Κατασχέσεις καταθέσεων για όλες τις οφειλές προς το Δημόσιο; / Νέφος από τα τζάκια - σχόλια και συστάσεις

Είδηση: Μία από τις απαιτήσεις της τρόικας, που καταφτάνει στην Ελλάδα σύντομα, αφορά τις ληξιπρόθεσμες οφειλές που έχουν ιδιώτες προς το Δημόσιο. Συγκεκριμέ­να, η τρόικα απαιτεί από το υπουργείο Οικονο­μικών να περάσει μία ρύθμιση, σύμφωνα με την οποία όποιος χρωστάει πάνω από 500 ευρώ στο Δημόσιο αυτόματα η εφορία να μπορεί να κάνει ανάληψη των μετρητών από τους τραπεζικούς λο­γαριασμούς του. Έτσι, για παράδειγμα, όσοι χρω­στούν χαράτσι, τέλη κυκλοφορίας ή έχουν οποια­δήποτε άλλη ληξιπρόθεσμη οφειλή, τότε η εφορία θα μπορεί να προχωράει σε αυτόματη ανάληψη του ποσού από τις καταθέσεις του οφειλέτη στον τραπεζικό του λογαριασμό.

Η συγκεκριμένη ρύθμιση που απαιτεί η τρόι­κα φαίνεται να προκαλεί μεγάλο προβληματισμό στο υπουργείο Οικονομικών καθώς και ανησυχία, αφού εκτιμάται ότι θα υπάρξει νέο κύμα φυγής κε­φαλαίων.

Μεταξύ άλλων, η τρόικα φαίνεται επίσης να απαιτεί σύντομα να είναι έτοιμη η ρύθμιση για υποχρεωτική χρήση χρεωστικών - πι­στωτικών καρτών σε όλες τις συναλλαγές, να απαλ­λαγούν από τον ΦΠΑ οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις με τζίρο έως 10.000 ευρώ, να προχωρήσουν οι διαδικασίες για τους καταθέτες του εξωτερικού, να μπλοκάρει η ρύθμιση των ληξιπρόθεσμων χρεών σε 48 δόσεις και, τέλος, να είναι έτοιμο το φορο­λογικό νομοσχέδιο.

Ήδη πάντως στις δεσμεύσεις περιουσιών και λογαριασμών όσων εμπλέκονται σε οικονομικά σκάνδαλα στρέφονται οι δικαστικές αρχές. Μέχρι στιγμής έχουν δεσμευτεί ακίνητα και λογαριασμοί αξίας περίπου ενός δισεκατομμυρίου ευρώ.

Ειδικότερα από την υπόθεση της Proton Bank, για την οποία έχει προφυλακιστεί ο επιχειρηματί­ας Λαυρέντης Λαυρεντιάδης, οι δικαστικές αρχές έχουν προχωρήσει σε δεσμεύσεις λογαριασμών στο εξωτερικό ύψους 160 δισ. Κι έχουν μπλοκάρει λογαριασμούς στην Ελλάδα και περιουσιακά στοι­χεία που ξεπερνούν τα 280 εκατ. ευρώ.

Ανάλογες δεσμεύσεις έχουν γίνει και για την υπόθεση που αφορά τις εταιρείες ηλεκτρικής ενέργειας Energa και Hellas Power με τα δεσμευ­μένα ποσά να αγγίζουν τα 180 εκατ. ευρώ. Σε ό,τι αφορά την υπόθεση του πρώην υπουρ­γού Άκη Τζοχατζόπουλου και τα εξοπλιστικά προ­γράμματα, οι ειδικοί ανακριτές έχουν προσδιορί­σει με λεπτομέρειες τι θα περιέλθει στο Δημόσιο αφού υπάρξουν καταδίκες. Το ποσό φαίνεται να αγγίζει τα 20 εκατ. ευρώ και αφορά καταθέσεις που έχουν βρεθεί σε τραπεζικούς λογαριασμούς που συνδέονται με τον ίδιο, τη σύζυγό του Βίκυ Σταμάτη, την κόρη του και την πρώην σύζυγό του, αλλά και περιουσιακά στοιχεία.

Ωστόσο οι διαδικασίες καθυστερούν, αφού πρέ­πει πρώτα να υπάρξει καταδικαστική απόφαση αλ­λά και γιατί σε κάποια ακίνητα που έχουν δεσμευτεί υπάρχουν βάρη από υποθήκες για δάνεια που έχουν ληφθεί από τράπεζες.

Σχόλιο: Συνέταιρο δεν είχαμε, συνέταιρο βρήκαμε λοιπόν. Βέβαια κανείς δε διαφωνεί ότι τα χρωστούμενα πρέπει να πληρώνονται...Όμως από την άλλη, μήπως θα πρέπει να ληφθεί υπόψιν ότι η μεγάλη πλειοψηφία των "καινούργιων" οφειλετών δεν είναι επαγγελματίες "μπατακτσήδες" αλλά απλώς δεν μπορούν να πληρώσουν;

Οι δεσμεύσεις περιουσιών σε μεγάλες οφειλές επομένως είναι θεμιτές και δίκαιες...Αλλά τα 500 ή 1000 (ή και 5 ή 6 χιλιάδες) ευρώ είναι ποσά πολύ μικρά για να δικαιολογούν υποχρεωτικές δεσμεύσεις. Αυτά τα χρήματα μπορεί να είναι απαραίτητα για το βιοπορισμό των οφειλετών, γι' αυτό εξάλλου και μέχρι σήμερα δεν επιτρέπεται κάτι τέτοιο - ως γενικό μέτρο - και εναπόκειται στο δικαστήριο ν' αποφασίσει. Αλλά βέβαια αυτά είναι ψιλά γράμματα για την τρόικα, που σε αγαστή συνεργασία με τους ανευθυνο-υπεύθυνους της κυβέρνησης, κάνουν το παν να παρακάμψουν τη δικαιοσύνη (ή ότι δεν ελέγχεται από αυτή) όπως κάνουν και με τη Βουλή.

Την ίδια ώρα το κράτος χρωστάει καμιά δεκαριά δις σε διάφορους (ιδιώτες, ασφαλισμένους και επιχειρήσεις), κάνει 15-20 προσφυγές σε κάθε δικαστική απόφαση που το υποχρεώνει να πληρώσει εντόκως (ενώ αυτό ζητάει και δεν επιδέχεται μη καταβολή τόκων) και πανηγυρίζει που εξόφλησε (θεωρητικά πάντα) το 10% από τα χρέη του εντός του Δεκεμβρίου. Αλλά είπαμε: στη χώρα της φαιδράς πορτοκαλαίας, έστω και λίγη επαφή με την πραγματικότητα είναι πραγματικά μεγάλη απαίτηση...

Και κάτι ακόμα: η υποχρεωτική χρήση πιστωτικών και χρεωστικών καρτών δε συμβαίνει σε καμία χώρα του κόσμου. Κανείς δεν είναι υποχρεωμένος να έχει τραπεζικό λογαριασμό, ούτε να πληρώνει (έμμεσα) προμήθειες σε τράπεζες και πιστωτικούς οργανισμούς, απλώς και μόνο επειδή το κράτος αδυνατεί να ελέγξει τη φοροδιαφυγή. Έτσι λοιπόν καταλήγουμε σ' ένα αντιδημοκρατικό μέτρο το οποίο συζητιέται σοβαρά...

Και για να μην ξεχνιόμαστε... Διαβάζουμε στο "Πρώτο Θέμα" σχετικά με την αιθαλομίχλη που έχει εμφανιστεί στα μεγάλα αστικά κέντρα: "Για μια ακόμη βραδιά η η ατμόσφαιρα στο λεκανοπέδιο της Αθήνας είναι αποπνικτική λόγω του νέφους που προκαλούν τα τζάκια και οι σόμπες . Η απαγορευτική τιμή του πετρελαίου θέρμανσης έχει κάνει, ειδικά τις κρύες νύχτες όπως η σημερινή,  τους ιδιοκτήτες χιλιάδων διαμερισμάτων στην Αττική και τη Θεσσαλονίκη  να προσπαθούν να ζεσταθούν είτε με το άναμμα του τζακιού είτε με κάποια σόμπα που καίει ξύλα.

Αποτέλεσμα αυτής της κατάστασης είναι το Νέφος τύπου... Λονδίνου όπως έχει καθιερωθεί να λέγεται .Ο τύπος αυτός της ατμοσφαιρικής ρύπανσης που καταγράφηκε για πρώτη φορά στο Λονδίνο και οφείλει το όνομά του στη βρετανική πόλη, αναγνωρίζεται από δείκτες όπως οι υψηλές συγκεντρώσεις αιωρούμενων σωματιδίων και διοξειδίου του θείου κατά τη διάρκεια του χειμώνα σε συνδυασμό με κλιματολογικές συνθήκες υγρασίας, άπνοιας και θερμοκρασιακής αναστροφής (συγκέντρωσης θερμών αέριων μαζών σε ύψος 200 έως 300 μέτρων που αποτρέπουν τη διαφυγή των ρύπων σε υψηλότερα επίπεδα της ατμόσφαιρας). «Χρειάζεται συγκεκριμένη τεχνογνωσία και για την θέρμανση, κάτι που το γνώριζαν καλά οι παππούδες και οι γιαγιάδες μας που χρησιμοποιούσαν τις σόμπες και καθάριζαν με λεπτομέρεια τα μπουριά και τις καπνοδόχους. Σήμερα πολλοί διαθέτουν τζάκια στα σπίτια τους. Ωστόσο δεν γνωρίζουν πώς να τα χρησιμοποιήσουν σωστά για θέρμανση» αναφέρει. Συνιστά, εξάλλου, την ενημέρωση του κόσμου για την ποιότητα των στερεών καυσίμων, τη χρήση πιστοποιημένων εστιών και σομπών αλλά και τους τρόπους συντήρησής τους.

