Για την έναρξη μιας καινούργιας εβδομάδας ένα απόσπασμα από την διαχρονική Ελληνική ταινία "Υπάρχει και φιλότιμο" με τον αξέχαστο Λάμπρο Κωνσταντάρα στον ρόλο του "Μαυρογυαλούρου":
Παρεπιπτόντως...Το Mega παρουσίασε χθες (Κυριακή 30/5) στο δελτίο των 8, ως αποκλειστικότητα την είδηση ότι στην κυβέρνηση σκέπτονται να μειώσουν ή και να καταργήσουν τελείως τα τέλη κυκλοφορίας, αυξάνοντας τον ειδικό φόρο κατανάλωσης στα καύσιμα - μια είδηση που ήταν γνωστή από την Παρασκευή 28/5 και την οποία είχαμε αναφέρει κι εμείς εδώ. Λυπηρή τακτική από ένα τηλεοπτικό μέσο από το οποίο ενημερώνεται τόσος πολύς κόσμος καθημερινά...
Θελεις να κινητοποιηθεις;
Αναρτήσεις
Όλα τα σχόλια
Δευτέρα 31 Μαΐου 2010
Κυριακή 30 Μαΐου 2010
Επόμενες κινήσεις - (No2)
Είδηση: Η πρόσφατη ακύρωση του αντιασφαλιστικού νόμου της λετονικής κυβέρνησης, ο οποίος ψηφίσθηκε κατ' επιταγήν της Ε.Ε. και του ΔΝΤ, ανοίγει τον δρόμο για δικαστική ανατροπή και των αντίστοιχων νομοθετημάτων που προωθούνται εσπευσμένα και στην Ελλάδα. Εδώ, η απόφαση αυτή δημιουργεί ευνοϊκές νομικές προϋποθέσεις για μελλοντική ακύρωση του ασφαλιστικού νόμου Λοβέρδου.
Κοινός τόπος είναι η επίκληση των συνταγματικών αρχών της προστασίας του κοινωνικού κράτους δικαίου και της αναλογικότητας. «Οι διεθνείς δεσμεύσεις που αναλαμβάνουν οι κρατικές Αρχές (υπουργικό συμβούλιο) απέναντι σε διεθνείς δανειστές δεν είναι ικανές από μόνες τους να δικαιολογήσουν οποιονδήποτε περιορισμό θεμελιωδών δικαιωμάτων», επισημαίνουν οι Λετονοί δικαστές.
Την ίδια στιγμή, η ΓΣΕΕ αποφάσισε να απορρίψει το αίτημα του υπουργού Εργασίας για την έναρξη διαλόγου για τα εργασιακά, χαρακτηρίζοντας τα προτεινόμενα προς συζήτηση μέτρα ως "ακραία και αντεργατικά". Επανέλαβε δε, την πρόθεση της να μην προσέλθει σε καμιά διαπραγμάτευση για το Ασφαλιστικό, παρά μόνο στην αρμόδια Κοινοβουλευτική επιτροπή. Ενώ δηλώνει έτοιμη να προσφύγει κατά της κυβέρνησης στο Διεθνές Γραφείο Εργασίας, αλλά και σε Ευρωπαϊκά και διεθνή δικαστήρια δηλώνει η ΓΣΕΕ, καταγέλλοντας ωμή παρέμβαση στις Συλλογικές Διαπραγματεύσεις και παραβίαση συνθηκών και νόμων.
Σχόλιο: Η απόφαση του Λεττονικού δικαστηρίου, δημιουργεί ένα ευρωπαϊκό δεδικασμένο, το οποίο σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να μην ληφθεί υπόψιν σε παρόμοια προσφυγή τόσο σε Ελληνικά όσο και διεθνή δικαστήρια, δεδομένου ότι το εθνικό Σύνταγμα (το οποίο ευτυχώς καμία κυβέρνηση δεν μπορεί ν' αλλάξει εύκολα κατά το δοκούν) υπερέχει οποιασδήποτε διακρατικής συμφωνίας. Ας ελπίσουμε ότι η ΓΣΕΕ θα προσφύγει σύντομα, γιατί οι πρόσφατες εξελίξεις στο ασφαλιστικό (το οποίο η κυβέρνηση έχει αλλάξει ήδη δύο φορές προς το χειρότερο τον τελευταίο μήνα) είναι ιδιαίτερα δυσοίωνες για όλους.
Πηγή: "Καθημερινή", "Ελευθεροτυπία" / Ένα πολύ ενδιαφέρον σχετικό άρθρο του εργατολόγου, καθηγητή Α. Μητρόπουλου μπορείτε να βρείτε εδώ.
Το άσχετο της ημέρας: Όπως όλοι ξέρετε έγινε χθες ο διαγωνισμός της Eurovision - Η ελληνική συμμετοχή βρίσκεται εδώ. Αξιοπρεπέστατη εμφάνιση - καλή θέση (8η) που με λίγη τύχη θα μπορούσε να ήταν και καλύτερη (διαφορά 4ης-8ης θέσης 9 πόντοι) - υπέροχος ο κεμετζές (ποντιακή λύρα). Και επιτέλους ελληνικός στίχος...
Κοινός τόπος είναι η επίκληση των συνταγματικών αρχών της προστασίας του κοινωνικού κράτους δικαίου και της αναλογικότητας. «Οι διεθνείς δεσμεύσεις που αναλαμβάνουν οι κρατικές Αρχές (υπουργικό συμβούλιο) απέναντι σε διεθνείς δανειστές δεν είναι ικανές από μόνες τους να δικαιολογήσουν οποιονδήποτε περιορισμό θεμελιωδών δικαιωμάτων», επισημαίνουν οι Λετονοί δικαστές.
Την ίδια στιγμή, η ΓΣΕΕ αποφάσισε να απορρίψει το αίτημα του υπουργού Εργασίας για την έναρξη διαλόγου για τα εργασιακά, χαρακτηρίζοντας τα προτεινόμενα προς συζήτηση μέτρα ως "ακραία και αντεργατικά". Επανέλαβε δε, την πρόθεση της να μην προσέλθει σε καμιά διαπραγμάτευση για το Ασφαλιστικό, παρά μόνο στην αρμόδια Κοινοβουλευτική επιτροπή. Ενώ δηλώνει έτοιμη να προσφύγει κατά της κυβέρνησης στο Διεθνές Γραφείο Εργασίας, αλλά και σε Ευρωπαϊκά και διεθνή δικαστήρια δηλώνει η ΓΣΕΕ, καταγέλλοντας ωμή παρέμβαση στις Συλλογικές Διαπραγματεύσεις και παραβίαση συνθηκών και νόμων.
Σχόλιο: Η απόφαση του Λεττονικού δικαστηρίου, δημιουργεί ένα ευρωπαϊκό δεδικασμένο, το οποίο σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να μην ληφθεί υπόψιν σε παρόμοια προσφυγή τόσο σε Ελληνικά όσο και διεθνή δικαστήρια, δεδομένου ότι το εθνικό Σύνταγμα (το οποίο ευτυχώς καμία κυβέρνηση δεν μπορεί ν' αλλάξει εύκολα κατά το δοκούν) υπερέχει οποιασδήποτε διακρατικής συμφωνίας. Ας ελπίσουμε ότι η ΓΣΕΕ θα προσφύγει σύντομα, γιατί οι πρόσφατες εξελίξεις στο ασφαλιστικό (το οποίο η κυβέρνηση έχει αλλάξει ήδη δύο φορές προς το χειρότερο τον τελευταίο μήνα) είναι ιδιαίτερα δυσοίωνες για όλους.
