Εις μνήμην Νίκου Ξυλούρη: Ένας άνθρωπος στο ύψος των περιστάσεων

Πέρασαν 39 χρόνια από τον χαμό του Νίκου Ξυλούρη. Ο «Αρχάγγελος της Κρήτης» γεννήθηκε στις 7 Ιουλίου του 1936 και απεβίωσε από καρκίνο στις 8 του Φλεβάρη του 1980. Για τον Νίκο Ξυλούρη θα διαβάσετε πολλά: για τα δύσκολα παιδικά του χρόνια, για το πως "κλέφτηκε" με τη σύζυγό του Ουρανία αφού οι γονείς της δεν τον ήθελαν, για τα πρώτα δύσκολα χρόνια στην Αθήνα, για το πως άρχισαν οι επιτυχίες, για τη γνωριμία του με τον Γιάννη Μαρκόπουλο, για την καταξίωση αλλά αργότερα το πως το κοινό του γύρισε "την πλάτη", τον καρκίνο και τον πρόωρο χαμό του.
Όλα αυτά είναι γνωστά. Ο λόγος όμως που γράφουμε σήμερα για τον Νίκο Ξυλούρη είναι για να τονίσουμε κάτι άλλο: Ο Νίκος Ξυλούρης ήταν ένας τραγουδιστής που τραγούδησε μεγάλα τραγούδια, μίλησε στην ψυχή των σκεπτόμενων Ελλήνων σε μια δύσκολη εποχή αλλά κυρίως στάθηκε στο ύψος των περιστάσεων. Δε γονάτισε, δεν υπέκυψε, δεν τραγούδησε σε "χουντοπανηγύρια", ενώ δεν ύμνησε τους δικτάτορες.
Αυθόρμητα μπήκε στην κατάληψη του Πολυτεχνείου και τραγούδησε μαζί με τους φοιτητές, συνειδητά συμμετείχε στην παράσταση "Το Μεγάλο μας Τσίρκο" με τους χουντο-αστυφύλακες να παρακολουθούν κάθε του κίνηση: δεν το έπαιζε ήρωας, ούτε αντιστασιακός. Ήταν όμως δημοκράτης, (άξιος συνεχιστής της παράδοσης που θέλει τους Κρητικούς να είναι δημοκράτες) και η κατάσταση που επικρατούσε τον έπνιγε. Βγήκε μπροστά λοιπόν και μαζί με τους "ολίγους" σήκωσε το λάβαρο της αντίδρασης.
Το παράδειγμά του δεν το ακολούθησαν πολλοί καλλιτέχνες αν και θα μπορούσαν. Ο Οικονομίδης (ο μεγαλύτερος κονφερασιέ της εποχής) έγραψε μαζί με τον Γιώργο Κατσαρό τον ύμνο της Χούντας. Η Ρένα Βλαχοπούλου, η Μαρινέλλα, ο τραγουδιστής ο Γιάννης Βογιατζής, ο Κώστα Βουτσάς, ο Γιάννης Πουλόπουλος, οι πολυαγαπημένοι μας Νίκος Σταυρίδης και Ντίνος Ηλιόπουλος, η Τζένη Βάνου, ο Σταμάτης Κόκοτας, ο Τώνης Μαρούδας, ο Γιώργος Ζαμπέτας, όλοι σχεδόν οι τραγουδιστές του "ελαφρού" ρεπερτορίου τραγούδησαν στις επετειακές "χουντό-γιορτές". Ο Γρηγόρης Μπιθικώτσης (ναι - ο μεγάλος Γρηγόρης, ο τραγουδιστής των επικών τραγουδιών του Μίκη), από "Γρηγόρης της Ελλάδας" έγινε ο "Γρηγόρης της Χούντας". Η Βίκυ Μοσχολιού τραγουδούσε τον ύμνο της Χούντας στις κλειστές γιορτές των δικτατόρων, ενώ η Αλίκη Βουγιουκλάκη διασκέδαζε με τον αρχηγό της τότε ΚΥΠ Ρουφογάλη.
Είχαν ανάγκη όλοι να το παίξουν "καλοί" με το καθεστώς; Ηθοποιοί και τραγουδιστές καταξιωμένοι και "ασφαλείς" λόγω της δημοφιλίας τους; Όχι. Μπορεί να έχαναν κάποιες δουλειές αλλά δύσκολα θα έτρωγαν ξύλο ή θα έμπαιναν φυλακή. Παρόλα αυτά όμως το έκαναν αν και έβλεπαν την καταπίεση και την καταστροφή που προκαλούσαν οι δικτάτορες.
Την διαφορά την έκαναν λίγοι - όπως συμβαίνει πάντα σε ανάλογες περιπτώσεις. Και ο Νίκος ο Ξυλούρης (που δε σπούδασε, δεν ήταν τόσο διαβασμένος, που είχε μικρά παιδιά, που πάλευε για να εξασφαλίσει την οικογένειά του) ήταν ανάμεσα σ' αυτούς τους λίγους.
Και μετά ήρθε η Μεταπολίτευση. Και όλοι αυτοί οι σπουδαίοι (πέραν από κάθε ειρωνία) καλλιτέχνες, βγήκαν "άσπιλοι και αμόλυντοι" στην κοινωνία, συνέχισαν να έχουν προσβάσεις - όπως είχαν και επί Χούντας - πλην ελαχίστων εξαιρέσεων (όπως του Γιώργου Οικονομίδη και κάποιων ερμηνευτών του "ελαφρού"). Και σιγά-σιγά αυτοί που έκαναν τη διαφορά και κράτησαν τη σημαία ψηλά για το συνάφι τους, όπως ο Νίκος Ξυλούρης, μπήκαν στο περιθώριο.
Βέβαια ο "Αρχάγγελος της Κρήτης" δικαιώθηκε σε βάθος χρόνου. Λίγοι μπορούν να τον κατηγορήσουν γι' αναντιστοιχία λόγων και έργων. Ο κόσμος τον αγάπησε και τον θυμάται ακόμα και σήμερα - 37 χρόνια μετά, άσχετα αν τον είχε ξεχασμένο στις δύσκολες στιγμές των νοσοκομείων.
Οι λίγοι που τον γνώρισαν προς το τέλος της ζωής του, μπορούν να πουν ότι είχε μια πίκρα, γιατί δεν αποδόθηκε δικαιοσύνη ποτέ (το ντοκυμανταίρ που παραθέτουμε παρακάτω το δείχνει αυτό ξεκάθαρα): όχι γιατί ήταν εκδικητικός αλλά γιατί είχε την παλιά αντίληψη που υπήρχε στην Κρήτη, η οποία υποστήριζε με απλά λόγια ότι τα πράγματα πρέπει να μπαίνουν στη θέση τους και ο καθένας θα πρέπει να λαμβάνει κάτι ανάλογο με τα όσα έκανε στη ζωή του. Αυτό δεν έγινε ποτέ βέβαια στην χώρα μας, κάτι για το οποίο πληρώνουμε ακόμα και σήμερα...
Ο Νίκος Ξυλούρης βέβαια παραμένει το καλό παράδειγμα για όλες τις επόμενες γενιές. Γιατί ήταν ένας άνθρωπος που στάθηκε στο ύψος των περιστάσεων...