Σε αυτό το «μήκος κύματος» το Τεχνικό Επιμελητήριο Ελλάδας κρούει τον κώδωνα του κινδύνου για τις επιπτώσεις της αλόγιστης χρήσης ακατάλληλων για καύση υλικών. Σε ανακοίνωσή του υπογραμμίζει ότι δεδομένης της εκτεταμένης χρήσης τζακιών και λεβήτων βιομάζας και ξύλου, θα πρέπει να λαμβάνονται συγκεκριμένες προφυλάξεις για την προστασία της υγείας των πολιτών και του περιβάλλοντος. Σε αυτές περιλαμβάνονται:

• η χρήση μόνο των καυσίμων για τα οποία είναι σχεδιασμένος ένας λέβητας
• η χρήση εγκεκριμένης και καλής ποιότητας καύσιμης ύλης (τα ξύλα θα πρέπει να είναι ξερά και να έχουν κοπεί τουλάχιστον έναν χρόνο πριν)
• η αποφυγή της χρήσης βαμμένων ή βερνικωμένων ξύλων, προϊόντων επιπλοποιίας, χαρτιών, πλαστικών, υφασμάτων, σκουπιδιών, καλωδίων και ελαστικών καθώς και ξυλείας εμποτισμένης με χημικά (για αργή καύση και εύκολο άναμμα)

Σε διαφορετική περίπτωση το ΤΕΕ επισημαίνει τους κινδύνους απελευθέρωσης επικίνδυνων ουσιών στην ατμόσφαιρα αλλά και στο ίδιο το σπίτι (βαρέα μέταλλα, διοξίνες, αλογονούχες ενώσεις, πολυκυκλικοί υδρογονάνθρακες ή και αέρια που θα μπορούσαν να προκαλέσουν πνευμονικά προβλήματα)."

Και βέβαια είναι προφανές ότι κίνδυνος υπάρχει, χρειάζεται μεγάλη προσοχή στον καθαρίσμο και στο τι καίγεται - και βέβαια το ΤΕΕ έχει δίκιο...Όμως αλήθεια μήπως είναι λίγο φαρισαϊκή η "αγωνία" του Πρώτου Θέματος και των φιλοκυβερνητικών μέσων εν γένει; Με το κρύο του χειμώνα να είναι τσουχτερό (κατά το γνωστό άσμα), το κόστος του πετρελαίου στα ύψη και την ΔΕΗ ν' αυξάνει τις τιμές της κιλωβατόρας με γεωμετρική πρόοδο (ώστε να είναι "προσοδοφόρα" για τους υποψήφιους "επενδυτές"), πως αλλιώς θα ζεσταθεί ο κόσμος; Έτσι λοιπόν κάνοντας την ανάγκη φιλοτιμία, το Θέμα προβάλλει τις θέσεις του ΤΕΕ - του ίδιου ΤΕΕ που όταν μιλούσε για τα δικαιώματα των εργαζομένων και για την καταλήστευση των ασφαλιστικών ταμείων ήταν "υπερβολικό". Τότε βέβαια οι θέσεις του δε συνέφεραν, κάτι που συμβαίνει τώρα...

Πηγές ειδήσεων: "Πρώτο Θέμα", "Το Ποντίκι".

Τι συμβαίνει με τις εξαγωγές και τις εισαγωγές στην χώρα μας / Εξελίξεις στην πώληση του Ταχυδρομικού Ταμιευτηρίου

Είδηση:  Η μεταφορά έδρας ελληνικών επιχειρήσεων στο εξωτερικό, εξαιτίας φορολογικών επιβαρύνσεων, η διενέργεια εξαγωγών μέσω άλλων χωρών, επίσης, για φορολογικούς λόγους, η καθυστέρηση υλοποίησης έργων υποδομών, η διεκδίκηση πόρων του ΕΣΠΑ, από φορείς και δομές που δεν έχουν άμεσα ωφελούμενες τις ελληνικές επιχειρήσεις και την πραγματική οικονομία, η έλλειψη πόρων για τη διενέργεια εκστρατείας ανάκτησης της εμπιστοσύνης των εμπορικών εταίρων προς την Ελλάδα και η πιθανότητα νέου κύκλου πολιτικής αβεβαιότητας στη χώρα είναι οι "απειλές" για την πορεία των εξαγωγών το 2013 σύμφωνα με μελέτες του Πανελληνίου Συνδέσμου Εξαγωγέων, σε επίπεδο SWOT Analysis.

Στις αδυναμίες προσμετρούνται τα εξής:
1.Αναμένεται συνέχιση της ύφεσης σε πολλές χώρες της ΕΕ, που αποτελούν βασικούς εμπορικούς εταίρους της Ελλάδας.
2.Ποσοστό άνω του 40% των εξαγωγικών επιχειρήσεων αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα ρευστότητας, εξαιτίας και των καθυστερήσεων επιστροφών ΦΠΑ.
3.Δεν έχει αποκατασταθεί η ομαλότητα στο τραπεζικό σύστημα της χώρας.
4.Οι δυνατότητες απορρόφησης κονδυλίων από το ΕΣΠΑ προσκρούει στις αδυναμίες του τραπεζικού συστήματος.
5.Εξακολουθούν οι αλληλεπικαλύψεις αρμοδιοτήτων σε επίπεδο Διεθνούς Οικονομικής Πολιτικής της χώρας, σε περισσότερα από 5 Υπουργεία.
6.Διαπιστώνεται έλλειμμα εξαγωγικής τεχνογνωσίας, ειδικά στις Μικρομεσαίες Επιχειρήσεις της χώρας.
Στο μεταξύ, εισροές κατά 2 δις ευρώ υψηλότερες, σε σχέση με το 2011 αναμένεται ότι προσέφεραν πέρυσι στην ελληνική οικονομία οι εξαγωγές ελληνικών προϊόντων, ξεπερνώντας σε συνολική αξία τα 24 δις ευρώ, σύμφωνα με ανάλυση του Πανελληνίου Συνδέσμου Εξαγωγέων. Η επίδοση αυτή αντιστοιχεί σε ποσοστό 12,6% του ΑΕΠ της χώρας, ενώ αν προστεθούν και οι εξαγωγές υπηρεσιών, οι εξωστρεφείς ελληνικές επιχειρήσεις συνεισφέρουν ποσοστό μεγαλύτερο του 20% (ως και 23%) του Ακαθάριστου Εθνικού Προϊόντος.
Τα στοιχεία προκύπτουν από τις εκτιμήσεις για την πορεία των εξαγωγών κατά τον περασμένο Νοέμβριο, οπότε και η αξία τους, χωρίς τα πετρελαιοειδή, ανήλθε στο ποσό των 1.559,5 εκατ. ευρώ έναντι 1.508,8 εκατ. ευρώ σε σύγκριση με τον αντίστοιχο μήνα του έτους 2011, παρουσιάζοντας αύξηση 3,4%. Με την αύξηση αυτή, προκύπτει επιτάχυνση των ρυθμών αύξησης, σε επίπεδο 12μήνου, καθώς κατά την περίοδο Δεκεμβρίου 2011 - Νοεμβρίου 2012, η αξία των εξαγωγών, χωρίς τα πετρελαιοειδή, παρουσίασε αύξηση 7,7% σε σύγκριση με το αντίστοιχο δωδεκάμηνο Δεκεμβρίου 2010 - Νοεμβρίου 2011.
Εξαιρουμένων των πετρελαιοειδών, για τον περασμένο Νοέμβριο, προκύπτει αύξηση στις εισροές από τις εξαγωγές ελληνικών προϊόντων κατά 1 δις ευρώ, σε σχέση με την αντίστοιχη περυσινή περίοδο (15.673,8 εκατ. ευρώ, έναντι 14.677,1 εκατ. ευρώ), ενώ με την προσθήκη των πετρελαιοειδών, μετά τις απαραίτητες διασαφήσεις της ΕΛ-ΣΤΑΤ, προβλέπεται ότι η συνολική αξία των ελληνικών εξαγωγών προϊόντων, το 2012, θα ξεπεράσει τα 24 δις ευρώ.
Σύμφωνα, με την Πρόεδρο του Πανελληνίου Συνδέσμου Εξαγωγέων, κυρία Χριστίνα Σακελλαρίδη «η συμμετοχή των εξαγωγών, αγαθών και υπηρεσιών, στο ΑΕΠ ξεπερνάει πλέον το 20%, και αν σε αυτή προστεθεί η συνεισφορά του Τουρισμού (16%, σύμφωνα με το ΣΕΤΕ) και πάνω από 4% της Ναυτιλίας (σύμφωνα με έρευνες Ελληνικών Τραπεζών), διαμορφώνεται μία νέα εικόνα για την ελληνική οικονομία, πιο ανοικτή, πιο εξωστρεφής και πιο διεθνοποιημένη. Αποδεικνύεται με άλλα λόγια, ότι η εξωστρέφεια, συνολικά, αποτελεί τη βαριά βιομηχανία της Ελλάδας, το συγκριτικό της πλεονέκτημα και τον πυλώνα ανάκαμψης και ανάπτυξης της οικονομίας.
Οι προβλέψεις για περαιτέρω βελτίωση της εικόνας, στους διεθνοποιημένους τομείς της οικονομίας για το 2013, δε θα πρέπει να μείνουν στα χαρτιά και ως ευχολόγια., αλλά να αποτελέσουν τη βάση για ουσιαστική στήριξη της εξωστρεφούς επιχειρηματικότητας στην Ελλάδα, ως πυρήνα κάθε αναπτυξιακής πολιτικής».
Πρωταγωνιστές ανόδου ελαιόλαδο και πρώτες ύλες. Σε ότι αφορά τα επιμέρους στοιχεία της αύξησης των εξαγωγών κατά τον περασμένο Νοέμβριο, θα πρέπει να σημειωθεί ότι η περαιτέρω αύξηση του ποσοστού συμμετοχής των Τρίτων Χωρών, στα επίπεδα του 39,9%, έναντι ποσοστού 60,1% των χωρών της ΕΕ. Ωστόσο, θα πρέπει να σημειωθεί ότι το Νοέμβριο οι εξαγωγές προς την Ευρωπαϊκή Ένωση σημείωσαν υψηλότερους ρυθμούς αύξησης από αυτούς των Τρίτων Χωρών (4,2% έναντι 2,1%), ενισχύοντας το κλίμα ανάκαμψης στο εξωτερικό εμπόριο της χώρας με τους ευρωπαίους εταίρους από τον Οκτώβριο και έπειτα.
Πρωταγωνιστές της ανόδου αναδείχθηκαν τα προϊόντα ελαιολάδου (+58,5%), ενώ ακόμη καλύτερες ήταν οι επιδόσεις των Πρώτων Υλών (63,4%). Από την άλλη πλευρά, συνεχίστηκε η υποχώρηση στις εξαγωγές των Ποτών-Καπνού (-10,6%), ενώ σε αρνητικές περιοχές κινήθηκαν και οι –μεγάλης βαρύτητας- εξαγωγές Βιομηχανικών Προϊόντων (-14,2%), γεγονός που περιόρισε σημαντικά τη συνολική αύξηση των εξαγωγών στο Νοέμβριο του 2012.
Οι εισαγωγές
Σε αντίθεση με τον Οκτώβριο, η συνολική αξία των εισαγωγών - αφίξεων, χωρίς τα πετρελαιοειδή, κατά το μήνα Νοέμβριο 2012 υποχώρησε στο ποσό των 2.440,0 εκατ. ευρώ έναντι 2.651,9 εκατ. ευρώ σε σύγκριση με τον αντίστοιχο μήνα του έτους 2011, παρουσιάζοντας μείωση 8,0%.
Σε επίπεδο 12μήνου (Δεκεμβρίου 2011 - Νοεμβρίου 2012), η συνολική αξία των εισαγωγών, χωρίς τα πετρελαιοειδή, παρουσίασε μείωση 7,7% σε σύγκριση με το αντίστοιχο δωδεκάμηνο Δεκεμβρίου 2010 - Νοεμβρίου 2011.