Πηγή: "Καθημερινή", "Ελευθεροτυπία" / Ένα πολύ ενδιαφέρον σχετικό άρθρο του εργατολόγου, καθηγητή Α. Μητρόπουλου μπορείτε να βρείτε εδώ.
Το άσχετο της ημέρας: Όπως όλοι ξέρετε έγινε χθες ο διαγωνισμός της Eurovision - Η ελληνική συμμετοχή βρίσκεται εδώ. Αξιοπρεπέστατη εμφάνιση - καλή θέση (8η) που με λίγη τύχη θα μπορούσε να ήταν και καλύτερη (διαφορά 4ης-8ης θέσης 9 πόντοι) - υπέροχος ο κεμετζές (ποντιακή λύρα). Και επιτέλους ελληνικός στίχος...
Σάββατο 29 Μαΐου 2010
Στα 2 ευρώ η βενζίνη;
Είδηση: Νέα αύξηση του ειδικού φόρου κατανάλωσης στα καύσιμα με παράλληλη κατάργηση των τελών κυκλοφορίας εισηγείται στην κυβέρνηση η αρμόδια Διυπουργική Επιτροπή. Η επιτροπή κρίνει ότι η επιβάρυνση πρέπει να περάσει στη χρήση των περισσότερων από 5,5 εκατ. οχήματα, δηλαδή στην κατανάλωση του καυσίμου, χαρακτηρίζοντας το σύστημα αυτό πιο δίκαιο έναντι των τελών κυκλοφορίας που το θεωρεί άδικο και αντικοινωνικό μέτρο.
Το σκεπτικό της επιτροπής είναι ότι πρέπει να καταργηθούν τα τέλη κυκλοφορίας και να αυξηθεί ο ειδικός φόρος κατανάλωσης στα καύσιμα. Ενδεχόμενο που δεν αποκλείεται να εκτινάξει την τιμή της αμόλυβδης ακόμα και στα 2 ευρώ. Και επειδή φοβούνται ότι το μέτρο μπορεί να περιορίσει τη χρήση του αυτοκινήτου συστήνουν από την άλλη και μέτρα τονωτικά της αγοράς οχημάτων, όπως την κατάργηση του πρόσφατου φόρου πολυτελείας που επιβλήθηκε σε καινούργια και μεταχειρισμένα αυτοκίνητα και με τον τελευταίο φορολογικό νόμο να επιβαρύνει όσα έχουν αξία άνω των 15.000 ευρώ και 11.000 ευρώ αντίστοιχα.
Σχόλιο: Ποιός ευνοείται από τέτοιες ιδέες (δηλ. κατάργηση τελών κυκλοφορίας και φόρου πολυτελείας); Σίγουρα όχι η Ελλάδα, μιας και δεν κατασκευάζει αυτοκίνητα, ούτε και ο μέσος πολίτης που έτσι κι αλλιώς πλέον δε θα έχει λεφτά για ν'αγοράσει καινούργιο αυτοκίνητο.
Τα τέλη κυκλοφορίας έχουν μια λογική και είναι κάτι που πληρώνει μόνο ο κάτοχος Ι.Χ. και αυτό μια φορά το χρόνο. Τον φόρο κατανάλωσης όμως στην βενζίνη τον πληρώνουμε όλοι έμμεσα (αφού επηρεάζει τις τιμές σε εκατοντάδες αγαθά) και μάλιστα πολλαπλά, επομένως μια ακόμα αύξησή του θα ακουμπήσει τους πάντες: Aν προσθέσει κανείς τα επιμέρους ποσά σίγουρα θα καταλήξει σε ποσό μεγαλύτερο από αυτό του τέλους κυκλοφορίας.
Αν η κυβέρνηση θέλει να τονώσει την αγορά μπορεί να το κάνει με άλλους τρόπους, (αρχίζοντας με την επιστροφή του 13ου και του 14ου μισθού) και όχι αυξάνοντας κι άλλο τον φόρο κατανάλωσης στα καύσιμα.
Πηγή: "Ελευθεροτυπία" / Για να μην ξεχνιόμαστε σαν σήμερα, έγινε η άλωση της Κωνσταντινούπολης το 1453, ένα πολύ ενδιαφέρον αφιέρωμα, μπορείτε να βρείτε εδώ.
Το σκεπτικό της επιτροπής είναι ότι πρέπει να καταργηθούν τα τέλη κυκλοφορίας και να αυξηθεί ο ειδικός φόρος κατανάλωσης στα καύσιμα. Ενδεχόμενο που δεν αποκλείεται να εκτινάξει την τιμή της αμόλυβδης ακόμα και στα 2 ευρώ. Και επειδή φοβούνται ότι το μέτρο μπορεί να περιορίσει τη χρήση του αυτοκινήτου συστήνουν από την άλλη και μέτρα τονωτικά της αγοράς οχημάτων, όπως την κατάργηση του πρόσφατου φόρου πολυτελείας που επιβλήθηκε σε καινούργια και μεταχειρισμένα αυτοκίνητα και με τον τελευταίο φορολογικό νόμο να επιβαρύνει όσα έχουν αξία άνω των 15.000 ευρώ και 11.000 ευρώ αντίστοιχα.
Σχόλιο: Ποιός ευνοείται από τέτοιες ιδέες (δηλ. κατάργηση τελών κυκλοφορίας και φόρου πολυτελείας); Σίγουρα όχι η Ελλάδα, μιας και δεν κατασκευάζει αυτοκίνητα, ούτε και ο μέσος πολίτης που έτσι κι αλλιώς πλέον δε θα έχει λεφτά για ν'αγοράσει καινούργιο αυτοκίνητο.
Τα τέλη κυκλοφορίας έχουν μια λογική και είναι κάτι που πληρώνει μόνο ο κάτοχος Ι.Χ. και αυτό μια φορά το χρόνο. Τον φόρο κατανάλωσης όμως στην βενζίνη τον πληρώνουμε όλοι έμμεσα (αφού επηρεάζει τις τιμές σε εκατοντάδες αγαθά) και μάλιστα πολλαπλά, επομένως μια ακόμα αύξησή του θα ακουμπήσει τους πάντες: Aν προσθέσει κανείς τα επιμέρους ποσά σίγουρα θα καταλήξει σε ποσό μεγαλύτερο από αυτό του τέλους κυκλοφορίας.
Αν η κυβέρνηση θέλει να τονώσει την αγορά μπορεί να το κάνει με άλλους τρόπους, (αρχίζοντας με την επιστροφή του 13ου και του 14ου μισθού) και όχι αυξάνοντας κι άλλο τον φόρο κατανάλωσης στα καύσιμα.
Πηγή: "Ελευθεροτυπία" / Για να μην ξεχνιόμαστε σαν σήμερα, έγινε η άλωση της Κωνσταντινούπολης το 1453, ένα πολύ ενδιαφέρον αφιέρωμα, μπορείτε να βρείτε εδώ.