Όταν η φαντασία της εξουσίας είναι αρρωστημένη: Φόρος στο σύνολο της περιουσίας από την επόμενη χρονιά;

Ας υποθέσουμε ότι κάποιος τίμιος φορολογούμενος, δουλεύει για 700 ευρώ τον μήνα, έχει ιδιόκτητο σπίτι και εισπράττει ένα ενοίκιο 400 ευρώ τον μήνα. Σαν μισθωτός το εισόδημά του δεν μπορεί να "κρυφτεί" (επομένως φορολογείται) και απ' αυτό του μένουν περίπου 300 τον μήνα. Στα 25 χρόνια δουλειάς έχει καταφέρει να μαζέψει 20000 ευρώ. Μετά τα capital control απέσυρε τα μισά περίπου από την τράπεζα και τα έχει "κάτω από το στρώμα", καλώς ή κακώς δεν έχει σημασία. Τα χρήματά του είναι νόμιμα, φορολογημένα και μπορεί να τα κάνει ό,τι θέλει.

Ένας δεύτερος Έλληνας έφυγε από την Ελλάδα στην αρχή της κρίσης έχοντας αποφοιτήσει από το πανεπιστήμιο. Πήγε στην Γερμανία, βρήκε δουλειά και δουλεύει εκεί. Μόλις έπιασε δουλειά, έπραξε τα δέοντα και ενημέρωσε τις ελληνικές φορολογικές αρχές για το ότι πλέον είναι κάτοικος εξωτερικού - μόνιμος. Δεν ήθελε ποτέ του να φύγει, ονειρευόταν να ζήσει στην Ελλαδα αλλά οι συνθήκες τον υποχρέωσαν να μεταναστεύσει. Στην Γερμανία όπου ζει, φορολογείται κανονικά και προστατεύεται από τη διπλή φορολόγηση. Με τα χρήματα της δουλειάς του αγόρασε αυτοκίνητο (στην Γερμανία) και ένα διαμέρισμα στην πόλη που μένει - με δάνειο. Πληρώνει κανονικά τους αντίστοιχους φόρους (στην Γερμανία).

Τι κοινό έχουν οι δύο αυτοί Έλληνες; Με την καινούργια - πασιφανώς εξοργιστική - ιδέα των οσφυοκαμπτών που μας κυβερνούν θα κληθούν και οι δύο να πληρώσουν ένα νέο φόρο, ανεξάρτητα για το που ζουν ή αν τα χρήματα που έχουν, έχουν ήδη φορολογηθεί ήδη ή όχι. Ο καινούργιος φόρος (για τον οποίο ξεκίνησαν πρόσφατα οι διαρροές με προφανή στόχο τον έλεγχο των αντιδράσεων της κοινής γνώμης), φέρεται ν' αντικαθιστά τον ΕΝΦΙΑ, ο οποίος - λόγω της πτώσης των εμπορικών αξιών και την αναγκαστική εναρμόνιση των αντικειμενικών - θα μειωθεί για τη συντριπτική πλειοψηφία των Ελλήνων από το επόμενο έτος. Έτσι, οι επαναστάτριες με τα Gucci που περιστοιχίζουν τον, τελευταίο εκλεγέντα στην Β' Αθηνών τον Μάιο του 2012, κύριο Τσακαλώτο, σκέφτηκαν ως "πολύ έξυπνη" την ιδέα, να φορολογείται πλέον ότι δηλώνεται στο περουσιολόγιο του κάθε Έλληνα φορολογούμενου, ανεξάρτητα με το που βρίσκεται αυτό, αν έχει ήδη φορολογηθεί και το που αυτός διαμένει. Τα πάντα θα είναι "εν δυνάμει" φορολογητέα ύλη και το κράτος θα προσαρμόζει στόχους και θα επιβάλει φόρους.

Βέβαια τέτοιες φαεινές ιδέες συνήθως έχουν ιδιοτελείς σκοπούς - που περιγράφονται ως το "σερβίρισμα" μιας λιγότερο "σκληρής" εκδοχής του μέτρου που έχει διαρρεύσει, τη στιγμή της ψήφισης. Όμως αυτό που αναμένεται να γίνει είναι η εκτεταμένη απόκρυψη περουσιακών στοιχείων και η μετατροπή ενός υγιούς κομματιού της οικονομίας σε "μαύρη". Είναι προφανές ότι όταν κάποιος συνειδητοποιήσει ότι τα διπλο/τριπλο φορολογημένα χρήματά του θα ξανα-φορολογηθούν ή ότι τα ακίνητα και κινητά που κατέχει - νόμιμα - στο εξωτερικό με εισόδημα που απέκτησε εκεί, θα αποτελέσουν φορολογητέα ύλη για τον κύριο Τσακαλώτο, θα σκεφτεί πολλές φορές πριν τα δηλώσει, ενώ θα έχει κάθε δικαίωμα να αισθάνεται εξοργισμένος αφού οι αρχικές παραινέσεις του τύπου "να τα δηλώσετε, θέλουμε απλώς να ελέγξουμε το μαύρο χρήμα" ήταν πασιφανώς παραπλανητικές. Παράλληλα δε, είναι ορατό το φαινόμενο της αποποίησης της υπηκοότητας από αριθμό Ελλήνων του εξωτερικού (για όσους έχουν διπλή), ώστε ν' αποφύγουν την εκτεταμένη αφαίμαξη από μια χώρα που: α) τους έδιωξε παρά τη θέλησή τους και β) που τους βλέπει ως την κότα με τα χρυσά αυγά, με άμεση συνέπεια τη μετατροπή της χώρας σε μια χώρα διακοπών και μόνο, με την οποία δεν υπάρχει κανένας ψυχικός δεσμός. Η επιτυχία δηλαδή της κυβέρνησης θα είναι οι νεο-μετανάστες, Έλληνες του εξωτερικού να πάψουν να αισθάνονται Έλληνες.

Στα εντός των συνόρων, τα μόνιμα capital controls και η προσπάθεια ελέγχου - με κάθε τρόπο - της καθημερινότητας των Ελλήνων πολιτών, αποτελούν μέτρα που θα προσπαθήσουν να περιορίσουν την μετατροπή της οικονομίας σε "παρά"οικονομία. Όμως όσο το αίσθημα της αδικίας γιγαντώνεται και η αγανάκτηση φουντώνει, η εφευρετικότητα των Ελλήνων θα οδηγεί σε παράπλευρους δρόμους με τελική τη ζημίωση των οικονομικών του κράτους.

Τέλος η κυβέρνηση θα πρέπει να καταλάβει κάτι απλό: με δεξιά μέτρα, δεν μπορείς να κάνεις αριστερή πολιτική.  Όσο νωρίτερα το συνειδητοποιήσει, τόσο το καλύτερο για όλους μας.

Ο ΣΕΒ προτείνει...Και δεν υπάρχει ένας να τους βάλει στη θέση τους...