Σχόλιο: Αν προσθέσει κανείς στα παραπάνω την πρόσφατη είδηση για μείωση της βιομηχανικής παραγωγής σε 23 από 24 κλάδους στην χώρα μας καθώς και την αντίστοιχη στην μεταποιητική δραστηριότητα, καταλαβαίνει κανείς ότι παρά την προσπάθεια του Πανελλήνιου Συνδέσμου Εξαγωγέων να αφήσει μια χαραμάδα φωτός (παρά τα δυσμενή στοιχεία), τα πράγματα δεν είναι και τόσο θετικά - όχι τουλάχιστον τόσο όσο θα περίμενε κανείς μετά τις βίαιες μισθολογικές και εργασιακές αλλαγές στην χώρα μας. Ή ελληνική οικονομία χρειάζεται κάτι για να επανεκκινηθεί. Δυστυχώς όμως δε βλέπουμε κινήσεις προς αυτή την κατεύθυνση: η επανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών δε θα ρίξει χρήμα στην αγορά (τα χρήματα θα πάμε ώστε να μπορούν να λειτουργήσουν και όχι να διαθέσουν - για κάτι τέτοιο θα πρέπει ν' αυξηθούν οι καταθέσεις όπως δήλωσε πρόσφατα ο κ. Στουρνάρας), ενώ χωρίς εθνικό στρατηγικό σχεδιασμό εξαγωγών (ανά επιμελητήριο ή κλάδο) δεν πρόκειται να υπάρξει αλλαγή.

Κακά τα ψέμματα: η κατανάλωση στην χώρα μας θα βρίσκεται χαμηλά για αρκετά χρόνια ακόμα. Επομένως οι επιλογές που θ' απομένουν για τις επιχειρήσεις είναι  να εξάγουν, να κλείσουν / εκκαθαριστούν ή να πωληθούν. Το πρώτο είναι δύσκολο (αφού η κατανάλωση στην Ευρώπη μειώνεται όπως έχει αρχίσει ν' αντιλαμβάνεται ακόμα και η Γερμανία), το δεύτερο είναι η παρούσα τάση στην οικονομία (βλ. Neoset, Sprider), ενώ η τρίτη επιλογή αφορά ένα μικρό αριθμό επιχειρήσεων που διαθέτει τεχνογνωσία, εμπειρία ή ισχυρή "προίκα" (βλ. ΣΕΚΑΠ, ΕΛΒΖ, Δωδώνη). Αυτές οι επιχειρήσεις αποτελούν "ευκαιρίες" κυρίως για ξένους παίκτες ή εγχώριους "ολιγάρχες" που θα μπορέσουν έτσι να μονοπωλήσουν την εσωτερική αγορά ή να εξάγουν προϊόντα που είναι δύσκολο ή ασύμφορο οικονομικά να παραχθούν σε άλλες χώρες για διαφόρους λόγους.

Αποδεικνύεται δηλαδή για μια ακόμα φορά, ότι οι αλλαγές στην χώρα μας γίνονται χωρίς σχέδιο και κυρίως χωρίς σαφή προγραμματισμό και στόχους...

Και για να μην ξεχνιόμαστε...Η κυβέρνηση χαρίζει. Το έχουμε ξαναγράψει. Και το κάνει με επιχειρήσεις που έχουν είτε προοπτική είτε είναι κερδοφόρες. Έτσι έγινε με την Αγροτική Τράπεζα, έτσι ετοιμάζεται να γίνει με τον ΟΠΑΠ και το Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο. Οι εξελίξεις στην πώληση του τελευταίου είναι χαρακτηριστικές αφού η διαδικασία πώλησης εξελίσσεται γοργά και με εκπλήξεις: Έτσι εκτός διεκδίκησης βρέθηκαν η Εθνική και η Eurobank καθώς απορρίφθηκε το αίτημα τους να δοθεί παράταση στη διαδικασία πώλησης του ΤΤ μέχρι τα μέσα Φεβρουαρίου (για να ολοκληρωθεί η μεταξύ τους συγχώνευση), ενώ έντονες ήταν οι φήμες χθες το απόγευμα ότι και η Alpha Bank αποσύρει το ενδιαφέρον της. Και όλα αυτά συμβαίνουν λίγες ώρες πριν λήξει η προθεσμία για να υποβάλλουν οι ενδιαφερόμενοι τις δεσμευτικές τους προσφορές (μέχρι σήμερα το μεσημέρι) στο Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας.  Θα ακολουθήσει συνεδρίαση του ΤΧΣ και αναλόγως των προσφορών που θα έχει δεχθεί θα ακολουθήσει για το ΤΤ λύση στα πρότυπα της Αγροτικής (αν υπάρχει ενδιαφέρον από την Alpha Bank και την Τράπεζα Αττικής) ή στα πρότυπα της Proton Bank. Δηλαδή θα «σπάσει» στα δύο και το καλό κομμάτι του ΤΤ θα μετονομαστεί σε Νέο ΤΤ και θα ανήκει προσωρινά εξ ολοκλήρου στο ΤΧΣ. Αφού ολοκληρωθεί η ανακεφαλαιοποίηση των τεσσάρων συστημικών, θα πωληθεί σε κάποιο από τα νέα σχήματα.
Σύμφωνα με πληροφορίες η Τράπεζα Αττικής ή "Τράπεζα των Μηχανικών" αφού το ΤΣΜΕΔΕ έχει το πλειοψηφικό πακέτο -το ΔΣ της οποίας συνεδριάζει για την αύξηση μετοχικού κεφαλαίου ύψους 400 εκατ. ευρώ- θα καταθέσει σήμερα δεσμευτική προσφορά. Κύκλοι της αγοράς υποστηρίζουν ότι μπορεί να προκριθεί στο διαγωνισμό, επειδή το μέγεθος της είναι μικρότερο από την τράπεζα που θα απορροφήσει. Ωστόσο η Αττικής διασφαλίζει το σύνολο των θέσεων των εργαζομένων στο ΤΤ που ανέρχονται στις 3.300 άτομα. Υπέρ της πρότασης να περάσει το ΤΤ στην Τράπεζα Αττικής τάχθηκε χθες με ανακοίνωση της η ΔΗΜΑΡ.
Οι πληροφορίες αναφέρουν ότι η εμπλοκή στη διεκδίκηση του ΤΤ από την Alpha Bank οφείλεται ότι η τράπεζα βάζει πλαφόν στον αριθμό των εργαζομένων που επιθυμεί να απορροφήσει...
 Βέβαια το επόμενο βήμα θα είναι και η πώληση της Τράπεζας Αττικής από το ΤΣΜΕΔΕ, μη αφήνοντας έτσι καμία τράπεζα υπό κρατικό έλεγχο - έμμεσο ή άμεσο - παρά τη σχετική προηγούμενη υπόσχεση (διαβάστε εδώ σχετικά)...

Πηγή ειδήσεων: "Ημερησία", "Εξπρές" / Λεπτομέρειες για το φορολογικό νομοσχέδιο βρίσκονται εδώ.

Έρχεται ενιαίος συντελεστής ΦΠΑ - η σημασία του και οι επιπτώσεις του στην καθημερινότητα / "Περίεργο" ομολογιακό δάνειο στο Mega Channel εν καιρώ κρίσης

Είδηση: Δημοσιεύτηκε στην Real News και αξίζει της προσοχής μας: η κυβέρνηση έχει δεσμευτεί για εφαρμογή ενιαίου συντελεστή ΦΠΑ 19% ή 21%. Είχαμε γράψει στο παρελθόν (διαβάστε εδώ σχετικά) για το ζήτημα, παρόλα αυτά το θέμα φέρετε να έχει περάσει στο στάδιο "υλοποίησης" - και συζήτησης των τεχνικών λεπτομερειών:

Και για να μην ξεχνιόμαστε... Διαβάζουμε στα "έκτακτα" των εφημερίδων για τη διαμάχη που ξέσπασε μεταξύ ΣΥΡΙΖΑ και Mega με αφορμή την επίθεση του Γ. Πρετεντέρη στην αξιωματική αντιπολίτευση και τα ερωτήματα που τέθηκαν για το ομολογιακό δάνειο της τάξεως των 98 εκατ. ευρώ που εξασφάλισε η "Τηλέτυπος Α.Ε." για να ανακεφαλαιοποιήσει τα (υπάρχοντα) δάνεια του και να προβεί σε επενδύσεις.