Παρασκευή 28 Μαΐου 2010
Που βρίσκεται η αλήθεια;
Είδηση: "Η Ελλάδα δείχνει αφοσίωση στο να εφαρμόσει το πρόγραμμα που συμφωνήθηκε με το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (ΔΝΤ) και δεν θέλει να ξανανοίξει θέματα, συμπεριλαμβανομένου και του ασφαλιστικού", τόνισε εκπρόσωπος του οργανισμού στο Ρόιτερς. Από την άλλη ο κ. Λοβέρδος, υπουργός Εργασίας, σε τηλεοπτικές του εμφανίσεις δήλωσε ότι "υπάρχουν ανοιχτές συζητήσεις και η κόκκινη γραμμή βρίσκεται στα 40 χρόνια εργασίας", ενώ πιστεύει ότι με τις αναλογιστικές μελέτες που δόθηκαν, το ΔΝΤ θα πειστεί για την βιωσιμότητα του συστήματος. Ερωτηθείς για τις εισφορές στην Ελλάδα παραδέχθηκε πως είναι οι μεγαλύτερες στην Ευρώπη, ενώ επεσήμανε ότι το ΛΑΦΚΑ επανήλθε διότι οι εργοδότες χρωστούν δισεκατομμύρια ευρώ στα ταμεία.
Παράλληλα σε συνεργασία του με τον πρωθυπουργό Γ. Παπανδρέου, ανάμεσα στα όσα συζήτησαν, αναφέρθηκε και το θέμα του Έλληνα αξιωματούχου που "παραπληροφορεί" το ΔΝΤ και παρουσιάζει την κατάσταση στο ασφαλιστικό της χώρας με ιδιαίτερα μελανά χρώματα.
Σχόλιο: Για πολλοστή φορά υπάρχει διάσταση στην αλήθεια. Ποιός λέει τα πράγματα όπως έχουν; TO ΔΝΤ ή ο υπουργός; Υπάρχει διαπραγμάτευση για τα όσα είχαν συμφωνηθεί αρχικά και μετά παρουσιάστηκαν από την ελληνική πλευρά ως νομοσχέδιο διαφορετικά και τώρα καλείται ο υπουργός ν' αλλάξει προς το χειρότερο;
Και όσο αφορά το 2ο θέμα: Τι μέτρα θα πάρει η κυβέρνηση για να τιμωρήσει αυτούς που ζημιώνουν την Ελλάδα σ' αυτήν την δύσκολη περίοδο για την χώρα, με απρόσεκτες ενέργειες;
Πηγές: "Ελευθεροτυπία", "Έθνος" / ένα πολύ ενδιαφέρον σχόλιο για τις δηλώσεις του πρωθυπουργού περί δίκαιων διαδηλώσεων, μπορείτε να βρείτε εδώ.
Παράλληλα σε συνεργασία του με τον πρωθυπουργό Γ. Παπανδρέου, ανάμεσα στα όσα συζήτησαν, αναφέρθηκε και το θέμα του Έλληνα αξιωματούχου που "παραπληροφορεί" το ΔΝΤ και παρουσιάζει την κατάσταση στο ασφαλιστικό της χώρας με ιδιαίτερα μελανά χρώματα.
Σχόλιο: Για πολλοστή φορά υπάρχει διάσταση στην αλήθεια. Ποιός λέει τα πράγματα όπως έχουν; TO ΔΝΤ ή ο υπουργός; Υπάρχει διαπραγμάτευση για τα όσα είχαν συμφωνηθεί αρχικά και μετά παρουσιάστηκαν από την ελληνική πλευρά ως νομοσχέδιο διαφορετικά και τώρα καλείται ο υπουργός ν' αλλάξει προς το χειρότερο;
Και όσο αφορά το 2ο θέμα: Τι μέτρα θα πάρει η κυβέρνηση για να τιμωρήσει αυτούς που ζημιώνουν την Ελλάδα σ' αυτήν την δύσκολη περίοδο για την χώρα, με απρόσεκτες ενέργειες;
Πηγές: "Ελευθεροτυπία", "Έθνος" / ένα πολύ ενδιαφέρον σχόλιο για τις δηλώσεις του πρωθυπουργού περί δίκαιων διαδηλώσεων, μπορείτε να βρείτε εδώ.
Γλωσσάρι οικονομικών όρων
Αν και αποφεύγουμε γενικά να χρησιμοποιούμε οικονομικούς όρους στις αναρτήσεις μας, σας παραθέτουμε μερικούς από αυτούς που παρουσιάζονται συχνά-πυκνά σε τηλεοράσεις, εφημερίδες και ραδιόφωνα:
α) Spreads: είναι διεθνώς η διαφορά απόδοσης δύο τίτλων. Για την Ελλάδα αφορά την διαφορά των επιτοκίων ανάμεσα στα Γερμανικά δεκαετή ομόλογα (που είναι τα πιο χαμηλά της Ευρωζώνης) και τα δεκαετή Ελληνικά ομόλογα. Κοινώς, όσο χαμηλότερα, τόσο καλύτερα.
β) Δημοσιονομικό Έλλειμμα: είναι η αρνητική σχέση στον κρατικό προϋπολογισμό μεταξύ εσόδων και δαπανών που δημιουργεί την ανάγκη προσφυγής σε δανεισμό. Σε περίπτωση που τα έσοδα είναι περισσότερα από τις δαπάνες υπάρχει Δημοσιονομικό πλεόνασμα. Στην Ε.Ε. εξ' όσων γνωρίζουμε μόνο η Κύπρος έχει τέτοιο (αδέρφια μας οι Κύπριοι, αλλά δεν μάθαμε απ' αυτούς).
γ) Διεθνείς οίκοι αξιολόγησης: είναι Ιδιωτικά "Ερευνητικά" κέντρα που αξιολογούν την πιστοληπτική ικανότητα (φερεγγυότητα) του δανειζομένου και εκτιμούν την οικονομική ευρωστία-φερεγγυότητα ιδρυμάτων,εταιρειών και κρατών. Η αξιολόγηση τους επηρεάζει τους όρους δανεισμού, αφού κατ' ουσίαν επηρεάζει τα spreads. Η παρουσία τους ευθύνεται απόλυτα για το μπάχαλο που επικρατεί - κανείς σοβαρός άνθρωπος δεν μπορεί να εξηγήσει γιατί κράτη και διεθνείς οργανισμοί αναθέτουν έμμεσα σε ιδιώτες μια τέτοια δουλειά, από τη στιγμή που αυτοί οι οίκοι έχουν άμεσα οφέλη από την αξιολόγηση που οι ίδιοι κάνουν.