Μετά το παραλήρημα του Σόιμπλε - που ακόμα επιμένει να λέει ότι "η Ελλάδα δεν έκανε αυτά που του υποσχέθηκε" - βγήκαν στο κλαδί και οι πονηρές μαϊμούδες του ΣΕΒ, προτείνοντας ένα "ελληνικό μνημόνιο plus". Λες και η χώρα δεν έχει στραγγίξει από τα μνημόνια και τις καταστροφικές επιπτώσεις του - οι φωστήρες του ΣΕΒ, θέλουν ως γνήσιοι απόγονοι του Φον Μαζόχ "κι άλλο".

Διαβάζοντας δε τις προτάσεις (προς το κράτος πάντα - γιατί προς τα μέλη του ο ΣΕΒ δεν "προτείνει" ποτέ τίποτα), σε πιάνει κατάθλιψη:  

1. Εμπροσθοβαρής δημοπράτηση όλων των προγραμματισμένων ιδιωτικοποιήσεων με αυστηρή καταληκτική ημερομηνία ολοκλήρωσης το συντομότερο δυνατόν. 

Δηλαδή ζητούν πλήρη εκποίηση της δημόσιας περιουσίας, σε χαμηλή τιμή προφανώς (αφού οι άμεσες αποκρατικοποιήσεις δημιουργούν υπερπροσφορά και μειώνουν τις τιμές), περιορίζοντας τις ήδη ελάχιστες δικλείδες ασφαλείας των συμφερόντων του δημοσίου, οδηγώντας σε επανάληψη του φαινόμενου της Fraport (για την οποία αξίζει να διαβάσετε εδώ).

2. Μείωση του συνολικού συντελεστή φορολόγησης της εργασίας για να ανασάνουν οι εργαζόμενοι του ιδιωτικού τομέα από την υπερφορολόγηση. 

Τι θέλει να πει ο ποιητής; Άγνωστο.

3. Εισαγωγή ενός συστήματος υπεραποσβέσεων 200% στις δαπάνες επενδύσεων, ή, εναλλακτικά, απόσβεση του 100% της επενδυτικής δαπάνης την πρώτη χρονιά λειτουργίας της νέας επένδυσης, με οριζόντιο τρόπο ώστε να μην τίθενται θέματα κρατικών ενισχύσεων. 

Πως είναι δυνατόν να υπάρχει ένα τέτοιο σύστημα; Τι θα προϋποθέτει; 

4. Υιοθέτηση καθολικής ηλεκτρονικής τιμολόγησης μεταξύ επιχειρήσεων και ηλεκτρονικών συναλλαγών μεταξύ επιχειρήσεων και καταναλωτών για να μειωθούν οι ευκαιρίες για φοροδιαφυγή. 

Όταν κάποιος προσπερνάει με περισσή ευκολία το ότι πιθανόν μια επιχείρηση δεν έχει τη δυνατότητα να παρέχει ηλεκτρονική τιμολόγηση ή κάποιος καταναλωτής να χρησιμοποιεί ηλεκτρονικά μέσα πληρωμών - και μάλιστα "καθολικά", υπάρχει πρόβλημα...

5. Μείωση του αφορολόγητου στο επίπεδο που ορίζεται από το Κοινωνικό Εισόδημα Αλληλεγγύης, έτσι ώστε όλοι οι Έλληνες να αρχίσουν να πληρώνουν ένα μικρό ποσό φόρου. 

Πολύ εύκολη πρόταση από κάποιους που μιλούν σε εταιρικά τηλέφωνα, μένουν σε εταιρικά σπίτια και φαίνονται πάμπτωχοι στις φορολογικές τους δηλώσεις. Που οι εταιρείες τους κάνουν τριγωνικές συναλλαγές για να πληρώνουν μηδενικούς φόρους και αποτελούν τους καλύτερους πελάτες τραπεζών σε φορολογικούς παράδεισους. Ο μέσος Έλληνας πληρώνει 30% του εισοδήματός του σε ασφαλιστικές εισφορές, πληρώνει επιπλέον φόρους ακινήτων, έχει δάνεια με σταθερές δόσεις από την εποχή που έπαιρνε τα διπλάσια χρήματα ενώ η έκπτωση φόρου του έχει μειωθεί. Αλλά αυτό προφανώς δεν τους αφορά ούτε τους απασχολεί.

6. Περικοπές λειτουργικών δαπανών ύψους 1 π.μ. του ΑΕΠ στον ευρύτερο δημόσιο τομέα, εξαιρουμένων των κλάδων κοινωνικής προστασίας, υγείας και εκπαίδευσης, και, παράλληλα, εισαγωγή συγκεκριμένων και ποσοτικοποιημένων προγραμμάτων βελτίωσης της παραγωγικότητας σε όλους τους τομείς που δραστηριοποιείται το δημόσιο. 

Η πλειοψηφία των εξόδων του Δημοσίου προέρχεται από τους παραπάνω τομείς. 

7. Καθορισμός ημερομηνίας, εντός τριμήνου, υποχρεωτικής άρσης των περιορισμών στην κίνηση κεφαλαίων των επιχειρήσεων, με τις τράπεζες να ενημερώνουν τις φορολογικές αρχές για όλες τις σημαντικού ύψους συναλλαγές. 

"Σημαντικού ύψους". Δηλαδή; 

8. Εισαγωγή πιο φιλόδοξης στοχοθέτησης για την μείωση των κόκκινων δανείων, με τυχόν υστερήσεις να αντιμετωπίζονται με την αυτόματη πώληση δανείων στη δευτερογενή αγορά.

Στα hedge funds δηλαδή...

 9. Άμεση (αναλόγως των χρηματοοικονομικών συνθηκών στην αγορά) προσφυγή του δημοσίου στις κεφαλαιαγορές με την έκδοση ομολόγων, σε χαμηλά ποσά και σε διάφορες διάρκειες, ώστε να δημιουργηθεί μία καμπύλη αποδόσεων και να γίνουν εμφανή το κόστος της αδράνειας στην υλοποίηση, και το κέρδος από την ταχύτερη εφαρμογή, του προγράμματος.

Άλλη μια μαγική πρόταση. Και άμεση προσφυγή και ανάλογα με τις συνθήκες...Άρες - μάρες - κουκουνάρες δηλαδή...

Είναι προφανές λοιπόν ότι ολόκληρος ΣΕΒ προτείνει ξεπούλημα δημόσιας περιουσίας, μείωση κρατικών δαπανών, αύξηση της φορολόγησης, πλειστηριασμούς περιουσιών και δανεισμό από το κράτος. Καμία φαντασία ρε παιδιά; Τα ίδια που λέει το ΔΝΤ δηλαδή; Γιατί να μην διαφοροποιηθείτε λίγο; Γιατί δεν προτείνετε κάποια δέσμευση από τα μέλη σας ώστε να επενδύσετε σ' αυτή τη ρημάδα χώρα μερικά μόνο απ' αυτά που κλέβατε τόσα χρόνια από μη καταβολή ασφαλιστικών εισφορών και τη φοροαποφυγή; 

Ελπίζουμε πάντως ειλικρινά να μην πλήρωσαν κάποιους για να τους δώσει τις προτάσεις αυτές. Γιατί αν πλήρωσαν μιλάμε για τον ορισμό του πεταμένου χρήματος - μια αναδρομή στις προ 5-ετίας προτάσεις του ΔΝΤ και ένα copy/paste θα τους είχε γλυτώσει από τα έξοδα...

