από πολύ καιρό τώρα μία μεγάλη κρίση ακινήτων.
Το γεγονός αυτό οδηγεί πολλούς στο συμπέρασμα ότι η Ολλανδία θα αντιμετωπίσει σύντομα μία κρίση ακινήτων. Σύμφωνα με αναλυτές, 1 στους 5 Ολλανδούς μένει σε σπίτι, το οποίο έχει χάσει σε τέτοιο βαθμό την τιμή του, ώστε να μην μπορεί να πληρωθεί η υποθήκη.
Τα προβλήματα για τις τράπεζες είναι πλέον τεράστια. Είναι ενδεικτικό πως οι επισφάλειες της Rabobank αυξήθηκαν στο πρώτο εξάμηνο του 2012 κατά 75%!
Συνολικά ο ενυπόθηκος δανεισμός των Ολλανδών φτάνει στα 640 δισ., όταν το ΑΕΠ της χώρας ανέρχεται στα 840 δισ. και οι ιδιωτικές καταθέσεις είναι μόλις 332 δισ. ευρώ. Αυτό δείχνει ότι οι ολλανδικές τράπεζες πρέπει να χρηματοδοτούν τη διαφορά από το εξωτερικό. Η εξάρτησή τους δηλαδή από τις διεθνείς χρηματαγορές είναι τεράστια.
Εάν λοιπόν σκάσει η «φούσκα» ακινήτων, θα έχει μεγάλες επιπτώσεις στο δημόσιο χρέος, αφού τέσσερα στα πέντε ενυπόθηκα δάνεια είναι εγγυημένα από ένα κρατικό εργαλείο ανάπτυξης, βάσει του οποίου εάν οι πολίτες δεν πληρώνουν τις δόσεις των δανείων τους, τότε είναι υποχρεωμένο το κράτος να τις αναλάβει!


Η στρέβλωση της ολλανδικής αγοράς ακινήτων ξεκίνησε ουσιαστικά το 2001, όταν με νέο νόμο επιτρεπόταν οι τόκοι των Ολλανδών από τις υποθήκες να εκπίπτουν από τις φορολογικές τους δηλώσεις.
Ο στόχος της κυβέρνησης ήταν η πιστωτική διευκόλυνση για την ανέγερση νέων κατοικιών, η οποία λειτούργησε τελικά ως κίνητρο για τη δημιουργία συνεχώς αυξανομένων χρεών - εκ μέρους των επιχειρήσεων και των νοικοκυριών.
Οι τιμές ακολούθησαν έκτοτε έντονα ανοδική πορεία και άρχισαν να υποχωρούν με το ξέσπασμα της χρηματοπιστωτικής κρίσης. Από το 2008 έχουν πέσει 15%, ενώ σύμφωνα με εκτιμήσεις μέχρι τα τέλη του 2013 θα έχουν υποχωρήσει συνολικά 25% με 30%, πτώση ανάλογη με αυτήν που καταγράφηκε και στην περίπτωση της Ισπανίας.

Τα ολλανδικά νοικοκυριά, που στις αρχές της δεκαετίας του '90 δανείζονταν έως και 12 φορές το μεικτό τους εισόδημα, χρωστούν σήμερα ποσό τριπλάσιο από το γερμανικό ή και το μέσο νοικοκυριό της Ευρωζώνης.
Σε μεγάλο βαθμό αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι οι Ολλανδοί δεν δανείζονταν μόνο για να αγοράζουν δική τους κατοικία. Χρεώνονταν επίσης για να καταναλώνουν με τα δανεικά χρήματα, τα οποία αποκτούσαν με εγγύηση τα σπίτια τους - έτσι ώστε να επωφελούνται από τις κρατικές επιδοτήσεις (φοροαπαλλαγές) ακόμη και εκείνοι οι οποίοι είχαν δική τους κατοικία.
Σήμερα, λοιπόν, καμία άλλη χώρα της Ευρωζώνης δεν έχει τόσο χρεωμένα νοικοκυριά, σε σχέση με τα εισοδήματα τους, όσο η Ολλανδία. Ακόμη περισσότερο, τα ενυπόθηκα δάνεια των Ολλανδών, σε σχέση με το ΑΕΠ της χώρας, είναι τα υψηλότερα όχι μόνο στην Ευρώπη αλλά και παγκοσμίως.

Νέο πολιτικό φορέα (ΡΙ.Κ.Σ.ΣΥ.) ετοίμασε ο Λοβέρδος / 45% για πάνω από 26000 ευρώ - υπήρξε πρόταση ή όχι;