δ) Κρατικά Ομόλογα: Είναι τίτλοι χρέους που με αυτούς το κράτος συγκεντρώνει χρήματα για να πληρώσει το δημόσιο χρέος. Το κράτος-εκδότης του τίτλου καταβάλλει σε τακτά χρονικά διαστήματα ένα ποσό ως τόκο και κατά την ημερομηνία λήξης επιστρέφει στον κάτοχο του τίτλου το αρχικό κεφάλαιο. Ο αείμνηστος Α.Παπανδρέου, εξέδιδε τέτοια (υπό μορφή λαϊκών ομολόγων) όταν οι όροι δανεισμού από το εξωτερικό ήταν επαχθείς, για να συγκρατεί το επιτόκιο του δανεισμού σε "λογικά" πλαίσια. Δυστυχώς ο γιός του μάλλον σπούδαζε εκείνη την περίοδο, γι' αυτό και δεν εφάρμοσε τέτοια πολιτική φέτος, με τα γνωστά αποτελέσματα.
ε) Επιτήρηση ή διαδικασία Υπερβολικού Ελλείμματος: Διαδικασία από το 104 άρθρο της συνθήκης ίδρυσης της Ευρωπαϊκής Ένωσης και αφορά τα κράτη - μέλη που το δημοσιονομικό τους έλλειμμα είναι μεγαλύτερο του 3% του ακαθάριστου Εθνικού προϊόντος. Το όριο του 3% θεσπίστηκε από το σύμφωνο σταθερότητας και ανάπτυξης. Η διαδικασία της επιτήρησης επιβάλλει στενή παρακολούθηση του κράτους που αποκλίνει και διατυπώνει συστάσεις, χρονοδιαγράμματα, δέσμες μέτρων και κυρώσεις. Ουτέ καν η Γερμανία δεν βρίσκεται αυτή τη στιγμή κάτω απ' αυτό το όριο, αλλά η Γερμανία είναι η Γερμανία, κερδίζει έμμεσα (μέσω από την Deutsche Bank που είναι από τους μεγαλύτερους αγοραστές κρατικών ομολόγων στην ΕΕ) από την κρίση και καθορίζει εν πολλοίς τους όρους του παιχνιδιού.
ζ) Διεθνές Νομισματικό Ταμείο: Είναι ο διεθνής οργανισμός που σκοπό έχει την προώθηση της διεθνούς νομισματικής και οικονομικής συνεργασίας και την διασφάλιση της χρηματοπιστωτικής σταθερότητας στις διεθνείς αγορές. Συμμετέχουν στον οργανισμό αυτό 186 κράτη τα οποία ανάλογα με το μέγεθος τους και την οικονομική τους κατάστασή τους συνεισφέρουν σε αυτόν τον οργανισμό (και η Ελλάδα μαζί - αυτή τη στιγμή δηλαδή μας δανείζουν μέρος των χρημάτων που εμείς τους δίνουμε για να λειτουργούν). Είναι σε θέση να χορηγεί δάνεια σε χώρες που βρίσκονται σε δύσκολη οικονομική κατάσταση, υποχρεώνοντας τα κράτη που παίρνουν δάνεια σε διαρθρωτικές αλλαγές-μεταρρυθμίσεις και μέτρα λιτότητας. Απ' όπου και να πέρασε τα τελευταία 20 χρόνια, άφησε πίσω του καμμένη γη και κανένας μέσος πολίτης στις χώρες αυτές δε θυμάται την παρουσία του με αγάπη. Οι ΗΠΑ είναι ο μεγαλύτερος χορηγός και ως εκ τούτου βρίσκεται εν πολλοίς πίσω από τις αποφάσεις του.
η) PIGS: Είναι τ' αρχικά στα αγγλικά των χωρών Πορτογαλία-Ιταλία-Ελλάδα-Ισπανία) και αναφέρεται στις "προβληματικές" οικονομίες του Ευρωπαϊκού Νότου και της Ιρλανδίας (ανορθόγραφα αναφέρεται και σαν PIIGS). "Ευφυολόγημα-εξυπνάδα" που ξεκίνησε από μεγάλη οικονομική εφημερίδα του εξωτερικού, που είναι ιδιαίτερα εύκολη στο να κρίνει τις οικονομίες των άλλων χωρών αλλά όχι της χώρας στην οποία εδρεύει και στην οποία έχει συμφέροντα.
α) Spreads: είναι διεθνώς η διαφορά απόδοσης δύο τίτλων. Για την Ελλάδα αφορά την διαφορά των επιτοκίων ανάμεσα στα Γερμανικά δεκαετή ομόλογα (που είναι τα πιο χαμηλά της Ευρωζώνης) και τα δεκαετή Ελληνικά ομόλογα. Κοινώς, όσο χαμηλότερα, τόσο καλύτερα.
β) Δημοσιονομικό Έλλειμμα: είναι η αρνητική σχέση στον κρατικό προϋπολογισμό μεταξύ εσόδων και δαπανών που δημιουργεί την ανάγκη προσφυγής σε δανεισμό. Σε περίπτωση που τα έσοδα είναι περισσότερα από τις δαπάνες υπάρχει Δημοσιονομικό πλεόνασμα. Στην Ε.Ε. εξ' όσων γνωρίζουμε μόνο η Κύπρος έχει τέτοιο (αδέρφια μας οι Κύπριοι, αλλά δεν μάθαμε απ' αυτούς).
γ) Διεθνείς οίκοι αξιολόγησης: είναι Ιδιωτικά "Ερευνητικά" κέντρα που αξιολογούν την πιστοληπτική ικανότητα (φερεγγυότητα) του δανειζομένου και εκτιμούν την οικονομική ευρωστία-φερεγγυότητα ιδρυμάτων,εταιρειών και κρατών. Η αξιολόγηση τους επηρεάζει τους όρους δανεισμού, αφού κατ' ουσίαν επηρεάζει τα spreads. Η παρουσία τους ευθύνεται απόλυτα για το μπάχαλο που επικρατεί - κανείς σοβαρός άνθρωπος δεν μπορεί να εξηγήσει γιατί κράτη και διεθνείς οργανισμοί αναθέτουν έμμεσα σε ιδιώτες μια τέτοια δουλειά, από τη στιγμή που αυτοί οι οίκοι έχουν άμεσα οφέλη από την αξιολόγηση που οι ίδιοι κάνουν.
δ) Κρατικά Ομόλογα: Είναι τίτλοι χρέους που με αυτούς το κράτος συγκεντρώνει χρήματα για να πληρώσει το δημόσιο χρέος. Το κράτος-εκδότης του τίτλου καταβάλλει σε τακτά χρονικά διαστήματα ένα ποσό ως τόκο και κατά την ημερομηνία λήξης επιστρέφει στον κάτοχο του τίτλου το αρχικό κεφάλαιο. Ο αείμνηστος Α.Παπανδρέου, εξέδιδε τέτοια (υπό μορφή λαϊκών ομολόγων) όταν οι όροι δανεισμού από το εξωτερικό ήταν επαχθείς, για να συγκρατεί το επιτόκιο του δανεισμού σε "λογικά" πλαίσια. Δυστυχώς ο γιός του μάλλον σπούδαζε εκείνη την περίοδο, γι' αυτό και δεν εφάρμοσε τέτοια πολιτική φέτος, με τα γνωστά αποτελέσματα.