Οι 7 με τον αλβανικό αετό: Θύτες ή θύματα;

Ορισμένες φορές είναι δύσκολο να καταλάβει κανείς πως λειτουργεί το ανθρώπινο μυαλό. Στην περίπτωση των 7 φαντάρων που κάνουν την "χειρονομία του αετού" πάντως, η βλακεία ξεπερνάει κάθε όριο: Εφτά νέοι παρουσιάζονται στον ελληνικό στρατό, ξεκινούν τη βασική τους εκπαίδευση και προφανώς περνάνε τόσο καλά που αποφασίζουν να μαζευτούν σε μια γωνιά του στρατοπέδου και αρχίζουν να βγάζουν φωτογραφίες κάνοντας χειρονομίες που υποδηλώνουν επεκτατικές βλέψεις μιας χώρας άλλης απ' αυτής της οποίας την εθνικότητα έχουν και της οποίας το στρατό έχουν κληθεί να υπηρετήσουν. Απαράδεκτα πράγματα δηλαδή ιδιαίτερα αν αναλογιστεί κανείς ότι η χώρα της οποίας την εθνικιστική χειρονομία κάνουν βρίσκεται ακόμα και σήμερα σε τυπικό καθεστώς "εμπόλεμης" κατάστασης με την χώρα την οποία υπηρετούν.

Αν αποφάσιζαν να βγάλουν μια τέτοια φωτογραφία και να την κρατήσουν για τους εαυτούς τους, το πρόβλημα θα ήταν σαφώς μικρότερο - και θα σχετιζόταν με φιλοσοφικά ερωτήματα του τύπου "ποιος αξίζει να παίρνει την υπηκοότητα", "τι υποχρεώσεις έχουν οι αλλοδαποί που τη λαμβάνουν", "πως θα πρέπει να υπηρετούν στο στρατό" κ.ο.κ. Σημαντικά ερωτήματα μεν, που χρήζουν απάντησης και σοβαρής συζήτησης, αλλά που δεν έχουν κάποιο άμεσο αντίκτυπο και δεν χρειάζεται να επιληφθεί κάποιος άμεσα.

Όμως είπαμε η ανθρώπινη βλακεία είναι σαν το σύμπαν - άπειρη. Έτσι οι νέοι αυτοί αποφάσισαν να μοιραστούν την εξυπνάδα που έκαναν με τον υπόλοιπο κόσμο για να μαζέψουν μερικά "like" από παρόμοιας εξυπνάδας και εθνικότητας ανθρώπους (ή ίσως και να δείξουν ότι αυτοί είναι "μάγκες" και κάνουν ό,τι θέλουν στα στρατόπεδα του Ελληνικού Στρατού). Το έκαναν, κάπου το πράγμα ξέφυγε (γιατί ακόμα και στον κύκλο τους κάποιοι θα αντέδρασαν), κάποιος "σφύριξε" την ύπαρξη της επίμαχης φωτογραφίας σε κάποιο δημοσιογράφο και το θέμα πήρε διαστάσεις. Εκεί αναγκάστηκε να επιληφθεί της υπόθεσης και το Γ.Ε.Σ., που παραδοσιακά αισθάνεται άβολα, για λόγους πολιτικής ορθότητας ν' αντιμετωπίσει με βαριές καμπάνες αρνητικές συμπεριφορές όταν αυτές προέρχονται από μη γηγενείς, ομογενείς και μειονοτικούς. Γι' αυτό και η αρχική ανακοίνωση μιλούσε για "καταμερισμό ευθυνών", "μη απόδοση ευαίσθητης ειδικότητας", "αποφυγή συνυπηρέτησης των 7 στην ίδια μονάδα" κ.ο.κ. Υπό άλλες συνθήκες εκεί κάπου το θέμα θα έκλεινε.

Όμως η ανακοίνωση αυτή, σε μια εποχή που η Αλβανία έχει ανοίξει καμία δεκάδα θέματα με την χώρα μας (Τσάμηδες, μειονοτικά σπίτια στην Χειμάρα, θαλάσσια σύνορα, δικαιώματα ατόμων αλβανικής καταγωγής στην χώρα μας κ.ο.κ.), ήταν το λιγότερο ατυχής και πρόχειρη. Έτσι βρέθηκε ο γνωστός εθνικιστικός συρφετός σε θέση ισχύος και άρχισε να βάλει κατά πάντων, κατηγορώντας την ηγεσία του στρατού για μειοδοσία και υποχωρητικότητα: Είναι το λιγότερο εκνευριστικό να βλέπεις ανθρώπους που υπηρέτησαν στο στρατό βυσματικά και με δεκάδες άδειες από τη σημαία, που έχουν κάνει την κλεψιά τέχνη και αδιαφορούν για τη δημόσια περιουσία να μιλάνε και ν' απαιτούν αγάπη και σεβασμό προς το στράτευμα και την πατρίδα. Λες και αυτοί δεν έχουν υποχρεώσεις επειδή έτυχε να γεννηθούν από γηγενείς Έλληνες γονείς. Στο μυαλό τους βέβαια δεν έχουν και γι' αυτό απαιτούν "κόψιμο κεφαλιών" και γρήγορα μάλιστα.

Αυτό όμως βέβαια δεν μειώνει την ευθύνη των 7. Ανεξάρτητα με το αν ήταν "στα καλά τους", "έκαναν πλάκα", "δεν το ήθελαν", "δεν ήξεραν τι σημαίνει" και όλα αυτά τα χαζοχαρούμενα που ακούμε (από την άλλη πλευρά - που πάντα υπάρχει), η κίνηση είναι απαράδεκτη και πρέπει να τιμωρηθεί. Εξάλλου σε οποιαδήποτε άλλο εθνικό στρατό (συμπεριλαμβανομένου του αλβανικού) και αν συνέβαινε αυτό, θα υπήρχαν άμεσες τιμωρίες και σοβαρές ποινικές ευθύνες, δεδομένων μάλιστα των συνθηκών. Οι δε ποινές διευρύνονται, αν ληφθεί υπόψιν η άποψη ότι η άρση του εμπολέμου μεταξύ των δύο χωρών είναι μονομερής (η Αλβανία την έχει ακυρώσει μαζί με τα υπόλοιπα κομμουνιστικά διατάγματα που την καταργούσε) ή ίσως ακόμα και άκυρη (αφού δεν έχει επικυρωθεί από την ελληνική Βουλή). Τυπικά δηλαδή υπάρχει πρόβλημα σοβαρό μεταξύ των δύο χωρών. Επομένως οι 7 πρέπει να τιμωρηθούν - παραδειγματικά και με τρόπο που να μην αφήνει περιθώριο επανάληψης τέτοιων συμπεριφορών. Το ποια θα είναι η ποινή, δεν είναι δουλειά ούτε του υπουργού κ. Καμμένου (που ευκαιρία βρήκε να το παίξει υπερπατριώτης κάνοντας αφελείς δηλώσεις στις οποίες φέρεται σίγουρος ότι οι 7 είναι πράκτορες του αλβανικού εθνικισμού), ούτε των εφημερίδων ή των ιστοσελίδων. Είναι της στρατιωτικής δικαιοσύνης που θα πρέπει να πάρει υπόψιν της όλα τα δεδομένα.