Ο ΣΥΡΙΖΑ επανήλθε με δεύτερη ανακοίνωσή του σε διάστημα 24 ωρών με την οποία κατηγορεί τον τηλεοπτικό σταθμό MEGA για τη μη μετάδοση της πρώτης ανακοίνωσή του και θέτει εκ νέου τα ίδια ερωτήματα. Ειδικότερα αναφέρει "ότι σε σχέση με τη χθεσινή ανακοίνωση του τηλεοπτικού σταθμού MEGA και την άρνησή του να παρουσιάσει την ανακοίνωση του ΣΥΡΙΖΑ - ΕΚΜ επισημαίνουμε πως σε κανένα από τα ερωτήματα που θέσαμε προς το σταθμό δεν πήραμε απάντηση. Τα επαναδιατυπώνουμε: ο κ. Βενιζέλος κράτησε κρυφά στην ιδιωτική του πρόσβαση την εν λόγω λίστα κατά τη διάρκεια δύο κρίσιμων εκλογικών αναμετρήσεων; Είναι εντός της λίστας «βασικός μέτοχος» του τηλεοπτικού σταθμού; Όσον αφορά δε στο ύψος του δανείου τα στοιχεία που αναφέρουμε είναι από την ανακοίνωση του ``Χρηματιστηρίου Αθηνών``. Την ίδια, όμως, δυνατότητα πρόσβασης σε τραπεζικό δανεισμό την έχει ισοτίμως και κάθε άλλη ελληνική επιχείρηση, από αυτές που στη συντριπτική τους πλειοψηφία βάζουν λουκέτο η μία μετά την άλλη;

Η πρώτη ανακοίνωση της Κουμουνδούρου είχε ως εξής: 
«Σε χθεσινό του σχόλιο στο κεντρικό δελτίο ειδήσεων του MEGA, ο κ. Πρετεντέρης, προφανώς εκφράζοντας και τη θέση του τηλεοπτικού σταθμού, αφού δεν υπήρξε διαφορετική τοποθέτηση, απεφάνθη ότι δεν υπάρχει καμία ένδειξη ποινικών ευθυνών για τον κ. Βενιζέλο, σε σχέση με τη λίστα Λαγκάρντ. Κάλεσε δε τον ΣΥΡΙΖΑ να προσκομίσει στοιχεία, ευθύνες, αποδείξεις και ονόματα, ώστε να προκύπτει κάτι που να συνδέει ποινικά τον κ. Βενιζέλο με την υπόθεση και να σταματήσει τους καβγάδες στα τηλεπαράθυρα. Ενημερώνουμε τον κ. Πρετεντέρη να μην ανησυχεί, διότι σκοπεύουμε να προσκομίσουμε όλα τα απαραίτητα στοιχεία για την τεκμηρίωση της πρότασής μας. Θα περιμένουμε όμως και από τον ίδιο να μας απαντήσει στα κάτωθι ερωτήματα:
- Γνωρίζει άραγε αν στην επίμαχη λίστα Λαγκάρντ, βρίσκεται μεταξύ πολλών άλλων και ο «βασικός μέτοχος» του τηλεοπτικού σταθμού όπου εργάζεται; Αν το γνωρίζει, μήπως μπορεί να μας ενημερώσει για τα ακριβή ποσά κατάθεσης, καθώς και αν αυτά τα χρήματα έχουν φορολογηθεί νόμιμα στην Ελλάδα;
- Γνωρίζει επίσης ότι ο κ. Βενιζέλος κράτησε κρυφά στην ιδιωτική του πρόσβαση την εν λόγω λίστα κατά τη διάρκεια δύο κρίσιμων εκλογικών αναμετρήσεων;
- Τέλος, ισχύει αυτό που μόλις χθες ενημερωθήκαμε από τα μέσα ενημέρωσης, ότι η Τηλέτυπος ΑΕ, σύναψε νέο τραπεζικό δάνειο ύψους 98 εκατ. ευρώ;
- Αν ισχύει, μήπως μπορεί να μας ενημερώσει ο έγκριτος δημοσιογράφος αν την ίδια δυνατότητα πρόσβασης σε τραπεζικό δανεισμό τέτοιου ύψους, την έχει ισοτίμως και κάθε άλλη ελληνική επιχείρηση, από αυτές που στη συντριπτική τους πλειοψηφία βάζουν λουκέτο η μία μετά την άλλη.

Θα περιμένουμε με ανυπομονησία τις απαντήσεις του, στο αποψινό δελτίο του έγκυρου σταθμού».
Αμέσως μετά την πρώτη ανακοίνωση του ΣΥΡΙΖΑ ο τηλεοπτικός σταθμός MEGA και η διαχειρίστρια εταιρία ΤΗΛΕΤΥΠΟΣ ΑΕ απαντώντας στο ΣΥΡΙΖΑ ανέφερε μεταξύ άλλων ότι οι πληροφορίες είναι ψευδείς και συμπλήρωσε ότι η εταιρία έχει λάβει ως δάνειο το ποσό των 10 εκατομμυρίων από το οποίο μετά από προμήθειες στις πέντε τράπεζες που συμμετείχαν στην κοινοπραξία εκταμιεύθηκε το ποσό το 8,5 εκατομμυρίων. Βέβαια η ανακοίνωση δεν απαντάει στα υπόλοιπα ερωτήματα του σταθμού, ενώ παραμένει και υπό συζήτηση το πως πέρασε η είδηση "μαζικά" σε τόσα μέσα μαζικής ενημέρωσης ενώ ήταν αναληθής... Και τα 10 εκατομμύρια πάντως για ένα θεωρητικά καταχρεωμένο κανάλι που βασίζετε σε μια "νεκρή" διαφημιστική αγορά, και ενώ εταιρίες και ΜΜΕ με μεγαλύτερα πάγια "πέθαναν" σε μια νύχτα...

Φόρος υπεραξίας στα κέρδη από τις μετοχές; Αναβάλλεται! / Ελλάδα χώρα της αχαριστίας; Όχι βέβαια!

Είδηση: Υπαναχωρεί σύμφωνα με πληροφορίες το υπουργείο Οικονομικών από την επιβολή του φόρου υπεραξίας στα κέρδη από μετοχές, ενώ εξετάζει να αυξήσει τον φόρο δύο τοις χιλίοις (2‰) που επιβάλλεται σήμερα στις πωλήσεις μετοχών εισηγμένων στο Χρηματιστήριο Αθηνών για συναλλαγές που πραγματοποιούνται σε αυτό.
 
Η αναβολή της εφαρμογής του φόρου υπεραξίας σχετίζεται αφενός με τα αιτήματα που απηύθυναν στο υπουργείο Οικονομικών οι φορείς της κεφαλαιαγοράς, ωστόσο κυρίως σχετίζεται με την αδυναμία της Πολιτείας να φορολογήσει τους ξένους επενδυτές ή όσους αγοράζουν μετοχές ελληνικών εταιρειών από την αλλοδαπή. Έτσι, το κύριο βάρος του φόρου υπεραξίας θα έπεφτε αποκλειστικά στους Έλληνες επενδύτες.
Ειδικότερα, λόγω των συμβάσεων αποφυγής διπλής φορολόγησης που έχει συνομολογήσει η Ελλάδα με ξένα κράτη,  αλλά και του ότι επιχειρήσεις που επενδύουν στο ΧΑΑ με αλλοδαπή έδρα σχεδόν «απαλλάσσονται» από τη φορολογία καθώς οι ελληνικές αρχές αδυνατούν να φορολογήσουν σήμερα όσους δηλώνουν έδρα στην αλλοδαπή το υπουργείο Οικονομικών αποφάσισε να εγκαταλείψει το φόρο υπεραξίας μέχρι τουλάχιστον να επιλυθούν τα ζητήματα αυτά και να αυξήσει το φόρος 2 τοις χιλίοις (2 %ο) που ισχύει σήμερα στην πώληση μετοχών εισηγμένων στο Χρηματιστήριο Αθηνών ή σε αλλοδαπά χρηματιστήρια. Έτσι, θα επιτευχθεί ο εισπρακτικός στόχος και θα αποφευχθεί το δυσμενές σενάριο που ενδεχομένως να επέφερε ο φόρος υπεραξίας, ήτοι το άνοιγμα κωδικών Ελλήνων επενδυτών σε χρηματιστηριακές εταιρείες του εξωτερικού με συλλογικούς λογαριασμούς (omnibus accounts), μέσω των οποίων τα κέρδη από τις επενδύσεις σε ελληνικές μετοχές θα παρέμεναν ουσιαστικά αφορολόγητα.

Σχόλιο: Πως αλήθεια ετοιμαζόταν να φορολογήσει το κράτος την υπεραξία των μετοχών, χωρίς να έχει δημιουργήσει ένα υποστηρικτικό μηχανισμό; Προχειρότητα λοιπόν γι' ακόμα μια φορά σ' ένα μέτρο που κρίθηκε καταρχήν σωστό, δεδομένου ότι θα έβαζε στο χέρι τους "επενδυτές" που ετοιμάζονται να πάρουν κοψοχρονιά το πλειοψηφικό πακέτο σειράς κρατικών και μη εταιρειών, σε μια εποχή που το κόστος τους είναι ελάχιστο: φανταζόμαστε αυτό ήταν το σκεπτικό της κίνησης αυτής και μάλλον ήταν δικαιολογημένο. Οι εποχές εξάλλου που το Χρηματιστήριο Αθηνών ήταν κάτι που αφορούσε άμεσα (ως επενδυτές ή απλώς τζογαδόρους) έχουν περάσει ανεπιστρεπτί - πολύ λίγοι μπορούν να ωφεληθούν πλέον από την χαμηλή τιμή κεφαλαιοποίησης των εισηγμένων εταιρειών, πολλοί δε εκ των οποίων το βλέπουν κερδοσκοπικά και μόνο, επομένως ένας τέτοιος φόρος θα έφερνε ένα οικονομικό όφελος ως αντιστάθμισμα.