ε) Επιτήρηση ή διαδικασία Υπερβολικού Ελλείμματος: Διαδικασία από το 104 άρθρο της συνθήκης ίδρυσης της Ευρωπαϊκής Ένωσης και αφορά τα κράτη - μέλη που το δημοσιονομικό τους έλλειμμα είναι μεγαλύτερο του 3% του ακαθάριστου Εθνικού προϊόντος. Το όριο του 3% θεσπίστηκε από το σύμφωνο σταθερότητας και ανάπτυξης. Η διαδικασία της επιτήρησης επιβάλλει στενή παρακολούθηση του κράτους που αποκλίνει και διατυπώνει συστάσεις, χρονοδιαγράμματα, δέσμες μέτρων και κυρώσεις. Ουτέ καν η Γερμανία δεν βρίσκεται αυτή τη στιγμή κάτω απ' αυτό το όριο, αλλά η Γερμανία είναι η Γερμανία, κερδίζει έμμεσα (μέσω από την Deutsche Bank που είναι από τους μεγαλύτερους αγοραστές κρατικών ομολόγων στην ΕΕ) από την κρίση και καθορίζει εν πολλοίς τους όρους του παιχνιδιού.
ζ) Διεθνές Νομισματικό Ταμείο: Είναι ο διεθνής οργανισμός που σκοπό έχει την προώθηση της διεθνούς νομισματικής και οικονομικής συνεργασίας και την διασφάλιση της χρηματοπιστωτικής σταθερότητας στις διεθνείς αγορές. Συμμετέχουν στον οργανισμό αυτό 186 κράτη τα οποία ανάλογα με το μέγεθος τους και την οικονομική τους κατάστασή τους συνεισφέρουν σε αυτόν τον οργανισμό (και η Ελλάδα μαζί - αυτή τη στιγμή δηλαδή μας δανείζουν μέρος των χρημάτων που εμείς τους δίνουμε για να λειτουργούν). Είναι σε θέση να χορηγεί δάνεια σε χώρες που βρίσκονται σε δύσκολη οικονομική κατάσταση, υποχρεώνοντας τα κράτη που παίρνουν δάνεια σε διαρθρωτικές αλλαγές-μεταρρυθμίσεις και μέτρα λιτότητας. Απ' όπου και να πέρασε τα τελευταία 20 χρόνια, άφησε πίσω του καμμένη γη και κανένας μέσος πολίτης στις χώρες αυτές δε θυμάται την παρουσία του με αγάπη. Οι ΗΠΑ είναι ο μεγαλύτερος χορηγός και ως εκ τούτου βρίσκεται εν πολλοίς πίσω από τις αποφάσεις του.
η) PIGS: Είναι τ' αρχικά στα αγγλικά των χωρών Πορτογαλία-Ιταλία-Ελλάδα-Ισπανία) και αναφέρεται στις "προβληματικές" οικονομίες του Ευρωπαϊκού Νότου και της Ιρλανδίας (ανορθόγραφα αναφέρεται και σαν PIIGS). "Ευφυολόγημα-εξυπνάδα" που ξεκίνησε από μεγάλη οικονομική εφημερίδα του εξωτερικού, που είναι ιδιαίτερα εύκολη στο να κρίνει τις οικονομίες των άλλων χωρών αλλά όχι της χώρας στην οποία εδρεύει και στην οποία έχει συμφέροντα.
Πέμπτη 27 Μαΐου 2010
Οι παρενέργειες των νέων μέτρων - Μέρος 2ο (ιδιωτικοποιήσεις)
Είδηση:Το πρόγραμμα αποκρατικοποιήσεων θα εξετασθεί σε Υπουργικό Συμβούλιο εντός της εβδομάδας. Εκεί αναμένεται να οριστικοποιηθεί το μέλλον μεγάλων επιχειρήσεων του Δημοσίου, όπως του ΟΣΕ, του Ταχυδρομικού Ταμιευτηρίου, του ΟΠΑΠ, της ΔΕΗ, των ΕΛΠΕ, της ΔΕΠΑ, του ΟΛΠ, του ΟΛΘ, της ΕΥΔΑΠ και της ΕΥΑΘ. Σημειώνεται ότι ήδη έχει αποφασιστεί να πουληθούν τα καζίνo της Κέρκυρας και της Πάρνηθας και εξετάστηκε το ενδεχόμενο χορήγησης νέων αδειών σε περιοχές με τουριστική ανάπτυξη. Ενώ έδαφος κερδίζει η σύναψη συμβάσεων παραχώρησης και η διάθεση ποσοστών ή και πλήρους αποχώρησης του δημοσίου από μη εισηγμένες επιχειρήσεις, όπως η ΔΕΠΑ και ο Διεθνής Αερολιμένας Αθηνών (ΔΑΑ). Ειδικά για το ΔΑΑ σχεδιάζεται η επέκταση της άδειας χρήσης στη Hochtief.
Ο σχεδιασμός προβλέπει πως οι αποκρατικοποιήσεις θα πρέπει να συνδυάζονται και με την απελευθέρωση συγκεκριμένων αγορών, αίτημα που έθεσαν εξ αρχής τα κλιμάκια της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, του ΔΝΤ και της ΕΚΤ και περιλαμβάνεται στο πρόγραμμα οικονομικής πολιτικής που συνομολόγησε η Ελλάδα για να λάβει την χρηματοδοτικής βοήθεια των 110 δισ. ευρώ.
Στην κατεύθυνση αυτή εντάσσεται και η συγχώνευση, σε τρεις από πέντε, των εταιρειών του Ομίλου ΟΣΕ, καθώς επίσης και η συνένωση των αστικών συγκοινωνιακών φορέων σε δύο, έναν για τα μέσα σταθερής τροχιάς και έναν για τα μη σταθερής τροχιάς (λεωφορεία και τρόλεϊ). Σε ότι αφορά στα EΛΠE, το σενάριο προβλέπει περαιτέρω μείωση του ποσοστού του Δημοσίου το οποίο σήμερα κυμαίνεται στο 35,5%. Αναφορικά με την ΔΕΗ εξετάζεται η πώληση παραγωγικού δυναμικού. Και οι τρεις αυτές παρεμβάσεις στον χώρο της ενέργειας, οδηγούν σε απελευθέρωση της αγοράς.
Σε εκκρεμότητα παραμένει το θέμα του ΟΤΕ. Η Deutsche Telekom επιθυμεί την αγορά ενός ακόμη ποσοστού στον Οργανισμό, κάτι που ωστόσο η κυβέρνηση σταθμίζει, διότι το Δημόσιο θα κινδυνεύσει να απολέσει σημαντικά δικαιώματα. Να σημειωθεί ότι το Δημόσιο κατέχει σήμερα στον ΟΤΕ το 20%. Βάσει της συμφωνίας με τη Deutsche Telekom η κυβέρνηση μπορεί να διαθέσει στους Γερμανούς και νέο ποσοστό έως 10%, μέχρι τα τέλη του 2011.
Σε δεύτερη φάση αναμένεται να συσταθεί εταιρεία επενδύσεων, στην οποία θα περάσουν τα ακίνητα-φιλέτα του Δημοσίου. Παράγοντες του υπουργείου Οικονομικών θεωρούν άγνωστο το πότε θα αρχίσει να αποδίδει έσοδα μία τέτοιου είδους κίνηση, καθώς προϋπόθεση αποτελεί η είσοδος της εταιρείας στο Χρηματιστήριο, κάτι που στις παρούσες άσχημες χρηματιστηριακές συνθήκες δεν προσφέρεται.