Οι δε 7 θα πρέπει να μάθουν να ζουν με τις συνέπειες της πράξης τους. Το να προσπαθεί κανείς να τους υποστηρίξει και να τους δικαιολογήσει αυτόκλητα είναι το ίδιο απαράδεκτο με το να ζητά άμεση απέλαση τους. Καλώς ή κακώς οι 7 αποφάσισαν ότι θέλουν να είναι Έλληνες. Κάποιοι έκαναν την αίτηση ελληνοποίησης για εκείνους, και εκείνοι όντας 18+ αποφάσισαν ότι θέλουν να μείνουν στην Ελλάδα, σαν Έλληνες, με ό,τι καλό ή κακό αυτό συνεπάγεται. Θα μπορούσαν ν' αποποιηθούν της ελληνικής υπηκοότητας/ιθαγένειας και να δουλέψουν/ζήσουν στην χώρα μας προσωρινά με βίζα, έχοντας την Αλβανία ως χώρα βασικής διαμονής. Επέλεξαν όμως άλλο δρόμο. Και αυτό συνεπάγεται της υπηρέτησης της στρατιωτικής θητείας (έστω και αν είναι μειωμένη), της πληρωμής φόρων και κυρίως του σεβασμού του Συντάγματός της, των εθνικών της συμβόλων και της εδαφικής της ακεραιότητας. Δικαίωμά τους να ονειρεύονται τα Τίρανα και τη Σκόδρα (δεν το κατακρίνουμε εξάλλου αυτό), αλλά πρέπει ταυτόχρονα να σέβονται και ν' αγαπούν την χώρα που ζουν. Και εννοείται ότι θα πρέπει να γνωρίζουν ότι το στράτευμα δεν είναι παιδική χαρά, επομένως "μαγκιές" δεν μπορούν να χωράνε...Σεβασμός στη διαφορετικότητά τους μεν αλλά και αυτό δεν μπορεί να τους κάνει περισσότερο ίσους ή να τους φέρνει στο απυρόβλητο.

Τιμωρία λοιπόν για ν' αποφύγουμε τις αντιδράσεις και να έρθουν τα πράγματα στην πολυπόθητη ισορροπία, χωρίς ακρότητες πάντα και με βάση τους νόμους και το δικαιακό μας σύστημα. Τα υπόλοιπα είναι απλώς φληναφήματα, όπως η χειρονομία του αετού.

Μην μας πείτε ότι δεν ψηφίσατε τον Γιάννη!

Τελικά η ιστορία γράφτηκε και ο Γιάννης Αντετοκούνμπο έγινε ο πρώτος Έλληνας που θ' αγωνιστεί στο προσεχές All Star Game. Τεράστια η επιτυχία του και σίγουρα του αξίζουν συγχαρητήρια. Τα πρώτα ευχαριστώ του μετά την ανακοίνωση του αποτελέσματος για την Ελλάδα και τους Έλληνες, σίγουρα δείχνουν άνθρωπο που ξέρει ν' αναγνωρίζει αυτούς που τον υποστήριξαν και τον ψήφισαν μαζικά.
Η εκστρατεία ψήφισης του είχε μεγάλο ενδιαφέρον: μας θυμίζει πολύ την παλιότερη "τρέλα" όπου κάποιοι - επώνυμοι και ανώνυμοι - κάθονταν σε μια καρέκλα και τους έλουζαν με κουβάδες παγωμένο νερό. Υποτίθεται ότι αυτό γινόταν για "φιλανθρωπικούς σκοπούς" (με φίλους των εν λόγω ατόμων στη θεωρία να ξηλώνονται ευχαρίστως να βλέπουν τα "θύματα" να δέχονται τη ψυχρολουσία), αλλά στις περισσότερες περιπτώσεις δε μαζευόταν ούτε ευρωλεπτό, αφού ούτε καν τα ίδια τα "θύματα" δεν έμπαιναν στον κόπο να ζητήσουν "προσφορές" για φιλανθρωπικούς οργανισμούς.

Με λίγα λόγια είχαμε πολλούς που ακολουθούν το συρμό, χωρίς να ξέρουν καν τι κάνουν και γιατί το κάνουν. Το ίδιο και τώρα: παρουσιάστριες, μοντέλα, ηθοποιοί, η κυρά Μαρία στο περίπτερο, όλοι ψήφισαν τον Γιάννη - όχι γιατί ξέρουν τι είναι αυτό για το οποίο τον ψηφίζουν, αλλά γιατί όλοι μιλάνε γι' αυτό...

Βέβαια για να λέμε τα πράγματα με τ' όνομά τους, ο Γιάννης Αντετοκούνμπο αξίζει να συμμετάσχει στη φετεινή γιορτή του ΝΒΑ. Έχει πάρει "από το χέρι" μια πολύ μέτρια ομάδα και την οδηγεί με αξιώσεις στα playoffs του πρωταθλήματος. Ο δρόμος προς τα τελικά θα είναι δύσκολος για τον Γιάννη και τους Μιλγουόκι Μπακς αλλά τουλάχιστον δε θα πέσουν αμαχητί.

Το ενδιαφέρον όμως στην υπόθεση είναι άλλο...

Είναι η κλασική αντιπαράθεση που δημιουργείται με κάθε ευκαιρία μεταξύ των "Ελληναράδων", των Ακροδεξιών και των "Υποψιασμένων". 

Οι πρώτοι ψηφίζουν τον Γιάννη επειδή είναι Έλληνας και μόνο. Δεν τους ενδιαφέρει αν είναι καλός ή όχι, αν αξίζει να παίξει στο All Star Game. Αυτοί είναι οι hardcore οπαδοί και πανηγυρίζουν για τις εμφανίσεις του (χωρίς να έχουν δει ούτε ένα του αγώνα), τον ψηφίζουν μαζικά, κάνουν 15 προφίλ στο twitter, καλύπτουν τα IP τους και δημιουργούν πολλαπλά alter ego στο Facebook. Παράλληλα κάνουν εκστρατείες ενημέρωσης και ψήφισης του Γιάννη, ενώ τσακώνονται με τις άλλες δύο ομάδες που περιγράφουμε παρακάτω.

Οι Ακροδεξιοί από την άλλη απευχθάνονται τον Αντετοκούνμπο. Στην καλύτερη περίπτωση τον θεωρούν "φιλέλληνα" και όχι Έλληνα, γιατί συμμετέχει με θρησκευτική ευλάβεια στις υποχρεώσεις της εθνικής μας ομάδας. Δεν τους αρέσει που είναι μαύρος και θεωρούν ότι δε θα έπρεπε να έχει την ελληνική υπηκοότητα. Όταν αναφέρονται σ' αυτόν θυμούνται και τον Σοφοκλή Σχορτσιανίτη, ο οποίος αν έχει Έλληνα πατέρα, θεωρείται εξίσου ξένος αφού η μητέρα του είναι από το Καμερούν. Δεν ψηφίζουν τον Γιάννη, αντιδρούν στις εκστρατείες υποστήριξής του και θα ήθελαν πάρα πολύ να τον δουν να υπογράφει αυτόγραφα στη σημαία (όπως ΔΕ κάνει) και να φοράει σώβρακο με τα χρώματα της χώρας για να μπορέσουν να του επιτεθούν.