Όμως ο μη προσδιορισμός του πλαισίου λειτουργίας του φόρου, σε συνδυασμό με τις αντιδράσεις των "αγορών" (οι οποίες απρόσωπα πάλι εμφανίζονται μπροστά μας) σημαίνει ότι ένα έσοδο το οποίο θεωρητικά είχε προϋπολογιστεί θα πρέπει να καλυφθεί από κάπου αλλού - εμείς στοιχηματίζουμε από κάποια αύξηση τέλους επιτηδεύματος ή παράταση κάποιου άλλου "προσωρινού" φόρου... 

Το ανέκδοτο της ημέρας... Για να μην χαρακτηριζόμαστε ως αχάριστος λαός, υπάρχει και το ΙΟΒΕ να βάζει τα πράγματα στη θέση τους. Έτσι, ο Λουκάς Παπαδήμος θα βραβευτεί (!!!) για "τις προσπάθειες που κατέβαλε για την εξυγίανση της ελληνικής οικονομίας και την παραμονή στη ζώνη του ευρώ". Το αστείο στην υπόθεση δεν είναι ότι βρέθηκαν άνθρωποι να το κάνουν, αλλά ότι αυτός δέχτηκε, ένδειξη του ότι το καλό χιούμορ στην χώρα μας, ΔΕΝ είναι είδος προς εξαφάνιση. Και εις άλλα με υγεία...ΥΓ Δυστυχώς δε βρήκαμε λεπτομέρειες για το χώρο της εκδήλωσης - παρά μόνο ότι θα γίνει στις 14 του Γενάρη. Ελπίζουμε να είναι ανοικτή, ώστε να μπορέσει τουλάχιστον μια αντιπροσωπεία από πολίτες να παρεβρεθεί και να χειροκροτήσει την "πανάξια" αυτή βράβευση...

Πηγή ειδήσεων: "Εφημερίδα των Συντακτών", "Τα Νέα"

Πως η αραβική άνοιξη έμεινε στα λόγια - Συρία, Τυνισία, Αίγυπτος και Λιβύη / Ελεύθερος μ' απόφαση εισαγγελέα...

Μια εξαιρετική ανάλυση του Σ. Νικήτα, για τις πολιτικές αλλαγές στον αραβικό κόσμο, παρουσίασε πρόσφατα το News24 την οποία και αναδημοσιεύουμε:

Κανείς δεν περίμενε ότι με τον θάνατο του  νεαρού άνεργου πτυχιούχου πανεπιστημίου Μοχάμεντ Μπουαζίζι  στο Σίντι Μπουζίντ  στις 17η Δεκεμβρίου 2010,  που αυτοπυρπολήθηκε όταν η αστυνομία του απαγόρευσε να πουλάει φρούτα στο δρόμο χωρίς άδεια, θα βιώναμε ένα από τα σημαντικότερα γεγονότα στον 21ο αιώνα, την εξέγερση στον Αραβικό κόσμο, γνωστή και ως Αραβική Άνοιξη.

Μετά την απομάκρυνσή του Μπεν Αλι από την Τυνησία, αυτήν του Χόσμι  Μουμπάρακ από την Αίγυπτο και τον βίαιο θάνατο του Μουαμάρ Καντάφι στη Λιβύη ο αραβικός κόσμος ακόμα δοκιμάζεται καθώς η πολυπόθητη δημοκρατία που ζητούν είναι και επώδυνη, δύσκολη και μακροχρόνια.
Είδαμε λοιπόν τα  λαϊκά κινήματα ότι  κατάφεραν να διώξουν  από την εξουσία πολύχρονους δικτάτορες. Αρκεί μόνο αυτό; Οι αντικαταστάτες τους έχουν δημοκρατικές πεποιθήσεις; Μήπως η ελπίδα που γέννησε η Αραβική Άνοιξη μετατράπηκε σε Αραβικό χειμώνα;
Σε Τυνησία και Αίγυπτο, οι κάλπες έφεραν στην εξουσία τους μετριοπαθείς ισλαμιστές - "Αναγέννηση" και "Αδελφοί Μουσουλμάνοι" αντίστοιχα με τη στήριξη των πιο σκληροπυρηνικών, "σαλαφιστών" συμμάχων τους.
Οι δυνάμεις που πρωταγωνίστησαν στην Αραβική Άνοιξη -φιλελεύθεροι ακτιβιστές, αριστεροί, συνδικαλιστές- περιορίστηκαν σε ελάσσονες, αντιπολιτευτικούς ρόλους.
Στη Λιβύη, μπορεί η αδύναμη κεντρική κυβέρνηση να απολαμβάνει της εμπιστοσύνης του ΝΑΤΟ, ωστόσο η πραγματική δύναμη μοιράζεται ανάμεσα στις διάφορες παραστρατιωτικές οργανώσεις, όπου κυριαρχούν οι ισλαμιστές.

Τυνησία
Μετά την πτώση του Μπεν Αλί, η Τυνησία θεωρητικά βρίσκεται σε πορεία εκδημοκρατισμού. Κατά τα φαινόμενα όμως, κάποιες παλιές δομές ανθίστανται σθεναρά.
Στις 23 Οκτωβρίου 2011 διεξήχθησαν οι πρώτες ελεύθερες εκλογές στην Τυνησία, τη χώρα απ’ όπου ξεκίνησε η Αραβική Άνοιξη.
Οι εκλογείς έπρεπε να αποφασίσουν μεταξύ 11.686 υποψηφίων  από τα συνολικά περίπου 80 πολιτικά κόμματα.
Πέντε ημέρες αργότερα  ανακοινώθηκαν τα αποτελέσματα των βουλευτικών εκλογών, σύμφωνα με τα οποία το κεντροδεξιό μετριοπαθές ισλαμικό κόμμα Αναγέννηση (Ennahdha ή Hizb Al Nahda) κατέλαβε τις 89 από τις 127 έδρες, ενώ το κοσμικό κόμμα Κογκρέσο για την Δημοκρατία (Congress for the Republic – CPR) κατέλαβε τη δεύτερη θέση με 29 έδρες.
Το αξιοπερίεργο στην εκλογική νίκη του Ennahdha είναι ότι δεν πρωταγωνίστησε κατά τη διάρκεια της Επανάστασης του Γιασεμιού. Παρόλα αυτά, κατέλαβε την πρώτη θέση στις  βουλευτικές εκλογές. Το γεγονός αυτό σίγουρα απογοήτευσε κυρίως τους κοσμικούς Τυνήσιους διαδηλωτές, οι οποίοι αγωνίσθηκαν για δημοκρατικές μεταρρυθμίσεις. Πως όμως κατόρθωσε το Ennahdha να αποσπάσει το 49% των ψήφων; Η πιο προφανής απάντηση είναι ότι οι Τυνήσιοι ψηφοφόροι επηρεάσθηκαν από την πολύχρονη εξορία του αξιοσέβαστου ηγέτη του κόμματος, Rachid Ghannouchi, αλλά και από τις διαβεβαιώσεις του ότι «το Ισλάμ είναι συμβατό με τη δημοκρατία». Η κυβέρνηση υποσχέθηκε περιφερειακά γραφεία ανάπτυξης, σχολεία, νοσοκομεία, δρόμους. Η σπίθα της επανάστασης και της αραβικής άνοιξης άναψε όταν ο Μπουαζίζι, μανάβης, από απελπισία αυτοπυρπολήθηκε. Παρόμοια περιστατικά συμβαίνουν όμως συχνά.
Ακόμα και σήμερα Τηνίσιοι αυτοπυρπολούνται. Για παράδειγμα ένας άνεργος στην Γκάφσα υπέκυψε στα τραύματα του, διαμαρτυρόμενος για τη φτώχεια.
Οι πιο απαισιόδοξοι αναλυτές  πιστεύουν πως η ιστορία θα επαναληφθεί. Οι άνθρωποι ξαναβγαίνουν στους δρόμους λόγω της κακής οικονομικής κατάστασης. Η κυβέρνηση στην Τύνιδα θα πρέπει να αντιδράσει άμεσα διότι τα περιθώρια στενεύουν.
Η πολιτική ζωή αποσταθεροποιείται από τις διενέξεις σχετικά με το νέο Σύνταγμα, 14 μήνες μετά την εκλογή της συντακτικής συνέλευσης, ενώ ισλαμιστικές οργανώσεις έχουν προκαλέσει αρκετά επεισόδια, ορισμένα εκ των οποίων υπήρξαν αιματηρά.
Οικονομικά και κοινωνικά αιτήματα βρίσκονταν στην καρδιά της τυνησιακής εξέγερσης -αλλά η ανεργία και η αναιμική ανάπτυξη, δύο χρόνια μετά την έναρξη της, συνεχίζουν να μαστίζουν τη χώρα και οι διαδηλώσεις, που συχνά αμαυρώνονται από επεισόδια βίας, έχουν πολλαπλασιαστεί τους τελευταίους μήνες.