Σχόλιο: Σε θεωρητικό επίπεδο χρησιμοποιείται ως δικαιολογία ότι "οι ιδιωτικοποιήσεις γίνονται για την τόνωση της ανταγωνιστικότητας, της δημιουργίας νέων θέσεων εργασίας και την παροχή στους πολίτες καλύτερων και πιο οικονομικών υπηρεσιών ενώ παράλληλα το κράτος παύει να έχει ενασχόληση με τομείς που είναι ασύμβατοι με αυτό που ορίζεται ως "δημόσιο και αναγκαίο αγαθό".
Διαβάζοντας όμως την είδηση παρατηρούμε ότι οι αποκρατικοποιήσεις (αν εξαιρέσει κανείς τα καζίνο) κινούνται προς δύο κατευθύνσεις οι οποίες καταρρίπτουν από μόνες τους την αιτιολόγηση που χρησιμοποιείται: α) Την παραχώρηση ή και πώληση υποδομών (όπως λιμάνια, αεροδρόμια κλπ) σε ιδιώτες και β) την πώληση κερδοφόρων επιχειρήσεων ή επιχειρήσεων που αποτελούν μονοπώλια.
Ξεκινώντας από το 1ο μέρος, είναι προφανές ότι η παραχώρηση π.χ. του αεροδρομίου των Χανίων ή του λιμανιού του Πειραιά (μέσω του ΟΛΠ) δεν πρόκειται να οδηγήσει στην αύξηση της ανταγωνιστικότητας ούτε στην μείωση των τιμών, όπως αποδεικνύεται και από την περίπτωση του "Ελ.Βενιζέλος" που έχει από τα ακριβότερα τέλη χρήσης στην ΕΕ. Κανείς ιδιώτης δεν λειτουργεί με βάση το δημόσιο συμφέρον (ούτε θα μπορεί πλέον το κράτος να πραγματοποιεί κινήσεις σαν και αυτή για την "τόνωση του τουρισμού" που παρεπιπτόντως δεν οδήγησε σε καμία μείωση στις τιμές για τα αεροπορικά εισιτήρια από χώρες του εξωτερικού).
Παράλληλα δε αποτελεί λανθασμένη επιλογή τόσο για εθνικούς όσο και για οικονομικούς λόγους: Είναι περιττό να πούμε το πόσο επικίνδυνο είναι να έχουν ιδιωτικές πολυεθνικές εταιρείες τον έλεγχο και την διαχείρηση της ασφάλειας των λιμανιών και των αεροδρομίων μιας χώρας (ιδιαίτερα αν αυτή χώρα βρίσκεται στη θέση της Ελλάδας), ενώ από την άλλη όλες αυτές οι υποδομές λόγω της μοναδικότητας και της θέσης της χώρας μας είναι κερδοφόρες πράγμα που δεν πρόκειται ν' αλλάξει στο μέλλον (μιας και δεν πρόκειται να χτιστούν άλλα λιμάνια ή αεροδρόμια ανταγωνιστικά προς τα υπάρχοντα).
Επομένως μέσω της πώλησης τους υπό καθεστώς πίεσης, το κράτος παραχωρεί σταθερά ετήσια κέρδη, πράγμα που κανένας ιδιώτης δεν θα δεχόταν να κάνει εάν ήταν στη θέση του.
Για τις υπόλοιπες εταιρείες (την 2η δηλ. κατεύθυνση των ιδιωτικοποιήσεων) που είναι υπό πώληση, η κατάσταση είναι κατά βάση παρόμοια: α) Αν εξαιρέσει κανείς τον ΟΣΕ είναι κερδοφόρες, β) έχουν στον έλεγχο τους δίκτυα και υποδομές (αλήθεια, πόσο λανθασμένο είναι να παραχωρεί κανείς π.χ. τον έλεγχο της ύδρευσης σε ιδιώτες;) και γ) εκτελούν ως επί το πλείστον κοινωνικό έργο αφού είναι υποχρεωμένες να εξυπηρετούν περιοχές και κοινωνικές ομάδες που οι ιδιώτες δε θα εξυπηρετούσαν άνευ σημαντικών ανταλλαγμάτων. Η πώληση τους δηλαδή ως επί το πλείστον θα είναι ζημιογόνα τόσο οικονομικά όσο και κοινωνικά.
Η διεθνής εμπειρία από χώρες που πραγματοποίησαν παρόμοιες ιδιωτικοποιήσεις είναι ότι η αγορά οδηγήθηκε σε κατακόρυφη αύξηση τιμών (π.χ. μεταφορές, ενέργεια) χωρίς την δυνατότητα ουσιαστικής παρέμβασης από πλευράς κράτους (πέραν της χρηματοδότησης μέρους τους κόστους). Αντίθετα σε χώρες που η αγορά απελευθερώθηκε αλλά παράλληλα το κράτος κράτησε τον έλεγχο των υποδομών και διατήρησε έλεγχο σε εταιρείες υπήρξε υγιής ανταγωνισμός (μέσω συγκράτησης τιμών). Η επιλογή πάντως παραμένει δική μας...
Σημείωση: Για την ιδιωτικοποίηση των ακινήτων του Δημοσίου τα έχουμε γράψει εδώ στο παρελθόν και δεν θα επανέλθουμε.
Πηγές: "Κέρδος", "Ημερησία", "Ριζοσπάστης".
Ο σχεδιασμός προβλέπει πως οι αποκρατικοποιήσεις θα πρέπει να συνδυάζονται και με την απελευθέρωση συγκεκριμένων αγορών, αίτημα που έθεσαν εξ αρχής τα κλιμάκια της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, του ΔΝΤ και της ΕΚΤ και περιλαμβάνεται στο πρόγραμμα οικονομικής πολιτικής που συνομολόγησε η Ελλάδα για να λάβει την χρηματοδοτικής βοήθεια των 110 δισ. ευρώ.
Στην κατεύθυνση αυτή εντάσσεται και η συγχώνευση, σε τρεις από πέντε, των εταιρειών του Ομίλου ΟΣΕ, καθώς επίσης και η συνένωση των αστικών συγκοινωνιακών φορέων σε δύο, έναν για τα μέσα σταθερής τροχιάς και έναν για τα μη σταθερής τροχιάς (λεωφορεία και τρόλεϊ). Σε ότι αφορά στα EΛΠE, το σενάριο προβλέπει περαιτέρω μείωση του ποσοστού του Δημοσίου το οποίο σήμερα κυμαίνεται στο 35,5%. Αναφορικά με την ΔΕΗ εξετάζεται η πώληση παραγωγικού δυναμικού. Και οι τρεις αυτές παρεμβάσεις στον χώρο της ενέργειας, οδηγούν σε απελευθέρωση της αγοράς.