Και να λοιπόν που ο Ανδρέας Λοβέρδος, δεν μπόρεσε να κρατήσει κρυφές για πολύ τις αρχηγικές του επιδιώξης και μετά την υποχώρηση που έκανε υπέρ του πρώην "φίλου" του Β. Βενιζέλου για την αρχηγία του ΠΑΣΟΚ, μετά την αποχώρηση του Γ.Παπανδρέου, αποφάσισε να σηκώσει μπαϊράκι και να δημιουργήσει πολιτικό φορέα, τον οποίο προσυπέγραψαν και καμία 700 συμπολίτες μας, δείγμα του ότι οι ασθένειες που επηρεάζουν την μνήμη χτυπάνε και μικρές ηλικίες, και όχι μόνο τους μεγαλύτερους από εμάς, όπως λανθασμένα πιστεύει η πλειοψηφία του πληθυσμού. Γιατί πως αλλιώς μπορεί να εξηγηθεί το ότι ο υπέρμαχος των Μνημονίων, ο πρώην υπουργός και βουλευτής σε πλείστες κυβερνήσεις που λίγα προσέφεραν στην Ελλάδα και πολλά στη διαπλοκή, μπορεί να θεωρηθεί ως κάτι το "φρέσκο" και "νέο"; Δεν είναι τυχαίο βέβαια, ότι οι τηλεοπτικοί σταθμοί και τα ΜΜΕ, που τόσο στήριξαν τον Β.Βενιζέλο, τον άφησαν στην τύχη του, τώρα που έχοντας επιτελέσει το σκοπό του, μοιάζει σα στυμμένη λεμονόκουπα την ώρα της αποκομιδής των σκουπιδιών - "που ήμουν και πως κατάντησα" θ' αναρωτιέται στα σίγουρα.

Η κίνηση αυτή του Α. Λοβέρδου (λίγες ώρες μόνο μετά που έδωσε το παρόν στη συνδιάσκεψη του ΠΑΣΟΚ), σηματοδοτεί πιθανότατα την είσοδό του και στην κυβέρνηση ή την αναβάθμισή του σε ρόλο απευθείας συνομιλητή των εκπροσώπων της τρόικας και την ύσταση προσπάθεια ελέγχου του πολιτικού σκηνικού από το εγχώριο "λόμπι της διαπλοκής", που διαπιστώνει ότι το Μνημόνιο γυρίζει μπούμεραγκ (δείτε εδώ το γιατί) καθώς και ότι στο καινούργιο σκηνικό που στήνεται - από τους δανειστές μας (διαβάστε εδώ τις ενδιαφέρουσες λεπτομέρειες) - θα έχει δευτερεύον (στην καλύτερη περίπτωση) ρόλο.

Το λογοπαίγνιο με τον τίτλο (που παραπέμπει σε "Ρήξη" και κάνει αναφορά σε σοσιαλισμό) είναι μάλλον ατυχές, αφού κάποιος που έχει ευνοηθεί όσο λίγοι από το θνήσκων καθεστώς και έχουν προβληθεί πολλαπλώς από τα ΜΜΕ (παρά την πρόδηλο ρόλο τους σ' αυτό που συμβαίνει σήμερα στην χώρα μας), δεν μπορεί να μιλάει για "ρήξη" κανενός είδους. Απομένει βέβαια να δούμε πως θα μετουσιωθεί αυτό στην πράξη, αν θα γίνει κόμμα ή απλώς "συνιστώσα" στο νέο "ευρωπαϊκό" κόμμα του Σαμαρά, καθώς και το πως θ' αντιδράσει ο Β.Βενιζέλος και οι τελευταίοι των "πασοκικών" Μοϊκανών. Θα έχει ενδιαφέρον.

Μέχρι τότε μπορούμε να χαιρόμαστε τον ΕΟΠΥΥ όλοι μας (το γιατί εδώ), για να μην ξεχνάμε την "προσφορά" του Α. Λοβέρδου στη σημερινή Ελλάδα...

Και για να μην ξεχνιόμαστε... Διέψευσαν κατηγορικά τελικά τόσο ο Α.Σαμαράς, όσο και ο Γ.Στουρνάρας (ο τροϊκανότερος των τροϊκανών όπως έχουμε αναλύσει στο παρελθόν) την ύπαρξη σχεδίου για φόρο 45% στα εισοδήματα πάνω των 26000 ευρώ. Βέβαια, η διάψευση αυτή, μόνο ως "αστεία" μπορεί να χαρακτηριστεί αφού η διαρροή της πρότασης έγινε από τρεις διαφορετικές πηγές, η μία εκ των οποίων βρίσκεται εντός της ΝΔ και από άτομα που συμμετείχαν στις συζητήσεις. Η πρόταση φέρεται να ήταν του, έχοντα στενές σχέσεις με την Γερμανική πλευρά, κ. Μαυραγάνη και υποστηρίχθηκε στενά από τον Γ.Στουρνάρα. Χρειάστηκε η αντίδραση συμβούλων του Α.Σαμαρά - οι οποίοι τόνισαν ότι μια τέτοια πρόταση δε θα περνούσε στην Βουλή με αποτέλεσμα την πτώση της κυβέρνησης - για να παρέμβει ο Πρωθυπουργός και να περάσει η πρόταση στο "ράφι": μπορεί τέτοια ποσά πλέον να μη βρίσκονται εύκολα στις φορολογικές δηλώσεις, όμως δεν παραμένει να είναι ένα μέτρο που θα ενθάρρυνε τη φοροδιαφυγή ή την μικρότερη οικονομική δραστηριότητα και το οποίο θα προκαλούσε (σε συνδυασμό με την κατάργηση του αφορολόγητου για τα παιδιά) τη θρυαλλίδα στην επικείμενη κυβερνητική έκρηξη... Οι εμπνευστές της πάντως δεν θα το αφήσουν να περάσει έτσι και είναι έτοιμοι να την επαναϋποβάλλουν με την πρώτη ευκαιρία...