Αίγυπτος
Οι περισσότεροι των 80 εκατομμυρίων Αιγυπτίων δεν είναι μορφωμένοι, δεν μιλούν αγγλικά, δεν έχουν λογαριασμούς στο Facebook και το Τwitter και ζουν με λιγότερα από δύο δολάρια την ημέρα. Αυτοί οι άνθρωποι ψήφισαν τα ισλαμικά κόμματα που αντιπροσωπεύουν τα πιστεύω τους και που τους βοηθούσαν όταν είχαν ανάγκη υπό το καθεστώς Μουμπάρακ.
Οι μεταρρυθμιστές στις εκλογές πέτυχαν ποσοστό μόλις 20%, γεγονός που τους αφήνει εκτός εξουσίας.
Είναι όμως αυτή η δημοκρατία που ονειρεύονταν όσοι διαδήλωναν στην πλατεία Ταχρίρ; Όχι βέβαια. Αντιπροσωπεύει όμως τις πραγματικότητες μέσα στην αιγυπτιακή κοινωνία.
 Οι Αδελφοί Μουσουλμάνοι αντιπροσωπεύουν τα τρία τέταρτα του λαού. Πολλοί μπορεί να μην είναι ικανοποιημένοι, ίσως και τα πιο μορφωμένα στρώματα των Αιγυπτίων. H ηγεμονία των ισλαμιστών κάθε άλλο παρά είναι εδραιωμένη. Το Προεδρικό Διάταγμα της 22ας Νοεμβρίου, με το οποίο ο ισλαμιστής πρόεδρος Μοχάμεντ Μόρσι σφετερίστηκε υπερεξουσίες και η προώθηση νέου Συντάγματος με έντονες ισλαμικές αποχρώσεις, με δημοψήφισμα-εξπρές στις 15 Δεκεμβρίου, έφεραν και πάλι την Αίγυπτο στο χείλος εμφυλίου πολέμου.
Οι αιματηρές συγκρούσεις στο Κάιρο και σε όλα τα αστικά κέντρα ανέδειξαν τη βαθύτατη πόλωση μιας κοινωνίας στα πρόθυρα του εμφύλιου σπαραγμού.
Ο στρατός παραμένει για την ώρα αυστηρά ουδέτερος, αλλά ουδείς μπορεί να προεξοφλήσει την τελική του στάση.
Την ακύρωση του διατάγματος που τον μετέτρεπε σε "νέο φαράω", όπως τόνιζε η αντιπολίτευση, ανακοίνωσε ο πρόεδρος της Αιγύπτου Μοχάμεντ Μόρσι, υπό την πίεση των έντονων αντιδράσεων και των διαδηλώσεων.Η Αίγυπτος, που είναι η πιο πολυπληθής αραβική χώρα, καθορίζει την γενικότερη αραβική πολιτική, προς το Ισραήλ και στο Ιράν, δημιουργώντας τη περίφημη αραβική συναίνεση. Πάνω απ όλα, το αιγυπτιακό κράτος διαθέτει μια ισχύ και μια στερεότητα, που κάνουν τη κατάρρευσή του να μοιάζει απίθανη. Ακόμη και σήμερα, εν μέσω αβεβαιότητας, οι θεσμοί και οι δομές της χώρας φαίνεται πως μάλλον θα επιβιώσουν. Σε γενικές γραμμές, οι Αιγύπτιοι σέβονται το στρατό τους, ο οποίος αντιμετωπίζεται ως μια πατριωτική αποτρεπτική  δύναμη απέναντι στο Ισραήλ, με το οποίο πολέμησε το 1967 και το 1973. Το νέο Σύνταγμα της Αιγύπτου που πρότεινε ο πρόεδρος Μόρσι, στο δημοψήφισμα συγκέντρωσε υπέρ του το "ναι" σε ποσοστό 63,8% των ψηφισάντων.
Οι υποστηρικτές του νέου Συντάγματος λένε ότι θα εδραιώσει τη δημοκρατία στην Αίγυπτο, ενώ οι επικριτές του υποστηρίζουν ότι οδηγεί στην ισλαμοποίηση της χώρας, προδίδοντας την επανάσταση που ανέτρεψε τον Χόσνι Μουμπάρακ.
O δρόμος για τους Αδελφούς Μουσουλμάνους είναι κάθε άλλο παρά εύκολος. Οι κοινωνικές και οικονομικές προκλήσεις είναι γιγαντιαίες. Το παλιό καθεστώς εξακολουθεί να είναι γαντζωμένο στον κρατικό μηχανισμό και είναι δύσκολο να αλλάξουν οι δομές και οι νοοτροπίες από τη μία μέρα στην άλλη. Η διαφθορά έχει διεισδύσει σε όλο το κρατικό σύστημα γεγονός που διαφοροποιεί την περίπτωση της Αιγύπτου από την περίπτωση της Τυνησίας όπου όλος ο πλούτος συγκεντρώθηκε στην οικογένεια του Μπεν Αλι.

Λιβύη
Επί 42 χρόνια, ο Καντάφι είχε διατηρήσει μια ισχυρή κεντρική κυβέρνηση με τον ίδιο προσωποποίηση του κράτους. Με τη μέθοδο διαίρει και βασίλευε έπαιζε με τους φυλάρχους των διαφόρων περιοχών, αλλά και πόλεων στρέφοντας τον έναν εναντίον του άλλου, ώστε με την καταλυτική παρέμβασή του να επιλύονται οι διαφορές τους.
Το 2011 η αποκαλούμενη 'Αραβική Άνοιξη' έφτασε και στη Λιβύη του Μουαμάρ Καντάφι.
Ούτε τα διεθνή ΜΜΕ κατάφεραν να εξηγήσουν ποια ακριβώς ήταν τα αιτήματα των επαναστατημένων. Αρκέστηκαν στο να εντυπωσιάσουν με τις εικόνες πολέμου που έρχονταν από τη λιβυκή έρημο αλλά και με τα μαγνητοσκοπημένα αποσπάσματα των οργισμένων αντιδράσεων του Ηγέτη και των γιων του, που ήταν τόσο αντιεπικοινωνιακές που κανέναν δεν συγκίνησαν, όπως ήταν φυσικό. Αντίθετα , οι πληροφορίες ότι η λιβυκή αεροπορία βομβάρδιζε τους πολίτες της χώρας δικαίως εξόργισαν τη διεθνή κοινή γνώμη. Είναι αλήθεια ότι αυτό το σύστημα εσωτερικής κατανομής αρμοδιοτήτων λειτούργησε για τέσσερις ολόκληρες δεκαετίες, με τις φυλές της χώρας να συνεχίζουν να προστατεύουν τα συμφέροντά τους, ενώ παράλληλα ο Καντάφι και το επιτελείο του απολάμβαναν τα μεγαλύτερα επιχειρηματικά οφέλη. Είναι επίσης αλήθεια ότι η Λιβύη είχε καταστεί η μόνη χώρα που εξασφάλισε στους πολίτες της το υψηλότερο βιοτικό επίπεδο στην Αφρική.
Απουσία φορολογίας, απουσία ανεργίας, απουσία ισλαμικού φανατισμού και θρησκευτικού μισογυνισμού, τεχνολογική πρόοδος στους τομείς της γεωργίας και της άρδευσης, ελεύθερη αγορά, εκπαίδευση και δημόσια υγεία.
Η δολοφονία του όμως και η δαιμονοποίηση των μελών της οικογένειάς του, έκανε την λιβυκή επανάσταση την πλέον περίπλοκη από τις άλλες που υποδαύλισαν οι δυτικοί στον αραβικό κόσμο. Παρά τις επίσημες διαβεβαιώσεις, η ειρήνη δεν έχει επιστρέψει στη Λιβύη.
Οι ένοπλες συγκρούσεις συνεχίζονται και άνθρωποι καθημερινά σκοτώνονται. Ένα χρόνο μετά την δολοφονία του Καντάφι, δεν είναι εμφανής η ελπίδα για το μέλλον.
Η Λιβύη σήμερα βρίσκεται και πάλι υπό τον έλεγχο επαναστατών, που επέλεξαν να υιοθετήσουν την παλιά δοτή τρίχρωμη φιλοδυτική σημαία. Μια σημαία που μόλις λίγους μήνες πριν το μόνο που συμβόλιζε ήταν η άνευ όρων υποτέλεια της χώρας στην αποικιοκρατική Δύση. Στις 7 Ιουλίου 2012, πραγματοποιήθηκε η διεξαγωγή των πρώτων δημοκρατικών εθνικών εκλογών των τελευταίων 50 ετών και ο λιβυκός λαός επέλεξε τα 200 μέλη του Γενικού Εθνικού Κογκρέσου.

 Στις 12 Σεπτεμβρίου επέλεξαν ως προσωρινό πρωθυπουργό το Mustafa Abu Shagur. Ωστόσο, σύντομα ο Shagur αναγκάσθηκε να υποβάλει την παραίτησή του (7 Οκτωβρίου).
Μια εβδομάδα αργότερα (14 Οκτωβρίου) διόρισαν νέο πρωθυπουργό τον Ali Zeidan και στις 31 Οκτωβρίου ενέκρινε τη λίστα του Υπουργικού Συμβουλίου.
Οι μετα-κανταφικές μεταβατικές κυβερνήσεις επρέπε να φέρουν εις πέρας ένα χρονοδιάγραμμα, που περιλαμβάνει μια σειρά βασικών σταδίων μετάβασης προς τη σταθερότητα. Συγκεκριμένα:
Μέχρι τα τέλη Ιανουαρίου 2012, να υιοθετήσουν ένα εκλογικό νόμο και να διορίσουν μια εκλογική επιτροπή, που θα οδηγούσε τη χώρα σε εκλογές.
Μέχρι τα μέσα του 2013, να προγραμματίσουν τη διεξαγωγή εθνικών εκλογών, υπό την επίβλεψη του ΟΗΕ. Παρά την ειρηνική διεξαγωγή των εκλογών του Ιουλίου, η μεταβατική περίοδος της Λιβύης χαρακτηρίζεται ως ασταθής. Η αιματηρή τρομοκρατική επίθεση της 11ης Σεπτεμβρίου του 2012 κατά της αμερικανικής διπλωματικής αποστολής στη Βεγγάζη κατέδειξε το σοβαρό έλλειμμα εσωτερικής ασφάλειας, που αντιμετωπίζει η χώρα στη μετα-κανταφική εποχή. Περίπου δύο μήνες αργότερα, ένοπλες ομάδες συνεχίζουν να επιχειρούν και να δημιουργούν προβλήματα στην προσπάθεια ανασυγκρότησης της χώρας.
Αποτέλεσμα όλων αυτών είναι η παρουσία και η δράση μιας πλειάδας ένοπλων ομάδων, τα ηγετικά στελέχη των οποίων σε κάποιες περιπτώσεις έχουν αποκτήσει δύναμη μεγαλύτερη της εκτελεστικής εξουσίας. Επομένως, μια από τις μείζονες προκλήσεις για τη Λιβύη είναι αφενός ο αφοπλισμός των διάφορων πολιτοφυλάκων και ένοπλων ομάδων, αφετέρου η σύσταση ενός ενιαίου εθνικού στρατού που θα συμβάλει στη βελτίωση της εσωτερικής ασφάλειας και μεσοπρόθεσμα θα είναι σε θέση να εγγυηθεί τη σταθερότητα.