Σε εκκρεμότητα παραμένει το θέμα του ΟΤΕ. Η Deutsche Telekom επιθυμεί την αγορά ενός ακόμη ποσοστού στον Οργανισμό, κάτι που ωστόσο η κυβέρνηση σταθμίζει, διότι το Δημόσιο θα κινδυνεύσει να απολέσει σημαντικά δικαιώματα. Να σημειωθεί ότι το Δημόσιο κατέχει σήμερα στον ΟΤΕ το 20%. Βάσει της συμφωνίας με τη Deutsche Telekom η κυβέρνηση μπορεί να διαθέσει στους Γερμανούς και νέο ποσοστό έως 10%, μέχρι τα τέλη του 2011.
Σε δεύτερη φάση αναμένεται να συσταθεί εταιρεία επενδύσεων, στην οποία θα περάσουν τα ακίνητα-φιλέτα του Δημοσίου. Παράγοντες του υπουργείου Οικονομικών θεωρούν άγνωστο το πότε θα αρχίσει να αποδίδει έσοδα μία τέτοιου είδους κίνηση, καθώς προϋπόθεση αποτελεί η είσοδος της εταιρείας στο Χρηματιστήριο, κάτι που στις παρούσες άσχημες χρηματιστηριακές συνθήκες δεν προσφέρεται.
Σχόλιο: Σε θεωρητικό επίπεδο χρησιμοποιείται ως δικαιολογία ότι "οι ιδιωτικοποιήσεις γίνονται για την τόνωση της ανταγωνιστικότητας, της δημιουργίας νέων θέσεων εργασίας και την παροχή στους πολίτες καλύτερων και πιο οικονομικών υπηρεσιών ενώ παράλληλα το κράτος παύει να έχει ενασχόληση με τομείς που είναι ασύμβατοι με αυτό που ορίζεται ως "δημόσιο και αναγκαίο αγαθό".
Διαβάζοντας όμως την είδηση παρατηρούμε ότι οι αποκρατικοποιήσεις (αν εξαιρέσει κανείς τα καζίνο) κινούνται προς δύο κατευθύνσεις οι οποίες καταρρίπτουν από μόνες τους την αιτιολόγηση που χρησιμοποιείται: α) Την παραχώρηση ή και πώληση υποδομών (όπως λιμάνια, αεροδρόμια κλπ) σε ιδιώτες και β) την πώληση κερδοφόρων επιχειρήσεων ή επιχειρήσεων που αποτελούν μονοπώλια.
Ξεκινώντας από το 1ο μέρος, είναι προφανές ότι η παραχώρηση π.χ. του αεροδρομίου των Χανίων ή του λιμανιού του Πειραιά (μέσω του ΟΛΠ) δεν πρόκειται να οδηγήσει στην αύξηση της ανταγωνιστικότητας ούτε στην μείωση των τιμών, όπως αποδεικνύεται και από την περίπτωση του "Ελ.Βενιζέλος" που έχει από τα ακριβότερα τέλη χρήσης στην ΕΕ. Κανείς ιδιώτης δεν λειτουργεί με βάση το δημόσιο συμφέρον (ούτε θα μπορεί πλέον το κράτος να πραγματοποιεί κινήσεις σαν και αυτή για την "τόνωση του τουρισμού" που παρεπιπτόντως δεν οδήγησε σε καμία μείωση στις τιμές για τα αεροπορικά εισιτήρια από χώρες του εξωτερικού).
Παράλληλα δε αποτελεί λανθασμένη επιλογή τόσο για εθνικούς όσο και για οικονομικούς λόγους: Είναι περιττό να πούμε το πόσο επικίνδυνο είναι να έχουν ιδιωτικές πολυεθνικές εταιρείες τον έλεγχο και την διαχείρηση της ασφάλειας των λιμανιών και των αεροδρομίων μιας χώρας (ιδιαίτερα αν αυτή χώρα βρίσκεται στη θέση της Ελλάδας), ενώ από την άλλη όλες αυτές οι υποδομές λόγω της μοναδικότητας και της θέσης της χώρας μας είναι κερδοφόρες πράγμα που δεν πρόκειται ν' αλλάξει στο μέλλον (μιας και δεν πρόκειται να χτιστούν άλλα λιμάνια ή αεροδρόμια ανταγωνιστικά προς τα υπάρχοντα).
Επομένως μέσω της πώλησης τους υπό καθεστώς πίεσης, το κράτος παραχωρεί σταθερά ετήσια κέρδη, πράγμα που κανένας ιδιώτης δεν θα δεχόταν να κάνει εάν ήταν στη θέση του.
Για τις υπόλοιπες εταιρείες (την 2η δηλ. κατεύθυνση των ιδιωτικοποιήσεων) που είναι υπό πώληση, η κατάσταση είναι κατά βάση παρόμοια: α) Αν εξαιρέσει κανείς τον ΟΣΕ είναι κερδοφόρες, β) έχουν στον έλεγχο τους δίκτυα και υποδομές (αλήθεια, πόσο λανθασμένο είναι να παραχωρεί κανείς π.χ. τον έλεγχο της ύδρευσης σε ιδιώτες;) και γ) εκτελούν ως επί το πλείστον κοινωνικό έργο αφού είναι υποχρεωμένες να εξυπηρετούν περιοχές και κοινωνικές ομάδες που οι ιδιώτες δε θα εξυπηρετούσαν άνευ σημαντικών ανταλλαγμάτων. Η πώληση τους δηλαδή ως επί το πλείστον θα είναι ζημιογόνα τόσο οικονομικά όσο και κοινωνικά.
Η διεθνής εμπειρία από χώρες που πραγματοποίησαν παρόμοιες ιδιωτικοποιήσεις είναι ότι η αγορά οδηγήθηκε σε κατακόρυφη αύξηση τιμών (π.χ. μεταφορές, ενέργεια) χωρίς την δυνατότητα ουσιαστικής παρέμβασης από πλευράς κράτους (πέραν της χρηματοδότησης μέρους τους κόστους). Αντίθετα σε χώρες που η αγορά απελευθερώθηκε αλλά παράλληλα το κράτος κράτησε τον έλεγχο των υποδομών και διατήρησε έλεγχο σε εταιρείες υπήρξε υγιής ανταγωνισμός (μέσω συγκράτησης τιμών). Η επιλογή πάντως παραμένει δική μας...
Σημείωση: Για την ιδιωτικοποίηση των ακινήτων του Δημοσίου τα έχουμε γράψει εδώ στο παρελθόν και δεν θα επανέλθουμε.
Πηγές: "Κέρδος", "Ημερησία", "Ριζοσπάστης".
Τετάρτη 26 Μαΐου 2010
Financial Times και πρόγραμμα ανάδειξης "καλύτερου ευρωπαϊκου εργασιακού περιβάλλοντος"
Είδηση: Σε πρόσφατη ειδική έκδοση τους οι "Financial Times" παρουσίασαν τ' αποτελέσματα του προγράμματος "Καλύτερο Ευρωπαϊκό Περιβάλλον Εργασίας" για την περίοδο 2009-2010.
Στην έρευνα συμμετείχαν πάνω από 1300 ευρωπαϊκες επιχειρήσεις μεσαίας και μεγάλης κεφαλαιοποίησης (μεταξύ των οποίων η Microsoft, η ΙΚΕΑ, η McDonalds κ.α.), απάντησαν με ανώνυμα ερωτηματολόγια πάνω από 293000 εργαζόμενοι που αντιπροσώπευσαν πάνω από 1,6 εκατομμύρια συναδέλφους τους.