Η τρίτη ομάδα (οι "Υποψιασμένοι") απευχθάνεται τέτοιου είδους θεάματα, ψηφοφορίες και εκστρατείες. Επιτίθενται και στη πρώτη ομάδα γιατί "οικειοποιείται" τα κατορθώματά του Γιάννη ("δεν μας αξίζει" λένε) θεωρώντας ότι οι μόνοι που μπορούν να χαίρονται μ' αυτά είναι τα μέλη της οικογένειάς του. Επιτίθενται όμως ταυτόχρονα και στους Ακροδεξιούς γιατί δεν τον θεωρούν Έλληνα. Καταστάσεις παράκρουσης δηλαδή - "ναι είναι Έλληνας επειδή το θέλει" αλλά ταυτόχρονα "κανείς Έλληνας δε δικαιούται να χαίρεται με ότι καταφέρνει γιατί η κοινωνία δεν τον υποστήριξε"(λες και το μπάσκετ δε του έμαθαν Έλληνες ή δεν ήταν Έλληνες αυτοί που τον στήριξαν όταν είχε δυσκολίες). 

Διακρίνουμε δηλαδή μια τριπλή δόση φαρισαϊσμού και υποκρισίας.

Η πρώτη ομάδα την ίδια ώρα που υποστηρίζει (σωστά) τον Γιάννη δεν κάνει τίποτα, τις περισσότερες φορές, για τ' άλλα παιδιά που, όπως και ο Γιάννης, νιώθουν την Ελλάδα για πατρίδα τους. Βέβαια για να λέμε και του στραβού το δίκιο, οι γονείς του Γιάννη έδωσαν αγώνα ενσωμάτωσης της οικογένειάς τους στην ελληνική κοινωνία και πραγματικότητα - τα ονόματα που έδωσαν στα παιδιά τους είναι το λιγότερο - αλλά το ίδιο έκαναν και άλλες οικογένειες μεταναστών με λιγότερη επιτυχία και αναγνώριση. 

Η δεύτερη ομάδα υποκρίνεται πως το χρώμα και η καταγωγή κρίνει την ελληνικότητα, την ίδια ώρα που η ιστορία - την οποία αν και "Έλληνες" δε γνωρίζουν καθόλου καλά - διδάσκει ότι αν βάλουμε τα ονόματα των Ελλήνων προδοτών στο χαρτί, θα υπερκαλύψουμε τους συνδυασμένους τόμους της Εγκυκλοπαίδειας Πάπυρου Λαρούς και της Μεγάλη Σοβιετικής Εγκυκλοπαίδειας. Στρουθοκαμηλίζει δε γιατί παραγνωρίζει το ότι τα παιδιά αυτά γεννήθηκαν εδώ και έχουν σκοπό να μείνουν. Επομένως το καλύτερο που έχουμε να κάνουμε είναι να τα κάνουμε ν' αγαπήσουν αυτή την χώρα πραγματικά.

Η τρίτη ομάδα είναι η χειρότερη γιατί η στάση της δεν εξαρτάται από την άγνοια ή την αμάθεια. Πηγάζει από την "πολιτικά ορθή" στάση της ισοπέδωσης. Όλοι οι άλλοι "είναι κακοί" και "λάθος", "υπερβάλουν" και "δεν ξέρουν το σωστό". Σύμφωνα με το φτωχότατο μυαλό τους, ο Γιάννης (που μπορεί να μη γεννήθηκε από Έλληνες γονείς αλλά γεννήθηκε στην χώρα μας και έγινε Έλληνας) δεν δικαιούται να δίνει χαρά στους συμπατριώτες του - αυτούς που επέλεξε ο ίδιος να είναι συμπατριώτες του - γιατί όταν γύριζε στους δρόμους και πουλούσε cd, δεν αγοράζαμε όλοι από ένα. Με το ίδιο σκεπτικό - και επειδή δεν το κάναμε - δε θα έπρεπε να τον ψηφίσουμε εμείς, γιατί το κάνουμε "ιδιοτελώς" (για να δούμε δηλαδή έναν Έλληνα στο All Star Game). Δηλαδή προτιμούσαν να τιμωρηθεί ο Γιάννης (με το να μην πάρει μέρος) για να τιμωρηθούμε όλοι μας. Σουρεαλιστική λογική δηλαδή σε όλο της το μεγαλείο...

Όπως και να έχει πάντως, ο Γιάννης θα πάρει μέρος στο All Star Game. Οι Έλληνες το πήραν πατριωτικά, ο ίδιος κάνει ένα πάρα πολύ καλό πρωτάθλημα και οι άνθρωποι του Μιλγουόκι αλλά και οι άνθρωποι του NBA βλέπουν στο πρόσωπό του ένα καινούργιο σταρ, ο οποίος σε αντίθεση με άλλα "νούμερα" που κυκλοφορούν λειτουργεί ώριμα, φαίνεται να διακατέχεται από αξίες που μετράνε στις ΗΠΑ, ενώ δεν έχει "κακές" συνήθειες. Θα προωθηθεί αρμοδίως και επάξια, ενώ είμαστε τυχεροί που η Ελλάδα είναι συνυφασμένη με μια τόσο καθαρή εικόνα. 

Και το ενδιαφέρον στην υπόθεση; Ο πιο αναγνωρίσιμος Έλληνας στις ΗΠΑ το 1960 και το 1970 ήταν ένας ηθοποιός, γιος μετανάστη με ξυρισμένο κεφάλι - ο Τέλι Σαβάλας. 

Το 2017 είναι ένας αθλητής, μαύρος, παιδί μεταναστών από την Νιγηρία, που μικρός πουλούσε αντιγραμμένα cd για να βοηθήσει την οικογένειά του να επιβιώσει. Σημεία των καιρών που όμως έχουν τη σημασία τους...

Επιτέλους λίγη σοβαρότητα κύριε Τσακαλώτο!

Ολόκληρη η κουβέντα περί "μείωσης της έκπτωσης φόρου" είναι άκρως σουρεαλιστική. Από την μια έχεις το ΔΝΤ, με τους σφουγκοκωλάριους των 5000 ευρώ μηνιαίως να ζητάει ουσιαστική κατάργησή του και από την άλλη την κυβέρνηση να το παίζει "σκληρή γκόμενα" που είναι έτοιμη να πέσει στο κρεβάτι με τον οποιοδήποτε, αλλά μετά το 2ο ραντεβού.