Συρία
Ο Μπασάρ Αλ Άσαντ δεν θα φύγει ούτε εύκολα, ούτε γρήγορα. Η οικογένεια που κρατά τα ηνία ανήκει σε μια θρησκευτική μειονότητα, είναι Αλεβίτες, επομένως δεν είναι μόνο ο Μπασάρ Αλ Άσαντ ή ο Στρατός. Ο Στρατός βασίζεται σε αυτή τη μειονότητα και μάχεται αυτή τη στιγμή για τη ζωή του, γιατί αν απομακρυνθούν από την εξουσία δεν έχουν εναλλακτική λύση.
Πολύ διαφορετική κατάσταση από την Αίγυπτο, όπου η στρατιωτική χούντα έδιωξε τον Χόσνι Μουμπάρακ και άρπαξε την εξουσία.
Στη Συρία, η πολιτική και στρατιωτική ηγεσία πολεμά για τη ζωή της. Αν όμως καταρρεύσει το καθεστώς, να είμαστε έτοιμοι να δούμε σημαντικές αλλαγές. Υπάρχει βέβαια η πιθανότητα να επικρατήσουν τα ισλαμικά κόμματα, όπως έγινε στην Αίγυπτο. Είναι όμως εξίσου πιθανό να δούμε τη Συρία να διαμελίζεται.

Και για να μην ξεχνιόμαστε...  Παραμονή Πρωτοχρονιάς και στο χωριό Γέφυρα της Θεσσαλονίκης, οδηγός παρασέρνει και σκοτώνει 7χρονο παιδί. Ο οδηγός αφήνεται ελεύθερος (!!!) με προφορική εντολή εισαγγελέα - προφανώς για να γιορτάσει την Πρωτοχρονιά με την οικογένεια του. Δεν ξέρουμε τις συνθήκες του ατυχήματος, αλλά μήπως - λέμε μήπως - θα έπρεπε να υπάρξει και ένα είδος πρώτης "τιμωρίας"; Μια ανθρώπινη ζωή χάθηκε και μια οικογένεια ντύθηκε στα μαύρα, χωρίς αφορμή, έστω και "εξ αμελείας".

Και για να μην ξεχνάμε ότι βρισκόμαστε στην τελευταία γιορτή του δωδεκαημέρου και την πρώτη γιορτή του χρόνου, τα Θεοφάνεια, ας χαρούμε λίγο τα πιο αδικημένα κάλαντα εκ των τριών γιορτών:

Αλλαγές στη φορολόγηση των αγροτών και επιστροφή στη γεωργία; / H υπόθεση Λαυρεντιάδη και τέσσερα ερωτήματα

Αναφερθήκαμε χθες στις προτεινόμενες αλλαγές στα εργασιακά (και όχι μόνο) των ναυτικών. Αλλαγές που βέβαια δεν έχουν σχέση με τις περίφημες "Μνημονιακές" υποχρεώσεις, αλλά μόνο με τις φιλελεύθερες, "εφοπλιστικές" (η υποστήριξη του κυρίου Μαρινάκη μέσω του "Ελεύθερου Τύπου" δεν έρχεται ιδεολογικά και μόνο δυστυχώς). 

Μετά τους ναυτικούς σειρά έχουν και οι αγρότες. Οι αλλαγές είναι σε διπλό πλαίσιο.  Από την μία έχουμε τις αλλαγές στη φορολογία (αναμενόμενες και εν μέρει δίκαιες) και από την άλλη στη φορολόγηση των ακινήτων, που θα επιφέρει περαιτέρω μειώσεις στο αγροτικό εισόδημα.

Βέβαια σε θεωρητικό επίπεδο, η γεωργία θα είναι ένας από τους μοχλούς ανάπτυξης - και η αποκέντρωση ένα από τα ζητούμενα όσο και αν σε συνθήκες οικονομικής δυσπραγίας, είναι καλύτερο για την κυβέρνηση μιας χώρας οι κάτοικοι να είναι συγκεντρωμένοι και "ελεγχόμενοι" σε μεγάλα αστικά κέντρα - καλύτερα οι "Αγανακτισμένοι" στο Σύνταγμα τους οποίους μπορεί κανείς να "διαλύσει" με καπνογόνα και "κουκουλοφόρους" παρά δεκάδες πυρήνες "αντίδρασης" σε όλη την Ελλάδα.

Στην πράξη όμως οι αλλαγές στη φορολογία των αγροτών και των ακινήτων, η ανυπαρξία συστήματος υποστήριξης των εξαγωγών και το επερχόμενο τέλος στις επιδοτήσεις (με τις αλλαγές στην Κοινή Αγροτική Πολιτική στην Ε.Ε.), κάνουν μάλλον αδύνατη μια μαζική στροφή προς τον τομέα αυτό - παρά τη μαζική διαφήμιση που γίνεται από διάφορα ΜΜΕ για λόγους υποστήριξης του εγχειρήματος... Οι δύο αναφορές που αναδημοσιεύουμε από τις εφημερίδες "Αλήθεια" και "Πρώτο Θέμα" πραγματεύονται τα ζητήματα αυτά και αξίζει να διαβαστούν, όσο και αν συμφωνεί ή διαφωνεί με τη γλώσσα τους:

Και για να μην ξεχνιόμαστε... Τέσσερα ερωτήματα που δεν περιμένουν απάντηση, στα τόσα που θέτουμε κατά περιόδους. Αυτά είναι: α) Πόσες άλλες λίστες με "εξαγωγείς" μεγάλων ποσών, πέραν της λίστας Λαγκάρντ, κυκλοφορούν σε διάφορα γραφεία - υπουργικά και μη; Γιατί όλο το βάρος έχει πέσει, στην πρώτη και πιθανότατα πλέον ανώδυνη όλων; β) Γιατί αποσιωπούνται από την πλειοψηφία των ΜΜΕ, οι μαζικές απολύσεις εργαζομένων των τελευταίων ημερών από επιχειρήσεις όπως το καζίνο του "Πόρτο Καρράς" (το οποίο παρανόμως - και κατά την κυρία Κεφαλογιάννη -λειτουργεί εποχιακά κατά παράβαση της άδειας λειτουργίας της) και τα σούπερ-μάρκετ Αρβανιτίδη; Στους εργαζομένους αυτούς οφείλονται μισθοί μηνών. Μήπως γιατί χαλάνε το "καλό κλίμα" που προσπαθεί η κυβέρνηση να καλλιεργήσει; γ) Αληθεύει ότι στην Θράκη πραγματοποιείται "τουρκική επέλαση" εξαγοράς επιχειρήσεων, με πρώτη και καλύτερη την - εξαγωγική - ΣΕΚΑΠ; και τέλος: δ) H υπόθεση Λαυρεντιάδη πόσους ακουμπάει; (Μια πρώτη απάντηση βρίσκεται στο παρακάτω άρθρο από το "Βήμα", ενώ μια περαιτέρω ανάλυση βρίσκεται εδώ):

Πρωτοχρονιάτικα μηνύματα και ερωτήματα για τη νέα χρονιά / Αλλαγές και στα εργασιακά και την φορολόγηση των ναυτικών / Δυσμενείς αλλαγές για τη χώρα μας στη λειτουργία της Ε.Ε.

Ακούγοντας τα Πρωτοχρονιάτικα μηνύματα του Πρωθυπουργού και του Προέδρου της Δημοκρατίας, νόμιζε κανείς ότι οι αναφορές που έκαναν ήταν για κάποια άλλη, μακρινή χώρα και όχι για τη δική μας. Είναι λογικό και σωστό βέβαια να είμαστε αισιόδοξοι για το μέλλον, πόσο μάλλον στην αρχή μιας χρονιάς, αλλά σε μια χώρα που οι άστεγοι και οι άποροι αυξάνονται με γεωμετρική πρόοδο, που οι φόροι πλέον καλύπτουν οποιαδήποτε δραστηριότητα - εξαιρουμένης της αναπνοής - και τα μόνα πράγματα που δεν μειώνονται είναι τα όρια συνταξιοδότησης και οι φόροι, είναι κάτι παραπάνω από εμφανές ότι τα κούφια λόγια που ακούσαμε λέχθηκαν για να "δημιουργηθεί κλίμα" και μόνο.

Παράλληλα άφησαν αναπάντητα σειρά ερωτημάτων όπως το πως θα έρθει και θα χρηματοδοτηθεί η ανάπτυξη όταν το μεγαλύτερο μέρος των δόσεων θα πάει στην ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών ώστε αυτές να λειτουργήσει και σε εξόφληση ομολόγων του Δημοσίου, το μήπως είναι ντροπή να πανηγυρίζουμε που το κράτος θα εξοφλήσει τα χρωστούμενα σε ιδιώτες και επιχειρήσεις (σε βάθος χρόνου) λειτουργώντας βέβαια προς όφελός του αφού εκτός από οφειλέτης παράλληλα έχει λαμβάνειν μεγάλο μέρος αυτών, το πως θα μπορέσει η μέση Ελληνική οικογένεια να επιβιώσει με τις νέες μειώσεις μισθών και συντάξεων (και με την παράλληλη αύξηση της παρακράτησης φόρου) και κυρίως το πως οραματίζονται μια χώρα που η δημιουργία οικογένειας θα αποτελεί σε λίγο "ποινικό αδίκημα"...