Κατά την έρευνα, ένα εξαιρετικό εργασιακό περιβάλλον είναι αυτό που "οι εργαζόμενοι εμπιστεύονται τους εργοδότες τους, αισθάνονται υπερήφανοι γι'αυτό που κάνουν και χαίρονται να δουλεύουν με τους συνάδελφους τους".
Η έρευνα αυτή έδειξε ότι οι Έλληνες εργαζόμενοι ήταν 3οι σε διάθεση και συμμετοχή σε προγράμματα εργασιακής εκπαίδευσης, είχαν τον 3ο χαμηλότερο δείκτη απουσίας από τον χώρο εργασίας ενώ ελληνικές εταιρίες είχαν παρουσία στις "50 καλύτερες" εταίριες τόσο στην κατηγορία "μεσαία" όσο και στην κατηγορία "μεγάλη" κεφαλαιοποίηση.
Ανάμεσα στις 15 πρώτες εταιρίες μεγάλης κεφαλαιοποίησης που παρέχουν "ένα εξαίρετο εργασιακό περιβάλλον" είχαμε μεταξύ των άλλων 4 εταιρείες από την Δανία, 6 από την Γερμανία, 2 από την Γαλλία ενώ είχαμε και 2 με παρουσία στην Ελλάδα.
Σχόλιο: Παρότι αυτή η έρευνα είναι φαινομενικά άσχετη με το blog, αποφασίσαμε να την αναφέρουμε εδώ, για να δείξουμε ότι στις περισσότερες των περιπτώσεων το "κόστος" των εργαζομένων δεν έχει σχέση με το πόσο "καλή, ανταγωνιστική και επιτυχημένη" είναι μια επιχείρηση. Οι περισσότερες από τις εταιρείες που συμμετείχαν στην έρευνα και κατέκτησαν υψηλές θέσεις σ'αυτή δρουν και έχουν ως βάση τους χώρες με υψηλότερα ημερομίσθια απ' αυτά της Ελλάδας - ενώ απ'οτι αποδεικνύεται ο υψηλός κύκλος εργασιών συνδυάζεται με ένα πολύ καλό εργασιακό περιβάλλον και από ένα έμπρακτο ενδιαφέρον των εταιρειών για τους υπαλλήλους τους(κατά τα λεγόμενα των τελευταίων πάντα). Αυτό αποδεικνύεται και από την παρουσία μεγάλων εταιρειών (με την Microsoft πρώτη) στις υψηλότερες θέσεις για το "καλύτερο εργασιακό περιβάλλον".
Αυτό που φαίνεται επίσης σ' αυτήν την έρευνα είναι οι Έλληνες εργαζόμενοι μόνο αχάριστοι δεν είναι όταν δουλεύουν σ'ένα περιβάλλον που νοιώθουν ότι ο κόπος τους ανταμοίβεται τόσο υλικά όσο και ηθικά.
Η παρούσα βέβαια έρευνα δεν ανακαλύπτει τον τροχό. Αλλά είναι μια ακόμα απόδειξη ότι η επιτυχία μιας επιχείρησης είναι συνάρτηση και του πως νιώθει ο εργαζόμενος. Μήπως επομένως οι ελληνικές εταιρείες θα πρέπει να στρέψουν το ενδιαφέρον τους και στους εργαζομένους τους αντί να τους πιέζουν μισθολογικά προς τα κάτω;
Στην έρευνα συμμετείχαν πάνω από 1300 ευρωπαϊκες επιχειρήσεις μεσαίας και μεγάλης κεφαλαιοποίησης (μεταξύ των οποίων η Microsoft, η ΙΚΕΑ, η McDonalds κ.α.), απάντησαν με ανώνυμα ερωτηματολόγια πάνω από 293000 εργαζόμενοι που αντιπροσώπευσαν πάνω από 1,6 εκατομμύρια συναδέλφους τους.
Κατά την έρευνα, ένα εξαιρετικό εργασιακό περιβάλλον είναι αυτό που "οι εργαζόμενοι εμπιστεύονται τους εργοδότες τους, αισθάνονται υπερήφανοι γι'αυτό που κάνουν και χαίρονται να δουλεύουν με τους συνάδελφους τους".
Η έρευνα αυτή έδειξε ότι οι Έλληνες εργαζόμενοι ήταν 3οι σε διάθεση και συμμετοχή σε προγράμματα εργασιακής εκπαίδευσης, είχαν τον 3ο χαμηλότερο δείκτη απουσίας από τον χώρο εργασίας ενώ ελληνικές εταιρίες είχαν παρουσία στις "50 καλύτερες" εταίριες τόσο στην κατηγορία "μεσαία" όσο και στην κατηγορία "μεγάλη" κεφαλαιοποίηση.
Ανάμεσα στις 15 πρώτες εταιρίες μεγάλης κεφαλαιοποίησης που παρέχουν "ένα εξαίρετο εργασιακό περιβάλλον" είχαμε μεταξύ των άλλων 4 εταιρείες από την Δανία, 6 από την Γερμανία, 2 από την Γαλλία ενώ είχαμε και 2 με παρουσία στην Ελλάδα.
Σχόλιο: Παρότι αυτή η έρευνα είναι φαινομενικά άσχετη με το blog, αποφασίσαμε να την αναφέρουμε εδώ, για να δείξουμε ότι στις περισσότερες των περιπτώσεων το "κόστος" των εργαζομένων δεν έχει σχέση με το πόσο "καλή, ανταγωνιστική και επιτυχημένη" είναι μια επιχείρηση. Οι περισσότερες από τις εταιρείες που συμμετείχαν στην έρευνα και κατέκτησαν υψηλές θέσεις σ'αυτή δρουν και έχουν ως βάση τους χώρες με υψηλότερα ημερομίσθια απ' αυτά της Ελλάδας - ενώ απ'οτι αποδεικνύεται ο υψηλός κύκλος εργασιών συνδυάζεται με ένα πολύ καλό εργασιακό περιβάλλον και από ένα έμπρακτο ενδιαφέρον των εταιρειών για τους υπαλλήλους τους(κατά τα λεγόμενα των τελευταίων πάντα). Αυτό αποδεικνύεται και από την παρουσία μεγάλων εταιρειών (με την Microsoft πρώτη) στις υψηλότερες θέσεις για το "καλύτερο εργασιακό περιβάλλον".
Αυτό που φαίνεται επίσης σ' αυτήν την έρευνα είναι οι Έλληνες εργαζόμενοι μόνο αχάριστοι δεν είναι όταν δουλεύουν σ'ένα περιβάλλον που νοιώθουν ότι ο κόπος τους ανταμοίβεται τόσο υλικά όσο και ηθικά.
Η παρούσα βέβαια έρευνα δεν ανακαλύπτει τον τροχό. Αλλά είναι μια ακόμα απόδειξη ότι η επιτυχία μιας επιχείρησης είναι συνάρτηση και του πως νιώθει ο εργαζόμενος. Μήπως επομένως οι ελληνικές εταιρείες θα πρέπει να στρέψουν το ενδιαφέρον τους και στους εργαζομένους τους αντί να τους πιέζουν μισθολογικά προς τα κάτω;
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)