Δεν ξέρω αν στην κυβέρνηση έχουν μια - έστω και σχετική- επαφή με την πραγματικότητα, αλλά αν δεν έχουν προχωρήσει την πλήρη εφαρμογή της αποποινικοποίησης της κάνναβης στην Κουμουνδούρου και στα πέριξ του Μαξίμου, τότε σίγουρα θα συνειδητοποιούν ότι μια οποιαδήποτε μείωση του, θα καταστήσει το "ζω στην Ελλάδα" ένα ανέκδοτο που όμοιο του δεν έχει ακουστεί τα τελευταία χρόνια (και σ' αυτό περιλαμβάνουμε και το "σκίσιμο των μνημονίων" του κ. Τσίπρα).
Είναι προφανές ότι η αύξηση των ασφαλιστικών εισφορών θα οδηγήσει σε μια άνευ προηγουμένου μετάβαση της χώρας σε καθεστώς "underground" οικονομίας. Αν προσθέσει κανείς και τις φορολογικές αυξήσεις, την παρακράτηση φόρου, τον ΕΝΦΙΑ κ.ο.κ. καταλαβαίνει κανείς ότι πλέον κανείς λογικός άνθρωπος δεν μπορεί να δηλώνει το πραγματικό του εισόδημα αν θέλει να επιβιώσει. Προσοχή: δε μιλάμε για ταξίδια, βόλτες, αγορές αυτοκινήτων ή iPhone 6 ή χτίσιμων εξοχικών σε μαγευτικά τουριστικά θέρετρα. Μιλάμε πλέον για καθαρή επιβίωση.
Επομένως ένα μεγάλο κομμάτι του πληθυσμού (δηλ. οι ελεύθεροι επαγγελματίες) βγαίνει "εκτός".
Απομένουν επομένως οι μισθωτοί και οι συνταξιούχοι να σηκώσουν το βάρος - γι' άλλη μια φορά και για διαφορετικούς λόγους πλέον, απ' ότι στο παρελθόν.
Με δεδομένη την ανεργία, την τεράστια μείωση μισθών και συντάξεων, την αύξηση των έμμεσων και άμεσων φόρων, των τιμών και των τιμολογίων ΔΕΚΟ, οι δυνατότητες του μοναδικού κομματιού του πληθυσμού που δεν μπορεί παρά να είναι ειλικρινής στις φορολογικές του δηλώσεις, έχουν περιοριστεί ήδη.
Αν επομένως έρθει η κυβέρνηση να μειώσει επιπλέον την έκπτωση φόρου τα πράγματα θα οδηγηθούν στα άκρα: για να φέρουμε ένα ζωντανό παράδειγμα με βάση τα όσα ζητάει το ΔΝΤ (και σιγοντάρουν οι Ευρωπαίοι) η μείωση αυτή θα οδηγήσει σε επιπλέον φόρο 800 ευρώ τον χρόνο, για κάποιον που βγάζει 620 ευρώ το μήνα. Αν τα φέρνει δύσκολα κάποιος ήδη δηλαδή φανταστείτε πως θα έχουν τα πράγματα μετά απ' αυτό.

Βέβαια οι κύριοι του ΣΥΡΙΖΑ, που έμαθαν τα κόλπα της εξουσίας πολύ γρήγορα και λειτουργούν αποκλειστικά με διαρροές για να δουν τις αντιδράσεις του κόσμου, διατείνονται ότι "θα το βάλουμε στον κόφτη" και πως "η μείωση της έκπτωσης φόρου θα είναι μικρότερη". Δηλαδή δεν τους νοιάζει να φορτώσουν μέτρα στην επόμενη κυβέρνηση - ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΠΑΡΟΥΝ ΦΡΑΓΚΟ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΔΑΝΕΙΣΤΕΣ - από την μία, ενώ δε θα έχουν πρόβλημα να πανηγυρίσουν αν αντί για "χάσιμο" 1,2 μισθών για τους μισθωτούς/συνταξιούχους θα έχουμε 1 μισθό "μόνο".
Ποιος σοβαρός άνθρωπος, που θέλει να ξεκινήσει τη ζωή του θα θέλει να μείνει στην Ελλάδα; Ποιος δε θα κοιτάξει να δουλέψει "μαύρα", να κάνει συμφωνίες με προμηθευτές και πάροχους υπηρεσιών για χαμηλότερο κόστος ή στην τελική να μεταναστεύσει για κάπου καλύτερα;

Είναι πολύ εύκολο να παίρνεις αποφάσεις εν ονόματι των άλλων, όταν δεν έχεις επαφή με το πρόβλημα. Το δύσκολο είναι να βάλεις τον εαυτό σου στη θέση του άλλου. Σ' αυτό υποτίθεται ότι ο ΣΥΡΙΖΑ ήταν ικανός. Γι' αυτό κέρδισε τις εκλογές του 2015. Η απώλεια της επαφής αυτής και ο νεποτισμός που τόσο γρήγορα διαπέρασε την ΣΥΡΙΖΑια αριστερά είναι αυτή που θα τον στείλει στο χρονοντούλαπο της ιστορίας καθώς και ο λόγος που θα μπει ο κ. Τσίπρας στο κάδρο των πλέον αποτυχημένων εκλεγμένων Πρωθυπουργών της χώρας, παρέα με τους κ.κ. Σαμαρά και Παπανδρέου.

Θέλεις να δεις ειδικευμένο γιατρό μέσω ΕΟΠΥΥ; Από τον Ιούνιο ξέχνα το!

Τελικά με τον ΣΥΡΙΖΑ θα δούμε τελικά στην πράξη, όλα όσα εκείνα οι ίδιοι οι βουλευτές και τα στελέχη του κόμματος αυτού κατηγορούσαν ως "απαράδεκτα". Τι μειώσεις σε συντάξεις, τι αυξήσεις φόρων - έμμεσων και άμεσων, τι περικοπές επιδομάτων. Για να μη μιλήσουμε για την υποβάθμιση της παιδείας και των παρεχόμενων υπηρεσιών υγείας.

Ο κατήφορος όμως δεν έχει τέλος και έτσι, παρά τις τεράστιες αυξήσεις στις ασφαλιστικές εισφορές από την αρχή του 2017, τα πράγματα θα γίνουν σύντομα χειρότερα. Αναφερόμαστε στις δυσμενείς αλλαγές στην πρόσβαση στις ειδικότητες, στο μόνο δηλαδή πράγμα το οποίο το - εκτός νοσοκομείων - κομμάτι του συστήματος υγείας κρατούσε μια σχετική ποιότητα, παρά την εξαφάνιση μεγάλου αριθμού ειδικοτήτων και του συγκεντρωτισμού στα πολύ μεγάλα αστικά κέντρα ικανού αριθμού γιατρών. Από τα μέσα της χρονιά αλλάζει ριζικά ο τρόπος πρόσβασης στις ειδικότητες γιατρών - δηλ. καρδιολόγους, πνευμονολόγους, γυναικολόγους - μαιευτήρες, ορθοπεδικούς, παιδιάτρους, χειρούργους, ουρολόγους, οφθαλμίατρους, δερματολόγους, φυσικούς γιατρούς, ωτορυνολαρυγγολόγους και τις λοιπές ιδιότητες που προσφέρονται στην παρούσα φάση από τον ΕΟΠΥΥ.