Εξίσου ενδιαφέρουσα ήταν η αντίδραση των κομμάτων για την περιβόητη λίστα Λαγκάρντ (για την οποία έχουμε αναφερθεί διεξοδικά εδώ). Η προσπάθεια των γνωστών και μη εξαιρετέων κύκλων για να πέσει όλο το βάρος στον ανεκδιήγητο Γ. Παπακωνσταντίνου είναι συγκινητική, αλλά δε νομίζουμε ότι πείθει γενικά: όπως σωστά αναφέρει και ο ίδιος, δεν είναι δυνατόν να έχουν περάσει 3 υπουργοί από τη θέση που βρισκόταν αυτός (μεταξύ των οποίων και οι κ. Βενιζέλος και Στουρνάρας) και να μην έχει γίνει απολύτως τίποτα και να χρειαστεί τα πράγματα να φτάσουν στα όρια για να υπάρξει διερεύνηση, με συγκεκριμένο στόχο - τον πρώην υπουργό. Οι απορίες που εκφράζουν πολλοί (το άρθρο του Κ. Βαξεβάνη είναι χαρακτηριστικό) για το εύρος των ευθυνών είναι εύλογες και ο τρόπος της πρότασης από το "Τρίο Στούτζες" για διενέργεια εξεταστικής μάλλον αποτελεί προσπάθεια συγκάλυψης παρά διερεύνησης, αφού ΑΠΟΚΛΕΙΕΙ περαιτέρω ενόχους.

Παράλληλα μ' όλα αυτά, αξίζει να θυμηθεί κανείς το πως μεγάλα εκδοτικά συγκροτήματα και εφημερίδες (π.χ. η εφημερίδα "Έθνος") εξέφραζαν τη δυσφορία τους για το πως "ήταν δυνατόν"(!!!) να βγαίνει βουλευτής στο Υπόλοιπο Αττικής ο Γ. Πάντζας και όχι ένας από τους "πλέον αξιόλογους Υπουργούς Οικονομικών" (δηλ. ο Γ. Παπακωνσταντίνου). Τώρα βέβαια ζητάνε την κεφαλή του επί πίνακι (και δίκαια), παραβλέποντας όμως τους "διαδόχους" του όπως και τη στήριξή που έδωσαν "στο έργο του". Αλλά είπαμε, η ζωή είναι τροχός και γυρίζει - για όλους...

Και για να μην ξεχνιόμαστε... Στην Ελλάδα του Μνημονίου, ήταν σχεδόν αδύνατον οι αλλαγές στα εργασιακά να μην ακουμπήσουν και αυτά των ναυτεργατών - οι αλλαγές τεράστιες και η αντίδραση αυτών αναμενόμενη. Έτσι αυτοί, μέσω της ΠΝΟ, εξέφρασαν τη ριζική αντίθεσή τους στην αύξηση των συντελεστών φορολόγησης των Ελλήνων ναυτικών, αλλά και στο πολυνομοσχέδιο του υπουργείου Ναυτιλίας, το οποίο -όπως λέει- καταργεί για πρώτη φορά μετά το 1944 τις Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας για τα κατώτερα πληρώματα στα ποντοπόρα και τα ιδιωτικά σκάφη αναψυχής και ανοίγει το δρόμο για σύνθλιψη εργασιακών δικαιωμάτων ναυτεργατών και στις υπόλοιπες κατηγορίες πλοίων. Παράλληλα ζητείται από τις ακτοπλοϊκές εταιρείες, η πλήρης εξόφληση δεδουλευμένων των ναυτικών αφού πολλές ακτοπλοϊκές εταιρείες οφείλουν δεδουλευμένα σε πληρώματα τρεις και τέσσερις μήνες.

Ειδικότερα, σύμφωνα με το νέο φορολογικό νομοσχέδιο που κατατέθηκε στη Βουλή, από 1/1/2013 ο φόρος στις αμοιβές που αποκτούν οι αξιωματικοί και το κατώτερο πλήρωμα του εμπορικού ναυτικού από την παροχή υπηρεσιών σε εμπορικά πλοία θα υπολογίζεται με αναλογικό συντελεστή 15% για τους αξιωματικούς και 10% για το κατώτερο πλήρωμα. Έως σήμερα ο συντελεστής φορολόγησης για τους αξιωματικούς ήταν 6% και για τα πληρώματα 3%. Συνδικαλιστικά στελέχη της ΠΝΟ επισήμαναν στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ότι οι αλλαγές στη φορολόγηση των ναυτικών θα επιφέρουν ένα ισχυρό πλήγμα στο ήδη σκληρά δοκιμαζόμενο εισόδημα των Ελλήνων ναυτικών που ήδη έχει υποστεί σοβαρότατες μειώσεις.

Σε ό,τι αφορά το πολυνομοσχέδιο του υπουργείου Ναυτιλίας εκπρόσωποι ναυτεργατικών σωματείων ανέφεραν ότι για πρώτη φορά μετά το 1944 καταργούνται οι Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας για τα κατώτερα πληρώματα στα ποντοπόρα και τα ιδιωτικά σκάφη αναψυχής, καθώς επίσης ότι ανοίγει ο δρόμος και για τις υπόλοιπες κατηγορίες πλοίων συνθλίβοντας εργασιακά και κοινωνικοασφαλιστικά δικαιώματα των ναυτεργατών εργαζομένων.

Στο πολυνοσχέδιο με τίτλο «Ανασυγκρότηση του υπουργείου Ναυτιλίας και Αιγαίου και άλλες διατάξεις» δίνεται, για πρώτη φορά, η δυνατότητα υπογραφής ατομικών συμβάσεων εργασίας στα κατώτερα πληρώματα της ποντοπόρου ναυτιλίας για πλοία άνω των 3.000 κόρων και για σκάφη αναψυχής. Σύμφωνα με τον πρόεδρο της Πανελλήνιας Ένωσης Ναυτών Εμπορικού Ναυτικού (ΠΕΝΕΝ), Αντώνη Νταλακογιώργο, «το υπουργείο Ναυτιλίας και Αιγαίου με το σχετικό άρθρο του νομοσχεδίου αποσκοπεί στην πλήρη κατάργηση των συλλογικών συμβάσεων εργασίας στις συγκεκριμένες κατηγορίες πληρωμάτων», ενώ «δίνεται πλέον η δυνατότητα διευκόλυνσης στις εφοπλιστικές εταιρείες να προσλαμβάνουν Έλληνες ναυτικούς ως κατώτερα πληρώματα με μισθούς πολύ χαμηλότερους από τις υπάρχουσες συλλογικές συμβάσεις εργασίας». 

Κατά τ' άλλα οι εφοπλιστές ζητούν "την ευκαιρία" να "συμμετάσχουν με το μερίδιο που τους αναλογεί" στην προσπάθεια της χώρας...Το πως το βλέπουμε παραπάνω..

Και κάτι ακόμα... Η καινούργια χρονιά μαζί με τις μειώσεις μισθών, τις αλλαγές στα εργασιακά και το ασφαλιστικό έφερε και αλλαγές στην σχέση μας ως χώρα με την Ε.Ε. Έτσι από την 1η του Γενάρη, τα περισσότερα κράτη-μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης καλούνται να εφαρμόσουν πολύ αυστηρότερα δημοσιονομικά κριτήρια, καθώς τίθενται σε ισχύ οι νέοι κανόνες για την αντιμετώπιση της οικονομικής κρίσης που προβλέπει το Δημοσιονομικό Σύμφωνο. 

Το Σύμφωνο, το οποίο εισάγει τον «χρυσό κανόνα» και προβλέπει κυρώσεις στην περίπτωση δημοσιονομικού εκτροχιασμού, υπεγράφη στις 2 Μαρτίου στις Βρυξέλλες από 25 κράτη μέλη της ΕΕ -η Βρετανία και η Τσεχική Δημοκρατία αποφάσισαν να μην το υπογράψουν.

Το Δημοσιονομικό Σύμφωνο είναι, ούτως ή άλλως, νομικά δεσμευτικό για τις χώρες που ανήκουν στην Ευρωζώνη. Μόνον οι χώρες που έχουν επικυρώσει το Σύμφωνο θα μπορούν να ζητήσουν κεφάλαια από τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Σταθερότητας (ESM), το μόνιμο ταμείο διάσωσης της ΕΕ.

Το Σύμφωνο -την υπογραφή του οποίου απαίτησε το Βερολίνο για να συνεχίσει να στηρίζει τις υπερχρεωμένες χώρες της Ευρωζώνης- προβλέπει την καθιέρωση «χρυσού δημοσιονομικού κανόνα» (balanced budget rule) για τη δημοσιονομική ισορροπία και την επιβολή κυρώσεων εναντίον των χωρών που θα ξεπεράσουν το όριο του 3% του ΑΕΠ στο ετήσιο δημοσιονομικό τους έλλειμμα. 

Οι εθνικοί προϋπολογισμοί θα θεωρείται ότι είναι ισοσκελισμένοι ή πλεονασματικοί μόνο εάν το ετήσιο διαρθρωτικό έλλειμμα (το δημοσιονομικό έλλειμμα αν εξαιρεθούν οι επιπτώσεις του οικονομικού κύκλου) δεν ξεπερνά το 0,50% του ΑΕΠ.  Οι χώρες το δημόσιο χρέος των οποίων υπερβαίνει το όριο που έχει θέσει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή (60% του ΑΕΠ) καλούνται να το μειώνουν κατά 5% ανά έτος. Αντιστρόφως, οι χώρες που τηρούν το όριο μπορούν να έχουν υψηλότερα διαρθρωτικά ελλείμματα, έως και 1% του ΑΕΠ τους.

Οι κανόνες αυτοί είναι επιθυμητό, αλλά όχι υποχρεωτικό, να ενταχθούν στα συντάγματα των ευρωπαϊκών χωρών μέσα σε ένα έτος από την υπογραφή του Συμφώνου.  Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο θα επιβλέπει την εφαρμογή της υλοποίησης του «χρυσού κανόνα» σε εθνικό επίπεδο. Οι αποφάσεις του θα είναι δεσμευτικές και μπορεί να περιλαμβάνουν ακόμα και την επιβολή προστίμου, ύψους έως 0,10% του ΑΕΠ. Πολλές χώρες απέχουν πολύ από αυτούς τους στόχους, όπως η Γαλλία, η οποία θα κληθεί να καταβάλλει μεγάλες προσπάθειες το 2013 για να φθάσει το όριο του 3%.