Τι θα συμβαίνει ακριβώς από δω και πέρα; Το ρεπορτάζ του capital.gr είναι χαρακτηριστικό: "Όπως περιγράφεται στο σχέδιο του μνημονίου, το υπουργείο Υγείας θα πρέπει μέχρι το Μάρτιο να έχει καταρτίσει ένα νέο σύστημα ηλεκτρονικών παραπομπών για τη δευτεροβάθμια περίθαλψη, το οποίο αναμένεται να τεθεί σε λειτουργία τον Ιούνιο του 2017. Το σύστημα αυτό θα χρησιμοποιηθεί, σύμφωνα με το σχέδιο, για την προέγκριση των επισκέψεων σε παρόχους του ιδιωτικού τομέα (ιδιώτες γιατρούς συμβεβλημένους με τον ΕΟΠΥΥ, ιδιωτικά θεραπευτήρια και διαγνωστικά κέντρα).
Τι σημαίνει αυτό πρακτικά: Προτεραιότητα για την εξυπηρέτηση των ασφαλισμένων θα δίνεται στις δομές του ΠΕΔΥ και στα δημόσια νοσοκομεία. Ανάλογά όμως με τις δυνατότητές τους (θα έχει προηγηθεί "χαρτογράφηση" των υποδομών, του προσωπικού και του εξοπλισμού τους) και με βάση το χρόνο αναμονής που χρειάζεται για την πραγματοποίηση των εξετάσεων, και εφόσον οι ασφαλισμένοι δεν μπορούν να κλείσουν εκεί ραντεβού, τότε μόνο θα δίνεται το "πράσινο φως" για πρόσβαση στον ιδιωτικό τομέα. Η πρόοδος του μέτρου μάλιστα θα αξιολογείται κάθε τρεις μήνες".

Δηλαδή με λίγα λόγια οι ασφαλισμένοι πλέον θα παραπέμπονται σε γιατρούς στα νοσοκομεία και στα πρώην ιατρεία του ΙΚΑ (όπου αυτά υπάρχουν) και αν ο χρόνος αναμονής είναι "μεγάλος" (πέραν των τριών εβδομάδων σύμφωνα με το ρεπορτάζ μας), τότε θα υπάρχει έγκριση για χρήση ιδιώτη γιατρού - από τη λίστα φυσικά των ήδη συμβεβλημένων.

Η εξέλιξη είναι το λιγότερο τραγική: ο αριθμός των συμβεβλημένων (με τον ΕΟΠΥΥ) γιατρών έχει ήδη περιοριστεί από την αρχή της εφαρμογής του παρόντος συστήματος κάτι που συμβαίνει και με τις καλυπτόμενες ειδικότητες και εξετάσεις (διαβάστε εδώ σχετικά). Η πρόσβαση σε οδοντιάτρους είναι πλέον ανύπαρκτη, αφού - και παρά τις υποσχέσεις - η ειδικότητα αυτή δεν καλύπτεται από τον ΕΟΠΥΥ και οι αντίστοιχοι του ΠΕΔΥ είναι μετρημένοι στα δάκτυλα. Αλλά τα "χαλασμένα δόντια" είναι μάλλον σταγόνα στον ωκεανό των προβλημάτων: Είναι χαρακτηριστικό ότι υπάρχουν νομοί που δεν καλύπτονται από συμβεβλημένους γιατρούς όλων των ειδικοτήτων, ενώ είναι γνωστό σε όλους ότι τα νοσοκομεία (όλης της χώρας) έχουν κλινικές που υπολειτουργούν (το παράδειγμα των Χανίων - της εκλογικής περιφέρειας του κ. Πολάκη -  είναι χαρακτηριστικό) καθότι δεν υπάρχουν αρκετοί υπηρετούντες γιατροί. Είναι επίσης γνωστό ότι τα νοσοκομεία πλέον υποδέχονται ασθενείς στα "επείγοντα" ή στα εξωτερικά ιατρεία που δε θα έπρεπε να βρίσκονται εκεί, αλλά το κάνουν αφού δεν έχουν τα χρήματα για να κάνουν εξετάσεις οικονομικά ή δεν έχουν ιατροφαρμακευτική κάλυψη.

Και αυτό συμβαίνει μια χρονική περίοδο που ήδη πάνω από το 90% των ασθενούντων παρακάμπτει πλήρως τον ΕΟΠΥΥ (παρά του ότι πληρώνει για ιατροφαρμακευτική περίθαλψη και το κόστος των φαρμάκων έχει αυξηθεί σημαντικά λόγω των μνημονίων). Φανταστείτε τι έχει να συμβεί όταν συνδυαστούν η οικονομική εξάντληση του πληθυσμού, με ταυτόχρονη προσφυγή όλων των ασθενούντων στα (ελάχιστα) ιατρεία του ΠΕΔΥ και στα δημόσια νοσοκομεία.

Στην παρούσα φάση η χώρα μας έχει χαμηλούς δείκτες θνησιμότητας και επιπλοκών σε πολλούς τομείς (αντιστρόφως ανάλογους της οικονομικής της κατάστασης) γιατί ακριβώς το σύστημα υγείας επιτρέπει άμεση προσφυγή στην ειδικότητα. Δεν είναι τυχαίο το ότι το "δωρεάν" αγγλικό ΝHS, έχει μεγάλο ποσοστό θνησιμότητας σε πνευμονολογικά και ογκολογικά περιστατικά, τεράστια (για δυτική χώρα) παιδική θνησιμότητα, επιπλοκές σε διαβήτη και καρδιολογικά νοσήματα κ.ο.κ. γιατί ακριβώς υπάρχει καθυστέρηση στην παραπομπή και στην εξιδικευμένη παρακολούθηση. Να θυμίσουμε ότι ο γενικός γιατρός δεν είναι "παντογνώστης". Έχει επιφανειακή γνώση και δεν μπορεί να καλύψει επαρκώς την εξέλιξη ή την παρακολούθηση μιας αρρώστιας. Η ιατρική έχει εξελιχθεί πολύ από την εποχή του Γαληνού και του Ιπποκράτη, στην οποία επιχειρείται - από τις μνημονιακές κυβερνήσεις - να επιστρέψουμε. Οι καθυστερήσεις παραπομπής και η άγνοια, δημιουργούν επιπλοκές και χρόνια νοσήματα, τα οποία κοστίζουν περισσότερο στην αντιμετώπιση από την μια και χειροτερεύουν την ποιότητα ζωής των ασθενών από την άλλη.

Η λύση βεβαίως δεν είναι το να γίνονται "όλα ιδιωτικά". Για τους περισσότερους ασφαλισμένους το δικαίωμα σ' ένα αξιοπρεπές και αξιόπιστο σύστημα υγείας δεν είναι κάποιο δώρο από τον Πολλάκη, τον Τσίπρα ή τους παλιότερους. Είναι κάτι ακριβό που πληρώνεται. Επομένως η οπισθοδρομική λογική του "όποιος μπορεί να πληρώνει, γλυτώνει και οι άλλοι να πάνε να πνιγούν" στην οποία οδηγούν τα χαμηλά στάνταρ τα οποία δημιουργούνται αποτελούν ντροπή για το αύριο της χώρας και όνειδο για ένα κόμμα που θέλει να λέγεται (προκαλώντας πλέον γέλιο σε όσους ακούν) "αριστερό".